chemia pracy!

[Gość: BEA]

moja szefowa, stwierdziła po prawie pół roku pracy (wczesniej nie słyszałam od
niej żadnej uwagi), że czuje intuicyjnie, że nie ma między nami "chemii" - że
psychicznie jej nie odpowiadam!, za jeden z powodów podała fakt, że nie
domyslam się, czego ona czasami oczekuje, że jestem okrutnie odpychająca, i ze
nie bedzie sie meczyć -tz. zwolni mnie, daje mi dwa tygodnie czasu na "poprawę"
w którą i tak nie wierzy.
CO ROBIĆ???

[Gość: FIZYK]

Niestety nie wiem. Ten swiat potrafi byc zimny i chamski. Szkoda.

Ale solidarizuje sie z Toba. Ona jest 1) po prostu wredna albo 2)chora
w glowie albo 3) wygodna albo 4) wyrafinowana/perfidna(planowala juz dluzej?).

Ale jesli bedziesz zmuszony/a opuscic firme, na co wyglada,
napisalbym list dokladnie 1:1 jak Twoj eMail Z DANYMI O FIRMIE Z ADRESEM
do lokalnej gazety, do Urzedu Pracy, do Izby Handlu i Przemyslu,
do burmistrza, do biskupa, do ogolnopolskich czasopism, do klientow,
do konkurencji, do ex-wspolpracownikow, do studentow najblizszych
uczelni, do szefa (ktory chyba wie), ale tez jego malzonki/a, .........

No i nie zapomnij: zycie idzie dalej
i jest przewaznie piekne (choc za krotkie).
A swiat potezny i wielobarwny.
---> Bedzie lepiej.

[Gość: Bea]

dzięki za wsparcie, czuje sie podle, ale na szczescie mam teraz długi łykend to
odetchnę. nabiore sił by postawić temu czoła. chyba już tylko entuzjazmu do tej
pracy nie znajdę.
a taka byłam zadowolona, tak mi sie ta praca podobała!, tyle możliwości, wyjady
zagraniczne itp. masa kontaktów.
a tu, o ironio!
ale co tam life is brutal and full of zasadzkas.

[Gość: ida]

Bea, czy to Twoja szefowa Cię zatrudniła? tzn czy była obecna na rozmowach
kwalifikacyjnych czy innych takich?
Bo jesli sama Cie wybrała, to takie zachowanie jest niedopuszczalne. I masz
pełne prawo czuc sie rozżalona

Natomiast jesli dostała Cie niejako "z przydziału", to uważam wprawdzie, że nie
powinna tego mówić głośno, ale ją rozumiem. JA nigdy nie zatrudniłabym osoby,
jeśli nie ywczułabym między nami właśnie jakiejs takiej "chemii" (beż żadnych
podtekstów). I to nie wiem jak wielkie kwalifikacje miała ta osoba. Wiem, że to
brutalne, ale niestety tak jest. Tyle, że u mnie by to wyszło od razu na
rozmowie. Po prostu taka osoba nie zostałaby zatrudniona.

[Gość: agulha]

