Czy warto studiować zaocznie?

[Gość: Krzychu]

Od 3 lat studiuje i szukam pracy. Ostatnio stwierdziłem ze lepiej mozna było
wyjechać np do Angli i robić jak murzyn. Po co tutaj wogole siedzieć. W tym
kraju liczą się tylko znajomości i kasa jestem zdołowany kompletnie

[beza_beza]

Potem wyjedź.
Nigdy bym nie przerwała studiów.
Pozdr.

[Gość: KP]

no i co ci dadzą studia?? w 90% przypadków nic
ja żałuję, że poszedłem na studia, zamiast wyjechać,
no ale teraz jestem na 4 roku i szkoda rezygnować.

[Gość: student]

Macie racje ja tez jestem teraz na 5 semestrze zaocznych licencjat ;i koncze na
tym nie ide później na magistra a przez ten czas pracowałem 2 razy sezonowo po
2 miechy rozdając ulotki hhehehe ale póxniej moze sie papierek przyda może
nadejda lepsze czasy ale na to nie licze i po studiach uff dobrze ze to tylko 2
semestry jeszce wyladuje raczje w anglii jako handyman albo kitchen
porter.hehhehe

[Gość: K]

Nie warto isc na zaoczne, a co z zyciem studenckim? takiego zycia nigdy nie
przezyjesz na zaocznych ;)

[Gość: krzychu]

Wiesz zycie studenckie jedno ale im wczesniej zaczniesz pracowac tym lepiej
teraz dlatego poszedłem na zaoczne i nie żałuje bo w trakcie sporo osób jednak
złapało robotę. Pomyśl co będzie jak skonczysz studia pierwsze pytanie jest
jakie masz doswiadczenie a nie jaka uczelnie skonczyles skonczyla sie era
papierkow czas znajomosci!!

studiować zaocznie? chyba nie

[Gość: Krisu]

Hmm, pierwsze pytanie to nie jakie mam doświadczenie, tylko "co potrafie, co
umię robić". Mój znajomy studiując zaocznie historię, pracował fizycznie w
hurtowni. Nie wiem czy po studaich zaocznych wychwalał swoję doświadczenie,
które zdobył przy paletach, podczas rozmowy przed dyrekcją szkoły, gdzie chciał
zdobyć pracę? Ale, ale, w drugiej części Twojej wypowiedzi zgadzam się z Tobą
jak najbardziej. Nie ważne co skończyłeś, czy pracowałeś, ważne czy kogoś masz
znajomego.

Podczas dziennych studiów, student ma przewagę jeśli chodzi o samodzielność.
Najczęściej wyjeżdża ze swojego rodzinnego domu i w "dużym mieście" musi sobie
radzić z życiem SAM. Jak zapomniałem wieczorem kupić chleb, to nie miałem co
zjeść na śniadanie :), więc primo: samodzielność.
Po drugie: podczas studiów dziennych udzielałem się w różnego typu działania
studenckie, organizacje, miałem praktyki w solidnych firmach, choć się nie
udało ale bliski byłem praktyki w Niemczech. Nauczyłem się języka obcego, który
na zaocznych studiach to przecież rzadkość. Więc i tutaj również zdobywasz
doświadczenie i to w danej Twojej specjalności, choć nie jest to typowa praca.
Będziesz szczęściarzem mój imienniku "krzychu", jeśli pracujesz w branży
związanej z Twoimi studiami, bo jeśli nie, to co daje Tobie takie doświadczenie
pracy w przykładowej hurtowni?
Studia dzienne to wspaniała sprawa i nie zamieniłbym na żadne inne. Jeśli jest
się młodym, jeśli ktoś się czuje młodo, to powinien korzystać z życia ile tylko
można.
Tak na marginiesie anegdota:
"Po czym poznać, że nie jesteś już studentem? - O 6 rano wstajesz, a nie
kładziesz się spać".

