Co z ludzmi po 50 roku zycia?

[ewax100]

Jak sadzicie?jakie macie odczucia co z ludzmi po 50 roku życia?Jeśli ktoś
pracuje to powinien być szczęśliwy ale w moim środowisku prawie takich osób
nie znam,bo wiekszość pozostaje bez środków do życia.Sa to ludzie
porządni,którzy uczciwie przepracowali po 20-30 lat/nie jacyś z
marginesu/.Jeśli ktoś stracił prace nie ze swojej winy a z tytułu rozwiazania
Zakładu to nie ma szans najmniejszych na nastepną pracę.Wszędzie usłyszy że
nie ten wiek lub poprostu żadnej pracy znależć nie może i to podobnie kobiety
jak i mężczyżni.Co tacy ludzie maja zrobić z sobą?Są zdesperowani,zniechęceni
do życia.Czesto im rodzice pomagają,ludzie w wieku 70 lat,którzy maja
jakiekolwiek zabezpieczenie.Czy tak powinno być-przecież to nienormalne to
wstyd-ale niestety czesto tak jest.Czy oni nie maja już miejsca na tym
swiecie?Praca jeśli gdzieś jest to dla młodych /25-30lat/Do emerytury
daleko,pracy nie ma,renty nawet tym bardzo schorowanym sie zabiera.Czy
odgórnie zastanowiono sie nad tym?chyba nie.Wielu ludzi w tym wieku wiadomo
jest chorych-tu takze pomyslano gdy ZUS najcześciej nie przyznaje /wykonuje
oszczędności/lub zabiera rente po wielu latach przebywania na niej tym
zchorowanym ludziom.Zabiera sie nawet te marne pieniadze potrzebne na leki
czy na beznadziejne przeżycie/wegetację/.Wielu wyjeżdza za granice,cale ulice
pustoszeją ale nie kazdemu na to pozwala stan zdrowia.I co wtedy?A jak to
jest w Waszych odczuciach co robicie po 50 roku życia?

[vibe-b]

Prawdopodobnie ich los jest i tak lepszy od naszego, gdy bedziemy w tym wieku.
Za wyjatkiem tych, ktorzy wlasnym sumptem sie na starosc zabezpiecza.

[ewax100]

Myślę że jest to działanie odgórne -co ten Rząd nam zafundował-jest to powolne
uśmiercanie,unicestwienie narodu.Najgorszą rzeczą jest brak perspektyw na
pracę/za stary/, godne życie a jeszcze jak do tego dochodzi choroba i człowiek
zostaje pozostawiony sam sobie-bezradny,zdesperowany to czy waro żyć?Znam wielu
ludzi w wieku ok.50 lat którzy stracili pracę/prywatyzacja,rozwiązanie
Zakładu/zasiłek sie skończył i pozostają bez środków do życia.Młodzi ludzie
maja perspektywe pracy porzez naukę,są zdrowi- szybciej dostanie prace 25 latek
niz 50 latek a ludzie po 65 roku życia maja chociaż zapewniona emeryturę-tylko
że często pomagaja swoim 50 letnim "dzieciom"-paranoja ale tak niestety jest
choc byc nie powinno.

[ali57]

a co ma być jak rozkradziono majątek narodowy który powinien zostać przeznaczony
na zaspokojenie potrzeb społecznych i pomoc.
napewno w rękach państwa lub spółek pracowniczych nie generowałby dalszego
bezrobocia
dlatego czas już był ostateczny na moherową rewolucję aby narodu dalej nie
upadlać
ps. a co do zdrowia to po 50 przeszedłem na ŻYWIENIE OPTYMALNE i kasy
służbie zdrowia już nie odbieram (ino czasami musze wymusić skierowanie na
badania kontrolne)ani też kasy koncernom farmaceutycznym nie nabijam - trzeba
zacząć myśleć inaczej i to jest najlepsza recepta

[meps]

Kapitalizm , gospodarka rynkowa ,kult pieniądza , kogo teraz obchodzi to że
jakiś 50-latek nie ma pracy , że jakaś matka nie ma na chleb dla dzieci ,jakiś
chory nie ma na leki itd itp.Owszem jakiś dziennikarz zrobi czasem reportaż o
czyjejś biedzie, reportaż o którym po pięciu minutach i tak wszyscy
zapomną.Gdzieś zorganizuję się zbiórkę na wózek dla kaleki i oczywiście pokaże
się to w TV .Teraz są takie czasy,że żyją w przyzwoitym standardzie tylko
zaradni i wykształceni ludzie z inicjatywą albo złodzieje.Reszta wegetuje.

[agrest15]

Sami wybieraliscie przywodcow.Komuch kwasniewski wam urzadzil zycie.

[biqmisiul]

I jeszcze ci co strajkowali w latach 80-tych niech plują sobie w brodę że
wywalczyli Japonię dla klanu Wałęsów i reszty tej bandy!

[meps]

agrest15 napisała:

> Sami wybieraliscie przywodcow.Komuch kwasniewski wam urzadzil zycie.
Raczej niektórzy sami sobie urządzili takie życie.Szczególnie ci, którzy w 1980
chcieli zmiany ustroju, bo sądzili że w kapitalizmie WSZYSCY żyją w dobrobycie.
A okazało się że w Polsce ta zasada nie dotyczy robotników, rencistów,
rolników, emerytów,zwykłych urzędników itp. .

[ewax100]

Tylko tej "reszty" jest zdecydowanie za wiele

[ewax100]

No niestety myślę że "ci zaradni z inicjatywą "to przeważnie złodzieje i
dlatego tak jest jak jest.Prawdą jest że nikt nie myśli o
tych "nieudacznikach"którzy nie umieją na chleb zarobić ale niestety takich
ludzi jest bardzo dużo to nie jest jakiś margines społeczny.

[babuszka48]

Powiem tak.
w latch 80-90 mójmąż pracował w Merze Pnefal jako projektant. Była to jego
praca wymarzona i zgodna z kierunkiem kierunkowym. Projektował wiele obiektów w
kraju i zagranicą. Bywał na montażach obiektów, które do dzisiaj mają się
dobrze np na Słowacji, w Czechach. Od roku 1992 kiedy to Mera zwalniałą
pracowników w grupowych zwolnieniach wylądował z grupą kolegów na bruku. Szybko
sie pozbierali i prowadzili spólkę do roku ubiegłego ale zjadła ich konkurencja
i młodość. Mój mąz w tej grupie był najmłodszy. Obecnie pracuje za 800 zł i ma
depreche, serducho mu wysiadło. Nasz standart życia bardzo sie obniżył.
Ja pracowałam do 1997 roku jako ksiegowa w dobrze prosperującej do dziś firmie
branży budowlanej. W 1997 roku zachorowałam na raka i po 9 mcy zwolnienia
chciałam wracać do pracy miałam dopiero 40 lat ale mój dyrektor powiedział mi w
oczy , że robaczywych pracowników to on niepotrzebuje.
Przez nastepne lata pracowałam to tu to tam ostatnio nawet dosć długo bo aż 5
lat w pewnej fundacji, która upadła a teraz jest organizacją charytatywną a
wiec nikt nie jest pracownikiem etatowym.
Jako, ze wiąze sie to z dojazdami a to kosztuje wieć zrezygnowałam z
wolontariatu gdyż oszczedziłam na dojazdach i butach.
Jestem wielozawodowcem z wyższym wykształceniem ale nie ma dla mnie pracy w
urzedzie pracy a ostanio Pani spojrzała na mnie jak na matuzalema i
powiedziała, ze dla młodych nie ma pracy a ja chcę os dla siebie.
Renty nie miałam, na emeryture jeszcze daleko a cos jeść trzeba , z zdrowie mi
też szwankuje.
W tym kraju to tyko giszewciarze i złodzieje maja racje bytu a uczciwości
rzetelnośc nie są w modzie. Ludzie bogadzi odgradzają sie wysokim murem od
reszty społeczeństwo tylko kto jest w tej grze wieźniem? Mam przykład rodziny .
Szwagier jest człowiekiem bogatym i wpływowym ale odkąd jego bratu zaczęło sie
gorzej powodzić to oddzielił sie od niego murem obojetności. On ze swoja
kretaczka żona pną sie po kupkch banknotów w góre a nam te kupki wysuwają sie
spod nóg i jesteśmy coraz nizej.
szkoda gadać.
Tak to jest powinniśmy wszyscy wymrzeć jak dinozaury i spocząć w zbiorowej
mogile z napisem NIEDORAJDY.

Moje przemyslenia

[nataszkam]

Państwo wcale nie dba o ludzi starszych, nawet jesli mają tylko 50 lat, bo
urzędnicy wiedzą, że nie ma dla nich pieniędzy- wazniejszy jest np. pobyt
żołnierzy w Iraku czy budowa kolejnego hipermarketu ("bo ludzie <w domysle
młodzi> dostana pracę"), który do skarbu państwa nie odprowadzi ani
złotówki.Urzędnicy np. twierdzą, ze starsi ludzie zawsze znajdą zabezpieczenie:
mogą przecież skorzystac z pomocy społecznej. I tu UWAGA!!! Obowiązek
utrzymania starszych rodziców spada na DZIECI!!! Dlatego jesli starsi ludzie
nie maja prawa do renty czy emerytury, to owszem, otrzymają jakiś ochłap w
pomocy społecznej, ale pod warunkiem, że dzieci sa tez w niedostatku. W innym
wypadku- NIE. Uważam, że to jest perfidne, aby zostawic obywateli bez żadnych
środków utrzymania w sytuacji , gdy ci przepracowali kilkadziesiat lat, ale
upadł zakład czy były zwolnienia. Jest to hańba dla tych, którzy mając
mozliwości, nie tworzą prawa ochraniającego takie osoby!
Mój Tata szczęśliwie doczekał wczesniejszej emerytury, nim zakład sie rozsypał.
Dostaje co miesiąc całe 800 złotych. Moja Mama straciła pracę w wieku 48 lat i
nie było żadnych szans na prace- nawet na "czarno". W tym jednym zakładzie
przepracowała swoje 28 lat zycia. Zabrakło jej 2 dwóch lat do tego, by mogła
skorzystać z prawa do świadczenia przedemerytalnego. Do tego w domu na ich
wyłącznym utrzymaniu została najmłodsza córka, która dopiero rozpoczynała swoje
studia w odległym mieście.Za 800 złotych mieli we trójke sie utrzymać. Ale
jestem jeszcze ja z własna rodzina i mój brat- także z własna. Szczęście, że
każdy z nas ma pracę- moze i marnie zarabiamy, ale przynajmniej na państwowym,
gdzie jest jako taka stabilizacja. Dlatego wspólnie wymysliliśmy plan: mamę
przemeldowujemy na 1 rok do miejscowości o duzym bezrobociu (rok zasiłku dla
bezrobotnych), a po roku załatwiamy fikcyjne zatrudnienie w firmie u znajomych
na rok, ale umowa stała (my opłacamy składki- czyli mama nie pobiera żadnego
wynagrodznia, bo de facto nie pracuje, a my te ponad 400 złotych co miesiąc,
które powinien odprowadzic pracodawca od minimalnego wynagrodzenia). Po roku
wymówienie, bo likwidacja stanowiska, a mama... melduje sie w pośreniaku i
składa wniosek o przejście na świadczenie przedemerytalne, bo w tych warunkach
juz jej przysługiwało (kilka dni wczesniej skończyła wymagane 50 lat, hihi..).I
udało się. Od 3 lat mama pobiera co miesiąc prawie 500 złotych, co razem z
emerytura taty daje 1300 złotych. No i od lipca juz nie utrzymuja siostry,
bo... po skończonych studiach ta wyjechała do pracy w Irlandii i nie ma zamiaru
tu wracać. Najtrudniejszy był rok "opłacania skłedek"- bo trzba było dokładać 2-
3 złotych do utrzymania siostry.Cała ta impreza kosztowała mnie i brata (z
naszymi rodzinami) ponad 7 000 złotych. Udała sie tylko dlatego, ze nas było na
to stać, tj. nie odkładalismy tych pieniędzy, nie wyjeżdżaliśmy na wakacje i
nasze wydatki nie musiały wzrosnąć z innych powodów. Skoro państwo tak oszukało
moja mamę, to my nie mielismy innego wyboru.
Ten pomysl sprzedalismy jeszcze kilku naszym znajomym- wykorzystali go z
powodzeniem-także ci, którym w pewnym momencie odebrano rentę. Niestety, jakos
nie tak dawno przepisy ponoć mocno sie zmieniły i obecnie raczej trudno go
wykorzystać.
Najgorsze, że ludzie starsi, pozbawieni jakiejkolwiek pomocy, czy bez szans na
pracę, sa zupełnie niewidzialni dla kolejnych rzadów, które chyba czekają na
samorozwiązanie sprawy naturalną koleją rzeczy. Dla mnie jest to eutanazja.

[ewax100]

Dzieki za wypowiedzi i zrozumienie.Tak,ja tez uważam ze to jest eutanazja-ona
cały czas jest,trwa a niektórym sie wydaje ze jest zabroniona.Nasz Rząd skazuje
wielu ludzi na powolne umieranie a jak ktoś tego nie wytrzymuje to sam sobie
skraca życia.Niestety nie każdy ma jakies wyjście- są sytuacje bez
wyjscia,chciaz częto sie mówi ze nie ma sytuacji bez wyjscia.Co robić jak do
emerytury daleko/8 lat/pracy nie ma bo nie ma i ten wiek,rente zabieraja i na
chama człowieka chorego uzdrawiaja.Pozbawiaja ludzi tych nędznych groszy za
które i tak cieżko przeżyć.Brak słów ale to smutna rzeczywistość wielu
porządnych,uczciwych ludzi.

[ewax100]

A co Wy o tym sadzicie?

