Mieć dziecko i znaleźć pracę

[ari1]

Jak mam przekonać pracodawcę, że będąc samotną matką mogę pracować równie
dobrze jak osoba bezdzietna?

[ari1]

Czy na prawdę nikt nie ma nic do powiedzenia na ten temat?

[annaszczepanik]

Mam ten sam problem i też próbuje zadać to pytanie. Znam cztery języki,
wykształcenie wyższe, podyplomowe, kilkanaście szkoleń i kursów
specjalistycznych, doświadczenie w pracy w dobrych, duzych międzynarodowych
firmach (jeszcze wtedy nie miałam dziecka ...), mam nawet dwa zawody a teraz
uczę się trzeciego nie mówiąc o ogolnym obyciu i innych atutach ... szukam
pracy nie chwaląc się już ze dwa lata ... do tego wszystkiego jest oczywiście
dziecko ... myślę, że powinnyśmy stworzyć jakieś stronnictwo może
stowarzyszenie albo ruch ... walki bezrobotnych kobiet z dziećmi o pracę. Co Ty
na to ? a może własna firma ?

[ari1]

Droga Aniu, dzięki za zainteresowanie. Szkoda, że nie wykazał go pan ekspert (
a może nie wiedział co odpowiedzieć?:-( ). Czytałam chyba twój post o powrocie
do pracy po urlopie. Ja też jestem na urlopie wychowawczym - moje dziecko ma
dwa lata i myślę o powrocie do pracy od września. Wtedy kończy mi się umowa o
pracę zasiłek itd. Niestety nie mam tak świetnych kwalifikacji jak ty. Mam
skończone studia, wkrótce się obronię, znam dobrze angielski i dogadan się po
rosyjsku i francusku. Pracowałam od 98 roku ale to raczej była praca tylko po
to aby jakoś przetrwać studia i nie bardzo jest się czym chwalić. Jestem jak
najbardziej za aby coś robić. Niestety jestem trochę sceptycznie nastawiona do
stowarzyszeń - wydaje mi się, że mają małą skuteczność. Ale może jestem w
błędzie. Też myślałam o własnej firmie. Niestety wydaje mi się, że nie mam
jakiegoś pewnego pomysłu i trochę mam cykora. Ale wydaje mi się, że o wiele
łatwiej było by mi działać z kimś. Jestem otwarta na wszystkie propozycje. Pisz
na forum lub na mój adres. Pzdr.

[annaszczepanik]

oczywiście z tym stowarzyszeniem to byl żart ... choć może nie jest to głupi
pomysl ... skontaktuje się z tobą bezpośrednio, ale tak czy inaczej dobrze by
było żeby wypowiedzial się p. "ekspert" - jeżeli już się zadeklarowal ...
jako "ekspert" ... a co do moich kwalifikacji ... widzisz sama że są raczej
przeszkodą w zdobyciu pracy niż pomocą ... pozdrawiam.

[krafal]

Mozna tu zaobserwowac taka regule ze kierownicy nie potrafia rozumowac w sposob
logiczny. Jezeli jedna z pan ma wysokie kwalifikacje i dwojke dzieci to z duzym
prawdopodobienstwem mozna przypuszczac ze nie bedzie miala kolejnego dziecka a
przynajmnej to ryzyko (w rozumieniu pracodawcy jest minimalne). Jezeli bylbym
logicznie postepujacym pracodawca to nie sprawialoby mi roznicy czy:
1)zatrudnic kobiete z z dziecmi gdzie ryzyko macierzynstwa jest niewielkie a
sprawe urlopu spowodowanego choroba dziecka mozna rozwiazac poprzez dodatek do
pensji pokrywajacy koszt wynajecia opiekunki do dziecka. Moze byc to wydatek
nie podatkowany jezeli potrakuje sie go jako koszt niezbedny do prowadzenia
dzialalnosci i rozliczany z pracodawca na podstawie faktur
2)mloda mezatke (przeciez na okres urlopu macierzynskiego mozna zatrudnic
pracownika tymczasowego z wyraznie okreslonym koncem kontraktu)
3)mezczyzne – przeciez koszty punktu 1 i 2 nie sa znaczace w skali wydatkow
firmy, nie zmniajsza jej konkurencyjnosci na rynku, nie spowoduja spadku
sprzedazy a moga poprawic satysfakcje pracownika a co za tym idzie jego
wydajnosc.
Wszystko to zdaje sie potwierdzac regule ze kierownictwo sredniego szczebla nie
potrafi postepowac logicznie a dostalo awans dzieki prawu natury o eliminowaniu
idiotow z procesu produkcyjnego przedsiebiorstwa. A moze tez dlatego ze
kierownictwo naczelne nie chce miec pod soba osob inteligentnych (ryzyko
przejecia stanowiska przez podwladnego), a poza tym idiotami latwiej sie
kieruje.
Napisalem tyle i w takim tonie poniewaz jestem rozgoryczony tym ze moja zona
nie moze znalezc pracy od partu miesiecy, co moze byc spowodowane tym ze ma
dziecko. Na szczescie na rozmowie kwalifikacyjnej nie spodkala sie z
upokarzajacym pytaniem czy ma dziecko, jednakze pytanie takie pojawilo sie w
ankiecie wypelnianej przez nia po rozmowie. Co do dzialow personalych to mozna
powiedziec ze w wiekszosci pracuja tam kobiety (matki dzieci). Gdzie ta
solidarnosc i zrozumienie

Dla poprawy humoru odsylam wszystkich do ksiazek Scotta Adamsa („The Dilbert
Rule...”, „The Joy of Work…”, The Dilbert Future… etc.”. To pomoze zrozumiec
motywy postepowania kierowniactwa

Pozdrawiam

Rafal

do Ani

[ask29]

Witaj Aniu!

Przeczytałam Twój post. Jesteś bardzo wykształconą osobą i na pewno znajdziesz
pracę. Twoja sytuacja podobna jest do mojej. Wiem, że zbyt wysokie kwalifikacje
mogą być pewną przeszkodą - pracodawcy boją się, że praca u nich nie będzie
zbyt satysfakcjonująca i będziesz chciała ją zmienić. Ciekawa jestem w jakim
mieście szukasz pracy?
pozdrawiam Cię serdecznie i życzę wszystkiego dobrego dla Ciebie i Twojego
maleństwa,
Ania.

[ask29]

Jestem przekonana, że samotna matka może być lepszą pracownicą niż osoba
bezdzietna ponieważ jest świetnie zorganizowana, odpowiedzialna, a będąc
jedynym żywicielem rodziny z pewnością będzie sumiennie wykonywać obowiązki.
Również ja jestem samotną matką, mam pracę na pół etatu, jestem osobą bardzo
aktywną zawodowo i trudno byłoby mi wytrzymać bez pracy. Myślę, że jest to
dobre rozwiązanie właśnie dla mam małych dzieci. Szkoda tylko, że takich ofert
jest niewiele.
pozdrawiam wszystkie samotne mamy
Ania

Do Sz. P. Eksterta

[ari1]

Dlaczego nie odpowiada Pan na moje pytanie?

