Konkurs: najśmieszniejsze historie z Waszej pracy

[redakcja]

Hej!

Zapraszamy Was do udziału w konkursie "Najzabawniejsza historia związana
z pracą".
Osoby, które pomiędzy 12 i 26 lipca 2006 roku, opublikują w tym wątku
najzabawniejszą historię związaną ze swoimi przygodami w pracy w nagrodę...
zostaną wydrukowane w Gazeta Praca!

Zapoznajcie się z regulaminem - warto pamiętać, że historie muszą
być własne i nie mogą być dłuższe niż 1000 znaków:
Regulamin konkursu

Życzymy natchnienia i powodzenia!
Redakcja Portalu

1. Ewa

[ewencja]

To ja zacznę:
Pracuje w bezpośredniej sprzedaży kosmetyków, w dużym centrum handlowym.
Pracuję z koleżanką, a szefo bywa raz - dwa razy w tygodniu.
Szefo na Mikołaja dał nam coś słodkiego, zawsze na "święta" dostajemy jakiś
drobiazg, my wymyśliłyśmy, że kupimy mu...szalik, bo nie nigdy nie chodził w
szalikach, więc stwierdziłyśmy, że takowego nie posiada. Szefo przychodzi w
dobrym humorze, no i daję mu ten szalik, a on na mnie tak bardzo dziwnie patrzy
nagle taki poważny, Ja myślę, że coś nie tak, że mnie ochrzani za coś... Patrzę
patrzę i co widzę? TAKI SAM SZALIK MIAL ZAWIĄZANY NA SZYI...:-) Śmiechu było
przez dobry miesiąc, ale bardzo się ucieszył, mimo wszystko.
Pozdrawiam

[yellow24]

lipaaa :)

[kszynka]

yellow24 napisał:

> lipaaa :)
dlaczego lipa?
moim zdaniem bardzo sympatyczna historia!
:-)

[Gość: Sebulba]

To teraz ja opisze swoją zabawna historie.
Jakiś czas temu pracowałem u jednego z operatorów komórkowych.
Pewnego pechowego dnia zrobiłem błąd w koncie jednego z klientów.
Kierownik mnie skrzyczał i poinformował ze musze opisać to, co zrobiłem i przekazać do jednej z koleżanek. Pechowo okazało się ze była to dziewczyna, za która niezbyt przepadałem.
Po przekazaniu sprawy nawiązaliśmy ze sobą kontakt, który przerodziła się w wielką miłość.
Aktualnie ta dziewczyna jest moja zona i nie długo będziemy mieli druga rocznice ślubu.

Kocham cię Misko :)

PS. „Władku, Władku nasz Puchatku”

[Gość: ziomek z pozimek]

ufff tez mało zabawne

[Gość: yellow]

tez mało zabawne

[xanaxy]

Ludzie siedza w kole, ale jedna z pan "wchodzi krzeslem na drzwi". Dodajmy
drzwi, ktore otwieraja sie do wewnatrz, sa zamkniete i nieprzezroczyste.Ktos z
personelu otwiera drzwi - pani "obrywa" drzwiami, bo siedzi na ich tle.Z
wymowka do "kosia" - " Trzeba pukac"!!! Ktos :" Wlasnie puknalem"!!!

[Gość: krowa]

po dlugiej konferencji tak bylam zmeczona iz...nie zauwazylam szklanych drzwi
tylko nastepne drewniane...efektem czego zlamalam nos na szybie.

[Gość: wul]

kobiety powinny siedziec w domu :-(

[lila1974]

Zaraz po liceum dostałam pracę sekretarki w holenderskiej firmie, ktora
zajmowała się uszlachetnianiem skór z norek.
Pewnego dnia szef wola mnie do siebie.
Stanęłam w drzwiach i pytam w czym mogę mu pomóc.
On mi na to, że mam zamówić samochód, by przewieźć "to" - tu gestem wskazał za
okno.
Zamiast do tego okna podejść porządnie, ja zrobilam ze dwa kroki w przód i
wspięłam się na palce. Oczom moim ukazały się złożone na podwórzu klatki dla
norek.
"OK" odparłam i poszłam do siebie szukać odpowiedniego auta.

Jakieś pół godziny później znów słyszę wołanie szefa. Nie przeczuwając nic
złego wchodzę do gabinetu.
- Tak? - pytam.
- Co to jest? - szef znów mi pokazuje coś za oknem, więc ja ponownie dwa
kroczki do przodu, nawet na palce nie musiałam się wspinać, zauważylam od razu.
- Jak to co? Samochód, o który prosiłeś.
Na teren firmy wjeżdżał zamówiony przeze mnie STAR.
Szefowi na moją odpowiedź gały wylazły z orbit.
- Taki???!!! wrzasnął
- A co zły? - zapytałam w swej naiwności. W sumie powinnam się domyślić, że zły
skoro szefowi para szła z uszu. Zdołał jednak opanowac swoją irytację, podszedł
do mnie, podprowadził mnie pod samiutki parapet i pyta:
- Jak zamierzasz nim przewieźć TO???
Gestem wskazał mi coś, co stało tuż pod oknem, czego ja wspięta nawet na palce,
ale stojąca wówczas w drzwiach gabinetu, nie mialam prawa zauważyć.
"TO" okazało się małą, samojezdną kopareczką, na tyle jednak dużą, że na STARA
nie załadowaliby jej nawet wszyscy pracownicy razem wzięci.
Powinnam była zamówić niskopodwoziowego TIRA.
:)

Ta sama firma, ten sam szef

[lila1974]

Szef wskazał mi ręką na frytkownicę stojącą w kuchni i mówi:
- Trzeba oddać do naprawy. Nie grzeje.
- Dobrze, zaraz się tym zajmę.
Szef poszedł do kantyny, gdzie czekało na niego śniadanie i rodzina.

Ważne dla opowiastki jest to, że kantyna mieściła się na wprost kuchni, także
urzędując w owej kuchni, byłam na widoku szefa.

Przed zapakowaniem frytkownicy do kartonu, chcialam ją umyć. Zaglądam do
środka, a ona pełna jest tłuszczu - skrzyżowanie smalcu z margaryną - zimne
stanowiło glaz. Cóż było robić ... załapałam jakąś łychę i dawaj wydłubywać ten
tłuszcz.

