41-letnia córka

[1611ab]

Mam problemy z 14 letnią córką . Nie bardzo wiem co mam robić ? Czuję się
coraz bardziej bezradna.
Od tych wakacji problemy się nasilają, choć wcześniej tez bywało różnie. W
wakacje ukradła coś w sklepie i złapała ja policja . Ją i jej koleżankę . W
tym tygodniu będzie rozprawa w sądzie rodzinnym. Od tego roku szkolnego
zaczęła opuszczać lekcje , coraz częściej. Kłamie i oszukuje na potęgę.
Wychowuję ja sama i nie bardzo mam czas na to, żeby codziennie sprawdzać w
szkole co się dzieje , choć oczywiście staram się być w kontakcie ze szkołą .
Czy ktoś z was był w takiej sytuacji ?? Może jest jakieś forum , które
specjalizuje się w nastolatkach ??
Dziękuję z góry za odpowiedzi.

[fale_morskie]

Wrzuć ją do wora z napisem "Nastolatki" a na pewno znajdziesz na nią
sposób ;)
Zamiast sprawdzać czy nie nawaliła bardziej w szkole, postaraj się
do nie dotrzeć. Pytałaś ją czemu kłamie i kradnie? Oczywiście, tak
normalnie, po kumpelsku - nie z wyrzutami? Wszystko ma swoją
przyczynę.

[honeyandmilk]

u mojej córki tak zaczęła się historia z narkotykami. Co prawda w
sklepie nie ukradła, ale kombinowała pieniądze na różne sposoby. Ja
nie mogłam - nie chciałam w to uwierzyć przez 2 lata.

[nangaparbat3]

To niestety trochę tak wyglada - choc oczywiscie moze oznaczać co innego.
Czy pytałaś ją, dlaczego ukradła? Czy dostaje od Ciebie kieszonkowe? I jakie?
Czy masz blade pojecie, na co je wydaje?
Ze szkoła możesz sie dogadać, ze przyslą Ci smsa, jesli corka nie przyjdzie. A
Ty ich zawiadomisz, jeśli bedzie nieobecna za Twoja zgodą.
To co powyzej nalezy rozwazyc i zrobić, ale to niczego nie rozwiazuje, nie zalatwia.
Przyjrzyj sie sobie - jakie są Twoje uczucia wobec niej? Ile milości, czułosci i
szacunku, a ile zlosci, zniecirpliwienia, wymagań, rozczarowania, ile tez
zwykłego zmeczenia.
Zrob taki uczciwy rachunek sumienia.
A potem spojrz na nią i zobacz, ze oprocz tej trudnej i często okropnej
nastolatki jest w niej takze ta malutka dziewczynka, ktorą kiedys była, ktora
wciąż jest i potrzebuje Twojego ciepła, wsparcia, milosci. Nawet jesli kradnie,
nawet - co nie daj bóg, ale moze sie zdarzyć - bierze narkotyki.

Polecam książkę o nastoletnich dziewczynach - "Ocalic Ofelię".

I pozdrawiam serdecznie - matka szesnastolatki.

[jesiennapani]

1611ab napisała:

> Mam problemy z 14 letnią córką . Nie bardzo wiem co mam robić ?
Czuję się
> coraz bardziej bezradna.

Córka autorki wątku wyraźnie mowi
swoim negatywnym zachowaniem:
zainteresuj sie mną
zaopiekuj się mną
potrzebuje Twojej miłości i uwagi

Nic się nie dzieje bez przyczyny

[yagiennka]

Dzieic tak reagują jak mają jakieś problemy emocjonalne, brak miłości ze strony
rodziców, brak zainteresowania. Musisz z nią po prostu porozmawiac. Ale nie jak
surowa matka z krnąbrną córką tylko jak kobieta z kobieta, przyjaciólka z
przyjaciólką. Jak poczuje że się o nią troszczysz a nie że chcesz ja karać to na
pewno się otworzy. Możesz też pójść z córką do psychologa dziecięcego.

[duza-zolza]

Moze trzeba uzyskac adres jakiejś Poradni Psychologiczno-
pedagogicznej w twoim miescie.Porozmawiac z psychologiem
w szkole.
Może znajdziesz coś w wyszukiwarce www.goodle.pl,
jest Niebieska linia w trudnych przypadkach,
tam mozna porozmawiac.

[1611ab]

Dziękuję za wszystkie odpowiedzi. Pewnie macie rację . Córka chce mojego
zainteresowania ale wczoraj mi powiedziała, że nie chodzi do szkoły z czystego
lenistwa. Nie chodzi bo jej się nie chce. Woli posiedzieć w domu.
I co wy na to ??
Rozmawiam z nią , dyskutuje. Sporo czasu ze sobą spędzamy ale widać to nie jest
gwarancją tego, że dziecko będzie chodziło do szkoły.

[duza-zolza]

Bo pewnie ma problemy w szkole i "tyle tego narosło", ze sobie

nie radzi.Najprosciej jest "uciec",showac się.Pomimo wszystko

musi czuc,ze jest dla ciebie wazna i nawet jesli coś "namieszała"

i tak ja dalej kochasz.

[fale_morskie]

Czy córka ma swoje zainteresowania lub nawet plany na przyszłość?
Możliwe, że szkoła jej zwyczajnie nie rozwija (też tak miałam).
Wtedy, umówcie się tak, że ona zrobi wszystko, aby jedynie zdać a
poza szkołą niech rozwija to w czym jest dobra. Lepszy geniusz w
jednej dziedzinie, niż rozdrabnianie się na wszystko :)

[1611ab]

To nie tak. Córka miewa problemy w szkole ale zawsze sobie w końcu z nimi radzi.
Szkoda tylko, że miewa te problemy tylko dlatego, że jej się nie chce :-(. Ja
też uważam, że lepiej być dobrym w jednej dziedzinie niż zmuszać się uczenia się
czegoś co nas zupełnie nie interesuje. Jednak , żeby zaliczyć klasę trzeba
wykazać minimum zaangażowania.
W tej chwili największym problemem jest dla mnie nie uczęszczanie do szkoły. No
cóż , idę dzisiaj do psychologa szkolnego. Potem do wychowawczyni i będę
trzymała rękę na pulsie.

[nangaparbat3]

Nieuczęszczanie do szkoły jest tylko objawem prawdziwego problemu. Za bardzo się
skupiasz na szkole, skup sie na dziecku. JAk je? Jak śpi? Czy wstaje rano? Czy
jest pogodna, wesoła? Czym sie zajmuje, kiedy nie idzie do szkoły?
NAstolatki sa bardzo wrażliwe, bardzo delikatne. Przeczytaj jeszcze raz, co Ci
napisała Jesienna Pani - jest mądra.

14-tka konflikt z prawem

[psychoguru]

1611ab napisała:

> Mam problemy z 14 letnią córką . Nie
bardzo wiem co mam robić ? Czuję się
> coraz bardziej bezradna.
> Od tych wakacji problemy się nasilają,
choć wcześniej tez bywało różnie. W
> wakacje ukradła coś w sklepie i złapała ja
policja . Ją i jej koleżankę . W
> tym tygodniu będzie rozprawa w sądzie
rodzinnym. Od tego roku szkolnego
> zaczęła opuszczać lekcje , coraz częściej.
Kłamie i oszukuje na potęgę.
> Wychowuję ja sama i nie bardzo mam czas na
to, żeby codziennie sprawdzać w
> szkole co się dzieje , choć oczywiście
staram się być w kontakcie ze szkołą .
> Czy ktoś z was był w takiej sytuacji ??
Może jest jakieś forum , które
> specjalizuje się w nastolatkach ??
> Dziękuję z góry za odpowiedzi.

