Boję się :-(

[lukwas80]

Boję się prawie wszystkiego :-( Właśnie skończyłem studia i niedługo będę
musiał szukać pracy, ale nie wiem czy znajdę :-( Boję się chodzić wieczorami
po ulicy, więc np. nie mógłbym pracować do 18.00 (zwłaszcza w zimie), wyjechać
za granicę też nie wyjadę, bo boję się dużych miast, dworców itp. Poza tym nie
wiem, gdzie będę mieszkał. Co jeśli trafię do jakiejś niebezpiecznej
dzielnicy? Oczywiście żadnych przyjaciół też nie mam, bo nikomu nie potrafię
zaufać (dziewczyny nigdy nie miałem). Na razie rodzice mnie utrzymują, ale co
będzie jak ich nie będzie? Jak ja na siebie zarobię?

[ela282]

I czego Ty się boisz? Do odważnych świat należy.I tak całe życie będziesz się
bał? Kto nie ryzykuje ten nic nie ma. A zresztą każdy się boi, ale na przekór
wszystkiemu robi to co trzeba. Nie uda się raz, próbuj drugi. Nie wszystko
wszystkim wychodzi. Poczytaj sobie forum i zobacz ilu ludzi się zawiodło. Więc
nie jesteś sam. Każdy ma na swoim koncie sukcesy i porażki. Nie warto się
poddawać.Czy ktoś Cię skrzywdził, że się tak boisz?

[lukwas80]

Boję się ludzi, że mnie mogą pobić, zabić itp. A jak będę pracował to np. mogą
mnie "wkręcić" w jakąś aferę i pójdę do więzienia, gdzie na pewno sobie nie
poradzę :-(. Jak będę jechał samochodem to mogę spowodować wypadek i też pójdę
do więzienia (dlatego nie robię prawa jazdy).

[madzia.7]

Przecież to wszystko o czym piszesz może się Nam wszyskim przydażyć... Może ale
wcale nie musi...Ten Twój strach z tego co opisujesz to jest z pogranicza
absurdu,, i wydaje mi się, że to nie jest zdrowe.. Może powinieneś skorzystać z
jakiejś terapii...

[malina862]

lukwas80 napisał:

> Boję się ludzi, że mnie mogą pobić, zabić itp. A jak będę pracował to np. mogą
> mnie "wkręcić" w jakąś aferę i pójdę do więzienia, gdzie na pewno sobie nie
> poradzę :-(. Jak będę jechał samochodem to mogę spowodować wypadek i też pójdę
> do więzienia (dlatego nie robię prawa jazdy).


Ja rozumiem ludzie są różni wszyscy mamy swoje obawy i lęki często
nieuzasadnione. Też boje się jechać sama za granice. Przeraza mnie wizja
przebywania samotnie w obcym mi wielkim mieście czy na jakimś dworcu w drugim
końcu świata. Niektórzy są bardziej odważni i zaradnii inni mniej i to
najzupełniej normalne ,ale to o czym ty piszesz jest dla mnie chore(bez urazy)
Bedziesz miał w życiu bardzo ciężko,gdybym miała takiego męża chyba bym go
rozerwała!!!!!
Znam młodego chłopaka, który też się wszystkiego boi ma to po swoim tacie. Jego
ojciec od lat siedzi w domu na bezrobociu,miał niezle płatną prace w magazynie,
ale popracował miesiąc i dał sobie spokój jak podsunięto mu do podpisania
dokument o odpowiedzialności materialnej pracowników za zagubione rzeczy.Syn
dostał prace w centrum handlowym jako sprzedawca w sklepie z odzieżą sportową
ale tatuś mu odradził strasząc mankiem i roztaczając przed nim czarne wizję że
do końca zycia się nie wypłacii. i pójdzie do wiezienia.Chłopak
zrezygnował .Jakiś czas później miał też propozycje pracy jako mechanik w
dobrze preperującęj znanej firmie ale stwierdził ze to za bardzo
odpowiedzialna robota poza tym boj się że coś mu na "łeb spadnie"-dokładnie tak
powiedział:-)Jak jego kumple pozałatwiali sobie prace w ochronie w
supermarketch to ten ich wysmiał i straszył,że dostaną kiedyś "w gebe"Aby było
zabawniej ten kolega ma 180cm wzrostu i miesnie niczym Pudzian.Pewnie ciekawi
Cie z czego ta rodzina żyje?Już tłumacze.
Ci panowie od lat siedzą na garnuszku kobiety.Młody 27 letni chłopak siedzi z
ojcem w domu a matka haruje od rana do wieczora.Jest szwaczką pracuje na trzy
zmiany,wrca do domu nieraz w nocy.Jest cieniem człowieka i o jej zdrowie nikt
się nie martwii.

