wolne zwiazki

[barbie4]

niech je szlag trafi....
zmienia sie , ale na pewno nie na lepsze
on czuje sie pewny, tylko nei wiem czego...
ze nie wywale go przez balkon pewnego dnia??
ja nie czuje jakiejs stabilnosci
niczego nie czuje prócz wykorzystywania,
ze hoduje kogos obcego- w moim mieszkaniu, w moim łózku itd.

bez sensu
nie jestm zwolenniczka szybkicgh i nieprzemyslanych slubów,
ale konkubinat jest chyba wymysłem osób niekochanych

[wredna2]

To go wywal, na co czekasz...

wredna

[barbie4]

> To go wywal, na co czekasz...
>
> wredna

nie wiem, no chyba go kocham
tylko jak sobie pomysle ze za jakis 2-3 lata
sobie pojdzie....no bo to "zajebisty wolny zwiazek"

[wredna2]

To chyba go jednak wywal...

wrrrrr



barbie4 napisała:

> nie wiem, no chyba go kocham
> tylko jak sobie pomysle ze za jakis 2-3 lata
> sobie pojdzie....no bo to "zajebisty wolny zwiazek"
>
>
>

[default]

barbie4 napisała:


> nie wiem, no chyba go kocham
> tylko jak sobie pomysle ze za jakis 2-3 lata
> sobie pojdzie....no bo to "zajebisty wolny zwiazek"
>
A jak będzie Twoim mężem to już masz dożywotnią gwarancję, że sobie nie pójdzie?
Oj, dziewczyno, dziewczyno.....
Ślubny papierek daje tylko tę gwarancję, że jak sobie pójdzie, to jednak nie
będzie miał prawa zabrać całego Waszego dorobku, a tylko połowę...No i jakieś
tam alimenty może Ci da. I tyle.
No chyba że jesteś katoliczką i ślub ma dla Ciebie znaczenie w sensie
religijnym... Ale gwarancje wtedy j.w.

[barbie4]

jestem katoliczka
i mam kaca moralnego
tak naprawde sama nie wiem o co mi chodzi
jak pomysle ze jak juz bedzie "po słowie"
to nie bede mogła bezkarnie go kopnac
jednak mimo wszystko poczucie bezpieczeństwa,
wiesz takiego ze psychicznego
potrzebuje tego...

[Gość: Terry]

To co ? Już nie podoba ci się wolny związek ? A to przeciez takie nowoczesne !
Nie chcesz chyba narazić się na określenie "ciemnogród" ? Możesz jeszcze
nowoczesniej żyć. Np.: ekscytujące są zabawy w kilka par. Tylko uważaj aby
partner się nie pomylił i nie wyszedł z imprezy z inną.
Takie są konsekwencje braku reguł. A przecież walczyłaś o pełną swobodę.
Więc o co ci chodzi ? Że twój partner chce z inną ? Przecież to jest właśnie
wolność ! Piękna co ?

[pom]

Lubię Cię Wredotko.:) Spokojnie, nie zakocham się:))

bardzo do_ wolne zwiazki

[wredna2]

Pom mila.../ tyś wszak ona ?/

przykro mi, ale zupelnie bledny wyciagnelas wniosek ... zakochuj sie , nie

zaluj sobie... tyle Twojego w tym zyciu


tez Cie lubie :)))


wredna

[pom]

Jam ona, ona.
Pozwól, o wredna, że jednak sie nie zakocham w Tobie (w tym wcieleniu), bo
jeszcze odwzajemnisz me uczucia, a związki takie legalne nie są w naszym
pięknym kraju. I co potem? Założysz wątek taki jak ten!

Ale poważnie mówiąc już: ja bym go wywaliła, jeśli nasz bohater wątku ma w
nosie kobietę, z którą mieszka i nie umie sie określić i zdeklarować -
zrobiłabym mu honorowy wymarsz waliz w ciągu 24h po strategicznej rozmowie.

[barbie4]

chyba jestem tchórzem
z obawy zaczynania czegos od poczatku... poznawania sie,
przyzwyczajania
i z obawy przed samotnoscia

[wredna2]

Alez pom ...

moja watpliwosc byla czysto gramatyczna i z orientacja seksualna nic nie miala

wspolnego :)))

ja tez bym go wywalila i to jeszcze przed uplywem 24h , dlatego pozwalam sobie

radzic tak


wrednie




napisała:


> Jam ona, ona.[...]

