Czy wszyscy nienawidzą swojej pracy??

[milena-milena]

Witam wszystkich! Odpowiedzcie mi proszę na pytanie - czy ja mam takiego pecha, czy to po prostu tak jest, że w każdej pracy jest strasznie?

Jestem w czwartej swojej pracy (media), mam 27 lat. Naprawdę, nie liczę na cuda, kokosy i żaden ideał, ale gdy pomyślę, że jutro poniedziałek, ogarnia mnie przygnębienie i rezygnacja.

W każdej mojej pracy panowała chora atmosfera, jakieś absurdalne podjazdy i intrygi, wszędzie szef był kompletnym idiotą (częściej - kompletną idiotką), zakompleksionym typkiem wyżywającym się na pracownikach. Wszędzie każdy dzień był niechcianą walką z ludźmi, wszędzie przed pójściem tam rano zastanawiałam się, czy nie rzucić tego wszystkiego - tylko wtedy co?? Czy wszędzie jest takie piekło?

Najbardziej mnie przeraża to, że trzeba pracować do końca życia, bo inaczej skąd wezmę kasę? Codziennie ileś godzin w koszmarze. Czy tak jest prawie wszędzie, czy może tak źle trafiam? Czy dla was też życie jest koszmarem przez pracę??

zauważyłem że na pracę najbardziej narzekają panie

[Gość: ziutek]

w związku z tym pomysł, aby panie nie pracowały, albo pracowały bardziej
hobbistycznie niż zawodowo nie jest taki zły - no bo po co komu potem taka
dziewczyna, żona czy matka?

[milena-milena]

no i niestety potwierdza sie moje przypuszczenie ze ciezkie przypadki glupoty sa
wszedzie :/

[Gość: phi]

Te co narzekają na pracę, zwykle narzekają na wszystko inne tak samo. Nie będą narzekać na pracę, to na chłopa, bycie kurą domową itp.

[jane-panzram]

kręci cię pojazd po kobietach? Od urazów i odchyłów jest psychiatra.

[tibarngirl]

a co przypadkami gdy kobieta musi utrzymać się sama, bo partnera nie ma?

[Gość: pff]

Nie...nie wszyscy. Pracy nienawidzą Ci co mają wyjątkowego pecha, Ci
którzy niewiele potrafią i życiowi nieudacznicy. Ewentualnie tacy,
którzy lubią sobie pomarudzić ale żeby coś zmienić to już sił
brakuje (w tym sztandarowe wytłumaczenie - bo w małym miasteczku nie
ma możliwości). Gnaj kobieto jak najdalej od tej roboty. Im później
się za to zabierzesz tym gorzej...

[Gość: emilla112]

U mnie też jest kiepsko: niekompetentny kierownik, ogólny chaos, brak współpracy
między pracownikami (odpychanie problemów, odpowiedź nie wiem najczęstsza), brak
jasno określonej ścieżki kariery (jestem od wszystkiego i nie do końca wiem co
jest a co nie jest moim obowiązkiem).

Dlatego wiem, że nie będę siedzie w tej firmie do emerytury. I rozglądam się za
inną pracą.

Generalnie uważam że pracę zawsze można się zmienić, jeśli się nie podoba. Można
też nie pracować o ile ktoś ma lepszą alternatywę.

[milena-milena]

Caly czas szukam innej, ale bez powazniejszych znajomosci w mojej branzy nic sie
nie zdziala. nikt nie patrzy na kompetencje, liczy sie tylko prywatna sympatia,
kto kogo zna. dziewczyna szefa na wejsciu (jakims cudem wygrala konkurs,
doprawdy coz za przypadek ze sie tak akurat spotkali w jednej firmie ;) dostala
wszystkie przywileje, ktorych nie mial nikt inny z powodu jak wtedy mowili
kryzysu ;) i tak jest na kazdym kroku. niestety nie ma dokad wiac. coz pozostaje
chyba zaprzyjaznic sie z jakimis grubymi rybami haha.