Sam widzisz ,że musisz z Tym walczyć będziesz miał przcież kiedys
rodzine ,dzieci!! Pracuj nad sobą!

[piekielnica1]

albo niezła manipulacja,
albo pytania, co zrobili Tobie rodzice???

[lukwas80]

Co masz na myśli pytając: "co zrobili Tobie rodzice?" ?

[ela282]

Uważam, że autorka miała na myśli krzywdę wyrządzoną Tobie przez rodziców. Ale
Ty tak poważnie z tym strachem?

[lukwas80]

No pewnie, że poważnie! Przez ten strach chciałem już się nawet zabić, bo nie
widzę swojego "miejsca w życiu".
A co do rodziców to największą krzywdą jaką mi zrobili jest to, że mnie urodzili :-(

[malina862]

"A co do rodziców to największą krzywdą jaką mi zrobili jest to, że mnie
urodzili :-("
Dopiero jak byś zaznał prawdziwego cierpienia potrafiłbys docenić życie i nie
pisałbyś takich bzdur.
Ludzie przeżywają nieraz naprawdę wielkię tragedię.
Znam chłopaka przykutego do wózka inwalickiego(cierpi na stwardnienie rozsiane)
ma 23 lata.I on ma prawo mieć pretesnsję do zycia.Nie ty!
Czego ty chcesz od życia??? zdrowy 25 letni facet po studiach.Całe życie jest
przed tobą!!!!!!!!!!
Z rodzicami się nie dogadujesz????Masz 25 lat załóż włąsną rodzine i zacznii
nowe życie.To jak ono będzie wyglądało zależy tylko i wyłącznie od Ciebie
Możesz oczywiście siedzieć w domu z mama i tatą użalając się nad sobą przez
kolejne 10,20,30 lat.Wszystko zależy od ciebie.



Uważaj!by los nie zechciał Cie naprawde cięzko dośwadczyć byś mógł docenić to
co masz...

[piekielnica1]

Rodzice powinni nauczyć dziecko odwagi potrzebnej do życia, umiejętności
przegrywania, ponoszenia porażek i ponawiania prób w osiąganiu celów.
Umiejętność otrzepania kolan po upadku powinno wynosić się z domu, a Ciebie
pewnie straszyli okropnościami dziejącymi się za drzwiami i przestrzegali byś
nosa za nie nie wychylał.

[lukwas80]

Zdziwisz się, bo ja chyba "sam się tak wychowałem". Rodzice nigdy nie mieli ze
mną większych problemów, bo nigdy nie chodziłem na wieczorne imprezy, nie piłem
alkoholu, nie paliłem papierosów itp. Często sami próbowali mnie gdzieś
"wysłać", ale nigdy się nie dawałem.

[ela282]

Już zwątpiłam, Ty jednak nas wkręcasz. Jak byś się tak wszystkiego bał to juz
byś był w wariatkowie.:)

[lukwas80]

Nic nie wkręcam! Nie jest to taki paniczny strach typu: "zabierzcie to ode
mnie", ale taki typu: "idąc wieczorem po ulicy może mnie ktoś napaść więc nie
będę wychodził wieczorem".

[gustava]

jakie kino preferujesz?jestes alergikiem?pozdrawiam

[lukwas80]

Jestem alergikiem. Telewizji bardzo mało oglądam.

[ragazzo11]

albo jest to fobia społeczne albo początki schizofrenii - prawdopodobnie
hebefrenicznej.

[gustava]

Jestes nadwrazliwy,ale musisz sie oswoic z zyciem to nie jest takie starszne.TV
nieistotne,ale czy jest jakis fil Tobie szczegolnie bliski?pozdro

[lukwas80]

Nie mam żadnego ulubionego filmu. Filmy traktuję jako fikcję i jeżeli oglądam to
wyłącznie "dla zabicia czasu". Najczęściej już po kilku dniach nie pamiętam o
czym dany film był.

[kurka.mala]

Nie nie, to nie manipulacja, posty lukwasa80 gościły na tym forum już dawniej.
Pamiętam jak pisałeś o samobójstwie, dawno Cię nie było widać, nawet sie
niedawno zastanawiałam co u Ciebie, czy Ci się polepszyło czy takie
wywnętrzanie nic nie pomagało i po prostu daleś za wygraną, bo już innej
ewentualności nie brałam pod uwagę. A nie myślałes o jakiejś terapii,
psychologu chociaż?
Pozdrawiam

[lukwas80]

Chodziłem i do psychiatry i do psychologa i nic to nie dało :-(

[kurka.mala]

Niemożliwe. Wykształceni w tym kierunku ludzie i nie podpowiedzieli Ci chociaż
jak pozytywnie myśleć o sobie, jak się nie bać??