[pom]

Wredność Twa niebiańska jest i dalszej wredotowatości śmiem sie domagać
albowiem ona memu sercu bliska jest i jak balsma spływa po niem:)

Nie, mam stanowczo za dobry humor dzisiaj

[wredna2]

Badz pewna Pom , ze cos specjalnego dla Ciebie na pewno wymysle, bo tego "
towaru" u mnie pod dostatkiem...:)))

a stan podwyzszonego poziomu poczucia humoru najlepszy jest do zakochania sie,
wtedy tak powaznie i dramatycznie sie go nie traktuje i latwiej zniesc
himeryczny charakterek jakiegos Onego, co to wolne zycie w nie_zniewolonym
zwiazku gotow bylby Ci zaproponowac :)))

zycze Ci Pom nieustajacego dobrego humoru i pozdrawiam

troche tylko

wrednie ...ale tylko dlatego, by nie wypasc z wprawy...;)))

[pom]

Także pozdrawiam Wredną tak cudownie jak tylko cudowne potrafią być szpileczki
w odpowiednim miejscu u odpowiednich osobników, którymi to szpikulcami napawam
się czasem ocierając prawie o delikatną perwersję...:)

Tymczasem Wredniutka, bo maila muszę wyksrobać do jednego, co mu póki co
szpileczek oszczedze.:))

[wredna2]

Oj skrob, skrob... milutka, bo mnie tez popracowac trzeba choc mala chwilke...

a szpileczki i tak zarezerwuj, bo to i tak przeznaczone ...


wr.

[amidala]

Co ty wygadujesz dziewczyno? Co tu ma do rzeczy jakiś ślub??? Kochana, ty nie
dojrzałaś do związku, mieszkania razem, małżeństwa, albo źle trafiłaś.
Myślisz, że jak pójdziesz do urzędu i poważna pani z łańcuchem na piersiach da
ci papierek to od razu wszystko się zmieni? Ten wkurzający typ zmieni się
nagle w księcia z bajki, tryskającego intelektem, humorem i seksem? Jeżeli
znajdziesz faceta, z którym chcesz być, będzie ci dokładnie wszystko jedno czy
masz ślub, czy nie. Trzeba chcieć z kimś jeść, spać, kochać się, rozmawiać,
przytulać, śmiać, kłócić, godzić, wyrywać sobie pilota, rozdzielać ciężko
zarobione pieniądze i znosić jakoś ich brak... I co, myślisz, że jak ci się
nie spodoba, to pomachasz sobie papierkiem przed nosem i nagle wszystko zmieni
się w sielankę rodem z reklam margaryny? Radzę ci wyrzucić go za drzwi, skoro
tak cię wkurza, pożyć na własną rękę, odkryć czego ci tak naprawdę brak, czego
chcesz i potem szukać człowieka, który byłby twoją drugą połówką, a nie który
zostanie "mężem". Wtedy te papierki nie będą już takie ważne.

[barbie4]

no własnie... wszyscy tak mocno podkreslaja słowo "papierek"
po co?? chodzi o deklaracje, ze robimy cos razem i dla siebie
a nie kazde z osobna
miłosc, zaufanie.. jasne wszystko ok. tylko ze takie wspólne mieszkanie nie
rozwiazuje problemow , bo mozna sobie isc- a nei próbowac rozwiazac problem
i tylko czekac, kto pierwszy wyciagnie reke

[amidala]

Oczywiście, że papierek niczego nie rozwiązuje. Nadal powtarzasz to samo:
chcesz deklaracji, zapewnienia. Najwyraźniej jej nie otrzymasz od tego
osobnika, czyli nie trafiłaś na dobrego kandydata, czyli... Albo go zmienisz
(HAAAAA, HAAAA, HAAAAA... ) albo znajdziesz innego, przy którym te deklaracje
nie będą ci do niczego potrzebne. Powodzenia...

