Mam 31 lat i.................

[tajemnicza_madzia]

Witajcie! Mam pytanie do 30-latkow i +. Czy nie macie wrazenie, ze wszystko
juz przezyliscie? Wszystko na co bylo Was stac juz widzieliscie, dotkneliscie
i nie ma nic co wzbudziloby emocje, ktore mialy miejsce kiedy byliscie
mlodsi. Macie niby wszystko (no moze poza wyjatkiem fortuny), prace
wyksztalcenie, uczeszczacie na kursy, doksztalcacie sie, macie fajne zony,
klawych mezow, dzieciaczki cudowne i zdrowe, ale....Czegos "nienazwanego"
brak... Tak bardzo brak, ze nic nie cieszy. Pomozcie, czy to garb przezyc i
kregoslup sie lamie (bo troche zlego juz w zyciu zaznalam...), czy to jakis
stan depresyjny? Rece opadaja... Nie chce isc do psychiatry :(((. Bardzo Was
prosze - bez sarkazmow, to moj osobisty kataklizm. Dziekuje Wszystkim za
odpowiedzi :-). PS. Dodam, ze na wszystkie czynnosci i obowiazki jakie mam do
wykonania zaczyna mi brakowac energii...i sil....

[ela.buu]

polecam podroz nie takna wkacje przeprowad sie na inny kontynent poczujesz wtedy
zycia smak

[camel_3d]

polecam dobry fitness club. chodze od 2 tygdoni i zaczyna mi sie humor
poprawiac. :))

[aroden]

pierwszy etapem w takich sytuacjach jest zawsze psycholog, ani psychiatra.
Porzuc zludne nadzieje, ze dyletanci, a nie fachowcy moga Ci pomoc.

[funix]

> Czegos "nienazwanego" brak... Tak bardzo brak, ze nic nie cieszy.

Dopóki nie nazwiesz będzie ciężko... Może sama się przed tym bronisz? Pogrzeb w
pamięci. Jakieś marzenia „z których wyrosłaś”? Może chciałaś napisać książkę,
albo dojechać na rowerze do Gibraltaru, albo skakać ze spadochronem, albo...
Im „nierozsądniej” tym lepiej!
;))

?!

[braun_f]

> Im „nierozsądniej” tym lepiej!
spalas moze z simonem?

jakiez te baby durne

[greengrey]

aż się uśmiecham jek to czytam

mam lewdwie parę lat więcej od Ciebie.. i gdzieś około Twego wieku pamiętam
maiłam to samo wrażenie..

że teraz już tak będzie tak samo jakoś do starości?
że dzień za dnie tako samo podobny?
że wszystko już przeżyłam...

i stało się zupełnie przeze mnie nieprzewidziane, zupełnie nowe...

wyrzuciło pod niebo i przeczołgało brzuchem po dnie morskim,
przemieliło i wyrzuciło na brzeg

posmakowałam ... życia

nawet się nie spodziewasz skąd i kiedy przyjdzie życie do Ciebie

a przyjdzie,

życie jest większe.. niż jest

[braun_f]

pociagnelas gruba kreske?

[askastar]

pocieszylam mnie greengrey

madzia-mam tyle samo lat, i dokladnie to samo mnie lapie:-)

?? Nie

[yagiennka]

Wręcz przeciwnie :)) Wydaje mi sie że żyję już strasznie długo i jak pomysle że
nawet na półmetku nie jestem to o rany! Mam jeszcze czas na tyle rzeczy, tyle
wrażeń, tyle przeżyc. Wcale nie mam wszystkiego, własnie idę na studia
podyplomowe :) Na starość pójde na uniwersytet 3 wieku bo lubię się uczyc. Nie
mam męża. Za to miałam trochę facetów i może jeszcze trochę przede mną ;) Dzieci
w przyszłości.
Coś chyba cię dopadł bezsens albo starciłaś w życiu cele. Znajdź je. Ja mam taką
receptę na życie że zawsze do czegoś dążę, zawsze sobie coś wymyślę i mam
mnóstwo pomysłów.

[beanr]

Masz 31 lat, i ... ciesz się z tego, co masz. Ja mam 32, i życie zafundowało mi
tyle "atrakcji", w których tkwię już od roku, że nie wiem, czy wyjdę z tego o
zdrowych zmysłach, bo ile można wytrzymać ... Zazdroszczę teraz nawet spokojnym
rodzinom z małych miasteczek i wsi, gdzie jedynymi problemami są komfilkty z
sąsiadami, przeciekający dach wymagający naprawy i uwagi przynoszone przez
dzieci ze szkoły ...

[ron31]

Zony i dzieci nie mam, ale mam podobne mysli do Twoich. Moje zycie w zasadzie
nie ma sensu. Wszystko jest takie powtarzalne. A moze to po prostu brak
powaznych problemów? Niektorzy nie maja pracy, maja klopoty rodzinne, ciezko
chore dziecko itp. Wtedy nie zastanawiasz sie na tym, ze brakuje Ci czegos
nienazwanego...

[beanr]

> Zony i dzieci nie mam, ale mam podobne mysli do Twoich. Moje zycie w zasadzie
> nie ma sensu. Wszystko jest takie powtarzalne. A moze to po prostu brak
> powaznych problemów? Niektorzy nie maja pracy, maja klopoty rodzinne, ciezko
> chore dziecko itp. Wtedy nie zastanawiasz sie na tym, ze brakuje Ci czegos
> nienazwanego...

Otóż to. Mnie w pewnym momencie też wydawało się, że czegoś mi brakuje, jakiegoś
dreszczyku ... Teraz mam za to już nie tylko dreszcze, ale prawdziwą
"telepawkę", w obawie przed utratą wszystkiego ... Uważajcie zatem, bo łatwo coś
stracić podążając za "czymś nienazwanym"...

[jan_stereo]

takie uczucie to ja mialem w wieku lat 19-tu, chociaz tajemniczej madzi jeszcze
przyjemnosci spotkac nie mialem. Najlepszym pomyslem jest rzucic sie na wysokie
fale i utonac albo surfowac :"))