co o tym myslec? pomozcie

[annazesnu]

Czytalam wiele watkow ponizej, podobne sytuacje znalazlam - chociaz
nie do konca, dlatego pisze proszac o kilka opinii; sa mi potrzebne,
poniewaz nie patrze trzezwo na to co wokol mnie sie dzieje; wiem
tylko jedno- nie daje sobie juz rady.
Jestem dojrzala kobieta ale dusze mam chyba ....nastolatki,
wrazliwosc dziecka a rozumu ...brak; mowia ze mezczyzni kieruja
sie ...(....) zamiast rozumu, z kolei ja zamiast rozumu uzywam
wylacznie serca i zazwyczaj konczy sie to tak jak teraz...

Rozpadlo sie moje malzenstwo,dlugo odchorowywalam, ale doszlam do
siebie po jakims czasie. Kiedy stanelam na nogi, zaczelam chorowac,
potem klopoty w pracy ze wzgledu na nieobecnosc a poniewaz mam
intratna posade , na moje miejsce bylo kilka chetnych....skonczylo
sie tym , ze bylam zalamana, stracilam poczucie bbepzieczenstwa pod
kazdym wzgledem - prywatnym i zawodowym. mialam dosc zycia, ale
poznalam kogos. To byla milosc od pierwszego wejrzenia, nigdy w to
nie wierzylam, powiem wiecej- czesto sama to wymiewalam wczesniej,
ale i mnie ona dopadla. W momencie kiedy rozwazalam jak uporzadkowac
sprawy i w koncu skonczyc z soba.
Na poczatku bylo cudownie, co prawda jeszcze mieszkal z dziecmi i
byla zona ,ale juz szukal wlasnego kata i wszystko wygladalo na to
ze bedzie dobrze.Z czasem mielsimy zamieszkac wspolnie, kiedy ich
sprawy majatkowe sie zakoncza.Nic jednak sie przez ten rok nie
podziało. Dzieci w wieku szkoly podstawowej, ale przywiazane do ojca
jako jedynego zywiciela rodziny oponowaly i nadal oponuja przed jego
wyprowadzeniem sie, byla zona takze - koszty utrzymania spadlyby na
nia ale ona przstala pracowac wiele lat temu i nie zamierzala wracac
do pracy. On otrzymujac rozwod mial sie wyprowadzic ale ...tak sie
nie stalo. Zawsze cos staje na drodze - w tym dobro dzieci- chociaz
rozumiem wiele aspektow tego to jednak brak mi jakiejkolwiek
stanowczosci w postawie mojego przyjaciela. Potem zachowanie zony,
ktora woli byc utrzymywana a kiedy ta kwestia zostala ukrocona,
nagle sie.....powaznie rozchorowala, nie zgadniecie na jaka chorobe-
otoz chodzi na,,, terapie psychologiczna i przechodzi menopauze !!!
Tym samym w swoim nie jest w soim mniemaniu gotowa zajac sie dziecmi
i pracowac. Co robi ojciec dzieciom? Chce je zabrac ale dzieci chca
byc z mama w starym wielkim kosztownym w utrzymaniu domu. Co robi
byly maz? Utrzymuje rodzine tak jak wowczas kiedy byl mezem, na
dodatek zajmuje sie dziecmi praiwe caly czas po pracy dziecmi ktore
opieki de facto wymagaja, ale sa samodzielne i rozumne podobnie jak
byla zona. Partner nie umie podjac decyzji o wyprowadzeniu sie,
robi zakupy, opiera, dba etc. Była małzonka w tym czasie lega na
kanapie i wraza sowje niezadowolenie z tego w sposob agresywny i
malo kulturalny. Moj partner pokornie podwija ogon i mi tlumaczy ze
przeciez nie moze tak zostawic dzieci z tak "chorą" była zona.
Dla mnie to jedna wielka manipulacja. Rozwod jest faktem,
dokument...ale psychicznie jest tak jak wczesniej - zona i dzieci
tresuja tate wyrzytami sumienia, na tym polega ich polityka, na co
podam przyklady:
- kiedy on jest u mnie dzwonia dzieci ze natychmaist cos jest im
potrzebne - np. zeszyt po ktory przeciez same moga pojsc ale...nie
maja np. pienidzy zaraz pada ich odpowiedz
- kiedy jest u mnie byla zona wychodzi i zostawia dzieci same wiec
dzwonia ze sa same i on ma przyjechac
- kiedy on chce sie wyniesc z domu, pada zarzut ze zostawia chora
byla zone ktora mu dzieci narodzila i jest tak "ciezko chora" i
nalezy jej sie jego opieka do konca zycia bo ona nie zamierza
pracowac
- dzieci palcza kiedy wychodzi chociaz wczensiej nawet nikt nie
interesowal sie kiedy wroci i czy wroci poniewaz istotny byl
przelew na konto
- wczesniej nikt nie martwil sie czemu nie wraca na czas z pracy ,
nikt mu nie pral, nie gotowal , nie pytal jak sie czuje dopiero
kiedy zwiazal sie ze mna
- rozwod byl wynikiem ciaglych awantur i bicia przez zone a teraz
dalej jest podobnie- tyle ze maja papier rozwodowy i ona juz nie
bije
Ja palcze bo mielismy plany a widze ze on zamyka sie w sobie, ze
ulega tym naciskom bylej zony i zmanipulowanych dzieci. To nie sa
kilkulatki, ktore nic nie rozumieja. Dzwonia zreszta tylko kiedy
jest tu mnie, jesli wiedza ze pracuje 12 godzin to nawet do ojca
smsa nie wysla....
Ktos powie ze jestem niesprawiedliwa, ze ojciec dziecio jest
potrzebny , ze biedna byla zona chora....Tak, owszem, ale to ona
chciala rozwodu, ona go wyrzucala z domu wiedzac ze on jest slaby i
wroci . Kiedy go poznalam byl juz rozwiedziony wiec mam czyste
sumienie.
Teraz widze co sie dzieje, kiedy byla zona zrozumiala ze to nie
zabawa i on ma kogos kto chce z nim byc i kto go kocha a na dodatek
sprawi ze on podnosi sie z kolan wobec niej i wyprowadzi tak
naprawde a nie tylko w slowach,zaczela bajke z choroba....Menopauza
to nie jest przeciez choroba tylko naturalny etap w zyciu kobiety, a
do psychoterapeuty chodzi mnostwo ludzi i nie znaczy to nic .