[barbie4]

a tak abstrakujac od moich "wątpliwosci"
co mnie ostatnio zastanawia....
ze wszelkiego rodzaju wypowiedzi- typu "po co papierek"
i miliony argumentów i racji, bardzo emocjonalnych -padaja z ust kobiet
jakos dziwnei to brzmi, bo miedzy soba -
martwia sie staropanienstwem i samotnoscia
ze je ktos zostawi
natomiast publicznie- slub- a po co to komu, to tylko formalnosc itd.
dziwne i takie obrzydliwie zakłamane
bo po slubie z wielkim namaszczeniem przdstawiaja swojego męzczyzne-
TO JEST MOJ MĄZ :-)

[amidala]

Kurczę, może jakaś nietypowa jestem, ale ani ja, ani żadna z mi znanych kobiet
nie zamartwia się staropanieństwem, ani nie gada obsesyjnie o tym, że ją ktoś
zostawi. Jeżeli jest źle, to raczej one zostawiają. Może trafiłam na kobiety z
jajami, które wiedzą czego chcą (bu ha, ha.. jakby jaja to załatwiały :-) i
dadzą sobie same radę, ale miałam ogromne szczęście wychować się w atmosferze
pozwalającej na rozwój kobiety jako takiej, a nie jako dodatku do męża.
Dlatego nie bardzo rozumiem argumentu, z przedstawianiem mojego mężczyzny
jako "Mój mąż" - czy ciebie to śmieszy, czy wręcz przeciwnie o tym marzysz? Bo
dla mnie to zupełna abstrakcja...

[barbie4]

raczej smieszy :-)
tylko pamietam moja kolezanke,
ktora na pytanie od kogos- no to marta, kiedy za maz wychodzisz
odpowiedziala- jescze nie upadłam na głowe.....
po chyba 7 mies. spotkałam ja ze jakims facetem
przedstawiła go - poznajcie sie- to jest aga- a to MOJ MAZ
z sarkazmem zapytałam- o.. kiedy spadłas na głowe
no ale niewazne, nie załapała

[amidala]

A widzisz, a sama wpadasz w podobne myślenie.. jak będzie mężem, to będzie
dobrze. Przecież ta twoja koleżanka na tym samym schemacie jedzie, prawda?

Nie daj się. Pomyśl, czego chcesz od mężczyzny, a potem sprawdź czy ten akurat
ci to da. A śluby i takie tam inne, to tylko dodatki.

Pozdrawiam.

[default]

A ja swojego faceta i tak przedstawiam "mój mąż", tak samo jak on mnie "moja
żona", no bo niby jak mamy mówić, jak jesteśmy razem kilkanaście lat. "Mój
konkubent" ? Bez sensu. A na "mój chłopak, moja dziewczyna" to my jesteśmy za
starzy...

[Gość: misza]

barbie napisala:

nie wiem, no chyba go kocham
tylko jak sobie pomysle ze za jakis 2-3 lata
sobie pojdzie....no bo to "zajebisty wolny zwiazek"


cos mi sie jednak zdaje, ze to iluzja.no chyba ze miloscia nazywasz strach
przed samotnoscia, albo stagnacje, czy nazwijmy to "pewnosc jutra".ale moim
zdaniem wszystko to nie ma wiele wspolnego z miloscia.
dzisiaj milosc to jakby rodzaj wymiany, handlu:
"jak bedziesz taki, albo jak zrobisz to, czy dasz mi tamto, to ja cie kocham"
aha...trele morele.
kurde, wszyscy teraz chca tylko dostawac!!!
a malo kto jest gotow dac, bo zeby dac, to w koncu trzeba wpierw miec.kapisz?
ja tam bym nigdy nie zamienil ryzykownej, niepewnej jutra milosci (bo taka
wlasnie jest prawdziwa milosc, moim zdaniem- milosc jest troche niebezpieczna.w
tym jej urok.dlatego ludzie tak sie boja przejac inicjatywe, ukazac komus swoje
uczucie) na jakis jej sztuczny substytut z data waznosci do samej smierci.
ponoc kosciol katolicki takie cos sprzedaje....

ale kobiety juz takie sa, ze nastaja na slub, ciagle myslami wybiegaja w
przyszlosc, pragna pewnosci, ktorej w milosci tak naprawde nie ma.ale przeciez
jak nie wyjde za faceta, to jeszcze potem zostane sama.nikt mnie nie
zechce.przeciez tez sie starzeje, zakilka lat nie bede juz taka
atrakcyjna...itd, itp.
cala dzisiejsza milosc to raczej polisa ubezpieczeniowa na samotnosc...ale ta
prawdziwa tez jesu jeszcze czasem wydarzy.