[Gość: pff]

albo pomyśleć o zmianie branży. Zapytaj sama siebie czy chcesz się
bawić w jakieś sztuczne znajomości, których obecnie nie masz (tak
przynajmniej wnioskuję z Twojego postu) i w kolejnych firmach
zastanawiać się czy Twoje znajomości są lepsze niż dziewczyny
szefa...Powtórzę raz jeszcze...wiej jak najszybciej...

ty to masz problemy

[Gość: lump]

weź kup sobie psa (dziecka bym ci ne polecał, bo szkoda dziecka) i wyjdź z nim
gdzieś w las, łakę, albo coś - bo inaczej to ze zgryzoty urodę stracisz, wdzięk
i czar i co będzie jak wdzięĸi przeminą - nawet nikt zajomości nie będzie chciał
zawrzeć, żeby było znajomości
praca to nie wszystko - wyrzucjają, zwalniają cię? jeśli nie - to rób co masz
robić a reszta cię niech nie obchodzi - od tego są ludzie, którzy za to biorą kasę
ewntualnie jełi masz alergię na sierść to się możesz pomodlić - tyle tego jest,
że coś dla siebie znajdziesz

[Gość: a]

aha, czyli polozyc uszy po sobie i zyc w koszmarze. mozna i tak.

[osmomoz]

Jeżeli nie możesz zmienić swojej pracy to postaraj się chociaż zmienić do niej swój stosunek ... więcej dystansu i luzu na pewno nie zaszkodzi ;-)

[o-qrde.pl]

To ludzie tworzą pracę, i wygląda, że oni głównie Cię wnerwiają.
Może pmyśl o tym, co mogłabyś robić sama.

[myshen82]

Szukaj nowej pracy, albo przynajmniej sie rozgladaj...
Ja jestem w podobnej sytuacji: nie lubie swojej pracy, czuje (zaledwie po paru
miesiacach) ze sie nie rozwijam, ze mam za wysokie kwalifikacje, ze marnuje czas
i ze moge robic o wiele wiele wiecej...
Niedawno znalazlam na stronie mojego pracodawcy ogloszenie o zwalniajacym sie
miejscu w innym departamencie (ktos idzie na urlop macierzynski, praca
zdecydowanie oferujaca wiecej mozliwosci rozwoju i lepsze pieniadze).
Zdecydowalam sie zlozyc podanie o ta prace i mysle ze mam szanse ja dostac bo
spelniam ich wymagania, nie potrzbuje treningu od zera jesli chodzi o to kto
jest kto, jakie sa wydzialy itp. Poza tym managerka w tym dziale byla obecna na
mojej rozmowie kwalifikacyjnej i powiedziala ze bardzo chciala by mnie miec w
swoim zespole...
Postanowilam powiedziec swojej managerce o swoich planach (tym bardziej ze i tak
by sie dowiedziala), chcialam byc w porzadku. Uslyszalam, ze ona oczekiwala od
naszego zespolu ze wytrwamy w tej pracy przynajmniej rok zanim podskoczymy
wyzej, i ze nie moge liczyc na jej wsparcie, bo ona uwaza ze jestem nielojalna.
A ja uwazam ze mam prawo robic to, co dla mnie najlepsze, a najlepsze wyjscie to
szukac pracy w ktorej jesli sie nie spelnie to przynajmniej bede sie rozwijac i
nie bede sfrustrowana i znudzona...
uff. co myslicie?

[myshen82]

przepraszam za literowki, wzburzenie zaburzylo mi zdolnosc sprawdzenia tego co
napisalam przed wyslaniem :D

[Gość: emilla112]

Popieram Cię MYSHEN82
Niestety priorytety pracownika i pracodawcy są (bywają) odmienne i każdy
kombinuje aby dla siebie mieć jak najlepiej.
Uważam że pracę zawsze można zmienić jeśli obecna nie odpowiada albo wogóle
zrezygnować z pracy gdy ktoś wymyśli dla siebie lepszą perspektywę.
Nie przejmuj się tę menadżerką czy kierowniczką, być może Ci zazdrości że Ty
idziesz dalej a ona utknie w tym samym miejscu na kolejne miesiące/lata.