[annaszczepanik]

myślę, że p. ekspert niewiele może powiedzieć na ten temat. Przyznam Ci się
szczerze, że sama bylam doradcą personalnym wiele lat - p. Ekspert chyba był
wtedy na etapie matury ... ale cóż czasy się zmieniają i na tym może polega
jego przewaga. Miałam do czynienia w swojej pracy zawodowej z takimi
lalusiami ... oni niewiele mają do powiedzenia na tematy zasadnicze ... tylko
to co wyczytają z podręczników w ramach MBA. Jedyne co możemy zrobić to dużo
szumu wokół sprawy. Dużo pytań, dużo komentarzy i dużo gorzkiej prawdy. A p.
Expert podejrzewam że znowu jest na zwolnieniu. Pozdrawiam.

[marcin.balcerzak]

Szanowni Państwo,

W świetle dość niemiłych uwag, jakie spotykają mnie z Państwa strony chciałbym
przypomnieć, że:
- wykonuję pełnoetatową pracę (czy nawet ponadetatową) w swojej firmie, a
odpowiadam na pytania na forum bezpłatnie i wtedy, gdy mam na to czas (niekiedy
po 2 miesiącach); gdy charakter dyskusji to umożliwia staram się odpowiadać w
sposób pełny i rzetelnie; tematy wybieram, kierując się niekiedy przypadkiem,
ale po jakimś czasie powracam do starszych listów
- pytań jest sporo, nie mam obowiązku brać udział we wszytkich wątkach (jest to
forum, a nie indywidualne konsultacje)
- Panie ari1 oraz Anna Szczepanik jeśli mnie nie lubią (a wnioskuję to
zwłaszcza ze złośliwych komentarzy p. Ani typu: " 'ekspert' ", "znowu na
zwolnieniu" i "laluś") nie muszą przecież wchodzić na tę podstronę i
kontynuować takich dyskusji).

Teraz do p. Ani - skoro była Pani sama doradcą personalnym nie rozumiem,
dlaczego deprecjonuje Pani ten zawód, działa Pani chyba w ten sposób na swoją
niekorzyść (dość dziwne, jeśli od 2 lat nie może Pani znaleźć pracy). Nie wiem,
dlaczego tak niepochlebnie się Pani o mnie wypowiada, skoro mnie Pani nawet nie
zna i nawet nie wie ile mam lat (a mam ich 32, więc chyba z tym wiekiem
maturalnym Pani nie trafiła). W każdej dziedzinie znaleźć można zapewne ludzi,
którzy lepiej lub gorzej orientują się w swojej dziedzinie; ja mam o sobie w
miarę dobre mniemanie. Co ciekawego Pani sama powiedziała ari1?

Temat tego forum jest dość niewdzięczny i być może dla części z Państwa
(zachowujących zwykle anonimowość) forum staje się sposobem wyrażenia swojej
frustracji. Mam nadzieję, że nie oczekują Państwo ode mnie
wskazywania "cudownych sposobów" na poradzenie sobie z określoną trudną
sytuacją, bo zwykle takich nie ma. Podobnie jest z sytuacją p. ari1:
potencjalny pracodawca nie ma prawa pytać Pani o tak osobiste sprawy jak opieka
nad dziećmi. Proponuję nie wskazywać w pierwszym kontakcie z pracodawcą spraw
osobistych (też na etapie dokumentów); jedyny sposób, jaki przychodzi mi do
głowy, to ewentualne późniejsze zapewnienia a zagwarantowanej opiece nad
dzieckiem. Poznałem też podczas mojej pracy firmy "z ludzką twarzą", ale trzeba
ich po prostu długo szukać. Pracodawca "wyrachowany" rzeczywiście mógłby się
też kierować tym, iż może nie będzie Pani w najbliższym czasie rozbudowywać
rodziny.

Pozdrawiam,

MB

[ari1]

Drogi Panie Ekspercie!
Zadając pytanie o brak odpowiedzi na moje pytanie wcale nie miałam zamiaru
robić Panu jakiejkolwiek przykrości. Zauważyłam po prostu, że odpowiedzał Pan
na wątki o wiele późniejsze od mojego - to wszystko. Pańska odpowiedź tylko
utwierdziła mnie w przekonaniu, że trzeba udawać że DZIECKA NIE MA.
Może dobrym wyjściem jest wymiana dowodu osobistego na nowy? O ile dobrze
pamiętam tam nie ma wpisanych dzieci.
Pozdrowionka.

[annaszczepanik]

Przepraszam, ale chciałam Pana trochę sprowokować. Wiedziałam, że bez takiej
prowokacji nasz temat zostanie zapomniany i porzucony. Czasami właśnie
prowokacja jest potrzebna żeby ruszyć sprawę z miejsca. A pana odpowiedz dała
mi wiele do myślenia - jednak odezwał się pan dopiero teraz. Temat jest bardzo
trudny, wszyscy zdają sobie z tego sprawę i niewiele kto zna odpowiedż na takie
pytanie, jak i na wiele innych. Oczywiście zdaje sobie sprawę, że udział w
formum nie jest Pana obowiązkiem i przepraszam jeżeli Pana obraziłam. Proszę
więcej nie brać do siebie takich uwag, raczej może obrócić w żart ???? Tak czy
inaczej pozdrawiam i życzę dalszych sukcesów w pracy zawodowej.

[jop]

annaszczepanik napisał(a):

> Przepraszam, ale chciałam Pana trochę sprowokować.

A właściwie w jakim celu i do czego? Nie masz czegoś lepszego do roboty niż
obrażanie Bogu ducha winnych ludzi i wyzywanie ich od lalusiów?

> Wiedziałam, że bez takiej
> prowokacji nasz temat zostanie zapomniany i porzucony.

I dobrze byłoby, żeby wreszcie został. To już się nudne robi - jak w wątku "Czy
pracodawcy pozwolą nam rodzić dzieci", gdzie można sobie obejrzeć pełen wachlarz
frustracji i niezły koncert dawania upustu postawie roszczeniowej.

>Czasami właśnie
>prowokacja jest potrzebna żeby ruszyć sprawę z miejsca.

A jak właściwie sobie wyobrażasz to ruszenie sprawy z miejsca? Że jedna odpowiedź
eksperta na forum w cudowny magiczny sposób zmieni dziesiątki lat przyzwyczajeń i
przepędzi recesję?

>A pana odpowiedz dała
> mi wiele do myślenia - jednak odezwał się pan dopiero teraz. Temat jest bardzo
> trudny, wszyscy zdają sobie z tego sprawę i niewiele kto zna odpowiedż na takie
> pytanie, jak i na wiele innych.

Akurat rozwiązanie takiej sytuacji jaką obecnie mamy jest teoretycznie proste:
potrzebny nam solidny wzrost gospodarczy, taki, kiedy to pracodawcy będą szukali
pracowników a nie odwrotnie i o dobrych będą dbali, oraz mechanizmy pozwalające
kobietom na godzenie pracy z opieką nad dziećmi. Żadne cudowne metody i sposoby
nie mają tu racji bytu.