[barbie4]

> A widzisz, a sama wpadasz w podobne myślenie.. jak będzie mężem, to będzie
> dobrze. Przecież ta twoja koleżanka na tym samym schemacie jedzie, prawda?
>
> Nie daj się. Pomyśl, czego chcesz od mężczyzny, a potem sprawdź czy ten
akurat
> ci to da.

czego ja chce???
O Jezu....- bezpieczeństwa tego materialnego ;-) uczucia
i swietego spokoju >
>

[momi]

barbie4 napisała:

> a tak abstrakujac od moich "wątpliwosci"
> co mnie ostatnio zastanawia....
> ze wszelkiego rodzaju wypowiedzi- typu "po co papierek"
> i miliony argumentów i racji, bardzo emocjonalnych -padaja z ust kobiet
> jakos dziwnei to brzmi, bo miedzy soba -
> martwia sie staropanienstwem i samotnoscia
> ze je ktos zostawi
> natomiast publicznie- slub- a po co to komu, to tylko formalnosc itd.
> dziwne i takie obrzydliwie zakłamane

Tak bywa,ale zamiast krytykować innych może samemu warto nie być "obrzydliwie
zakłamanym" i wyznać partnerowi,ze jesteś z nim z " obawy przed zaczynaniem
czegoś nowego i z obawy przed samotnością". Na pewno się ucieszy;)

[barbie4]

> Tak bywa,ale zamiast krytykować innych może samemu warto nie być "obrzydliwie
> zakłamanym" i wyznać partnerowi,ze jesteś z nim z " obawy przed zaczynaniem
> czegoś nowego i z obawy przed samotnością". Na pewno się ucieszy;)
>
no dzieki... juz mnie tylko zabij teraz ....
;-)

[tusiaz]

amidala napisała:
Co tu ma do rzeczy jakiś ślub???

Jeżeli
> znajdziesz faceta, z którym chcesz być, będzie ci dokładnie wszystko jedno czy
> masz ślub, czy nie. Trzeba chcieć z kimś jeść, spać, kochać się, rozmawiać,
> przytulać, śmiać, kłócić, godzić, wyrywać sobie pilota, rozdzielać ciężko
> zarobione pieniądze i znosić jakoś ich brak...

Miłosć to wspolne pokonywanie przeciwnosci,
Amidala pięknie to napisałas
,niby takie to proste...
Jeżeli żyje sie razem ,ale osobno.....to nie warto.

[amidala]

Dzięki :-))) Ja tak czuję! Albo może jestem ciągle jeszcze nieprzytomnie
zakochana po dwóch latach wspólnego mieszkania. Nie wiem czy to zdrowe w
naszych czasach ;-)

[barbie4]

amidala napisała:

> Dzięki :-))) Ja tak czuję! Albo może jestem ciągle jeszcze nieprzytomnie
> zakochana po dwóch latach wspólnego mieszkania. Nie wiem czy to zdrowe w
> naszych czasach ;-)

i nic cie nie denerwuje????
nic a nic???

[amidala]

No jasne, ale to drobiazgi, nie rzutujące na ogólne szczęście. Wiesz, ja już
nie pierwszy raz mieszkam z mężczyzną, miałam bardzo dużo związków poważnych i
mniej poważnych, obijałam się po świecie, gdzieś za granicą, w
niesprzyjających warunkach zaczynałam związek od nowa... ech działo się. Z
niejednego pieca itd. Tym razem wiedziałam czego szukam, czego się spodziewam
i wiedziałam jak to będzie żyć na codzień z mężczyzną - wyrobiłam sobie
ogromne ilości tolerancji i cierpliwości, a poza tym trafiłam na osobnika
wyjątkowego, który mnie nieustannie, acz pozytywnie zaskakuje :-) Po tak
długim szukaniu, w końcu mi się należało. Może ja się już przymknę, bo zaraz
dostanę gromy, że się mądrzę i przechwalam, a sama mam sielankę, to co ja tam
wiem...