Sprawa jest bardzo niepokojaca. A to z tego
wzgledu ze corka wchodzi w wiek dojrzewania
w skrajnym konflikcie z normami spolecznymi.
Konflikt z prawem i sprawa sadowa, brak
checi do nauki w tym wieku statystycznie zle
rokuja na przyszlosc. To znaczy ze duzy
procent ludzi ma powazne klopoty w dalszym
zyciu.

Nie mozna nic powiedziec na temat przyczyn
jesli nie zna sie historii rodzinnej oraz
profilu osobowosci corki. Nie da sie tez
latwo powiedziec co robic dalej. Oczywiscie
bardzo rozsadne jest uruchomienie wszelkich
mozliwych porad psychologicznych i
medycznych jesli tego potrzeba. Ale jakie
metody wychowawcze zastosowac to wymaga
bardzo dobrego rozpoznania. Potegowanie
konfliktu jest raczej najgorszym
rozwiazaniem. Utrzymywanie kontaktu z corka
jest na pewno rozsadniejsze.

Programem minium byloby staranie sie by nie
stoczyla sie w kierunku narkotykow i seksu
czy wrecz prostytucji. Czyli przynajmniej w
tych dziedzinach trzeba miec w pelni otwarty
kanal komunikacji.

[1611ab]

Dziękuję za odpowiedź. Czasami wydaje mi się , że córka czuje się bardzo
samotna choć staram się poświęcać jej dużo czasu. Ostatnio wyrzuciła z siebie,
że tnie się od 12 roku życia i myślała o samobójstwie. Nie jestem do końca pewna
czy to prawda , ponieważ nie ma żadnych blizn ale tak czy inaczej ,jest to swego
rodzaju wołanie o pomoc, o uwagę . Zdaję sobie z tego sprawę i bardzo
chciałabym jej pomóc. Wydaje mi się też , że ona czasami czuje się przytłoczona
nadchodzącym , dorosłym życiem. Mam nadzieję , że mimo wszystko mam z nią jakiś
kontakt.
Kiedy pytam dlaczego tak kłamie i mnie oszukuje , odpowiada że nie chce mnie
martwić . Z przerażeniem odkryłam, że ona w to wierzy :-).
Do tego jest bardzo inteligentna ,żeby nie powiedzieć błyskotliwa i tak bardzo
niedoświadczona życiowo. Czasem zapominam, że ma tylko 14 lat i jest ciągle
dzieckiem.

[nangaparbat3]

Inteligencja nie ma tu nic do rzeczy.
Jeśli sie tnie i ma mysli samobojcze trzeba pojść do mądrego dzieciecego
psychiatry. Nawet prywatnie - moze w szkole powiedzą Ci, kto w Twoim miescie
jest naprawdę dobry i komu warto bulić.
Lekarz byc moze wykluczy powazniejsze problemy - na przykład depresję, jest dość
częsta u nastolatków - ale byc moze trzeba na poczatku leczenia
farmakologicznego. A bez psychologa sie nie obejdzie.
Bardzo mozliwe, ze część jej problemów bierze sie stad wlasnie, ze nie chce Cie
martwić. Nie ma w tym Twojej winy, ale tym bardziej musisz upewnic ją, ze ją
kochasz i że bedziesz kochać, żeby nie wiadomo co sie działo.
Skad wiesz, ze nie ma blizn? Dokonałaś ogledzin?

[1611ab]

Nie dokonywałam żadnych oględzin :-) Sama mi pokazała. Może się mylę ale
odnoszę nieodparte wrażenie , że te szokujące wiadomości to jakaś prośba o uwagę
i to nie taką jaką do tej pory ode mnie dostawała.
Dziękuję za odpowiedzi.

Najwyzsza grupa ryzyka

[psychoguru]

Z tych szczatkowych informacji ktore
przekazujesz wydaje sie bardzo prawdopodobne
ze corka nalezy potencjlanie do grupy
najwyzszego ryzyka pod wzgledem zachowan
socjalnych w przyszlosci. Pytanie zasadnicze
to jaka jest juz obecnie pelna skala jej
zachowan. Nalezaloby ustalic czy i w jakim
stopniu zetknela sie z alkoholem, paleniem,
narkotykami i seksem. Czy ludzie z ktorymi
ma bliski kontakt maja podobne zachowania.

Wizyty u specjalistow sa oczywiscie wskazane.

Ale nalezy tez zbadac inne mozliwosci: np.
zmiana szkoly, dozor kuratora, obozy
kondycyjne czy osrodki dla mlodziezy z
podobnymi problemami.

Dobrze byloby tez zalatwic jej opieke
ginekologiczna bo takie nastolatki czesto
nawiazuja zwiazek byle jak i z byle kim i
zostaja wczesnie matkami. Niech przynajmniej
w tej dziedzinie nie bedzie niespodzianek.

[1611ab]

Obawiam się że alkoholu już próbowała, papierosy też pali choć ja nigdy tego nie
robiłam.
Z tego co wiem narkotyki i seks nie zostały jeszcze zaliczone ale czy mogę być
do końca pewna ??

[psychoguru]

1611ab napisała:

> Obawiam się że alkoholu już próbowała,
papierosy też pali choć ja nigdy tego ni
> e
> robiłam.
> Z tego co wiem narkotyki i seks nie zostały
jeszcze zaliczone ale czy mogę być
> do końca pewna ??

Jest wiec to grupa najwyzszego ryzyka. Jesli
doszlyby narkotyki i seks to bedzie dramat. Same
wizyty u specjlistow nie wystarcza, sa
oczywiscie konieczne, psychiatra moze miec tu
spore pole do dzialania i wyciagnac ja lekami.
Trzeba sie jednak rozejrzec czy sa jakies inne
mozliwosci, na przyklad zmiana szkoly. Moze sa
grupy wsparcia, moze pomoglby jakis wstrzas w
rodzaju wizyty w osrodku dla nieletnich
przestepcow, moze wizyta w osrodku dla mlodziezy
zagrozonej lub narkomanow. To sa tylko przyklady
mozliwych dzialan. Trzeba intensywnie myslec nad
jakims calosciowym rozwiazaniem bo tu grozi ze
lada moment mozesz miec np. mlodociana
prostytutke zarabiajaca na prochy. Dziewczyna
jest akurat w wieku gdy hormony zaczynaja ostro
dzialac i to moze strasznie namieszac.

[nangaparbat3]

Nie mylisz się - to na pewno prośba o uwagę.
Ale tez na pewno potrzebna Wam pomoc z zewnątrz - psychologa co najmniej.

[alka_xx]

zamiast tracić czas na fora lepiej wygospodaruj go na codzienną
rozmowe z córka! O wszystkim!
I nie badz tylko sędzią, czasem powiedez jej o swoich problemach, o
swoich słabościach, zapytaj ją o rade, zaufaj jej!!!.
Bo może córka swoim postepowaniem po prostu daje Ci sygnał, że za
mało sie nia interesujesz!

