wieża Dennetta

[solaris_38]

na najwyższym jej piętrz
żyją stworzenia popperowskie (od Karla Poppera)
mogą one wyobrażać sobie rezultaty swych działań
dlatego to ich hipotezy umierają za nich

ludzie maja wciąż mało wyobraźni

po prostu nie wyobrażają sobie skutków tylko marzą

marzenie szczególnie takie życzeniowe
i nie powiązane z realem
raczej nie pomagają przeżyć
choć wielu ludzi się nimi narkotyzuje
łudząc się że przynoszą (jak narkotyki) ulgę
w świecie który bez nich byłoby nie do zniesienia

a on jest nie do zniesienia właśnie z nimi

wyobraźnia sprawia ze zamiast tylko czuć
wyobrażasz sobie co będziesz czuł miał w przyszłości

lepiej się żyje tym którzy dzięki wyobraźni
układają mapy rzeczywistości na bazie obserwacji i myślenia
nie obciążonego życzeniami i chęciami

lecz cóż robić gdy cała populacja zaczyna żyć wiara w mit

potem ludzie myślą ze coś z nimi nie tak
im się nie udało bo coś z nimi nie tak
wolą zginąć niż zmienić mit
wolą wierzyć w poczucie winy czyli ze coś z nimi nie tak
bo trudno sądzić ze cała populacja od pokolenia sobie wyobraża głupotę

może to z mitem coś nie tak
tymczasem kolejne pokolenia ludzi umierają za zbiorowe mity które jakieś
takie średniowieczne

na najwyższy szczebel wieży Bennetta
nie tak łatwo się dostać

emocje są jak niewidzialne ciężarki
obciążają myśli
jak kamień co na dno ciągnie

[ja_adam]

najlepiej być nosorożcem

[gadagad]

A nosorożec marzy by być gazelą.

a ja myslałem że człowiek jest mitem

[ja_adam]

www.youtube.com/watch?v=VntFEWF8I8A

[mona.blue]

Podobno teraz najważniejsze jest EQ - inteligenacja emocjonalna :P

[gadagad]

pl.youtube.com/watch?v=voJQcG8PcMQ

tylko

[solaris_38]

czasem

do Adama nt

[solaris_38]

do Solaris i nikogo więcej

[ja_adam]

Wiesz Solaris dlaczego tak sie wku..am?
Bo mam ochotę wdrapać się teraz na tą wieżę, rozpalić ognisko i pogadać z Tobą
majac na sobie tylko białe skarpetki.

Tu w słowa me mysli ubrac nie sposób.
maczuga!

Ad

[solaris_38]

tylko czy ja tam jestem ?

czasem myślę ze daleko mi do tych pięter

choć o nich wiem

:)

[spinline]

pogadać z Tobą
majac na sobie tylko białe skarpetki.

....

Masz na mysli tego "nieszczesnego" faceta z wideo w Yoy Tube, ktore
dedykowales mi?

W sumie moglby powstac z tego niezly film typ drama:=)))

[ja_adam]

mam na mysli tego faceta z wizytówki ja_adam

zrozumiałam

[solaris_38]

ta tęsknotę za ważną częścią siebie samego

[spinline]

dagsdrömmar tzw, dzienne marzenia.

Czlowiek pograza sie w marzeniach jest to ucieczka przed
rzeczywistoscia.Bardzo czeste zjawisko.

cala wiare w Boga i swietych nazwalbym taka ucieczka przed
rzeczywistoscia. Smutne gdy dotyka nam bliskich osob.

Yukio Mishima

[solaris_38]

taką piękną książkę czytam
zimny płomień

jest tam opowiadanie o jakimś mnichu
który wierzył w Czysta Ziemię
była to wiara (ruch religijny) w Japonii w 11 wieku
wierzyli w jakąś szmaragdowa krainę
taki 11-wieczny kościół scjentologiczny po japońsku
miałay tam być szmaragdowe pejzarze
inkrustowane cennymi kamieniami komnaty
bez głodu lecz ze zjadanymi węchem potrawami najcudniejszymi
itd

ludzie życie temu oddali
siedzieli w kucki godzinami dziennie medytując sutry
mieli uważać ową krainę za realną a życie realne za złudę


i sama nie wiem czy to przepiękne zjawisko czy smutne

siedzisz w kucki i wierzysz że TY złapałeś BOGA za nogi i wiesz gdzie iść
podczas gdy inni zagubieni

[spinline]

Najlepiej jak piszesz daja sobie w zyciu rade ludzie, ktorzy sa
bardzo realistyczni w stosunku do zycia i oczekiwan i nie zyja
marzeniami. Tak jest najlepiej i chyba najzdrowiej.

[mona.blue]

ale Mona

[solaris_38]

ale realizm nie jako odcięcie sie od uczuć i ducha

Spin

[solaris_38]

myślę ze realizm kojarzy się ludziom
z brakiem uczuć wyobraźni i cynizmem

są pogodni ludzie nie pozbawieni fantazji ani uczuć
którzy są dobrze zakorzenieniu w realu i szanują go

nie żeby ich za dużo było

bo to w końcu w pewnym sensie Forma Przyszłości
Bohater do którego dąży sie

[ja_adam]

a ja czytam "dzikie łabędzie:trzy córki chin"
literatura faktów, japończycy gdy zniewalali chińczyków zmuszali ich poprzez
kary cielesne do niebywałego wysiłku. dzieci pracowaly przy niebezpiecznych
maszynach. Gdy włóczka wypadla z mocowania w maszynie tkackiej i wydłubała
dziecku oko, japończyk skrzyczał dziecko za to ze nie było dość uwazne i...
Cholera wie co siedzi w mentalności azjatów.

A w kwestii pseudo wiary w coś tam
Myślę że bogu bliżej ludzi niż ludziom bogu.

[spinline]

jest wieloraka.
Z obserwacji zycia aktualnego w Chinach jest najwieksza ilosc
wyrokow smierci.
Zycia tam nikt widac na serio nie traktowal i nie traktuje.

Zeszlismy na smutne tematy.