[jacek1956]

Grzechem głównym kolejnych ekip rządzących naszym państwem jest ZERO
dbałości o dobro społeczeństwa jako takiego a zwłaszcza każdego obywatela
z osobna.Szczególnie dotkliwie dotyka to naszego pokolenia.Eutanazja i to powolna jest trafnym określeniem.Wiek nasz mało kiedy pozwala nam na pracę
po kilkanaście godzin na dobę (nie jesteśmy yapis),często zdrowie nadwątlone,
duży bagaż życia za sobą i wiele jeszcze lat do emerytury.Dorobek,ten podstawowy
życia,jakim jest w miarę spokojna egzystencja zaopatrzona w dach nad głową
i portfel pozwalający na strawę i ciuchy może (i tak się coraz częściej dzieje)
z dnia na dzień rozsypać się w pył tylko dlatego,że z jakiegoś powodu tracimy
pracę.Na następną liczyć nie sposób.Pozostaje otwarcie własnej działalności
gospodarczej.Ta udaje się bardzo nielicznym-warunki rynku i wiedza.Szybko rosną długi,odcinane media,eksmisje i tylko palnąć sobie w łeb.To dostajemy w prezencie po 20-30 latach pracy od państwowych urzędasów,którzy powinni
służyć społeczeństwu i krajowi a nie sobie.Odzierani jesteśmy z godności
i własnej wartości. Nawet ludy uznawane za prymitywne otaczają opieką i
szacunkiem seniorów,ludzi schorowanych,fizycznie mało sprawnych. U nas zaś ani urzędy ani młokos nie znają takich pojęć.To oznacza dla mnie i chore społeczeństwo i chore państwo niewiele odbiegające od wschodnich rejonów
dawnego Związku Radzieckiego słynącego niegdyś z brudu i prymitywizmu władzy.

[babuszka48]

Chociaż jestem kobietą nie mogę patrzeć na rozwydrzone i wymalowane kobiety z
pępkim na wierzchu. Wymądrzające się na tematy im zupełnie obce.
Te młode kobiety moga zostać moimi synowymi, na sama myśłi włos sie jeży.
bezwstydnie wiszą na tych chłopinach , grzebiąc im w okolicach rozporka i
ślinąc sie jak w suczki w rui.
Ochyda. Są niemiłe i aroganckie wobec starszych osób swoich rodziców. Mają nam
za złe że to my jesteśmy winni temu wszystkiemu, ze nie mamy min pracy. Macie
wszyscy racje mówie o mich przedmówcach, ze to o sie dzieje w naszym kraju jest
cichą EUTANAZJĄ. W mediach widać i słychać o sukcesie karierze o rzeczach
które są mało istotne dla zamydlenia ludziom oczu, odwrócnia uwagi od tego co
tak naprawdę powinno być ważne.
Pamietam swoją młodośc i kudy tym młodym do nas.
Pamietacie nasze szkoły, wakacje, spotkania.
Nawet moi synwie chetnie słuchają naszych opowieścio wyprawach o kartkach i
innych ,,dziwach" tamtych czasów.
Ale odbiegłam zbytnio od tematu przewodniego.

[warmiak55]

Jestem po 50. Nie narzekam, mam co robić, pracuję jak trzeba kilkanaście
godzin na dobę i nie marudzę , że nie jestem yuppi, by tak zasuwać. Co to za
wiek... wstyd , żeby ludzie w tym wieku wołali o pomoc państwa. Jak się ma 50
lat, to jest doświadczenie zawodowe, dystans do spraw otaczających i nie mówcie
mi, że człowiek w tym wieku jest już schorowanym weteranem. Myślę, że te
kłopoty z pracą wynikaja głównie z roszczeniowego podejścia do życia, nie
dziwię się, że ktoś nie chce zatrudnic takiej marudy.. a swoją drogą: jakie
umiejętności macie do sprzedania ,pracodawcy oczywiście, prócz umiejetności
narzekania i opowiadania, jak to kiedyś pracowaliście). No i jeszcze jedno,
tacy wszyscy biedni... a komp w domku i dostęp do sieci też...porównajcie
Polske do Kuby i Białorusi i wówczas mówcie o tęsknocie do socjalizmu realnego,
krwiożerczym kapitalizmie itp.
Co najmniej niestosowne jest nazywanie ludzi przedsiebiorczych, obrotnych, z
pomysłami mianem złodziei, bo to oni na wasza nieudacznośc i tak pracują.

[mosznamnieboli]

warmiak55 napisał:

> Jestem po 50. Nie narzekam, mam co robić, pracuję jak trzeba kilkanaście
> godzin na dobę i nie marudzę , że nie jestem yuppi, by tak zasuwać. Co to za
> wiek... wstyd , żeby ludzie w tym wieku wołali o pomoc państwa. Jak się ma 50
> lat, to jest doświadczenie zawodowe, dystans do spraw otaczających i nie mówcie
>
> mi, że człowiek w tym wieku jest już schorowanym weteranem. Myślę, że te
> kłopoty z pracą wynikaja głównie z roszczeniowego podejścia do życia, nie
> dziwię się, że ktoś nie chce zatrudnic takiej marudy.. a swoją drogą: jakie
> umiejętności macie do sprzedania ,pracodawcy oczywiście, prócz umiejetności
> narzekania i opowiadania, jak to kiedyś pracowaliście). No i jeszcze jedno,
> tacy wszyscy biedni... a komp w domku i dostęp do sieci też...porównajcie
> Polske do Kuby i Białorusi i wówczas mówcie o tęsknocie do socjalizmu realnego,
>
> krwiożerczym kapitalizmie itp.
> Co najmniej niestosowne jest nazywanie ludzi przedsiebiorczych, obrotnych, z
> pomysłami mianem złodziei, bo to oni na wasza nieudacznośc i tak pracują.

A czym się zajmujesz?
Pytam, bo może to byc dla mnie jakis pomysł na zycie w w obecnych warunkach.

[ewax100]

Zastanawiam sie dlaczego tak mało sie mówi o tym.Przeciez ten problem dotyczy
tak naprawdę czesto ludzi nawet już po 45 roku życia az do 60-65 lat,gdy
doczeka ktos emerytury i ma chociaż grosze ale ma na przeżycie na chleb.Gdy
ktos straci dawną prace to na nową nie ma szans.Wielotysięczne zakłady dawno
polikwidowano a kilku prywaciarzy nie przyjmie wiele osób.I co z sobą Ci
ludzie mają zrobić?Macie jakies pomysły,jak przeżyć jeszcze gdy ma sie dzieci
którym trzeba pomóc bo sa na studiach?Moje dziecko nawet kredytu studenckiego
nie mogło wziąc bo nie było kogos kto by mógł poręczyć-wszyscy dookoła sa albo
za starzy/emeryci-babcie/,albo nie pracują,albo jesli tak to mają za małe
dochody-bo 700-800 zł dochodu to za mało.Jakie to zakłamanie a kredyty
studenckie niby sa dla biednych studentów PARANOJA-i jak tu przezyć co robić?

[jacek1956]

ewax100 napisała:

> Zastanawiam sie dlaczego tak mało sie mówi o tym.Przeciez ten problem dotyczy
> tak naprawdę czesto ludzi nawet już po 45 roku życia az do 60-65.....
Może dla tego,że nastąpiła wraz z upadkiem komunizmu wymiana pokolenia u steru
władzy.Dlatego,że priorytetem stało sie przekształcanie majątku państwowego
w prywatny,że zapatrzeni w zachodni styl życia zapomniano o zagrożeniach z tym
związanych.
> Macie jakies pomysły,jak przeżyć jeszcze gdy ma sie dzieci
> którym trzeba pomóc bo sa na studiach?
Faktem jest,że robiąc w dalszym ciągu to co robiło się do tej pory nie można
oczekiwać pozytywnych zmian.Bo niby jakim cudem,skoro pracujemy 20-30 lat
i mając to co mamy,ni stąd ni z owąd miałoby się to zmienić tak z dnia na dzień?
Aby nastąpiły pozytywne zmiany należy coś w naszym zyciu zmienić.Coś wymyślić
i uzbroić się w odwagę,wiedzę i cierpliwość aby pomysł swój zrealizować.
Łatwo sie pisze,gorzej robi(kasa,wiedza,umiejętności,uklady),dlatego sporo ludzi dostrzegło swoją szansę w przeróżnych firmach MLM skutecznie zniesławianych przez media i niezorientowane i zawistne osoby fizyczne.Dlatego pojawiły się okreslenia typu dystrybutor,domokrążca,przedstawiciel handlowy w negatywnym znaczeniu a przecież to najczęściej dotyczy ludzi,którzy nie mając środków na przeżycie chcą działać legalnie i dla dobra własnych rodzin przynosząc innym usługę lub towar cieszące się w innych rejonach świata sporym wzięciem.
W tego typu działaniu dla pokolenia 40,50-cio latków pozbawionych finansów
widzę rozwiązanie.Społeczeństwo staje się coraz bardziej zabiegane,coraz dłuzej
pracujące i rośnie liczba tych,którzy dokonują zakupów poprzez internet.Dlaczego
mam kupować coś co widzę na monitorze bez przymiarki,dotykania,smakowania
skoro mogę zaprosić do swojego domu osobę,która chętnie wypierze mi dywan,umyje
okna sprzeda coś czego potrzebujemy i to bez ganiania po marketach?
Tak,teraz większość z nas powie:ale ja się do tego nie nadaję! OK,to szukaj innego skutecznego sposobu na godne życie.

[ewax100]

Dlaczego ja nie powiem że sie do tego nie nadaje/no gdyby pozwoliło mi na to
zdrowie/to całkiem chętnie.Obawiam sie jednak że w miescie,gdzie jest tak
wielkie bezrobocie i w mało której rodzinie ktoś pracuje to nie znalazłabym
takich chętnych bo okna kazdy sam sobie umyje a zakupy jeśli tylko bedzie miał
za co to sam trafi do marketu.O czym tu mowa? u nas nie ma nawet chętnych do
opieki nad dzieckiem bo kazdy znajdzie w rodzinie np.babcię lub inna osobę
niepracująca/bedzie taniej/Nie ma nawet chętnych do opieki nad starszymi
osobami/jak to jest np.we Włoszech/a dlaczego?BO LUDZIE NIE MAJA PIENIĘDZY

[jacek1956]

Ale w Twoim mieście są rodziny,osoby,które mają z czego żyć,prawda?Czy WSZYSCY
wegetują,czy są tacy,którzy oddychają całą piersią? Czy Ty szukasz rozwiązania
swojego problemu,czy chcesz uzdrawiać całe miasto? Wystarczy posłuchać rozmów
tych co ciężko walczą z przeciwnościami losu i ledwo żyją.Najczęściej uważają,
że są skazani na taki los i nic nie robią aby się z tego marazmu wyzwolić.
O czym rozmawiają ci z drugiej strony "lustra"? Co zrobić aby mieć więcej, prawda?
Robisz dokładnie to co robi większość z nas-wyszukujesz przeszkód a nie szansy na rozwiązanie problemu.

[ewax100]

Może tak to odebrałeś że szukam problemu ale nie szukam ja go poprostu mam i
jestem bezradna i bezsilna pomimo wielu starań.Uwierz że w moim dalekim
otoczeniu mało kto już pracuje a takich co nie wegetują a żyja nawet nie
dostatnio ale chociaż przeciętnie,takich co pracuja poprostu nie znam.Tak jak
piszesz bardzo chciałabym sie z tego marazmu wyzwolić ale niestety nie
umiem,może jestem wyjatkowym nieudacznikiem tylko jakos wokół wyglada na to że
są sami nieudacznicy-a to chyba o czyms świadczy.Prawda???

[jacek1956]

Ewo,napisałem o szukaniu rozwiązania problemu a nie szukania samego problemu.
Niestety otoczenie ma przemożny wpływ na nasze życie a natura człowieka
jest tak skonstruowana,ze nie lubimy tych co wysuwają się przed szereg
i zaczynają wyróżniać się z tłumu.Dlatego bieda powoduje tworzenie się enklaw
biedy,zwłaszcza w małych miejscowościach.Trzeba wielkiego chartu ducha aby
sie z takiej enklawy wydobyć.Świadomość "dziadowania" jest tak przytłaczająca,że
paraliżuje nasze wszelkie starania a gdy we własnym otoczeniu takich ludzi jest więcej tym trudniej nam się z tym uporać bo przecież nie tylko My mamy tak
ciężko.Skoro X i Y mają tak samo jak ja to chyba tak już musi być.
GUZIK PRAWDA!! WCALE TAK BYĆ NIE MUSI.Wystarczy się ruszyć i zrobić coś innego
niż pozostali towarzysze wspólnej biedy i nie patrzeć na ich kwaśne miny i
nie słuchać komentarzy typu: Tobie się nie uda.
Chcesz dalej dyskutować na ten temat ze mną? Zapraszam do swojej skrzynki.
Jacek

[ewax100]

Jacku,o tym to ja wiem, że dobrze byłoby ten problem rozwiązać ale znalezienie
pracy w moim miescie/30 tys/graniczy z cudem.Ja naprawde nie mieszkam w
jakieś "dziadowskiej"dzielnicy.Mieszkam na dużym osiedlu wsród ludzi którym
jeszcze nie tak dawno żyło sie dostatnio,powiedzmy przeciętnie.Obecnie
zlikwidowano 3 wielotysięczne Zakłady,pozostawiając ludzi bez pracy.Trudno
tearaz żeby kilku prywaciarzy zapewniło tysiącom ludzi pracę-prawda?Tak jak
piszesz ,właśnie chętnie bym sie ruszyła i zrobiła "cos" tylko nie wiem co?Co
żeby sobie pomóc,żebym miała z czego żyć,żeby 50letni mąż dostał pracę, żebym
ja dostała rentę,którą mi ZUS odbiera i chorą uznaje za zdrową.Na "to"chyba nie
ma mądrych-to katastrofa ludzi po 50 / i nie tylko/ roku życia.Szkoda tylko że
nasz kochany rzad tego nie wiedzi i tak wiele ludzi uważa za nieudaczników
życiowych.Tak więc zależy po której stronie sie stoi.Pozdrawiam

[jacek1956]

Z cudem graniczy znalezienie pracy w ogóle a zwłaszcza,gdy dotyczy to osoby
po 40-tce,tym bardziej po 50-tce.No chyba że jesteś prezesem dużej spółki,
lub tkwisz w tzw układach lokalnych albo partyjnych.To wszystko i wszyscy wiemy.
Ja pisałem o innych rozwiązaniach bo na pracę w warunkach,które znamy z lat
poprzednich liczyć nie możemy.Powtarzam Ci Ewo,jeżeli będziesz miała życzenie
podyskutować jeszcze ze mną na temat rozwiązania Twojego problemu to zapraszam
Ciebie do swojej skrzynki.
Pozdrawiam, Jacek

[ewax100]

Dzięki za sensowne wypowiedzi,ale mysle że rozwiązania mojego/i nie tylko
mojego/ problemu poprostu nie ma i to nie dlatego że ja nie chcę,że wszystko
widzę w czarnych kolorach,że nie umiem zadbać o swoje sprawy,że nie umiem wziąc
spraw w soje rece,walczyć o nie,że sie szybko poddaję,że jestem nieudacznikiem
życiowym-bo tak nie jest i to jest dla mnie najbardziej przykre.