[1611ab]

Córka jest w szkole więc nie koliduje to z czasem przeznaczonym dla niej.
Niestety wszystkie moje i jej próby porozumienia kończą się fiaskiem. Co
oczywiście nie znaczy że przestanę próbować .

[honeyandmilk]

Dla mnie to typowe zachowanie przy eksperymentach z narkotykami.
Dzieci w tym wieku biorą wszystko, co pod ręką, a co zmienia
świadomość. Amfetaminę, LSD, różne tabletki. Mocniejsce narktyki
(heroina, kokaina, haszysz) wchodzą później. Znam trochę środowisko
narkomanów i objawy wchodzenia w to są identyczne, jak u twojej
córki. Bądź bardzo czujna, zwracaj uwage na zachowanie, niestety
kontroluj torebkę, kieszenie. Zapoznaj się z objawami po zażyciu
każdej, z grup narkotyków, znaj zachowania po. Może ustrzeżesz swoje
dziecko.

znajoma ma problemy z 41-letnia córka :)

[iwona334]

Tak, jak napisalas w tytule.
Kilka lat po slubie , po urodzeniu dwojki dzieci rzucila meza,
gdyz jej sie po prostu znudzil. Dzieciakami sie specjalnie nie
zajmuje, gdz nie ma do tego serca, wiec wychowuje je w praktyce
moja znajoma, czyli babcia. Ale ze nie pije, ani dzeci nie bije,
wiec odebrac ich jej nie mozna.

I co zrobic?

[synvilla]

Trudno radzic cokolwiek madrego, jezeli nie zlapalo sie za korzenie
problemu. Jak zrozumialam z tresci postu wychowujesz corke
samotnie.
Czy dziecko ma i czy spotyka ojca? jaki jest ich kontakt, jak jest
pomiedzy nimi. Co ojciec na to. Gdzie on jest teraz kiedy jest
potrzebny?

Musisz duzo z corka rozmawiac. kiedy moja corka byla w tym wieku ja
aby wyciagnac z niej jak Jej sprawy stoja, nauczylam
sie ......stawiac Tarota.:=))))

Wtedy juz wiedzialam jak sprawy w jej zyciu sie ukladaja.Wszystko
mi dokladnie mowiala.

Duzo duzo rozmow, cieplych bez konfliktow, agresji czy pretensji.
Wszystko sobie mowcie nich czuje ze w tobie ma wsparcie i
przyjaciela.

Problemy mina, gorsze tragedie sie wydarzaja niz sad rodzinny.
Ciesz sie tym co w niej dobre. Podkreslaj w niej jej pozytywne
cechy.
owszem nie chodzi do szkoly, to odpocznie od szkoly i za jakis czas
do niej wroci.

[1611ab]

Dzięki Synvilla. Masz absolutnie rację . Właśnie tego jej potrzeba : mojej
miłości i uwagi. Nie jestem pewna czy nauczę się stawiać tarota ale będę
próbowała nauczyć się tego co interesuje moja córkę. Myślę , że będzie lepiej.
Rozmawiałam z psychologiem i na pewno skorzystam z jego rad i uwag. Zwróciłam
się także do mojej siostry i myślę, że ich kontakt beze mnie też będzie pomocny.
Wczoraj rozmawiałyśmy spokojnie i jestem lepszej myśli :-)
Wszystkim dziękuję za cenne uwagi i wypowiedzi .

[psychoguru]

synvilla napisała:


> Musisz duzo z corka rozmawiac. kiedy moja
corka byla w tym wieku ja
> aby wyciagnac z niej jak Jej sprawy stoja,
nauczylam
> sie ......stawiac Tarota.:=))))
>
> Wtedy juz wiedzialam jak sprawy w jej
zyciu sie ukladaja.Wszystko
> mi dokladnie mowiala.
> Duzo duzo rozmow, cieplych bez konfliktow,
agresji czy pretensji.
> Wszystko sobie mowcie nich czuje ze w
tobie ma wsparcie i przyjaciela.
> Problemy mina, gorsze tragedie sie
wydarzaja niz sad rodzinny.
> Ciesz sie tym co w niej dobre. Podkreslaj
w niej jej pozytywne
> cechy.
> owszem nie chodzi do szkoly, to odpocznie
od szkoly i za jakis czas
> do niej wroci.

Pocieszanie jest bardzo mile i byloby
fajniutko zeby to sie skonczylo happy endem.
Niestety widac tu bardzo powazne zagrozenia
ktore powoduja ze rozmowy nie pomoga.
Oczywiscie utrzymywanie komunikacji jest
absolutnie konieczne. Ale profil jakis sie
rysuje jest niebezpieczny: Dziewczynka ma 14
lat, niepelna rodzina. Sklonnosci do
autoagresji, wchodzi w totalny konflikt z
normami zachowan spolecznych, kradziez,
rezygnuje ze szkoly, probowala
palenia/picia. Do kompletu brakuje tylko
narkotykow i platnego seksu. Ale to jest
dopiero poczatek okresu dojrzewania wiec
jest bardzo prawdopodoben ze problemy beda
narastaly.

To wszystko razem wskazuje na bardzo powazne
zaklocenia w dzialaniu mozgu. Moga one byc
spowodowane roznymi przyczynami ale bardzo
wskazane byloby badanie przez specjaliste
psychiatre i byc moze kuracja lekami. Wizyta
u psychologa konieczna. Ale to nie
wystarczy, trzeba wymyslic program ktory
moglby przeciwdzialac ewentualnemu staczaniu
sie na dno. Moze terapia, moze wysilek
fizyczny/sport, moze zmiana szkoly, moze
praca, moze jakies zainteresowania, moze
opieka nad psem/kotem, moze pomoc starszej
osobie. Trudno podac cos konkretnego nie
znajac calej sytuacji i warunkow, ale cos
oryginalnego powinno dac sie wymyslic.
Chodzi o to zeby dzialala w czyms
normalnego swiata zamiast dzialac na
marginesie.

[1611ab]

Dziękuję za zainteresowanie i odpowiedzi ale nie mogę się z tobą zgodzić . Ja
też byłam bardzo trudnym dzieckiem. Robiłam bardzo podobne rzeczy do mojej
córki: papierosy, alkohol, leki uspokajające.. Wydaje mi się jednak że zaburzeń
psychicznych nie mam choć mam skłonności do przesady :-). Zawsze byłam bardzo
niezależna i to samo widzę u mojej córki. Mąż także nie był spokojnym duchem w
wieku dorastania, też nie chodził do szkoły i to miesiącami. To oczywiście nie
jest powód do chwały ale troszkę tłumaczy pewne zachowania.
Poza tym, nasza rodzina nie jest rozbita tylko mąż od kilku lat pracuje za
granicą i nasze relacje są nieco inne niż codzienne życie ludzi, którzy
mieszkają ze sobą dzień po dniu.
To takie wyjaśnienie :-).
P.S. Jestem w kontakcie z psychologiem. Bierzemy za schroniska psa dla córki.
Wierzę że będzie dobrze .

[psychoguru]

1611ab napisała:

> Ja też byłam bardzo trudnym dzieckiem.
Robiłam bardzo podobne rzeczy do mojej
> córki: papierosy, alkohol, leki
uspokajające.. Wydaje mi się jednak że
zaburze
> ń
> psychicznych nie mam choć mam skłonności
do przesady :-). Zawsze byłam bardzo
> niezależna i to samo widzę u mojej
córki. Mąż także nie był spokojnym duchem
> w
> wieku dorastania, też nie chodził do
szkoły i to miesiącami. To oczywiście nie
> jest powód do chwały ale troszkę tłumaczy
pewne zachowania.