Widze jak on sie mota,ja nei wie co robic, jak chudnie i marnieje
ale nei potrafi zawalczyc o siebie. Mnie to takze wykancza , jestem
u progu zalania, poniewaz czasem mam wrazenie ze on swoje frustracje
przelewa na mnie.... odsuwa sie twierdzac ze bedac ze mna zaniedbuje
dzieci, ze moze ona naprawde taka chora , ze ma wyrzuty sumienia.
Zapytalam go czy moze ja nadal kocha, jesli tak, niech do niej
wraca. Twierdzi ze kocha mnie ale coraz czarniej to wszystko widze.
A Wy co myslicie?

[sleepsafe]

A czego on chce i jaki jest wobec Ciebie? Czy jesteś przekonana, że on chce z
Tobą być (a mam nadzieję, że tak jest) czy masz jakieś wątpliwości. Wyjaśnienie
tego to pierwsz krok, by zacząć myśleć o rozwiązaniu problemu. Dwa. Z tego co
piszesz odnoszę wrażenie że exmałża manipuluje dziećmi, żeby zatrzymać ich ojca
przy sobie.
Nie jestem psychologiem i nie wiem, czy mam rację, ale wydaje mi się, że Twój
luby przede wszystkim powinien postarać się o jak najlepszą relację z dziećmi,
wyjaśnić im jak sprawy się mają tak, by zrozumiały, że jego dom będzie teraz
gdzie indziej, i że to nie oznacza braku miłości i zaangażowania. Może nawet
warto by było, zebyście gdzieś wspólnie wyjechali, zeby dzieci zobaczyły Wasze
szczęście i że jest dla nich miejsce w Waszym życiu.
A szanownej małżonce to przydałby się kubeł zimnej wody na głowę. Inaczej
niczego sie nie nauczy. Menopauza. Niech łyka hormony i do roboty!