[tusiaz]

barbie4 napisała:

> amidala napisała:
>
> > Dzięki :-))) Ja tak czuję! Albo może jestem ciągle jeszcze nieprzytomnie
> > zakochana po dwóch latach wspólnego mieszkania. Nie wiem czy to zdrowe w
> > naszych czasach ;-)
>
> i nic cie nie denerwuje????
> nic a nic???
>
>

ślub najlepszym wyjściem jest, bo...

[hookean]

Treść do postu wyżej...

[hookean]

Ponieważ zawsze osoba niezdecydowana dlaczego jeszcze jest ze swym partnerem
zaobrączkowanym, może sobie spojrzeć na "papierek" z lista obiecanych "dobroci".

Ja bym nie spamiętał wszystkiego bez spojrzenia na formularz małżeński, bo tam
jasno wypisane, ze mam być wierny, kochający i do samej smierci taki zajebisty,
zawsze sobie można usiąść w chwilach kryzysowych z małżonka i to wszystko
odświezyć. A w ogóle chyba bym nie potrafił zyć w szczęściu z drugą osobą
gdybym się wczesniej nie zobowiązał i nie złożył przysięgi, zaraz bym zdradził
albo co gorsze.

[Gość: Iza]

O mało się nie popłakałam ze śmiechu... :-) Frapuje mnie jedynie co to
jest "to coś gorsze"??? Jezusicku, zdrada to już o pomstę do nieba woła! Co
może być gorsze! NIech bije, niech pije, ale niech pieniądze do domu przynosi,
ślubnej, nie jakiejś zdzirze! O! A jak nie to wałkiem, aż zapamięta!

> Ja bym nie spamiętał wszystkiego bez spojrzenia na formularz małżeński, bo
tam
> jasno wypisane, ze mam być wierny, kochający i do samej smierci taki
zajebisty,
>
A w ogóle chyba bym nie potrafił zyć w szczęściu z drugą osobą
> gdybym się wczesniej nie zobowiązał i nie złożył przysięgi, zaraz bym
zdradził
> albo co gorsze.

[barbie4]

dzieki, chociaz jeden post - po mojej stronie barykady

[Gość: ida]

barbie4 napisała:

> niczego nie czuje prócz wykorzystywania,
> ze hoduje kogos obcego- w moim mieszkaniu, w moim łózku itd.
>

Mhmm, naprawdę nie czujesz nic oprócz wykorzystywania? Drań siła zmusza Cię do
prania swoich skarpetek? Czy może sama weszłaś w rolę wykorzystywanej? Bo po co
ma robic oddzielne pranie tylko dla swoich skarpetek, skoro Ty zadeklarowałaś,
że upierzesz mu przy okazji prania swoich? I on skwapliwie skorzystał. Trudno
mu się dziwić. Ja bym się zdziwiła gdyby kategorycznie omówił i oświadczył, że
on swoje skarpetki chce sobie prać sam ;-) Oczywiście te skarpetki, to tylko
taki przykład, równie dobrze może być każda inna "domowa" czynność

I naprawdę nic z tego związku nie masz, ani w mieszkaniu ani w łóżku? Nic a nic?
To może "wina" nie leży w wolnych związkach, ale w tym, że to nie jest facet
dla Ciebie. I tyle. I ślub na pewno niczego nie zmieni.

[barbie4]

> I naprawdę nic z tego związku nie masz, ani w mieszkaniu ani w łóżku? Nic a
nic
> ?
> To może "wina" nie leży w wolnych związkach, ale w tym, że to nie jest facet
> dla Ciebie. I tyle. I ślub na pewno niczego nie zmieni.

to nie tak ze juz ic nie mam od poczatku do końca, skłamałabym
ale za wiele tez nie
nie iwem po prostu, nie wiem
boje sie, nie jest tak jak sobie to wszytsko wyobrazałam
z rzeczy przyziemnych .... np. kwestaia pieniedzy
nie mamy ich wspólnych i miec nie bedziemy
ja zarabiam zdecydowanie wiecej od neigo,
ale nie mam zamiaru go utrzymywac
juz oczami wyobrazni widze- cudowny wolny zwiazek- ze wspólnym kontem i
wszystkim innym,
rozstajemy sie... nie mam ani grosza, bo kochany albo sam w siebie zainwestował
albo ja zrobiłam to nieopatrznie
do dupy z takim interesem