Moze tlumaczyc czesc zachowan bo genetyka
jakos dziala. Zachowania problemowe w wieku
dojrzewania sa jeszcze w normie. Ale co jest
bardzo niepokojace to ze corka weszla w
konflikt z prawem, mowi o dziarganiu sie i
myslach samobojczych. Dlatego wizyta u
psychiatry jest wskazana.

> Poza tym, nasza rodzina nie jest rozbita
tylko mąż od kilku lat pracuje za
> granicą i nasze relacje są nieco inne niż
codzienne życie ludzi, którzy
> mieszkają ze sobą dzień po dniu.
> To takie wyjaśnienie :-).

Jest to jednak czynnik bardzo niekorzystny i
mogl miec spory wplyw na zachowanie corki.
Teraz juz nie ma takiego znaczenia.

> P.S. Jestem w kontakcie z psychologiem.
Bierzemy za schroniska psa dla córki.
> Wierzę że będzie dobrze .

Jasne, wiara w pozytywny rozwoj pomaga. Ale
trzeba bardzo trzezwo patrzec na sytuacje
zeby nie znalezc sie w sytuacji "nie do
wiary ze ona to robila". Na pewno bedzie
wskazane ustalic z corka ze jesli okaze sie
ze ma narkotyki to natychmiast wyladuje na
policji. W tej sprawie trzeba byc absolutnie
bezwzglednym. Rowniez kontrolowac dyskretnie
co robi w komputerze bo jesli chodzi do
pokoi na czaty erotyczne szczegolnie ze
starszymi facetami to moze byc bardzo
niebezpieczne.

[mrsnice]

widać, że mama bierze sobie do serca tylko te delikatne rady:
miłość, wyrozumiałość, zrozumienie. Rady innych jakby ja nie
interesują. A problem juz jest ogromny. I tu sa potrzebne radykalne
kroki.

[echtom]

Tak podsumowując - psycholog koniecznie, spróbuj najpierw w szkolnej
poradni psychologiczno-pedagogicznej, może dobrze traficie. Warto
też porozmawiać ze szkolnym pedagogiem - powinien doradzić konkretne
posunięcia.
A jeśli chodzi o relację z Tobą - jeżeli mówi, że kłamie, by Ciebie
nie martwić, to znaczy, że Cię kocha - te zbuntowane, agresywne
córki są z matkami silnie związane emocjonalnie, choćby dawały im
odczuć, że ich nienawidzą. Spróbuj wejść w jej świat, poznać jej
marzenia i plany na przyszłość i wykazać zainteresowanie nimi,
choćby wydawały Ci się głupie. Może uda Ci się choć jedno marzenie
spełnić - to buduje więź. Moja zbuntowana obecnie 15-latka chce
założyć zespół rockowy - żeby pokazać, że tego nie bagatelizuję,
zabrałam ją do miasta odległego o 700 km na koncert jej ulubionego
niszowego zespołu i kupiłam gitarę basową. To poprawiło nasze
relacje, szkolne problemy, o których pisałam w czerwcu na forum
Wychowanie, też się zmniejszyły.
Co do kradzieży i sprawy w sądzie - potraktuj to poważnie, ale nie
demonizuj, że masz w domu kryminalistkę, bo może to jednorazowy
wybryk.
PS. Sama wychowuję 3 nastoletnie córki i też mam niezłą jazdę.

[1611ab]

Córka mówi mi o wszystkim poza problemami szkolnymi. Przynajmniej tak twierdzi
i nie mam powodów żeby jej nie wierzyć . Sama powiedziała o alkoholu, o
papierosach, przyjaciółkach, chłopakach. Wiem, że mi ufa i mnie kocha .
Ona chyba rzeczywiście boi się moich reakcji na problemy szkolne.
Tak czy inaczej dziękuję za odpowiedź.

[veroy]

ja zachowywałam się tak samo jak byłam rozwydrzoną góniarą, której
się wydaje, że wszytsko jej sie należy od życia.
nie potrzebowałam wtedy ani miłości, ani zrozumienia , tylko
porządnego kopa :) w momencie kiedy doprowadzeni do ostatecznosci
rodzice wyrzucili mnie z domu doceniłam to, ile mi zapewniają,
przyjełam do wiadomości, że to oni mają decydujący głos ,skoro mnie
utrzymują. wróciłam do domciu z podwiniętym ogonem i od tego czasu
nie było już żadnych problemów :)

nie mówie ,że z twoim dzieckiem jest tak samo, zwracam tylko uwagę,
że te wszytskie rady o 'cieple i zrozumieniu' sugerujące w jakiś
sposób, że wina może być po twojej stronie mogą być z d... wyjęte i
pisane masowo przez ludzi, którzy się za dużo naczytali o rzekomo
najczęstszych przyczynach patologii.

co ci radzę - jeśli bardzo dobrze znasz swoją córkę możesz
spórvbować coś podziałać w kierunku jej 'resocjalizacji' - sprawa
jest poważna , bo córka jes bardzo młoda i już nieźle wykręcona w
lewo. Jedyne na co musisz uważać to by swoim działaniem nie wywołać
skutku odwrotnego.

uniwersalne rady, których jestem pewna - nie przeszukuj jej kieszeni
i pokoju - brak zaufania rodzi brak zaufania i bunt.
nagradzaj ją jakoś za naukę (nie pieniężnie) i spraw , by w domu
czuła się dobrze.
spóbuj aranżować rozmowy na tematy moralne ,z którymi córka ma
problem i "mimochodem" wyrażać swoją opinię na ten temat - opinia
musi być zrónoważona, wyrażona bez emocji i z cała pewności. nigdy
nie sugeruj córce ,że to o niej właśnie myślałaś i nie krytykuj jej.
gdy pragniesz ją ukarać - nie krzycz. wyrażaj się także bez emocji i
z cała pewnością. tracąc panowanie nad sobą czy krzycząc wywołujesz
wrażenie ,że jesteś słaba i niepewna swoich racji.
możesz grozić córce konsekwencjami za nieposłuszeństwo , gdy to
robisz - ZAWSZE musisz "dotrzymać słowa" . to daje precyzyjny obraz
oczekiwań.
nagradzaj za posłuszeństwo - nie pieniężnie.
i ogólnie - dawaj dobry przykład. bądź zrównoważona. przypominaj
córce ,że o wszytskim może powiedzieć (nigdy jej nie krytykuj,
wskazuj lepszy wybór, jaki mogła wtedy dokonać, mów co myślisz o
takim zachowaniu, ale nie odnoś tego do niej). Opowiadaj o swoich
doświadczeniach i błedach młodości - zbliża.

mówię jako behawiorystka zwierząt- "tresura" dzieci jest taka sama
jak tresura zwierząt.
w gruncie rzeczy każde z nich pragnie z nami "współpracować" i nie
jest z natury złe czy złośliwe. grunt to dążyć do nich przez
nagradzanie ,nie kary, sprecyzować wymagania i być konsekwentnym.

Behawiorystka dla ludzi?

[psychoguru]

veroy napisała:

> mówię jako behawiorystka zwierząt-
"tresura" dzieci jest taka sama
> jak tresura zwierząt.

