26lat

[Gość: jenny]

Mam do WAS pytanie czy 26lat to już koniec młodości,diwnie staro się czuję??
Czy wypada ubierać się kolorowo ,[nie odblaskowo] i czy Wy w tym wieku
czujecie się jakoś specjalnie dojrzale?Wczoraj zrobiło mi się smutno bo
wydaje mi się że wczoraj miałam 18lat........

[marripossa]

26 lat to mlody kociak a nie dojrzala kobieta.
Na kolorowo jak najbardziej, na mlodziezowo tez. Z ulicy cie nie wyrzuca, a
jak sie komus nie podoba to niech sie przestanie patrzec.
Dziekuje bogom, ze w Polsce nie mieszkam, bo bym zwariowala od tego
zastanawiania sie (w wieku 26 lat!!!) czy cos wypada na siebie zalozyc czy nie.

[Gość: kathleen3]

a ja mieszkam w Polsce, mam 28 lat i nie czuje presji ubierania sie na szaro.
Ubieram sie dokladnie tak samo, jak gimnazjalistki i nigdy mi nie przeszlo
przez mysl, ze to niestosowne. Mysle,ze 26latka, ktora zaczela ten watek ma
problem ulokowany gdzie indziej.
Znam wiele kobiet, ktore majac ponad 30 lat i spore dzieci nadal chodza ubrane
w biodrowki z jeansu, dopasowane rozowe, czerwone, niebieskie i inne bluzeczki
i wygladaja rewelacyjnie. To chyba jest bardziej kwestia dobrania odpowiedniego
fasonu do figury i koloru, w ktorym nam do twarzy.

[Gość: Łodzianka]

weź do ręki gazetkę Avanti, nie wydaje mi się, żeby była skierowana do
nastolatek (ceny ;), a aż kipi od kolorów :)

[rybkad]

Ja za miesiac koncze 26 lat i nie czuje sie jakos inaczej niz przed rokiem czy
2 laty, na szaro-buro tez nie mam potrzeby sie ubierac, zakladam to co chce i
co mi sie podoba i nie mysle czy to wypada czy nie;P

[Gość: monika]

ja również za miesiąc kończę 26 lat, a wcale nie czuję się inaczej, ubieram się
kolorowo i młodzieżowo i jak na razie nie mam zamiaru tego zmieniać

[Gość: kalinka]

wiesz ja tez mam czasami takie mysli, ze niektorych rzeczy mi nie wypada
zalozyc.. mam 28 lat :( choc czuje sie i wygladam duzo mlodziej. fajnie
przeczytac optymistyczne posty kolezanek. ja tez mysle, ze to u nas w polsce
jest taka przygnebiajaca mentalnosc.

[Gość: agatyna]

szkoda mi was - jesli czujecie sie staro w wieku dwudziestu paru lat to co
bedzie jak bedziecie miec 50 lat. proponuje juz postarac sie o miejsce w domu
spokojnej starosci bo z waszym nastawieniem to tylko tam sie nadajecie po
trzydziestce.

[Gość: polala]

Nie chodzi pewnie o to czy staro, ale to dziwny okres w zyciu - nie jestes
dziewczyna, ani dojrzala kobieta, nie wiem, mloda kobieta?

[Gość: kalinka]

dzieki Ci bardzo za te slowa! podniosly mnie na duchu, serio :) masz racje!!!

[Gość: agatyna]

no to sie ciesze ze cie staruszko podnioslam na duchu :)

z moich obserwacji wynika ze w Polsce takich dziewczyn jak ty - martwiacych sie
co wypada a co nie w wieku 26 lat jest pelno. nie wiem dlaczego jestesmy
zaliczane do starszych pan juz chyba po skonczeniu 20 lat - wystarczy spojrzec
na ogloszenia pracodawcow.
nie mieszkam w Polsce - podejscie ludzi jest zupelnie inne - wiekszosc kobiet
nie ma dzieci przed trzydziestka, ubieraja sie normalnie a nie w 'szarosci',
chodza na imprezy, bawia sie, flirtuja i zadnej by nie przyszlo ze 'nie wypada'
bo jestem stara.