[ali57]

ewax100 napisała:

> Dzięki za sensowne wypowiedzi,ale mysle że rozwiązania mojego/i nie tylko
> mojego/ problemu poprostu nie ma i to nie dlatego że ja nie chcę,że wszystko
> widzę w czarnych kolorach,że nie umiem zadbać o swoje sprawy,że nie umiem
wziąc
>
> spraw w soje rece,walczyć o nie,że sie szybko poddaję,że jestem
nieudacznikiem
> życiowym-bo tak nie jest i to jest dla mnie najbardziej przykre.

he he - jacuś ciemnote ludziom wciska a ty nie widzisz rozwiązania
choć ono jest realne i w zasięgu ręki

trza wziąść pałe do ręki i pogonić jewropejczyków i globalistów na zbity pysk

praca będzie jak będzie ochrona własnego rynku i związanych z tym rynkiem
miejsc pracy
zobacz ile towarów które dotychczas były u nas produkowane są obcego pochodzenia
dlaczego nie są u nas produkowane? czy są lepszej jakości?
nie
globalny międzynarodowy kapitał obraca towarami i walutą i na tym obrocie
zbija kase,
traktując ludzi gorzej niż bydło - (bydło to towar który można sprzedać ,- a
ludzi można doić bez ograniczeń za darmo odpowiednio nimi manipulując i
uzależniając)
poczytaj
> I. Globalizacja czyli neokolonializm.
>
> Choć termin globalizacja jest pojęciem nowym, to jednak w gruncie rzeczy
samo
> zjawisko, jakim jest globalizacja, do nowych nie należy. Zaczynem
> globalizacji
> stały się podboje kolonialne prowadzone przez państwa Europy Zachodniej w
> Afryce, Ameryce i innych częściach świata, dzięki którym państwa te
zaczęły
> czerpać korzyści finansowe z eksploatacji bogactw i siły roboczej w swoich
> koloniach. Wtedy to właśnie pojawił się globalny wyzysk i globalny zysk.
> Eksploatacja kolonii stała się jedną z przyczyn powstania w Europie
> Zachodniej
> kapitalizmu, bowiem kapitalizm rozwinął się dzięki bogactwom naturalnym
> krajów
> podbitych i taniej sile roboczej (również niewolniczej) pochodzącej z
> kolonii.
> Kapitalizm jest więc ściśle powiązany z kolonializmem państw zachodnich ?
> dodajmy ? jest powiązany tak ściśle, iż bez kolonializmu nie istnieje. Jak
> wiadomo w związku z narastającą po II Wojnie Światowej falą aspiracji
> narodowowyzwoleńczych ludności skolonizowanej przez Zachód, państwa
zachodnie
> wycofały się z większości swoich kolonii, gdyż finansowanie dużej ilości
> wojska
> i policji, koniecznej do utrzymania w posłuszeństwie buntującej się
ludności
> krajów skolonizowanych, stało się po prostu zbyt drogie. Kapitalizm nie
> istnieje jednak bez kolonializmu, a ponieważ państwa zachodnie są
państwami
> kapitalistycznymi, więc i one bez kolonii nie mogły prawidłowo
funkcjonować.
> Państwa kapitalistyczne musiały więc stworzyć nową wersję kolonializmu. W
> neokolonializmie podstawowym narzędziem uzależnienia byłych kolonii od
państw
> ?
> kolonizatorów stał się pieniądz, kapitał, a nowymi konkwistadorami zostali
> kapitaliści, właściciele ogromnych koncernów kapitalistycznych.
Uzależnienie
> byłych kolonii od państw Zachodu ma więc dziś naturę głównie ekonomiczną,
> choć
> zachodni kolonialiści potrafią używać także argumentów militarnych, jeśli
> sytuacja w krajach rozwijających się zagraża ich interesom ekonomicznym.
> Współczesna globalizacja ekonomiczna, o której się tak wiele ostatnio
mówi,
> to
> nic innego, jak kolejny etap rozwoju neokolonializmu (i kapitalizmu),
> cechujący
> się postępującym wzrostem znaczenia wielkich korporacji i znoszeniem
barier
> krępujących ich wpływy, a także przeniesieniem pewnych kompetencji państw
> narodowych na międzynarodowe instytucje kapitalistyczne. Nie należy jednak
> zapominać, tak jak czynią to często lewicujący antyglobaliści, iż za
> globalizacją, wzrostem znaczenia instytucji kapitalistycznych, stoją
państwa
> Zachodu, które świadomie rezygnują z części kompetencji na rzecz wielkiego
> kapitału, aby tym skuteczniej wyzyskiwać państwa rozwijające się. Przecież
> ostatecznie centrale wielkich koncernów nie są zawieszone w przestrzeni
> wirtualnej, ale swoje siedziby mają w konkretnych państwach
> kapitalistycznych,
> których elity są powiązane z owymi koncernami. Z tego powodu państwa
> zachodnie
> (czytaj: elity polityczne) mają swój udział w globalizacji ekonomicznej,
> tworząc
> dla wielkiego kapitału odpowiednie warunki prawne, jak również wspierając
go
> politycznie i militarnie, a wszystko to w imię neokolonializmu, a więc
> wyzysku
> dawnych kolonii, zwanych państwami rozwijającymi się. Już czas, aby lewacy
i
> co
> poniektórzy ekolodzy zdali sobie sprawę z tego, iż państwa zachodnie nie
> zatrzymają procesów globalizacyjnych, gdyż globalizacja jest zjawiskiem,
za
> którym stoją państwa kapitalistyczne.
> Procesu globalizacji nie zatrzymają również państwa rozwijające się, bo są
na
> to
> ekonomicznie zbyt słabe, a poza tym elity rządzące tymi państwami ciągną
> określone zyski z kolaboracji z koncernami i stojącymi za nimi rządami
państw
> kapitalistycznych, dlatego też rządy krajów III Świata nie przeciwstawią
się
> procesowi globalizacji, nawet jeśli jest on niekorzystny dla szerokich
rzesz
> ich
> obywateli. Lewicujący antyglobaliści łudzą się, kiedy mówią, że można
> przecież
> wybrać w wyborach do parlamentu uczciwych ludzi (mają tu na myśli
najczęściej
> siebie), którzy przeciwstawią się globalizacji. Demokracja parlamentarna
> wytworzyła takie mechanizmy, które wiążą elity polityczne z wielkim
kapitałem
> (również międzynarodowym). Bez poparcia owego kapitału (np. mediów,
będących
> w
> rękach wielkich koncernów) nikt nie ma szans na wygranie wyborów, a jeśli
już
> nawet je wygra, to nie ma wielkiej szansy na utrzymanie się przy władzy,
> dlatego
> iż kapitał może wywrzeć presję ekonomiczną na nieprzychylnie nastawiony do
> niego
> rząd, chyba że zaraz po wyborach ów rząd przeprowadzi niezbędne korekty w
> swoim
> programie. I tak, kraje w radykalny sposób sprzeciwiające się kapitałowi
> można
> obłożyć np. embargiem, odmówić im potrzebnej pożyczki lub obłożyć ją
> lichwiarskimi odsetkami, osłabić ich walutę poprzez spekulacje giełdowe,
co
> stawia niesforny rząd przed koniecznością cięć budżetowych, a stąd już
tylko
> krok do jego obalenia przez niezadowolonych obywateli. A jeśli zabiegi
> ekonomiczne nie dadzą oczekiwanego rezultatu, jakim jest upadek
> antykapitalistycznego rządu, to zawsze można wysłać do zbuntowanego kraju
> wojsko
> w ramach walki o ?wolność i demokrację?, albo jeszcze lepiej: znaleźć
grupę
> lokalnych wojskowych, gotową do przywrócenia ładu w swoim kraju przy
> braterskim
> wsparciu USA lub innego kochającego demokrację kraju kapitalistycznego.
Takie
> scenariusze były wszak przerabiane w wielu krajach rozwijających się.
Innymi
> słowy: karty do gry w politykę i gospodarkę rozdaje zawsze ten, kto ma
> pieniądze, a że to właśnie kapitał i państwa zachodnie mają pieniądze,
więc
> można się spodziewać, iż to właśnie te siły będą decydować o tym, kto
rządzi
> w
> państwach rozwijających się, a nie lewicujący działacze
antyglobalistyczni,
> chyba że staną się oni częścią systemu, łagodząc swoje hasła i
wprowadzając
> jedynie kosmetyczne zmiany w obecny układ. Chcąc powstrzymać globalizację
> ekonomiczną należy zatem wyjść poza państwo. O tym, w jaki sposób można
> walczyć
> z globalizacją bez odwoływania się do koncepcji państwa narodowego,
napiszę w
> ostatniej części niniejszego opracowania. Teraz przejdę do omówienia
> mechanizmów, dzięki którym dokonuje się globalizacji ekonomicznej.
>
>

> II. Prawdziwe obl

[ali57]

II. Prawdziwe oblicze globalizacji ekonomicznej.
>
> Głównym celem ekonomii kapitalistycznej jest maksymalizacja zysków. Jednym
z
> zasadniczych mechanizmów pozwalających na maksymalizację zysków jest
> obniżenie
> kosztów produkcji. Koszty produkcji obniża się przez znalezienie taniej
siły
> roboczej, a także poprzez tanie i łatwe nabywanie surowców i półproduktów.
> Wymarzonym źródłem taniej siły roboczej i surowców są państwa rozwijające
> się.
> Państwa te przez dziesiątki, a nawet setki lat uzależnienia od
kolonizatorów
> nie
> zdołały wytworzyć własnego przemysłu opartego na wysoko zaawansowanych
> technologiach, gdyż kolonizatorzy nie pozwalali im na rozwój takiego
> przemysłu,
> uzależniając owe państwa od produktów wytwarzanych przez firmy zachodnie.
W
> związku z tym w krajach skolonizowanych wśród ludności tubylczej nie
powstała
> warstwa wykształconych technicznie specjalistów, co oznacza, iż ludności
tej
> przypadła rola taniej, bo niewykwalifikowanej siły roboczej. W koloniach
mógł
> co
> najwyżej rozwijać się przemysł związany z wydobyciem surowców i prostych,
> tanich
> wyrobów. Po opuszczeniu przez państwa zachodnie swoich kolonii, kraje III
> Świata
> nie posiadały więc ani zaawansowanego technicznie przemysłu, ani
fachowców,
> którzy mogliby przemysł taki stworzyć. Kraje te były zatem uzależnione od
> swoich
> byłych kolonizatorów, którzy zaoferowali im ?pomoc? w rozwoju ich
potencjału
> gospodarczego. Zachodnie koncerny zaczęły inwestować kapitał w krajach
> rozwijających się, a także udzielać pożyczek swoim byłym koloniom. Z
pozoru
> więc
> wyglądało na to, iż państwa rozwijające się otrzymały pomoc od państw
> zachodnich, w praktyce jest jednak tak, że neokolonizatorzy inwestują w te
> gałęzie przemysłu, które nie należą do wysoko zaawansowanych
technologicznie,
> a
> więc nie przyczyniają się do znaczącego podniesienia poziomu technicznego
> przemysłu krajów III Świata, zatrzymując jednocześnie u siebie najnowsze
> technologie i intratne gałęzie przemysłu. Inwestorzy zachodni sprawują też
> kontrolę nad produkcją krajów rozwijających się, gdyż to właśnie oni
stanowią
> wykwalifikowaną kadrę w krajach, do których przenieśli produkcję.
Inwestycje
> kapitału zachodniego nie przyczyniają się zatem do rozwoju
technologicznego
> krajów III Świata, ani do powstania w tych krajach wysoko wykształconej
kadry
> technicznej i biznesowej, dzięki czemu pracownikom z krajów rozwijających
się
> można wypłacać znacznie mniejsze wynagrodzenie od wynagrodzenia
pracowników z
> krajów zachodnich. Dzięki temu firmy zachodnie mogą zarobić o wiele więcej
w
> krajach rozwijających się niż w krajach wysokorozwiniętych. Zyski
wypracowane
> przez zachodnie firmy w krajach rozwijających się są w dużej części
> wyprowadzane
> z tych krajów do krajów zachodnich. Oczywiście tymi, którzy bezpośrednio
> zarabiają na produkcji w krajach III Świata są firmy kapitalistyczne,
jednak
> firmy te wpuszczają zarobione pieniądze w system gospodarczy krajów
Zachodu,
> przynosząc w ten sposób stojącym za nimi krajom zachodnim określone zyski.
> W celu łatwiejszego przenoszenia produkcji z krajów zachodnich do krajów
III
> Świata, likwidacji barier stanowiących przeszkodę dla ekspansji
zachodniego
> kapitału, 15 kwietnia 1994 roku powstała Światowa Organizacja Handlu
(WTO).
> Jej
> członkami są zarówno państwa zachodnie, jak i kraje rozwijające się,
których
> parlamenty ratyfikowały przystąpienie do WTO. Zadaniem WTO jest między
innymi
> obniżanie ceł, a także wpływanie na parlamenty krajowe, aby stanowione
przez
> nie
> prawo sprzyjało pomnażaniu zysków firm kapitalistycznych (np. ulgi
> podatkowe).
> Jeśli więc zdaniem WTO prawo jakiegoś kraju nadmiernie eksponuje prawa
> pracownicze lub zawarte są w tym prawie rygorystyczne regulacje w zakresie
> ochrony środowiska, w związku z czym zyski inwestorów są niższe od
> oczekiwanych,
> to WTO może nałożyć na ów kraj kary finansowe. Dodajmy, że wniosek o
ukaranie
> kraju, który nie stwarza ?korzystnych? warunków dla inwestorów
zagranicznych,
> składa państwo, z którego pochodzą niezadowolone firmy. Widać więc
wyraźnie,
> że
> za procesem globalizacji ekonomicznej stoją organizacje państwowe i to
> zarówno
> państwa zachodnie, jak i państwa III Świata, których elity czerpią zyski z
> kolaborowania z WTO.
> Dzięki WTO zagraniczni inwestorzy zyskują szereg ulg i przywilejów w
kraju,
> do
> którego przychodzą z kapitałem. Uprzywilejowanie zagranicznych podmiotów
> gospodarczych prowadzi do upadku lokalnych producentów i handlowców,
którzy
> nie
> są w stanie wytrzymać nieuczciwej konkurencji. Upadek lokalnej produkcji i
> handlu jest uderzeniem w społeczności lokalne, które na skutek
degrengolady
> rodzimych form gospodarki zaczynają biednieć (likwidowane są np. miejsca
> pracy w
> upadających zakładach pracy, sklepach), a także zatracają swój charakter
> kulturowy, bowiem wraz z pojawieniem się nowych, obcych wzorców produkcji
i
> handlu zmienia się także charakter więzi międzyludzkich i ludzkich
zachowań.
> Oczywiście tymi, którzy ze swoimi firmami i produktami wkraczają do innych
> krajów są państwa zachodnie, gdyż to właśnie one dysponują silnym,
> ekspansywnym
> kapitałem, rozwiniętą gospodarką itp.
> Często mówi się, że krytyka WTO jest atakiem na wolny rynek, gdyż WTO
stara
> się
> znosić bariery krępujące swobodny przepływ kapitału. Problem polega jednak
na
> tym, że wolność gospodarcza, o którą WTO podobno tak bardzo zabiega, jest
> wolnością dla niektórych, a konkretnie dla tych, którzy są silni
gospodarczo,
> dla słabych zaś wolność ta oznacza ruinę lokalnych producentów i
handlowców,
> uzależnienie gospodarcze od firm pochodzących z krajów wysokorozwiniętych,
bo
> jeśli upada własny przemysł i handel, to stajemy się zależni od przemysłu
i
> handlu obcego pochodzenia. Poza tym, gdy chodzi o zabezpieczenie interesów
> państw zachodnich, to WTO potrafi zachowywać się tak, jak organizacja
żywcem
> wyjęta z realnego socjalizmu, lansując model gospodarki nakazowo-
> rozdzielczej.
> Weźmy chociażby niedawne protesty polskich hodowców drobiu, którzy
> protestowali
> przeciwko importowi drobiu z krajów, w których dotuje się produkcję
drobiu.
> Jasne jest ? argumentowali hodowcy polscy ? że z taką dotowaną konkurencją
> nie
> wygrają i staną na krawędzi bankructwa. W odpowiedzi usłyszeli, że import
> drobiu
> wynika ze zobowiązań Polski wobec WTO, w związku z czym nie może być
> wstrzymany,
> zresztą Polska i tak wynegocjowała z WTO korzystne warunki importu, bo
ilość
> zakontraktowanego drobiu nie jest duża. Co wynika z odpowiedzi, którą
> otrzymali
> polscy hodowcy drobiu? A to, iż polityka gospodarcza WTO jest polityką
> nakazowo-rozdzielczą. WTO ustala co, ile i od kogo trzeba kupić i należy
na
> te
> odgórne ustalenia przystać, jeśli nie chce się być ukaranym przez WTO.
Jednym
> słowem, problemy polskich producentów drobiu nie wynikają z ich
nieudolności
> w
> grze wolnorynkowej, ale wynikają z tego, iż WTO nie kieruje się zasadami
> wolnego
> rynku, ale interesem państw zachodnich i firm pochodzących z tych państw.
Oto
> neokolonializm w całej pełni, w tej konkretnej sytuacji zwrócony przeciwko
> Polsce, która jest ? wraz z innymi krajami postsocjalistycznymi ? rodzajem
> europejskiego III Świata.
> Warto przyjrzeć się teraz innym globalnym instytucjom ekon