Nie obawiaj się o mnie. Ja już studia skończyłem i mam pracę, choc nie jestem z
niej zadowolony i umowa się kończy.
No tak, więc na nic to wszystko co napisałem..... bo nie mam znajomości, a bez
tego to nie ma znaczenia, co się skończyło, gdzie się skończyło, jak się
skończyło. Szkoda.
Pozdrawiam Wszystkich Studentów
Krisu

[Gość: werte]

Święte słowa . CZas znajomosci się szybko nie skończy. No cóz. Szkoda.

Brednie licecjat ma prezes mojej spolki

[Gość: Krzysiu]

I ma wszystkich gleboko gdzies

[Gość: Richelieu*]

Podczas dziennych studiów, student ma przewagę jeśli chodzi o samodzielność.
> Najczęściej wyjeżdża ze swojego rodzinnego domu i w "dużym mieście" musi
sobie
> radzić z życiem SAM. Jak zapomniałem wieczorem kupić chleb, to nie miałem co
> zjeść na śniadanie :), więc primo: samodzielność.



to jest samodzielność? jezu... ale to powszechne, wyjeżdża na studia i głupiego
obiadu nie potrafi ugotować, a kupno chleba to wielki obowiązek
zarób na ten chleb i odżywiaj się byle czym gdy nie zarobisz, wtedy to jest
samodzielność

[ann.k]

Mam niejasne przeczucie, ze dorabiasz chorą ideologię do tych swoich studiów
dziennych. Studiowałeś kiedykolwiek na zaocznych? Jeśli nie, to nie wypowiadaj
się na tym, o którym nie masz zielonego pojęcia.
Po pierwsze nie wszyscy wyjeżdżają z domu na studia. Ja studiowałam na
dziennych w swoim mieście. Teraz studiuję na zaocznych również w swoim mieście.
Mieszkam z rodzicami, ale jak wieczorem mi się nie chce kupić chleba, to rano
też nie mam co jeść na śniadanie - ani tym bardziej moi rodzice. A mimo to
wcale nie uważam, że to sytuacja ucząca samodzielności. Może bardziej
odpowiedzialności. Ale za co jest odpowiedzialny student dzienny?
A ja nie dość, że po ten chleb muszę pójść sama (a raczej wypadałoby żebym to
ja młoda biegała, a nie starzy rodzice) to jeszcze sama muszę na niego zarobić.

[Gość: Krisu]

Ann.k - nie do Ciebie był skierowany ten post - Ty nigdzie nie musialas
wyjezdzac.
Nigdy nie wypowiadam się o czymś kiedy, jak to okresliłaś: "nie mam zielonego
pojęcia". Nie studiowałem na zaocznych, ale przez kilka lat mieszkałem w jednym
pokoju ze studentem zaocznych. O studiach przypominał sobie jedynie podczas
sesji i to raczej poprawkowej.
A, że nie wyjechałaś z domu na studia, to już Twoja strata, bo w domowym
ciepiełku wiele się nie nauczysz. Dlaczego ja wspomiałem o chlebie?, czepili
się jak rzep... przecież to nie wszystko. Fajnie masz ze czasami wieczorem "nie
chce" się Tobie kupić chleba, bo ja po prostu wracając z uczelni ok.godz. 18.00
naprawde jakiegoś chleba nie mialem w głowie. Ale to prawda, jeśli Ty karmisz
rodziców to jest to faktycznie bardziej odpowiedzialność.

[Gość: wachi]

Nie każdy może sobie pozwolić na studia poza rodzinnym miastem, to dla rodziny
dodatkowe koszty. Poza tym niektórym udaje się znaleźć pracę po szkole
średniej, a dzisiaj nie rzuca się pracy dla studiów, to zbyt ryzykowne. Czasem
trzeba odpocząć od szkoły i zastanowić się co chce się robić w życiu. Zbyt
wiele znam osób, które z braku pomysłu na życie zostało nauczycielami.