[Gość: Lenka]

No wygląda na to,że w tym wieku to już można sobie powoli kwaterki szukać...
Ja mam 28 lat,ale nie wyglądam na swój wiek.Od dziewczyn w okolicach 30 wymaga
się w naszym pieknym kraju aby już wyszły za mąż i kilkoro dzieci miały.
Ja jakoś staram się nie poddawać tej presji społeczeństwa.Ubieram się raczej
lekko i na luzie,unikam ciemnych i smutnych barw,wybieram kolory.
Nie ustatkowałam się jeszcze.
Autorce wątku życzę więcej optymizmu i aby się tak nie przejmowała swoją
metryką.

[Gość: kalinka]

agatyna, jest dokladnie tak jak piszesz. moja kumpela mieszka w niemczech.
niedawno rodzila. w szkole rodzenia byla jedyna przed trzydziestka. ja mam 28
lat i czuje czesto presje otoczenia, ze juz powinnam urodzic, itp. nie mieszkam
w malym miescie, a i tu takie poglady sa popularne niestety. stad tez czasami
mam dola i zastanawiam sie czy niektore rzeczy wypada mi robic czy ubierac. ale
od dzisiaj postanawiam nie miec juz takich dolow i watpliwosci :))))

[dagny1001]

Rozczaruję Cię moja droga, presja otoczenia ma całkiem racjonalne podstawy, to
kwestia BIOLOGII

[sumire]

Ale trudno męża na siłę szukać, prawda?...

[dagny1001]

No oczywiście że tak, ale zazwyczaj to jest kwestia mody i stylu życia, a nie
braku odpowiedniego kandydata. Koleżanka wyżej pisze, że Niemki nie rodzą przed
30. - ciekawe dlaczego, czyżby żadna nie znalazła odp. faceta?

[Gość: sumire]

Też możliwe :) na drzewach wszak nie rosną jak jabłka, ci kandydaci znaczy...
Trudno powiedzieć, czy istnieje moda na niezależność, to byłoby cokolwiek
dziwne. Styl życia natomiast sama obecnie prowadzę taki, że dzieciom nie byłoby
dobrze - chociaż znam kobiety, które biorą maluchy ze sobą w podróże i na pląsy.
Wracając do tematu jednak, dla mnie 26 lat to mało i młodo :) chociaż jak byłam
świeżo po maturze, to mi się wydawało, że będę w tym wieku pomarszczonym
Matuzalemem :) ano, jakoś nie jestem...

[Gość: agatyna]

np jakie te podstawy BIOLOGII? ze jak kobieta ma 30 lat to juz przeterminowana
zupelnie? oczywiscie najlepiej pewnie rodzic jak sie ma 18 lat, ale nie kazdy
chce miec dzieci wczesnie (przez wpadke wtedy na pewno). trzydziestka to dobry
czas na dzieci i nie przekonasz mnie ze wtedy nagle zamieniamy sie w staruchy
niezdolne do urodzenia dziecka.
co do kandydatow na tatusiow to posiadanie faceta jeszcze nie znaczy ze trzeba
miec z nim od razu dzieci.

[dagny1001]

Dziewczyny, nie dajcie się zaślepić modzie na konsumpcjonizm i wyłącznie
egoistyczną przyjemność. Naprawdę nie wiecie o tym, że po 35 roku życia
dramatycznie maleją szanse na urodzenie zdrowego dziecka? A co, jeśli się okaże,
że macie problemy z zajściem w ciążę? Zostaje mało czasu na leczenie...
Co nie znaczy, że trzeba rodzić w wieku 18 lat oczywiście.

[sumire]

Echh.
To nie jest kwestia mody, ale chciejstwa. Już pisałam powyżej. Chciejstwa i
możliwości. A póki co nie mamy 35 lat, tylko 26 - czasu jeszcze sporo.
Gratuluję kobietom, które w moim wieku mają już rodzinę i są szczęśliwe. Bardzo
dobrze. Ja nie mam. Stresu z tej przyczyny też nie mam. Ani nie mogę, ani nie
chcę rezygnować z mojego obecnego stylu życia, partnerowi mojemu też nie będę
dziury w brzuchu wiercić.