Osobiście chcę wierzyć, że kobieta posiadająca dziecko może być równie dobrym
pracownikiem, jak bezdzietny singiel, ale - z całym szacunkiem - jeden
zaobserwowany dość paskudny przypadek osoby, która pracownikiem była tragicznym,
a roszczenia i oczekiwania miała księżycowe a przy każdej okazji podkreślała, że
jej się coś należy/ ona tego nie zrobi/ nie załatwi/ etc. bo ma dziecko, wyrobił
we mnie postawę drobnej podejrzliwości do zatrudniania kobiet z małymi dziećmi.

JoP

Do jopa

[ari1]

jop napisał(a):

temat zostanie zapomniany i porzucony.
>
> I dobrze byłoby, żeby wreszcie został. To już się nudne robi - jak w wątku "Czy
>
> pracodawcy pozwolą nam rodzić dzieci", gdzie można sobie obejrzeć pełen wachlar
> z
> frustracji i niezły koncert dawania upustu postawie roszczeniowej.
Jak coś Cię bezpośrednio nie dotyczy to nie mów od razu, że jest nudne. Chyba
liczba głosów oddanych na ten wątek świadczy o czymś innym.
Frustracje przeżywa chyba znakomita większość bezrobotnych, a nie tylko matki. A
pytanie o swoje prawa to chyba nie jest postawa roszczeniowa.

>
>
>
> Akurat rozwiązanie takiej sytuacji jaką obecnie mamy jest teoretycznie proste:
> potrzebny nam solidny wzrost gospodarczy, taki, kiedy to pracodawcy będą szukal
> i
> pracowników a nie odwrotnie i o dobrych będą dbali, oraz mechanizmy pozwalające
>
> kobietom na godzenie pracy z opieką nad dziećmi.
To to akurat wszyscy wiemy. Pytaniem jest jak sobie radzić w istniejącej sytuacji.

> Osobiście chcę wierzyć, że kobieta posiadająca dziecko może być równie dobrym
> pracownikiem, jak bezdzietny singiel, ale - z całym szacunkiem - jeden
> zaobserwowany dość paskudny przypadek osoby, która pracownikiem była tragicznym
> ,
> a roszczenia i oczekiwania miała księżycowe a przy każdej okazji podkreślała, ż
> e
> jej się coś należy/ ona tego nie zrobi/ nie załatwi/ etc. bo ma dziecko, wyrobi
> ł
> we mnie postawę drobnej podejrzliwości do zatrudniania kobiet z małymi dziećmi.
Bardzo słusznie - oparłeś swoje poglądy na podstawie jednego reliktu z
poprzedniej epoki. Czasy się zmieniły i podejście większości pracowników do pracy
też. Wszystkich - zarówno kobiet z dziesiątką dzieci jak i wolnych facetów.
Trzeba wypruwać sobie żyły i wazelinować na maksa, prawda?
Ja znam mnóstwo ludzi (przeważnie bezdzietnych), którzy w pracy kierują się
zasadą "mało pracuj, dużo stękaj" i dobrze na tym wychodzą.
Tak łatwo jest oceniać ludzi po pozorach, trochę trudniej wniknąć troszkę głębiej
i zobaczyć co tak zaprawdę sobą reprezentuje. Tego właśnie zarówno tobie, jak i
sobie życzę.

[jop]

ari1 napisał(a):

> jop napisał(a):
>
> temat zostanie zapomniany i porzucony.
> >
> > I dobrze byłoby, żeby wreszcie został. To już się nudne robi - jak w wątku
> "Czy
> >
> > pracodawcy pozwolą nam rodzić dzieci", gdzie można sobie obejrzeć pełen wa
> chlar
> > z
> > frustracji i niezły koncert dawania upustu postawie roszczeniowej.
> Jak coś Cię bezpośrednio nie dotyczy to nie mów od razu, że jest nudne. Chyba
> liczba głosów oddanych na ten wątek świadczy o czymś innym.

Dotyczy, to po pierwsze primo, a po drugie primo - nie lubię prowokatorów
rzucających pytania, na które nie ma odpowiedzi, tylko po to, żeby się komuś
wypłakać w rękaw, jacy to oni są biedni, a reszta świata okrutna.

> Frustracje przeżywa chyba znakomita większość bezrobotnych, a nie tylko matki.

O, widzisz. Coś jednak zaczynasz rozumieć. Sytuację mamy ogólnie trudną, wielu
znakomitych fachowców jest bez pracy, więc zwalanie tego, że się jest bez pracy
na niedobrych pracodawców, którzy matek z dziećmi nie chcą do pracy przyjmować,
jest bez sensu.

> A pytanie o swoje prawa to chyba nie jest postawa roszczeniowa.

Prawo do pracy było zapisane w konstytucji poprzedniego ustroju, którego
specjalnie mile nie wspominam. Puk, puk, czasy się zmieniły.

>Pytaniem jest jak sobie radzić w istniejącej sytuacji.

I ekspert na forum ma to podpowiedzieć? Rany boskie, cudotwórca jakiś. "Używaj
czerwonej szminki zamiast różowej, a wszędzie cię przyjmą"? Sorry, ale wystarczy
mieć IQ powyżej, że nie ma cudownego rozwiązania. A jak już koniecznie chcesz
rady, to proszę bardzo:

1) Próbować, próbować, próbować. Kolega właśnie znalazł pracę po 9 miesiacach
szukania i wysłaniu kilkuset CV. A już był bliski załamania. Statystycznie pracę
w końcu się znajdzie.
2) W międzyczasie cośkolwiek robić - kursy, wolontariat, żeby nie zardzewieć i
mieć coś nowego do CV wpisać.
3) Nie poruszać tematu posiadania dziecka w ogóle, jeśli nie jest to wyraźnie
wymagane (np. dostajesz ankietę do wypełnienia i taka rubryczka tam jest).
4) Jeśli zostanie się zapytanym wprost, w żadnym wypadku faktu posiadania dziecka
nie ukrywać (u mnie ktoś, kto ukrył coś znacząco istotnego dla pracy, zaliczyłby
wylot natychmiast po odkryciu sprawy).
5) Informując o posiadaniu dziecka podkreślać, że ma zapewnioną wystarczającą
opiekę i nasze zajmowanie się nim nie będzie kolidowało z pracą - że nie będziemy
zwalniać się co tydzień, bo młode boli gardło, albo urywać się pół godziny
wcześniej, bo przedszkole zamykają.

> Bardzo słusznie - oparłeś swoje poglądy na podstawie jednego reliktu z
> poprzedniej epoki. Czasy się zmieniły i podejście większości pracowników do pra
> cy
> też. Wszystkich - zarówno kobiet z dziesiątką dzieci jak i wolnych facetów.

Bez pracy nie ma kołaczy - że rzucę banałem.