Bo niby co ma innego powiedzieć? "Och jak wspaniale, ten obecny
dział/departament nie da Ci takich możliwości jak ten nowy, więc idź, ja nawet
wystawię Ci referencje i odpowiednio Cię zareklamuję. Twój sukces jest jak mój
sukces, osiągniesz wiele. Trzymam za Ciebie kciuki kochana".

opinia o pracodawcy

[Gość: pozdro]

To ja dorzuce od siebie dlaczego nienawidze swojego (bylego na
szczescie) pracodawcy...
Ashland Poland to miedzynarodowa korporacja - wlasciciel marek
takich jak np. Valvoline, zajmujaca sie produkcja i dystrybucja
zywic przemyslowych i podobnych chemikaliow i paskudztw. Firma
slynie z nieeleganckiego rozstawania sie z pracownikami, uznanymi
przez szefostwo za niepotrzebnych - zasadniczo z przyczyn 'nie lubie
cie' lub 'za duzo zarabiasz'. Liczne sprawy (przegrane przez
Ashland) przed sadem pracy dobitnie o tym swiadcza...Jesli Cie
zwolnia - masz szanse zostac potraktowany wyjatkowo chamsko, wrecz
oszukany, jesli nalezy ci sie odprawa - kadrowa (wyjatkowo wredna i
niezyczliwa osoba) liczy na Twoja nieznajomosc kodeksu pracy...
Najgorsza atmosferka (jak w beczce zdechłych sledzi mniej wiecej)
panuje w dziale Plastics pod wodza wyjatkowo sliskiego kola, ktorego
jego wlasni pracownicy za plecami okreslaja
mianem 'szumowiny'...Donosicielstwo, zlosliwosc, niezyczliwosc to
tylko wierzcholek gory lodowej...wiele osob stamtad nawialo nie
mogac po prostu wytrzymac psychicznie intryg i knucia... Koszmarna
atmosfera, beznadziejne pensje i wyjatkowo paskudne traktowanie
pracownikow, oszczedzanie na wszystkim i wszystkich mimo
gigantycznych przychodow firmy - oto Ashland wlasnie TRZYMAJCIE SIE
OD NICH Z DALEKA

[Gość: aaa]

Masakra, może jeszcze biznes plan ma ułożyć dla swojego życia ;).

Nie prościej zadać jedno pytanie:

Czego ty chcesz od swojego życia?

Może warto znaleźć sobie bogatą żonę (męża) ;)?

[ynko124]

Witam wszystkich! Odpowiedzcie mi proszę na pytanie - czy ja mam takiego pecha,
czy to po prostu tak jest, że w każdej pracy jest strasznie?

Jezeli w kazdej pracy tak masz to wybacz,ale zastanow sie nad soba.

[Gość: xoxo]