Witam i solidaryzuję się z Tobą. Ale co Ci tu radzić? W normalnej sytuacji -
wiadomo: "znajdź sobie inną pracę", gdzie Cię docenią, gdzie będziesz z
szefem/zespołem "odbierać na tych samych falach". A teraz, przy tym bezrobociu?
To zależy oczywiście od tego, jak jest w Twoim zawodzie/środowisku/regionie,
czy Ty sama masz jakieś możliwości znalezienia pracy, propozycje, oferty.
Prawnie ta pani nie wiem, na jakiej zasadzie mogłaby Cię zwolnić - o ile nie
wygasa Ci umowa na czas określony - brak chemii nie jest wystarczającym
uzasadnieniem dla Sądu Pracy. Ale jeśli jej determinacja będzie wielka i uda
się jej zyskać poparcie w firmie i pomoc prawnika, cholera wie, jakie zarzuty
wymyśli. Teraz taka moda, że daje się zarzuty na granicy zwolnienia
dyscyplinarnego, a wyssane z palca. Nie "pije i pali", bo to łatwo obalić, a
np. "przechwytuje klientów firmy" (autentyk).
Możesz przełamać się i poprosić ją o rozmowę - może nawet zaprosić tę żmiję na
kawę - udać głębokie wewnętrzne przemyślenia nad sobą i poprosić ją o
doprecyzowanie, o co, do ciężkiej cholery, jej chodzi. Może nie mówisz "dzień
dobry" jak wchodzisz do pokoju albo jak ona wchodzi, albo może za mało się
uśmiechasz, albo idziesz robić sobie kawę i nie pytasz żmii, czy nie zrobić i
jej, a ona przeczytała książkę o psychologii zarządzania i uznała to za dowód
niezgrania (?). Może zmieniając takie czysto zewnętrzne zachowania nie stracisz
pracy (a co będziesz myślała o szefowej, to Twoje).
Nie radzę Ci wszczynać otwartej wojny z obsmarowywaniem szefowej i firmy przed
klientami i wszelakimi instancjami, bo możesz spalić za sobą wszystkie mosty. I
jeszcze powiedzą "no widzi Pan, taka niezrównoważona, pieniaczka, nie dziwi się
Pan chyba, że nie można z nią było wytrzymać". Po co komu konfliktowy pracownik
(albo oskarżany o konfliktowość), jak ma teraz taki wybór kandydatów do pracy
na rynku (mówię o potencjalnych następnych pracodawcach).

[Gość: Rybka]

Gość portalu: agulha napisał(a):

> Witam i solidaryzuję się z Tobą. Ale co Ci tu radzić? W normalnej sytuacji -
> wiadomo: "znajdź sobie inną pracę", gdzie Cię docenią, gdzie będziesz z
> szefem/zespołem "odbierać na tych samych falach". A teraz, przy tym bezrobociu?
>
> To zależy oczywiście od tego, jak jest w Twoim zawodzie/środowisku/regionie,
> czy Ty sama masz jakieś możliwości znalezienia pracy, propozycje, oferty.
> Prawnie ta pani nie wiem, na jakiej zasadzie mogłaby Cię zwolnić - o ile nie
> wygasa Ci umowa na czas określony - brak chemii nie jest wystarczającym
> uzasadnieniem dla Sądu Pracy. Ale jeśli jej determinacja będzie wielka i uda
> się jej zyskać poparcie w firmie i pomoc prawnika, cholera wie, jakie zarzuty
> wymyśli. Teraz taka moda, że daje się zarzuty na granicy zwolnienia
> dyscyplinarnego, a wyssane z palca. Nie "pije i pali", bo to łatwo obalić, a
> np. "przechwytuje klientów firmy" (autentyk).
> Możesz przełamać się i poprosić ją o rozmowę - może nawet zaprosić tę żmiję na
> kawę - udać głębokie wewnętrzne przemyślenia nad sobą i poprosić ją o
> doprecyzowanie, o co, do ciężkiej cholery, jej chodzi. Może nie mówisz "dzień
> dobry" jak wchodzisz do pokoju albo jak ona wchodzi, albo może za mało się
> uśmiechasz, albo idziesz robić sobie kawę i nie pytasz żmii, czy nie zrobić i
> jej, a ona przeczytała książkę o psychologii zarządzania i uznała to za dowód
> niezgrania (?). Może zmieniając takie czysto zewnętrzne zachowania nie stracisz
>
> pracy (a co będziesz myślała o szefowej, to Twoje).
> Nie radzę Ci wszczynać otwartej wojny z obsmarowywaniem szefowej i firmy przed
> klientami i wszelakimi instancjami, bo możesz spalić za sobą wszystkie mosty. I
>
> jeszcze powiedzą "no widzi Pan, taka niezrównoważona, pieniaczka, nie dziwi się
>
> Pan chyba, że nie można z nią było wytrzymać". Po co komu konfliktowy pracownik
>
> (albo oskarżany o konfliktowość), jak ma teraz taki wybór kandydatów do pracy
> na rynku (mówię o potencjalnych następnych pracodawcach).