Męczyłam się już dobre parę minut a w głowie świdrowała mi natrętna myśl, że
coś jest nie tak. Nie potrafiłam jej jednak dokładnie sprecyzować. Oprócz tego,
czulam, że jestem intensywnie obserwowana. W końcu odwrócilam się sprawdzić,
kto też mi się tak przygląda. Za sobą zobaczyłam trzy opadnięte szczeny -
szefa, jego syna i synowej. Opadły im tak dalece, że przez chwilę nie byli w
stanie ich cofnąć, mimo mojego pytającego wzroku. Pomyślałam "trzeba ich jakoś
odblokować".
- No co? - zapytałam.
- Możesz mi powiedzieć, co ty robisz? - szefa rzeczywiście odblokowało.
- Jak to co, kazałeś mi oddać to do naprawy, ale musze wybrać ten cholerny
tłuszcz.
- Łyżką? - upewniał się szef - A nie możesz podgrzać? - w tym miejscu cała
trójka parsknęła niezłym śmiechem, a ja stałam jak słup, nie pojmując zjawiska.
Pozwoliłam im się wyśmiać, po czym spytalam:
- A jak niby mam podgrzać, skoro twierdziłeś, ze termostat się zepsuł?
Hahaha no ubaw mieli na całego. W końcu szef przestał się dusić.
- No się zepsuł, ale nie do końca.

"Zabije" pomyślałam "Po raz kolejny wychodze na kompletną idiotkę" ale nie
mogłam się gniewać na szefa, on tak rzadko się śmiał, że niech mu idzie na
zdrowie.

Na delegacji

[lila1974]

Zostałam wysłana do Warszawy do Ministerstwa Rolnictwa po jakąś koncesję.
Szef po raz kolejny zapomniał, że koncesja straciła ważność, a na granicy stała
już chłodnia ze skórami. W te pędy wygnął mnie więc do Warszawy pełen nadziei,
że załatwię sprawę od ręki, jak to już drzewiej bywało.

Pojechalam do Ministerstwa, niestety okazało się, że na najważniejszy podpis
muszę poczekać do następnego dnia. Musialam przekazać tę wieść szefowi.
Poczlapalam więc do hotelu, teraz nie pamiętam, czy to był Mariot, czy Forum, w
każdym razie do jednego z nich.
Znalazłam hotelową pocztę i nadałam faks, w ktorym mniej więcej streścilam, co
też udało mi się załatwić. Poczym poszukalam sali z automatami telefonicznymi,
gdyż były to czasy, gdy komórka stanowiła rarytas.

Przed owymi automatami kłębił się tłum okrutny.
"Nic to" pomyślalam "Mam przecież czas do jutra, mogę sobie postać."
Stałam już dobre pół godziny, dochrapalam się 2 miejsca w kolejce, czyli
upragniony cel był już blisko ... gdy nagle słysze przez megafon, że jestem
proszona do okienka pocztowego. Tak mnie trzepło z zaskoczenia, ze niewiele
myśląc wyszłam z kolejki, nie zająwszy uprzednio miejsca i zgłosiłam się, gdzie
kazano.
I cóż widzę??? Faks od szefa, a na nim informacja następującej treści:
"Zadzwoń do mnie"

@#$%^&*() tyle pomyślalam o szefie i o sobie :)

[Gość: alicja]

MIÓD!!! spadłam z krzesła, głosuje na ten wątek!!!

Na delegacji ................................. ....

[Gość: Observer..........]

Alicjo uważaj! Tomek czuwa www.wardynski.com.pl/o_tomasz_wardynski.html

Moze amerykanin ?

[Gość: jkhsgadfb]

Pracuje w pewnej firmie, ktorej szefem jest amerykanin. Po 7 latach w naszym
kraju zdolal sie nauczyc kilku przeklenstw i paru ogolnie pozytecznych zwrotow
w naszym jezyku. To samo w sobie dobrze charakteryzuje umyslowosc tego narodu.
( Jak oni byli w stanie wyslac czlowieka w kosmos ??? )

Historyjka 1
.............
Od czasu do czasu firma wydaje pieniadze na rzeczy kompletnie nie potrzebne.
Jednym z takich zkupow nyl 47 calowy telewizor plazmowy. Wisi teraz u
kierownika w pokoju i sluzy za wielki monitor do komputera, albo uprzyjemniacz.

Rzeczony szef mieni sie byc artysta, i stara sie pomagac w roznych projektach.
( Jestem grafikiem ) Jedna z podstawowych zasad dobrego projektu jest
wycentrowanie. "Powinno byc na srodku i symetrycznie"

Oczywiscie telewizor powinien wisiec na srodku sciany - na wprost biurka.
Sciana na ktorej mial zawisnac sprawiala powazne problemy, bo sie nie nadawal
na takie obciazenia. Czlowiek ktory wieszal to urzadzenie sporo sie
nakombinowal z jakimis srubami, klinami itp.

"Gabinet" byl w tym czasie w remoncie, wiadomo bylo ze zostana zamontowane za
jakis czas rozsuwane drzwi na prowadnicach. Kierownictwo osobiscie mowilo "w
lewo, w prawo" podczas przymierzania plazmy i ignorowalo uwagi o tym, ze czesc
sciany zostanie zajeta przez drzwi i prowadnice.

Dzielo zostalo ukonczone, telewizor wisial idealnie na srodku. Po jakims czasie
przyszli robotnicy i zamontowali drzwi. Telewizor przestal wisiec na srodku.

Kilk dni pozniej czlowiek ktory go wieszal przyjechal z wiertarkami, kilofami,
mlotami, setka innych narzedzi i przez pol dnia rozkuwal sciane, wyciagal sruby
i mocowania, zeby przesunac telewizor o 15 centymetrow. Po drugiej stronie na
moj monitor syapal sie pyl i wypadaly kawalki sciany ...

Historyjka 2
............

Telewizor wisial juz sobie od jakiegos czasu, wiec nalezalo podlaczyc kablowke,
satelite i w ogole wszystko co sie da podlaczyc do plazmy. Gdyby sie dalo
podlaczyc lodowke, zelazko i mikrofale, tez by zostaly podlaczone.

