stracic sens zycia

[Gość: melow yellow]

Straciłam sens zycia.Trwa to miesiecy juz kilka i nadal go nie widze.Nie
moge tez przyzwyczaic sie do tego,ze sensu i smaku zycia nie ma...
Widze pustke i bezsens.I co dalej robic???

[alinca]

Ha tez chetnie poczytam odpowiedzi. Bo sensu zycia takze nie widze. U mnie to
trwa dlugo, jakos sie przyzwyczailam ale na poczatku meczylo okropnie. Da sie z
tym zyc, tylko pusto jakos...

[Gość: mellow yellow]

Zycie" bez sensu zycia " to wegetacja z przyzwyczajenia i ze strachu przed
radykalnym posunięciem.Nic więcej.

[wlodekbar]

Ty wcale nie wegetujesz!
Sprowokowalas wcale ciekawa rozmowe, wymiane zdan, mysli, wnisokow, spostrzezen!
A to jest tworcze!
Chyba troche za malo siebie samą dostrzegasz. Zastanow sie drobna chwile nad
tym...
Pozdrawiam!!!

[Gość: mb:)))))))]

ja nie widze sensu już dawno i odliczam dni do końca kiedyś myślałam się zabic
ale nie zyje i WEGETUJE może kiedyś to sie zmieni nie widze światła nadziei

[Gość: Imagine]

i masz racje. jedno zycie nie ma zadnego sensu. na szczescie zyjemy wiele razy
i polecalbym ci jak najszybciej zaczac explorowac ten temat.

[Gość: Imagine]

wbrew pozorom jestes na dobrej drodze. zycie nie ma sensu samego w sobie.
ten sens musisz dla siebie wykreowac. nikt ci go nie poda, nigdzie go nie
znajdziesz. poza tym, w tym malym wycinku wielowymiarowej egzystencji, ktora
jestes w stanie zaobserwowac, trudno znalezc drogowskazy. musisz troche
podniesz sie i spojrzec z dystansu.

[wlodekbar]

Masz dobre serce. Wiec umow sie z soba, ze bedziesz czerpac satysfakcje z tego,
ze cos dla kogos dobrego zrobisz. Bedziesz czerpac satysfakcje z kazdego
dobrego uczynku.
To juz jest sens.
Chocby usmiechniesz sie do emerytki-sasiadki. Powiesz komus dobre slowo.
I z ta mysla idz do sklepu, na spacer...
To Ci bez watpienia nie tylko, ze nie zaszkodzi, a pomoze. Cudow nie ma.
Pozdrawiam serdecznie.
WB

PS. Ja ten post wysylam Ci takze kierujac sie sercem. Nikt mi za to nie placi.
Mialem w zyciu rozne okolicznosci, lacznie z przesladowaniami politycznymi w
PRL-u, i jakos zyje. I mam sie dobrze, mimo klopotow z finansami.

[Gość: mb:)))))))]

podnaosze się i upadam już kilka lat i czuje że każdy dzień to porażka
straciłam kontakt z przyjaciółmi jedynie praca trzyma mnie przy życiu choć nie
powiem że nie jest stresująca i nie mam z kim pogadać nawet o pogadzie to
przykre i sensu nie ma ż e tu jestem i to co pisze to też bezesnsu

[alfika]

Gość portalu: mb:))))))) napisał(a):

> podnaosze się i upadam już kilka lat i czuje że każdy dzień to porażka
> straciłam kontakt z przyjaciółmi jedynie praca trzyma mnie przy życiu choć
nie
> powiem że nie jest stresująca i nie mam z kim pogadać nawet o pogadzie to
> przykre i sensu nie ma ż e tu jestem i to co pisze to też bezesnsu


Czasem przyjaciele są od tego, żeby we właściwej chwili - nie my ustalamy,
kiedy jest właściwa chwila - odejść.
to nas uczy godzenia się z wolnością drugiego człowieka i uczy pożegnań.
Nie wiesz przecież, co Ci w życiu będzie potrzebne.