To ciekawe skojarzenie ale chyba jednak na
wyrost. Nie mowimy tu o podstawowych
zachowaniach ktore mozna wytresowac ale o
zachowaniach spolecznych ktore wymagaja
dzialania mozgu na wysokim poziomie.


> w gruncie rzeczy każde z nich pragnie z
nami "współpracować" i nie
> jest z natury złe czy złośliwe. grunt to
dążyć do nich przez
> nagradzanie ,nie kary, sprecyzować
wymagania i być konsekwentnym.

To by bylo dobre gdyby zawsze dzialalo na
wysokim poziomie. Niestety na tym poziomie
moze dochodzic do tego ze mozg nie dziala
prawidlowo.

Zauwaz ze najbardziej niepokojace jest to ze
ta 14-letnia dziewczynka weszla w konflikt z
prawem przez kradziez. Tego nie robi
zdecydowana wiekszosc ludzi i nie potrzebuje
tresury zeby nie robic.

Wielu ludzi tutaj pisze ze w okresie
dojrzewania ich zachowania byly
nieuporzadkowane. Nie w tym problem. Jest
roznica miedzy tym a dzialaniami wchodzacymi
jawnie w konflikt z prawem.

Pytanie wiec jest kto z nich prowadzilo
dzialalnosc o charakterze przestepczym,
mial sprawy sadowe, byl w poprawczaku itd?

Konflikt z prawem nie jest wyznacznikiem

[echtom]

bezwzględnym, często świadczy o niedoskonałości prawa. Można mieć
sprawę o kradzież głupiego batonika, a można bezkarnie znęcać się
nad kolegami. Picie i palenie poniżej 18 roku życia też jest
łamaniem prawa, a jakoś nastolatków masowo po sądach za to nie
ciągają.

[veroy]

napisałeś : 'To ciekawe skojarzenie ale chyba jednak na
wyrost. Nie mowimy tu o podstawowych
zachowaniach ktore mozna wytresowac ale o
zachowaniach spolecznych ktore wymagaja
dzialania mozgu na wysokim poziomie.'

zachowania społeczne wymagają działania mózgu na wysokim poziomie ?
nie wiem skąd to wziąłeś, ale prawda leży dokładnie po drugiej
stronie.

metody wychowawcze , o których pisałam są uniwersalne i działają,
ponieważ odnoszą się do naszych najbardziej pierwotnych instynktów,
których nie możemy wykorzenić nawet gdyby nam na tym bardzo zalezało.
na bazie tych samych najstarszych i najpierwotniejszych zachowań
kształtowały się w historii także zachowania społeczne. Nie wymagają
one 'działania mózgu na wysokim poziomie' jak to ująłeś , o czym
świadczy fakt, że nawet kury tworzą społeczności z określonymi
zasadami i robią to lepiej od nas - wystarczy porównać procent
patologii.


w gruncie rzeczy każde z nich pragnie z
> nami "współpracować" i nie
> > jest z natury złe czy złośliwe. grunt to
> dążyć do nich przez
> > nagradzanie ,nie kary, sprecyzować
> wymagania i być konsekwentnym.
>
> To by bylo dobre gdyby zawsze dzialalo na
> wysokim poziomie. Niestety na tym poziomie
> moze dochodzic do tego ze mozg nie dziala
> prawidlowo.

nie wiem, co masz na myśli. sprecyzuj, proszę.


> Zauwaz ze najbardziej niepokojace jest to ze
> ta 14-letnia dziewczynka weszla w konflikt z
> prawem przez kradziez. Tego nie robi
> zdecydowana wiekszosc ludzi i nie potrzebuje
> tresury zeby nie robic.

większość ludzi nie robi tego właśnie dlatego, że została w
odpowiednim wieku skutecznie uświadomiona na temat zasad i pewnym
rodzajem nacisku skłoniona do przestrzegania tych zasad - to jest
właśnie tresura, wychowanie, jak zwał tak zwał.
fakt, że dziwczynka złamała prawo jest równie niepokojący co inne
niewłaściwe zachowania ,których sie dopuszcza.
przykro mi jest złyszeć o takich sprawach, gdyż nie wiem jak mogłyby
skutecznie i do końca rozwiązać problem osoby, których on dotyczy.
mam nadzieje ze autorka wątku zna swoją córkę wystarczająco dobrze,
by 'trafić' w metodę wychowawczą, która przyniesie skutek.
osobiście na pewno nie radzę miłości i zrozumienia.

> Pytanie wiec jest kto z nich prowadzilo
> dzialalnosc o charakterze przestepczym,
> mial sprawy sadowe, byl w poprawczaku itd?

ja kradłam w wieku 16 lat, ale najwyraźniej robiłam to nieco mniej
nieudolnie niż opisywana 14 latka ,gdyz nigdy nie zostałam na tym
złapana. moja matka także się o tym nigdy nie dowiedziała.
bardzo dobrze pamiętam moment w którym przy okazji jakieś radiowej
audycji o kradzieżach powiedziała mi coś w stylu, że nidgy nie
zrozumie ludzi, ktorzy kradna i nigdy nie potrafila by takich
szanowac. to było banalne a prawda tak oczywista ,że do dzisiaj
bardzo się wstydzę tych kilku incydentów i jestem bardzo
przerważliwiona na punkcie uczciwości.

Ciekawi mnie, jakimi motywami kierowala się czternastoletnia córka
autorki wątki. pamiętam, że ja zrobiłam to, bo razem z koleżankami
doszłysmy do wniosku ,że wszytskiego w życiu trzeba spróbować (chyba
źle to zinterpretowałyśmy). powód tej 14latki może być równie
idiotyczny i nieznaczący , dlatego ja olałabym tę sprawę - myśle ,że
cała afera wokół tej sprawy tak się na niej odbije, że już nigdy
czegoś takiego nie zrobi.
alkohol, papierosy i faceci w tym wieku to także norma (wiek ten
niestety ciagle sie obniża) należy tylko przypilnować, by wszytsko
bylo w granicach 'przyzwoitości' i zająć się jej problemami ze
zjawianiem się w szkole.

czy ta dziewczyna wraca do domu o 'normalnej' porze ?
czego jej zabraniasz i przeciwko czemu najbardziej sie buntuje ?

[1611ab]

Masz rację . Mnie też przydarzyła się sytuacja z kradzieżą ale byłam dość
sprytna żeby nie wpaść. Nie jest to powód do chwały ale nigdy więcej tego nie
zrobiłam. Córka bardzo przeżyła całą sytuację i tak naprawdę odetchnęła dopiero
po rozprawie. Jeśli chodzi o motywy to były równie głupie : chciała pomóc
koleżance, która już to wcześniej robiła :-(. Koleżeństwo się skończyło zaraz
po spotkaniu z wymiarem sprawiedliwości. Wydaje mi się że bardzo się tego
wstydzi i nigdy więcej tego nie zrobi.
Prawdę mówiąc najbardziej mnie niepokoiły jej nieobecności w szkole ale to
chyba też się skończyło. Bałam się , że to zachowanie jest związane z
narkotykami, czy Bóg wie czym jeszcze . Faceci też są póki co na etapie miłości
nastolatków - bez seksu.
Córka stara się dotrzymywać słowa jeśli chodzi o powroty do domu, nie później
niż o 20.00 i robi to raczej dla mnie , żebym się nie martwiła :-).
Myślę , że będzie lepiej ale rękę na pulsie muszę trzymać .