Powaznym problemem staly sie urzadzenia typu dekoder itd. Zeby bylo ladnie
zostala zakupiona szafeczka. Color coordinated - wszystko musi byc w tym samym
kolorze, albo podobnym. Nagle okazalo sie ze obudowa komputera nie jest color
coordinated. Kolega zajmujacy sie sprzetem dostal polecenie sluzbowe wsadzenia
komputera do szuflady. Na stale. Z gory wiadomo bylo ze beda problemy. Z
odprowadzaniem ciepla, polaczeniem z siecia bezprzewodowa itp.

Oczywiscie po jakims, niezbyt dlugim czasie komputer sie przegrzal i wylaczyl.
Ale musial zostac w szufladzie ...

Nastepnego dnia kolega ow, na polecenie kierownika zakupil dwa potezne
wiatraki, a czlowiek ktory wczesniej wieszal telewizor przyjecjhal i wywiercil
w szafeczce otwory do zamontowania wiatrakow. Mamy teraz chyba jedyna w Polsce
szafke z ktorej odprowadzane jest cieplo na skale prawie przemyslowa.

Historyjka 3
............
Mamy w biurze telefony bezprzewodowe. Nawiasem mowiac wedle naszego szefa
wszelkie kable wygladaja nieprofesjonalnie - mamy tez klawiatury i myszki
bezprzewodowe i wieczny problem z bateriami. Telefon bezwzglednie powinien byc
bezprzewodowy !

Otoz szef chcial zeby jeden z telefonow zawsze byl na jego biurku. Niestety
telefony bezprzewodowe sa dosyc mobilne i zawsze ktos go zabieral. NIe za
bardzo bylo wiadomo jak rozwiazac ten problem. I nnaaaagle ! ! !
Olsnienie ! "Doprowadzmy do biura trzecia linie telefoniczna !" ( Zostala
doprowadzona)

Ale kiedy padlo pytanie, w jaki sposob trzecia linia rozwiarze problem aparatu
bezprzewodowego ktory jest na koncu linii, i ktory ktos moze zabrac szef troche
sie zasepil i powiedzial ze chyba trzeba wymyslic cos innego.

............
Coz, historyjek o podobnym wydziweku jest wiecej i jezeli komus sie spodobaly,
to moze przytocze w przyszlosci ...

[Gość: yellow]

nie sadze by sie komuś podobały

[Gość: Klimek]

Yellow idź się wypałuj może co, zamiast każdego krytykować ? ;P

Żółty, a wiesz

[Gość: burro]

jak mawiaja brydżysci do ludzi, komentujących grę?

"Stul kibicu paszczę, bo ci doniej naszczę":)

[Gość: Ela]

Swego czasu z okazji świąt w naszym zakładzie pracownicy dostawali prezenty.
Była lista z której można było sobie wybrać odpowiednią rzecz dla siebie. Ja
dzięki temu posiadam mały sprzęt gospodarstwa domowego. Ale powstała druga
lista z której można było wybrać inne przedmioty. Do wyboru była między
innymi : blacha falista, taczka, rower "biełosipied". Listę tą napisali koledzy
żartownisie. Poszłam do koleżanki a ona mi się pyta - co wybierasz z tej listy,
bo mnie by się przydała ta blacha, ale taczka również. Muszę zadzwonić do męża
i się poradzić. Ja coś tam odpowiedziałam i szybko wyszłam. Ona za chwilę
przyszła do mnie i pyta mi się - no i co wybrałaś? bo ja pewnie wezmę ta
blachę. Ja juz nie mogłam i w śmiech. Ale widziałam rozczarowanie na jej twarzy.

[Gość: Ela]

Zatkała się studzienka ściekowa, więc majster polecił pracownikowi, żeby
zobaczył co jest przyczyną. Pracownik wlazł do środka, pogrzebał, pogrzebał i
wyciąga rękę i woła - szefie to jest to! Szef patrzy a on na ręce trzyma g..no.

[Gość: Ela]

Majster dał polecenie pracownikowi - idź do walczaka i czekaj. Majster po
jakimś czasie przychodzi do walczak (jest to jakieś urządzenie przy kotle) a
pracownika nie ma. Ten się wścieka, bo przecież miał tu być. Szukają tego
pracownika wszyscy, w końcu znajdują. Okazało się, że czekał u Walczaka. - No
przecież miałem czekać u Walczaka!

[Gość: Ela]

Dawno temu pracowałam w pokoju, który znajdował się obok kierownika. Nagle
mówię do koleżanki coś się pali. Weszłam do pokoju kierownika i mówię, że jakiś
swąd czuć. Kierownik wyszedł i mówi - rzeczywiście. Wezwał brygadę elektryków,
ta przytargała drabinę i zaczęli sprawdzać przewody w korytarzu. Kierownik miał
takie ślepe pomieszczenie przy swoim pokoju. Wychodzi i krzyczy - tu się pali!
Czajnik się pali!

[Gość: Ela]

Nie piszę tego dla nagrody, ale to często wspominamy, bo tych historyjek trochę
było i zawsze się z tego śmiejemy.

[Gość: Ela]

Koleżanka odbiera telefon. Z drugiej strony ktoś się przedstawia - dzień
dobry,tu Wolny na co odpowiedź brzmi - dzień dobry - Pośpiech przy telefonie .
Z drugiej strony - niech sobie pani ze mnie nie żartuje! Długo trwało aż
wyjaśniła mu, ze nie żartuje.

[drzejms-buond]

Gość portalu: Ela napisał(a):

> Koleżanka odbiera telefon. Z drugiej strony ktoś się przedstawia - dzień
> dobry,tu Wolny na co odpowiedź brzmi - dzień dobry - Pośpiech przy telefonie .
> Z drugiej strony - niech sobie pani ze mnie nie żartuje! Długo trwało aż
> wyjaśniła mu, ze nie żartuje.

moja ulubiona rozmowa telefoniczna...
dzyn, dzyn- odpieram
-tak, słucham...
-dzień dobry, czy ja sie dobrze dodzwoniłam?
:-}

[iw78]

Miałam podobną historię...byłam sama w biurze, telefony dzwoniły jeden za
drugim. Odebrałam jeden z nich, po drugiej stronie odezwał się jeden z naszych
dostawców, na nazwisko miał Sekunda. Ponieważ telefony w dalszym ciągu dzwoniły
niemiłosiernie, przeprosiłam go tymi oto słowami...Panie Hubercie, niech Pan
minutkę zaczeka...