[ali57]

Warto przyjrzeć się teraz innym globalnym instytucjom ekonomicznym. W
lipcu 1944 roku na konferencji w Bretton Woods powołano do życia World Bank
(Bank Światowy) oraz International Monetary Fund (Międzynarodowy Fundusz
Walutowy). W wyżej wymienionych instytucjach przyjęto zasadę, że ilość głosów
posiadanych przez poszczególne państwa skupione w tych organizacjach jest
proporcjonalna do zasobów finansowych posiadanych przez poszczególne państwa
członkowskie. Dzięki temu grupa G7 i inne państwa Europy Zachodniej mają
zdecydowaną większość głosów i w gruncie rzeczy, to one decydują o kształcie
tych organizacji. Zadaniem BS i MFW jest udzielenie pożyczek krajom
rozwijającym się. W przypadku BŚ pożyczki te są przeznaczane na konkretne
przedsięwzięcia, tj. budowę dróg,infrastruktury energetycznej itp., natomiast
MFW udziela pożyczek dofinansowujących system płatniczy w danym kraju. Co jest
złego w działalności BŚ i MFW? Otóż organizacje te i wiodące w nich prym
państwa zachodnie zrozumiały, iż kraje rozwijające się, chcąc nadrobić zacofanie
gospodarcze będą musiały pożyczać w tym celu pieniądze. Rzeczywiście tak
się stało; zwłaszcza w latach siedemdziesiątych kraje rozwijające się zaczęły
brać wielkie kredyty na inwestycje, w ten sposób kraje te znalazły się w tak
zwanej pułapce zadłużenia, okazało się bowiem wkrótce, iż państwa III Świata
nie są w stanie spłacić nawet narastających w zastraszającym tempie odsetek, nie
mówiąc już o całości zaciągniętych długów. Według danych samego BŚ na początku
tzw.kryzysu zadłużenia suma długów wynosiła 739mld USD. W 12 lat później, po
spłaceniu 2bln 171mld USD, suma zadłużenia wzrosła 3-krotnie i wynosiła
już 2bln 81mld USD. W pułapkę zadłużenia wpadła również Polska, która, podobnie
jak i inne państwa III Świata, ma coraz większe długi. Do końca roku 2001
zadłużenie Polski wyniosło ok. 320mld zł., natomiast pod koniec roku 2002
wyniesie już 440mld zł., czyli będzie ono większe niż dwuletnie wpływy do
budżetu państwa.
Inne kraje rozwijające się są w jeszcze gorszej sytuacji.
Oczywiście powiększające się zadłużenie wpływa negatywnie na poziom życia
w krajach rozwijających się, gdyż rządy tych krajów zamiast wydawać
pieniądze na oświatę, służbę zdrowia itp. muszą spłacać rosnące wciąż odsetki i
nowe pożyczki brane po to, aby spłacić stare pożyczki. W związku z tym w
krajach afrykańskich i w Ameryce Łacińskiej nastąpiło obniżenie PKB o nawet
50%. W celu lepszego zobrazowania dramatycznej sytuacji krajów zadłużonych
posłużę się kilkoma egzemplifikacjami. W Mozambiku na przykład przeznacza się
na spłatę długów 40% przychodów budżetowych, czyli trzy razy więcej niż wynoszą
nakłady tego kraju na edukację i służbę zdrowia. Nic dziwnego, że 80% kobiet w
Mozambiku nie umie czytać, a 60% mieszkańców nie jest objętych opieką medyczną.
W Zimbabwe po zastosowaniu programu gospodarczego, zaproponowanego temu krajowi
przez BŚ i MFW, którego celem było zgromadzenie środków finansowych na spłatę
zaciągniętych długów, ograniczono wydatki na szkolnictwo o 29%, a na służbę
zdrowia o 34%, w związku z czym podwoiła się liczba kobiet umierających w
czasie porodu. W Tanzanii w 1983 roku 10% bogatych posiadało 24 razy więcej
dóbr niż 10% najbiedniejszych, w dziesięć lat później różnica ta była już 1000-
krotna! Oprócz pogarszających się warunków życia swoich obywateli, państwa
rozwijające się uzależniły się od państw zachodnich skupionych w BŚ i MFW,
wszak jasne jest chyba, że dłużnik nie stawia warunków, lecz musi dostosować
się do żądań osób lub instytucji, u których jest zadłużony. Jakie warunki
postawiły państwa zachodnie swoim dłużnikom z III Świata? Otóż pod pozorem
pomocy i dawania dobrych rad w zakresie ekonomii, MFW i BŚ wymyśliły tzw.
Programy Dostosowania Strukturalnego (Structural Adjustment Programs SAP).
Dzięki nim państwa rozwijające się miały rzekomo zdobyć fundusze na spłacenie
zaciągniętych na Zachodzie długów. W ramach SAP państwa III Świata miały
korzystać z doświadczeń wolnorynkowych krajów zachodnich, które przysłały nawet
specjalne ekipy swoich ekspertów mających pomóc krajom rozwijającym się przy
wprowadzaniu reform wolnorynkowych. W ramach SAP MFW i BŚ udzielają kolejnych
pożyczek krajom rozwijającym się, które przeznaczane są zwłaszcza na
restrukturyzację systemu finansowego, jak również na inwestycje
infrastrukturalne. W chwili obecnej suma pożyczek BŚ przekroczyła 200 miliardów
dolarów. W roku 1999 Bank pożyczył 28, 9 miliardów dolarów ponad 80 krajom.? W
ten sposób dług państw III Świata powiększa się ciągle, a inwestycje związane z
rozwojem infrastruktury państw rozwijających się realizowane są głównie przez
firmy zachodnie, które dzięki temu mają nowe źródło dochodów. Jednym słowem
dzięki SAP państwa zachodnie zrzeszone w BŚ i MFW zarabiają na zwiększających
się nieustannie odsetkach, a firmy zachodnie mają rynek zbytu dla swojej
technologii, chemii, paliw itp., uzależniając jeszcze bardziej od swych
produktów kraje rozwijające się. W związku z napływem zachodnich technologii,
produktów i usług, upada w krajach rozwijających się lokalna produkcja i
handel, a to skazuje owe kraje na import towarów i usług z Zachodu.
Odpowiedzialność za zaciąganie kredytów przez rządy państw korzystających z
usług BŚ spada na obywateli, gdyż to oni muszą je spłacać. Zwykli ludzie nie
mają też wpływu na sposób, w jaki zostają wydane pożyczone pieniądze, co
sprzyja malwersacjom widać to wyraźnie na przykładzie Rosji, gdzie politycy
sprzeniewierzyli 4,8mld dolarów wpłacając je na swoje prywatne konta w
Szwajcarii. Za sprawą SAP, od lat osiemdziesiątych, notuje się znaczny odpływ
pieniędzy z krajów rozwijających się, które zapłaciły krajom Północy pięć razy
więcej pieniędzy (w towarach, usługach i spłatach) niż same otrzymały.
Urzędnicy amerykańskiego ministerstwa skarbu wyliczyli, że za każdego dolara
oddanego przez rząd na międzynarodowe programy rozwojowe,
amerykańscy eksporterzy otrzymują dwa dolary z powrotem. Przysyłane przez Zachód
ekipy ekspertów ekonomicznych wpływają na rozwój gospodarczy państw
rozwijających się, prezentując pakiety gotowych rozwiązań gospodarczych w duchu
neoliberalnym, które to rozwiązania muszą być wprowadzone w życie przez rządy
krajów zadłużonych, gdyż jest to jeden z warunków udzielenia kolejnych pożyczek
przez BŚ oraz MFW i tak jakoś dziwnie się składa, że na skutek doradztwa
zachodnich ekonomistów w krajach III Świata redukuje się rodzimy przemysł,
handel i rolnictwo, zastępując lokalne produkty towarami importowanymi.
Tak właśnie stało się w Polsce, która ? jak wyjaśnił p. Olechowski
miesięcznikowi Polityka za czasów swojej działalności ministerialnej ?
musi uzgadniać swój budżet z MFW, bo od tego uzależniona jest redukcja
polskiego zadłużenia! Polska jest więc kolejnym królikiem doświadczalnym BŚ i
MFW. Plan Balcerowicza był w rzeczywistości zmodyfikowanym planem MFW. Otwarcie
polskiej gospodarki (m.in. przez obniżenie ceł) na wniosek MFW, zamiast
dofinansowywać krajowe przedsiębiorstwa dobiło je lub oddało w ręce
zagranicznego kapitału.
W marcu 1991 r. w zamian za przyznane warunkowo przez MFW ulgi w spłacie
odsetek z długów, podpisano porozumienie, zgodnie z którym polski rząd utrzymał
stały kurs waluty, co przy urzędowym podniesieniu cen nośników energii i
ograniczeniu dotacji wymusiło dalszy szybki wzrost cen krajowych i sprawiło, że
import stał się jeszcze bardziej opłacalny. Rząd zobowiązał się do dalszego
obniżenia ceł, swobody wywozu zysku oraz blokowania wzrostu płac (tradycyjne
tłamszenie rynku wewnętrzne

[ali57]