[annazesnu]

On wobec mnei caly czas byl wspanialy, czuly i dobry, ostatnio jest
troche inaczej, poniewaz dzieci wiedzac o mnie - dotad wiedziala
byla zona tylko, zaczeł zachowywac sie tak, ze moj partnwer zaczyna
to ich mowienei traktowac tak- ta kobieta odciaga cie od nas tatusiu
To nei ejst prawda, uwazam ze on musi sie z dziecmi widywac, ze to
jest bezdyskusyjne, ale widze ze tu chodzi głownei o pieniadze, o
utrzymaniep poniewaz on potrafi dzieciom kupic wszystko co chca w
ramach rekompensaty, kiedys tak robil po awanturach z zona a teraz z
powodu rozwodu.
Odsunal sie ostatnio ode mnie i widze ze jest zdesperowany, a po
klotni z nia nawet ze mna nie chce sie widzec tylko siedzi sam w
biurze.Wrac apotem do odmu sprawdzic co z dziecmi i tam zastaje
np.pusta lodowke, glodne dzieci i jada na zakupy....Nadmienie ze
byla zona dostaje pieniadze na siebie i dzieci w kwocie moje pensji
a ja mam dobre dochody.
Dziec sa manipulowanem tak bylo zawsze a teraz sie nasililo.
Nasz wyjazd nie jest realny poniewaz dzieci absolutnie sa na nie
jesli chodzi o moj aoosbe, poniewaz matk aim powiedizal aze rozwod
jest przeze mnie, co jest kompletna nieprawda.
Z ta menopauza to tez mnie dobila; a wiesz ze on sie naprawde
przejal? Kazalm mu pojsc do lekarza i posluchac prawdy o menopauzie.

[sleepsafe]

Wygląda na to, że tym Twoim mężczyzną trzeba trochę potrząsnąć bo pogubił się
jak małe dziecko.
Po pierwsze, powinien wyjaśnić dzieciom (a te już swój rozum mają), że nie Ty
jesteś źrodłem problemów w jego byłym małżeństwie. Stanowczo, a zarazem
delikatnie nie szkalując przy tym matki. Warto by było, gdybyście zaczęli
spotykać się w większym gronie, żeby powoli zaczęły Cię poznawać. Ale to
wszystko tylko wówczas, jeśli wyjaśnicie sami sobie, czy na pewno chcecie być ze
sobą. Potem można będzie góry przenosić.
Myślę, że dzieci zrozumieją, że lepszy dla nich będzie szczęśliwy tatuś niż
zagubiony i sfrustrowany.
Exżona. Tu potrzebna jest zdecydowanie asertywna postawa Twojego lubego. Musi
wiedzieć, że menopauza to nie choroba i można brać środki, które minimalizują
objawy.

Tak więc wyjaśnijcie sobie najpierw czego oczekujecie od siebie nawzajem, a
potem zacznijcie o to walczyć. Twoja cierpliwość i wyrozumiałość będą bardzo
potrzebne, ale też będziesz musiała w odpowiednich momentach być stanowcza.

Życzę powodzenia i trzymam kciuki!

[krolowa_pik]

a ja sie z toba zgadzam, niestety, czarno to widze. popelnilas
podstawowy blad- zwiazalas sie z zonatym mezczyzna. niby po
rozwodzie, ale skoro wciaz z nia mieszka, to wciaz sa ze soba. a on
najwyrazniej ma olbrzymie poczucie winy wobec swojej bylej i ich
dzieci, a z takim poczuciem winy to on juz z nikim innym szczesliwy
nie bedzie. a ty nie bedziesz szczesliwa z nim. on tkwi w toksycznym
zwiazku ze swoja rodzina, i tylko on moze sie z niego wydobyc.

[annazesnu]

tak, zwiazek byl toksyczny i jest nadal choc bez papierka - to
opinia prawniak jego i pani psycholog ze szkoly dzieci;
on nie umie wyjsc z tej chorej manipulacji....

Czlowek dzila na zasadzie

[moon_witch]

lepsze stare zlo niz to ewntualne 'dobro' ktorego do konca nie zna.
Musisz schowac swoje ego do kieszeni. Tutaj rozgrywa sie wojna na
twoich oczach. I jezeli ci na nim zalezy musisz byc cierpliwa aby
sie do ciebie przekonal, ze z toba bedzie mu lepiej.
Jego wazna sprawa to dzieci, umialabys byc matka dla jego dzieci?