Dzięki za odzew.

[veroy]

bardzo sie cięszę ,że nie jest tak źle jak na początku mogło się
wydawać.

myślę, że to wszytsko bardziej ją stresowało, niż ciebie.
mam nadzieję, że nie będzie z nią w przyszłości zadnych poważnych
problemów.

[psychoguru]

veroy napisała:

> zachowania społeczne wymagają działania
mózgu na wysokim poziomie ?
> nie wiem skąd to wziąłeś, ale prawda leży
dokładnie po drugiej
> stronie.
> metody wychowawcze , o których pisałam są
uniwersalne i działają,
> ponieważ odnoszą się do naszych
najbardziej pierwotnych instynktów,
> których nie możemy wykorzenić nawet gdyby
nam na tym bardzo zalezało.
> na bazie tych samych najstarszych i
najpierwotniejszych zachowań
> kształtowały się w historii także
zachowania społeczne. Nie wymagają
> one 'działania mózgu na wysokim poziomie'
jak to ująłeś , o czym
> świadczy fakt, że nawet kury tworzą
społeczności z określonymi
> zasadami i robią to lepiej od nas -
wystarczy porównać procent
> patologii.

I tu jest sedno sprawy. Oczywiscie ze
zwierzeta przejawiaja zachowania spoleczne.
Sa one jednak zdefiniowane przez instynkty
czyli automatyczne. U ludzi jest jednak
inaczej.

> > To by bylo dobre gdyby zawsze dzialalo
na
> > wysokim poziomie. Niestety na tym
poziomie
> > moze dochodzic do tego ze mozg nie
dziala
> > prawidlowo.
> nie wiem, co masz na myśli. sprecyzuj,
proszę.

Mowimy wyzszych funkcjach mozgu niz poziom
zwierzat. Wtedy metody tresury nie zdaja
egzaminu. Chyba ze jako przyklad wezmiemy
wojsko.

> > Zauwaz ze najbardziej niepokojace jest
to ze
> > ta 14-letnia dziewczynka weszla w
konflikt z
> > prawem przez kradziez. Tego nie robi
> > zdecydowana wiekszosc ludzi i nie
potrzebuje
> > tresury zeby nie robic.
>
> większość ludzi nie robi tego właśnie
dlatego, że została w
> odpowiednim wieku skutecznie uświadomiona
na temat zasad i pewnym
> rodzajem nacisku skłoniona do
przestrzegania tych zasad - to jest
> właśnie tresura, wychowanie, jak zwał tak
zwał.
> fakt, że dziwczynka złamała prawo jest
równie niepokojący co inne
> niewłaściwe zachowania ,których sie
dopuszcza.

Tak wlasnie zdecydowanie nie jest. Jest po
prostu ogromna korelacja pomiedzy wczesnie
zanotowanym konfliktem z prawem i
wykolejeniem w pozniejszym zyciu. Sa to
oczywiscie dane statystyczne wiec nie
przesadzaja o indywidualnym przypadku.
Dlatego mowimy o niepokoju i ryzyku a nie ze
ta osoba jest juz z gory przegrana.


> > Pytanie wiec jest kto z nich prowadzilo
> > dzialalnosc o charakterze przestepczym,
> > mial sprawy sadowe, byl w poprawczaku
itd?
>
> ja kradłam w wieku 16 lat, ale
najwyraźniej robiłam to nieco mniej
> nieudolnie niż opisywana 14 latka ,gdyz
nigdy nie zostałam na tym
> złapana.

Mozna tez to widziec z drugiej strony ze
osoby zlapane i majace sprawy robia bardziej
bezczelne/powazne kradzieze. Jest tak ze
maly procent populacji 14 latkow zostaje
zlapany na kradziezy i ma sprawe. Ale
sposrod tej populacji zlapanych wysoki
procent w pozniejszym zyciu ma problemy. I
to jest powod do bardzo starannej obserwacji
tej dziewczynki.

[veroy]

> I tu jest sedno sprawy. Oczywiscie ze
> zwierzeta przejawiaja zachowania spoleczne.
> Sa one jednak zdefiniowane przez instynkty
> czyli automatyczne. U ludzi jest jednak
> inaczej.

u ludzi jest dokładnie tak samo. nie podoba im się to i starają się
tego wypierać, ale to pozostaje faktem.
skoro twoim zdaniem jest inaczej, wytłumacz mi jak. zaprzeczasz
tylko, ale nie podajesz zadnych argumentow by poprzec swoja rację i
ewentualnie mnie do niej przekonać.

> Mowimy wyzszych funkcjach mozgu niz poziom
> zwierzat. Wtedy metody tresury nie zdaja
> egzaminu. Chyba ze jako przyklad wezmiemy
> wojsko.

żadne wyższe funkcje mózgu nie zaprzeczą instynkom, ponadto - wyższe
funkcje mózgu w gruncie rzeczy zawsze z nimi "przegrywają".
przykład wojska jest absolutnie nie na miejscu. czytaj ze
zrozumieniem moje posty - podstawą metody, o której mówie jest
dojście przez nagrodę, nie karę ! w wojsku nie byłam, ale z tego co
wiem jest dokładnie na odwrót i może właśnie dlatego jest tam tak,
jak jest.

> Tak wlasnie zdecydowanie nie jest. Jest po
> prostu ogromna korelacja pomiedzy wczesnie
> zanotowanym konfliktem z prawem i
> wykolejeniem w pozniejszym zyciu. Sa to
> oczywiscie dane statystyczne wiec nie
> przesadzaja o indywidualnym przypadku.
> Dlatego mowimy o niepokoju i ryzyku a nie ze
> ta osoba jest juz z gory przegrana.

Twoje myślenie jest trochę 'na wyrost'. ta dziewczyna ma 14 lat,
kazdy w tym wieku robi jeszcze głupoty - takie drobne incydenty, po
czym na wlasnej skorze przekonuje się, że nie warto było.
mówienie tu o wykolejeniu w przyszłości dla mnie brzmi troche tak,
jakbyś wróżył kryminalną przyszłość dziecku, które w przedszkolu
uderzyło drugie i zabrało mu zabawkę ;)

> Mozna tez to widziec z drugiej strony ze
> osoby zlapane i majace sprawy robia bardziej
> bezczelne/powazne kradzieze. Jest tak ze
> maly procent populacji 14 latkow zostaje
> zlapany na kradziezy i ma sprawe. Ale
> sposrod tej populacji zlapanych wysoki
> procent w pozniejszym zyciu ma problemy.

czyżby ? znowu jakby na wyrost. czytając twoje posty mam wrażenie,
że pisząc w odniesieniu do tej 14latki posługujesz się statystykami
więziennymi.
To, o czym piszesz jest (statystycznym) faktem, ale (nie wiem jak to
dobrze ująć) tylko odnośnie osób, które od poczatku żyły w mniej lub
bardziej patologicznym środowisku od małego czuli się mniej lub
bardziej pokrzywdzeni przez społeczeństwo i jeszcze bardziej przez
jego prawo. Mogę z dużą pewnością powiedzieć, że są to więzienne
statystki w dosłownym tego słowa znaczeniu - dotyczy to także twojej
poprzedniej wypowiedzi ^

Ta 14 latka pochodzi z normalnej rodziny i zachowuje się zupełnie
normalnie - bo norma jest szeroka i obejmuje proste jak i nieco
trudniejsze -jak ten - przypadki.