[Gość: Ela]

To opowieść kolegi. Przygoda miała miejsce dawno temu. Otóż kolega ten wybrał
się do kolegi z pracy. Tam sobie troszkę wypili. A że nazwijmy go Janek miał
daleko do domu, to Grzesiu pozyczył mu komarka. Jedzie on na tym komarku i
widzi, że jedzie milicja. Każą mu się zatrzymać, no ale on po głębszym więc gaz
do dechy i ucieka. Dojechal do lasku i tam się ukrył. Leży cichutko dosyć
długo. Stwieerdził, że milicja sobie już pojechała. Wychodzi więc z ukrycia
wsiada na komarka, dojeżdża do pzrejazdu kolejowego i co widzi? - starych
znajomych. Nakręcił więc i ucieka w drugą stronę. Milicja go dogania i woła -
zatrzymaj się, a on na to - NIE MOGĘ!

[Gość: Ela]

A to opowieść kolegi z pracy. To było dawno temu. Kolega Janek umówił się z
kolegą z pracy, że pójdzie do niego do domu i sobie trochę wypiją. A że Janek
miał daleko do domu to kolega pożyczył mu komarka. Jedzie sobie na tym komarku
i widzi jedzie milicja. Oni chcą go zatrzymać. Jednak ten świadom tego, że
sobie wypił, gaz do dechy i ucieka. Dojechał do jakiegoś lasu i tam za krzakami
się skrył.Leży, leży, dłużyło mu się okropnie po czym stwierdził, że już na
pewno sobie pojechali. Wyjechał na drogę, patrzy a przy przejeździe stoją ci
sami milicjanci. Nakręcił więc i ucieka w przeciwną stronę. Oni go zauważyli i
go dogonili. Każą mu się zatrzymać a on na to - NIE MOOOOOGĘ! Jechali jescze
jakiś czas za nim, ale potem odpuścili. Komarka rozebrał i koledze powiedział
co się stało, bo przecież milicjanci widzieli tablice rejestracyjne.

[Gość: Ela]

Kolezanka z pracy kupiła sobie psa, szczeniaka. Opowiadała mi o nim. Ja jej się
pytam co daje mu jeść. A ona na to "10 sztuk pokarmu suchego". Ja do niej-
chyba 10 dag? Nie - zaprzeczyła 10 sztuk według instrukcji. Przychodzi drugiego
dnia i mówi: "to ja teraz wiem czemu pies nie miał siły wejść po schodach".
Dopiero gdy przeczytała informację n/t sposobu karmienia psa, zorientowała się
jaki popełniła błąd.

[choca_minis]

Pracuję w hotelu pod Warszawa, który pewnie jak każdy hotel, jest kopalnią
oryginałów. Począwszy od setek ludzi, których widzi się pierwszy i ostatni raz
w życiu, skończywszy na stałych bywalcach.
Zdarza się, że przyjeżdżają do nas ludzie, którym obnażanie się przed
recepcjonistką lub kelnerką, sprawia wielką przyjemność. Normą jest, że goście
odbierają tacę z zamówieniem ubrani tylko w gatki. Obsługa hotelowa mogłaby
napisać kilka książek popularnonaukowych o zmieniających się trendach
bieliźnianych. Kratki, groszki, gwiazdki, koronki, pompony, itp. Czego tylko
chcecie! Ci zaskoczeni szybkością realizacji zamówienia zaśmiewają się nerwowo
i mówią coś w stylu: "Oj przepraszam! Ja taki nieubrany". W tle zazwyczaj daje
się słyszeć szamotanie walczącej ze zbyt małą kołdrą partnerki. Tacy goście nie
wpuszczają cię dalej niż za próg i tak zabawnie wypinają kupry, żeby
strategiczne części ciała stały się mniej widoczne.
Ciekawiej robi się wtedy, kiedy nieobecność bielizny nie stanowi dla gości
większego problemu. Odważni młodzieńcy nie wpuszczają obsługi do pogrążonego w
mroku pokoju, ale za to otwierają szeroko drzwi. Blask z korytarza dokładnie
oświetla wtedy dyndające narządy gościa, który z uśmiechem i pewnym siebie
spojrzeniem, obserwuje reakcję kelnerki. Kiedy już drzwi zostają zamknięte,
wybucha spazmatyczny śmiech, bo (w ich mniemaniu)wykonali "psikusa roku".
Taka pomysłowa młodzież eksponuje swoje wdzięki na wiele sposobów, np.: pewnego
razu czteroosobowa ekipa mieszana zorganizowała sobie wyścigi na golasa z
pokoju do pokoju. Nie zdawałam sobie sprawy, że bieganie z gołymi pośladkami po
korytarzu może sprawić tyle nieskrępowanej radości.
Innym razem do mojej zmienniczki przyspacerował bardzo kulturalny gość ubrany
tylko w ręcznik. Zaznaczę, że był to ręcznik do rąk (wymiary: 25/30 cm). Łatwo
się domyślić, że nie miał większych szans na opatulenie się nim i uniknięcie
tym samym wychłodzenia organizmu. Nie zmienia to jednak faktu, że był z siebie
bardzo zadowolony.
Na koniec muszę zaznaczyć, że takie przedstawienia mogą dostarczyć rozrywki obu
stronom tylko wtedy, kiedy goście nie pozbywają się zdrowego rozsądku wraz z
garderobą.
Pozdrawiam z hotelu:)

[Gość: M.]