Piszesz, że przy życiu trzyma Cię jedynie praca!?
A ludzie, którym Ciebie zabraknie?
A człowiek, który być może na Ciebie właśnie czeka?
A wszystkie piękne chwile, które mają być w przyszłości Twoim udziałem?

A ciekawość, co się jeszcze wydarzy?

Wszystko ma sens, wszystko, każde słowo i kazda chwila - nawet każdy błąd i
każda pomyłka - bo uczy i bo pokazuje drogę w innym kierunku.
Poprzyglądaj się życiu, jakie jest niesamowite, siły same przypłyną.

[Gość: Imagine]

ma sens to co piszesz i to gleboki. zacznij cieszyc sie (moze na poczatek
przygladac sie) drobnym sprawom. Takim francowato nieistotnym. zauwazysz
po jakims czasie piekno w tej nieistotnosci, piekno ktorego nie warto i nie
wolno dalej egzaminowac. pozaciagaj sie ta prostota i zapomnij ze cos na sile
musi miec sens.
trzymam kciuki, Imagine.

[wlodekbar]

A to jest tez wcale nieglupie!!!

Jakie mysli?

[seksuolog]

Gość portalu: melow yellow napisał(a):

> Straciłam sens zycia.Trwa to miesiecy juz kilka i nadal go nie widze.Nie
> moge tez przyzwyczaic sie do tego,ze sensu i smaku zycia nie ma...
> Widze pustke i bezsens.I co dalej robic???

Moze to byc objaw depresji. Niezwykle wazne jest pytanie czy pojawiaja ci sie
(stopniowo, powoli) mysli ze najlepszym rozwiazaniem byloby skonczenie z soba.
Jesli tak to absolutnie niezbednie konieczna jest wizyta u specjalisty. I to
jak najpredzej.

Depresja moze miec bardzo rozne przyczyny: wydarzenia zyciowe, zaburzenia
dzialania mozgu na tle niedoborow chemicznych, czynniki genetyczne. Obecnie
dostepne sa skuteczne lekarstwa anytdepresyjne.

[alfika]

Chemią chcesz załatwiać problem? Tabletka i już dobrze?
No, trochę wrażliwości, doktorze :)

[wlodekbar]

Takich mysli nie powinno sie bagatelizowac. Wiedza o tym doskonale dowodcy
wojskowi na Zachodzie. Wowczas lekarz-specjalista moze okazac sie bardzo
potrzebny, a niekiedy wrecz niezbedny. Nie oznacza to jednak, bysmy zbytnio
orientowali sie na farmakologie. Jakkolwiek nikt nie moze poddac w watpliwosc
jej niezbednosci w roznych konkretnych przypadkach.

[alfika]

to jasne, ale jak się załatwia problemy życiowe farmakologią, to słabieńko,
słabieńko...

[wlodekbar]

Ja wlasnie postuluje, zeby nie orientowac sie na farmakologie. I jednoczesnie o
tym, ze farmakologia nie jest niepotrzebna. Niekiedy ulatwia np. wychodzenie z
takiego dolka. A dolki sa udzialem zdrowych ludzi, fizycznie i moralnie,
duchowo. Tak, jak mellow yellow wlasnie.

[alfika]

a ja wyjaśniam, że daleka jestem od całkowitego wyrzucania farmakologii :)

[wlodekbar]

Moze to byc depresja, ale nie musi.
Dlaczego to podkreslam?
Dlatego, ze media, przescigajac sie w konkurencji, wielu osobom wmawiaja
depresję. Miedzy innymi.
Ale jesli depresja, to na ogol wystarczajaca podstawa jest dobra psychoterapia.
Spotkanie z madrym i autentycznie chcacym pomagac terapeutą, badz spotkanie w
grupie. Czasem - oczywiscie, ze tak - badania neurologiczne. Niekiedy wsparcie
farmakologiczne. Relanium na przyklad tak, jesli doraznie.
Ale podstawa jest, jak powiadam, umiejetnie przeprowadzona "terapia duszy".
Taka, ktora poszerzy samoswiadomosc przede wszystkim.
Oczywiscie abstrahuje od depresji endogennej, to zupelnie inna para kaloszy,
kompletnie inna jednostka chorobowa.