[annazesnu]

Jestem caly czas cierpliwa i nie naciskam na nic, czekam, slucham ,
a kiedy mnie o rade pyta, to mowie, dzieci sa wazne i to dla mnie
jest oczywiste. Potrafilabym byc matka, bylam matka, ale..... moj
synek zmarl 5 lat temu na nowotwór. Dlatego to wszytko inaczej
psotrzegam, dlatego tlumacze sobie milsoc do dziec tak ze nie
naciskam ale sie boje utraty mojego kochanego....
Gdybym nie rozumiala milosci do dzieci, naciskalabym zapewne...a tak
sama to sobie tłumacze miloscia do potomstwa ale widze ze dziecmi
manipuluje matka...

[moon_witch]

Wspolczuje ci bardzo!
W tej sytuacji jedynie czas jest istotny. Widocznie jeszcze do nich
nie dotarlo ze sa rozwiedzeni. Jednak wiedz, ze nic nie stoi
wmiejscu. dzieci wkrotce wyrosna i stana sie o wiele bardziej
smodzilne. Dlatego on moze sie poczuc bardziej wolny od obowiaku
wobec dzieci. Wtedy moze sie duzo zmienic.

[annazesnu]

Do usamodzielneinia sie jeszcze troche czasu, poza tym manipulacja
ksztaltowana u dzueci sie wzmaga...ael to prawda ze ktroegos dnia
dzieci zajma sie soba, tylko beda wyciagaly nadal reke po
pieniadze....ale to maly problem, jezeli tylko on przestanei
pielegnowac w sobie poczucie winy, robil to latami a teraz tkwi w
tym mimo wszystko nadal.
Ale jest tez problem w tym, ze ja sie pychicnzie niszcze, a on ma
zmiany nastroju ktore sprawiaja ze czasem watpie w to ze mnie
kocha.... Oboje sie wykanczamy ta sytuacja, jestesmy do siebie
podobni psychicznie choc to ja mam silneijsza decyzyjnosc...
placzemy i milczymy, kochamy sie ale ta sytuacja nas niszczy.

Jezeli to ciebie niszczy....

[moon_witch]

To dlaczego na to pozwalasz? Moze odseparuj sie od niego na jakis
czas nich on to wszystko przemysli.

[annazesnu]

Ta sytuacja niszczy nas oboje, a odseparowanie....probowalam, nie
umiem calkiem zrezygnowac z niego. Nie chce przede wszystkim .

post sc.

[annazesnu]

Wiesz, czasem nie wiem jak ma sie zachowac, co robic, placze i
rozmyslam, nei spie po nocach, ogarnia mniestrach, a z drugiej
zrozumienie dla niego jako ojca. On tez bardzo sie miota, zaczyna
byc roztrzesiony jak kiedys... Mnie to uczucie i on sam tez dalo
duzo sily, bylma zalamana po smierci dziecka i rozwodzie,stanem
zdrowia etc. On mi dal nadzieje a teraz ....trace ja.

[moon_witch]

Moze zbyt wczesnie tracisz nadzieje. Problem tez tkwi w tobie, ze
on jest tak wazny, ze twoje zycie zbyt mocno kreci sie wokol niego.
Ale to sa moja subiektywne odczucia. Moze jakis wspolny krotki
wyjazd zrobi wam dobrze?

[annazesnu]

Chcialam wyjechac ale jakos nam nie wychodzi- dzieci....
Moj swiat ot nie tylko on, mam absorbujaca prace, ale przyznaje ze
po powrocie wieczorem chcialabym z nim porozmawiac, wypic kawe,
zjesc kolacje, zasypiac bez obciazenia. On tak bardzo mnie
abosrbuje ostatnio ze wzgledu na en coraz wiekszy szal w "dawnym"
jego domu.

[ca-ti]

Zacznij żądać od niego konkretnych zachowań i przestań tolerować to
co jest według Ciebie chore.
On jest zmanipulowany, ale i Ty jesteś wciągnięta w ich grę. Facet
ma silne poczucie winy i słabą osobowość, ale to go nie upoważnia
aby Ciebie traktować gorzej. Jesteś jego partnerką, wszedł w związek
z Tobą po ustaniu małżeństwa, masz prawo oczekiwać, że teraz wasz
związek będzie dla niego wążniejszy od tamtego. Obowiązki wobec
nieletnich dzieci, owszem są, ale należy rozróżnić zdrowe podejście
od działania wynikającego z poczucia winy, które może narobić w
psychice dzieci więcej szkody niż pożytku.
Uświadom mu, że pozwalając dzieciom traktować się w ten sposób
(dzwonienie w sprawie zeszytu itp.) krzywdzi je. Nie ma to nic
wspólnego ze zdrowym podejściem ojca do dzieci. Podobnie z byłą
żoną; jeżeli on pozwala na takie traktowanie siebie przez nią, nie
znaczy to, że Ty masz to akceptować. Wyznacz granice. Powiedz jasno
czego oczekujesz od niego, czego nie akceptujesz. Bez obwiniania i
histerii, jasno, zwięźle, konkretnie.
Poproś go o wspólne ustalenie zasad waszego związku. I trzymaj się
tego. Rozliczaj z każdego uchybienia, żadnej taryfy ulgowej. Jak to
nie pomoże, rozważ opcję rozstania, bo szkoda życia...