100% powtórzenie sytuacji z mojej ostatniej pracy na etacie. Kończyła się umowa
próbna na 6 miesięcy, więc nawet nie trzeba było zwalniać. Szefowa przyszła i
powiedziała, że ona nie czuje chemii... Dokładnie to samo: nie potrafiłem
odczytywać poleceń ze sposobu skrzywienia przez nią wargi lub spojrzenia prawym
okiem (bo lewe patrzyła ciągle na komputer), ja po prostu jej nie rozumiem.

Powiem szczerze, że po raz pierwszy w życiu zdarzyła mi się, iż ktoś nie potrafił
się ze mną dogadać, a pracowałem naprawdę z najróżniejszymi osobami (charakter,
wiek, stanowiska, narodowość), ale w tym wypadku było to raczej zainscenizowane
przez ową szefową. Informacje o przejmowaniu pewnych spraw, a potem cisza.
Informacje o szkoleniu dla każdego nowego pracownika, a potem cisza.
Ogólnie w firmie chodziła plotka, że ona jest specyficzna (ludzie wypowiadali się
bardzo kulturalnie na jej temat, ale wyraz oczy mówił swoje - po co się narażać).
Nazwy firmy nie ma co wspominać, bo cholera wie czy jeszcze gdzieś to jakoś nie
wypłynie poza tym już prawie o tym zapomniałem, niemniej jednak, jest to znana
firma.

Po moim odejściu na stanowisko zatrudniono osobę, którą mój kolega z innego
działu widział w przeszłości w firmie podczas przyjacielskih pogawędek z szefową
(zresztą w czasie pracy).

Drugiego kolegę, któremu przekazano część moich obowiązków wypieprzono z firmy 3
miesiące później (wypowiedzenie?), jako że akurat tą częścią obowiązków również
docelowo zarządzała szefowa marketingu.

Ale niech tam, żyje się dalej, więc na pewno będzie lepiej. Bezrobocie też czegoś
uczy :-))

[Gość: ida]

Gość portalu: Rybka napisał(a):

> 100% powtórzenie sytuacji z mojej ostatniej pracy na etacie. Kończyła się umowa
>
> próbna na 6 miesięcy, więc nawet nie trzeba było zwalniać. Szefowa przyszła i
> powiedziała, że ona nie czuje chemii... Dokładnie to samo: nie potrafiłem
> odczytywać poleceń ze sposobu skrzywienia przez nią wargi lub spojrzenia prawym
>
> okiem (bo lewe patrzyła ciągle na komputer), ja po prostu jej nie rozumiem.


No dobrze, żarty żartami, zdarzają się ludzie na kierowniczych stanowiskach,
którzy mają nieźle narąbane w głowach i nieuzasadnione pretensje do wszystkich
dookoła, ale... Jak sobie wyobrażacie zatrudnienie ( i potem współprace dajmy na
to, 8 godzin dziennie) osoby, do której od "pierwszego wejrzenia" czujecie
antypatię? Na papierze wszystko jest OK, kwalifikacje, dośwaidczenie- super, a
wystarczy wymiana paru zdań "na żywo", troche obserwacji, i niestety ale
pojawiają się ogromne wątpliwości...

No i z tym "odczytywanie poleceń"- z moich obserwacji wynika, że całkiem sporo
osób jest z gatunku tych, co jak ich sie nie prowadzi "za rączkę" i się im nie
wytłumaczy dokładnie krok po kroku co i jak mają robić( i to za każdym razem), to
same do tego nie dojdą. A trudno przewidzieć co się może wydarzyć, każdemu
wszystko wytlumaczyć i być non-stop pod telefonem, bo jakaś "ofiara losu" nie
umie użyć swojego "zdrowego rozsądku"(istnieją duże wątpliwości, czy w ogóle coś
takiego ma) i zawraca głowę takimi głupotami, że to się mozna przekręcić. A
używanie tego zdrowego rozsądku nie ma nic wspólnego z czytaniem ze "skrzywienia
wargi" czy czyms takim...