Pewnego dnia w wolnej chwili od zajęć chciałem zadzwonić do dziewczyny ze
swojego telefonu komórkowego. W tym czasie towarzyszyło mi grono znajomych,
którzy chcąc - nie chcąc byli świadkami tej rozmowy.
Wybrałem numer - w słuchawce odezwał się znajomy głos, jednak po chwili
dotknąłem niewłaściwego przycisku na telefonie i zawiesiłem rozmowę. Zanim
udało mi się odblokować połączenie, na mój numer zdążyła zadzwonić sympatia.
Odruchowo powiedziałem "Poczekaj, mam cię na drugiej linii" - i to wystarczyło,
ludzie dookoła tarzali się ze śmiechu. Dopiero po chwili uświadomiłem sobie
absurd tej sytuacji.
PS. Moja druga rozmowa wraz z "Poczekaj, mam cię na drugiej linii" zapisała się
na poczcie głosowej w komórce dziewczyny, ona sama jeszcze przez jakiś czas
była nieźle zdezorientowana. Z kolei znajomi stwierdzili z ubawem, że to
najlepszy sposób ucinania rozmowy tel. jaki kiedykolwiek poznali.

[drzejms-buond]

1.
Ludność miejscowa ciagle nam coś kradła, a to stoliki z krzesłami, a to telewizor
a to satelitę...nie pomagały specjalne dyżury i czuwania.
oburzona dyrektor postanowiła zainstalowac kamery...
ukradli nam je po miesiącu
:-/

[drzejms-buond]

2.
bal karnawałowy-ostatki.
na sali wystawa.wiszą zdjęcia w antyramach, jedna obok drugiej.Zastanawialiśmy
sie czy je zdjąć ale ze wzgledu na malą ilość balowiczów postanowilismy zostawić
wystawę.
D.J. daje znak ,że oto nastąpi ostatni taniec tego wieczoru.
Wszyscy dostaja przypływu ostatkowej energii.Jedna z balujących wykonuje
stylowe "padede" i zawadza o pierwszą z brzegu antyramę. całosc , na zasadzie
domina wali się z hukiem na podłogę...Podbiegamy z kolegą do ostatniej,
największej antyramy.Szczęśliwi,że uratowaliśmy choć jedną. Zdejmujemy ją
powoli.on łapie z jednej strony , ja z drugiej. Antyrama pęka nam w rękach, w
połowie.
"To była piękna katastrofa!"

Bilans

[toja1111]

Byłam stażystką w dużym zakładzie. Podlegałam służbowo pod panią kierownik X. W
tym samym czasie co ja zostały przyjęte dwie stażystki do księgowości.
Wykorzystywano je na każdym kroku, a w naszym dziale stażyści traktowani byli
jak wszyscy inni pracownicy. Ale pani X zachorowała, w ostatnim dniu obecności
wydała dyspozycje, co mamy robić, i "nie pomagać księgowości". Ale już na drugi
dzień przyszła główna księgowa z poleceniem że mam jechać w delegację, zawieźć
bilans. (to były czasy gdy komputer zajmował jeden pokój), nad bilansem panie z
ksiągowości pracowały przeszło miesiąc. Odmówiłam, lecz gdy przyszedł Prezes
Zakładu z tym samym poleceniem, oczywiście wzięłam delegację i samego rana
pojechałam z bilansem. W wielkim biurowcu skierowano mnie do grubego jegomościa
z sumiastymi wąsami, który odebrał dokumenty, zaczął sprawdzać, krzywiąc się
niemiłosoernie i począstował mnie lurowatą herbatą. Tu się nie zgadza, i tutaj,
co robimy ? Odpowiedziałam, że nie wiem,Ciągi cyfr w rubrykach na ogromnej
płachcie papieru nie robiły na mnie wrażenia. Może poprawimy - poadło pytanie.
Odpowiedziałam, że nie wiem, ja tylko miałam dostarczyć ten bilans. Będzie pani
odpowiedzałna, bo takiej wersji nie przyjmiemy. Dobrze więc poprawimy, tylko co?
Bilans był sporządzony ołówkiem, cały. Dostałam gumkę myszkę, i gruby paluch
wskazał co mam wymazać. Ok. Wygumkowałam. Proszę wpisać, i tu padła jakaś suma.
Posłusznie wpisałam. Potem następną i następną rybrykę. Przez godziną gumkowałam
i wpisywałam pod dyktando. Dobrze, niech pani podpisze. Podpisałam. Dopiero na
drugi dzień byłam w zakładzie. Zarząd Zakładu i ja jedna. Jak było, zaczęłam
opowiadać i widziałam przerażenie we wszystkich oczach. Co pani zrobiła.
Mieliśmy tylko jeden egzemplarz. Prezes kazał mi iść do swojego gabinetu, ale
przez dźwiękochłonne drzwi słyszałam krzyki rozpaczy księgowej, donośny głos
naczelnego, że miała swoich ludzi w księgowości, i głos zastępcy, który
przyszedł do mnie i powiedział, że księgowość przez najbliższy miesiąc pracuje
do 20oo, a ja po godzinach, mam im pomagać. Bilans skończyli w nmarcu. Ja
pomagałam tylko dwa dni, bo właśnie wróciła moja przełożona i kategorycznie
zarządziła, że mam wracać, bo jestem niezbędna. Cała księgowość straciła premię
kwartalną, ja nie miałam żadnej kary, byłam tylko stażystką, a dopiero gdzieś po
roku zrozumiałam co zrobiłam. Ale nigdy więcej (a pracowałam w tym zakładzie 11
lat nie zdarzyło się aby wykorzystywano pracowników z naszego działu, i
obojętnie już czy był kierownik, dyrektor, prezes, czy byliśmy sami).

[Gość: Znn]

Nie wiem co w tym smiesznego, chyba wlasna glupota. Wsplczuje

[Gość: smo]

przykro mi synku ze nie masz paczucia humoru

[Gość: gosia]

przepraszam ale ja też nie rozumiem a księgową jestem
jak dla mnie wszystko jest wyssane z palca

bilans zakładu zawoziła stażystka?
bilans był sporządzony tylko w 1 egzemplarzu? i w dodatku w ołówku?
gruby z wąsami kazał poprawiać, to poprawiała i jeszcze podpisywała?

ja rozumiem, że to były "czasy nakazowe" ale nie wierzę, że tak się to odbywało
nawet jeżeli bilans był poprawiany to zarząd o tym nie wiedział? to po co
bilans w ołówku?