UWAGA- wolne zwiazki

[barbie4]

Wiecie co???
ja juz wiem o co mi chodzi :-)
to nie jest tak z tym slubem i deklaracjami
ja tak naprawde wcale nie jestem na to przygotowana.....
ja jestem zdecydowana przciwniczką wpólnego pomieszkiwania
z kims kogo niby kochasz,ale nei wiesz co dalej...
tak! własnie!!!
wspólne mieszkanie z przyjacielem/chłopakiem
czy jak to tam mozna nazwac nie jest normalne,
to jest sztuczny twór, ktory nie wnosi nic dobrego

UWAGA? wolne zwiazki

[amidala]

No widzisz, nareszcie coś wiesz. Skoro tak czujesz, to taki związek jest nie
dla ciebie. Ale nie popiętaj go w czambuł dla wszystkich innych, bo nie
wszyscy są tacy sami. Dla mnie na przykład to jedyne wyjście, i bardzo dobrze
się z tym czuję, a jestem pewna, że wiele osób podziela moje zdanie. Najpierw
musi być dobra relacja, zrozumienie między dwojgiem ludzi, ten sam
światopogląd, cele, pragnienia. Dopiero potem ważne są formalności,
zastanawianie się nad tym czy ślub jest potrzebny, czy nie, czy mieszkanie
razem cię rozczarowuje, co on zrobi za parę lat z waszymi pieniędzmi, itd.
Gdybyś wiedziała, że łączy was coś prawdziwego i silnego, nie byłoby miejsca
na takie wątpliwości. Mam wrażenie, że nie znasz go jeszcze za dobrze, był
tylko twoim chłopakiem i to takim bardziej weekendowych, nie poważnym. Tzn.
widzieliście się raz, może dwa razy w tygodniu. Może za szybko się wprowadził,
dopiero teraz poznajesz go lepiej i zaczynają wychodzić cechy, których się nie
spodziewałaś?

Zupełnie z innej beczki, wolne związki kojarzą mi się raczej z otwartymi
związkami (każdy ma wolność i prawo spotykać się z innymi ludźmi na boku -
żeby nie było nieporozumień -forma nieodpowiadająca mi i niepraktykowana
przeze mnie). Taka relacja, nad jaką się tu zastanawiamy to raczej konkubinat,
chociaż nazwę ma koszmarną. A konkubinat zyskuje coraz więcej praw, może
niedługo poczujesz się lepiej w takim związku?

[barbie4]

tak tylko wyjasnię- znamy sie od lat kilkunastu ;-)
jestesmy ze sabą od ponad 2
i na palcach obu rak moge policzyc dni, w ktorych nie widzielismy sie

coz wiec... moze sama juz zauwazam, ze to było za duzo
taki brak własnego pola
swoich wlasnych spraw
zaglaskanie na smierc...

[amidala]

> moze sama juz zauwazam, ze to było za duzo
> taki brak własnego pola
> swoich wlasnych spraw
> zaglaskanie na smierc...
>
MOżliwe. A miałaś przedtem jakiś poważny związek, czy to pierwszy?

[barbie4]

> > moze sama juz zauwazam, ze to było za duzo
> > taki brak własnego pola
> > swoich wlasnych spraw
> > zaglaskanie na smierc...
> >
> MOżliwe. A miałaś przedtem jakiś poważny związek, czy to pierwszy?

nie, nie pierwszy
Ale poprzedni "powazny" skończył sie po 2,5 roku
ale bez ekscesów ze wspólnym mieszkaniem .....