Nie w każdej, ja moją obecną pracę bardzo lubię. Trafiłam na nią dopiero po
kilku latach poszukiwań, zmieniania branż, ogólnie miotania się po miejscach,
gdzie ludzie doprowadzali mnie do furii, zakres obowiązków upupiał, brak
perspektyw dołował, itp. Teraz autentycznie lubię przychodzić do pracy. Jasne,
że nie ma ideałów, też miałam na początku trochę nerwów, niemiłe sytuacje z
przełożonym, ale wszystko udało się naprostować (co ciekawe, próbujący mobbingu
i generalnie wredny szef dał się namówić na spokojną rozmowę w cztery oczy,
wysłuchał moich uwag, nawet przyznał mi rację w kilku aspektach i jakoś sobie
pokojowo koegzystujemy teraz). Najważniejsze to wykonywać zadania, które
sprawiają przyjemność i dają satysfakcję. A jeszcze lepiej, jak się to robi w
miłym towarzystwie (tu mam szczęście :) No i mieć życie prywatne, a nie tylko
kolegów z pracy, wtedy zawsze można się komuś wyżalić albo razem pośmiać.
Generalnie polecam szukanie do skutku, nie można spędzać co najmniej 1/3 życia w
miejscu, którego się nienawidzi. Zwłaszcza, że jeszcze wiele lat życia
zawodowego przed Tobą, zamęczysz się jeszcze przed emeryturą. Znajdź sobie jakąś
odskocznię tymczasowo (joga, masaż, sport jakiś, cokolwiek, co sprawi Ci
przyjemność) i atakuj potencjalnych pracodawców, powodzenia!

[sylvia_b]

Masz pecha. Tak jak ja :)
Kiedyś miałam super pracę za super kasę i postanowiłam ją zmienić, żeby się
bardziej rozwijać. No i tak się teraz od trzech lat sypie i trafiam z deszczu
pod rynnę :(
Branża ta sama, co Twoja, więc znam to wredne środowisko.
A mój mąż na przykład kocha swoją pracę. Aż trudno uwierzyć, że tak można :) Mam
nadzieję, że też w końcu na taką trafimy :)

[Gość: do autorki watku]

witaj. widzę niestety ze malo kto cie tutaj rozumie, jeszcze ci przygadują. ot
zwykle polskie chamstwo, nie przejmuj sie. ja ciebie rozumiem. nigdy nie
pracowalam ale jak pomysle ze mialabym pracowac, wstawac rano i robic non stop
to samo to robi mi sie niedobrze. podobno jest jakas fobia, lęk przed pracą.
moze tez to masz? masz racje to chore, ze czlowiek cale zycie musi pracowac.
skoro cos ci tu nie gra to znaczy ze masz inne cele w zyciu niz praca, pomysl
jakie? zachecam do rozwoju duchowego :) skąd brac kase? moze wymysl cos... sa
tacy co utzrymuja sie z samego dawania koreptycji. w czym jestes dobra? ;) no
albo psozukaj sobie męża co bedzie pracowal i ciebie utrzymywal, tez tak mozna.
a ty tez mozesz sobie troche dorabiac na czyms co lubisz. ogolnie ludzie bez
plecow zawsze trafiaja na koszmarna pracę. im kto glupszy tym ma wiecej
szczescia w tej kwestii z tego co zauwazylam...poszukaj sobie męża ktory bedzie
cie tak bardzo kochac ze cie bedzie utrzymywac. to jedno z wyjsc. drugie to
jakas wlasna dzialanosc. a trzecie to zycie bez pieniedzy, tez tak mozna. są
ludzie ktorzy tak zyją i podobno sa bardzo szczesliwi.

[Gość: Ewucha]

Hej. Podobnie jak autorka wątku nienawidzę swojej pracy, a jeszcze bardziej swoich przełożonych. Tak niekompetentnych i szufladkujących innych ludzi jeszcze nie widziałam. Od początku byłam traktowana jak zgniłe jajo (zostałam przyjęta poza rekrutacją i niestety spodobałam się wszystkim tylko nie moim bezpośrednim przełożonym). Jako ze jestem upartą osobą nic z tego sobie z tego nie robiłam i wykonywałam swoje zadania najlepiej jak potrafiłam, co po półtorej roku pracy zostało poniekąd nagrodzone. Ostatnio udało mi się uzyskać tytuł pracownika roku (składała się na niego ocena ludzi mających to samo stanowisko co ja oraz z egzaminu), niestety nie przekonało to ani mojego kierownika ani dyrektorki do zmiany zdania o mnie. Ewakuację planuję już od maja tego roku ale żadna z ofert nie przypadła mi do gustu, wiec pozostaje mi tylko czekać.

