Rekrutacja według Google'a

[Gość: maciej]

oba linki do forum na portalu wyborczej nie dzialaja, czy wie ktos jak tam
dotrzec?

[Gość: mariuszn3]

...ale google już nie szuka ludzi do pracy .. he he ;-)

[Gość: Anna]

Moj maz, inzynier IT, tez dostal tego typu zagadke podczas pierwszej rozmowy
kwalifikacyjnej (senior engineer dla jednej z firm farmaceutycznych). Rozwiazal
ja i dostal prace. (Zadanie bylo po angielsku, oparte troche na grze slow, wiec
nie podejmuje sie sensownego tlumaczenia). To bylo ponad rok temu, a do tej
pory mowia o nim "ten co rozwiazal zagadke Tom'a":-). Pamietam, ze kiedy
wysylal swoje resume, ktos poradzil mu, zeby dodal,ze jest czlonkiem Mensy.
Wtedy wydawalo mi sie to nie na miejscu, ale kto wie... Uczciwie i bez obludy
musze przyznac, ze bardzo jestem z niego dumna!

[Gość: bohito]

Macieju, działają i to bardzo dobrze. Czyżby obsługa internetu była tak
skomplikowanym zadaniem? Trzymaj się

[Gość: Paweł]

U mnie też nie działa, więc prosiłbym o bez inwektyw, ok?

[Gość: pb]

Ja juz tez stwierdzilem rozna dziwnosci np z poczta.
Niektorzy moi korepondenci pisza ze wysylajac na moja poczte w GW otrzymuja
informacje zwrotna mowiaca o bledzie.
I nie jest to blad w adresie.
Mam gdzies dokladnie co tam jest zaznaczone.

Jak dostac prace za pomoca zartu

[Gość: Stefan]

Moja pierwsza prace tez po czesci zawdzieczam troche bezczelnemu pytaniu
zadanemu przeze mnie szefowi R&D firmy podczas interview. "Jak zmierzyc dlugosc
stlu za pomoca mikroprocesora?" Zart ten na wroclawskiej elce mial juz wtedy
brode siegajaca do ziemi, ale ow jegomosc go nie znal i bardzo go rozbawilo
rozwiazanie...

[Gość: Stefan]

przepraszam za literowke, mialo bys "stolu"

[Gość: ten_no]

Dla mnie to jest idiotyzm. A zarowno jestem matematykiem-programista jak i
mieszkam w Dolinie Krzemowej, i znam te stosuneczki na wylot. Google po prostu
robi sobie reklame poprzez zabawna akcje, ale ta metoda nigdy nie znajda dobrych
pracownikow. Gwarantuje, ze tego typu rekrutacja by np. natychmiast odrzucila
Alberta Einsteina, bo zdolnosc pracy w tym zawodzie to nie jest to samo co
zdolnosc rozwiazywania nieciekawych zagadek.

WALKA O PEWNOSC

[Gość: ENIGMA]