> Trzeba wypruwać sobie żyły

Kolejny mit. Przeważnie przejawiany przez żałosnych frustratów, odwalających
jakąś ogłupiającą robotę od 8 do 16 za kwotę poniżej średniej krajowej, patrzącym
z mieszaniną podziwu, zazdrości i niechęci na tzw. japiszonów.

>i wazelinować na maksa, prawda?

Skoro tak twierdzisz, to pewnie sądzisz po sobie, bo ja nawet nie wiem, co to
jest.

> Ja znam mnóstwo ludzi (przeważnie bezdzietnych), którzy w pracy kierują się
> zasadą "mało pracuj, dużo stękaj" i dobrze na tym wychodzą.

Ach, od razu widać, że pracujących znajomych masz głównie w budżetówce.

JoP

[ari1]

jop napisał(a):

> Dotyczy, to po pierwsze primo, a po drugie primo - nie lubię prowokatorów
> rzucających pytania, na które nie ma odpowiedzi, tylko po to, żeby się komuś
> wypłakać w rękaw, jacy to oni są biedni, a reszta świata okrutna.

Po pierwsze to chyba niewiele rozumiesz z sensu forum - chodzi chyba głównie o to
aby podzielić się doświadczeniami i poznać inny punkt widzenia. Po drugie nikt tu
się nie wypłakuje. Chciałam się tylko dowiedzeć czy posiadanaie dziecka może
mieć dla pracodawcy jakieś pozytywne strony, albo przynajmniej brak negatywnych.

> > Frustracje przeżywa chyba znakomita większość bezrobotnych, a nie tylko ma
> tki.
>
> O, widzisz. Coś jednak zaczynasz rozumieć. Sytuację mamy ogólnie trudną, wielu
> znakomitych fachowców jest bez pracy, więc zwalanie tego, że się jest bez pracy
>
> na niedobrych pracodawców, którzy matek z dziećmi nie chcą do pracy przyjmować,
>
> jest bez sensu.

Ciekawe tylko czemu najwięcej bezrobotnych fachowców to kobiety.
>
> >Pytaniem jest jak sobie radzić w istniejącej sytuacji.
>
> I ekspert na forum ma to podpowiedzieć? Rany boskie, cudotwórca jakiś. "Używaj
> czerwonej szminki zamiast różowej, a wszędzie cię przyjmą"? Sorry, ale wystarcz
> y
> mieć IQ powyżej, że nie ma cudownego rozwiązania.

Wystarczy mieć IQ przeciętne i umieć czytać, żeby zobaczyć, że nikt tu nie
oczekiwał cudownej rady i rozwiązania problemów tylko DYSKUSJI.

Piszasz kilka razy o frustracji. Czytając jednak twoje posty mam wrażenie, że to
właśnie ty jesteś w tym towarzystwie najbardziej sfrustrowany (tylko czym?) i
potrzebujesz się troszkę rozładować.
Jeśli się mylę, to wybacz, drogi Jopie.

[jop]

ari1 napisał(a):

> jop napisał(a):
> Po pierwsze to chyba niewiele rozumiesz z sensu forum - chodzi chyba głównie
o
> to aby podzielić się doświadczeniami i poznać inny punkt widzenia. Po drugie
> nikt tu się nie wypłakuje.

Ktoś się podzielił doświadczeniami, poza wyżalaniem się, że jest wspaniały(a)
ale nikt go nie chce, a pracodawcy są niedobrzy?

>Chciałam się tylko dowiedzeć czy posiadanaie dziecka może
> mieć dla pracodawcy jakieś pozytywne strony, albo przynajmniej brak
negatywnych
> .

Jeśli nie ma wpływu na pracę (a nie powinno, zarówno posiadanie, jak i brak
takowego), to jest ortogonalne w stosunku pracy. (Czyli nie ma żadnych.)

> Ciekawe tylko czemu najwięcej bezrobotnych fachowców to kobiety.

No, czemu? Bo na jednej liście dyskusyjnej ktoś ostatnio napisał, że faceci
spotykają się z taką samą dyskryminacją ze względu na wojsko.

> Wystarczy mieć IQ przeciętne i umieć czytać, żeby zobaczyć, że nikt tu nie
> oczekiwał cudownej rady i rozwiązania problemów tylko DYSKUSJI.

Oczywiście, te bluzgi pod adresem eksperta, nachalne domaganie się odpowiedzi,
wyzywanie od lalusiów z teczkami i wrzaski, że na pewno nie odpowie, bo nie
wie, były tak dla jaj. I bardzo dużo wniosły do dyskusji, naprawdę.

> Piszasz kilka razy o frustracji. Czytając jednak twoje posty mam wrażenie, że
t
> o
> właśnie ty jesteś w tym towarzystwie najbardziej sfrustrowany (tylko czym?) i
> potrzebujesz się troszkę rozładować.
> Jeśli się mylę, to wybacz, drogi Jopie.

Owszem. Czytanie tekstów o tym, jak ktoś bardzo chciałby podyskutować, a jak
dotąd nie napisał niczego, co możnaby uznać za jakoś konstruktywny głos w
dyskusji, wzbudza moją głęboką frustrację.

JoP

[ari1]

jop napisał(a):

> Ktoś się podzielił doświadczeniami, poza wyżalaniem się, że jest wspaniały(a)
> ale nikt go nie chce, a pracodawcy są niedobrzy?

To, co przedstawiasz w tak cynicznym tonie, też jest doświadczeniem. Pan Ekspert
oraz Ty również przedstawiacie swój punkt widzenia - jakaś dyskusja się jednak
toczy.
>
> >Chciałam się tylko dowiedzeć czy posiadanaie dziecka może
> > mieć dla pracodawcy jakieś pozytywne strony, albo przynajmniej brak
> negatywnych
> > .
>
> Jeśli nie ma wpływu na pracę (a nie powinno, zarówno posiadanie, jak i brak
> takowego), to jest ortogonalne w stosunku pracy. (Czyli nie ma żadnych.)

Jednak często w ofertach pracy znajdują się wymagania dotyczące cech osobowości
np. odpowiedzialny czy zorganizowany. A akutat tych rzeczy najlepiej nauczysz się
wychowując dziecko. Jak również większej wytrzymałości na zmęczenie i stres.
>
Bo na jednej liście dyskusyjnej ktoś ostatnio napisał, że faceci
> spotykają się z taką samą dyskryminacją ze względu na wojsko.

Wojsko akurat można odrobić.
>
> Oczywiście, te bluzgi pod adresem eksperta, nachalne domaganie się odpowiedzi,
> wyzywanie od lalusiów z teczkami i wrzaski, że na pewno nie odpowie, bo nie
> wie, były tak dla jaj. I bardzo dużo wniosły do dyskusji, naprawdę.