[lukwas80]

Psychiatra chciała mnie faszerować lekami, a psycholog mówiła żebym np.
wychodził wieczorami chociaż dookoła domu. A co ja jakiś debil jestem, żeby po
nocy wokół własnego domu chodzić? :-( A na imprezę żadną nie pójdę, bo tam jest
wielu pijanych ludzi i mogliby mi zrobić krzywdę. Poza tym, co z tego, że ja się
nie będę bał? Nawet wtedy przecież ktoś mnie może pobić lub zabić :-(

[gustava]

Dom w ktorym mieszkasz moze sie zawalic np,wiesz nurtuje mnie jedno pytanie jak
chcesz zarobic na zycie?

[lukwas80]

No właśnie tego nie wiem :-(

[gustava]

studia Ciebie rozczarowaly?

[lukwas80]

Pod jakim względem miałyby mnie rozczarować?

[gustava]

konceptu na zycie

[lukwas80]

Jak szedłem na studia to też nie wiedziałem co wybrać. Wybrałem matematykę bo ją
lubiłem, a poza tym "odroczyłem" szukanie pracy o 5 lat. Tylko niestety te 5 lat
już minęło :-(

[ela282]

Zacznij dawać korepetycje, czy też się tego boisz? Tylu młodych ludzi marnie
sobie z nią radzi. Możesz wyjść z domu, możesz być w domu - masz wybór.
Matematyka jest fajna i trzeba umieć myśleć samodzielnie. Ty to potrafisz więc
nie wiem dlaczego i czego sie boisz. A niejeden mógłby Ci pozazdrościć tej
matematyki. Ja nigdy kłopotów z nią nie miałam ale orłem z niej nie byłam. Tak
więc ja Ci trochę tej logiki zazdroszczę.

[lukwas80]

Ale do udzielania korepetycji powinienem mieć chyba jakąś działalność
gospodarczą (czy jakkolwiek się to nazywa). W każdym razie musiałbym płacić za
siebie składki, bo co mi po pracy "na czarno"? :-( Poza tym nie każdego da się
nauczyć matematyki :-( Kiedyś próbowałem tłumaczyć coś jednemu koledze z LO, ale
szybko się poddałem jak zobaczyłem, że ma problem z działaniem 1+3+5=?
(dokładnie takie liczby i dokładnie takie działanie :-( ). Nie potrafię uczyć
takich ludzi :-(. Poza tym do siebie do domu nikogo nie zaproszę, bo boję się,
że może zobaczyć jak mieszkam i później mnie okraść, a do kogoś też nie pójdę,
bo co jeśli u niego pod klatką spotkam jakichś "dresiarzy"? :-(

[ela282]

Ostatnio coś słyszałam n/t działalności od udzielania korepetycji. Ale pokaż mi
takiego co zgłosił to jko działalność. Tak sobie pomyslałam a czy Ty sam sobie
ufasz? Nie boisz się samego siebie? Nie boisz się np. położyć do łóżka, bo moze
się zarwać, albo ogolić się bo możesz się zaciąć? Kurcze zrób coś ze sobą bo
jak długo wytrzymasz tak bojąc się? Po wypowiedziach stwierdzam, że nie jesteś
głupi facet więc czemu nie możesz poradzić sobie sam ze sobą? Nigdy nie
spotkałam takiego jak Ty i dlatego trudno mi uwierzyć w to co piszesz.

[lukwas80]

Ale jak nie zgłoszę działalności, to ktoś może mnie "podkablować" i pójdę
siedzieć :-(

[malina862]

Ale jak nie zgłoszę działalności, to ktoś może mnie "podkablować" i pójdę
> siedzieć
hahahahahahaaaa tak myslałam to prowokacja.Jeszcze raz dzięki dawno mi nikt
takiego klimatu nie zrobił:-)
Dobranoc Lukas.