Jak mozna popelniac tak kardynalny blad:
Istota lamiglówki jest uzyskanie PEWNOSCI i zminimalizowanie ryzyka. W dodatku
wszystko odbywa sie w "ukladzie zamknietym" tj bez mozliwosci ruchu, dodania
kolejnej zmiennej np. prawa losowania kolejnego wieznia przez wspólwiezniów,
ustalenia metody losowania, mozliwosci noclegu w swietlicy etc. To jest zabawa
kompletnie bez sensu. W dodatku twierdzenie ze "Średni czas oczekiwania na
wolność wynosi więc... 260 lat!" jest tylko z pozoru prawdziwe.
Czemu? Bo nie mozna stosowac probabilistyki i jej usredniac, kiedy rozwiazanie
bedzie tylko jedno. Nie mozna rozumowania opartego na elementach in concreto
przekladac na wynik in abstracto! Rozwiazaniem jest wiec 100 dni bo jest to
pierwszy dzien po którym w sprzyjajacych okolicznosciach moga wyjsc na wolnosc.
Nie wiem jak wy, wolalbym liczyc sie z teoria porzadnego chaosu niz siedziec 10
lat w kiciu. A jesli wiekszosc ma inne zdanie to wiekszosc sie myli. To nic
nowego zreszta. Klasyczny konflikt jednostka-spolecznosc. Dlatego unikam
podmiotów zbiorowych jak ognia. Kiedy siedzisz w brzuchu Lewiatana myslisz jak
sie z niego wydostac juz dzis. A nie liczysz prawdopodobienstwa, za
przeproszeniem, bekniecia Lewiatana. Ale do tego musisz miec mozliwosc
dzialania tj wolnosc mozliwosc wprowadzania nowych zmiennych. Inaczej budujesz
na wiekszym piasku niz teoria chaosu. Obliczenia matematyczne na pewno opieraly
sie jeszcze na jakims dodatkowym elemencie, tak jak przy tych "sygnalach
swietlnych" i "lusterku" w metodzie zliczania przez jednego. To sa elementy
których w zgadce nie ma nic. Wiec najprosciej jest zagwarantowac prawo
losowania jednemu z wiezniów, który bedzie eliminowal wiezniów którzy juz
odwiedzili cele np przez zapalanie na stale zarówek w celach. Wtedy wychodzi
sie po 100 dniach i oszczedza czas na przekombinowanie.Ryzyko minimalizuja
LUDZIE, nie obliczony z matematycznym brakiem precyzji przypadek, w dodatku
zmniejszajacy szanse na szybsze wyjscie!

PRZEMÓWIENIE DO ROZSADKU

[Gość: ENIGMA]

Rozsadek opiera sie na wyszukiwaniu jednej z wielu mozliwosci, wcale nie
najlepszej i wcale nie najdalej idealnej, ale i tak o niebo lepszej od jej
poprzedniczki. To jest zwyczajna zgoda na blad. RYZYKA SIE NIE ELIMINUJE, bo
sie nie da wyeliminowac, ryzyko sie obniza. Kazdy liczy tylko to ryzyko, które
jest w stanie przewidziec JEGO wyobraznia. Oznacza to na przyklad, ze jeszcze
rozsadniejszym posunieciem niz rozwiazywanie tej glupiej i prymitywnej szarady
nad która sie tak glowiono jest STRATEGIA UDUSZENIA GOLYMI REKAMI PRZEZ
NAJSILNIEJSZEGO WSZYSTKICH POZOSTALYCH WIEZNIÓW. Poniewaz zyjemy w swiecie
akcji-reakcji to mozna zalozyc ze 99 nie da sie zabic jednemu, wiec
probabilistyka nakazuje zmniejszyc ryzyko, ale BEZ TRUPÓW NA WYBIEGU nie da sie
przyspieszyc daty opuszczenia zakladu. Oczywiscie dostepne sa warianty: GTW-
grupy trzymajacej wladze,wyrwania karabinu maszynowego straznikom etc. Ten
wariant KRWAWEJ STRATEGII ma jeszcze jedna oczywista przewage: RZECZYWISCIE DO
NIEGO BY DOSZLO. Zadaniem bylo nie liczenie prawdopodobienstwa a ustalenie
strategii.

Jest jakas nagroda???

P.S. Calkowicie sie z Toba zgadzam ten_no.

Enigmo - mylisz się

[Gość: pacal]

1) Dla tego problemu istnieją strategie które _eliminują_ ryzyko, ponieważ po
ich zakończeniu mamy 100% pewność że wszyscy więźniowie odwiedzili świetlicę.
Dla strategii tych nie możemy jedynie określić ze 100% pewnością w jakim czasie
zostaną one zakończone.

2) Średni czas działania strategii również ma swoją wagę.
Inaczej jaki sens miałaby optymalizacja w dziedzinie czasu algorytmów
opierających się na probabilistyce???
Owszem, można znaleźć _jakąkolwiek_ strategię, ale warto chyba potem poszukać
lepszej, tzn. przeciętnie kończącej się w jak najkrótszym czasie (i oczywiście z
małym odchyleniem standardowym).
Spytam retorycznie: lepiej mieć 99% szansę na wyjście z więzienia po 27, czy po
270 latach?