[solaris_38]

u nich ponoć jednostka jest sługa ogółu
podejście niby piękne
lecz kto powie w imieniu owego ogółu co robić ?

bo jednak robią to jednostki
i do tego zranione i oszołomione własną włąsną władzą

[szarylemur]

no no
karl poper chyba stanie sie jedna z milosci mego absurdalnego zywota :]
ciekawe mial pomysly chlopak

wszyscy w cos wierzymy
to cos o czym sadzimy ze jest realizmem jest tez tylko iluzja
nie ogarniamy rzeczywistosci, a nasze jej modele tylko przy duzej dozie
zyczliwosci wobec siebie mozemy uznac za realistyczne
a moze to tylko ja i mi podobne fatamorgany bledne mapy rysujemy?
hmm, nie sadze, ale moge sie mylic, jak zwykle

solaris, czy czytalas szestowa?
dobrze, mysle, rownowazy, poppera

pozdrawiam

niegrzeczna dziewczynka

[solaris_38]

masz na myśli szelmostwa niegrzecznej dziewczynki ?
czytałam niedawno
bardzo piękne i ciekawa książka
i mam bogate przemyślenia na ten temat

jak będziesz na południu Polski daj znać pogadamy :)

[szarylemur]

zjawisko smutne i piekne
a w kazdym razie uniwersalnie wystepukace w roznym nasileniu
zycie samo w sobie prawdopodobnie jest NICZYM
NIE MA SENSU
jest tylko mrowcza krzatanina
ale trudno i bezsensownie zyc z taka swiadomoscia
lub - z takim wyobrazeniem
i trudno w takiej sytuacji znalezc wytlumaczenie dla moralnosci chociazby
dlatego mamy swoje mity
a ze zabijamy sie o nie?
no, coz, taka jest cena silnej wiary

dziekuje szczerze za zaproszenie na poludnie polski
czy sa tam owce ktore moglabym nieco popasac?

ja zapraszam na poludnie poludnia
obecnie mamy male meduzy w duzych ilosciach
sa jak galaretki biedronki
ale malo interaktywne

:)

Nic i Sens

[solaris_38]

ja nie wchodzę głębiej teraz w pojęcie niczego
choć wydaje się być ono z fizycznego widzenie współczesnej fizyki wielką
potencjalnością (np z próżni może wyskoczyć cząstka i antycząstka to kto wie co
jeszcze ;) :) :) - NIE TAKA PRÓŻNIA PUSTA JAKBY SIĘ WYDAWAłO:)

skupię sie na pojęciu sensu
często o tym pisałą

wg mnie pojęcie sensu pojawia się (i ma sens) tylko w odniesieniu do konkretnego
CELU
jeśli potrafisz dać taki kierunek jak cel możesz zastanawiać sie nad tym co
temu celowi sprzyja = ma sens
a co nie sprzyja =nie ma sensu

czyli sens jako kryterium zgodności z obranym celem
natomiast mówienie o sensie całości nie wydaje mi sie płodne

kiedy to piszesz nei czuje tego ale zazwyczaj jak ktoś pisze ze życie nie ma
sensu to choćby dowodził to nie wiem jak intelektualnie i filozoficznie znaczy
to tylko jego obniożony nastrój
brak sił

niektórzy np filozofowie to celebrują
utrzymują sie w podłym nastroju bo wtedy lepiej i głębiej jest im dowodzić
braku sensu ha ha ha ;) ;) ;)

a ja zapraszam w centrum zawiei i wichrów i śniegów

wg mnie wszystko ma sens ale tylko w tym sensie :) ;) :) że każda rzecz nadaje
się do jakiegoś celu
a celem jest i konstrukcja i destrukcja bo obie potrzebne
klasyczne jin i jang

do Lemurra Sharego nt

[solaris_38]

[szarylemur]

hem, no ale ja o tej bezsensownosci i bezcelowosci pisalam w odniesieniu do
mnichow co siedzac w kucki raduja sie ze zlapali boga za kostki...

"siedzisz w kucki i wierzysz że TY złapałeś BOGA za nogi i wiesz gdzie iść
podczas gdy inni zagubieni"

odnosnie tego fragmentu te moje mrowki

kryterium sensownosci jakiegos dzialania bedzie to na ile prowadzi ono do
obranego celu
ale czy cel jest sensowny?
mozemu uwtorzyc cala hierarchie celow
gdzie te male i posrednie beda jak najbardziej sensowne, logiczne, a jednak na
ich szczycie stac moze cos co - w pewnym momencie wyda sie nam samym lub innym
osobom - kompletna bzdura/iluzja/ falszem.
depresja bedzie raczej owocem niz przyczyna takiego zalamania ustalonego swiata
wartosci.
jezeli nie doswiadczamy pewnosci co do tych wartosci najwyzszych, cala reszta pada.
albo: mozemy zyc dokladnie tak samo jak wczesniej, niejako automatycznie lub jak
marionetki zarazone memem i majace nadzieje na prawdziwosc mitu organizujacego
zycie, lecz przy braku autentycznej wiary bedziemy wciaz sie potykac, gubic,
odczuwac zniechecenie.
jak mawia moj " ulubiony" paulo coelho- trzeba odnalezc wlasna legende, cos, dla
czego chce sie zyc tak bardzo, ze nawet umrzec za to wydaje sie lepszym niz bez
tego trwac.
niestety, najczesciej silnej wierze towarzyszy przekonanie o obiektywnej/
jedynej prawdziwosci swojego wyznania, co powoduje ostre konflikty, staje sie
uzasadniniem dla krucjat i innych takich wybrykow.
tak bardzo chcemy zeby to w co wierzymy bylo czyms wiecej niz nasza wiara,
zamienic " wierze" na " wiem". uzyskujemy przez to kamien wegielny, na ktorym
mozemy budowac pomniejsze cele i wytyczac do nich sensowne drogi. taka gwiazde
polarna.

skad bierze sie ta niezgoda na niepewnosc?

[szarylemur]

no i wlasnie o takim doswiadczeniu " nieoczywistosci" pisal pan szestow
tak jak to mgliscie pamietam

idę poszukac kto to ten szestow nt

[solaris_38]

[szarylemur]

jesli masz odstep do bibliotek to polecam wyporzyczyc ktorys z tytulow.
szalony jest troche szestow...

Szestow

[solaris_38]

każda mądrość
której owocem jest męka i miotanie się
zdaje mi sie być wewnętrznie chora
i sprzeczna z założeniem życia któremu hołduję

ale bardzo zaciekawiłaś mnie tą postacią i cieszę się że ja poznałam

oto kilka cytatów które mnie zaciekawiły
i które czasem skomentuję krótko:



1. " W roku L. Szwarcman, w tym czasie uczeń gimnazjum w Kijowie został porwany
przez grupę anarchistów, mających nadzieję na okup. Jednak jego ojciec nie ugiął
się pod szantażem, okupu nie zapłacił, a przyszły filozof powrócił do domu
dopiero po pół roku . Choć sam Szestow nigdy o tym zdarzeniu nie wspominał -
jednak bez wątpienia, ów brak ojcowskiej miłości - musiał wpłynąć na
kształtowanie jego postawy myślowej (apoteozy nieoczywistości - niezakorzenienia
- braku oparcia w czymkolwiek - jeśli dziecko nie może zaufać własnemu ojcu, że
ten będzie się starał je uratować - to jak może wierzyć w cokolwiek, co dawałoby
trwałe oparcie?)."