[annazesnu]

Tak musze zrobic, wiem, masz racje, choc prawi eblisk ajestem
zerwania ale neichce tego zrobic, poniewaz bardzo go kocham, moze i
nawet za bardzo? W tym wieku podobno nalezy kierowac sie rozumem a
nie sercem....On jest jak wielki wyrzut sumienia, co twierdzi jego
najblizsza rodizna - mama, brat. ale on dalej ma skrupuły, ktore sa
wykorzystywane. Zasasy...To moja wina ze ja zawsze jestem ulegla,
spokojna, mila i nie robie awantur, jak tamta kobieta, ktora osiaga
swoje a ja nie...

[ca-ti]

annazesnu napisała:

> Jestem caly czas cierpliwa i nie naciskam na nic,



A nie powinnaś być cierpliwa. I powinnaś naciskać - na określenie
się jego w waszym związku.


czekam, slucham ,


Powinnaś słuchać, ale głównie siebie.



> a kiedy mnie o rade pyta, to mowie, dzieci sa wazne i to dla mnie
> jest oczywiste. Potrafilabym byc matka,




Nie powinnaś starać się być ich matką. One mają matkę. To byłoby
nienormalne gdybyś starała się im ją zastapić.
Powinnaś natomaiast oczekiwać od niego, że zadba o to, że dzieci
bedą okazywać Ci szacunek. Nie muszą Cię kochać, ani nawet lubić,
ale szacunek jest niezbędny.




bylam matka, ale..... moj
> synek zmarl 5 lat temu na nowotwór. Dlatego to wszytko inaczej
> psotrzegam, dlatego tlumacze sobie milsoc do dziec tak ze nie
> naciskam ale sie boje utraty mojego kochanego....




Miłość do dzieci to nie uleganie ich zachciankom i terrorowi. Mądra
miłość zakłada rownież stawianie dzieciom granic, umiejętność
powiedzenia "nie" w niektórych sytuacjach.


> Gdybym nie rozumiala milosci do dzieci, naciskalabym zapewne...a
tak
> sama to sobie tłumacze miloscia do potomstwa ale widze ze dziecmi
> manipuluje matka...



Nawet jeżeli ona nimi manipuluje, to on jest winien zaniedbań w
waszym związku. Nie usprawiedliwiaj go. On jest odpowiedzialny za
swoje decyzje.

[annazesnu]

Masz racje Ca-ti, usprawiedliwiam....

[ca-ti]

Jak się poznaliście Ty byłaś już po rozwodzie? Twoje dziecko już
wtedy nie żyło?

Jaki on ma stosunek do tych wydarzeń? czy jakoś rozmawiacie o tym,
zwłaszcza o dziecku? Masz jego zrozumienie, wsparcie?

[annazesnu]

Moje dziecko zmarlo w czasie trwania mojego malzenstwa, prze to
takze sie rozpadlo. Potem nie mialam nikogo, poznalismy sie z
obecnym partnerem kiedy juz uprawomocnil sie wyrok jego rozwodu.
On wie o smierci dziecka i nie czesto o tym rozmawiamy, raczej nie
poruszamy tego tematu, tak wole ja. Czy mam w nim wsparcie/ Zalezy ,
czasem duze a czasem czuje sie samotna, co wynika z tego ze on nie
ma w sobie nawykow meza, raczej samotnika, oni nigdy nie tworzyli
tandemu, nie robili nic razem.... dziwne ale tak sie dzialo, on duzo
pracowal , ona potem zajela sie dziecmi, zyli obok siebie, nie
szukajac chyba wspolnoty, poza wspolnym domem, dziecmi... Dla mnie
to niepojete, chociaz sama sie rozwiodlam, ale to wynikalo z tego ze
maz zaczal duzo pic, porzcuil prace i nie probowal mimo wszelkiej
pomocy wyjsc na prosta tylko zataczal sie na dno, przedtem byl czylm
i opiekunczym.

post sc.