[Gość: Taka Jedna]

Wrzucę tu swoje trzy grosze. Żyjemy w takich a nie innych wzorcach kulturowych;
jesteśmy osadzeni w takich a nie innych normach społecznych i ślub ma w naszym
kręgu taki a nie inny wymiar. Konkubinat w Polsce kojarzy się zwykle z kroniką
kryminalną. Sama żyję w konkubinacie, nie chcę żadnej zmiany a na myśl o ślubie
dostaję gęsiej skórki i w nosie mam negatywne wartościowanie konkubinatu, ale
nikt mi nie powie, że zalegalizowany związek nie daje stokrotnie większego
poczucia bezpieczeństwa (tym bardziej ze konkubinat w Polsce nie jest
uregulowany prawnie). Mam tu na myśli nie tylko zapewnienie np. dziecku renty
po ojcu nie będącym w formalnym związku z matką, sprawy majątkowe etc..., ale
także poczucie bezpieczeństwa, które wiąże się ze świadomością, że ta Druga
osoba chce się z nami związać „na dobre i na złe”. Barbie
napisałaś : „konkubinat jest chyba wymysłem osób niekochanych”. Niekochanych
czy nie kochających.... hmmmm... często tak właśnie jest..... ale równie często
jest po prostu wymysłem osób, które są dopiero n a etapie „definiowania” swych
uczuć, celów, pragnień. Trzeba to uszanować. Takim ludziom należy się czas
(nieraz lata) a wszelkie formy nacisku mogą przynieść efekt odwrotny od
zamierzonego, choćby dlatego, że człowiek to taka cholernie przekorna bestia na
ogół źle znosząca wszelkie formy nacisku.
Rady typu „wywal go” nie mają racji bytu w Twoim przypadku, bo widoczne jest,
iż jesteś zaangażowana, choć słowa „kocham go” poprzedziłaś „chyba”.
Pozdrawiam

[barbie4]

iwesz co... z tym definiowaniem..
nie jestem do końca przekonana, ale juz teraz widze

ze gdy nie mieszkalismy razem, było o niebo lepiej
naprawde
poczatkowo, nie moglismy sie nacieszyc- tym swietym spokojem
jakas urojona samodzielnoscia, bo do takiej realnej nam jeszcze daleko
a potem- z tej radosci - przyjscia i wyjscia jakos ogłupielismy
nie było juz umawiania sie w parku, spacerów do lasu
po co skoro mamy chate dla siebie........
i lepiej jest polezec bezczynnie patrzac w TV
kiedys całe niedziele spedzalismy na powietrzu, poto zeby pobyc ze soba
a teraz- jest mieszkanie, i włscieiwe zawszemozemy byc tylko we dwoje
grr......
juz , sobie popłacze chyba................

[Gość: kasia]

Ja myślę że wiem o co chodzi Barbie4. Jest z mężczyzną dwa lata. Mieszkają ,
śpią, jedzą, bawią się razem. Jest im razem dobrze ale ona chciałaby żeby
związek poszedł dalej.Chciałaby coś z nim razem posiadać. Zbudować gniazdo
wspólmymi siłami (nie tylko jej bo ona więcej zarabia).Chciałaby mieć wspólne z
nim mieszkanie, samochód ,łóżko , coś co kupią razem niekoniecznie dzieląc
wydatek po połowie ale żeby też była tam cząstka jego wkładu żeby kobieta
wiedziała że jemu też zależy , że on chce mieć też coś wspólnego.Bo ona chce
mieć pewność że miejsce w którym on z nią mieszka, śpi i je on uważa za swój
dom .Dziewczyna chce żeby on powiedział to jest nasz wspólny dom a potem
potwierdził to czynami (coś naprawił z własnej woli, coś sam z siebie ulepszył
we wspólnym mieszkaniu ,zaproponował zakup czegoś do ,,małzeńskiego" gniazdka.
Poza tym ona chce mieć z nim dziecko. I chce żeby on zachowywał się tak ,żeby
ona nie bała się zajść w ciążę. Bo ona chce (ze ślubem, czy bez ślubu) stworzyć
z nim dom a potem rodzinę.
Pozdrawiam wszystkich
Kasia

[barbie4]

tak... chyba najwierniej oddałas to co mysle, czuje.........

