obwinia mnie

[Gość: ada]

moja matka jest chora na sm. juz od 9 lat nie wychodzi z domu, czesto krzyczy,
bardzo ławto ją zdenerwowac, obwinia mnie nie wiem juz za co, przed chwila
powiedziala ze znęcam sie nad nią??? czesto to mowi z tym ze ja nie wiem co
zlego zrobilam, jestem zrozpaczona, nie mysle juzjak normalny czlowiek, moja
glowa odmawia mi polsuszenstwa, az wkoncu odmowi, nie mam sily byc, bo juz nie
mowie o zyciu,
czy to normalne .../

[Gość: !]

Pomyśl nad jakiśm ośrodkiem dla niej, który specjalizuje się w sm.

[easyblue]

forum.gazeta.pl/forum/f,210,Psychologia.html
Zapytaj tam.
Ona ma dość pewnie takiego życia i jest zła na siebie. No ale na
siebie trudno jest wrzeszczdć i wyzywać, lepiej wyżyć sięna kimś,
kto jest pod ręką. Ty pewnie masz dość jej pretensji i stajesz się
coraz bardziej nerwowa. No i tworzy się zamknięte koło. Jak nie
dajesz rady - poproś o pomoc lekarza pierwszego kontaktu /środki
uspokajające/ lub nawet udaj się do psychiatry/psychologa, bo może
potrzebujesz ich pomocy - psychoterapii lub środków p/depresyjnych.

[Gość: gość]

W SM występują różne zaburzenia psychiczne warunkowane zmianami
organicznymi w mózgu plus oczywiście psychologiczne skutki choroby
przewlekłej. Koniecznie umów matkę z psychiatrą, raczej nie próbuj
jej leczyć u lekarza rodzinnego, bo kiepsko się na tym znają. Leki
uspokajające nie są rozwiazaniem, tu chodzi o postawienie właściwej
diagnozy i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Pomyśl też o sobie,
może to ty w tej chwili jeszcze bardziej potrzebujesz pomocy
psychologicznej niż matka. Opieka nad osobą przewlekle chorą to
mordercze zajęcie. Jeśli zajmuje się tym zbyt mało osób, to nie ma
mocnych każdy w końcu nie daje rady. Twoja zła kondycja może wtedy
dodatkowo nakręcać spiralę napięcia.

[minniemouse]

. Pomyśl też o sobie,
może to ty w tej chwili jeszcze bardziej potrzebujesz pomocy
psychologicznej niż matka.



popieram. koniecznie potrzebujesz wsparcia i pomocy. to jest
naprawde mordercze zajecie opieka nad osoba ktore wylewa wszelkie
pomyje na osobe ktora sie nia opiekuje - czyli na ciebie.
ona ma w tobie opieke, a TY W KIM ?
tak nie moze byc - ty takze potrzebujsz pomocy i wsparcia.

pamietaj takze i o tym ze matka teraz nie jest w pelni wladz
umyslowych i fizycznych. to co teraz robi i MOWI to nie jest
naprawde ona tylko choroba.
to jest tak jakbys pracowala wszpitalu dla wariatow i codziennie
bys byla narazona na ich dziwne zachowanie i "gadke".
wiedzialabys przeciez ze nie mozesz brac tego powaznie bo ci ludzie
nie zdaja sobie sprawy z tego mowia.
to samo jest w tej chwili z twoja mama- ona tez nie wie co mowi bo
jest po prostu chora.
nawet jesli to co mowi wydaje sie byc logiczne i uzasadnione to tak
naprawde nie jest.

Koniecznie udaj sie do psychiatry lub psychologa i to postaraj sie
uzyskac stala pomoc na tak dlugo jak dlugo bedziesz sie opiekowac
mama.

Minnie

[Gość: ada]

psychiatra i psycholog orzekli ze mam isc do szpitala,po to zebym odpoczela
przez 9 lat nie mialam dnia odpoczynku (przede wszystkim psychicznego), bo
ciagle musze byc gotowa do podnoszenia itp,
nie ma nikogo kto by sie nia zają,
najgorsze jest to ze moze od nowego roku pojde na staż do pracy, a nie mam
sily....((((((((((((((

niedawno, jak bylam w aptece przede mna stala kobieta ktora kupowowala leki dla
swojego męza, plakala poniewaz mąż zanęca sie nad nia , ( byl chory na raka, i
to byl dopiero poczatek choroby- tak wywnioskowalam z rozmowy jej z aptekarką),
jak widac takie zachowanie chorych jest normą...?

[annajustyna]

Niestety, moze nie norma, ale sie zdarza nierzadko. Nie obwiniaj mame o
niesprawiedliwosc, podlosc, zlosliwowsc albo znow siebie, ze faktycznie
zawodzisz. Mama nie jest juz pania wlasnego ciala i umyslu . Pomysl koniecznie
o sobie!

[kadfael]

A czy w Twoim mieście nie ma jakiegoś stowarzyszenia, organizacji -
pomagającej osobom z SM? Może warto zwrócic sie do nich o pomoc?
Poszparaj w internecie.

[Gość: jana]

Moja kuzynka wynajela fachowa pielegniarke dla swojej mamy, bo musi
pracowac i zapewnic dzieciom byt. Jest wdowa, wiec nie moze po
prostu rzucic pracy, a poza tym jej mama ma ciezka chorobe i
psychicznie wykancza swego meza i cala rodzine, a tak pielegniarka
sie nia zajmuje, chodzi z nia na spacery, czyta jej ksiazki..itd.
Jej maz w tym czasie odzywa i moze wyjsc z domu, nie musi jej tez
pomagac w myciu i innych nieprzyjemnych rzeczach, robi to
pielegniarka, ktora mama bardzo polubila. To jest bardzo dobre
wyjscie...

[minniemouse]

psychiatra i psycholog orzekli ze mam isc do szpitala,po to zebym
odpoczela
przez 9 lat nie mialam dnia odpoczynku (przede wszystkim
psychicznego),

skorzystaj wiec z tego, to bardzo dobry pomysl.
pamietaj ze ty takze jestes wazna,

poza tym jak sie rozsypiesz to wszystko inne tez, i kto wtedy bedzie
zajmowal sie mama?
nawet nie wiem czy masz meza, dzieci ? pewnie nie bo bys miala w
nich wsparcie.

nie ma dwoch zdan ludzie chorzy na grype potrafia zanudzic i
wymeczyc otoczenie, a co dopiero ludzie naprawde chorzy. i to
przewlekle, tracacy poczucie rzeczywstosci.

koniecznie zadbaj o siebie sama, powinnas przycisnac lekarzy i swoja
sluzbe zdrowia i co wy tam jeszcze w PL macie jakie zasoby socjalne
zeby dali ci wszelka pomoc jaka jest mozliwa do pomocy nad opieka do
mamy- czy to finansowa czy to pielegniarka czy to ktos do sprzatania
w domu i robienia zakupow.

koniecznie jak ktos radzi znajdz sobie grupe majaca podobne jak ty
problemy i badz w niej aktywna bo to bardzo pomaga. jesli takiej nie
ma to moze zaloz sama. nawet online taka bardzo pomaga. ale na zywo
jeszcze lepiej.
na zywo to mozna nawet sie spotkac, poznac sie i pomagac sobie nad
opieka na chorymi, wyjsc gdzies razem itd.

Minnie