[Gość: kami]

i wszyscy radośnie pomijają fakt, że student dzienny też może pracować (w
niepełnym wymiarze) i zdobywać doświadczenie (przynajmniej na niektórych
uczelniach - nie wyobrażam sobie tego np. na Akademii Medycznej). fakt, wymaga
to sporej ekwilibrystyki czasowej... ale odpadają argumenty o odpowiedzialności
czy trudnościach w pozwoleniu sobie rodziny na studia.

inna rzecz, że po 2ch latach prawie takiego trybu bardzo się cieszę, że mój
kochany studia już kończy i w przyszłym roku będzie miał w miarę stały
dochód... będzie z mojej strony więcej czasu na rozwój, kolejny język etc.

[yvona73pol]

a najradosniej pomijaja ten fakt pracodawcy, kiedy idziesz na rozmowe i
slyszysz :'Student?!? A, to nie, absolutnie, dziekujemy, ale nie przyjmujemy'
tak bylo niegdys - zaznaczam w Lodzi, w Wawie w tym samym czasie nie bylo
problemu; nie wiem co ci studenci, ktorzy pracowali wyprawiali, albo moze ja
mialam takie "szczescie" i trafilam na kilka "egzemplarzy" z uprzedzeniami; nie
wnikam, ale takie mam doswiadczenie w tym wzgledzie; ci znajomi co ukryli fakt
bycia studentem, prace dostali, ja niestety nie umialam wtedy klamac, no i
teraz tez jakos nie bardzo mi to wychodzi, dziwna jestem, wiem, niedzisiejsza...

[Gość: kami]

akurat szczególnie dzisiejsza też nie jestem... ale problem jest, mam wrażenie,
w obie strony - brak ZUSu od umów zlecenia ze studentami powoduje że w n
miejscach szanse na zatrudnienie ma tylko student

[mamabuberka]

Nie każdego mogą utrzymywać rodzice kiedy chse się studiować dziennie. Na
zaocznych przynajmnie można popracować i samemu zarobić na studia.

[Gość: PD]

Ja skończyłem zaoczne studia ale nie było warto - to tylko strata czasu i pieniędzy. Jak masz
możliwość lepiej od razu załóż jakąś własną działalność w Polsce albo wyjedź zarabiać za
granicą, dyplom to się teraz nawet do podtarcia d*** nie przyda (za twarda okładka...)

[Gość: tosia]

Ja musze wreszcie skonczyc studia dla papierka. Prace mam ok. Spore
doswiadczenie, dodatkowe kwalifikacje ale obawiam sie , ze kiedys moje cv nie
bedzie w ogole brane pod uwage tylko dlatego, ze nie mam skonczych studiow.
Poniewaz nie interesuja mnie studia w moim zawodzie to wybralam zupelnie
odlegle tematycznie i wlasciwie to bede je robic dla siebie (no bo skoro mam je
robic dla papierka to wybralam cos co mnie interesuje).
Z przyjemnoscia poszlabym sobie na dziennie, nawet znalazlam jedne bardzo
interesujace ale obawiam sie, ze jak teraz rozstane sie ze swoja dobra praca to
moge juz tak dobrze nie trafic. Poza tym nie chce zeby maz mnie utrzymywal
przez 5 lat i jeszcze placil na moje studia. No i wypadlabym wlasciwie z
obecnego zawodu. Nie wiem czy mozemy sobie na to pozwolic. Musimy zbierac kase
na starosc, bo na panstwo nie liczymy.

Tosia

Studia dzienne a wiek

[Gość: Bedek]

Jak jest gorna granica wieku od ktorego mozna zaczac studiowac na dziennych
studiach?

Pytam, bo mam 32 lata i chcialbym cos zaczac. W sumie potrzebuje ich tylko dla
papierka, bo mam spore doswiadczenie, ale wiecie jak to jest... Nie wiadomo co
tym kretynom z HRow przyjdzie do lba za kilka lat. A papier to papier.