Rząd zobowiązał się do dalszego obniżenia ceł, swobody wywozu zysku oraz
blokowania wzrostu płac (tradycyjne tłamszenie rynku wewnętrznego), co mogło
oznaczać tylko dalszą zapaść sektora państwowego.
Wywołało to wkrótce masowe protesty różnych grup zawodowych, a MFW z kolei był
niezadowolony z niewykonania narzuconych przez siebie warunków stabilizacji.
Na początku 1992 ukazał się raport Banku Światowego Polska przekształcenia
ekonomiczne na rozdrożu, w którym chwalono polską transformację, że
zrywa z tradycją gwarancji zatrudnienia od kołyski do grobu i sprowadza rządowy
system ochronny do roli ostatniej deski ratunku. W styczniu 1991 Bank Światowy
przedstawił program restrukturyzacji polskiego sektora węglowego, zakładający
w wariancie długoterminowym zamknięcie 36 do 56 kopalń i redukcje
zatrudnienia o 193-302 tysiące przy jednoczesnym przejściu Polski na import
węgla. Po dziesięciu latach możemy przyznać, że ta propozycja nie do odrzucenia
jest w końcu bliska realizacji.
III. Jak powstrzymać globalny neokolonializm ekonomiczny?
Z całą pewnością nie da się powstrzymać globalizacji ekonomicznej przy pomocy
państwa, jak naiwnie wyobrażają to sobie lewacy, narodowcy i pewni
ekolodzy, należy bowiem zauważyć, że za koncernami kapitalistycznymi i
instytucjami międzynarodowego kapitału stoją państwa, zarówno bogate, jak i
biedne.
Wszak WTO zostało powołane do życia przez parlamenty państwowe i jego członkami
są państwa reprezentujące związane z nimi grupy kapitałowe, a w BŚ i MFW
głosują przedstawiciele poszczególnych państw i to oni popychają globalizację
naprzód. Instytucje państwowe idą więc ramię w ramię z globalnym kapitałem i
nie należy się spodziewać, aby zostało to zmienione przez grupki lewaków,
narodowców, czy zielonych, pragnące przejąć władzę w państwie i dzięki temu
powstrzymać WTO, MFW, BŚ itp. Ludzie ci nie zostaną dopuszczeni do władzy, gdyż
o tym, kto władzę sprawuje, decydują dziś wielkie koncerny i międzynarodowe
instytucje kapitalistyczne, które mogą wspierać polityków sprawujących władzę,
ale również mogą niszczyć tych, którzy wykazują zbyt daleko idącą samodzielność
w sprawach ekonomicznych. Oznacza to, iż ratunku szukać trzeba nie w państwie,
ale w czymś innym. Tym innym, stanowiącym alternatywę dla państwa, jest
wspólnota lokalna, a także grupa pracownicza i to właśnie w silnych samorządach
lokalnych i pracowniczych należy upatrywać nadziei na powstrzymanie
globalizacji. Ktoś może jednak powiedzieć, że skoro państwo nie jest w stanie
powstrzymać globalizacji, to dlaczego ma to zrobić samorząd? Skąd w ogóle ten
pomysł, aby dowartościować samorządność?
Otóż stwierdziliśmy wyżej, iż globalizacja uderza głównie we wspólnoty lokalne,
niszcząc lokalną produkcję, handel, a także specyfikę kulturową i styl życia.
Ludzie żyjący we wspólnotach lokalnych mają więc interes w powstrzymaniu
globalizacji, w przeciwieństwie do elit politycznych, które z uwagi na
uprawnienia związane ze sprawowaną przez nie władzą, zostały uwikłane przez
wielki kapitał w jego ekspansję, w zamian za określone korzyści finansowe i
polityczne. Pomoc finansowa dla państwa, pochwały w środkach masowego przekazu,
prestiżowe nagrody przyznawane wybitnym ekonomistom państwowym w stylu
Leszka B., intratne posady w instytucjach międzynarodowego kapitału (vide Hanna
Gronkiewicz Waltz) to wszystko oferuje kapitał politykom lobbującym na
jego rzecz. Warto więc być przyjacielem kapitału, a nie jego wrogiem, bo wtedy
nie ma mowy o wsparciu medialnym, nagrodach, posadach, pożyczkach dla państwa i
redukcjach długu, nie ma szans na dostanie się w pobliże rządowego koryta.
Politycy mają więc silną motywację do wspierania globalizacji ekonomicznej.
Nie ma jej jednak krawiec z mojego osiedla, ani pani handlująca pietruszką na
pobliskim rynku, bo oni nie sprawują wielkiej władzy, w związku z czym nie
liczą nawet na prestiżowe nagrody i intratne stanowiska przydzielane w
instytucjach międzynarodowego kapitału, nie oczekują, że kapitalistyczne media
napiszą na pierwszych stronach, jakimi wielkimi są ekonomistami. Za to ludzie ci
chcą, aby zachodni supermarket lub koncern nie zabrał im ich miejsca pracy, a
więc to właśnie z nimi i im podobnymi można próbować zatrzymać globalizację.
Jednak, aby nie zepsuć nikogo z tych ludzi władzą i nie dopuścić do przemiany
któregoś z nich w lobbującego na rzecz wielkiego kapitału polityka, zamiast
posyłać ich w posły, należy razem z nimi domagać się autonomii dla wspólnot
lokalnych.
Skoro globalizacja narzucana jest dołom przez odgórną władzę, to doły muszą po
prostu uniezależnić się od tej władzy, organizując się oddolnie. Jak można
uniezależnić się od odgórnej władzy? A choćby organizując niezależne sieci
wymiany usług i produktów, tworząc wolne szkoły, firmy, przejmując zakłady
pracy przez pracowników. Wszystkimi tymi inicjatywami kierowaliby sami ludzie na
zasadzie oddolnej, bezpośredniej demokracji, co oznacza mniej więcej to, iż
mieszkańcy jakiegoś osiedla, wsi lub pracownicy w danym zakładzie pracy wspólnie
podejmowaliby decyzje o miejscu swojego zamieszkania lub zakładzie pracy.
Dzięki temu uniezależniliby się od działającej na rzecz globalizacji władzy
państwowej i wielkich koncernów. Ponieważ poszczególne społeczności lokalne i
pracownicze nie przetrwałyby same w walce z tyranią państwa i kapitału, więc
musiałyby łączyć się w federacje współpracujących ze sobą wspólnot. Dzięki
federacjom skoordynowana zostałaby wymiana usług i towarów na znacznych
obszarach, federacje przejęłyby także szkolnictwo, służbę zdrowia, transport,
utrzymanie infrastruktury itp. Oczywiście w celu uniknięcia powstania odgórnej
władzy, która mogłaby wejść w orbitę zainteresowania wielkiego kapitału i zacząć
narzucać ludziom globalizację, federacje nie posiadałby żadnych organów władzy.
Decyzje podejmowane na szczeblu federacji uzgadniane byłby przez delegatów
reprezentujących stanowisko ludzi z danej wspólnoty lokalnej lub pracowniczej,
a tak pojęta federacja nie jest żadną odgórną władzą, ale forumysk którym
przedstawiane są opinie ludzi ze wspólnot lokalnych i
pracowniczych. Federacje mogłyby powoływać zespoły wykonawcze, które
realizowałby podjęte przez delegatów decyzje. Zespoły takie nie miałby więc
kompetencji ustawodawczych, gdyż kompetencje takie posiadaliby jedynie delegaci
reprezentujący stanowisko swojej społeczności lokalnej lub pracowniczej.
Oddolna organizacja szerokich rzesz społeczeństwa może pokrzyżować plany
globalistów narzucenia światu jednego modelu gospodarczego, politycznego i
zuniformizowanych wzorców kulturowych, bowiem uniezależniające się od państwa
wspólnoty lokalne i pracownicze byłby zainteresowane przeciwstawieniem się
wymierzonym w nie procesom globalizacji.
Zorganizowany oddolnie ruch mieszkańców i pracowników powinien domagać się
też:
a)Umorzenia długów państw rozwijających się zaciągniętych przez rządy tych
państw lub spłacania ich z osobistych dochodów osób, które długi te zaciągnęły,
czyli elit rządzących.
b)Likwidacji takich instytucji jak BŚ i MFW, gdyż ich działanie nie ma w
rzeczywistości na celu pomocy krajom rozwijającym się, lecz przede wszystkim
zysk kapitalistów i bogatych państw Zachodu, a także uzależnienie społeczeństw
żyjących w państwach rozwijających się od instytucji międzynarodowegokapitału i
zachodnich państw stojących za nimi.
c)Zaakceptowania przez Zachód tego, iż kraje rozwijające się powinny szukać
własnej drogi rozwoju, zgodnej z ich tradycją i mentalnością ludności w nich
zamieszkałej. Wiele złego wynikło z przymuszania ludności krajów rozwijających
się do przyjęcia obcych jej wzorów gospodarczych, co doprowadziło do destrukcji
lokalnych form produkcji i handlu.
d)Zastąpienia rzekomej pomocy państw zachodnich oddolną współpracą wspólnot
lokalnych i pracowniczych oraz federacji z krajów rozwiniętych z odnoś

[kocia_noga]

Piotrus K ? To ty? Jesli tak , napisz na moja skrzynkę gazetową.

[julita28]

Dzięki za wykład. Teraz rozumiem dlaczego zburzono 2 wieże WTC w NY.

Ali57 naprawdę świetny tekst. BRAWO !!!

[glos.z.3miasta]

Za co te BRAWA !!??

[are.1]

www.alter.most.org.pl/aes/REFLEKSJE.htm

Ali nie byl laskaw sam tego tekstu napisac. On to tylko tu zamiescil i zapewne
przez nieuwage nie podal linka.

[are.1]

A oto strona glowna: www.alter.most.org.pl/fa/index.php

[calisia2308]

Drogi Jacku. Mam przyjaciela o tym samym imieniu, który (inżynier budowy dróg
z biegłym angielskim) od lat puka do wielu drzwi. Ale czyż u nas buduje się
drogi? Owszem - partnerstwo publiczno prywatne z koncesją do 2019 roku -
"KULCZYK" - i inne np. SKANSKA, FOUGEROLE, KIRCHNER to są "polskie firmy"
w których oczywiście pracują "polacy" - a ja mówię, że JAK POLSCY BEZROBOTNI
nie wezmą spraw w swoje ręce, to na pewno nie będzie lepiej - POLACY DO ....!!!
czy warto życ w takim upodleniu?

[a264]

Mam prosty (moze nie tak suuuper prosty) sposob na znalezienie Twojemu mezowi
pracy. Nie wiem, gdzie mieszkasz, ale u nas w Krakowie za polozenie płytek w
łazience i kuchni taki człowiek bierze sobie 1500 robocizny (3 dni roboty!!!).
ZUSu z tego miał nie bedzie, ale wydaje mi sie, ze po 1 sezonie kasy będzie miał
na tyle, że bedziecie mogli spokojnie pomyśleć o jakims biznesie/
przekwalifikowaniu sie.

Ludzie powinni dbać o siebie sami. Jaki rząd??????

[barnaba75]

Czemu mieszacie do tego rząd, parlament... wszystkich po kolei.... dlaczego
znam ludzi, którzy mają 50 lat i nie mają problemów??? Bo myśleli przez całe
swoje życie jak się nie dać! I im się udało! Jak ktoś 30 lat życia spędził w
jednym zakładzie pracy to czego tu oczekiwać???? Zero rozwoju, zero dalszej
nauki, zdobywania nowej wiedzy, osiąganie czegoś więcej... są ludzie, którzy
przez całe swoje życie robili coś więcej, dalej. Chcieli lepiej, wyżej.... i
teraz mają... a jak ktoś gnuśniał przez 30 lat w jednym miejscu to czego
oczekiwać??? Takiej "waszej" ukochanej Ameryce to prace się zmienia co 3-4
lata. Co chwila nowe wyzwanie, nowe doświadczenia, nowi ludzie... To, że ktoś
jest uczciwy całe życie, to jest powód do dumu???? Jedyny wyznacznik tego, że
ktoś ma być kochany przez społeczeństwo to to, że jest uczciwy???? Uczciwość to
ważna i piękna cecha, ale potrzeba czegoś jeszcze.... rozumum.... chęci dążenia
do czegoś lepiej, dalej.. wyżej.... kto nie idzie naprzód ten się cofa!

[wandap1]

Podziękujcie Jaruzelowi,za 10 lat zastoju w gospodarce/81-90/Czy,ktoś z was
nosi buty przez 10 lat?W przemyśle 10letnie urzadzenia sa jak eksponaty
muzealne.Przez ostatnie 10 lat komuny nie bylo inwestycji,a tylko latanie za
podziemiem.Ponadto nie zawinił rząd,atylko kadry kierownicze w zakładach,wierne
i bierne,które nie umiały znależc odbiorców,nie znały zasad gospodarki,a tylko
czekały na wytyczne i bały się jak ognia zwiazków zawodowych.A związki dorwały
się do wladzy,tylko zabrakło im rozsądku,wiedzieli jedno-wiecej pieniedzy
iwładzy,zamiast szukania rynków zbytu i pracy takiej jak powinno sie wymagać.
Wszyscy ,jak zwykle w Polsce wiedzieli,co trzeba zrobic,tylko nie wiedzieli
jak.To samo dotyczy PGR,kto ze zwkłych roboli miał mieszkanie za darmo,13,14
pensję,nie płacił za ogrzewanie i kradł ile wlazło.Jedna świnia w PGR jadla
tyle co 10 w gospodarstwie indywidualnym.Pamietacie sklepy dla górnikow?
Pamietacie ,jakie mieli osrodki wypoczynkowe?Nauczyliśmy się w komunie jak
organizować mieso,odziez,a nie nauczyliśmy sie pracy,szacunku do wiedzy i
niestety to wszystko dalej funkcjonuje.W

Tylko jak tu takiego 50-latka przekonać, że to nie

[barnaba75]

jest wina wszystkich innych tylko jego samego? Ludzie na siłę szukają winnych w
koło siebie, zapominając zadać sobie pytania: co takiego zrobili, żeby im było
lepiej? Już najbardziej fascynuje mnie problem, który Ty trochę poruszyłeś tj.
mieszkań. Przez całe lata ludzie mieszkali darmo! Mieli za darmo chałupę i nie
musieli nic wydawać swoich pieniędzy! Teraz nagle się okazało, że im ktoś to
mieszkanie zabiera i krzyk, płacz... lament... a ja się pytam: CO ZROBILI PRZEZ
kilkadziesiąt lat życia by mieć WŁASNE MIESZKANIE????? Nic....

[sasanka2411]

Przyznaje racje
Kij ma dwa konce

[ewax100]

Ludzie na jakim świecie Wy żyjecie?jasne,jasne ta cała masa ludzi bezrobotnych
to nieroby,nieudacznicy,ci,którzy nie zadbali o własne interesy,którzy całe
życie udawali ze pracują-ale skad ich sie tyle wzięło?Najlepiej żeby oni
wszyscy zostali pracodawcami-haha............wtedy ich los by sie polepszył co?

[j_uk]

A jednak rząd, parlament, .. . To tam tworzy się podstawy prawne życia
społecznego. Prawo ma być dla ludzi uczciwych, a nie kombinatorów i cwaniaków.
(Człowiek zaradny lub przedsiębiorczy to nie to samo co cwaniak i kombinator.)
Niech dobrze powodzi się uczciwym i pracowitym, bardzo dobrze zaradnym i
przetsiębiorczym, ale cwaniaków należy eliminować, bo to ooni żerują na
pozostałych. Społeczeństwo oparte na takich zasadach (dot. wszelkich sfer
życia) jakie w tej chwili funkcjonują skazane jest na zagładę w krótkim czasie -
ludzie "zjedzą" siebie nawzajem: najpierw cwaniaki tych uczciwych, a jak
miarka się przepełni, to na odwrót. I po co to? Czy w tym kraju między Odrą a
Bugiem nic nie może być normalne?

Jak szukałam pracy, kiedy miałam 32-lata to w

[barbara.rabarbar]

agencji pośrednictwa usłyszałam "Pani już jest w tym wieku, to pewnie będzie już
pani ostatnia praca". A starym próchnem to jeszcze nie jestem, nawet nie mam
jednego siwego włosa. Zatem granica wykluczenia ze względu na wiek zaczyna się
dużo przed 50-tką.