[1611ab]

Dzięki :-) Trochę mnie przestraszył psychoguru.
Widzę i czuje ta sytuacje podobnie do ciebie.

[psychoguru]

1611ab napisała:

> Dzięki :-) Trochę mnie przestraszył
psychoguru.
> Widzę i czuje ta sytuacje podobnie do ciebie.

Tu nie chodzi o strach. Treserka mysli ze ludzi
mozna jak zwierzeta do cyrku ukladac, po kazdej
probie smakolyk i sztuczki sie uczy.

W twoim przypadku chodzi o bardzo staranne
podejscie zeby nie wynikla sytuacja typu "nie
sadzilam ze az do tego moze dojsc". Dlatego ze
byly sygnaly ostrzegawcze. Ale oczywiscie nie
znaczy to ze czarne scenariusze musza sie
zrealizowac.

[magoch]

Proszę, nie lekceważ uwag o narkotykach!
To realne niebezpieczeństwo.

Nie musisz od razu wpadać w panikę i prowadzić córki do poradni
terapii uzależnień, bo pewności nie masz. Najlepiej zdobądź trochę
wiedzy o uzależnieniach, ale nie z książek.
Przełam wstyd i skorzystaj z pomocy specjalisty w poradni np.
Towarzystwa "Powrót z U", gdzie pomogą Ci rozwiać wątpliwości.

Pozdrawiam,
Małgorzata

[1611ab]

Wracam do wątku, który poruszyłam jakiś czas temu. Bardzo się niepokoję o córkę
, ponieważ w dalszym ciągu opuszcza lekcje. Chodzimy do poradni psychologiczno
-pedagogicznej oraz leczenia uzależnień ale póki co, terapeuta nic nie wspomniał
na temat narkotyków. Powiedział tylko, że jeśli okaże się , że jest coś co
zagraża zdrowiu lub życiu córki natychmiast się ze mną skontaktuje.
Wyszły także różne , niepojące sprawy w szkole. Okazuje się , że cała klas
"odwróciła " się do córki i dwóch innych dziewczyn z którymi się w jakiś sposób
przyjaźni. Przejawia się to w dość drastyczny sposób: np. kiedy nie ma miejsc
przy stolikach w klasie, to pomimo tego, że koło córki jest jedno wolne , nikt
tam nie siada. Uczniowie wolą stać niż usiąść z nią . Najgorsze jest to, że
nauczyciele po cichu przyklaskują takiemu zachowaniu :-(. Uważają, że skoro
dziewczyny sprawiają problemy, nie uczą się , wagarują , są aroganckie , to
takie piętnujące zachowanie klasy jest jak najbardziej wskazane.
Poza tym zaczynam się niepokoić , że córka rzeczywiście popala trawę . Zaczęłam
znajdować rysunki marihuany oraz symbol THC , napisany w różnych miejscach.
Nauczyciele przejęli na lekcji karteczki córki z tekstami o paleniu jointa.
Zauważyłam też inne zachowanie córki, takie odległe i niecierpliwe. Ciągle się
wszystkim irytuje, a najbardziej mną .

Chciałam się tylko wygadać , bo wiem że pomocy tutaj raczej nie otrzymam.
Przeniosę ją chyba do innej szkoły ale najpierw skonsultuję to z psychoterapeutą
i pedagogiem szkolnym.

[psychoguru]

1611ab napisała:

> , ponieważ w dalszym ciągu opuszcza
lekcje. Chodzimy do poradni psychologiczno
> -pedagogicznej oraz leczenia uzależnień
ale póki co, terapeuta nic nie wspomnia
> ł
> na temat narkotyków. Powiedział tylko, że
jeśli okaże się , że jest coś co
> zagraża zdrowiu lub życiu córki
natychmiast się ze mną skontaktuje.

Bardzo dobrze, jak corka reaguje na te
wizyty?

> Wyszły także różne , niepojące sprawy w
szkole. Okazuje się , że cała klas
> "odwróciła " się do córki i dwóch innych
dziewczyn z którymi się w jakiś sposób
> przyjaźni. Przejawia się to w dość
drastyczny sposób: np. kiedy nie ma miejsc
> przy stolikach w klasie, to pomimo tego,
że koło córki jest jedno wolne , nikt
> tam nie siada. Uczniowie wolą stać niż
usiąść z nią . Najgorsze jest to, że
> nauczyciele po cichu przyklaskują takiemu
zachowaniu :-(. Uważają, że skoro
> dziewczyny sprawiają problemy, nie uczą
się , wagarują , są aroganckie , to
> takie piętnujące zachowanie klasy jest jak
najbardziej wskazane.

To jest istotnie duzy problem. Dlatego ze
spycha ludzi problemowych jeszcze bardziej
na margines. Z drugiej strony nie mozna tez
za to winic szkoly czy uczniow. Nie mozna
tez wzbudzac w corce poczucia ze to "oni" sa
winni a ona jest w porzadku. Raczej
uswiadamiac jej co ona sama by zrobila bedac
np. na miejscu nauczyciela ktory do
zrealizowania ma program a ma uczniow ktorzy
to olewaja. Rozwiazaniem jest zmiana szkoly
jesli corka wyrazi chec wlaczenia sie w
normalne nauke.


> Poza tym zaczynam się niepokoić , że córka
rzeczywiście popala trawę . Zaczęłam
> znajdować rysunki marihuany oraz symbol
THC , napisany w różnych miejscach.
> Nauczyciele przejęli na lekcji karteczki
córki z tekstami o paleniu jointa.

Nawet jesli corka pozuje na cpanie to jest
niebezpieczne bo latwo bedzie zaczac
probowac.

> Zauważyłam też inne zachowanie córki,
takie odległe i niecierpliwe. Ciągle się
> wszystkim irytuje, a najbardziej mną .

To jest bardzo trudne. Musisz starac sie by
nie wyjsc na trucicielke ale z drugiej
strony musisz wywierac presje.


> Chciałam się tylko wygadać , bo wiem że
pomocy tutaj raczej nie otrzymam.

A jaka pomoc moglabys otrzymac z ekranu?
Tylko rady. W twojej sytuacji musisz przyjac
ze corka jest w stanie wysokiego ryzyka. Nie
bedziesz mogla usprawiedliwiac sie "tego sie
po niej nie spodziewalam". Dobrze ze widzisz
zagrozenie narkotykami, lada moment moze
pojawic sie zagrozenie seksem bo przeciez to
jest wiek gdy hormony zaczynaja wybuchac.

> Przeniosę ją chyba do innej szkoły ale
najpierw skonsultuję to z psychoterapeut
> ą
> i pedagogiem szkolnym.

To jest dobry pomysl, jeszcze lepiej byloby
gdyby tak to przedstawic zeby corka sama
chciala tej zmiany i zeby wrocila do
szkolnego rytmu. Bo jesli bedzie sie opierala
i odniesie wrazenie ze robi sie jej na zlosc
to efekty moga byc jeszcze gorsze.