[Gość: agatyna]

dzieci uposledzone, z wadami genetycznymi rodza sie takze mlodym matkom.
podajesz typowe argumenty - czas na leczenie, itp. Mozesz prosze podac mi
zrodlo gdzie napisane jest o 'dramatycznie malejacych szansach na zdrowe
dziecko'? zgodze sie ze pewnie jest troche trudniej ale nie zgodze sie z Twoim
dramatyzowaniem sytuacji.

Wiekszosc mlodych ludzi w Polsce (ponizej zabojczego wieku 30 lat) i tak ma
dziecko w wyniku wpadki - pozniej uwielbiaja jednak wymadrzac sie wsrod
znajomych nie majacych dzieci jak to kazda para powinna sie rozmnazac i bredza
o 'tykajacych zegarach biologicznych'.

to nie moda - to wiecej mozliwosci dla kobiet. tam gdzie nie ma co robic, w
malych miasteczkach kobiety nie maja szans na rozwoj i otoczenie wciska im na
sile ze juz sa 'stare' wiec decyduja sie na dziecko.

[dagny1001]

zdrowie.org.pl/womens/wyswietl/296
Niestety, nie potrafię wklejać linków :-), to tylko pierwszy z brzegu artykuł z
wyszukiwarki, takich źródeł jst mnóstwo.
Niestety, częściej się to sprawdza w praktyce niż brednie, że większość dzieci
przed 30. pochodzi z wpadki.

[Gość: sumire]

Tylko jeszcze jedna sprawa, dość istotna - nie zawsze kobieta, która chce mieć
dziecko w swoich latach dwudziestych, może je wtedy mieć. Ja, kiedy miałam 22
lata, to byłam pewna, że jako 25-latka będę już mężatką, może nawet z
potomstwem w drodze, bo wszystko na to wskazywało. Stało się inaczej. I nie
żałuję.

[dagny1001]

Ja nikogo nie namawiam do rodzenia dzieci. Chodzi o to, żeby dokonać świadomego
wyboru, zdając sobie sprawę z konsekwencji upływającego czasu. Protestuję
jedynie przeciwko twierdzeniu "gadki o zegarze biologicznym to brednie". To nie
brednie, on naprawdę bije. Oczywiście możesz to olać albo pogodzić się z tym,
ok, Twój wybór. Ale nie próbuj wmawiać sobie i światu, że ten zegar nie bije.

[Gość: sumire]

No ale przecież się nie zastrzelę w 30 urodziny :)
Ja kiedyś myślałam bardzo podobnie. Byłam o cztery lata młodsza i na progu
stabilizacji. Życie zweryfikowało. To, co się powinno, a to, co się chce i może
zrobić, to dwie zupełnie różne sprawy.
I teraz dla mnie, póki nie ma się zobowiązań, trzeba korzystać z życia -
podróżować, szaleć z przyjaciółmi, grzeszyć i żałować :) tylko raz ma się
dwadzieścia parę lat. Nie chciałabym być młodsza, nie zazdroszczę studentkom
pierwszego roku. A wielu moich znajomych mężczyzn twierdzi, że im bliżej
kobieta trzydziestki, tym bardziej atrakcyjna... :)

[dagny1001]

Jasne, Sumire, zgadzam się :-)
Mam nadzieję tylko, że nie twierdzisz jak Agatyna, że zegar biologiczny to
brednie, dzieci przed 30. to w większości wpadki i nie żądasz podania źródła, w
którym jest napisane, że lepiej rodzić przed 35 rokiem życia.
Chodzi mi o tę świadomość. Wiadomo, świadomość sobie, a życie sobie, ale nie
naginajmy faktów do własnego życiorysu.
Pozdrawiam