[lukwas80]

To nie jest prowokacja! :-( Boję się i tyle! :-(

[agunia_29]

> Ale jak nie zgłoszę działalności, to ktoś może mnie "podkablować" i pójdę
> siedzieć :-(

jezuuuussss maria! ja widzę, że potrzebujesz wsparcia od kogoś bliskiego żeby
poprowadził cie do tej terapii i jeszcze nie pozwolił żebyś zrezygnował. We
wszystkim znajdujesz jakies ale... i boisz sie własnego cienia.
W życiu sobie nie ułożysz życia. Jakbym miała takiego faceta to albo bym
zwariowała razem z nim albo bym z nim poszła na terapie.
Oglądałam ostatnio taki film "Strach przed ciemnością".
""Chłopak 12-letni panicznie boi się ciemności. Jako małe dziecko drzwi
piwnicy zatrzasnęły sie za nim w ciemnościach, tak bardzo się tego przestraszył
iż nawet zdawało mu sie że upiory wychodzą z ciemności i go wciągają.
Od tego czasu fobia narastała. Któregoś dnia rodzice zostawili go ze starszym
20 letnim bratem idąc na przyjęcie całonocne. Brat cały czas uważa że mały
potrzebuje terapii i powtarza małemu "w ciemności jest tak samo jak przy
świetle" byleby sie nie bał.
Wszystko co widzi chłopiec te upiory ciemności, twarze wyłaniające sie ze
sciany i wszystkie zwidy pokazane są na filmie tak jak by to zdarzyło sie
naprawde. Za każdym razem jak gaśnie światło dzieciak dostaje takiego napadu
histerii, że starszy brat sam sie zaczyna bać. Mówi mu że jest niebezpieczny bo
ten strach się udziela jemu. W nocy dzwoni do starszego brata dziewczyna ale
burza urywa kontakt i przyjeżdża do nich. Rozmawia z młodszym bratem o jego
strachu, ma z nim dobry kontakt, mówi mu że też sie czegoś boi - psów które ją
pogryzły w dzieciństwie. W którymś momencie piorun burzy trafia w dach i
światło gaśnie na dobre. Cała trójka zaczyna zmagać sie ze swoim strachem, mały
dalej widzi czołgające się upiory, dziewczyna widzi psy szczerzące kły,
a starszy brat schodzi do piwnicy, spada ze schodów i nie mogąc sie ruszyć
czuje jak zachodzą na niego robaki-chrabąszcze. W tym momencie 12-latek walcząc
ze strachem zbiega na dół do piwnicy za bratem w największych ciemnościach i
włącza wszystkie generatory. Światło sie zapala w całym domu, wracają rodzice.
Młody pozbywa sie strachu :-) Za to starszy brat kladąc się spać prosi młodego
żeby zostawił mu światło zapalone. Młody jednak gasi światło i powtarza bratu
co on mu kiedyś powiedział "w ciemności jest tak samo jak przy świetle". W tym
momencie starszy brat włącza latarke i zagląda pod łóżko a w oddali widać
upiora w czarnym płaszczu i kapeluszu o białej twarzy. Film się kończy ""

Film był dobry. Opisałam go jednak żeby Ci uświadomić, że twój strach paniczny
przed wszystkim i nawet własnym cieniem nie pomoże ci w życiu a ludzie też
zaczną się Ciebie bać. Ciarki mnie przechodzą na myśl że np mojego faceta każda
rzecz nawet wiatr napawa wielkim strachem. Być moze nie dałabym sobie rady i
sama zaczęłabym sie wkońcu bać. Tak jak w tym filmie - czyjś strach prowadzący
do histerii też napawa strachem. Postaraj sie z tym walczyć, powiedz komuś
zaufanemu co sie dzieje chociażby rodzicom a jak nie to idź do psychiatry raz
jeszcze i daj sobie innym pomóc. Nie poddawaj sie!!
Powodzenia!

[malina862]

Ale do udzielania korepetycji powinienem mieć chyba jakąś działalność
> gospodarczą (czy jakkolwiek się to nazywa). W każdym razie musiałbym płacić za
> siebie składki,
hahahahahahaahahahahahahahahahahahahaha .Nie no ja myslałam ze ja mam
odchyły:) Sorry człowieku ale albo to jakaś prowokacja a te posty to Twoje
specyficzne poczucie humuru albo ty jesteś nienormalny!!!!Poczytaj co ty
piszesz Tego się boi tamtego się boi korepetycjii udzieleć nie bedzie bo musi
rejstrować działalność gospodarczą,poza tym już się zniechecił bo jakiemuś
kumplowi nie mógł tam czegoś wytłumaczyć.Jak wyobrażasz sobie swoje dlalsze
zycie???W tym "niebezpiecznym świecie"??Współczuje Twojej przyszłej zonie.
Dzięki za ten post miałam dziś gorszy dzień i myslałam że nic nie jest w stanie
poprawić humory.Myliłam się.............:-)

[ela282]

Malina, żony też nie będzie miał, przecież może go pocałować a wtedy zarazi się
jakimś wirusem. O dzieciach już wolę nie mówić, bo to same kłopoty. Najlepiej
to byłoby mu się położyć, ale odleżyn dostanie.