- bardzo interesujące w kontekście jego późniejszej twórczosci


2. "Sfera przeciętności - to postawa, jaką przyjmuje człowiek pod wpływem
tradycji, moralności, filozofii naukowej i samej nauki - podporządkowując się
Rozumowi. Świat jawiący się oczom człowieka sfery przeciętności - to świat
przeniknięty Logosem, świat racjonalny, świat będący intelligibilną całością, w
której raz na zawsze byt jest oddzielony od niebytu, prawda od fałszu, a dobro
od zła. W tym świecie wszystko - odbywa się w zgodzie z absolutnymi prawami
rozumu, nie ma w nim miejsca na przypadek, czy wolność . W sferze tragedii
natomiast - żadne z praw normalnego, przeciętnego świata już nie obowiązuje.
Człowiek tragiczny jest zmuszony odrzucić zarówno wszystkie prawa nauki,
moralności, filozofii, jak i prawa zdrowego rozsądku (z prawem niesprzeczności
włącznie). Musi przyjąć, że doświadczenie tragedii, jakie zostało mu dane jest w
stanie zniszczyć cały gmach myśli racjonalnej budowany od 2000 i więcej tysiąca
lat . Co ważne jednak, to nie człowiek wchodzi w sferę tragiczności, to nie on
szuka źródłowego doświadczenia tragedii, ale to tragedia znajduje człowieka, ona
do niego przychodzi, miażdży go i wrzuca do podziemia, z którego nie ma już
powrotu - mimo tęsknoty do normalności ."

człowiek tragiczny to emocjonalny wybór
buddyści też podważają prymat rozumu
a jednak osiągają przez to harmonię raczej niż dramat

3. "Atmosferę skandalu ciekawie oddają słowa młodzieży, która groziła rodzicom:
"będę oddawał się rozpuście i czytał Szestowa" .

jedynie uśmiech :) za komentarz

4. "To, co prawdziwe wcale nie musi być możliwe, a raczej możliwym nie jest.

esensja sprzeczności


5, "celem filozofii ma być - nie uzyskanie prawdy - a nauczenie człowieka życia
w niewiedzy."

to mi się podoba

i to jest związane z tym co pisałaś o niewiedzy
o uciążliwości życia w niewiedzy

zaiste byłoby to piękne szkoła ucząca jak znosić więcej niepewności niż potrafimy

to by bardzo poszerzyło wyobraźnie pokorę i horyzont myślowy

lecz JEŚLI miałoby to się odbywać kosztem owego Dramatu
to by mi się nie podobało

to samo ale bez dramatu
;)
sądzę ze możliwe

6. " Wielki Inkwizytor (symbol katolicyzmu) u Dostojewskiego, to samozwaniec i
uzurpator, który absolutną władzę nad człowiekiem przywłaszczył sobie za pomocą
"cudu, tajemnicy i autorytetu"


jak na owe czasy to było tak odważne że budzi podziw

[solaris_38]

wg mnie cel nie może być sensowny czy nie bo jest tylko elementem cząstkowym
ta sama rzecz ma sens pod względem innego celu i nie ma gdy go rozpatrzysz
pod kątem innego celu

cel nie posiada sensu
on jest sam w sobie takim lokalnym sensikiem i może a nawet musi być sprzeczny
z innymi jak najbardziej

co do hierarchii celów to też sadzę ze one wchodzą ze sobą w synergie i antagonizmy

ale ich łączna suma może dawać zero a nie plus czy minus

może też być tak a jesli założymy ze jedne sensy są droga do innych tak jak
rozpad służy życiu to już całkiem na szczycie wszystko zlewa sie w spójny i
oscylujący konstrukt miedzy sensem a jego zaprzeczeniem

może tez być tak
że ogólna suma wszystkich celów ma jakąś uprzywilejowaną stronę

lecz my świadomi jedynie tego co cząstkowe
byty przejściowe tylko
nie musi nam pomagać żadna ostateczna racja
może jest nawet wbrew nas i dlatego nas unicestwia po zrealizowaniu swojego celu

ale i ja lubię sobie wyobrażać owa spójność wszystkiego i wzajemne przenikanie
i wynikanie i powiązanie
lubie widzieć w swiecie wielki fraktal w kórym nie martwię sie że rozumeim malutko
bom wszystko jerst powtórzeniem tego samego tylko w róznych skalach

i czy ma sens czy nie
podba mi sie ten fraktal
choć może inaczej bym sądziła gdybym zdychała w Afryce od głodu i strzelb
zachłannych braci-kacyków

co do kolejności to będę sie upierać jednak ze depresja jest pierwotna a nei
jest przyczyną załamania sie systemu wartosci
ponieważ pierwotne są zawsze pierwotne piętra
i choć na siebie zwrotnie wpływają to jednak pierwsza zawsze odezwie sie
emocja a rozum dopiero do niej dołączy

i nie pomyśli ze życie nie ma sensu człowiek SZCZĘŚLIWY

brak wiary ?

czy zwierzęta maja wiarę ?
pracowałam kiedys nad lekami przeciwdepresyjnymi i są modele na zwierzętach,
one tez maja depresję
można ją wywołać
jest kilka modeli ja lubię model umiarkowanego stresu chronicznego Wilnera

nie wiem skąd bierze sie dysonans poznawczy
lecz ludzki umysł jest maszynką do ujednolicania i syntezowania zatem odrzuca
fakty niedopasowane z koncepcja która zdaje mu sie nadawać spójność chaosowi
informacji

chaos nie sprzyja życiu

czy możliwa jest harmonia z chaosem ?

a czy śmierć nie jest chaosem ?
rozpadem organizacji na rzecz sprawiedliwego rozproszenia cząstek ?

pamiętam keidyś uświadomiłam sobie balon złudzenia na którym żyje i żegluję
on był jak lodź
nawet nie czułam że nie po rzeczywistosci płynę tylko ponad nią wyżej lub niżej
a wszystko takie rzeczywiste że hej
mogłabym tak pływać i pływać
a nawet bohatersko ze sztormani wyimaginowanymi walczyć
a nawet w gromadzie z innymi wspólne wojny na wspólnych urojeniach toczyć

ale zachciało mi sie ziemi

uwierzyłam ze wznieść sie mogę naparwdę tylko na solidnej wiedzy która zbuduje
samolot