[Gość: agatyna]

ja mam swiadomosc Twoich racji - no moze mnie troche ponioslo. po prostu
doprowadzaja mnie stada 'zyczliwych' rodzicow ktorzy na sile mnie przekonuja ze
musze urodzic dziecko - teraz, natychmiast bo jak poczekam to sie rozpadne ze
starosci po trzydziestce. nie kazdy ma warunki zyciowe zeby dziecko miec. moze
ja nad tym tez boleje ze dziecka nie moge miec teraz, ale to ludzi nie
obchodzi. 'tykajacy zegar' istnieje ale mowienie o nim kobiecie ktora dziecka
miec teraz nie moze jest gruboskorne.
w Polsce ludzie wsadzaja nosy w nie swoje sprawy i kazdy musi ci uswiadomic
biologie, wady genetyczne, itp.
moze i napisalam jakies nielogiczne rzeczy chcac abys podala mi link ale to
tylko dlatego ze takich argumentow jakie przytoczylas na poczatku mam juz po
prostu powyzej uszu w moim otoczeniu kiedy wracam do Polski. czemu tak trudno
zaakceptowac ludziom wybory innych ludzi?

[dagny1001]

Ok, rozumiem i pozdrawiam :-)

[sumire]

A tam, młoda jesteś, podobnie jak ja :)) i nie chciałabym być młodsza ani
trochę, szczerze pisząc. Dopiero po studiach poczułam się naprawdę dobrze we
własnej skórze... i coraz lepiej.
Ba - mam też dziwne wrażenie, że jakoś lepiej wyglądam, niż wcześniej.

[Gość: jenny]

po prostu ostatnio mam pewne problemy egzystencjalne --chodzi o to że jestem
bardzo chora[póki co nie wiadomo co bedzie czeka mnie spr leku z USA],mam
problemy z wyglądaem podyktowane choroba ,zawsze mialam piękne włosy i oczy a
to właśnie się zepsuło może wyzdrowieję za 2 lata a może nie.........i zaczynam
zastanawiać się czy zawsze żyłam tak jak chciałam ,okazuje się że NIE i tak
strasznie żąłuję pewnych rzeczy i stąd taki dziwny jak na mnie post,wszystkie
choć się nie znamy ściskam i czego WAM życzę -zdrowia bez tego wszystko to nic

[Gość: jenny]

Właśnie nie wiem jak się mam czuć jak dojrzała kobita czy....a i tak nie
wyglądam na swe lata nie dołuje mnie to tyle tylko że sama nie wiem........mam
swój styl fajne ciuchy etc a tak mi się smutno zrobiło ze wyglądam tak jak
wyglądam i do WAS napisałm ,strasznie WAM dziękuję za wpisy,kwatery nie
wykupię ...wolę wydac na nową spódnice i coś jeszcze }}}}}}}}}}}}}

[sumire]

No i wyśmienicie :) tak trzymać.

[Gość: selena]

o matko-poki nie skonczysz 30tki jestes mlodym kociakiem:)taka prawda.
a inna rzecz ze w Polsce dziewczyna po 20tce[juz tam niewazne czy 23 czy 26 czy
21]zaczyna wpadac w jakas paranoje typu"starosc"ect bzdety.ja nie wiem skad sie
to bierze????????kto taka dziwaczna presje wywiera?
rzeczywiscie z takim podejsciem,za 10 lat,jak skonczysz 36,to chyba nerwowo nie
wytrzymasz:)a zapytaj jakas 36 latke dzis czy uwaza sie za staruszke?

[totalna_apokalipsa]

Ja sobie zawsze myslę wtedy o Gretkowskiej - pierwsze i chyba jedyne dziecko
urodzone w wieku 35 lat, ojcem facet w okolicach lat 50-ciu, wolny związek i
chyba zycie kobiety, ktora miala odwagę być sobą już 15 lat temu, kiedy w
Polsce to w ogóle styropian lezał...

A co do tych kobiet mających dzieci i mężów przed 30-stką ...Ktoś prowadzi
statystyki, ile z nich jest szczęśliwych i ile rozwodzi sie przed tą 30-stką?
Mamy trzeci wskażnik w Europie w tym naszym katolickim państwie

[sumire]

Moja znajoma ze studiów rozwiodła się niedługo po obronie, będąc notabene matką
dwojga maluchów. Czasami szczerze się cieszę, że mnie się życie ułożyło
kompletnie odwrotnie, niż nakazują nasze tradycje...

