Mobbing nieco lekceważymy

[Gość: Femi]

Trudno o komentaż do ostatnich zdań Pana Ministra aby coś zrobić
dla Dręczonych ludzi TRZEBA CHCIEĆ !!!! Minister znaczy Sługa,
gorzkie to !!!

[mamosz]

Bełkot ministerialny.

[Gość: dradyś]

Jestem "ofiarą" mobbingu i sam zrezygnowałem z pracy, na wskutek
czego od 3 miesięcy jestem bezrobotny. Czy aktualnie,
już "podpadam" pod priorytet rządu? A może nie, gdyż wpakowałem
się w to niejako na własne życzenie, mówiąc stop "ciemnej
mocy" ?

[Gość: RR]

zwolniles sie na wlasne zyczenie ? mozesz powiedziec cos wiecej
na temat Twojej konkretnie sytuacji.Sama tez "ucieklam" i szukam
zrozumienia u tych,ktorzy nie potepiali by mnie za
to,ze"pogardzilam praca jak ja mialam".

[Gość: Marta]

Mobbingu nie mozna lekceważyć. Najgorsze jest to że mało kto stara się pomóc
ofiarom od razu w miejscu pracy. Wszyscy udają że nic nie widzą. A przecież
pomoc dręczonemu człowiekowi i przeciwstawienie się kanalii która go dręczy to
obowiązek moralny.Nie można uchodzić za przyzwoitego człowieka, przymykać na to
oczy i udawać, że mnie akurat to nie dotyczy. W końcu muszą się w życiu liczyć
pewne zasady. Nie można się całe życie bać. A do ofiar - spróbujcie walczyć i
przynajmniej myślcie jak mozna załatwić taką kanalię - w końcu skoro nie ma się
nic do stracenia to warto spróbować. Warto spróbować nawet jeżeli już sie
odeszło z tego piekła. Warto nawiązaż kontakt ze stowarzyszeniami
antymobbingowymi i wspólnie próbować coś zmienić olewając naszych decydentów.

[Gość: Kamcia]