3) A propos duszenia i trupów na wybiegu - nie wiem czy przeczytałeś uważnie
założenia zagadki: więźniowie nie umierają - albo wyjdą wszyscy, albo nikt. Poza
tym na Twoim wybiegu spotykają się jedynie raz, na samym początku.

[Gość: Enigma]

Gość portalu: pacal napisał(a):

> 1) Dla tego problemu istnieją strategie które _eliminują_ ryzyko, ponieważ po
> ich zakończeniu mamy 100% pewność że wszyscy więźniowie odwiedzili świetlicę.
> Dla strategii tych nie możemy jedynie określić ze 100% pewnością w jakim
czasie
> zostaną one zakończone.

Oczywiscie ze jest tak jak piszesz. Tak, myle sie. Patrz pierwsza zasada z
konca tego postu. Zaproponowalem kilka "strategii" w tym jedna
najskuteczniejsza pod koniec. Zgadza sie, naruszyla ona reguly o których
piszesz w pkt 3. Masz jednak 100%pewnosc wyjscia na wolnosc po jednym dniu
jesli to Ty zabijesz wszystkich. Patrz druga zasada z konca tego postu.

> 2) Średni czas działania strategii również ma swoją wagę.
> Inaczej jaki sens miałaby optymalizacja w dziedzinie czasu algorytmów
> opierających się na probabilistyce???
> Owszem, można znaleźć _jakąkolwiek_ strategię, ale warto chyba potem poszukać
> lepszej, tzn. przeciętnie kończącej się w jak najkrótszym czasie (i
oczywiście
> z
> małym odchyleniem standardowym).
> Spytam retorycznie: lepiej mieć 99% szansę na wyjście z więzienia po 27, czy
po
> 270 latach?

Twoje pytanie jest nierozsadne bowiem ja moge zadac odwrotne: Czy wolisz wyjsc
na pewno po 27 latach czy wolisz miec szanse wyjscia po 100 dniach?
Pytania takie sa absurdalne, bo nie pozostawiaja WOLNOSCI do dzialania, pola do
ruchu i wyjscia po 100 dniach. Dlaczego tak sie dzieje napisze pod koniec.

> 3) A propos duszenia i trupów na wybiegu - nie wiem czy przeczytałeś uważnie
> założenia zagadki: więźniowie nie umierają - albo wyjdą wszyscy, albo nikt.
> Poza tym na Twoim wybiegu spotykają się jedynie raz, na samym początku.

Tak masz racje, tyle zostaje na moje usprawiedliwienie, ze nie czytalem
wczesniej watku z forum ogólnego.


TERAZ ANALIZUJMY:

Jak sformulowany jest CEL?
Celem jest ustalenie strategii najszybszego mozliwego wyjscia na wolnosc.
Celem nie jest natomiast przekonanie wszystkich wspólwiezniów do swojej
strategii. Z tego powodu nie zamierzam Cie przekonywac, ze mam racje.
Wiecej, z pewnoscia jej nie mam. Patrz zasada pierwsza z konca postu.