[dagny1001]

Rozczaruję Cię - w wybitnie świeckim państwie Szwecji wskażnik rozwodów jest o
wiele wyższy

[totalna_apokalipsa]

Niemniej jednak wlasnie katolicka Polska ma 3 miejsce w Europie, a Szwecja
jest krajem protestanckim:)i protestantyzm tak surowo nie podchodzi do kwestii
nierozerwalnosci małzeństwa jak katolicyzm. Także coś tu nie gra, nie mówiac
juz o tym, że być samotną matką z opieka socjalną w Szwecji i w Polsce - to
dwie zupełnie inne bajki. Na moich znajomków , ktorzy zenili sie w okolicach
studiów, znam 4 samotne matki po 4 latach od slubu...wolne związki bedace w
Szwecjina porządku dziennym, w Polsce praktycznie sa sporadyczne...Nie chodzi
mi o porównywanie Szwecji I Polski, ale naprawdę - z moich znajomych nie
przetrwało żadne małzeństwo zawarte w czasie i pod koniec studiów...a dzieci
sa, a jakże...i wzajemna nienawiść również.

[dagny1001]

W Szwecji samotne matki to rzadki okaz. Tam najczęściej dzieci mają po kilka
mamuś i kilku tatusiów z różnych związków swoich rodziców. Mieszkają tydzień u
mamy, potem tydzień u taty i jeszcze twierdzą, że współczują dzieciom, które
mają tylko 1 mamusię i 1 tatusia. No w sumie nie dziwię sie, że można dostać
kręćka.
Ale mniejsza o Szwecję.
Współczuję sytuacji Twoich znajomych, ale jaki z niej wniosek i co ma do tego
katolicyzm?

[Gość: sumire]

Ogólny wniosek z tego wszystkiego pewnie taki, że nie istnieje jedynie słuszny
styl życia 20- i 30-latek.
A wiadomo, kto się cieszy, kiedy się śpieszymy :) Może i otoczenie czasami
wywiera presję, żeby żyć zgodnie ze schematem studia-mąż-dzieci-domek z
ogródkiem, ale przede wszystkim trzeba myśleć o tym, czego się samemu chce. To
ważniejsze.

[totalna_apokalipsa]

> Współczuję sytuacji Twoich znajomych, ale jaki z niej wniosek i co ma do tego
> katolicyzm

Bo widzisz moi znajomi goraco chcieli zyć wg wzorca , szkoła, studia, ślub
koscielny w białej sukni z welonem i "ave Maria", w rok po - koniecznie
pierwsze dziecko itp, itd...nie ważne było, ze nie ma pracy, mieszkania -
żenimy się na hurra!Dwie z tych dziewczyn nawet nie dokończyły studiów, bo jak
stuknął 3 rok, to jakis owczy pęd do "zaplanowanych" wpadek i slubów się
zaczął. Nie wiem, czy też to widziałyscie, ale w okolicach 3 roku zauwazyłam,
ze moje kolezanki(niektóre oczywiscie!) popadły w syndrom: "Jak nie znalazłaś
jakiegokolwiek faceta i nie zaciągnęłaś go do ołtarza, to już zmarnowałas swoją
szansę na szczęście..." No więc po bozemu ruszyli w to, co "wypada" w tym
wieku, aby byś "szczęsliwym" i rezultat jest taki, że został jeden wielki żal i
jakieś niezreazlizowanie i zgorzknienie , a niełatwo się pozbierac jesli przed
27 rokiem zycia ma się dwójkę małych dzieci, rozwód i proces o alimenty , a
przy tym brak zawodu, czy studiów w ogóle i małe szanse, aby coś podłapać zanim
dzieci nie skonczą 4 lat, nie mówiac juz o tym, że trzeba z czegoś zyć ...I
chodzi mi o to, że dla mnie to sa ludzie, którzy pojechali na maksa w to
myslenie o zegarze biologicznym, o tym co trzeba itp - i nagle sieokazało, że
po drodze coś szlag trafił i , ze to wcale nie jest zczęscie, jakie na obrazu
pokazująw ksiazce...