[malina862]

ela282 napisała:

> Malina, żony też nie będzie miał, przecież może go pocałować a wtedy zarazi
się
>
> jakimś wirurusem
hahahahahahhahaaa.Masz rację o tym nie pomyslałam:-)

[lukwas80]

Tego to akurat się nie boję!

[malina862]

Lukas a ty nie masz przypadkiem nadopienkuńczej mamy?

[lukwas80]

Pisałem już w którymś poście, że rodzice chcieli żebym wychodził gdzieś na
imprezy, ale ja nie chciałem.

[gustava]

Czyli masz elegancki umysl:), a jesli bedziesz traktowal siebie jak niewolnika
zycia to czeka Ciebie biurko z wysokiej jakosci nawiewem i bezpieczna
emerytura.Chcialabym Tobie napisac,ze fajnie ze jestes taki a nie inny,nie
zmieniaj sie bo to moze ma sens.Ale masz marzenie o ktorym nie chcesz pisac,bo
zbytnio sie boisz.Pieniadze i haka na zycie chwycisz jesli zaczniesz lubic
chocby skarwek otaczajacego zycia po to by zasadzic swoje marzenie.Nie musisz
pracowac w klubie nocnym,moze znajdziesz prace ktora bedzie doskonala terapia
ale i co wazniejsze szansa na Twoje osobiste szczescie.Swiat zmienia sie i poki
co powstaje duzo wczesniej nie istniejacych zawodow.Umiesz myslec,popracuj nad
swoim strachem i zajmij sie dodawaniem aby jednak wyciagac reke do zycia.

[dreszczyk_emocji]

hmmm mam coś podobnego....ale moje to małe pikuś orzy twoich...chociaż potrafię
sobie wyobrazić jak musi być Ci ciężko. Ja osobiście bym zaczęła od znalezienie
komuś komu ufasz............wtedy wsyztsko przyjdzie nieco łatwiej.

[illiterate]

Mam wrazenie, ze chcesz byc tam, gdzie jestes.
Piszesz tu w oczekiwaniu na cudowna recepte, wg ktorej bez podejmowania wysilku
bedziesz mogl prowadzic normalne zycie.

Przy takiej fobii (bo chyba takiego slowa trzeba tu uzyc) jak Twoja bez wysilku
wszystko pozostanie tak, jak bylo. Czyli bedziesz sie bal, nie bedziesz mial
pracy, bedziesz na utrzymaniu rodzicow, nie bedziesz mial kobiety...

Dlaczego uwazasz, ze w Twojej - skrajnej przeciez - sytuacji branie lekarstw,
przepisanych przez psychiatre to zle rozwiazanie? Dlaczego skoro psycholog Ci
nie pomogl, nie poszukales innego?

[lukwas80]

Próbowałem brać leki, ale nic mi nie pomagały, a tylko źle się po nich czułem.
Chciałbym być inny, ale nie potrafię się zmienić. Co z tego, że się nie będę
bał? Czy to znaczy, że nikt mnie nie pobije, że nie pójdę do więzienia? Nie!

[malina862]

. Co z tego, że się nie będę
bał? Czy to znaczy, że nikt mnie nie pobije, że nie pójdę do więzienia? Nie!


Lukas………… a powiedz mi co ty się tak panicznie tego wiezienia boisz? Co?
Bo wiesz uczciwii ludzie to raczej nie powinni bać się wymiaru sprawiedliwości.
Przynajmniej tak mi się zdaje……………………………….
A może ty nam czegoś nie powiedziałeś i spedziłeś pare latek w jakiść strasznym
więzienniu w Rosji czy Ameryce Południowej i z tąd te lęki? Co ?przyznaj nam
się. Ja zrozumie jesteśmy w koncu tylko ludzmii:-)
Każdemu zdarzyć się może….

[lukwas80]

Nie, nie byłem nigdy w żadnym więzieniu, ale wiem, że w więzieniach siedzą też
niewinni ludzie. Mało to się "Interwencji" naoglądałem? :-(

[ela282]

Dzień dobry. To w jaki sposób skończyłeś studia. To nieprawdopodobne. A
interwencji, 997 nie oglądaj w ogóle. A najlepiej telewizor wyrzuć za okno.
Posłuchaj jakiejś spokojnej muzyki i powiedz sobie, że się nie boję np.dziś
wyjść z domu. Idź na spacer może z jakąś dobrą koleżanką albo kolegą. Zobaczysz
życie bez strachu jest lepsze. Chcieć to móc.