[1611ab]

Dzięki za odpowiedź. Wiem , ze z ekranu żadnej odpowiedzi nie można otrzymać ale
rozmowa jest mi potrzebna jak powietrze.
Nie mam zamiaru winić klasy za zaistniałą sytuacje . Córka swoim nieprzyjemnym
zachowaniem sama generuje to odrzucenie. Jednak nie dopuszcza do siebie takiej
ewentualności.
Jeśli chodzi o zmianę szkoły lub przeniesienie jej do innej klasy ,to mam
prawdziwy dylemat. Boję się ,że to zaszkodzi. Ona wie, że jej zachowanie może
doprowadzić do usunięcia jej ze szkoły. To nie jest jej rejonowe gimnazjum tylko
jedno z lepszych w dużym mieście. Co prawda jej rejonowe też jest jednym z
lepszych ale i tak obawiam się tego kroku.
Umówiłam się z pedagogiem szkolnym, że jeśli podejmę taką decyzję to szkoła
weźmie to na siebie, żeby nie psuć moich relacji z córką. To dobrze, bo te nie
są najlepsze ostatnio.
Co do narkotyków to pomimo jej oporów muszę zrobić test ale zrobię to tak, żeby
o tym nie wiedziała. Ja muszę wiedzieć , żebym mogła szukać jakiegoś ratunku.
Potem może być za późno.

Szkola

[psychoguru]

1611ab napisała:

> To nie jest jej rejonowe gimnazjum tylko
> jedno z lepszych w dużym mieście. Co prawda
jej rejonowe też jest jednym z
> lepszych ale i tak obawiam się tego kroku.

Takie pytanie uboczne: czy corka nie byla czasem
za bardzo podkrecana w kierunku tych "lepszych"?
Rodzice czesto wywieraja ogromna presje na
dzieci by mialy jak najwyzsze osiagi w szkole.
Jest to zrozumiale bo od nauki wiele zalezy.
Problem jest w tym ze nie wszyscy sa temu w
stanie sprostac ze wzgledu na zdolnosci czy
psychike. Jezeli pojawiaja sie tendencje do
buntu to lepiej skonczyc z presja i przestac sie
nastawiac na osiagi dziecka, moze np. wybrac
przecietne gimnazjum?

[1611ab]

Nie chodzi o najlepsze w sensie wyników, choć te także mają znaczenie ale o
ilość różnych niepokojących zjawisk typu: narkotyki, przemoc....
Obie szkoły są w miarę bezpieczne i rzeczywiście maja wysoki poziom nauczania.
W tej chwili jej wyniki w nauce nie mają takie znaczenia. Chodzi o to żeby się
odnalazła i nie popełniała większych błędów.
Ostatnio wychodzą na jaw różne sprawy , o których nie miałam pojęcia. Córka nic
na ten temat nie mówiła tylko radziła sobie jak potrafiła. To że sposób okazał
się nie najlepszy to inna sprawa. Cała sytuacja ma związek z konfliktem w
klasie, a nawet jak to nazwała córka "falą ". Na pewno sama generowała wrogie
zachowania klasy, broniąc się dość agresywnie. Córka nie jest spokojnym aniołkiem.
Jednak wyobraziłam sobie siebie w sytuacji, kiedy w pracy ciągle mnie ktoś
atakuje,jest chamski i nieustannie słyszę nieprzyjemne uwagi. Sytuacja nie do
pozazdroszczenia. Pewnie poszłabym na chorobowe i szukała innej pracy. Córka
uciekała z lekcji.
Po interwencji pedagoga szkolnego i zorganizowanych w związku z tą sytuacją
warsztatach psychologicznych,jest podobno lepiej ale na jak długo ?? Nie wiem
też czy powinnam usprawiedliwiać nieobecności córki w szkole ? Psycholog
szkolny twierdzi że nie i do tej pory byłam skłonna tak postąpić . Teraz jednak
nie jestem już tego tak pewna.
Jestem w kropce .

[honeyandmilk]

Chodzicie do poradni leczenia uzależnień, a Ty masz wątpliwości czy
twoja córka bierze narkotyki? Gdyby nie brała nikt by jej tam nie
zapisał. Chyba, że to jakaś prywatna przychodnia.
Ja mam kontakt z młodzieżą uzależnioną, znam ten problem, znam ich
rodziców i wiem, jakie mają kłopoty żeby nauczyć się postępować z
taką osobą, i mam jedną radę: ZAPISZ SIĘ NA TERAPIĘ DLA OSÓB
WSPÓŁUZALEŻNIONYCH. Tam odpowiedzą na twoje pytania, które zadajesz
na forum (a propos w tym względzie lepsze niż to, jest forum -
zdrowie-uzależnienia). Jeśli jesteś z Warszawy, to mogę podać kilka
adresów.

[1611ab]

Chyba nie przeczytałeś wątku. Do poradni chodzę , ponieważ moja córka nie
chodziła do szkoły lub chodziła w kratkę . Powody nie chodzenia do szkoły mogą
być różne, nie tylko narkotyki. Jak wynika z ostatnich informacji , jej
zachowanie ma związek z sytuacją w klasie.

Jest to poradnia dla młodzieży trudnej oraz leczenia uzależnień.
Czy brała cokolwiek będę widziała na 100% niedługo, zaraz po otrzymaniu wyników
testów.

[honeyandmilk]

Ja tylko chcę pomóc, a widzę irytację. Czekasz na wyniki testów?
Testy wychodzą od razu. Przepraszam, że wyrażam swoją opinię, ale
dla mnie to jest oczywiste, że w grę wchodzą narkotyki, właśnie po
dokładnej analizie treści. Ale wiem, że do niektórych rodziców
latami nie dociera, że ich dzieci mogą się uzależnić od narkotyków.

[1611ab]

Wcale się nie irytuje . Jeśli już to własną bezradność. Testy z analizy włosów,
nie wychodzą od razu , trzeba na nie czekać .
Niczego nie wykluczam, narkotyków także, dlatego zdecydowałam się na test,
dlatego chodzę do poradni.
Jak będą wyniki nie będę musiała domniemywać .
Dzięki za odpowiedź. Każda jest dla mnie cenna.

[honeyandmilk]

Testy z włosów? A po co? Do testów narkotykowych potrzebny jest mocz
badanego. Wynik jest od razu. Słyszałam o badaniu włosa, ale nigdy w
tym celu.

[idaliaaa]

A mnie ciekawi dlaczego twoja corke nie lubia. 10 lat temu tez przezywalam 'pieklo'. bylam nie lubiana bo lubilam glosno wypowiadac sie na rozne tematy zawsze innaczej niz ogol. Nie lubiane sa dzieci glupie, brzydkie, biedne i inne. Ja bylam 'inna' a zmiana szkoly mi pomogla tylko troche, ale pomogla. Na 30 osob znalazlam 3 przyjaciol. Reszta mnie tepila. Glosne nieprzyzwoite opisy, uwagi, zachowania. Strasznie duzo wagarowalam. Ale zdawalam. Za nieobecnosc pala, za wiedze 5. Wychodzilo na 3. Pilam prowizorycznie. Nigdy w gre nie weszly papierosy i narkotyki. Z matka zero wspolnego jezyka. Mi pomolo zaamgazowanie w pomoc niepelnosprawnym, i przyjaciele. Ja stawiam z Twoja corka na zmiane szkoly - ale to ma byc jej wybor, i zrealizowanie jej pomyslow na wolny czas, czy tez podsuniecie np. Basenu, fitnes, taniec., wspolny wyjazd jej, Twoj i jej najblizszej przyjaciolki. Wspolne Ogladanie wieczorne filmow z chipsami..