Zgodzę się z Tobą, że nie należy bluzgać ekspertowi. Dodam też, że na forum o
rozmowie kwalifikacyjnej ekspert oberwał gorzej. Ale dlaczego się nie domagać
odpowiedzi? Po za tym dzięki tym bluzgom sam włączyłeś się w rozmowę.
A tak na marginesie - niestety wiele spraw daje się załatwić tylko przez
upierdliwość i czasami chamstwo.
>
>
> Owszem. Czytanie tekstów o tym, jak ktoś bardzo chciałby podyskutować, a jak
> dotąd nie napisał niczego, co możnaby uznać za jakoś konstruktywny głos w
> dyskusji, wzbudza moją głęboką frustrację.

To bardzo mi Ciebie żal, że frustrujesz się z tak błachego powodu. Co będzie gdy
to Ciebie dopadną jakieś prawdziwe problemy i niepowodzenia?
>

[jop]

ari1 napisał(a):

> jop napisał(a):
>
>
> To, co przedstawiasz w tak cynicznym tonie, też jest doświadczeniem. Pan Eksper
> t
> oraz Ty również przedstawiacie swój punkt widzenia - jakaś dyskusja się jednak
> toczy.

A gdzie w mojej wypowiedzi cynizm, bo nie widzę?

> Jednak często w ofertach pracy znajdują się wymagania dotyczące cech osobowości
> np. odpowiedzialny czy zorganizowany. A akutat tych rzeczy najlepiej nauczysz s
> ię
> wychowując dziecko. Jak również większej wytrzymałości na zmęczenie i stres.

Taaa, klasyczne dowartościowanie się sfrustrowanych gospodyń domowych. To było
złośliwe w zamierzeniu. A teraz konkrety.

Stres spowodowany ryczącym niemowlakiem nie ma nic wspólnego ze stresem np.
dealera w banku. Dom i praca to dwa zupełnie różnie obszary, nie można wyrokować,
jaki ktoś będzie w pracy na podstawie tego, jak zachowuje się w domu.

Poza tym to gie prawda, że posiadanie dziecka uczy zorganizowania i
odpowiedzialności. Znam zarówno doskonale zorganizowanych bezdzietnych, jak i
totalnie niedorobionych dzieciatych, którzy, jak mam wrażenie, żyją tylko dzięki
temu, że jedni bądź drudzy rodzice sypną forsą, wpadną posprzątać, zrobią pranie
i podrzucą jakieś żarcie. (Zestaw odwrotny też się oczywiście trafia.) Więc
proszę nie pitolić, że dorobienie się dziecka czegokolwiek uczy, bo to nie jest
to ani konieczne, ani powszechne, to są cechy osobowości średnio zależne od
rozmnażania.

> Wojsko akurat można odrobić.

Dziecko też. To się "odchowanie" nazywa.

> Zgodzę się z Tobą, że nie należy bluzgać ekspertowi. Dodam też, że na forum o
> rozmowie kwalifikacyjnej ekspert oberwał gorzej.

I to ma być powód do dumy? Sukces dnia rozmemłanej pańci w papilotach i
szlafroku: "dokopałam ekspertowi na forum"?

> Ale dlaczego się nie domagać
> odpowiedzi?

Bo odpowiadanie na pytania nie należy do obowiązków służbowych tych ludzi i nikt
im za to nie płaci, robią to w wolnym czasie w ramach możliwości. Zapewne mają
masę innych rzeczy do roboty, z zarobieniem na chlebek na czele i nachalne
domaganie się odpowiedzi, zwłaszcza w takim tonie, jest po prostu burakowate.

>Po za tym dzięki tym bluzgom sam włączyłeś się w rozmowę.

Pff, nie wiem, skąd ta pewność, że jestem akurat facetem, ale niech Ci będzie.

> A tak na marginesie - niestety wiele spraw daje się załatwić tylko przez
> upierdliwość i czasami chamstwo.

Yes, yes, a od uzyskania odpowiedzi na forum zależy czyjeś życie i zdrowie i w
związku z tym nie należy przebierać w środkach.

> To bardzo mi Ciebie żal, że frustrujesz się z tak błachego powodu. Co będzie gd
> y
> to Ciebie dopadną jakieś prawdziwe problemy i niepowodzenia?

Tak już mam. A patrzenie jak ktoś w dodatku nie ma pojęcia o ortografii, to nawet
jeszcze bardziej.

JoP

[annaszczepanik]

A jednak znów zabierasz głos w naszej sprawie. Tak na marginesie ... współczuje
Twojej mamie i informuje,że papiloty już dawno wyszły z mody.
A ja dzięki dziecku zrozumiałam co mnie najbardziej interesuje i czego chce w
życiu. Długo szukałam pracy na rózne sposoby, wreszcie postanowiłam załozyć
wlasną firmę. Robię wreszcie to co mnie interesuje, to co zawsze chciałam
robić, o czym marzyłam wtedy gdy siedziałam w biurze Doradztwa Personalnego, i
zastanawiałam sie po co mi właściwie taka biznesowa maskarada i sekciarstwo.
Teraz zajmuje sie tym co zawsze chciałam - całkowicie zmieniłam branżę - i
wychodzę na tym jeszcze lepiej niż jak pracowałam. A zapewniam Cię, że było
całkiem nieżle. Gdyby nie dziecko - w życiu bym się na to nie zdecydowała.
Siedziałabym sfrustrowana w jakimś dusznym biurze, w koszmarnym żakieciku i
białej bluzce - od rana do wieczora, i nic bym nie miała z tego dla siebie.
Teraz przynajmniej realizuje swoje marzenia i .... mogę rodzić kolejne
dzieci ....
... a kolega (czy koleżanka ???) jest jeszcze lepszy (a) w bluzgach ode mnie.
Pozdrawiam i życzę większego zaufania do kobiet i matek z dziećmi.

[jop]

annaszczepanik napisał(a):

> A jednak znów zabierasz głos w naszej sprawie. Tak na marginesie ... współczuje
>
> Twojej mamie

Khe? Podkręć jasność wypowiedzi.

>i informuje,że papiloty już dawno wyszły z mody.

Nie wiem, nie używam. A co, ubodło stwierdzenie o rozmemłaniu?

> A ja dzięki dziecku zrozumiałam co mnie najbardziej interesuje i czego chce w
> życiu. Długo szukałam pracy na rózne sposoby, wreszcie postanowiłam załozyć
> wlasną firmę. Robię wreszcie to co mnie interesuje, to co zawsze chciałam
> robić, o czym marzyłam wtedy gdy siedziałam w biurze Doradztwa Personalnego, i
> zastanawiałam sie po co mi właściwie taka biznesowa maskarada i sekciarstwo.
> Teraz zajmuje sie tym co zawsze chciałam - całkowicie zmieniłam branżę - i
> wychodzę na tym jeszcze lepiej niż jak pracowałam. A zapewniam Cię, że było
> całkiem nieżle. Gdyby nie dziecko - w życiu bym się na to nie zdecydowała.
> Siedziałabym sfrustrowana w jakimś dusznym biurze, w koszmarnym żakieciku i
> białej bluzce - od rana do wieczora, i nic bym nie miała z tego dla siebie.
> Teraz przynajmniej realizuje swoje marzenia i .... mogę rodzić kolejne
> dzieci ....