Leczenie, nie tylko lekarstwa

[seksuolog]

wlodekbar napisał:

> Moze to byc depresja, ale nie musi.
> Dlaczego to podkreslam?
> Dlatego, ze media, przescigajac sie w konkurencji, wielu osobom wmawiaja
> depresję. Miedzy innymi.
> Ale jesli depresja, to na ogol wystarczajaca podstawa jest dobra
> psychoterapia.
> Spotkanie z madrym i autentycznie chcacym pomagac terapeutą, badz spotkanie
> w grupie. Czasem - oczywiscie, ze tak - badania neurologiczne. Niekiedy
> wsparcie farmakologiczne. Relanium na przyklad tak, jesli doraznie.
> Ale podstawa jest, jak powiadam, umiejetnie przeprowadzona "terapia duszy".
> Taka, ktora poszerzy samoswiadomosc przede wszystkim.
> Oczywiscie abstrahuje od depresji endogennej, to zupelnie inna para kaloszy,
> kompletnie inna jednostka chorobowa.

Zgoda we wszystkim co piszesz: W oryginalnym liscie powinno byc 'leczenie
antydepresyjne' zamiast 'lekarstwa antydepresyjne'.

W kazdym razie fachowa porada jest absolutnie zalecana jezli pojawiaja sie
mysli samobojcze a szczegolnie jesli ich czestotliwosc i natarczywosc
('pojawiaja sie nagle i znikad') ma tendencje wzrastajaca.

[Gość: melow yellow]

Sama kilka miesiecy temu pisałam podobnie jak Alfika...Pieknie napisane... I
racjonalnie doceniam to co pisze a nawet zgadzam sie z tym.Jednak,zeby tak
myslec i czuc trzeba miec nadzieję.Ja poprostu srtraciłam nadzieje na to ze
bedzie lepiej- a nawet nie lepiej tylko ..sama nie wiem jak. Czasami czarno
widzę swiat a moze nawet nie czarno tylko bezsensownie.Racjonalizacja niewiele
tu pomaga to chyba kwestia uczuc czy głebokiego przekonania o bezsensie.
Z punktu widzenia medycyny to zapewne depresja na skutek zdarzen zyciowych...
Analizując moje uczucia to cholerny zanik nadziei,optytmizmu pomieszany z
lękiem i z zobojętnieniem.

[alfika]

Nie, to nie jest kwestia nadziei, to chyba kwestia podejścia :)

Mam za sobą w ostatnich latach: idiotyczny koniec wielkiej miłości, niemal
zerwanie kontaktów z rodzicami, rozwód, śmierć najbliżego człowieka, którą na
dodatek zawiodłam, półroczne bezrobocie, odejście kilkorga przyjaciół - bo albo
wyjechali, albo założyli rodziny, usunięcie guzka, który się odnowił, a miesiąc
po paru latach zostałam sama, mimo, że mieliśmy... dużo mieliśmy planów :)

Ale ja strasznie ciekawa jestem, po prostu :))))))))

[Gość: melow yellow]

To zazdroszcze Tobie Alfika tej ciekawosci i wiary ,nadziei... czy jak to
nazwac.Nie bardzo mam teraz siłe na cokolwiek.Wydawalo mi sie dosc czesto,ze
to koszmar ,z ktorego budze sie rano i wszystko jest ok...Takie irracjonalne
przekonania dawały mi złudna nadzieje i przekonanie ,ze jest wyjscie z tego.
Reakcja samoobonna.Teraz wiem juz ,ze to nie sen tylko prawda.Nie mam nadziei
ze w pewnych kwestiach sie cos zmieni.Ulegam temu uczuciu beznadziei -choc na
siłe racjonalizuje to co czuje.Nie jestem w stanie oszukac teraz uczuc.
Moze za pewiewn czas mi sie ta uda...Tylko kiedy??