Balowa sukienka

[toja1111]

Zostałam zaproszona na ślub. Lecz zupełnie nie miałam nic do ubrania. Pożaliłam
się w biurze. Jedna z pań mówi, że ma w domu i jutro przyniesie. Na drugi dzień
z sekretariatu, gdzie pracowałam telefon wywołał mnie do działu piętro niżej. Co
prawda u Prezesa była kontrola z NIK, ale podałam kawę, a ci panowie nie
wyglądali na poważną kontrolę (nie wiedziałam wtedy co to ten NIK :)). Sukienka
była pękna, do kostek, z odkrytymi placami, cudo. Ekspresowo wpadłam do
łazienki, przymierzyłam i z powrotem do ich biura. Aby jej zabrudzić weszłam na
biurka - cztery razem zsunięte stały na środku pokoju. Czułam się w tej kreacji
lepiej jak panna młoda, zawirowałam i w tym momencie, wszedł Prezes i ci panowie
z kontroli. Zwinnie zeskoczyłam, chciałam się tłumaczyć, lecz Prezes wymówił
tylko moje imię. Za to panowie byli tak rozbawieni, że .......odstąpili od
kontroli. Ps. bardzo ważnej.

[Gość: smo]

super

Kawa

[toja1111]

Już trzeci miesiąc pracuję jako sekretarka. Telefony, notatki, korespondencja,
parzenie kawy, herbaty. Ale zawsze się coś dzieje. W gabinecie Naczelnego stały
stylowe fotele na dość wysokich nóżkach. Wpadł, więc na pomysł, żeby je nieco
skrócić. Fotele wróciły od stolarza w odmienionej formie. Z Warszawy kontrola.
Panika jak zawsze. A tu miły gruby pan i drugi jak tyczka, chudy wysoki. Podaję
kawę, stawiam na ławę, ale grubszy wyciąga dłoń po kawę. Filiżanka zsuwa się z
talerzyka i ląduje wprost na jego spodniach. Ja bardzo mocno przepraszam, podaję
ściereczkę, ale, przecież go nie wytrę, Grubas podskakuje poparzony a fotel z
nim. Naczelny podaje mu rękę szarpie i nic. A ja, ja się śmieję, kucnęłam, i
wprost zwijam się ze śmiechu. Łzy ciurkiem lecą mi po policzkach a Naczelny
dalej szarpie pana o znacznej tuszy. Zaklinowany. Klęczę koło fotela, a Naczelny
krzyczy – zawołaj kogoś na pomoc! Jesteś zwolniona! Wyjdź.! Wyszłam. Naczelny
kupił nowe meble.

Bilans - skrócona wersja

[toja1111]

Mam jechać w delegację zawieźć bilans. W wielkim biurowcu skierowano mnie do
grubego jegomościa z sumiastymi wąsami, który odebrał dokumenty, zaczął
sprawdzać, krzywiąc się niemiłosiernie. Tu się nie zgadza, i tutaj, co robimy?
Ciągi cyfr w rubrykach na ogromnej płachcie papieru nie robiły na mnie wrażenia.
Może poprawimy?. Odpowiedziałam, że nie wiem, ja tylko miałam dostarczyć ten
bilans. Będzie pani odpowiedzialna, bo takiej wersji nie przyjmiemy.
Bilans był sporządzony ołówkiem, cały. Dostałam gumkę myszkę, i gruby paluch
wskazywał, co mam wymazać. Proszę wpisać, i tu padła jakaś suma.
Posłusznie wpisałam. Potem następną i następną rubrykę. Na drugi dzień w
zakładzie opowiadając jak było, zobaczyłam przerażenie we wszystkich oczach? Co
pani zrobiła? Mieliśmy tylko jeden egzemplarz. Prezes kazał mi iść do swojego
gabinetu, ale
przez dźwiękochłonne drzwi słyszałam krzyki rozpaczy księgowej, donośny głos
naczelnego, że miała swoich ludzi w księgowości. Bilans skończyli w marcu.

[el_morfeusz]

- Morf, czemu sprawa nie jest załatwiona - zamruczał prezes.
- Jaka sprawa? Nikt do mnie nie dzwonił ...
- Morf, ale do mnie dzwonią!!!

[irini]

Na studiach wzięłam udział w zdjęciach do amerykańskiego filmu o holokauście w
Krakowie. Siedziałam na krześle podczas gdy kamerzysta ustawiał światło. Źle
trzymałam głowę, więc w końcu reżyser kazał zawołać aktorkę, którą zastępowałam.

Wtedy postanowiłam zostać statystką. Miałam ze sobą tekturową walizkę i
stanowiłam część grupy Żydów, która wysiadła z pociągu na rampie w Auschwitz.
Reżyser machał ręką, kiedy trzeba się zatrzymać. Kolejka przesuwała się ku
rampie, a na końcu ja, coraz bardziej zniecierpliwiona, ponieważ za każdym
razem, gdy miałam szansę uwiecznić się na filmie, reżyser mówił „stop”.
Wreszcie dał mi szansę. Wściekła, nie ruszyłam się, mimo że kilkakrotnie dawał znak.

Potem ekipa pojechała do Oświęcimia. Ja już nie chciałam. Jak mi później
opowiedzieli, tak długo leżeli w barakach czekając na zdjęcia, aż wybuchł strajk.

Jadąc pociągiem do domu zdrzemnęłam się, a zarobione pieniądze zniknęły z
kieszeni kurtki. Nigdy nie zobaczyłam tego filmu i nawet nie znam tytułu.

[zawsze_wolna_nilka]

irini napisała:

\
> Jadąc pociągiem do domu zdrzemnęłam się, a zarobione pieniądze zniknęły z
> kieszeni kurtki. Nigdy nie zobaczyłam tego filmu i nawet nie znam tytułu.
>


Steven Spielberg - Lista Schindlera - 1993 - Film zdobył siedem Oscarów- może
warto było jednak zobaczyć?
;-)

m.

[irini]

O rany, w tym kontekście to jest rzeczywiście śmieszne ...