No to o co Ci, <pierwszy bluzg> do jasnej cholery </pierwszy bluzg> chodzi? Siedź
sobie w domu, rodź dzieci, realizuj się w pieluchach, cudownie, wspaniale,
wszyscy się z tego cieszymy, będzie kto miał pracować na naszą emeryturę, albo
zakładaj własną firmę w samym środku recesji, powodzenia, na pewno się uda.

Tylko nie wypłakuj się po całym Internecie, że jesteś biedna i pokrzywdzona, i
nikt Cię nie chce zatrudnić, bo Ty tak naprawdę nie chcesz pracować i dziecko
jest dla Ciebie bardzo wygodnym pretekstem - no przecież Ty byś chciała, ale ci
brzydcy pracodawcy nie chcą Cię zatrudnić. (Znasz taką grę "Dlaczego ty nie -tak
ale"?) Zresztą doprawdy nie wiem, po co te żale, skoro i tak chcesz się na nich
wszystkich wypiąć i zakładać własną firmę - tak dla sportu?

> ... a kolega (czy koleżanka ???)

Co za różnica?

> jest jeszcze lepszy (a) w bluzgach ode mnie.

Pokaz choć jeden mój tekst równej klasy jak ten, który byłaś uprzejma wrzucić
ekspertowi.

> Pozdrawiam i życzę większego zaufania do kobiet i matek z dziećmi.

Na zaufanie trzeba zapracować, a podkopać je strasznie łatwo - wystarczy jedna
cwana panienka, która mówi, że jej nie można zwolnić, bo jest samotną matką, a
niech tylko ktoś spróbuje, to oskarży prezesów, że ją molestowali.

JoP

[ari1]

jop napisał(a):

>
> No to o co Ci, <pierwszy bluzg> do jasnej cholery </pierwszy bluzg>
> chodzi? Siedź
> sobie w domu, rodź dzieci, realizuj się w pieluchach, cudownie, wspaniale,
> wszyscy się z tego cieszymy, będzie kto miał pracować na naszą emeryturę, albo
> zakładaj własną firmę w samym środku recesji, powodzenia, na pewno się uda.
>
> Tylko nie wypłakuj się po całym Internecie, że jesteś biedna i pokrzywdzona, i
> nikt Cię nie chce zatrudnić, bo Ty tak naprawdę nie chcesz pracować i dziecko
> jest dla Ciebie bardzo wygodnym pretekstem - no przecież Ty byś chciała, ale ci
>
> brzydcy pracodawcy nie chcą Cię zatrudnić. (Znasz taką grę "Dlaczego ty nie -ta
> k
> ale"?) Zresztą doprawdy nie wiem, po co te żale, skoro i tak chcesz się na nich
>
> wszystkich wypiąć i zakładać własną firmę - tak dla sportu?

Ten piękny tekścik, wraz z uwagami typu "sfrustrowana gospodyni domowa" i
"rozmemłana pańcia w papilotach" pięknie się sam komentuje. Gdzie nabrałeś takich
uprzedzeń? Piękny stek idiotycznych sterotypów. Czy wogóle coś zrozumiałeś z
poprzedniej wypowiedzi?
>
> > ... a kolega (czy koleżanka ???)
>
> Co za różnica? Żadna
>
> > jest jeszcze lepszy (a) w bluzgach ode mnie.
>
> Pokaz choć jeden mój tekst równej klasy jak ten, który byłaś uprzejma wrzucić
> ekspertowi.
> >
> Na zaufanie trzeba zapracować, a podkopać je strasznie łatwo - wystarczy jedna
> cwana panienka, która mówi, że jej nie można zwolnić, bo jest samotną matką, a
> niech tylko ktoś spróbuje, to oskarży prezesów, że ją molestowali.

Byłeś tak oburzony gdy ekspert nazwany został lalusiem. A co sam robisz -
wymyślasz coraz to nowe epitety określające kobiety prowadzące dom czy samotne
matki.
Oczywiście - jeśli jedna matka zachowuje się nie w porządku to trzeba skreślić
wszystkie. A jeśli jakiś pracownik Cię okradnie - to co? Już nikogo więcej nie
zatrudnisz? Czy nie zatrudnisz np. kogoś o takim samym kolorze oczu? Taka jest
twoja logika.
Mam wrażenie, że należysz do osób, które zawsze chcą powiedzieć ostatnie słowo. A
że argumenty Ci się skończyły więc starasz się "dokopać pańciom w papilotach".
Niech siedzą w kuchni i obierają ziemniaki.
Wyjdź sobie kiedyś w wolnej chwili na dowolny plac zabaw i zobacz ile jest
młodych matek - wykształconych, zadbanych, pogodnych i wcale nie sfrustrowanych.
I zastanów się czy to, że ktoś zdecydował się poświęcić część czasu
przeznaczonego na robienie kariery na wychowanie dziecka oznacza, że nie ma
żadnych innych ambicji.
A skoro tak Cię męczą te wypłakiwania i wyżalania to po co ciągle tu zaglądasz?
Jesteś masochistą?

[jop]

ari1 napisał(a):

> Ten piękny tekścik, wraz z uwagami typu "sfrustrowana gospodyni domowa" i
> "rozmemłana pańcia w papilotach" pięknie się sam komentuje. Gdzie nabrałeś taki
> ch
> uprzedzeń?

Z życia i obserwacji.

>Piękny stek idiotycznych sterotypów. Czy wogóle coś zrozumiałeś z
>poprzedniej wypowiedzi?

"W ogóle" pisze się osobno.

>
> Byłeś tak oburzony gdy ekspert nazwany został lalusiem. A co sam robisz -
> wymyślasz coraz to nowe epitety określające kobiety prowadzące dom czy samotne
> matki.

Ależ to nie dotyczy wszystkich kobiet prowadzących dom ani wszystkich samotnych
matek - tylko specyficznego agresywno-sfrustrowanego podtypu.

> Oczywiście - jeśli jedna matka zachowuje się nie w porządku to trzeba skreślić
> wszystkie. A jeśli jakiś pracownik Cię okradnie - to co? Już nikogo więcej nie
> zatrudnisz? Czy nie zatrudnisz np. kogoś o takim samym kolorze oczu?

Jeśli ktoś będzie twierdził, że źle pracuje właśnie dlatego, że ma oczy
niebieskie, to owszem - już nigdy nie zatrudnię kogoś z niebieskimi oczami.

>Taka jest
>twoja logika.

Moja logika jest taka, że skoro ktoś twierdzi, że wolno mu się spóźniać do pracy,
permanentnie się w tej pracy w ogóle nie pojawiać, urywać się kiedy się da i
generalnie niewiele robić, a wszystko to tłumaczy byciem samotną matką - logiczne
jest, że pracodawca będzie wolał samotnych matek już nie zatrudniać. Sorry, lajf
iz brutal.

> Mam wrażenie, że należysz do osób, które zawsze chcą powiedzieć ostatnie słowo.

Oczywiście.

> A
> że argumenty Ci się skończyły więc starasz się "dokopać pańciom w papilotach".