[szarylemur]

musze przemyslec :)

spzrecznosci

[solaris_38]

mój poscik bardzo różnorodnie sprzeczny
mam nadzieję że oprócz zmęczenie cię zainspirował ;)

tak na brudno

[szarylemur]

to znaczy tak:
aby uznac droge do celu za mniej lub bardziej sensowna trzeba orzec na ile nas
ona do tego celu zbliza
cel zatem bedzie jakims stanem badz rzecza warta osiagniecia
bledem jest mowic o jego sensownosci
lepiej mowic o wartosciowosci danego celu
jakis tam posredni cel moze byc tez rowniez " punktem" na drodze do celu
wyzszego, ale wtedy nie rozpatrujemy go juz jako celu, lecz jako etap mniej lub
bardziej sensownego dzialania

tak wiec sensowna droga moze prowadzic do celu o watpliwej wartosci
i nie dosc ze dzieli nas pojecie tego co wartosciowe to nawet wsrod wyznawcow
jednej wartosci nie ma zgody na to jakie dzialania zrealizuja ja najsensowniej
stad konflikty

kiedy mowie o konfliktach to juz moze bez goryczy
ale i bez radosnego uniesienia


"może też być tak a jesli założymy ze jedne sensy są droga do innych tak jak
rozpad służy życiu to już całkiem na szczycie wszystko zlewa sie w spójny i
oscylujący konstrukt miedzy sensem a jego zaprzeczeniem"
a moze wlasciwie wszystko jedno czy zrobimy cos czy zrobimy nic?


'i nie pomyśli ze życie nie ma sensu człowiek SZCZĘŚLIWY"
ano, raczej nie pomysli
bedzie zwyczajnie taplal sie w szczesciu nie probujac go bron boze zarysowac
krytycznym osadem, zamienic w przeszlosc mysla. nawet do glowy mu nie przyjdzie
nie ufac swoim ocenom w tym stanie :)

"ja lubię model umiarkowanego stresu chronicznego Wilnera"
a ja bym chciala dowiedziec sie czym skutkuje silny stres chroniczny

pozdrawiam

wartosci i cel i sens

[solaris_38]

> aby uznac droge do celu za mniej lub bardziej sensowna trzeba orzec na ile nas
ona do tego celu zbliza

dokładnie

> cel zatem bedzie jakims stanem badz rzecza warta osiagniecia
> bledem jest mowic o jego sensownosci

jasne dlatego to nie cel ma sens ale zgodność postępowania z założonym celem

sam cel może być głupi , destrukcyjny , niegodziwy,
jednak wciąż każda droga ma sens lub nie w zależności czy do niego prowadzi czy
na manowce

> lepiej mowic o wartosciowosci danego celu

cel i wartość to co inengo
bo mogą być cele pozbawione pozytywnych wartosci wartosci



>
> tak wiec sensowna droga moze prowadzic do celu o watpliwej wartosci

tak sądzę

> i nie dosc ze dzieli nas pojecie tego co wartosciowe to nawet wsrod wyznawcow
> jednej wartosci nie ma zgody na to jakie dzialania zrealizuja ja najsensowniej
> stad konflikty

ale ty sądzisz ze jest JEDNA wartość ?

bo ja myślę ze konflikty też mają wartość

> kiedy mowie o konfliktach to juz moze bez goryczy
> ale i bez radosnego uniesienia

i dobrze
po co te skrajności jak gorycz i uniesienie
to już nie epoka czarno-białych filmów i ich niesamowitego dramatyzmu
czas uczyć sie żyć wśród subtelniejszych odniesień szarości i kolorów


>
> 'i nie pomyśli ze życie nie ma sensu człowiek SZCZĘŚLIWY"
> ano, raczej nie pomysli
> bedzie zwyczajnie taplal sie w szczesciu nie probujac go bron boze zarysowac


;) no tak

to jest groźne
ta bezmyślność towarzysząca szczęściu
i nadmiar myślenia towarzyszący pesymizmowi


> "ja lubię model umiarkowanego stresu chronicznego Wilnera"
> a ja bym chciala dowiedziec sie czym skutkuje silny stres chroniczny


ostry to chyba nerwice wywołuje ?


w każdym razie chroniczny nieprzewidywalny (to ważne nie wiem czy dodałam)
stres umiarkowany wywołuje klasyczną

[szarylemur]

"kiedy to piszesz nei czuje tego ale zazwyczaj jak ktoś pisze ze życie nie ma
sensu to choćby dowodził to nie wiem jak intelektualnie i filozoficznie znaczy
to tylko jego obniożony nastrój
brak sił "

moze dlatego ze ja to pisze na chlodno
tak jakby patrzac z daleka, tak ze i matki rodzace i mnichowie w kuckach i robotnicy i artysci i biznesmeni i wynalazcy i dzieci gwalcone i podpalane zywcem i matki teresy wszelkiego sortu
wygladaja jak mrowki i mijaja tak szybko i niby cos zmieniaja niby moze nastepnym pokoleniom mrowek zyje sie lepiej lub gorzej
ale tak jak patrzysz na mrowki
widzisz tylko zycie, przemijanie
nic wiecej
zadnego wiekszego sensu
bilans byc moze wyjdzie na zero
o ile ktos bedzie aby go zrobic
o ile bedzie mu sie chcialo

mialam swietnego wykladowce, facet zajmowal sie religia
na pierwszym roku, gdy mlodzi tacy i zachlysnieci wolnoscia mysli
toczylismy krwawe boje ideowe na zajeciach bodajze z socjologii lub filozofii lub moze psychologii religii
pan ( pomine nazwisko) ziewal
gdy sytuacja znajdowala sie na granicy bojki wrecz
on z zolwim zainteresowaniem ogladal swoje paznokcie
gniewnie indagowany o argumenty na rzecz jednej ze stron
o osobista deklaracje
on znudzony lecz zyczliwy odpowiadal ze on nie wie
ze jest agnostykiem
i zachecal nas do dalszej dyskusji

osiagnac spokoj to znalezc sie gdzies pomiedzy perspektywa mrowki a perspektywa boga
mrowka zgubnie duza wage przyklada do ciezaru przytrafiajacych jej sie zdarzen
"bog" z kolei od mikroskali oderwany, zbyt obojetny by doznawac jakichkolwiek wzruszen, przez co traci zyciowy naped

dreczy ma dusze - ze tak powiem
gdy ktos mi jazgocze czy wyklada pracowicie ze wie jak zyc
jak bedzie lepiej
ze chcialby i mi pomoc
bym zaufala slowom jezusa
mahometa
prometeusza
proroka psychologow
kresli mi wizje swiata z jasnym rozgraniczeniem na dobre i zle
wypisuje recepty
i szczerze przejety, innych od siebie nazywa niewiernymi
bladzacymi
topi mnie w swej milosci braterskiej
w szczerym wspolczuciu
zamyka w sloiku sensu/ wartosciwosci wg tego a tamtego

