Lęk sceniczny?

[tommek25]

Witam. Ostatnio (w zasadzie nie wiem skąd to się wzięło) nabawiłem sie dość
dokuczliwego lęku scenicznego - tu juz nie chodzi o wystąpienia przy pełnej
sali itp. (to miałem zawsze, ale czasami udawało mi sie to tłumić), ale nawet
na urodzinach przy stole kiedy siedzi kilka (10) osób z rodziny i opowiadam
np. dowcip zaczynam odczuwać strach, tremę, głos mi drży, kołatanie serca
itp., a najgorsze jest to, że nie potrafię nad tym zapanować, a wręcz się
nakręcam!!! Czy jest jakiś sposób na pozbawienie się tej dolegliwości, czy są
jakieś sposoby aby panować nad tym? Jak z tym walczyć? Przez to zapewne
niedługo będę unikał kontaktów z ludźmi, a tego bym nie chciał :-(

[globerr]

sposób prosty i sprawdzony. Tylko się nie śmiej bo to z doświadczenia.
Tabletka Laktomag (bez recepty) i tabletka Valerin Mitte (bez recepty). Po
dwóch pokonanych farmakologicznie lękach scenicznych odkładamy Latkomag. Po
kolejnych dwóch Valerin. Działa..........
Spróbuj i napisz .........
[e-mail]

[zezolka1]

a czy pomaga to przy troche glebszych zaburzeniach tzn dluzej trwajacych cos na
pograniczu niesmialosci a fobi spolecznej ktora ma miejsce wlasnie przy
wystapieniach publicznych i podpisywaniu sie w roznych urzedach i czasami przy
jedzeniu w miejscach publicznych. choc nie zawsze wystepuje to drzenie rak (bo
to o nie glownie chodzi) czasami uda mi sie gdzies podpisac zupelnie bez stresu
i leku

[malagenija]

globerr - a czy te środki mają jakiś wpływ na refleks (ruchowy czy że tak powiem
- umysłowy)?

[polska_potega_swiatowa]

Sam sie zastanawiam, choc przyznac musze ze osobiscie przeszedlem od
czerwienienia sie jak burak gdy musialem nawet rozmawiac z obcym,
jako dziecko czy nastolatek az do.....

Potem jako 20 paro latek, jako podoficer Marines dawalem oficjalne
wyklady- klasy moim mlodszym kolegom w jezyku angielskim, choc
jeszcze 5 lat wczesniej nie potrafilbym bym powiedziec nic w tym
jezyku.


Ekstremalne warunki zmuszaja ciebie do zapomnienia o tremie. Gdy
myslisz i analizujesz kazde twoje slowo, to oznacza ze masz za duzo
czasu na rozmyslanie, i chowasz sie w swoim wygodnym srodowisku.
Proponuje jakis sport ekstremalny, np wspinaczka, lub motocross,
moze to doda ci odwagi. Po prostu nie bedziesz rozkladal na czesci
pierwsze co kto o tobie mysli, po prostu robic cos jak najlepiej
potrafisz, nie martwisz sie co o tym mysla inni, bo najczesciej nic
nie mysla, i nie zauwazaja twoich pomylek az do tego stopnia.

Pomysl czy kiedys ogladajac wystapienie kogos, zdajesz sobie sprawe
ze panikuja i sza smiertelnie stremowani? Sa, ale ty tego nie
widzisz.

[silver.crest]

Nie mogles byc Waldziu podoficerem Marines, do dzis nie mowisz po
angielsku

[synvilla]

Najlepiej jest pogadac o tym z psychologiem.

Cos w miedzy czasie sie stalo co nadwyrezylo psychike i czlowek zle
sie czuje sam ze soba.Moze cos w zyciu ci aktualnie nie wychodzi?
Cos co zaburza twoj obraz siebie jako ciekawiej, silnej osoby.
Cokolwiek by to nie bylo warto sprobowac z psychologiem.

mam taka fajna stacje radiowa, gdzie co jakis czas pewnien pan
udziela medytacji i czesto sie myli i poprawia i przekreca slowa.
jest na luzie. warto sobie czasem pozwolic na bycie na luzie.