radosc zycia

[Gość: robin]

Mam osobliwy problem. Czesto mysle o przeszlosci.
Analizuje minione sytuacje. Widze jak wiele, strasznych
bledow popelnilam. Co prawda wszystko sie dobrze
skonczylo, ale ciagle o tym mysle. Zastanawiam sie,
dlaczego musialo mnie to spotkac. Mimo, ze teraz
powinnam byc szczesliwa, bo osiagnelam to co chcialam,
drecza mnie te przemyslenia. Chcialabym cieszyc sie
terazniejszoscia. Jak to zrobic?

[Gość: Sergiusz]

Myślę, że Twój "problem" nie jest wcale osobliwy. Każdy
człowiek składa się i z teraźniejszości i ze swojej
przeszłości. Myślenie o niej, analizowanie i wyciąganie
wniosków to rzecz (chyba?) normalna.
Jak się cieszyć teraźniejszością? Napisałaś, że
osiągnęłaś to, czego chciałaś. A czy to stwierdzenie nie
jest właśnie elementem tej radości?

A teraz ode mnie - jak sobie radzić z demonami
przeszłości. Ja, kiedy się ich zbierze dookoła mnie zbyt
wiele, zaczynam od powtórzenia sobie prawdy, że nie da
się cofnąć czasu. To, co było - BYŁO i teraz jest już
tylko historią, zapisaną w mojej pamięci. Dręczenie się
przeszłymi błędami nie ma sensu, bo naprawić ich nie
sposób. Można natomiast wyciągać z nich wnioski i w ten
sposób czynić je mniej fatalnymi.

MS.

[Gość: robin]

Dziekuje Sergiusz, powtorzenie tej oczywistej prawdy bylo
mi bardzo potrzebne. Nie moge z nikim tak szczerze
porozmawiac. Moze ktos moglby poradzic mi dobrego
psychoterapeute. Interesuje mnie rowniez koszt takiej
uslugi.

[Gość: astinger]

Pisz lepiej tutaj zamiast szukać terapeuty, który pomoze ci tyle co i my tu
wszyscy a wyczyszczona kieszeń pozytywnie cie nastrajac na pewno nie bedzie.

[Gość: Sergiusz]

Psychoterapeuty Ci, niestety, nie polecę - jestem
zupełnie innej profesji.

Tylko... może się mylę, ale chyba sam psychoterapeuta
sprawy nie załatwi. To, oczywiście, fachowiec - ale
jednak człowiek obcy. Myślę, że warto się rozejrzeć
wokoło. Być może jest/są w otoczeniu osoby, z którymi
możesz przegadać kilka(naście? dziesiąt?) nocy. I nie
myślę tu wyłącznie o "wyżaleniu się", tylko po prostu - o
rozmowach na różne "życiowe" tematy. To naprawdę dużo daje.
I jeszcze jedno. Warto się nauczyć rozmawiać ze sobą,
patrzeć na jeden problem tak, jakby się było dwojgiem
ludzi o odmiennych poglądach.

Wiem, że to wszystko się tak łatwo mówi, a z realizacją
bywa gorzej. Niemniej warto próbować.

MS.

[Gość: robin]

Nie jestem typem czlowieka do ktorego lgna ludzie. Moje
kontakty sa raczej dosc poiwierzchowne. W duzej mierze
spowodowane jest to ciaglym brakiem czasu. Przyjaciol
znajduje sie najczesciej w dosc mlodym wieku, potem juz
trudniej. Swoja droga przyjazn to ciekawy temat do
dyskusji na forum.

[alfika]

Gość portalu: robin napisał(a):

> Nie jestem typem czlowieka do ktorego lgna ludzie. Moje
> kontakty sa raczej dosc poiwierzchowne. W duzej mierze
> spowodowane jest to ciaglym brakiem czasu. Przyjaciol
> znajduje sie najczesciej w dosc mlodym wieku, potem juz
> trudniej. Swoja droga przyjazn to ciekawy temat do
> dyskusji na forum.


Nie myśl schematami, bo sobie tak zrobisz, jak myślisz!
W każdym wieku nawiązuje się wspaniałe przyjaźnie, słowo zucha!
Wystarczy, ze przylgnie jedna osoba :)

Wyobrażaj sobie, że spotykasz prawdziwie przyjazną duszę, z najdrobniejszymi
szczegółami - i widząc w tym siebie, jakby to już było.
Zobaczysz, że to działa.
A tu też pisz. To pomaga :)

[Gość: robin]

Pomaga, owszem. Chyba za bardzo sie obmurowalam.
Pozdrawiam.