ja nie potrafie z tego korzystac
ja czasem wierze w przeznaczenie
w to ze moja droga tez wiedzie w gore, do swiatla
ale ze nie jest to wiara ani pewnosc
a i rezulatow szczegolnie imponujacych w rzeczywistosci nie osiagam
to watpie w moje wlasne tezy srednio raz dziennie

z moich starych zapiskow pamietam jedno z ulubionych hasel:
arbeit macht frei
ale ja chce tworzyc

chwytam sie slow ze dla kazdego jest miejsce w tym cyrku
choc czasem tez wyrzucam sobie z niedowierzaniem, ze ja chyba tylko pisac potrafie o rzeczach o ktorych nikomu nie chce sie myslec

kilka lat temu poznalam henry'ego millera i to byl przelom w moim zyciu.
"Odkryłem, że przez całe życie nie pragnąłem bynajmniej żyć - jeżeli te zabiegania innych nazwać życiem - lecz wyrazić siebie. "
no, wlasnie.

trudno kogos o takim nastawieniu do zycia nazwac realista, chyba.
niemniej jednak sa rozne szczescia, a zatem rozne drogi do niego.
tak, chyba tak jest.
to sie byc moze okaze :)

kontemplacja małych sensów

[solaris_38]

> wygladaja jak mrowki i mijaja tak szybko

poczekaj czy to życie jest takim piekłem ?
ono pewnie bywa piekłem ale zmieniac pownni ci których to dotyczy

jeśliżyjesz w zcasie wojny tzreba zamienić wojnę na pokój
jeśli zyjesz w kraju bez wody
tzreba jakos ropwziazać ten problem

ale to nie życie nie ma sensu ale po prostu panują trudne warunki
czy to odbiera życiu sens?
czy tylko słoneczne plaże słodycze i przejedzenie są wartością
te miejsca są innym wyzwaniem
tam łatwo o cukrzycę nowotwory narkotyki nałogi otyłość i przysypanie namd
piwkiem zamiast ŻYĆ

>
i niby cos zmieniaja niby moze nastepnym pokoleniom mrowek zyje sie lepiej lub
gorzej

wysiłki mrówki tzreba oceniac z perspektywy mrówki
to "niby" które tak łatwo niedojrzeć tak małe
może mieć płonąca namiętność do życia
która nei zważa na oceny i sama siebie karmi bo chce

> ale tak jak patrzysz na mrowki
> widzisz tylko zycie, przemijanie
> nic wiecej
> zadnego wiekszego sensu


Lemurka
jaki DUŻE ty musisz mieć te sensy żeby ci sie wydawały warte radości ???
przejdź na kontemplację małych sensów


> bilans byc moze wyjdzie na zero
> o ile ktos bedzie aby go zrobic
> o ile bedzie mu sie chcialo


bilans rzecz zmienna
jak na giełdzie
czasem jest epoka lodowcowa a czasem dinozaurów

wszystkie są piękne i warte istnienia
my o bilansie ogólnym i tak nie mamy pojęcia

>
> osiagnac spokoj to znalezc sie gdzies pomiedzy perspektywa mrowki a perspektywa
> boga

bardzo mi to odpowiada

ale raczej jako zachowanie rónoiczesne obu punktów
niż wyciaganie jakiejś średniej

takie widzenie dwoma oczyma z któcyh każde mówi o czym innym
jakby dualizm skalowy


> dreczy ma dusze - ze tak powiem
> gdy ktos mi jazgocze czy wyklada pracowicie ze wie jak zyc

jesli cię przekona - sam uwierzy bardziej w to,
w co na razie tylko chce wierzyć :)

ale mnei to o tyle nie meczy o ile ktoś nie ma władzy nad moim życiem
jeśli jest w pozycji mi narzucać to jestem zadziwiająco małostkowa
na szczęście (na wygodę mozę raczej?) nie wyrastam ponad epokę i społeczeństwo
nei musi mnie obawiać


> ja czasem wierze w przeznaczenie
> w to ze moja droga tez wiedzie w gore, do swiatla

ja też tam mam
że zcasem wierzę w jakieś enigmatyczne światło po którego nitce zdążam lub
zdążać sie staram

bo mi w nim cieplej i lepiej i ppiekniej :)

> ale ze nie jest to wiara ani pewnosc
> a i rezulatow szczegolnie imponujacych w rzeczywistosci nie osiagam
> to watpie w moje wlasne tezy srednio raz dziennie
>
> z moich starych zapiskow pamietam jedno z ulubionych hasel:
> arbeit macht frei
> ale ja chce tworzyc
>
> chwytam sie slow ze dla kazdego jest miejsce w tym cyrku
> choc czasem tez wyrzucam sobie z niedowierzaniem, ze ja chyba tylko pisac potra
> fie o rzeczach o ktorych nikomu nie chce sie myslec
>
> kilka lat temu poznalam henry'ego millera i to byl przelom w moim zyciu.
> "Odkryłem, że przez całe życie nie pragnąłem bynajmniej żyć - jeżeli te zabiega
> nia innych nazwać życiem - lecz wyrazić siebie. "
> no, wlasnie.
>
> trudno kogos o takim nastawieniu do zycia nazwac realista, chyba.
> niemniej jednak sa rozne szczescia, a zatem rozne drogi do niego.
> tak, chyba tak jest.
> to sie byc moze okaze :)

kontemplacja małych sensów 2

[solaris_38]

> > to watpie w moje wlasne tezy srednio raz dziennie

ano czyli ze życie kipi w tobie :) ;)


> jedno z ulubionych hasel:
> > arbeit macht frei
> > ale ja chce tworzyc

tworzenie jest rodzajem pracy - o co chodzi kobieto ?