[Gość: bea]

może podam więcej szczegółów, przemyślałam sprawę i doszłam do wniosku, że to
faktycznie moja wina, bo: prosiłam o urlop na Swięta Bożego Nardzenia - nie
sądziłam, że dostanę, ale dostałam - szczęśliwa byłam, że hej.
po 3 miesiącach rozmawiałam z Panią (sama mnie zatrudniała) czy wszstko ok,
czy zadowolona - powiedziala, że tak, że ok, że podpiszemy umowę na stałe.
ja jeszcze bardziej szczęsliwa - sama praca tez mi się podobała.
Potem dostałam umowę do podpisu - nie takie warunki jakie były ustalane - więc
dzwonię do Pani (pani sprytnie wzięła urlop) i pytam grzecznie dlaczego.
Podpadłam.
Potem wysłali mnie gdzies na zdjęcia - jestem z dziale handl. a nie marketingu.
pojechałam własnym autem całe popołudnie zjeżdziłam - dzwonię to Pani pytam
grzecznie czy ewentualnie mogłabym zatankowac na firmę, bo mi brakuje paliwa
10 litórw - tak, oczywiście - potem się dowiedziałam, że jestem egoistką i
tylko o sobie myslę! - ej a co Wy byscie zrobili gdybyście mieli 30 PLN na
kącie do końca miesiąca, a kolejna pensja nigdy nie wiadomo kiedy bedzie?
do pracy dojeżdzam dziennie 25 km za miasto.
Nie chodziłam do niej często z pytaniami - myślała, że nic nie robie
chodziłam często - stwierdziła ze jestem nie samodzielna.
nie wiem, jestem załamana - ludzie - wolna amerykanka!

[Gość: ida]

Bea, zaraz wyjdzie, że bronie Twojej szefowej, ale wcale tak nie jest, bo jej po
prostu nie znam osobiście, a mam taką zasadę, że nie wydaje opinii o ludziach na
podstawie tego co mi mówią inni(bez urazy), ale tylko i wyłącznie na podstawie
własnych obserwacji. Co mi zaoszczędza wielu pomyłek, gdyż opinie innych ludzi
często sa diametralnie różne.
No a w Twojej wypowiedzi wyczuwam ironię

> może podam więcej szczegółów, przemyślałam sprawę i doszłam do wniosku, że to
> faktycznie moja wina, bo: prosiłam o urlop na Swięta Bożego Nardzenia - nie
> sądziłam, że dostanę, ale dostałam - szczęśliwa byłam, że hej.


nie wiem w jakiej firmie pracujesz, ale jeśli nie jest to jedna z tych instytucji
które muszą pracować na okrągło, światek, piątek czy niedziela, to swięta Bożego
NArodzenia są dniami ustawowo wolnymi od pracy(chyba, że miałaś na myśli np
swięta prawosławne przypadające w innym terminie) także wnioskuję, że chciałaś
tych dni wolnych mieć więcej, a szefowa poszła Ci na rękę. Skąd podejrzenia, że
miałabys przez to jej podpaść? JA w tym roku miałam sytację, że spędziłam święta
przebijając się przez stos dokumentacji bo sprawa była naprawdę pilna, trzeba
była się bardzo szybko zorientować się co i jak, i zacząć nowy projekt(na żadne
szkolenia już w ogóle nie było czasu). I pewnie domyslasz się jakbym zareagowała
na pracownika, który w takim momencie mówi, że go to g... obchodzi, bo on ma
święta...

> po 3 miesiącach rozmawiałam z Panią (sama mnie zatrudniała) czy wszstko ok,
> czy zadowolona - powiedziala, że tak, że ok, że podpiszemy umowę na stałe.
> ja jeszcze bardziej szczęsliwa - sama praca tez mi się podobała.
> Potem dostałam umowę do podpisu - nie takie warunki jakie były ustalane - więc
> dzwonię do Pani (pani sprytnie wzięła urlop) i pytam grzecznie dlaczego.
> Podpadłam.

Dlaczego uważasz, że ona wzięła urlop specjalnie dlatego? To jest moim skromnym
zdaniem zbyt duża nadinterpretacja. A czy wyjaśnila Ci dlaczego warunki umowy są
inne niz wcześniej ustalone? Jesli nie wyjaśniła to mam ogromne wątpliwości co do
jej umiejętności kierowania ludźmi.