[Gość: alfika]

Nie wiem, choć chciałabym ci podac konkretną datę.
:)
Ale może wtedy, gdy uwierzysz, że człowiek zniesie wszystko?
Próbuj. Po swojemu.

Każdy ma dołki, chwile zwątpienia, lęki - ale poza nimi jest jeszcze tyle, że
przyćmiewa to, co niewesołe. Tylko trzeba patrzeć we wszystkich kierunkach, nie
tylko na kolejne smutki i zwątpienia.
Próbuj.

Czowiek naprawdę wszystko zniesie.

[Gość: mb:)))))))]

tak macie racje musimy cieszyć się z najmniejszych rzeczy z każdej chwili nie
chce nudzić ale jak to robić mieszkam sama do miejscowości w której mieszkałam
daleko a tu gdzie teraz mieszkam to dramat nie nawidze tego miejsca dusi mnie
jedynie praca jak bym mogła to siedziałabym 24/dobe i pustka tak ogromna że
przytłacza nie wiem czy kiedyś czuliście to.....to taki ból wewnętrzny że chce
się wyć boje się każdego dnia że to znowu wróci i w końcu przegram

[Gość: alfika]

idź do lekarza.
Pomyśl też o psychoterapii.
A potem - może po kroku - postarasz się zmienić to, z czym Ci naprawdę źle?
Trzymam kciuki, zrób to!

[wlodekbar]

A kto, mb:))))))), nie odczuwal nigdy pustki...
Wszyscy cierpimy...
Pozdrawiam serdecznie!

[komandos57]

Gość portalu: melow yellow napisał(a):

> Straciłam sens zycia.Trwa to miesiecy juz kilka i nadal go nie widze.Nie
> moge tez przyzwyczaic sie do tego,ze sensu i smaku zycia nie ma...
> Widze pustke i bezsens.I co dalej robic???
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
wez relania i zasniesz.Nie przedawkuj,bo sie nie obudzisz.A ten sens zycia ktorego ty poszykujesz jechal wczoraj pociagem i pytal o ciebie.On cie szuka.Kazal cie
pozdrowic. Jezdzisz na hulajnodze?

[Gość: mb:)))))))]

oj chyba jade? ale nie martw sie kiedyś znajde sens może 5min przed śmiecią ale
znajde a jak nie to trudno

[Gość: Imagine]

wszyscy wlasnie wtedy znajdujemy. ale jest juz za pozno. do nastepnego razu.
i tak w kolko.
Imagine.
PS. Komek, ty sie taki filozoficzny robisz jak choliera.

[komandos57]

Gość portalu: Imagine napisał(a):

> wszyscy wlasnie wtedy znajdujemy. ale jest juz za pozno. do nastepnego razu.
> i tak w kolko.
> Imagine.
> PS. Komek, ty sie taki filozoficzny robisz jak choliera.
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
to tylko przeblysk swiadomoscia przed Swietem Zmarlych.I pewno wroce do starych zwyczajow.A ty Imaginie wybierasz sie gdzies na cmentarz?Mysle zes nie
popadl w amerykanski idiotyzm halolyna.

[Gość: Imagine]

Komek, na rany boskie, prosze pozostan w tym stanie przeblysku swiadomosci
i nie wracaj do dawnych nalogow !!!!!!!!!!!
Nie popadlem w halolyny chociaz dzieciom strugam dyniem jak sie nalezy.
Na cmentarze nie chodze, bo doszedlem do wniosku, ze ci co tam leza tez do mnie
nie przyjda. To taki glupi zart oczywiscie.
Trzymaj sie Komek zdrowo.
Imek.