Ustalenie strategii zaklada mozliwosc wykonania ruchu przez wiezniów. Oznacza
to ze cel "opracuj strategie" nie ma rozwiazania w postaci liczby rzeczywistej.
Tj ma: w wariancie krwawym-1 dzien, w wariancie bezkrwawym=100 dni. Jest to
oczywiste, wynika z faktu, ze nie ma rzeczy niemozliwych. Sa tylko pytania w
jaki sposób. Ale takie pytania zakladaja mozliwosc wyjscia w czasie najkrótszym
z mozliwych.
Historia opisana wyzej, zaklada ze mamy wszelkie potrzebne elementy do dojscia
do najbardziej prawidlowego wyniku. Warunkuje nas w tym kierunku, zeby zaczac
liczenie. Wbrew pozorom celem nie jest wiec "najszybsze wyjscie na wolnosc"
przy podaniu wszelkich potrzebnych do tego danych, juz na poczatku skoro mamy
myslec o "strategii" rozpoczynamy wyscig po
rozwiazanie "najdoskonalsze", "idealne". Tymczasem nie da sie obliczyc
nieskonczonosci, udowodnic i wykazac przy pomocy liczb rzeczywistych.
Z tego powodu cale dalsze liczenie, zeby w ogóle do niego przystapic
trzeba "wymyslic" dodatkowy element "ruchu wiezniów" w teoretycznie zamknietym
ukladzie danych. Te dodatkowo wprowadzane wartosci stale jak:"jeden
zliczajacy", "lusterko", "kto losuje" etc. zaleza tylko i wylacznie od
kreatywnosci tego kto rozwiazuje zadanie, ale powtarzam, nie mozesz rozwiazac
zadania bez ich wprowadzenia. Moje rozwiazania tez je oczywiscie wprowadzaja,
ale istnieje nieskonczona liczba zmiennych które musza naruszyc teoretycznie
ustalone zasady. Co sie dzieje pózniej z zagadka? Pojawiaja sie nowe
rozwiazania. Ale przeciez ktos musi te rozwiazania zatwierdzic i je
usankcjonowac, powiedziec: TAK, TO JEST NAJWLASCIWSZE ROZWIAZANIE. Po to
piszemy posty, zeby znalezc potwierdzenie Prawdziwosci naszego rozumowania. Z
tego powodu tez zaznaczylem,ze nie chce mi sie nikogo przekonywac do moich
racji, co nie oznacza tylko, ze nie mozemy tego sprawdzic w rzeczywistosci(i
cale szczescie,choc warto zdawac sobie sprawe ze rozwiazanie idealne oznacza
wyjscie po 1 dniu). A rzeczywistosc bylaby taka ze po tak okreslonych
warunkach, ludzie zaczeliby sie mordowac, ot, skuteczne osiaganie celów w
perspektywie krótkoterminowej, za to ze 100% gwarancja braku sankcji. Wiec co
dalej dzieje sie z zagadka? Otóz, moderator, czyli wódz, guru etc. robi jedna z
dwóch rzeczy: albo arbitralnie odrzuca, albo wystawia rozwiazanie pod opinie
innych wspóluczestników. W systemie demokratycznym wystawia rozwiazanie pod
opinie innych, i odrzuca "z waznego spolecznie uzasadnionego powodu".
Matematyka schodzi na plan dalszy. I co dalej? Dalej przybywa zakazanych i
niedozwolonych ruchów które stanowia spis zasad gry. I stad zastrzezenie
trzecie które bylo na forum, ale nie bylo go w tekscie. Twoje spostrzezenie:

> więźniowie nie umierają - albo wyjdą wszyscy, albo nikt.

stanowi wlasnie takie dopisane pózniej reguly gry. Nie przez przypadek ktos
wczesniej wpadl na pomysl wymordowania wspólwiezniów. To jest koniecznosc
logiczna, wynikajaca z absurdalnie zarysowanego problemu.
Zdania:

> Poza tym na Twoim wybiegu spotykają się jedynie raz, na samym początku.

nie rozumiem. Tak, zabijaja sie wszyscy podczas tego spotkania, przezyje
najsilniejszy, bo szybko którys z nich wpadnie na rozwiazanie idealne, lub w
wariancie GTW, prawie idealne.Wyjda wszyscy ale ZYWI. Martwi bowiem nie chodza.

Teraz pytania do Ciebie (oznacza to ze odpowiedzi mozesz udzielic sobie sam, bo
to wazniejsze w Twoim zyciu, nie w moim):
Po co szukasz rozwiazan "przecietnie lepszych" choc stosujesz najlepsze z
mozliwych? Rozwiazania przecietnie lepsze nie istnieja, istnieja njlepsze
mozliwe do zrealizowania w danym czasie. Racja, czyli to jak RZECZYWISCIE
bedzie wygladac sytuacja bedzie zalezec ZAWSZE od rozwiazan najprostszych.
Racja nalezy do rozwiazan najprostszych, nie do najbardziej skomplikowanych.

P.S. Jestem prawnikiem, moje zycie polega na tym aby uwazac KTO RZADZI i KTO
USTALA REGULY GRY. Komplikuje sprawy, po to by osiagnac cele, nigdy odwrotnie.
Zasady sa dwie: po pierwsze nie mam racji, racje ma rzeczywistosc. Po drugie:
stosuj sie do wszystkich ustalonych zasad, korzystaj z mozliwosci.