[Gość: zim]

ubaw po pachy

[irini]

A niech to. Holokaust napisałam małą literą i dwa razy użyłam słowa "szansa".

rozbita głowa, szyba cała

[christina.milian]

byłem z wizytacją w biurze, gdzie jest duża lada i ogromne, przeszklone wejście. biegł jakiś "interesant" i nie zauważył przeszklonej ściany i drzwi. uderzył w szybę... bardzo, bardzo mocno - dochodził do siebie przez kilka minut z rozbitą głową, a szyba została nienaruszona (wyłamał tylko jakieś zawiasy i naurszył zamki). Na szybie został odciśnięty ślad jego głowy :)

Rozmowa kwalifikacyjna!

[toja1111]

17.07.b.r. Niestety, są od pani dwie osoby lepsze.Przyjmiemy najlepszą. Pani
uzyskała trzeci wynik. A możemy przyjąć tylko jedną osobę. Rozumie pani ? A czy
może być pani całkowicie dyspozycyjna. Na nowe stanowisko przyjmiemy najlepszą
od 1 siepnia b.r. A czy pojutrze może pani jechać na szkolenie.

Precyzyjny szef

[Gość: nikka]

Swego czasu pracowałam w kancelarii prawnej. Pewnego ranka szefa nie było i
miało go nie być cały dzień. Zostawił więc dzień wcześniej pracownikom
instrukcje tego co mają dziś zrobić. Zaczęliśmy czytać co nam dziś przypadło,
każdy swoją kartkę i w pewnym momencie słyszę, że moja koleżnka dusi się ze
śmiechu! Po prostu zatacza się. Tak się śmiała że nie była w stanie przeczytać
mi co tam jest napisane więc podała mi karteczkę. A tam stało:
"Pani X bardzo proszę żeby jutro z samego rana zrobiła pani to i to. Jutro to
znaczy dziś, bo ja to piszę dziś czyli we wtorek, czyli jak pani to będzie
czytać to dla pani to będzie wczoraj, czyli że dla mnie jutro, czyli, ze ma
pani to zrobić w środę rano." !!! :))))
Starałyśmy się tą karteczkę przechować jak relikwię precyzji naszego ex szefa,
ale już nie mamy kontaktu ze sobą. Kto wie może ta karteczka nadal widnieje w
skarbach mej ex koleżanki ? :).

Dziecinny wygląd

[mamadwojga]

Mimo, że jakiś czas temu przekroczyłam trzydziestkę to wyglądam na dużo mniej.
Pół roku temu na przykład bramkarz nie wpuścił mnie do pubu jako osobę
nieletnią.
Kilka lat temu pracowałam w liceum. Uczyłam tam angielskiego na pół etatu.
Liceum było olbrzymie, 1500 uczniów, setka nauczycieli. Znałam tylko
nauczycieli z mojego przedmiotu, bo to z nimi dzieliłam pokój nauczycielski.
Nadzszedł czas matur. Powołano mnie do komisji egzaminacyjnej. W dzień matury
stawiłam się w wyznaczonej sali przed czasem. Siedzący już w sali nauczyciel
powiedział najpierw żeby jeszcze nie wchodzić. To wyszłam posłusznie, ale po
chwili się zastanowiłam, że jednak POWINNAM wejść do środka PRZED rozpoczęciem
egzaminu więc znowu weszłam. Tym razem, siedzący tam człowiek naprawdę się
zdenerwował: "Wyjdź stąd, wejdziesz jak zaczniemy was prosić do środka!" -
krzyknął. "Ale ja do komisji..."- wyszeptałam cichutko. On spojrzał na mnie,
zaczerwienił się i przepraszał mnie chyba z pół godziny. A ja do dzisiaj się
śmieję na samo wspomnienie tej sytuacji.

Liceum w Szcz.

[tears_of_sun]

Po rewizji znaleziono u mnie w plecaku zapałki. IV klasa LO, albo stawią się
rodzice, albo wylatuję ze szkoły. Ja i Mycha. Oczywiście na drugi dzień z rana
przyjechała mama, weszła gabinetu pani Dyrektor, ale ona kazała poczekać razem z
panią pedagog na druą mamę. Stoją w holu, moja mama, mama Myszy, pedagog i pani
Dyrektor. My obok. 5, 10, 15 minut, skończyła się przerwa zaczęła się lekcja, w
pewnej chwili moja mama, lat 45 pyta grzecznie, może wejdziemy do gabinetu, pani
Dyrektor na to "czekamy na drugą mamę". Ja i Mysza krztusimy się z boku, ale
mamya nie daję za wygraną i ponownie mówi "ale ja jestem tą drugą mamą",
Dyrektorka na to "cicho bądź, czekamy na drugą mamę". Moja mama nadal, to jest
mama X, a ja jestem mamą Y. Pani Dyrektor "nie można ludzi tak oszukiwać
wyglądem, myślałam, że jesteś z samorządu uczniowskiego ... Pani jest ...
Gratuluję wyglądu... Proszę wejdź, to znaczy wejdzie mamy, a mogę dowód osobisty ...

Liceum w Szcz. II

[tears_of_sun]

Kolejne wezwanie rodziców do szkoły. Właśnie kończyła się przerwa. Puste
korytarze , uczniowe wszyscy w nakładkach na buty (obowiązkowe)szurają
niemiłosiernie. Cisza, tylko nauczyciele podążający w stronę swoich klas. Mama
na czwartym schodku - na piętrze jest gabinet chemiczny - a tu rolega się gruby
głos, "gdzie masz kapcie". Mama rozgląda się ale nie widąc żadnego ucznia,
wchodzi nadal, jest na półpiętrze, "do ciebie mówię, co ty sobie myślisz
gó..aro?" - znów głos Dyrektorki stojącej przy schodach, mama stojąca na
półpiętrze odwraca się, i kłania się pani Dyrektor, dzieli ich około 1,5 metra.
Dyrektorka na to "uwaga i do mojego gabinetu". Mama na to - ja do profesora z
chemii, "jak będziesz miała kapcie to pójdziesz, natychmiast do gabinetu, do
mnie" . - Jestem matką, grzecznei tłumaczy się mama, "nie obchodzi mnie kim
jesteś! i co nawet nie chciało się przypiąć zdjęcia, jutro z rodzicami". Pani
Dyrektor ja jestem matką uczennicy (mama lat 45), "a ja, ja jestem faraonem".
Dobrze, że nauczyciel chemii wyszedł nieoczekiwanie z gabinetu, wyjaśnił po
wielkich trudach sytuację, gdy byliśmy już w jego gabinecie, powiedział, że z
córką już wszystko w porządku, wyprowadził mamę poza teren szkoły.