Tak, idiotko. Każdy facet marzy, żeby utrzymywać

[ppo]

jakąś popapraną dziunię z "fobią przed pracą" (co to ku... ma być w ogóle? Sama to wymyśliłaś?). Chyba mamusia nie powiedziała ci, od czego jest żona. To ja ci powiem (jestem żonaty wiele lat, więc się znam). Żona nie jest od bycia utrzymywaną księżniczką, tylko od partnerskiego, na równi z mężem zapie...nia na dom, w domu i przy dzieciach! I z takimi mężczyźni się żenią i rozmnażają. Chyba, że przez pomyłkę wdepną w taką jak ty, ale szybko ten błąd naprawiają (rozwodem z wielkim hukiem) i znajdują sobie normalną. Z twoim podejściem najpewniej znajdziesz podobnego sobie, kompletnego lewusa z dziwacznymi fobiami, z którym będziesz razem klepać biedę.

[Gość: mi]

świetny post! minęło tyle lat, a ja uważam, że nie lepiej się dzieje, a to wszystko osiąga apogeum! I dobrze, że wreszcie sprawą zajęto się odgórnie. Manipulacja jest brzydka, a zagrywki pracodawców coraz częściej wychodzą na jaw.

[naiwnababa12]

Najczesciej ludzie odchodza z pracy nie dlatego, ze praca jest niefajna, ale dlatego, ze nie lubia swoich wspolpracownikow, a jeszcze czesciej, bo nie lubia swojego managera :)
To ludzie tworza kulture pracy w firmie i to od tej kultury biznesu zalezy, czy chce sie nam wstawac rano i isc tam znowu...
Nie ma idealnych miejsc pracy, ale niektore firmy dbaja o to, zeby zminimalizowac to niefajne uczucie, ktore Ty tu opisujesz.
Moja rada - szukaj pracy w duzych organizacjach, gdzie zarzadzanie ludzmi jest prowadzone wedlug standardow CIPD. Polecam Ci szukanie pracy poza Polska, bo z tego, co sie orientuje w Polsce tych standardow nie ma i w ogole nie ma chyba zadnych standardow, jako ze prawo pracy nie jest praktycznie egzekwowane.
Wyjscia dla Ciebie widze dwa: 1) znalezienie pracy zagranica, gdzie szanuje sie pracownikow i dba o kulture firmy (dobrze jest podczas interview zadac im pytanie, zeby opisali, jaka jest kultura danej firmy i wtedy bedzieszmogla pomyslec, czy tam pasujesz, czy nie); 2) otworzenie wlasnej dzialalnosci w tej branzy i bycie swoim wlasnym szefem
Tak czy inaczej, powodzenia :) Na podreperowanie humoru obejrzyj sobie serial 'The office' :)

[mocno.zdziwiona]

Ja też tak miałam. Co prawda za granicą, ale ciągle prace poniżej kwalifikacji, za nieduże pieniądze. Teoretycznie wszystko ładnie, ciekawy zakres obowiązków, samodzielne stanowisko, klienci międzynarodowi a w praktyce zostałam sprowadzona do roli sekretarki humorzastego starszego pana, który nie umiał pisać na komputerze. To nie była moja pierwsza praca niezgodna z oczekiwaniami i po 1,5 roku w firmie zdecydowałam się odejść i założyć własną działalność.
Akurat zaczęłam od dawania lekcji języka i od tłumaczeń, potem rozszerzyłam zasięg.
Ogólnie jestem zadowolona, ale wiele było ciężkich chwil gdzie nic nie zarabiałam :( Nie przetrwałabym tego gdyby nie mąż na etacie.

to niestety norma

[dr_bloger]

Nie konsultuj się ze swym lekarzem, ani farmaceutą. Kapitalizm tak ma.
Ja akurat mam dobrą pracę - dobre relacje, sensowna płaca. Długo szukałem i przypadkiem znalazłem. Boję się, że gdybym z jakiegokolwiek powodu odeszedł, nieprędko taką znajdę.
Za PRL-u koszmarem bywały zakupy. Teraz - praca.
Skumbrie w tomacie. Chcieliście kapitalizmu?