[dagny1001]

Wszystko pięknie, tylko nadal nie widzę, co ma z tym wspólnego katolicym.
Zapewniam Cię, że prawdziwa wiara to nie jest biała sukienka i ave Maria.

[dagny1001]

I jeszze jedno - jeszcze kilka lat temu Polska miała jeden z najniższych
wskaźników rozwodów w Europie. Teraz znacznie wzrósł, ale głównie dzięki
nieudanej ustawie o świadczeniach rodzinnych. Skąd masz takie dane o 3. miejscu?

[Gość: Klara]

Jakby mi się chciało, jak mi się nie chce szukać:) , to są to dane z ostatniego
spisu powszechnego, ktory odbywal się jeszcze przed ta cała nowelizacją ustawy
o swiadczeniach rodzinnych czyli sa to dane GUS-u na podstawie ankiety , którą
kazdy Polak wypelniał.

[Gość: Kejt]

Z zaciekawieniem przeczytalam Wasze posty. Ja tez mam 26 lat, w tym roku
wyszlam za maz, ale dziecie na razie nie chcemy. Po prostu - nie mamy jeszcze
instynktu rodzicielskiego. Gdy mowie o tym znajomym, czuje, ze maja ochote
puknac sie w czolo. Od razu odpowiadaja: "Zobaczysz, jak bedziesz miala takiego
malego Zbysia to zmienisz zdanie". ja tak nie chce1 dziecko to nie krolik
doswiadczalny! albo sie go chce, albo nie ma sensu eksperymentowanie: a moze
bedzie fajnie, ajk bede w ciazy? Wole wiec poczekac, a instynkt moze sam
przyjdzie! Co do stylu ubierania sie, to moj nie zmienil sie od kilku lat.

[wessna]

a ja mam 25 i czuję sie jak gó..ara, w barach pytają mnie o dowód kiedy chcę
kupić piwo:) i czasami boli mnie właśnie to że nie wyglądam zbyt poważnie bo
nawet jak założe szpilki to jest ze mnie dziciak:) a tak w ogóle to uważam że
człowiem może ubierać się tak jak chce niezależnie od wieku itd bo to przecież
życie każdego z nas więc po co tracić je non stop na dostosowywanie się do
opinii innych.

[i.kropka]

eh temat zupełnie na czasie jak dla mnie.dzięki dziewczyny, poczułam że może
nie jestem jeszcze stara, choć sporo osób próbuje mi pokazać że w 'tym wieku'
to powinnam już i to i tamto...Jeśli chodzi o ubiór to nie odczuwam potrzeby
ubierania się w jakieś "zgrzebne" stroje z powodu wieku,ale też nie przesadzam
z luzem i nie ubiorę się w coś co bardziej by pasowało piętnastolatce:-].Gorzej
jeśli chodzi o "osiagnięcia wieku" : brak faceta[czytaj:męża], brak dzieci,
wizja staropanieństwa nad głową. Czy muszę dodawac że mieszkam w niedużym
miescie a wiekszość koleżanek to już mężatki? Pociesza mnie fakt że nie
wygladam na swoje lata.

[Gość: kalinka]

aj ta presja otoczenia.. to jednak doluje. ludzie na sile probuja nas
uszczesliwic. ten post jest faktycznie budujacy :)))

[Gość: 25 latka]

i.kropka - ja to samo mam... koleżanki zamężne lub z wyznaczonym terminem
ślubu... Ja i owszem, mam faceta od 4 lat, ale...ale ale ale... - tysiąc jest
tych "ale". Zranił mnie nie raz i to bardzo mocno - jestem z nim od 4 lat...
Bardzo chcialabym kogoś spotkac - wtedy odejde od teraźniejszego faceta, ale
boję się, że nie będę potrafila zbudowac kolejnego związku - nie mam już sił na
to)-: Na razie chyba nie chcę wychodzić za mąż - chyba, że ktoś naprawde
pokaże, że potrafi kochać mnie naprawde....ale coraz mniej w to wierzę...