Wiadomo, że należy pomóc takiej ofiarze mobbingu, ale wszyscy dookoła sami boją
się o siebie. W poprzednim miejscu pracy nawet nie zorientowałam się, że mój
szef od dłuższego czasu bardzo lubił ze mną rozmawiać, o wszystkim i o niczym.
Nawet któregoś dnia uznałam w końcu, że szkoda czasu na te rozmowy, bo przecież
miałam co robić. W pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że zaczął mnie pomijać
mnie w kwestiach, które dotyczyły mojego działu. W firmie bylam 4 lata - przez
ten okres piastowałam dwa stanowiska kierownicze i miałam spore osiągnięcia.
Potem przyszedł kolejny szef, który wydawał mi się niezwykle sympatyczny, no i
w końcu rozumiał potrzeby departamentu. Widać przeszkadzało mu to, że jestem
bardzo energiczna i zawsze dopinam wszystko na ostatni guzik. Jego sposób był
wyjątkowy: najpierw udawał, że mnie wspiera i pozornie pomagał, potem zaczął
mnie wyłączać od ważnych spraw, nawet sam zatrudnił do mojego działu faceta,
ktorego pozbyć chciał się inny departament, a ktorego ja wręcz nie lubiłam. A
potem zaczął sam podejmować wszystkie decyzje dotyczące mojego działu!!! W
końcu wypromował na swojego zastępcę inną osobę (a mnie przez dwa lata
obiecywał, że jestem osobą stworzoną do zarządzania i że wierzy we mnie, że
będzie dawał mi więcej poważniejszych zadań), a ze mną w tym samym dniu
postanowił się rozstać, twierdząc, że wszyscy się mnie boją, że płaczą na mój
widok, że obrażam wszystkich ludzi, i że nie umiem pracować w zespole ! Na nic
moje wcześniejsze zasługi dla firmy (ogromnej i bardzo znanej w całej Polsce).
Nawet fakt, że ludzie z innych uznali mnie za najbardziej kontaktową osobę w
całym departamencie, i że moja ocena 360 stopni (to rodzaj oceny pracownika ze
wszystkich stron w firmie, ze strony przełożonego, współpracowników,
podwładnych i klientów) nie był żadnym argumentem. Stwierdził, że nagle się
bardzo zmieniłam i musi się ze mną rozstać. Muszę przyznać, że zrobił to
bardzo umiejętnie i nie miałam czasu się bronić. On natomiast powiadomił
swoich przełożonych, że ja poszukuję innych wyzwań poza murami tej firmy, nawet
przekazał tę informację dyrektorowi generalnemu, ktory bardzo mnie lubil i
cenił za efekty pracy mojej i mojego działu. Potem straszył mnie ze swojej
podróży służbowej, że muszę szybko odejść ponieważ jego przełożeni bardzo
denerwują się moją obecnością w firmie (a sam wcześniej mnie prosił abym
dokończyła kilka spraw zanim odejdę, a dał mi sześciomiesięczny okres
wypowiedzenia!) Podobnież gadałam w firmie o tym co mnie spotkało i szerzę
niepokój dookoła. Taka bzdura! W końcu poszłam do jego przełożonego, a ten był
wielce zaskoczony tym że rzekomo był zaniepokojony! Stwierdził, że dyrektor
departamentu ma prawo do dobrania sobie do zespołu takich ludzi jacy mu
pasują ... Pięknie, pomyślałam! Dobrze to sobie zorganizował! I tak w ten
sposób mój szef wyeliminował sobie konkurencję. Nawet o tym nie pomyślałam, że
on odbiera mnie jako konkurencję. Ja mu ufałam i uważałam, że to dobry szef, a
on pracował nad tym abym nie poszła za wysoko. Dopiero moja koleżanka
uświadomiła mnie o tym, że albo mu się bardzo podobałam (a ja nie reagowałam),
albo byłam dla mniego zagrożeniem w jego karierze. Ale byłam NAIWNA !

[Gość: F.Pompa]

Nie ma co zwlekać z zapisami prawnymi.
To jest nie mniej gorsze niż wojna konwencjonalna.
Różnica polega na tym, że najpierw niszczy się psychikę a ciało
samo pozbawione człowieka...?
To jest pytanie o Pana Boga w naszym chrześcijańskim kraju.
FP

[Gość: koks]

witam,

a ja uwazam ze przepis nic tu nie zmieni, bo bedzie kolejnym martwym
paragrafem, jednym z wielu zreszta...
...mysle, ze tego rodzaju problemy nalezaloby rozwiazac na forum spolecznym, ja
osobiscie nie jestem za przemoca ale cel uswieca srodki i przydaloby sie kilka
ofiar - zreszta dyskusyjne jest kto jest w tym momencie ofiara a kto nie

gdyby paru szacownych prezesow dostalo w pier#$%ol w ciemnej ulicy i poskarzylo
sie glosno o tym w mediach, a niejako przy okazji wyszloby na jaw ze to za
znecanie sie nad pracownikami ktos im rylo obil, to jestem przekonany, ze
atmosfera mocno by sie oczyscila i poprawila ;-)

dlaczego tak uwazam - popatrzcie jak reaguja ludzi po ostatnich doniesieniach w
mediach o zagryzieniu dzieci przez psy - tak sie sklada, ze mam psa uwazanego
za rase niebezpieczna (nie, nie rot.) i teraz jeszcze wiecej osob omija mnie
szerokim lukiem na ulicy...

[Gość: RR]

To jest tez rozwiazanie. Zaplata pieknym za nadobne. Przynajmniej przestanie
sie nam zarzucac, ze nie reagowalismy i komentarzy w stylu "to trzeba bylo...".
Zapedzony w kat szczur siedzi podkulony i czlowiek tez tak reaguje - to
naturalne.
Czytalam tu kiedys na jakims forum o slodkich zemstach w stylu Laxigen w kawie,
ale to akurat jest bardzo krotkowzroczne.