[annazesnu]

Wiem, że jemu ze mna jest dobrze, uspokoil sie psychicznie, zdrowie
tez lepiej, odzyl, zaczal dbac o siebie, uprawia sport, spotyka sie
znwo z kumplami, jezdzilismy na jednodniowe wypady; mowi ze dzieki
mnie znow chce mu sie zyc.
Ale masz racje - boi sie ze ze mna munie wyjdzie, czasem mowi
zezapewne ja udaje i za jakis czas tez bede taka jak byla zona....

[niziurski1]

Sytuacja którą opisujesz,jest najlepszym dowodem na to że rozwód łatwiej jest
przeprowadzić w sądzie niż we własnej głowie.Twój Pan nie był po prostu gotowy ,
na to co zrobił. Przerosło go to. Jest podatny na manipulację ze strony swojej
byłej.Przykre to ale prawdziwe niestety.On dalej prowadzi swoje stare życie, Ty
jesteś mu potrzebna jako odskocznia , do zregenerowania sił psychicznych.
Pozdrawiam.

[annazesnu]

Zabrzmialo strasznie, ale chyba masz rację.

[niziurski1]

nie chciałem Cię dołować. Jednak taką sytuację opisujesz(moim zdaniem)

[annazesnu]

Czasem widze to tak jak Ty, a czesm zyje adzieja. Kocham go i gdyby
tak nieylo, pewnieawno byloby po znajomosci, nie dalabym sobie
rady.; ale tez wiem ze dl aniego jestme wazna, cohciaz nie chce byc
ODSKOCZNIA tylko ...partnerka!
Czy moge wg Ciebie cos zrobic, czy jest szansa?

[niziurski1]

Jeśli Twój Pan , nie potrafi podjąć decyzji , to może Ty spróbuj. Inaczej ,
kiedyś zostawi Cię w podbramkowej sytuacji bo jego była ma rozwolnienie.Każ mu
wybrać i nie oszukuj się więcej.

[annazesnu]

Rozumiem...
Dziekuje Ci , wiem ze piszesz szczerze i rozsadnie....

[niziurski1]

W dużej mierze rozumiem Twojego Pana. To wynika z sytuacji w której się znajduję:)

[annazesnu]

hm...a co mam zrobic mam ja....tez rozumiec? :(

[niziurski1]

Ty masz zrozumieć siebie. Postawić siebie na pierwszym miejscu. Kierować się
własnym dobrem.

[annazesnu]

Siebie rozumiem,poniewaz chce byc z nim ,chce byc w szczesliwym
związku, chce zyć normalnie...Kierujac się logika, powinnam zerwać,
kierujac sie sercem - to niemozliwe, a gdzie to moje
dobro? ...gdzies pośrodku.....

[annazesnu]

Dziekuje za ypowiedzi, rozne ale w jednej kwestii podobne, ze to jak
jest nie powinno tak byc. Tak, kocham tego czlowieka, on o tym wie,
czuje i napawa sie tym uzuciem wykorzystujac je jednoczesnie przciw
mnei samej. Jeste, - cekam, trwam, cierpliwie i z miloscia a on tak
naprawde czerpie z tego sle dla siebie , a swiadomi zabierajcc ja
mnie. Tylko ze milosc kora jest we mnie to milosc ktra daje, ktora
nie obraza sie, ktora jest w zalozeniu taka jak w znanym wszystkim
psalmie....Przde wszystkim to prawdziwe uczucie , nielatwo je
zmienic w cos slabeo, wykreslic, zapomniec.
To slaby czlowiek, inaczej dawno wiele jego spraw wygladaloby
inaczej. Słaby ale jednoczesnei egoistyczny chyba, poniewaz ja w tej
calej sytuacji zawsze jestem katalizatorem, o ktory jednak nikt
wlasciwie nie dba. Tak, czuje sie ostatnio zaniedbana.I wlasnie
dlatego powstal ten post.

[niziurski1]

Gdyby Twój facet był mocniejszy , potrzebował by Ciebie? Jak myślisz.