[lukwas80]

Studia skończyłem, bo mieszkałem sam u starszych ludzi, niedaleko uczelni. Na
wieczorne wykłady jednak nie chodziłem, bo bałem się, że mogę zostać zaczepiony
przez ludzi, którzy często wieczorami pili piwo (lub nawet wódkę) pod moim
blokiem :-(.
W dzień aż tak bardzo się nie boję. A co do koleżanek czy kolegów, to nie mam
nikogo z kim mógłbym gdzieś wyjść. Z reguły wszędzie chodzę sam.

prowokacja?

[kryzolia]

A jak do tej pory sie uchowałeś? przeciez tez musiałeś wyjśc z domu, przejśc
przez ulicę, rozmawiać z ludzmi na uczelni itd.

[lukwas80]

Już pisałem, że w dzień aż tak bardzo się nie boję, a z ludźmi na uczelni
rozmawiałem tylko tyle ile musiałem. Nie spotykałem się z nikim po zajęciach.
Przejścia przez ulicę itp nie boję się. Boję się głównie tego, co może mnie
spotkać od innych ludzi np. że mnie pobiją, zabiją, okradną itp, gdyż nie
potrafię się w ogóle bronić. I nie mówcie, że jak mnie ktoś zaatakuje, to obudzi
się we mnie jakiś "instynkt" do walki, bo tak nie jest. Kiedyś koleś "walnął
mnie w mordę", to prosiłem, aby mnie nie bił :-(.
Poza tym wiem, że chodząc np. na jakieś imprezy mogę znaleźć się "w złym miejscu
w niewłaściwym czasie" i pójdę siedzieć tylko dlatego, że byłem z kimś, kto coś
zrobił :-(

[ela282]

Zapisz się na karate. Będziesz umiał się obronić. I znajdź sobie pracę na
policji, może tam będziesz czuł się pewniej.

[lukwas80]

Słyszałem, że na karate trzeba bardzo długo chodzić, aby potrafić się obronić. A
jeśli chodzi o bycie policjantem, to moim zdaniem taki ktoś ma bardzo dużo
wrogów. Wlepię komuś mandat, czy "zamknę", to później będzie mnie nachodził,
szantażował itp. :-(

do autora wątku

[varia1]

tak sobie przeczytałam twoje i innych wypowiedzi i teraz już widzę wyraźnie:
- ty nie szukasz na forum pomocy, nie potrafisz jej od nikogo przyjąć, na każdą próbę wymyślasz stek idiotycznych wymówek, szukasz tylko usprawiedliwienia dla faktu, że dorosły facet daje sie utrzymywać starym rodzicom, nie chce mu sie poszukać swojego miejsca w życiu
- jeśli to prawda,że próbowałeś się zabić, to co cię od tego odwiodło? strach?
bo nie zobaczyłeś przecież sensu życia
- pomyśl sobie o twojej rodzinie, rodzicach, którzy boją się zestarzeć, bo nie mogą liczyć na ciebie i przyjmij do wiadomości, że jesteś po prostu egoistą i leniem
- uszczypnij się mocno, albo przywal sobie czymś odpowiednim w głowę, może cię to obudzi, Śpiąca Królewno w męskim wydaniu.

Może ci się to , co napisałam wyda obraźliwe i nie na miejscu, ale ja jestem przekonana, że tylko terapia wstrząsowa może cię wyleczyć.

[lukwas80]

Próbowałem połknąć tabletki nasenne, ale serce zaczęło mi walić, przestraszyłem
się, że będzie bolało i sam zadzwoniłem po pogotowie. Ponoć i tak były za słabe
do zabicia się :-(. Tak w ogóle to specjalnie poszedłem do psychiatry, żeby mi
przypisała tabletki na bezsenność, żebym miał się czym zabić.

[varia1]

idź i poproś o silniejsze, nie sądze, żeby samo zasypianie bolało
ale płukanie żołądka, fakt, przyjemne nie jest

stary, boisz sie żyć, boisz się zabić?

ty sie po prostu lubisz bać, zasłaniasz sie tym, żeby nie musieć nic robić, bo jesteś po prostu leniem i malkontentem

[lukwas80]

Czy to tak ciężko zrozumieć? Po prostu boję się bólu czy to przed śmiercią, czy
też zadanego przez innych ludzi. Ot i cała filozofia!