[komandos57]

Mysle ze nie smodze w ten watek.ale powiem ci ze tu w halolyna cgodza dzieci i ich rodzice z nimi.sprawdzaja dary.Bo kilka lat temu ktos wlozyl igle w jablko,to
zyletke,to szklo.Halolyn w amerykanskim wydaniu.a ty jak zrobisz dynia,to zakladasz go na glowe i straszysz ludzi czy na spokojnie?Musi byc ogromny dyn na twoja
glowe.Tez trzymaj sie

[Gość: Imagine]

nie musze nic zakladac na dynie swoja. i tak strasze, na golasa.

[kwieto]

Kiedy stracilem sens zycia, zaczalem czesciej robic to, co sprawia mi
przyjemnosc :")

[Gość: Imagine]

no, nareszcie kwieto w dawnej formie. jeszcze jest nadzieja w tym forum.
Imagine.

[sdfsfdsf]

co robic? przestan myslec o takich pierdolach

[alinca]

Ja tez bardzo dziekuje za posty, z duza iloscia sensu w sprawach na pozor
drobnych. Pozdrawiam :-))

[Gość: mellow yellow]

Pogodzic sie z losem??Po prostu egzystowac i poddac sie kolejom rzeczy i
losu...?Dac sobie spokoj z tym wszystkim co wydawało sie sensem..?Nie wiem czy
umiew zniesc taki kompromis zyciowy-pewno nie mam wyjscia.Ale ile mnie to
kosztuje!

[Gość: mb:)))))))]

to wielki wysiłek ale może warto? jak to do cholery zrobić? gdzie szukać sensu
w bezsensie?

[katara]

Pozdrawiam mam to samo, bezsens wyzierający z każdej strony, ja się
przyzwyczaiłam, czasem nawet na krótkie chwile zapominam, jest kupa takich
ludzi, nie leczę się, nie wierzę w to. Hej.

Wywiad

[seksuolog]

katara napisała:

> Pozdrawiam mam to samo, bezsens wyzierający z każdej strony, ja się
> przyzwyczaiłam, czasem nawet na krótkie chwile zapominam, jest kupa takich
> ludzi, nie leczę się, nie wierzę w to. Hej.

Jak opisalabys swoja sytuacje zyciowa i ogolny stan psychiczny?

[katara]

jestem w tak zwanym dołku dość czasu, a co masz jakieś propozycje, tylko nie
lekarze i farmaceuty, wolę sensowną rozmowę. Dzięki za uwagę. Pozdrawiam. Nie
zważaj na zaczepny ton.

[malvvina]

zycie nie ma sensu !
szukaj w sobie

[Gość: mb:)))))))]

zycie nie ma sensu ale nie wolno pokazywać rego na zewnątrzy bo zaczynają cię
wszyscy leczyć i pocieszać

[Gość: ashan]

Hmm...pocieszanie jest bez sensu, tylko wkurza- przynajmniej mnie.
Ale jezeli ktos po porstu JEST - nie radzi, nie analizuje, nie pociesza, nie
wynajduje cudownych rozwiązań- ale jest i mozna przy nim zdjac wszystkie maski-
pokazac prawdziwa twarz, nie martwic sie, ze sie go zamecza- jesli ktos stworzy
troche swietej przestrzeni akceptacji i ciszy, i potrafi przytulic w milczeniu,
to łatwiej jest uwalniac sie od tego, co tak strasznie przytlacza, ze nie daje
zyc.

Pytanie, gdzie znalesc kogos takiego.
Moze kólko wzajemnej akceptacji? Anonimowi Milczący Akceptujący?
:)
Ja bym bardzo potrzebowala czegos takiego.
Czy są chętni?

[katara]

AMA Świetne

poczekać. wróci. zawsze wraca. n/t

[mpulumpyu]

Gość portalu: melow yellow napisał(a):

> Straciłam sens zycia.Trwa to miesiecy juz kilka i nadal go nie widze.Nie
> moge tez przyzwyczaic sie do tego,ze sensu i smaku zycia nie ma...
> Widze pustke i bezsens.I co dalej robic???

nie zawsze wraca

[Gość: db]

ale warto próbować walczeć żeby wróciło. To jest sens życia.