[meg_blue]

Z wiekiem dochodze do tego, zeby czerpac radosc zycia z malutkich, drobnych
rzeczy, spraw, gestow, widokow:) ale warunek jest jeden, w towarzystwie tej
wlasciwej osoby:) a dzis jest takie slooonce, lato. az mi sie poziom hormonow
podniosl. Ech kubel zimnej wody na glowe chyba sobie wyleje..:)

PS. Jak nie ma tej osoby, to trzeba ja zastapic chocby towarzystwem:) i
wyskoczyc na lake, czy do lasu po jagody...

[Gość: Sergiusz]

Przyjaźń to ciekawy temat do dyskusji w życiu...

Masz rację i rozumiem Cię, ja też przestałem być
podlotkiem już jakiś czas temu. Ale to nie jest prawda,
że mając nieco dłuższy "ogon" nic się miłego pod tym
względem nie wydarzy. Czasem coś spada na człowieka jak
grom z jasnego nieba - trzeba tylko czasem chcieć
zaryzykować i zrobić, choćby malutki, krok.

MS.

[meg_blue]

A co z tymi co sie boja, gnusnieja, sa coraz bardziej nieznosni,
niezdecydowani? Czy jest szansa, ze kiedys sie otrzasna, czy to raczej taki
gatunek?

[Gość: Sergiusz]

Gdyby była na to prosta odpowiedź, to wszyscy by byli
szczęśliwi...

Ale serio: czasem ktoś, o kim się właśnie tak myśli -
zgnuśniały, zdziwaczały, już całkiem do niczego - nagle,
w momencie kiedy zostaje zauważony, doceniony,
zaakceptowany,... odkryty... - rozkwita. Okazuje się, że
tak naprawdę jest zupełnie inny, że warto z nim być i
rozmawiać.
Ktoś kiedyś powiedział: "cisi ludzie są najciekawsi". To
zapewne nie jest uniwersalna reguła, ale jakieś ziarno
prawdy w tym jest.

MS.

[batista]

może trening NLP?więcej informacji znajdziesz na www.psychologia.pl
warto przeczytać!

radosc zycia

[tea_time]

We mnie spotykaja sie Sergiusza i Meg_Blue slowa. W slad za pierwszym
powtarzam sobie, ze przeszlosci juz nie ma, od siebie dodaje, nie ma tez
przyszlosci, zatem pozostaje terazniejszosc, a w niej Meg radosci z
codziennosci, uwaznosc wobec niej, dostrzeganie drobiazgow i cieszenie sie nimi
bardzo mocno. Uswiadomienie sobie, ze tyle pieknych rzeczy jest w nas i wokol
nas, wlasnie teraz i wlasnie tutaj, potrafi uniesc bardzo mocno, daje sile
teraz i wiare w jutro.
Wczoraj rozmawialam dlugo o postawie "tu i teraz", nie mysleniu o przyszlosci w
tym kontekscie i doszlam do wniosku, ze nie znam bardziej otwartych drzwi.
Tea

[Gość: Sergiusz]

Przyszłość.
Właściwie rzeczywiście można powiedzieć, że jej nie ma.
Bo w momencie, kiedy zaczyna istnieć, staje się
teraźniejszością i, jako przyszłość, znika.

Tylko... porównam to trochę do jazdy samochodem. Jeśli
się nie patrzy przed siebie, a się porusza (w czasie),
można z rozpędu wpaść na nieprzewidzianą przeszkodę i się
co najmniej poturbować. Chyba więc jednak warto nieco
myślą w przód wybiegać. Ale jak daleko... to każdego
indywidualna sprawa.

MS.

[tea_time]

Sergiuszu, nalezy patrzec w przyszlosc, ale nia nie zyc, jakby byla
terazniejszoscia. Tea

[Gość: Sergiusz]

Zgadzam się w zupełności.
:-)
MS.

[walentyna]

Kilka myśli luzem:

Przypomina mi się znane motto AA, które sobie dawno temu przywłaszczyłam i
staram się pamiętać (z różną skutecznością, ale jednak :-):

Miej odwagę, by zmieniać to, co zmienić możesz,
cierpliwość, by godzić się z tym, czego zmienić nie możesz
i mądrość, by odróżnić jedno od drugiego.

Nie mogąc "odwołać" przeszłości, wykorzystujmy ją w teraźniejszości, by
przyszłość mogła być lepsza.

Każda chwila jest dobra na początek nowej przyjaźni. Nawiązuje się je nie tylko
w podstawówce. Sprawdziłam doświadczalnie.

Niech mi wybaczy poeta parafrazę: Nie byle kto, kto byle czym się cieszy.

Walentyna