[saczek1]

Nie, nie wszędzie jest tak strasznie, ale jednak wyzysk rządzi. Cóż ja mam szczęście, ale i Tobie go życzę byś znalazła normalną robotę bo jednak prawie pół życia spędzamy w pracy.

[Gość: 321]

W "mediach" tak jest. Pracowałem w "Twoim Stylu" jak był polską własnością panów Windorbskiego i Białeckiego i niestety .... jak jeden z właścicieli powiedział ... "artyści" tak mają, a szczególnie ci w drodze do takiego miana .....

[Gość: tak]

We wszystkich moich pracach szef byl idiota. W polsce i za granica tez.

Od kilku lat jestem na urlopie wychowawczym i mam gdzies szefow i szefuniow. Idiotow moga sobie robic z zafrankowanych lemingow.

[Gość: Franka Anka Kijank]

jeśli to już twoja 4 praca i w kazdej jest coś nie tak, to zaczełabym na Twoim miejscu od przyjrzenia się sobie samej. jest pewnie w Tobie coś co odpycha ludzi (sam fakt takiego użalania się nad sobą moze byc już jakimś czynnikiem) przychodzisz do pracy z pewnym nastawieniem i oczekujesz ze bąda intrygi szef jest zakompleksionym imbecylem itp czym sprawiasz ze ludzie traktują Cię tak jak Cię traktują.

Ja pracuje od 16 lat to moja 3 praca i wszędzie było mi dobrze, wszedzie ludzie byli różni, jedni mili inni mniej i wszędzie się dobrze czułam. Generalnie nie zajmowałam sie analizowaniem intryg i zastanawianiem się czy ktoś knuje za moimi plecami. A jak szef na mnie nakrzyczał to się zastanawiałam co zrobilam ze tak się stało i czy mogę to jakos wyjasnic a nie wpadałam w czarną dziurę rozpaczy i zakladalam ze skoro krzyczy to jest zakompleksionym idiotą.

Zawsze zacznij wywiad od siebie

[feronique]

Nie, nie wszyscy. Ja swoją lubię. I zawsze lubiłam, mimo że pracowałam w różnym charakterze w różnych miejscach. Ale powiem Ci, że np. moi znajomi dzielą się na tych, którzy są w miarę zadowoleni z każdej pracy i takich, którzy z każdej są niezadowoleni (a to wynagrodzenie nie takie, a to szef idiota, a to za mało ambitna, a to za wysokie wymagania, a to nic nie robią, a to robią za dużo).
Moje podejście jest takie, że nie ważne co robię i ile mi za to płaca - przede wszystkim staram się to robić jak najlepiej. Jeśli ktoś to przy okazji doceni to super, ale jeśli nie, to wystarcza mi własna satysfakcja i świadomość dobrze wykonanego zadania. Ioczywiście, że niefajną pracę należy zmienić, ale jeśli czwarty pracodawca pod rząd nam nie pasuje, to może warto zacząć podejrzliwie przyglądać się sobie.

Poszukaj innego rodzaju pracy.

[ppo]

Może zwyczajnie nie pasuje ci praca tzw. biurowa, w tym samym zespole ludzi, z minimalnym kontaktem "zewnętrznym". Mnie np. to nie pasuje. Wolę pracować sam, w kontakcie z klientem. Może spróbuj jako handlowiec? W jakiś usługach, nie wiem, na taksówce? Tam gdzie jesteś sam na sam z klientem. Wtedy nawet jak cię wku... (sporo jest takich), to zaraz sobie pójdzie i prawdopodobnie więcej go nie zobaczysz, a kontakt z szefem czy kolegami praktycznie żaden.