[amidala]

Ale to wszystko nie ma nic wspólnego z formą zalegalizowania związku. Najpierw
musimy poczuć się bezpiecznie i dobrze z danym człowiekiem, a dopiero potem
się zastanawiać nad małżeństwem, konkubinatem itd. Większość ludzi (ok,
kobiety częściej) robi na odwrót: jest coś nie tak? hmmm... popędźmy szybko do
ołtarza, zaraz będzie lepiej, bo będę pewna, bezpieczna i materialnie
zabezpieczona. A potem ogromne rozczarowanie, bo tak naprawdę niczego to nie
zmienia!!! Dodaje jedynie kłopotów i walki o majątek, gdy dochodzi do rozwodów
i rozstań. Jeżeli ktoś chce odejść, to odejdzie, bez względu na ilość
zawartych ślubów. Jedyne co można zrobić to starać się coś naprawić,
zrozumieć, przegadać, ale przecież nic na siłę. Jeżeli druga strona nie chce
się bawić w dom, to sorry, ale nic go nie przekona, żeby nagle stał się czuły,
zabawny, wyrozumiały, dbał o weekendowe rozrywki, dokładał się do budżetu
domowego, i planował ilość dzieci, kolor ich włosów i do której szkoły je
posłać. Do tego się dojrzewa, albo trafia na tą odpowiednią osobę, z którą te
wszystkie rzeczy nagle stają się realne i odpowiednie.

[Gość: mysiak]

Żyję w tzw. "konkubinacie" już 2 lata i pomomo normalnych
problemów jakie dotykają ludzi bez i po ślubie - jest
coraz lepiej :) Ewolujemy, kochamy się bardziej,
dojrzalej. Mamy zamiar się pobrać w przyszłym roku :)
Wolne związki nie są złe. Małżeństwo też nie jest złe.
Wszystko zależy od ludzi.








barbie4 napisała:

> niech je szlag trafi....
> zmienia sie , ale na pewno nie na lepsze
> on czuje sie pewny, tylko nei wiem czego...
> ze nie wywale go przez balkon pewnego dnia??
> ja nie czuje jakiejs stabilnosci
> niczego nie czuje prócz wykorzystywania,
> ze hoduje kogos obcego- w moim mieszkaniu, w moim łózku itd.
>
> bez sensu
> nie jestm zwolenniczka szybkicgh i nieprzemyslanych slubów,
> ale konkubinat jest chyba wymysłem osób niekochanych
>

[Gość: Kim]

"Na dniach" mam zamiar zacząć "konkubinat", co prawda pomieszkujemy razem, ale
teraz on wprowadza się na dobre (mieszka u rodziców, ja wynajmuję mieszkanie).
I z jednej strony bardzo się cieszę, a z drugiej boję... Mam za sobą nieudane
małżeństwo, więc chyba stąd ten strach.

[Gość: Taka Jedna]

Zgadzam się całkowicie z fragmentem, który zamieściła Arnidala:

„Jeżeli druga strona nie chce
się bawić w dom, to sorry, ale nic go nie przekona, żeby nagle stał się czuły,
zabawny, wyrozumiały, dbał o weekendowe rozrywki, dokładał się do budżetu
domowego, i planował ilość dzieci, kolor ich włosów i do której szkoły je
posłać”

Czasem można na siłę przeforsować to, co chcemy osiągnąć, ale skutki bywają
opłakane.... Efektem przeforsowanej legalizacji związku niejednokrotnie jest
poczucie, że z dnia na dzień zaczyna brakować powietrza... Przychodzi ogromny
żal, bunt i chęć zmykania gdzie pieprz rośnie oby jak najdalej, oby się tylko
nie udusić.
Barbie rozumiem doskonale, że chciałabyś aby jak to ujęła Kasia „związek
poszedł dalej”, ale twoje pragnienia muszą być symetryczne z pragnieniami tej
drugiej osoby. Trudne to, bo wszyscy mamy mniej lub bardziej zróżnicowaną
definicję szczęścia, na dodatek ciągle ją zmieniamy, ale pewną symetryczność
można osiągnąć. Wg mnie rzadziej dzieje się to tak od razu, częściej wymaga po
prostu czasu „Do tego się dojrzewa” (znowu zacytuję Arnidalę) a nie wszyscy
dojrzewamy jednocześnie i na zawołanie. Jeśli faktycznie wiążesz z tą osobą
swoje plany życiowe, jeśli faktycznie go kochasz daj mu po prostu czas,
zaczekaj.
Pozdrawiam Cię serdecznie.

[barbie4]

:-(
im dalej tym gorzej podjac jakas powazneijesza i zmieniajaca cokolwiek decyzje

dziekuje....