[varia1]

ty się nie bólu boisz, chyba że całe zycie jest dla ciebie bólem
a jeśli tak, musisz poszukać jego przyczyny gdzieś we wczesnym dzieciństwie

a jakieś przyjemne rzeczy zdarzały się w twoim życiu?
może odwołaj się do nich, zbuduj na tym swoją siłę

każdy się czegoś boi, ale wiesz, to jest wygodne, nic nie robić , bo sie człowiek boi, pomyśl, że nie krzywdzisz siebie, tylko swoich bliskich, o ile w swej ograniczonej możliwości dostrzegania czegokolwiek poza czubkiem swojego nosa masz bliskich.

och wiesz, jak ja się czasem boję życia? ale nikt nie chce za mnie płacić rachunków, więc nad sobą pracuję, a ty negujesz z góry wszystkie sensowne rady np. nie będziesz chodził dookoła domu wieczorem, bo nie jesteś debilem

chłopcze, moja rada walnij się w głowę i obudź, bo takie smutki opowiadasz że się aż niedobrze robi, a jak nie, to naprawdę spróbuj mocniejszych tabletek

[lukwas80]

Z rodziną nigdy nie miałem dobrego kontaktu. Mam do nich żal, że mnie urodzili.

[ela282]

Ciężki z Ciebie przypadek. To powiedz jak Ci pomóc. Co bys chciał żeby w Twoim
życiu się zmieniło? Może jest coś takiego co rozwiąże Twoje problemy? A praca
na policji to nie tylko ściganie przestęców, wlepianie mandatów. Przy biurku
również jest i nie musisz mieć wtedy wrogów. Piszesz, że masz żal do rodziców,
a czy Ty wiesz jak oni się czują wiedząc, ze masz żal do nich? Jak Ty jesteś
niezadowolony to nie pogrążaj swoich najbliższych. Chyba nie zasłużyli na to.

[lukwas80]

Pani psychiatra też mi mówiła, że jestem ciężkim przypadkiem :-(. Nie wiem, co
może rozwiązać moje problemy, chyba tylko śmierć. Chciałbym, aby była jak
najmniej bolesna. Jeśli chodzi o rodziców, to nigdy nie mówiłem im, że mam o to
do nich żal.

[ela282]

Śmierć Cię sama znajdzie, więc nie śpiesz się tak do niej. Właśnie przed
godziną dowiedziałam się, że nie mam juz koleżanki. Co ma wisieć nie utonie. A
co do rodziców - to dobrze że im takich rzeczy nie mówisz. Byłoby im przykro.
Ale oni chyba wiedzą o Twoich problemach? Pewnie przeżywają, ze nie masz
przyjaciół, nie masz dziewczyny. Nie sprawiaj im bólu. Chyba ich kochasz. Nie
chciałbyś widzieć radości w ich oczach? A teraz co widzisz?

[lukwas80]

Oni wiedzą, że jestem "odludkiem". Nie wiem czy wiedzą o tym, że w dalszym ciągu
myślę o tym, żeby się zabić. Nie wiem czy ich kocham. Na pewno brakowałoby mi
ich chociażby pod względem finansowym, gdyby ich nie było. Ale czy ich kocham?
Chyba nie. Tak naprawdę chyba nigdy nie wiedziałem co to słowo znaczy. Czy
myślisz, że ja patrzę w ich oczy? Mimo, że mieszkamy "pod jednym dachem" bardzo
mało z nimi rozmawiam. Z mamą jeszcze trochę więcej, ale z tatą staram się w
ogóle nie rozmawiać. Ja jestem w swoim pokoju, oni są w swoim. Wiem po prostu
tyle, że teraz są w domu.

[gustava]

Lukasz pomyslales kiedys,ze wiele zalezy od Ciebie?

[lukwas80]

Co dokładnie masz na myśli?

[gustava]

strach jest tez swiadomoscia zycia tylko nie dosc rozwinieta,boisz sie bo wiesz

[malina862]

"Próbowałem połknąć tabletki nasenne, ale serce zaczęło mi walić, przestraszyłem
się, że będzie bolało i sam zadzwoniłem po pogotowie. Ponoć i tak były za słabe
do zabicia się :-(. Tak w ogóle to specjalnie poszedłem do psychiatry, żeby mi
przypisała tabletki na bezsenność, żebym miał się czym zabić."

To poważny temat ale jak czytam takie posty naprawdę trudno mi powstrzymać
śmiech.Na innym forum czytałam że chodzisz do kościoła w niedziele z czego
wnioskuje że jesteś wierzący.Powiedz mi więc a wiecznego potepienia się nie
bojsz?Co?

[malina862]

Wiesz ze za częste próby samobójcze trafia do szpitala psychiatrycznego????
Tego się nie boisz???????Tam też jest niebezpiecznie może Ci ktoś naprzykład w
przypłyiwie złości ucho odgyść:-)
Poza tym zmarnujesz sobie zycie z tamtąd się nie wychodzii już nigdy
normalnym,zastanów się czy warto?

[lukwas80]

Po mojej próbie samobójczej przez tydzień byłem w szpitalu psychiatrycznym, więc
wiem jak tam jest.