> > chwytam sie slow ze dla kazdego jest miejsce w tym cyrku

tak
jesli kiedy piszesz CYRK
piszesz z miłością do jego dziwnych stworzeń

> > choc czasem tez wyrzucam sobie z niedowierzaniem, ze ja chyba tylko pisac
> potra
> > fie o rzeczach o ktorych nikomu nie chce sie myslec

ty to lubisz sobie dołożyć
zdołować się
czy potem ci lepiej jak już sobie doładujesz to myślisz ze jednak ni e jest tak
źle?


myślenie jest trudem i praca i nawet tym którzy mają tak sprawne aparaty myślowe
że co myśl to nagroda czasem ciężko pracowac
na to idzie za dużo energii
to musi zostać wymuszone i nagrodzone


> >
> > kilka lat temu poznalam henry'ego millera i to byl przelom w moim zyciu.


lubię Milera i jego masochistyczną żarłoczność życia

ale nie kusi mnie to do budowania podobnych klimatów

człowiek jak chce być szczęśliwy musi sobie wybierać szczęślwych mistrzów a
nie zdołowanych nawet jeśli mają swój urok i niewątpliwe piękno

zobacz szestow też cię jakoś zafascynował a to kolejny Człowiek Tragiczny

[szarylemur]

przemyslenie tego co napisalas i tego co ja odpisalam tobie lecz nie wysylam,
zajmie mi prawdopodobnie kilka przyszlych wcielen.
na razie wiec tylko
pozdrawiam

[szarylemur]

pominmy moje osobiste preferencje dotyczace wielkosci celow.
o niby - bezcelowosci dzialan mrowek mowilam w odniesieniu do twoich wahan czy
to piekne czy smutne ze mnisi odwrocili sie od doczesnosci i chwala kostki, za
ktore zlapali boga.
dla nich celem jest zycie wieczne, sensownym - wedle wyznawanej przez nich
religii - wydaje sie nie tracenie czasu na doczesnosc zatem.
wybierz sobie jakas wartosc za cel i znajdz mape. i juz, masz swoj cel,
zarabiasz na swoj sens.
ALE jesli spojrzysz z bardzo daleka, jedynym celem jakiego dopatrzysz sie w
zyciu, jest .... chyba tylko zycie samo, przemiana.
skoro to przemiana, zycie jest celem samym w sobie, jest ono tak samo sensowne
jak i bezsensowne.
czy nie?
a jesli spojrzysz z perspektywy konkretnej mrowki, wczujesz sie w nia, olsni cie
celowosc jej dzialan.

dla mnichow ich droga jest piekna.
dla ciebie moze byc smutna.
jesli nie uwazasz/ nie wierzysz ze istnieje jakis obiektywny cel/ wartosc ktora
nalezy realizowac w zyciu, nie mozesz oceniac inaczej niz pod wzgledem zgodnosci
ze swoimi celami/wartosciami.

a to co do mnie piszesz dalej jest ocena.
nie watpie ze kierujesz sie zyczliwoscia
a jednak przeczysz swojej wlasnej koncepcji pluralizmu sensownosci i celowosci.
moja droga nie musi ci sie podobac, moze byc dla ciebie smieszna i pozalowania
godna albo i piekna i wzniosla i realistyczna.bledna albo sensowna. ale to
dlatego ze oceniasz moje cele i moje drogi podle swojej. a to niby dlaczego?
ani ja ani ty ani nikt w ogole nie wie, ktore z nas zlapalo boga za kostki
byc moze kazde z nas
byc moze nikt
a byc moze ty akurat?
ale tylko byc moze
" hmm, byc moze masz racje"
oto moja dyplomatyczno - konformistyczna - wycofana odpowiedz na proby nawrocenia
mowisz mi jakich mistrzow mam sobie wybierac jesli chodzi mi o spokojne
szczescie rownoczesnie dajesz prymat szczesciu spokojnemu nad niespokojnym.
tu sa odcienie bieli, a tu czerni
" a karmazyn najpiekniejszy jest"

wiem ze przylaze jak mi jest zle
taka moja slabosc
nie chcialabym stracic mozliwosci wytchnienia, ale czy jedyna droga wiedzie
przez podporzadkowanie sie?
----
przechodzac w realizm - uznaje sensownosc istnienia konfliktu. one cos
zmieniaja na jakims poziomie, dzieki nim rozwija sie cywilizacja. nie neguje.
wedlug mnie nie obejdzie sie tez bez konfliktow na poziomie metafizycznym ani
towarzyskim. wiekszosc zycia zajmuje nam zmaganie sie z czyms. bezczynne
zadowolenie jest nieproduktywne, nigdy nie trwa dlugo, przesyt staje sie bodzcem
do wynalezienia nowego celu. taka dynamika zycia, zdaje sie.

pozdrawiam szczerze

ps nigdzie nie napisalam ze to wirujace mrowcze zycie wydaje mi sie pieklem.
nie, zwyczajnie, zyciem mi sie to wydaje.

[wichrowe_wzgorza]

....
dlatego ja nie marzę, żyję, a wyobraźnia w sensie widzenia "rzeczy" ze
wszystkich stron - z mojej, twojej, jej, jego - pomaga uzyskać zrozumienie i
pozwala nie osądzać, nie kwalifikować i nie potępiać.
Wyobraźnia powinna ulepszać życie nie w sensie zludzen, ale wiary, że warto
odmieniać siebie, bo to gwarantuje odmianę świata wokol nas.
Marzenia, które nie stają się planem, a następnie faktem - kaleczą i
przysparzają zbędbych żalow....

[solaris_38]

zgadzam sie

widać Wzgórzata że nas czeka teraz już tylko praktyka
w której nigdy dość inspiracji w owej praktyce bo to sie łatwo wygasza ;)

[akwarysta84]

No np. ja żyłem w takim micie, że na każdego w miarę przystojnego i
rozsądnego faceta,(aha, nawet kiedyś wydawało mi się, że jestem
inteligentny, atrakcyjny, wrażliwy i zdolny)znajdzie się jakaś
wybranka, z którą w odpowiednim czasie zacznie układać sobie życie.
To teraz autor postu może mi pogratulować(myślę, że to dość spory
wyczyn): Wyrzekłem się ostatnio tego zamierzenia, bo niestety
okazało się niezgodne z moimi możliwościami,( Co ja poradzę, że
jestem inny niż wszystkie dzieci:) )

Trochę to źle działa na moja psychikę, bo czuję się jak pedał
skończony i nie wiem jak z tym długo przetrwam.Przynajmniej na razie
żyje jednak w większym spokoju, nie robię sobie złudnych nadziei i
nie przeżywam rozczarowań.

[solaris_38]

jeśli nie masz nałogu np nie pijesz .. za dużo to myślę że masz duże szanse
na spotkanie kogoś z kim życie bezie lepsze niż samemu choć wciąż trudne i
pełne niewygód i irytacji

jednak lepsze

świat jest pełen kobiet marzacych jako istoty niesamodzielne emocjonalnie
szukających związków i wiele z siebie dających

a jeśli jeszcze nie potrafisz kochać
to wciąż czas sie nauczyć

zresztą ze zdziwieniem zauważam ze choć jestem typowa kobieta zaczynam czuć sie
zdolna do samotności bez poczucia wewnętrznej tragedii i minięcia sie z czymś
istotnym

jednak wciąż sądzę zę być we dwoje szczęślwiym to wyższa forma nuć być
szczęśliwym w samotności

pragnęłabym tego dla siebie
i tobie tego życzę

chyba ze sam życzysz sobie czegoś innego ;) ;) ;)

[mmax20]

zynowie zórki mytów czy czegoś tam
tchnący potrzebujecie pomocy czy o co vam choci?

odpowedz na wołanie cór i synów

[solaris_38]

czujesz zew wołający cię na pomoc dobry człowieku ?