To rzuć jakimiś merytorycznymi argumentami. Czekam z niecierpliwością.

> Niech siedzą w kuchni i obierają ziemniaki.
> Wyjdź sobie kiedyś w wolnej chwili na dowolny plac zabaw i zobacz ile jest
> młodych matek - wykształconych, zadbanych, pogodnych i wcale nie sfrustrowanych
> .

No właśnie. One się gromadnie jakoś nie wyżalają w Internecie i za to je lubię.

> I zastanów się czy to, że ktoś zdecydował się poświęcić część czasu
> przeznaczonego na robienie kariery na wychowanie dziecka oznacza, że nie ma
> żadnych innych ambicji.

Oczywiście, że nie, ale nie utyskuje, że nie może robić kariery, bo dziecko mu
przeszkadza, tylko stawia sprawę jasno: teraz wychowuje dziecko i to jest jego
wybór.

> A skoro tak Cię męczą te wypłakiwania i wyżalania to po co ciągle tu zaglądasz?
> Jesteś masochistą?

Nie, lubię patrzeć, jak ludzie uczą się dyskutować.

JoP

[annaszczepanik]

Oczywiście, że masz w tym wszystkim rację - pod warunkiem, że z tym co mówisz,
piszesz, z wszystkimi Twoimi poglądami na zycie i na kobiety - jesteś szczęśliwy
(a)., jeżeli się w tym realizujesz i sprawia ci to satysfakcję - z pewnością
idziesz dobrą drogą. Zrobiła się niezła awantura - a to przecież chodzi o
konkretne rady, sugestie - ja zrozumiałam, że nie miejsce tu na bluzgi i
przeprosiłam, a Ty dalej się awanturujesz i wściekasz - myślę że nie ma o czym
gadać.

[jop]

annaszczepanik napisał(a):

> Oczywiście, że masz w tym wszystkim rację - pod warunkiem, że z tym co mówisz,
> piszesz, z wszystkimi Twoimi poglądami na zycie i na kobiety - jesteś szczęśliw
> y
> (a)., jeżeli się w tym realizujesz i sprawia ci to satysfakcję - z pewnością
> idziesz dobrą drogą.

A dziękuję, rzeczywiście nie narzekam.

>Zrobiła się niezła awantura

E tam. Ty chyba solidnej awantury nie widziałaś. ;-)

>- a to przecież chodzi o
> konkretne rady, sugestie - ja zrozumiałam, że nie miejsce tu na bluzgi i
> przeprosiłam, a Ty dalej się awanturujesz i wściekasz - myślę że nie ma o czym
> gadać.

Jasne, jasne, ale ja naprawdę chcę się dowiedzieć, co Wy, z Waszego punktu
widzenia konkretnie proponujecie, żeby pracodawcy chętniej zatrudniali kobiety
mające dzieci. Tylko _konkretnie_ - bez marudzenia, że niedobrzy, że powinni, że
uprzedzenia.

JoP

[ari1]

jop napisał(a):


> Jasne, jasne, ale ja naprawdę chcę się dowiedzieć, co Wy, z Waszego punktu
> widzenia konkretnie proponujecie, żeby pracodawcy chętniej zatrudniali kobiety
> mające dzieci. Tylko _konkretnie_ - bez marudzenia, że niedobrzy, że powinni, ż
> e
> uprzedzenia.
>
No właśnie, co tu można zaproponować? Bo czy ktoś mi uwierzy gdy powiem, że jak
trzeba będzie to będę zostawać po godzinach, pracować w soboty i niedzielę i nie
będę na coraz to nowych zwolnieniach? Co mam zrobić gdy zamiast o wykształcenie,
umiejętności i wizje pytają się o plany rodzinne? Zaraz będzie, że marudzę i się
wypłakuję. Oczywiście, zdaję sobie sprawę, że wszystkim bezrobotnym jest trudno,
ale niektórym jest trudniej (np. też osobom w wieku przedemerytalnym).
Będęc w ciąży pracowałam prawie do końca, dwa razy się spóźniłam do pracy i przez
tydzień byłam na zwolnieniu. Nie poleciałam od razu do szefa powiedzieć o moim
błogosławionym stanie tylko wstrzymałam się z tym dopóki nie było widać. Właśnie
dlatego żeby ktoś mi nie wmawiał, że domagam się jakiegoś specjalnego
traktowania. Pracowałam dokładnie tak samo jak przedtem a nawet więcej bo miałam
więcej obowiązków.
Wiem, że dziecko nie będzie mi przeszkadzać w pracy. Będzie miało zapewnioną
opiekę. Czas, który poświęciłam na jego wychowanie (wychowanie - a nie spłodzenie
i urodzenie) pozwolił mi wiele rzeczy przemyśleć a także trochę się dokształcić.
Niestety nie wiem, jak mam o tym przekonać innych.
Mam niestety wrażenie, że tak jak niektórzy myślą, że wszyscy polacy to złodzieje
samochodów a blondynki są głupie, to inni, że matki źle pracują. Wystarczy jeaden
przykład złej pracownicy i utrwala się opinia o cwanych panienkach, których nie
można zwolnić.
Pójście do pracy nie jest też tylko fanaberią sfrustrowanej gosposi. Jest to
przeważnie konieczność. Albowiem odchowanie dziecka ( w odróżnieniu od pójścia do
wojska) kosztuje.
Kończę swoje marudzenia na tym forum i informuję, że nie jestem sfrustrowana ani
rozmemłana, póki co mam za co żyć i co robić, dokształcam się, szukam pracy nadal
i czekam na nadjście lepszych czasów. I nie szukam po to aby zaraz zajść w ciążę.
Pozdrowionka.

[annaszczepanik]

a jednak Pan zareagował na moją wypowiedż mimo że uważa Pan sprawę za niewartą
dyskusji. Jedno z czym się z panem zgodzę to moje niesłuszne zarzuty skierowane
do p. Balcerzaka. Akurat on nie jest niczemu winien - a wiadomo, że po głowie
dostają ci co się wychylają tak jak p. Marcin występując na forum jako ekspert.
Nie chce kierować moich zarzutów do p. Marcina bezpośrednio, ale metody
rekrutacji - metody analizy przydatności kandydatów do pracy pozostawiają wiele
do życzenia. Przyjmując do pracy kobietę z małym dzieckiem podejmujemy takie
samo ryzyko jak przyjmując jakąkolwiek inną osobę. Zawsze istnieje zagrożenie
że może wystąpić jedna z sytuacji i są one niezależne od płci i sytuacji
rodzinnej: np. brak odpowiednich kwalifikacji, brak predyspozycji do
wykonywania takiej czy innej pracy, brak motywacji, alternatywna oferta pracy,
wznowienie nauki, wyjazd za granicę, powołanie do wojska, choroba itp. Trudno
przewidzieć co może się zdarzyć. W trakcie swojej pracy przekonałam się, że
pracodawcy często nie potrafią i nie lubią podejmować takich decyzji jak
zatrudnienie nowej osoby do firmy. Podejmują taką decyzje przypadkowo i na
zasadzie "komu lepiej z oczu patrzało". I nie ma się co dziwić bo to są bardzo
trudne decyzje. Najgorsze jest to że w tym wszystkim słysząc o małym dziecku
albo urlopie wychowawczym od razu umywają ręce z ulgą, że mają jednego
kandydata mniej.
Na koniec pragnę powiedzieć, że wychowywanie dziecka - znajomość właściwych i
skutecznych metod aby wychować mądrego, wrażliwego i inteligentnego człowieka -
umiejętność ich zastosowania - to kompetencja bardzo istotna, po analizie
której pracodawca może zorientować się czy ma do czynienia z wartościowym
kandydatem czy nie. Niezbędna do tego jednak jest znajomość wlaściwych metod
rekrutacji, rozmowa wstępna na temat kompetencji a nie planów rodzinnych. Tak
piszą we wszystkich podręcznikach zarządzania zasobami ludzkimi - ale z
praktyki wynika, że niewiele kto je czyta. Pozdrawiam