Tym krajem rządzą idioci (w gospodarce też).

[repres1]

Od 9 lat prowadzę własną kancelarię, a od 5 lat zatrudniam w niej panią 50+, a
dziś nawet 50++. Gdy przyszła do pracy, nie umiała obsługiwać komputera i...
trudno się dziwić, bo nigdy nie miała z nim do czynienia (była kilka lat na
rencie). Poświęciłem jej trochę czasu, bo byłem przekonany, że warto. I nie
pomyliłem się. Dziś trudno byłoby mi pogodzić się z tym, ze mogłaby odejść z
pracy np. ze względu na zły stan zdrowia. Dlatego sam nakazuję jej korzystanie
ze zwolnień lekarskich, gdy czuje się źle. Nie potrzebuję
pracowników "dyspozycyjnych". Pracę organizuję na tyle dobrze, że nie ma
potrzeby "tyrania do północy". Potrzebuję pracowników odpowiedzialnych, a osoby
50+ sa z reguły odpowiedzialne.
Ponieważ mam wiele kontaktów z młodymi, niewielkimi przedsiębiorcami, wiem, że
największą przeszkodą w zatrudnieniu osób 50+ jest ich niechęć do pracy ponad 8-
godzinną "normę" i niewielkie zarobki, jakie im się początkowo oferuje. Możemy
się obrażać na rzeczywistość, ale dzisiejsze czasy wymuszają pracę ponad 8
godzin dziennie, gdy ta praca jest. Trzeba dostosować się do rynku, bo czasy,
gdy dostosowywało się rynek - zbankrutowały. Nie trzeba się też obrażać na
mizerniutkie początkowo pensje. Uwierzcie mi, że bardzo często dostrzega się
dobrego pracownika i zaczyna się o niego dbać. Oczywiście na miarę możliwości
finansowych.
Drodzy Państwo 50+, macie wiele zalet, ale jeszcze więcej trudności w
możliwościach wyeksponowania tych zalet.
Niestety w naszym kochanym kraiku gospodarką też rządzą idioci, którzy mają
utrwaloną tendencję do zatrudniania młodych, "wykształconych" kretynów.
Ponieważ większość z tych menago ma rodowód pszenno-buraczany, otaczają się
gromadą dziewczątek typu "słodka idiotka" i chłopaczków typu "anglojęzyczny
pi@rdoła-fantasta".
Uwierzcie mi jednak, że jest też wielu, którzy was docenią. Może niełatwo ich
znaleźć, może niełatwo ich na początku przekonać do siebie, ale warto szukać
(darujcie sobie ogłoszenia w dużej ramce) i warto się starać.
Jeśli mój ogląd sytuacji wyda się wam ciekawy, będę kontynuował później.

[wawawaw]

Dobry, wspanialy czlowieku !!!
Chyba tylko sam wiesz ile masz racji w tym co napisales. Gratuluje ,zycze
sukcesow. 55-latek harujacy zagranica na godziwa emeryture - bo w Polsce
pewnie bylbym juz starym, stetryczalym Dziadem. Pozdrawiam.

Repres1 pisz dalej:)))

[glos.z.3miasta]

[ewax100]

Gdzie szukać takich pracodawców?

[jagoda85]

Szukałam pracy w wieku 43 lat, między innymi przez pośrednictwa. W
posrednictwach oświadczono mi, że ludzi w tym wieku już się do pracy nie
przyjmuje.

[uros]

JA szykuje sie do emigracji do Norwegii , to mój sposób...

[wawawaw]

Bingo!!! Bardzo dobry sposob.!!!!

[jafran46]

Jak zwykle jest kilka wyjść choć wszyskie warunkowane dobrym zdrowiem. Mnie
wysłano na emeryture w wieku lat44. Czułem się zdruzgotany bo całe życie
zawodowe i rodzinne poświeciłem Polsce.Emerytura starczała na mieszkanie i
chleb . Oszcżędności brak.Mimo zszarganego systemu nerwowego sam założyłem
firmę i przez 10 lat pracowałem z takim samym zaangażowaniem zarabiając
wreszcie najpierw dla siebie a przy okaji dla państwa -a nie odwrotnie. Po 50
roku żcia musimy liczyć tylko na siebie. Głowa do góry.Pozdrawiam wszystkich
50,60 i dalszych "latków"

[bader]

Sprawa zatrudniania 50 latków jest dużo obszerniejszym problemem i dotyczy
całego rynku pracy. Oglądałem niedawno na kanale ARD (pierwszy niemieckiej tv)
program o rynku pracy naszych zachodnich sąsiadów. Padło tam zdanie które
warto przytoczyć w tej dyskusji. Jeden z robotników zapytał „ Co z tego że w
większości zakładów świata pracują niemieckie maszyny, co z tego że niemieckie
samochody jeżdżą po wszystkich drogach świata jeżeli zwyczajny człowiek z tego
bogactwa nic nie ma? Słyszę wypowiedzi że potrzeba pozwolić przedsiębiorcy
zachować więcej pieniędzy przez obniżenie podatków. To oczywiste że jeżeli nie
będzie miał pieniędzy nie wybuduje warsztatu pracy ale czy na pewno
wybuduje ? Czy znany jest Wam łódzki przemysłowiec Karol Scheibler? Wybudował
fabrykę która przyniosła mu ogromny majątek ale – no właśnie – ale także domy
dla zatrudnianych pracowników, szpital, szkołę, przedszkole,sklepy i kto wie
co jeszcze. Nie wystarczy być trzeba jeszcze mieć klasę.
Pozdrawiam

[bibliotekarz76]

Troche dziwne rzeczy wypisujecie... Przede wszystkim, najabrdziej dotknieci
bezrobociem w Polsce sa ludzie mlodzi, nawet wyksztalceni, i to jest problem
calej ekonomii (wynikajacy z nadmiernego opodatkowania pracy). Wiec wcale nie
osoby po 50 maja najgorzej, bo oni maja przynamniej jakas przeszlosc. A co ma
powiedziec facet 30 lat, po studiach, bez pracy?

Po drugie, naturalny porzadek rzeczy jest taki ze w mlodosci pracujemy za slabe
pieniadze, rozwijamy sie, a kolo 50 osiagamy juz taka pozycje ze bieda nam nie
grozi. Niestety u nas te mozliwosc rozwoju wielu odebral socjalizm, i nie ze
swojej winy wyladowali na lodzie.

Po trzecie, wszyscy nawolujecie zeby dawac renty, zasilki i pomoc. Dobra,
dawajmy. Tylko trzeba miec z czego, podpowiem ze jedyne praktycznie zrodlo to
opodatkowac jeszcze bardziej tych ktorzy pracuja. Konczy sie to wzrostem
bezrobocia i (co gorsze) blokowaniem powstawania nowych miesjc pracy, czyli
bezrobociem permanentnym. Bo praca staje sie dla pracodawcy jeszcze drozsza.

I ostatnia rzecz ktora mi przychodzi do glowy. Widze tu wiele slabo skrywanej
niecheci do wszyskich mlodych, bogatych albo przedsiebiorczych. Tylko ze nie ma
co ich potepiac, na nich sie trzeba wzorowac... Albo dalej z wyzszoscia
opowiadac o gowniarzach i dorobkiewiczach, ale stojac w kolejce po pomoc
spoleczna. Wasz wybor.

[majkabis]

bibliotekarz76 napisał:

>
> Troche dziwne rzeczy wypisujecie... Przede wszystkim, najabrdziej dotknieci
> bezrobociem w Polsce sa ludzie mlodzi, nawet wyksztalceni, i to jest problem
> calej ekonomii (wynikajacy z nadmiernego opodatkowania pracy).

Widzisz w tym problem ekonomii? Bo ja tylko problem, jak wyzyskac drugiego
człowieka. Tu chodzi o to, ze człowiek starszy, po 40-stce zaczyna najczęsciej
chorowac, co moze skutkowac czasową absencją. I tu faktycznie- jest problem
ekonomiczny, bo NIE OPŁACA SIE TAKIEGO CZLOWIEKA ZATRUDNIĆ! lepiej młodego,
który ma jeszcze niezszargane życiem zdrowie- ten przynajmniej ma przed soba
jeszcze ze 20 lat, nim zacznie podupadac na zdrowiu. Gdyby tu chodziło o
ekonomie, to własnie zatrudniano by starsze osoby- nie mają juz małych dzieci
*więc nie biora opieki), za to mają doświadczenie, więc nie potrzeba tracic
czasu na przygotowywanie do pracy na danym stanowisku, a poza tym- wiadomo, że
człowiek starszej generacji szanuje bardziej pracę, nie zaciemnia i nie
markuje, że pracuje, chocby i z tego powodu, że bardziej zalezy mu na
stabilizacji, niż na zmianie prac parę lat przed emeryturą.

Wiec wcale nie
> osoby po 50 maja najgorzej, bo oni maja przynamniej jakas przeszlosc.

I co im z takiej przeszłości? Za pieniądze zarabiane w np. 5 lat wczesniej
teraz maja wyzyć?

A co ma
> powiedziec facet 30 lat, po studiach, bez pracy?

Ma podziekować swojej wspaniałej ojczyźnie za wykształcenie i wyjeżdżać tam,
gdzie są normalne perspektywy na zycie. Taki młodzieniec lepiej uczy sie
języków, lepiej znosi zmiany miejsca otoczenia i ma większe szanse na zachodnim
rynku pracy, niz 40-latek ze słabą znajomoscią języka.

>
> Po drugie, naturalny porzadek rzeczy jest taki ze w mlodosci pracujemy za
slabe
>
> pieniadze, rozwijamy sie, a kolo 50 osiagamy juz taka pozycje ze bieda nam
nie
> grozi.

Naogladałes się zagranicznych filmów, na których to ludzie starsi objeżdżają
świat dookoła za pieniądze, odkładane przez lata pracy. Zapominasz tylko, ze w
Polsce nie byo takiego systemu emerytalnego, który by zapewniał godne zycie dla
obecnych emerytów i tych, którzy nimi sie stana w ciągu najbliższych 20 lat.

Niestety u nas te mozliwosc rozwoju wielu odebral socjalizm, i nie ze
> swojej winy wyladowali na lodzie.

Wię dlaczehgo to ludzie starszych obwiniać za zaistniałą sytuację??? Niektórzy
dzisiejsi emeryci pobieraja emerytury na opłakanym poziomie, mimo, że
relatywnie więcej zarabiali od nas obecnie. Tylko co z tego? Ja mam wybór OFE
czy III filaru, a oni- NIE!

>
> Po trzecie, wszyscy nawolujecie zeby dawac renty, zasilki i pomoc.

Zaraz, zaraz. Jakoś nie doczytałam sie tego w tej dyskusji, a raczej chodziło o
znalezienie pracy dla osoby 50-letniej. No chyba, że prace w tym wieku
zaliczasz do pomocy społecznej czy zasiłku.

Dobra,
> dawajmy. Tylko trzeba miec z czego, podpowiem ze jedyne praktycznie zrodlo to
> opodatkowac jeszcze bardziej tych ktorzy pracuja.

Chyba za mało znasz realia. Wg moich obserwacji pracy jest pod dostatkiem,
tylko zamiast 3 osób, to wykonuje ją jedna. Wystarczy porównac zakresy
obowiązków na takich samych stanowiskach u nas i np. w Niemczech.Mało to sie
mówiło o wyzysku w Biedronkach? ak były nadgodziny, bo pracy było sporo, ale
nikt za nie nie chciał płacić. A przeciez gdyby było podejście UCZCIWE, to
kilka innych osób także miałoby pracę.


Konczy sie to wzrostem
> bezrobocia i (co gorsze) blokowaniem powstawania nowych miesjc pracy, czyli
> bezrobociem permanentnym. Bo praca staje sie dla pracodawcy jeszcze drozsza.

Juz Ty nie tłumacz tak pracodawcy. Wystarczy np. uświadomic sobie, ilu
pacjentów w ciągu dnia ma przyjąć lekarz rodzinny, zatrudniony przez
właściciela NZOZu- w Niemczech ta ilośc przypadałaby na przynajmniej 2 dni, a
pensji dostałby kilkakrotnie więcej. To samo, jesli chodzi o pielęgniarki: 1-2
na cały wielki oddział, na dyzurze nocnym, a pacjentów 45, w dzień 4
pielęgniarki, a prace wykonują za 10.

>
> I ostatnia rzecz ktora mi przychodzi do glowy. Widze tu wiele slabo skrywanej
> niecheci do wszyskich mlodych, bogatych albo przedsiebiorczych. Tylko ze nie
ma
>
> co ich potepiac, na nich sie trzeba wzorowac...

Nie sądzę, by jakakolwiek operacja plastyczna czy zmiana metryki urodzenia
wpłynełaby na decyzje pracodawców- o tym juz pisałam; lepszy młody osiłek, niz
starszy, bo to od razu kojarzy się ze zwolnieniami i ciągłą nieobecnościa w
pracy czy niewydolnością ze względu na starzenie się.

Albo dalej z wyzszoscia
> opowiadac o gowniarzach i dorobkiewiczach, ale stojac w kolejce po pomoc
> spoleczna. Wasz wybor.

Może najpierw sobie przejrzyj ustawe o pomocy społecznej- dowiesz sie, że
owszem, mozna dostrać zasiłek okresowy (w wysokości jakies 35 złotych
miesięcznie), ale pod warunkiem, że dzieciom tez się źle powodzi, bo to na nich
ciąży konieczność łożenia na utrzymanie rodziców. W ten sposób niekorzystan
sytuacja na rynku pracy pogarsza także sytuację ich dorosłych dzieci.

[bibliotekarz76]

Pozwole sobie odpowiedziec na te stwierdzenia, ktore uwazam za najbardziej
nietrafne.

<lepiej młodego, który ma jeszcze niezszargane życiem zdrowie- ten przynajmniej
<ma przed soba jeszcze ze 20 lat, nim zacznie podupadac na zdrowiu.

Nie wiem czy przeczytalas moj post, ale bezrobocie najbardziej dotyka ludzi
mlodych. Polecam statystyki GUS. Do tego faktu twoja argumentacja troche nie
pasuje.

<I tu faktycznie- jest problem ekonomiczny, bo NIE OPŁACA SIE TAKIEGO CZLOWIEKA
<ZATRUDNIĆ!