[malina862]

lukwas80 napisał:

> Słyszałem, że na karate trzeba bardzo długo chodzić, aby potrafić się
obronić.
> A
> jeśli chodzi o bycie policjantem, to moim zdaniem taki ktoś ma bardzo dużo
> wrogów. Wlepię komuś mandat, czy "zamknę", to później będzie mnie nachodził,
> szantażował itp. :-(

Wiesz co? to najlepiej się pochlastaj!

[waldek1610]

lukwas80 napisał:

> Na razie rodzice mnie utrzymują, ale co
> będzie jak ich nie będzie? Jak ja na siebie zarobię?

To pytanie zadjae sobie kazda dorastajaca odoba, a dojrzalosc i wolnosc niesie
za soba wyzwania, i jest to naturlna kolej rzeczy.

[menes2]

z jakiego miasta pochodzisz ?

[lukwas80]

A jakie to ma znaczenie?

[menes2]

bo mam wrażenie ,że czytałem Twoje wypowiedzi na lokalnym forum i tam
jesteś ,,normalnym'' pełnym energii facetem a tu stosujesz prowokację której
nie potępiam bo może dać nam wile do myślenia . Jeżeli nie ściemniasz to możemy
wymienić swoje doświadczenia bo miałem podobne problemy ale w skali 1:10 w
stosunku do opisywanych przez Ciebie

[lukwas80]

Nie ściemniam! "Ściemniam" jedynie w realu udając, że wszystko ze mną w porządku.

[samotnygda83]

Niew wiem czy ty z tym powaznie ale jesli tak to, powiem ci co mi pomoglo.

1) Psychiatra -> tabletki na depresje (pomogly tez w zwalczaniu leku). Tylko
idz do panstwowego, potrafia przyjac nawet z ulicy. Jak pojdziesz do prywatnego
bedziesz mial wyzuty sumienia ze rodzice za to musza placic. Do tego
samodzielna decyzja o tym tez nie jest latwa, dla kogos kto ma leki lub
przejmuje sie opiniami innych. Ale musisz ja podjac, przelamac lek i isc sie
zarejestrowac ! To bedzie pewnie pierwsza odwazna decyzja jaka podejmiesz, cos
jak podpisanie umowy.

2) Ksiazki Wayne W. Dyera i ciagla praca nad soba. - Niezwykle pomocne i chyba
najwazniejsze. Zacznij od "Kieruj swoim zyciem"

3) Tasmy medytacyjne
www.remotehypnosis.com/confidence.asp
sluchaj codziennie przed snem. Tasmy naprawde niezle dzialaja ! Staraj sie
wyciszyc swoje mysli odprezyc sie lezac w wygodnej pozycji (koniecznie sluchaj
ze sluchawkami)

4) Nie boj sie (wiem to nie latwe) i szukaj pracy. Posiadanie wlasnej kasy i
odczucie wartosci z pracy i dobrego wykonywania obowiazkow sluzbowych (gdy po
prostu wiesz ze jestes w tym dobry!) bardzo wiele daje.

5) Tak na zachete z Dyera. Zawsze gdy sie wachasz aby zadzialac zastanow
sie "Co najgorsze moze mi sie przytrafic?"

Jesli zeczywiscie jestes w takiej sytuacji proponuje ci zastosowac sie do moich
zalecen. Mi to pomoglo bardzo. Mam *tylko* jeszcze problem z plcia piekna, ale
pracuje nad tym mocno :)

pozdrawiam
i powodzenia, dzialaj !

[samotnygda83]

dodam ze jesli masz jakies pytania to pisz na priv, postaram sie pomoc. Sam
przez to przechodzilem (i ciagle nad soba pracuje) i wiem ze nie jest latwo.

[imagiro]

[mirabelka00]

Chyba masz po prostu nerwicę lękową. To schorzenie jest jak najbardziej
wyleczalne, widocznie miałeś pecha i trafiłeś na niekompetentnych psychologów.
Poza tym, włącza się u ciebie mechanizm lęku przed zmianą,dlatego odrzucasz
większość form pomocy i przyjmujesz postawę "nic się nie da zrobić". Następnym
rzem nie rezygnuj tak szybko z terapii, jeżeli cię stać , to najlepiej zapisz
się do jakiegoś renomownego ośrodka psychoterapii, tam będą pewnie krótsze
terminy czekania na wizytę. Polecam też poczytanie książek na temat nerwic,
możesz się sporo dowiedzieć.
Sama znam osoby, którym udało się (po terapii)wyjść z lęku przed życiem i
ludźmi i całkiem nieźle funkcjonują. Przypuszczam, że tobie też się uda,
chociaż teraz na pewno trudno ci to sobie wyobrazić.