[falowod]

Nie ludz sie! Wszedzie jest tak samo,tylko roznie placa :).Trzeba zeby zacisnac i pokornie znosic trudy!.Szukac jasnych stron a nie czarnych.Szefa mozna sobie zjednac ,kazdego tylko trzeba sie nim interesowac i wyczuc jego slabe punkty.Kazdy lubi delikatna wazelinke,nawet ty! A szef ma na glowie jeszcze strach o utrate swej posady wiec ma dodatkowy stress a w stresie widzi sie tylko czarne i biale:) a wiec wroga lub przyjaciela.Nie ma sytuacji posrednich.Postaraj sie byc tym "przyjacielem" i praca zacznie ci sie podobac :)

[Gość: ktoś]

mylisz się. na ogół osoby ,które zawsze pracowały w nielubianych przez siebie zawodach i miejscach tak twierdzą.
Ja też nie lubię biura ,boże nie znoszę...tych idiotycznych plotek ,rytuały porannej kawy ,wzdychania byle do piątku ,szefów ,narad ,tabelek w excelu i rygoru iluś tam godzin tygodniowo. Po prostu nie jest to dla każdego ,a sporo ludzi lubi pracę twórczą i niekoniecznie zespołową.

[baba67]

Jesli to czwarta praca i znow "pech" to znaczy ze
-sama idea pracy zawodowej jako takiej jest dla Ciebie niemila
-rodzaj pracy /branza kompletnie Ci nie leza
W obu wypadkach nigdzie nie bedzie Ci dobrze jesli ne zmienisz nastawienia albo rodzaju pracy.
Pecha to mozna miec raz,no zdarza sie e 2 razy pod rzad ale rzadko. Cztery razy to nie jest zaden pech tylko oczekiwania z doopy koory

[Gość: Ja]

Taki stary wątek a taki aktualny. Nie wiem, czy każdy tak ma, ale ja na pewno, czwarta firma i na początku nie było źle ale od roku to już tylko męczarnia, codzienne poranne bóle brzucha, bezsenność, wahania nastroju, nie odpoczywam nawet w weekend. I nie byłaby ta praca taka zła gdyby nie to, że pracuje po 12 godzin dziennie (płacą mi za 8), mam dwóch przełożonych z czego jeden ma kompleks wysokiego stołka i zbyt małych do niego kompetencji (nie daj boże odezwać się nieadekwatnie do chwili i oczekiwań szefa a obraza majestatu co najmniej na miesiąc), drugi szef za to lubuje się w praktycznym stosowaniu mobbingu, wszak szefa zdaniem jak się pracownikowi powie, że jest skończonym nieudacznikiem to przecież będzie lepiej pracował !
Morał z bajki jest taki, że trzeba zmienić albo pracę albo branżę. Ja szukam od roku i na razie bez skutku (z czegoś trzeba spłacać kredyt:/) i życzę sobie i innym w podobnej sytuacji, żeby nie stracić ani nadziei ani woli walki w szukaniu odpowiedniego miejsca pracy.

[janekkkooo]

hah ja pracuje w wypożyczalni dvd, kilka godzin dziennie sobie siedze i oglądam filmy i raz na jakis czas przyjdzie klient, niska stawka ale praca super:)

[marek.jar]

Ja np nie lubię swojej pracy, ale to głównie z tego względu, że zbyt mało zarabiam. Zbyt mało zarabiam w stosunku do ilości pracy jaką wykonuję na co dzień.

[agne_s26]

Hm.... Ja mam 28 lat... Pracowałam w Polsce za 1400 na rękę ( w sklepie ). Teraz wyjeżdżam tymczasowo do Niemiec. Pracuje tam jako sprzątaczka. Możecie poczytać sobie o szczegółach: www.mg-solutions.pl/pracownik-serwisu-sprzetajacego-psp Zarobki są mega. Praca nie jest aż tak bardzo męcząca. Pocieszam się wysoką wypłatą.