Mowiac scisle - nie oplaca sie takiego czlowieka zatrudnic jesli zasady
wynagrodzenia chorobowego beda regulowane przez polski kodeks pracy. W Kanadzie
np. takiego problemu nie ma.

<wiadomo, że człowiek starszej generacji szanuje bardziej pracę, nie zaciemnia
<i nie markuje

Uwazam ze szacunek dla pracy nie ma nic wspolnego z wiekiem.

<I co im z takiej przeszłości? Za pieniądze zarabiane w np. 5 lat wczesniej
< teraz maja wyzyć?

Piszac na mysli "przeszlosc" mialem na mysli doswiadczenie zawodowe. Ale
odpowiadajac na twoje pytanie - tak, powinni wyzyc za to co zarobili w
przeszlosci. Jesli ktos wydaje pieniadze bez zadawania sobie pytania co moze
sie stac za piec lat, to musi tez sie liczyc z konsekwencjami.

>A co ma powiedziec facet 30 lat, po studiach, bez pracy?
>
> Ma podziekować swojej wspaniałej ojczyźnie za wykształcenie i wyjeżdżać tam,
> gdzie są normalne perspektywy na zycie.

No wlasnie sie to dzieje. Tylko ze naszemu krajowi nie wyjdzie to na dobre.

> Naogladałes się zagranicznych filmów, na których to ludzie starsi objeżdżają
> świat dookoła za pieniądze, odkładane przez lata pracy. Zapominasz tylko, ze
w
> Polsce nie byo takiego systemu emerytalnego,

> Wię dlaczehgo to ludzie starszych obwiniać za zaistniałą sytuację???

Bylbym zobowiazany gdybys nie polemizowala ze stwierdzeniami ktorych nie
uzylem... Napisalem "naturalny porzadek", do ktorego bynajmniej nie zaliczam
socjalizmu. Poza tym wskaz, prosze, fragment w ktorym obwiniam starszych ludzi
za cokolwiek (moze ten: "i nie ze swojej winy wyladowali na lodzie").

<Wg moich obserwacji pracy jest pod dostatkiem, tylko zamiast 3 osób, to
<wykonuje ją jedna. Wystarczy porównac zakresy obowiązków na takich samych
<stanowiskach u nas i np. w Niemczech

Troche jestem zazenowany ta logika... Jest akurat odwrotnie. Podpowiem tylko ze
porownuje sie WYDAJNOSC pracy, a nie zakresy obowiazkow, i pomimo ze wydajnosc
u nas sie poprawia, jest czterokrotnie mniejsza niz w Niemczech. Slownie:
cztery razy. To przecietny niemiecki pracownik pracuje tak jak trzech polskich.
Obserwacje sa dobre w ornitologii, w ekonomii jakos tak sie przyjelo ze polega
sie raczej na liczbach.

To co proponujesz, rozdrabnianie etatow, wprowadzono we Francji pod postacia
skrocenia tygodnia pracy. Od tego czasu bezrobocie troche wzroslo.

> Juz Ty nie tłumacz tak pracodawcy. Wystarczy np. uświadomic sobie, ilu
> pacjentów w ciągu dnia ma przyjąć lekarz rodzinny, zatrudniony przez
> właściciela NZOZu- w Niemczech ta ilośc przypadałaby na przynajmniej 2 dni, a
> pensji dostałby kilkakrotnie więcej.

A jaki to ma zwiazek z opodatkowaniem pracy?... Czy moze odpowiadasz na jakis
inny post?... Zreszta, pracodawcow nie trzeba tlumaczyc. Oni saobie poradza,
najwyzej bezrobocie wsrod pozostalych bedzie troche wyzsze.

> ciąży konieczność łożenia na utrzymanie rodziców. W ten sposób niekorzystan
> sytuacja na rynku pracy pogarsza także sytuację ich dorosłych dzieci.

Bylas uprzejma potraktowac moja metafore doslownie, napisze wiec jeszcze raz.
Mozna narzekac, glosowac za wyzszymi zasilkami i frustrowac sie sukcesem
innych. Mozna tez podjac walke, chociazby pod wiatr. Jak powiada minister
zdrowia - wybor nalezy do ciebie.

Bibliotekarz

Powinnismy zorganizować się i DEMONSTROWAĆ!!!!!!!!

[stoimi]

My 50-latkowie powinniśmy bezustannie władzy przypominać o naszym problemie, bo
władza ma amnezję!Trzeba wykorzystać wszystkie mozliwości w tym też
internet.Jednak jak uczy doswiadczenie górników a nawet ostatnio
homoseksualistów o sprawie zaczyna się mówić,pisac dopiero jak się robi huczne
demonstrację.Tylko KRZYK na ulicy może sprawić że władza zajmie się tym,jak
dotąd niechcianym problemem.Jeśli tego nie zrobimy to pozdychamy z głodu!!!

[rysz.art]

To od nas zależało co przyniesie nam kapitalizm. Naszymi głosami mamy to, co
mamy. I nie ogladajmy sie na innych. Od nas samych zależy jak zyjemy i jak
bedziemy żyć. Przykre jest to, że nieświadoma wiekszość decydowała o
przyszłosci. Demokracja zwyciężyła. I nie miejmy pretensji do innych, miejmy
zal do samych siebie i bliźnich. Nasze dzieci dla których nie mieliśmy czasu,
teraz zapomniały o naszym życiu. Ale przyjdzie opamiętanie. Im też przybywa
latek. Zgrzytam zębami, ale się nie poddaję. Nadal pracuję, chociaż w ciągu
ostatnich 5 lat czterokrotnie musiałem zmienić pracodawcę, teraz zatrudniam się
sam - bez funduszy pomocowych, daje sobie radę. Ale nie siedzę i nie narzekam.
Mam rodzinę która muszę utrzymać. I nie z zasiłku, bo jego zabraknie. I nie
miałem ani jednego dnia bez pracy. Szukanie pracy jest pracą. Ale jeżeli chce
pracować, musze ją wykonać. Nie zgadzam się ze nie ma pracy, jest mnóstwo
niezaradnych, zagubionych którzy zmarnowali swoje życie. Też mogłem jak oni
zamiast bezpłatnie kształcić się, hołdować zasadzie - czy sie stoi ... Żal mi
rówieśników nieudaczników - sami sobie zgotowali ten los.

[mosznamnieboli]

A czym się zajmujesz?
Może zrobiłbym to samo i miałbym problem "z głowy".

do rysz.art CZEKAMY NA RECEPTE NA PRACE

[pia.ed]

rysz.art napisał:

> "Od nas samych zależy jak zyjemy i jak
> bedziemy żyć...
Zgrzytam zębami, ale się nie poddaję. Nadal pracuję, chociaż w ciągu
ostatnich 5 lat czterokrotnie musiałem zmienić pracodawcę, teraz zatrudniam się
sam - bez funduszy pomocowych, daje sobie radę. Ale nie siedzę i nie
narzekam... nie miałem ani jednego dnia bez pracy. Szukanie pracy jest pracą.
Ale jeżeli chce pracować, musze ją wykonać. Nie zgadzam się ze nie ma pracy,
jest mnóstwo niezaradnych, zagubionych którzy zmarnowali swoje życie. Też
mogłem jak oni zamiast bezpłatnie kształcić się, hołdować zasadzie - czy sie
stoi ... Żal mi rówieśników nieudaczników - sami sobie zgotowali ten los.

[pia.ed]

"... teraz zatrudniam się sam - bez funduszy pomocowych, daje sobie radę..."


Dalej czekamy na recepte Twego sukcesu.
Z pewnoscia przyda sie mezowi ewax100 i innym ludziom w malych miasteczkach
z duzym bezrobociem.

rysz.art napisał:

> To od nas zależało co przyniesie nam kapitalizm. Naszymi głosami mamy to, co
> mamy. I nie ogladajmy sie na innych. Od nas samych zależy jak zyjemy i jak
> bedziemy żyć. Przykre jest to, że nieświadoma wiekszość decydowała o
> przyszłosci. Demokracja zwyciężyła. I nie miejmy pretensji do innych, miejmy
> zal do samych siebie i bliźnich. Nasze dzieci dla których nie mieliśmy czasu,
> teraz zapomniały o naszym życiu. Ale przyjdzie opamiętanie. Im też przybywa
> latek. Zgrzytam zębami, ale się nie poddaję. Nadal pracuję, chociaż w ciągu
> ostatnich 5 lat czterokrotnie musiałem zmienić pracodawcę, teraz zatrudniam
się
>
> sam - bez funduszy pomocowych, daje sobie radę. Ale nie siedzę i nie
narzekam.
> Mam rodzinę która muszę utrzymać. I nie z zasiłku, bo jego zabraknie. I nie
> miałem ani jednego dnia bez pracy. Szukanie pracy jest pracą. Ale jeżeli chce
> pracować, musze ją wykonać. Nie zgadzam się ze nie ma pracy, jest mnóstwo
> niezaradnych, zagubionych którzy zmarnowali swoje życie. Też mogłem jak oni
> zamiast bezpłatnie kształcić się, hołdować zasadzie - czy sie stoi ... Żal mi
> rówieśników nieudaczników - sami sobie zgotowali ten los.

50+

[jpsi]

Strasznie niska granica... Ludzie w wieku 50 lat sa prawie w pelni sil. A
medycyna idzie do przodu i granica bedzie sie przesuwac...

KOMUNO wroc

[waldka_zmora]

ale bylibysmy szczesliwi prawda?
kazdy mial prace,dach nad glowa,miche,opieke lekarska....
komuno ty moja komuno

Co z ludzmi po 50 roku zycia?

[parazyd]

Dla Rządu ta grupa ludzie w ogóle nie liczy się. Liczą się chuligani i
awanturnicy spod znaku kilofa, którzy potrafią upomnieć się o "swoje" rzucając
kamieniami i tarasując ulice. A grupa "odrzuconych" jest b. liczna (to raczej
40+ niz 50+) i znacznie bardziej wymagająca pomocy niż górnicy, którzy w końcu
mają przecież pracę.
To bardzo ciekawa konstatacja!
Pozdrawiam wszystkich wyborców PIS-u - czy już dotarło do was jaki los
zgotowaliście sobie i innym?

[blackkot]

A czy myslisz, że gdyby naród wybrał Platformę, to byloby lepiej? Powiedz
dlaczego, jeśli wiesz. To ciekawe

[roines]

Proszę zauważyć jak sprytnie nas załatwiono. Nikt nas nigdy nie pytał czy
chcemy socjalizmu czy kapitalizmu. Nie było w tej sprawie żadnego referendum
ani plebiscytu. Wałęsa w latach osiemdziesiątych mowił “socjalizm tak –
wypaczenia nie”. A stało się zupelnie inaczej – niepostrzeżenia wdepnęliśmy w
kapitalizm, a mówiąc ściśle w gospodarkę rynkową. Miliony z nas zupełnie nie
było do tego przygotowanych. Teraz nie ma już odwrotu – trzeba brnąć dalej.
W latach 80-tych gorąco dyskutowaliśmy o przyszłości Polski. Kiedy
przestrzegałem kolegów, że nie ma kapitalizmu bez bezrobocia i wyzysku, to
zarzucano mi że jestem chyba sprzedajnym komuchem. Wydawało mi się wtedy, że
wiekszość naszych firm rzuconych nagle na głęboką wodę międzynarodowej
konkurencji nie wytrzyma – produkowaliśmy zbyt kiepskie i przestarzale wyroby.
Na szczęście moje przewidywania były zbyt czarne – mnóstwo firm rzeczywiście
padło, ale mnóstwo zostało i radzi sobie całkiem nieźle a jeszcze więcej nowych
firm powstało.
Czytając posty sznownych kolegów nasuwaja mi się pewne refleksje.
1.Większość z kolegów obarcza państwo polskie winą za trudną sytuację
pięćdziesięciolatków. Mają rację chyba tylko o tyle, że państwo nie ma zamiaru
ani woli wrócić do gospodarki nakazowo rozdzielczej, ani nie chce odizolować
Polski od światowych rynków. I bardzo dobrze, że tego nie chce państwo czynić.
Poszliśmy już tak daleko, że nie można zawracać, ale trzeba wytrzymać.
2. Trzeba aby każdy obywatel sobie uprzytomnił, że w kapitaliźmie to nie
państwo odpowiada za jego los. Państwo kapitalistyczne zajmuje się
administracją, polityką fiskalną, wymiarem sprawiedliwości, bezpieczeństwem
wewnętrznym, obroną narodową itp. nie powinno się się natomiast zajmować
bezpośrednim zarządzaniem gospodarki, bo prywatni właściciele zrobią to dużo
lepiej. Rząd może stworzyć tylko tyle miejsc pracy, ile może zatrudnić w swoich
biurach. I nic tu nie pomogą roboty interwencyjne. Nie może też nakazać, by
prywatni wlaściciele zatrudniali tyle a tyle pięćdziesięciolatków. Nie może też
wszystkim dać emerytury, bo dano ich i tak za dużo, a żąden kraj mie ma tylu
tak młodych emerytów i rencistów. Rząd może tylko w ramach swojego budżetu
wspierać biednych ludzi środkami pomocy społecznej i to czyni – bo niewiele
jest państw, które tyle procent środków budżetowych przeznacza na pomoc
społeczną co Polska.
3. Ludzie sami kształtowali swój los od tysięcy lat, kolejni królowie i władcy
dbali tylko o siebie, biednym nie pomagali lecz ich łupili. A ciekawe że z
perspektywy historii nie wypomina się żadnemu wladcy, że za jego czasów iluś
tam ludzi umarło z nędzy, głodu i chorób. Kiedy w latach 90-tych groziła mi
trata pracy i środków do życia, tlumaczylem sobie: “Człowieku, w czasie
okupacji ludzi było blisko tyle co dziś, a miejsc pracy kilkanastokrotnie
mniej. I kto był wolny z głodu nie umierał. Miliony ludzi straciły wszystko,
przeżyło wysyłki na Syberie i do Kazachstanu. Czy to możliwe abym ja wolnej
Polsce sobie nie poradził?” Takie myślenie pomoglo mi przetrwać.
4.To nie rząd pogrąża polskie przedsiębiorstwa, ale my obywatele, kiedy na
półkach sklepowych sięgamy po zagraniczne towary. Ale tak naprawdę, większość
naszych firm się nie pogrąża, probując produkować taniej i lepiej aby sprostać
zagranicznej konkurencji i to im się udaje. Gdyby nie zagraniczna konkurencja
nasi producenci usiedli by na laurach i komu by sie chciało myśleć o obniżce
kosztów i poprawie jakości.
5.Nie można i nie warto uciekać od globalizacji. Popatrzmy na swój komputer;
procesory z USA, dyski z Japonii, kineskop z Tajwanu itd, itp. Konieczny jest
bardzo szeroki międzynarodowy podział pracy – stopień skomplikowania produktów,
ich jakość i taniość nie pozwala na to, by jakikolwiek kraj mógł zamknąć swoje
rynki, odizolować się od świata i robić wszystko sam. Jeżeli to uczyni, jego
obywatele choćby wszyscy mieli pracę, prędzej czy później i tak rozwalą taki
system, tak jak to zrobili Polacy na przełomie lat 1980/90.