[mmax20]

tutaj chyba już wiele nie nawojuję:)

Jasne, ze Racjonalizm jest bardziej praktyczny :)

[hansii]

od Sentymentalizmu :)

Lecz czy daje wiecej radosci zycia?
- NIE.

Nawet gdy radosc jest ULUDA i tylko na jakis czas...
pozostaje radoscia :)))

protestuję

[solaris_38]

to prawda ze radosci życia codzienengo tzreba sie uczyć
i wymaga to pewnej ewolucji i pracy nad własną zdolnoscią do widzenia

ale nie zgadzam sie racjonalizm jest smutny a złudzenia radosne

radość jaką czuje zdrowe żywe ciało np w ruchu, wśród przyrody
jest wspanialsza niż rozmemłane fantazje narkomanów i marzycieli

HA !

ja mam nawet koncepcje ze nawet stary kulawy pies słonecznego dnia mzoe czuć
PRAWDZIWI RADOŚĆ przekraczającą
Marzenia O Prawdziwej Miłosci

i mozesz :)

[hansii]

solaris_38 napisała:
ale nie zgadzam sie racjonalizm jest smutny a złudzenia radosne
>
> radość jaką czuje zdrowe żywe ciało np w ruchu, wśród przyrody
> jest wspanialsza niż rozmemłane fantazje narkomanów i marzycieli


1. Dobra pogoda dla bogaczy :)
dla niebogaczy sa prognozy zle :)

2. Roznimy sie tym, ze Ty lubisz pracowac nad soba :)

Trzyam za Ciebie kciuki :)))

Poniewaz moja wlasna osoba wysoce mnie nudzi,
wole pracowac nad innymi :)))

[wentyl77]

> radość jaką czuje zdrowe żywe ciało np w ruchu, wśród przyrody
> jest wspanialsza niż rozmemłane fantazje narkomanów i marzycieli
Skąd wiesz?

Czyli, że powinniśmy mieć cele a nie marzenia? Pół-automaty z
wbudowanym programem, nie oglądające się na boki, na możliwość
zboczenia z kursu? A przecież ludzką rzeczą jest błądzić, myślę że z
takiego błądzenia może powstać coś ciekawego - może nie samo w
sobie, ale jako zalążek czegoś wielkiego. Tak myśle...

--
www.stolicakomiksu.boo.pl

[solaris_38]

słowo marzenia znaczy wiele różnych rzeczy

podoba mi sie marzenie jako piękny cel, fantazja która pragnie być zrealizowana
i dodaje mocy do czynu dążenia i generalnie ma związek z rzeczywistością
bo TO jest godne człowieka

to jest nie-automatyczne
to jest wzruszająco piękne i godne podziwu
inspirujące
i daj oczywiscie wiele okazji do twojego ulubionego błądzenia ;)


nie podoba mi się marzenie jako bezowocne fantazjowanie
czyli psychiczne onanizowanie się
nie żebym sama tego nie robiła
w szerokim i wąskim tego słowa znaczeniu :)

ale zawsze lepsze to co ma wymiar rzeczywisty
niż to co zwodzi w rejony samotnie złudne i odbierające moc do realnych poczynań

sądzę też że są wyjątki

Han

[solaris_38]

Niby faktycznie bogacze w tej konwencji mają lepiej czyli zdrowe ciała
ale czy chore nie czuje radości kiedy sie je myje dotyka pieści pielęgnuje
może inne ma swoje przyjemności

a z ta praca to lubię ale jak sobie przypomnę
bo generalnie to człowiek zawsze jest zanurzony w jakieś swoje standardy i mało
co może pracować chyba że już tak narozrabia ze potrzeba pracy nad sobą wyda mu
się nie tyle przywilejem co koniecznoscią

ale z tym nudzeniem sie sobą to coś mi nie pasuje
jak to
jaka osoba jest NIE nudna?
artysci? wariaci? reformatorzy ? wynalazcy?
jesli cię nudzi własne osoba to znaczy ze masz jakieś niewykorzystane
potencjały których realizacje łatwiej ci odszukać u innych
a tu niespodzianka
u ciebie tez

nudzić sie może tylko ktoś z niedoborem bodźców
nie znajdujesz w sobie bodźców?

a co do pracy z innymi to zawsze łatwiej kogoś zainspirować do pracy nad sobą
niż samego siebie

kto z nas jest swoim najlepszym uczniem ?

najgorszym pewnie wszyscy ;) ;) ;)

moze ty masz w sobei jakąś malarke rewolucjonistkę albo kontestatorkę

[hansii]

solaris_38 napisała:

> jesli cię nudzi własne osoba to znaczy ze masz jakieś
niewykorzystane

- jasne, cala mase :)

> potencjały których realizacje łatwiej ci odszukać u innych
> a tu niespodzianka u ciebie tez

- jak wyzej, wiem :)
>
> nudzić sie może tylko ktoś z niedoborem bodźców
> nie znajdujesz w sobie bodźców?

- alez znajduje :)
>
> a co do pracy z innymi to zawsze łatwiej kogoś zainspirować do
pracy nad sobą niż samego siebie

- masz zupelna racje, Moja Wyrocznio.
Probem polega jednak na czym innym: Praca nad kims innym, to
satsfakcja. Do tego bezpieczna. Gdy robota sie uda, ma sie te czysta
altruistyczna radosc. Gdy przeciwnie - nogi za pas i mozna uciekac.
Praca nad soba - to sfera wysokiego ryzyka. Gdy robote sie sprzeprzy
trzeba z taka kaleka zyciowa odcowac 24 h/dobe, wiec lepiej juz
zlego nie ruszac, by nie uczynic go jeszcze gorszym :)))

> moze ty masz w sobei jakąś malarke rewolucjonistkę albo
kontestatorkę

- mialem, ale mi uciekla - z podanego powyzej powodu :)

[szarylemur]

wieza dennetta posluzyla ci, solaris, jako podstawa do snucia twoich wlasnych
fantazji ;)

tutaj wklejam przydlugi cytat dla zainteresowanych:

"Parter wieży zajmują „istoty darwinowskie", które ewoluują w wyniku doboru
naturalnego, a ich zachowania całkowicie uwarunkowane są przez geny. Błędy w
praktyce je eliminują, a ich rozwój jest powolny. Na pierwszym piętrze tej wieży
zamieszkują „istoty skinnerowskie", u których pojawia się warunkowanie
instrumentalne (metoda prób i błędów) jako forma darwinowskiego doboru. Mogą one
zmieniać się tak, że nie giną one same, ale ich nieefektywne (nie nagradzane)
zachowania. Drugie piętro zasiedlają „istoty popperowskie", których zachowania
ewoluują jeszcze szybciej, bo mogą one wyobrażać sobie wyniki własnych działań i
rozwiązywać problemy, analizując je w myślach. Zdolność ta, jak powiedział Karl
R. Popper, „pozwala, by nasze hipotezy umierały za nas". Jest to poziom, który
osiągnęły liczne ptaki i ssaki. Na trzecim zaś piętrze spotykamy „istoty
gregoriańskie", nazwane tak za brytyjskim psychologiem Richardem Gregory'm,
który pierwszy zwrócił uwagę na to, że wytwory kultury nie tylko wymagają
inteligencji dla swego powstania, ale również podnoszą inteligencję swoich
nosicieli i użytkowników. Istoty, które posiadają więc narzędzia, idee i umieją
je skutecznie stosować, mogą objawiać wyższą inteligencję. Są to sukcesorzy
„istot popperowskich", " (...) których wewnętrzne środowiska są formowane przez
skonstruowaną część zewnętrznego środowiska. Jedną z fundamentalnych myśli
Darwina — wyjaśnia Dennett - była uwaga, że konstruowanie jest drogie, lecz
kopiowanie — tanie; to znaczy, tworzenie całkiem nowej konstrukcji jest bardzo
trudne, lecz rekonstruowanie już istniejących jest stosunkowo proste" [_37_].
Ten „pod-pod-zbiór" "istot darwinowskich" nazywa Dennett właśnie „istotami
gregoriańskimi" i do nich należą ludzie, którzy z jednej strony zakorzenieni są
w swym bycie biologicznym oraz we fragmentach wcześniejszych form umysłowości, z
drugiej zaś w swojej transcendencji, z której czerpią w aktach komunikacji
istniejące tam pomysły, naśladują je, uczą się ich, wnosząc do nich jednocześnie
nowe inwencje."

zrodlo:

www.racjonalista.pl/kk.php/s,4712/k,4
"emocje są jak niewidzialne ciężarki
> obciążają myśli
> jak kamień co na dno ciągnie"

rozlaczmy zatem jednym ruchem nasze polaczenia nerwowe, aby juz wiecej nie dac
sie na dno ciagnac emocjom naszym, temu diablu w owczej skorze! wydaje mi sie,
ze tym samym utracimy poczucie bycia zywymi.

[solaris_38]

ja cytowałam z Maszyny memowej S.Blackmoore
ciekawe że ona używa (bez cudzysłowu) dokładnie tych samych sformułowań (nota
bene ja tez nie użyłam a powinnam cudzysłowu pisząc o tych hipotezach bo to
był dosłowny cytat)

właśnie to przegladałam i wyszło mi że na najwyższym stopniu sa jednak te
gregoriańskie istoty ale z Blackmoore nie dokładnie zrozumiałam 0o co chodzi
Dennetowi

natomiast zrobiły na mnie wrażenie te Popperowskie
te których hipotezy umierają za nie (szczególnie to mi się spodobało)

w cytowanym przez ciebie fragmencie jest dużo więcej ale i tego nie rozumiem
(tych istot gregoriańskiech)
są dla mnei jakoś nei różniące się od popperowskich
a z drugiej strony

czy ptaki i ssaki mają hipotezy które umierają za nich ...
może tak
np polowanie
czy nie wymaga postawienie licznych hipotez i założeń bez których drapieżnik
umarłby z głodu ?
a jednak wydają mi sie bardziej darwinowskie
bo jesli ktoś źle robi hipotezy i założenia to właśnie umiera a nie zmienia je
to ze przetrwają geny tego co miał dobre nie wskazuje na to ze zmienił hipotezę
co ocaliło mu życie

ale tom dla mnie trudne choć inspirujące

zauważam ze bardzo delikatnie zwróciłaś mi błąd który popełniłam

[szarylemur]

jesli wpiszesz w google " wieza dennett"
na drugim miejscu wyskoczy ci " 110 wstep" plik pdf / adobe
tam jest ta cala wieza wyjasniona jeszcze troche inaczej
a ja nie moge ci tego tu wkleic bo mam tylko foxita, niestety

pisza tez o tym ze dennett gabinetowym filozfem nie byl, co implikuje, ze sam
sobie tezy o popperycznosci zwierzat nie wymyslil.
ale, szczerze mowiac, nie przebrnelam jeszcze przez nawet ulamek tego tematu, a
nawet nie wiem czy przebrne
jednako - pozdrawiam :)

[solaris_38]

poczytam muzę pojmę te zawiła konstrukcje
a ciebie odsyłam do postu nic i sens bo niecierpliwie czekam na odpowiedz twoją ;)

to proste

[mmax20]

> poczytam muzę pojmę te zawiła konstrukcje

podstawą jest ufność (nie zaufanie, tylko ufność), z niej powstaje
miłość

i to jest wszystko co pozostaje, reszta ginie

[gadagad]

Ufne może być dziecko,bo nie ma bagażu doświadczeń.Ufność u dorosłego człowieka
to przejaw infantylizmu.Dojrzały człowiek wybiera według swoich umiejętności
rozpoznawania co dla niego ma wartość nadrzędną.

zmysł ufnosci

[solaris_38]

ufność może być jak zmysł
wybiegać w przyszłość
łączyć


ale to coś inengo niż owa infantylna ucieczka od odpowiedzialności za ciężar
obserwacji i własne ryzyko decyzji

tak troche obok

[solaris_38]

coś jest w ufności

ale nie tej zaufaniu ani nawet zawierzeniu i ani oddaniu i zbycie odpowdzialnosci
'ale ufność jako nastawienie maksimum słuchu
skupienie na tym co w drugiej istocie jest prawdziwe i życiodajne
a to każdy skoro żyw ma

a życie zsadza się na łączności i powiązaniu
wspólnocie

nawet cienka nitka zaprowadzi niespodzianie daleko z kimkolwiek jeśli ja
złapiesz

podobno to sie robi w ciszy

to do Maxa było nt

[solaris_38]

[zlotyswit]

marzenia są nie groźne. ambicje to dopiero karuzela, można się nieźle porzygać...

[solaris_38]

marzenia ale te rozmamłane i onanistyczne są jak trawa i haszysz
ambicje seks i władza sa jak speedy i ekstazki
religie i okultyzm są jak opium


wszystkie coś dają zabierając dużo więcej