[annazesnu]

A mężczyna potrzebuje kogos do czego w zasadzie?
Myslalam zawsze ze po prostu umie kochac.

durne pytanie

[obrotowy]

niziurski1 napisał:

> Gdyby Twój facet był mocniejszy , potrzebował by Ciebie? Jak
myślisz.

dosc durne pytanie.

kazdy potrzebuje. i mocny i slaby.

akurat pragnienie milosci, czy chocby tylko pragnienie seksu
z sila charakteru nie ma nic wspolnego, gdyz to dwie rozne sprawy.

[annazesnu]

Tak zawsze myslalam, ale chyba jesli ktos jest egosita to mysli w
kaegoriach potrzebuje /nie potrzebuje.

zgoda, ale...

[obrotowy]

annazesnu napisała:

> Tak zawsze myslalam, ale chyba jesli ktos jest egosita to mysli
w kaegoriach potrzebuje /nie potrzebuje.

Zapewne tak, ale czy sie kogos pragnie ze wzgledow uczuciowych,
altruistycznych (by siebie i kogos "zrealizowac emocjonalnie i
duchowo) czy czysto egoistycznych - gdy sie kogos "potrzebuje"

- to samo pragnienie w konsekwencji jest takie samo
- mimo innych przyczyn :)))

[annazesnu]

no tak...patrzac na zimno masz racje. Nistety, ja kieruje sie
emocjami, stad to wzystko i stad moj brak konketnej konsekwentnej
decyzji, reakcji. Jesli on mnie potrzebuje, to jednak nie chce sie
czuc jak pocieszycielka potrzebna na teraz.

[greengrey]

wcale nie durne pytanie

chodzi o to- dlaczego akurat w swojej sytuacji życiowej wybrał-
autorkę posta

nie inną Zuzię czy Marysię, ale właśnie ją

może poprostu wyczuł, że może czerpać z niej silę w swojej sytuacji
życiowej przy swojej słabości

jednym słowem zakochał sie w kobiecie silnej, wyrozumiałej i
cierpliwej

nie przez przypadek ją wybrał

[tarantinka]

ale bagno, na prawdę to co opisałaś to jakiś koszmar i trudno mi
sobie wyobrazić że to znosisz.
jesteś między młotem a kowadłem i przyjmując tę role niszczysz
siebie !!.
Na manipulatorów jest tylko jedna metoda, musisz powiedziec
sprawdzam i się nie dać.
Ja nie wiem czy masz na to siłę ale w kazdej z opisanych sytuacji
musisz reagowac stanowczo. Ewidentnie Twój facet tego nie potrafi.
Musicie ustalić jakież zasady: jego wizyt u dzieci i eks żony. NIe
możesz byc w to wciągnięta, jest u ciebie to wyłacza telefon, nie
wiem co tam ustalicie, ale tolerowac takich manipulacji nie możesz.
Dzieciom się nic nie stanie - dobrze o tym wiesz, żonie się nic nie
stanie, poczucie winy - nie masz powodu go miec, wiec czemu się
godzisz na taki chory układ ??? Konsekwetnie wypunktuj wszystkie
zachowania trącące taką manipulacją i napisz obok jak najskuteczniej
się im przeciwstawić (nie mysl o dzieciach i zonie i tylko o sobie).
Pokaz to swojemu facetowi - musicie miec wspolny front
przeciwstawienia się temu.

[annazesnu]

Tak, sytuacja jest zla, zle to znosze , coraz gorzej. Ja am jeszcze
sile by walczyc o niego ale on chyba sie podaje, coraz ciezej mu
sobie z tym pordzic, jest nerwowy, ucieka w prace, ja takze. Moj
partner nie jest stanowcyz w zyciu prwynm, tylko w pracy. I bardziej
wobec mnei niz wobec byłej zony, a dzieci stawia na 1. miejscu. Ona
to wie i to jest jej bron. Wspolny front jest trudny w tym wypadku,
poniewz co si etyczy dzieci- temat jest drazliwy i staram sie tylko
w trudnych sytuacjach reagowac. Sama bylam nadgorliwa matka ze
wzgledu na chorobe syna.....i nie dalam sobie nic przetlumaczyc.
Mammyslec o sobie... to trudne. Chyba za bardzo mysle o innych i
dlatego tak sie spalam?