> Potem wysłali mnie gdzies na zdjęcia - jestem z dziale handl. a nie marketingu.
> pojechałam własnym autem całe popołudnie zjeżdziłam - dzwonię to Pani pytam
> grzecznie czy ewentualnie mogłabym zatankowac na firmę, bo mi brakuje paliwa
> 10 litórw - tak, oczywiście - potem się dowiedziałam, że jestem egoistką i
> tylko o sobie myslę! - ej a co Wy byscie zrobili gdybyście mieli 30 PLN na
> kącie do końca miesiąca, a kolejna pensja nigdy nie wiadomo kiedy bedzie?
> do pracy dojeżdzam dziennie 25 km za miasto.

Kwestia paliwa i używania prywatnego samochodu powinna była zostac wyjaśniona
przez samą szefową jeszcze przed powierzeniem Ci tego zadania. Natomiast jeśli
zdecydowałaś się pojechać własnym samochodem z własnej inicjatywy (żeby np. nie
jechać autobusem, pociągiem czy cos takiego) to niestety, ale nie powinnaś się
domagac zwrotu kosztów juz po fakcie dokonanym. To powinno było zostać wyjaśnione
przed. Co do tego, że dostałaś zadanie nie ze swojego działu. Ja się ostatnio
podjęłam zadania tylko i wyłacznie dlatego, że chciałabym się o tym cos wiecej
dowiedzieć i dla zdobycia w tym troche doswiadczenia(wprawdzie nie będę musiała
do tego "interesu" dopłacać, ale w ostatecznym rozrachunku wyjdę prawie na zero)
i znowu pomysl co człowiek o takim podejściu do pracy jak ja pomysli sobie o
pracowniku, który lubi mieć "odtąd dotąd", i od godziny takiej do takiej i ani
minuty dłużej...


> Nie chodziłam do niej często z pytaniami - myślała, że nic nie robie

Myślała czy mówiła? JAk mnie nikt o nic nie pyta to ja np. myślę, że wszystko
idzie OK, co jest zresztą bardziej logiczne niz podejrzewanie wszystkich o
opierdalanie sie czy cos takiego.

> chodziłam często - stwierdziła ze jestem nie samodzielna.

Wiem, bywam złośliwa, ale tylko TY jak sobie przeanalizujesz wszystkie sytuacje
mozesz odpowiedzieć na pytanie czy naprawdę nie miała choć odrobiny racji...

> nie wiem, jestem załamana - ludzie - wolna amerykanka!

Hej, nie załamuj się, bo może to po prostu nie jest firma dla Ciebie. Niestety
tak czasami bywa. Ja sama była kiedys na rozmowie kwaliwfikacyjnej, którą
prowadził facet, który był w moim odczuciu tak pierdołowaty (przepraszam za
wyrażenie), że ja gdybym została tam zatrudniona to bym sie najprawdopodobniej
wykończyła psychicznie, bo pewnie w wyniku jego działalności jest tam już więcej
takich jak on i taką firme trzeba omijać szerokim łukiem...
Życze znalezienia firmy, w której ta "chemia" bedzie :-))))

[Gość: bea]