[aleks_]

W dzisiejszych czasach firmy sa zorientowane na maksymalizacje zysku. Dlatego
przy obecnym stanie kodeksu pracy zatrudnienie nowego pracownika musi byc
starannie przemyslana inwestycja. Dla pracodawcy zatrudnienie kobiety z
dzieckiem, szczególnie samotnej niesie ze soba zbyt duze ryzyko (zwolnienia,
niechec przemieszczania sie, niechec do nadgodzin).
Ja "atrakcyjnosc" kandydata dla pracodawcy widzial bym w takim szyku
1) mezczyzna samotny,
2) mezczyzna który ma rodzine,
3) kobieta samotna
4) kobieta z dzieckiem (ma meza)
5) kobieta samotna z dzieckiem
6) kobieta która ma męza ale jeszcze nie maja dziecka

A zeby pomieszac w tym szyku wystarczy wprowadzic dwa zapisy do kodeksu pracy:
- pracodawca moze zwolnoc osobe na zwolnieniu lekarskim
- pracodawca moze zwolnic kobiete w ciazy

Proste nie?

[lui5]

aleks_ napisał(a):

>
>
> A zeby pomieszac w tym szyku wystarczy wprowadzic dwa zapisy do kodeksu pracy:
> - pracodawca moze zwolnoc osobe na zwolnieniu lekarskim
> - pracodawca moze zwolnic kobiete w ciazy
>
> Proste nie?

Tylko co to da, że będzie można zwalniać te osoby?

[aleks_]

1) Pracodawca nie bedzie bal sie zatrudnic kobiete, w obawie, ze zajdzie w
ciaze i bedzie blokowac mu etat na dlugie miesiace
2) Kobieta w ciazy czy z malym dzieckiem nie bedzie na sile brac zwolnien
lekarskich

[no-name1]

aleks_ napisał(a):

> 1) Pracodawca nie bedzie bal sie zatrudnic kobiete, w obawie, ze zajdzie w
> ciaze i bedzie blokowac mu etat na dlugie miesiace
> 2) Kobieta w ciazy czy z malym dzieckiem nie bedzie na sile brac zwolnien
> lekarskich
>

Trafny punkt widzenia.
Ale z drugiej strony to jest bardzo niebezpieczne. Wprowadzenie takich zapisow
jak proponujesz rozwiazuje wprawdze problem zatrudnienia, ale tworzy z kolei
identyczny problem pt. co zrobic, aby pracodawcy nie zwalniali kobiet w ciazy. Bo
wiadomo, ze kazdy (no moze kazdy) pracodawca zwolni w trybie natychmiastowym
kobiete, ktora zaszla w ciaze, majac do tego prawo. Przeciez nie bedzie chcial
placic za jej zwolnienia, porody, macierzynskie i inne przywileje.
Zadnymi przepisami nie zmieni sie faktu, ze kobieta w wieku reprodukcyjnym jest
potencjalnie podejrzana. Po prostu, lepszy jest facet i koniec kropka. I zeby nie
wiem co wymyslic i tak nie zmienimy podstawowego faktu, ze kobieta w ciazy to
problem dla pracodawcy. NO chyba zeby stworzyc program dotacji dla pracodawcy,
ktory ma ciezarna pracownice. Np. przez caly okres ciazy, urlopu macierzynskiego,
zwolnien lekarskich, pracodawca dostawal by np. zwolnienie podatkowe, albo cos
tam, trudno mi teraz wymyslic co. To by dopiero poprawilo sytuacje kobiet. To by
byla rewolucja. Wtedy mezczyzni stali by sie mniej warci dla swoich pracodawcow,
bo nie mozna by bylo na nich zarobic.
Co wy na to?

[lui5]

no-name1 napisał(a):

> aleks_ napisał(a):
>
> > 1) Pracodawca nie bedzie bal sie zatrudnic kobiete, w obawie, ze zajdzie w
>
> > ciaze i bedzie blokowac mu etat na dlugie miesiace
> > 2) Kobieta w ciazy czy z malym dzieckiem nie bedzie na sile brac zwolnien
> > lekarskich

Dlaczego kobieta w ciąży to od razu blokowanie etatu na całe miesiące?
Teraz kobiety starają się raczej na siłę nie brać zwolnień lekarskich, mimo iż
czasami powinny.
> >
>

> Bo
> wiadomo, ze kazdy (no moze kazdy) pracodawca zwolni w trybie natychmiastowym
> kobiete, ktora zaszla w ciaze, majac do tego prawo. Przeciez nie bedzie chcial
> placic za jej zwolnienia, porody, macierzynskie i inne przywileje.

Pracodawca płaci tylko za pierwsze 30 dni zwolnienia, zasiłek macierzyński i
wychowawczy płaci ZUS, zasiłek porodowy już chyba jest chyba tylko dla
najbiedniejszych.
Co masz na myśli pisząc o innych przywilejach?

[no-name1]

znajomość właściwych i
> skutecznych metod aby wychować mądrego, wrażliwego i inteligentnego człowieka -
>
> umiejętność ich zastosowania - to kompetencja bardzo istotna, po analizie
> której pracodawca może zorientować się czy ma do czynienia z wartościowym
> kandydatem czy nie. Niezbędna do tego jednak jest znajomość wlaściwych metod
> rekrutacji, rozmowa wstępna na temat kompetencji a nie planów rodzinnych. Tak
> piszą we wszystkich podręcznikach zarządzania zasobami ludzkimi - ale z
> praktyki wynika, że niewiele kto je czyta. Pozdrawiam
>


Piekne to. Proponuje wszystkim matkom wpisac w CV takie zdanko: 'znajomość
właściwych i skutecznych metod aby wychować mądrego, wrażliwego i inteligentnego
człowieka -umiejętność ich zastosowania'. Toz to rzeczywiscie powalajace
kwalifikacje. Ja tam od razu bym Cie zatrudnila. Chociaz nie wiem jak Ci z oczu
patrzy.