Obawiam się, że moje refleksje brzmią cynicznie dla ludzi wychowanych w
socjaliźmie. Ale taka jest prawda. Mnie również trudno pogodzić się z biedą,
bezrobociem i bezdomnością. Czy warto było wchodzić w kapitalizm? Mam wiele
klamotów, których nie miałbym w socjaliźmie ale wcale z tego powodu nie jestem
szczęśliwszy. Czy człowiek nie byłby szczęśliwszy, gdyby zamiast tych klamotów
miał pewną pracę i poczucie bezpieczeństwa na przyszłość?. Pewnie jest możliwe
istnienie takiego państwa gdzie jest wprawdzie biednie, ale równo i
sprawiedliwie. Ale znając ludzką pazerność wydaje mi się, takie państwo może
istnieć tylko w warunkach żelaznej dyktatury. A to juz przerabialiśmy.

[ewax100]

To nie jest tak że ktos nie zapracował przez 50 lat to trudno żeby teraz
wymagał godnego,sprawiedliwego i chociaz skromnego życia.Całe zycie uczciwie
pracowalismy czegos tam nawet sie dorobiliśmy samochodu,mieszkania
własnościowego,jakichś tam oszczędności.Jednak to wszystko jest niczym wobec
braku pracy i braku poczucia bezpieczenstwa na przyszlość.Teraz niestety
wypadałoby wszystkiego sie wyzbyc i zostać bezrobotnym i bezdomnym-brak
perspektyw na przyszłośc- idziemy w dół jak po równi pochyłej.Zgadzam sie że
w takiej sytuacji jest wiele ludzi po 30 czy 40 roku życia ale im ktos starszy
a do emerytury jeszzce 10-15 lat tym w gorszej sytuacji.Wiem że sa miejscowosci
duże gdzie zawsze mozna cos znależć ale w więksosci w małych miastach jest tak
wszedzie i to nie z winy tych ludzi-bo nawet trudno powiedziec żeby cale
rzesze ludzi żle postepowało,było niezaradnych i nie nadawało sie do obecnych
czasów.Jesli z tylu ludzi zrobiono "dziadów" to chyba jest coś nie tak.

[ewax100]

O prosze!!!!! 5 mln ludzi żyje w skrajnym ubóstwie-podano we wiadomościach.Byc
może taka to prawda jak to ze srednia krajowa wynosi 2500zł.A czy tylko 5 mln?
czy znaczy to ze tak wielka liczba ludzi to
nieudacznicy,niezaradni,lenie,pijacy itd.?NIE- to znaczy że ten system,ktory
mamy jest chory i to bardzo chory.Jednostki sie nadmiernie bogacą kosztem tych
biednych czesto bez wyjscia wyzyskiwanych ludzi.

[ali57]

ewax100 napisała:

> O prosze!!!!! 5 mln ludzi żyje w skrajnym ubóstwie-podano we
wiadomościach.Byc
> może taka to prawda jak to ze srednia krajowa wynosi 2500zł.A czy tylko 5 mln?
> czy znaczy to ze tak wielka liczba ludzi to
> nieudacznicy,niezaradni,lenie,pijacy itd.?NIE- to znaczy że ten system,ktory
> mamy jest chory i to bardzo chory.Jednostki sie nadmiernie bogacą kosztem
tych
> biednych czesto bez wyjscia wyzyskiwanych ludzi.

Rakowskiemu i Balcerowiczowi za to podziękuj

czy nie jest to zasługą systemu przez niego narzuconego, bez pytania nas o
zgode?

komuna komuną ,ale jakiś majątek był który stanowił zabezpieczenie miejsc pracy
i emerytur dla wszystkich

jak wyglądało przygotowanie do prywatyzacji? pamiętacie?
za Rakowskiego powstały spółki nomenklaturowe które obsiadły wszystkie
strategiczne gałęzie przemysłu, kupić towar mogłeś tylko przez spółkę która za
wypisanie faktury kasowała niewielki procent ale przy dużym obrocie dawała
ciężką kasę nielicznej grupie nomenklatury, do tego pozwolono im ciągnąć ciężką
kase na imporcie alkoholu i papierosów z importu.
po Rakowskim przyszedł Balcerowicz który owej nomenklaturze pozwlił uwłaścić
się na wspólnym majątku, biedaków okradł wprowadzając oprocentowanie kredytów
w wysokości 90 % MIESIĘCZNIE, przez to też rozłożył cały przemysł który z uwagi
na to że musiał korzystać z kredytów obrotowych padł i stał się łupem za
bezcen.
resztę zrobiło otwarcie rynku dla bubli ze wschodu, doprowadziło to do
wydrenowania rynku z kapitału i dalszy upadek rodzimych firm.

czy było to dziełem przypadku czy celowe działanie?
na czyją korzyść?

a skutek jest taki jak widać

[pia.ed]

--------------------------------------------------------------------------------

"... teraz zatrudniam się sam - bez funduszy pomocowych, daje sobie radę..."

--------------------------------------------------------------------------------
-


Dalej czekamy na recepte Twego sukcesu.
Z pewnoscia przyda sie mezowi ewax100 i innym ludziom w malych miasteczkach
z duzym bezrobociem.

rysz.art napisał:

> To od nas zależało co przyniesie nam kapitalizm. Naszymi głosami mamy to, co
> mamy. I nie ogladajmy sie na innych. Od nas samych zależy jak zyjemy i jak
> bedziemy żyć. Przykre jest to, że nieświadoma wiekszość decydowała o
> przyszłosci. Demokracja zwyciężyła. I nie miejmy pretensji do innych, miejmy
> zal do samych siebie i bliźnich. Nasze dzieci dla których nie mieliśmy czasu,
> teraz zapomniały o naszym życiu. Ale przyjdzie opamiętanie. Im też przybywa
> latek. Zgrzytam zębami, ale się nie poddaję. Nadal pracuję, chociaż w ciągu
> ostatnich 5 lat czterokrotnie musiałem zmienić pracodawcę, teraz zatrudniam
się
>
> sam - bez funduszy pomocowych, daje sobie radę. Ale nie siedzę i nie
narzekam.
> Mam rodzinę która muszę utrzymać. I nie z zasiłku, bo jego zabraknie. I nie
> miałem ani jednego dnia bez pracy. Szukanie pracy jest pracą. Ale jeżeli chce
> pracować, musze ją wykonać. Nie zgadzam się ze nie ma pracy, jest mnóstwo
> niezaradnych, zagubionych którzy zmarnowali swoje życie. Też mogłem jak oni
> zamiast bezpłatnie kształcić się, hołdować zasadzie - czy sie stoi ... Żal mi
> rówieśników nieudaczników - sami sobie zgotowali ten los.

[ewax100]

"Zal mi rówieśnikow nieudaczników-sami sobie zgotowali ten los"- to jest
chore,brak komenatrza

[jednapani]

A recepty na sukces w interpretacj tego pana
jakos nie mozemy sie doczekac ...
Czyzby ten z "sukcesem" to tylko BLUFF ?



ewax100 napisała:

> "Zal mi rówieśnikow nieudaczników-sami sobie zgotowali ten los"- to jest
> chore,brak komenatrza

[ewax100]

Tak,zgadza sie,ale z ta róznica że za czasów Rakowskiego zyło sie lepiej
większości a teraz tylko jednostkom..Kazdy kto chciał pracowac to pracowal i
nie bał sie że z dnia na dzien zostanie "dziadem".Pewnie że tamte czasy mozna
tez krytykowac bo nie były idealne ale ogólnie nie było tyle biedy co
dzisiaj.Wielu ludzi co wcześniej doskonale sobie radzili,pracowali - obecnie z
dnia na dzien pozostaja bez środków do życia i to nie z wlasnej winy.

[mmagda12]

Bariera wieku dla osob poszukiwajacych pracy to wiek do 35 lat.

[mmagda12]

[ewax100]

Nie bardzo rozumiem?a co z tymi po 35-latach -oni nie potrzebyja pracy,nie
musza żyć?Czy może myślałas ze tylko takich przyjmują.

[mmagda12]

Ewax ,napisalam tylko ,jakich przyjmuja tzn ,gdzie bys nie czytala oferty pracy
wszedzie wiek do 35 lat.To jest chore

[ewax100]

Zgadzam sie

[sarana]

W tym roku skończyłam 50 lat. Pracuję na kierowniczym stanowisku, dobrze sobie
zarabiam, utrzymuję rodzinę. W pracy kieruję ludźmi młodymi, w wieku moich
dzieci , ale dobrze się między nimi czuję. A kondycję mam często znacznie
lepszą niż oni. Mój mąż, w tym samym wieku, ma jednak problem, bo nie ma pracy.
Może jak by miał więcej wiary w siebie ? Jest świetnym fachowcem, ale albo
szuka nieskutecznie, albo faktycznie jego lata minęły, z czym trudno się
pogodzić.

[ewax100]

To możesz być szczęśliwa ale pewnie nie pracujesz tam od teraz tylko
wczesniej.Jestes na kierowniczym stanowisku pewnie z wyzszym wykształceniem to
tez ułatwia sprawe.Ale czy ludzi po średnim lub nawet po zasdniczym i po 50
roku a nawet duzo wcześniej po 40 nie mają prawa żyć i pracowac uczciwie w tym
kraju?Oni sa traktowani jak "trędowaci" sa poza społeczeństwem a niestety i z
takich ludzi to społeczeństwo sie składa nie z samych młodych,zdrowych i
wykształconych.

[chimera86]

A ja jeszcze raz podniosę : Komuno wróć!
Czytam Wasze posty i dochodzę jak większość z Was do wniosku,że my 50+ jesteśmy
w tym państwie zbędni.Możemy za to podziękować wypaczonej Solidurności i rządom
AWS.Utrata pracy - bo zakład się przekształcił i sprywatyzował spowodowała,że
mój kuzyn nie dał sobie z tym rady i pewnego razu ,wziął sznur od żelazka i
powiesił się na nim.Ile było takich tragedii?
Ja jestem w pełni sił i zapału do pracy,mam dużo wolnego czasu ,werwę i cóż?
I siedzę w domu,bo mój zakład też się sprywatyzował i dla mnie i innych
"starych" nie było w nim miejsca.Na początku chciałam walczyć,nie mogłam się z
tym pogodzić,płakałam,złościłam się,intensywnie szukałam pracy.Niestety...
Czy się z tym pogodziłam?NIE!!! Ale co mam robić?
Na własną działalność mnie nie stać,kredytu na nią mi bank nie udzieli bo nie
mam zdolności kredytowej itd.Paranoja i błędne koło.Jak w takiej sytuacji mam
się czuć.Ja i wielu mnie podobnych?Tylko jak śmieć ,który już nikomu
niepotrzebny zajmuje niepotrzebnie miejsce w koszu.Co z nim zrobić?Dać do
utylizacji!I państwo miałoby święty spokój.

zróbmy moherową rewolucję

[ali57]

skoro nikt i nic nie jest w stanie odwrócić tej sytuacji

[ewax100]

Do chimery 86: taka jest smutna prawda jak piszesz.Takich tragedii jest
wszedzie bardzo duzo ale to do niektórych nie dociera,żadnych wniosków.W takiej
sytuacji jest bardzo wiele ludzi i siedzą cicho zdesperowani bo nawet nie maja
możliwości gdzies sie przyznać do swojej biedy,swojej sytuacji życiowej,nie
maja dostepu do internetu/wiadomo nie stac ich/Czesto nawet nikt o nich nie wie
bo nie sa nigdzie zarejestrowani.Jeszcze gdy druga strona pracuje a jesli nie?
oboje sa bez pracy-znam wiele takich rodzin.Powiedz jednak jeśli możesz jak
sobie radzisz w tej sytuacji,czym sie zajmujesz?Pozdrawiam Cie bardzo serdecznie

[chimera86]

Droga Ewax100 - radzę sobie w ten sposób,że moje jedyne dziecko wyjechało za
granicę i przesyła mi pieniądze na życie.Czasami udaje mi się "złapać " dorywczo
jakieś sprzątanie,zakupy.Ale to wszystko na dłuższą metę nie ma ładu ni składu.
Pragnęłabym aby moje dziecko nie musiało być tyle tysięcy kilometrów od domu by
mnie pomagać.Odliczam rok za rokiem do emerytury.Lata pracy mam,wieku
niestety(?) nie.Ręki po zasiłek nie wyciągnę,gdyż myślę - są bardziej potrzebujący.
Często jestem na granicy załamania,dzień podobny do dnia.Najbardziej brakuje mi
dawnych przyjaciół,którzy w większości odeszli na zawsze.Nauczyłam się żyć za
0k.7 zł dziennie.Boję się nadchodzących świąt.Będą bardzo smutne i
przepłakane.Jedynym moim pocieszeniem jest mój wierny przyjaciel na czterech
łapach z którym codziennie muszę wyjść na spacer.To też dodaje mi sił.Staram się
też jak najmniej wracać myślami w przeszłość,gdyż to bardzo boli.Kiedyś człowiek
był potrzebny,wesoły,pełen werwy.Chciało się żyć,codziennie będąc wśród ludzi.
Jak to dobrze,że chociaż mam możliwość korzystania z internetu.To też daje mi
chwile zapomnienia o szarej rzeczywistości.Pozdrawiam

[ewax100]

Do Chimery86:Odpowiedz wysłałam na skrzynkę-bardzo mnie wzruszyły Twoje słowa
ale niestety w takiej albo podobnej sytuacji jest wiele ludzi.Pozdrawiam