Ubieram się normalnie - tak, jak w czasach licealnych, tak, jak na studiach.
Dżinsy, bluzeczka, fryzura taka sama (dlugie proste brazowe wlosy), rysy
twarzy - te same. Wyglądam na góra 20 lat - tak mowią. Tylko serce mam bardziej
zranione i troszkę więcej oleju w glowie, jestem raczej pesymistką a bylam
optymistką.Czuję się nadal atrakcyjna - mężczyźni mi to okazują, tak, jak
kiedys. Chcialabym cofnąć czas - zmienilabym duuuuuuużo, ale nie mogę.
pozdrawiam!

[sumire]

Nadal atrakcyjna?...
Przecież to nie 45 lat. Ja się czułam zdecydowanie bardziej atrakcyjna, mając
lat 25, niż kiedy miałam 20. I paradoksalnie - w wieku 20 lat miałam faceta i
wielkie plany z nim związane, w wieku 25 lat śladu już po nim nie było, byłam
sama. Byłam sama, wyszalałam się, spróbowałam różnych rzeczy i znienacka,
chociaż niezbyt mi zależało na tym, pojawił się kolejny facet. I uważam, że tak
jest lepiej. Dać sobie czas. Nie myśleć o tym, co inne robią, co wypada, co się
powinno.
Nie cofnęłabym czasu nawet, gdyby mi ktoś dopłacił za to. I zamierzam być młoda
tak długo, jak się da :)

[Gość: karnityna]

a ja mam 25 lat i juz czuje, że sie starzeje. Ubior to oczywiście kwiestia gustu a jak wiadomo o gustach sie nie dyskutuje, ale widze na ulicy wiele kobiet ktore na sile chcą być młodsze nosza ciuszki swoich córek i wyglądają żałośnie!!

[Gość: kalinka]

w takim razie wez sobie do serca rade agatyny: "szkoda mi was - jesli czujecie
sie staro w wieku dwudziestu paru lat to co bedzie jak bedziecie miec 50 lat.
proponuje juz postarac sie o miejsce w domu spokojnej starosci bo z waszym
nastawieniem to tylko tam sie nadajecie po trzydziestce."

[Gość: Klara]

Ja pierdykam...Jakby niektóre z tych postów 25 letnich staruszek poczytał
psycholog, to cieszyłby się, że za jakieś 5 lat, bedzie miał kupe forsy...I
chyba tak bedzie...a czemu? To sobie same wyjasnijcie...
I jeszcze jedno- dla tych , co jęcza o dziecku i męzu...W latach 60-tych w
Stanach gabinety psychologów i tabletki na co się da dla kobiet swięciły triumf-
leczyło sioe prawie całe pokolenie 40 letnich kobiet. Dlaczego? Ano dlatego,
że uwierzyły w wizję szczescia rodzinnego na sara modłę - dzieci urodzone w
wieku lat 20-stu, dbanie o domek i męza , gotowanie odiadków i siedzenie w
domu. Rezultat? Kiedy kończyły 40 lat, dzieci miały 20-ścia i własnie się
usamodzielniały na studiach z dala od domu, one zostawały same, a męzulek
zaczynał oglądac sie za młodszymi i zgrabniejszymi...Rezultat był taki, że
docierało do tych kobieet, że maja 40 LAT, a nie 26:P i całe zycie przezyly wg
normy, nie robiąc nic dla siebie, nawet nie idąc na studia ...No i sie
zaczęło...

PS. W ogóle uważam, że w Polsce ludzi za bardzo interesują sprawy i życie
innych, jakby sami mieli zbyt nieciekawe życie , czy co? To gremialne
wypytywanie ciotek ciotek o dzieci, ze czas, ze po co czekac, ze to, że tamto,
pilnuj chłopa, bo ucieknie, zakręc się koło niego itp...Normalnie, jak z
poradników dla debilek- jesli upieczesz mu ciasto, to on sie usmiechnie, a ty
od razu dostaniesz miękkich kolan...zwlaszcza w 20 lat po slubie:P

Klara, mistrzostwo swiata! :)

[Gość: N]