do Idy,

Ida, widzę, że wiesz dużo na temat zarządzania ludzmi, kierowania itp.
faktycznie byłam trochę ironiczna, ale to przez emocje - naprawdę mam ich sporo
w tym momencie.
bronisz mojej szefowej - raczej stawiasz się w jej położeniu - w sumie słusznie
ja też próbowałam.
Pracowałam już w kilku firmach - róznych - dużych, małych, gdzie pracowało się
od do i gdzie pracowało się jak szef chciał nawet po 24 h/dobę.
ale zawsze człowiek wiedział, o co chodzi, było jasno postawione zadania np. Ty
i Ty macie zrobić to do jutra, albo projekt ma być gotowy do dnia itp. Ty
jesteś odpowiedzialny. Były wydawane polecenia służbowe, których należało
przestrzegać itp.
Jak ktoś brał urlop -chciał wziąć - to od szefa słyszał " nie teraz, weżmiesz w
innym terminie" i było wszystko w porządku.
Dla mnie szef jest osobą decyzyjną, która wydaje polecenia, której należy
słuchać, być lojalnym.
Myślę, może się mylę, że pracownik może zgłościć chęć wzięcia urlopu a szef ma
prawo mu go nie dac, jesli są jakieś pilne spray usłyszę, Pani X nie moge Pani
dać urlopu, bo...
Przed Swiętami zostałam zatruniona, nie miałam stanowiska, komputera, nie
bardzo wiedziałam co mam w ogóle robić, w kadrach powiedzieli mi, ze mam 2 dni
urlopu, więc pomyślałam, powiem, najwyżej nie dostanę, trudno - Pani Y dała mi
urlop.
Co do umowy nie było zadnej rozmowy wcześniej - i o to miałam największy zal,
bo mogła mi przecież powiedziec, Pani X, nie moge Pani dac tyle i tyle, bo...
zrozumiałabym. Przyzwyczajona byłam, że ludzie ze mną rozmawiają. a tu nic, w
kadrach tylko postraszyli, że jeśli dziś nie podpiszę to od poniedziałku nie
pracuję.
Pani Y wróciła z urlopu i rozmawiałyśmy - powiedziałam jej, że brakowało mi
właśnie rozmowy - przyznała mi rację - ale jak ja mówię "smród został"
Teraz - ten samochód - nie było wolnego służbowego samochodu - jechałam do
miasta, w stronę domu, nie było żadnej rozmowy na ten temat, nic a nic, z trasy
zadzwoniłam i spytałam, gdybym miała pełny bak to nie dzwoniłabym nawet.
tak samo z tą sesją.
Rozmowa wyglądała mniej więcej tak - Pani X ma Pani zdolności plastyczne, może
je Pani wykorzystać.
Potem dowiedziałam się z maila od innej Pani, że mi pomoże szukac plenerów.
pojechałam,
planowano sesję zdjęciową ale nikt mi nie powiedział, Pani X ma Pani wziąć
udział w sesji zdjeciowej tego i tego....
Prosze zarezerwowac sobie tego i tego....
nic, słyszałam tylko, że planowana jest na ten i ten, ale nie słyszałam, że ja
mam wziąć udział. (wszystko było też ustalan poza mną, nawet nie wiem, kto jest
fotografem.
mogłam się jedynie domyślac, że może powinnam tam być. Ale jesłi moj szef nic
mi nie mówi...
poprosiłam czy moge dostac dzien urlopu, ale zaznaczyłam, że jesli Pani uważa,
że nie powinnam, to ok.
no i się zaczeło.
Nie wiem, może jest jescze masa jakiś szczegółow mojej pracy, o których nie
wiem, nie pamiętam.
Acha - Pani Y mówi, że "myślała, że nic nie robię"
jestem referentem - na tym stanowisku, raczej nie powinno się podejmować wielu
samodzielnych decyzji, bez konsultacji z szefem.

[Gość: bea]

Co do tego urlopu na grudniu, teraz Pani Y powiedziala mi, że nie powinnam
była go brać - stąd wniosek że jej podpadałam.

[Gość: FIZYK]

Jesli bylo tak jak to opisujesz (zrozumiala, bo ludzka, bylaby
w takim stresie taka mala tendencja do subjektywnej interpretacji),
to zapewniam Cie, ze napewno masz racje w ocenie tej historyji.

Wiem, bo tez juz mialem takie "kopniete" fazy,
a raczej konstrukcje tzn. nieprofesjonalne osoby,
w moim dotychczasowym "zyciu zawodowym"(na szczescie
bez takiego, powiedzmy, dramatycznego przebiegu sprawy).

Te chore konstelacje wlasnie takie sa:
co zrobisz albo i nie, zawsze moze byc zle.

Ona mowi: "nie ma chemii".
Ja mowie: "komunikacja smarem maszyny".


Good luck !

[paw_dady]

powiedz tej starej rurze, ze jednna chemie, ktora ona zna
to c2h5oh

niestety jak chce cie wypie* to jedynie sad pracy