[Gość: viva]

czesc mam na imie WIKI historia moja przydarzyła mi sie sie niedawno.
nosi tytuł wypłata.

[Gość: desejm]

Hahahahahaha!!! I to jest najsmiesniejsza historia...
Ale przestanę się śmiać pojutrze, jak ja dostanę wypłatę ;)

[dentosept]

Z KOLCZYKIEM W PĘPKU

CZAS AKCJI: Godziny pracy, czyli zawsze, bo kochamy pracę bez przerwy

MIEJSCE AKCJI: Firma Nowy Grób Sp. z o.o. – Poznań

OSOBY: Euro-oka blondynka z tatuażem – nasza prezeska kochana, kol. Menedżerka,
ja

Jedziemy do klienta! Woła Euro-oka prezeska. Twoim prywatnym samochodem –
szczerzy się do Menedżerki. Wbijamy się w fiacinę – więcej niż pełnoletnią i
telepiemy na poważne biznesowe spotkanie. Wytatuowana z przodu – obok
Menadżerki, ja z tyłu.
Tymczasem tramwaj, który właśnie nas mija, cosik światłami błyska... Ale nie z
nami takie numery! Nikt bezkarnie nie mrugnie do naszej prezeski kochanej, co
to na żartach się zna i po łacinie curwa mówić umie. Fuck You! Pokazuje mu
dzielna prezeska, i jeszcze otwiera szybę i przez okno nań bluzga. Jej nikt nie
podskoczy – ona ma w pępku kolczyk! Stajemy na świetle, a motorniczy, jak
wyskoczy z tramwaju, jak capnie Euro-oką! Nie miałyśmy ochoty jej bronić –
niewdzięczne pracownice najemne...
A tramwajarz błyskał, że mamy światła zepsute.
PS W RAZIE PUBLIKACJI KONIECZNIE PROSZE O INFO NA MAILA, NIE ZAWSZE KUPUJE
WYBORCZĄ

[dentosept]

MASKARADA, NIE NADA...
U nas w pracy pojawiła się myśl - jednych poprzebierać za drugich, bo przyjdzie
Niemiec, co kupował od nas, gdy byliśmy inną firmą... Zalegaliśmy mu wtedy
pieniądze, no i jak on się kapnie, że my to znowu my - ino pod innym
(wdzięcznym!) szyldem - to nie będzie biznesa. A biznes być musi, więc
pozamieniamy się, i... Dostałem rolę ochroniarza! Wkładam mundur, prężę muły.
(Co te baby widzą w tych osiłkach?). Na siłkę chodzę rzadko, aliści troszkę „w
kablu" mam - tylko nie pytajcie ile, bo nie o tym teraz, nie o tym... Pożyczony
mundur podśmierduje - ale co robić? Do nowej roli podszedłem bardziej
psychologicznie niż wizerunkowo i postanowiłem - wzorując się na prawdziwych
ochroniarzach być wredny, jak oni. Stanąłem sobie przy windzie i stoję. Stoję,
stoję i się nudzę. Po chwili staję w rozkroku, żeby być większy. Tak sobie
myślę (wiem, wiem ochroniarze rzadko myślą), jak ten Szwab wygląda? Chyba jakoś
go wyczuję. A jak ktoś znajomy zobaczy mnie w mundurze? Ale siara! I wtedy
jest, idzie. Okrągły świński blondyn w złotych okularkach. Czy może mi pan
pomóc wnieść próbki towaru? Odzywa się piękną polszczyzną ten Germaniec. Już,
już, miałem mu pomóc, gdy przypomniałem sobie o swojej roli! "Ja tu nie jestem
od noszenia-aaa!" Wydarłem na gościa fachowo mordę, maskarada się udała, a
biznes? Kwitnie!

PS W RAZIE PUBLIKACJI PROSZĘ O INFO, NIE ZAWSZE KUPUJĘ WYBORCZĄ

telefon

[Gość: aga]

1
ja: jaki ma Pani abonament telefoniczny?
Klient: taki na guziczki,a co się stało?

2
ja: witam, czy podpisywała pani taką i taką umowę w dniu takim i takim
klient: ja nie podpisywałam
ja: ale tu widnieje podpis pani takiej i takiej, czy to pani?
klient: to ja, ale ja nie podpisałam
ja: jest pani pewna? to bardzo ważne
klient: a o co chodzi, bo jesli o syna to go nie ma.

P.S klientka cierpiała na alzhaimera, o czym powiadomił nas później wspomniany
syn

3
Ja; witam jaki pani ma abonament telefoniczny?
klient: taki bezprzewodowy, ale my go chcemy oddać, bo my biedni jesteśmy i
jescze rezygnujemy z kablówki bo to nie po polsku, czy pani przyjeła zgłoszenie?
ja: ja dzwonie aby się dowiedzieć o abonament telefoniczny
klient: ja mam zniżkę emerycką i za radio nie płace

[Gość: gosia]

ja: witam, czy podpisywała pani taką i taką umowę w dniu takim i takim
> klient: ja nie podpisywałam
> ja: ale tu widnieje podpis pani takiej i takiej, czy to pani?
> klient: to ja, ale ja nie podpisałam
> ja: jest pani pewna? to bardzo ważne
> klient: a o co chodzi, bo jesli o syna to go nie ma.
>
> P.S klientka cierpiała na alzhaimera, o czym powiadomił nas później
wspomniany
> syn


kobieto! to miało być śmieszne? gratuluję poczucia humoru

[Gość: avc]

wtedy jak dzwonila, pewnie smieszne bylo, pozniej jak sie dowiedziala moze juz
nie.

straszna historia

[Gość: panF]

Pracowałem kiedyś w Domu Starości i robiliśmy sobie czasami z sanitariuszkami
lewatywę dla zabawy...

[Gość: dorka]

Po prostu spłakalam się ze śmiechu

Restauracja

[Gość: Radza]

Na początku lat 90 zacząłem nauke w technikum gastronomicznym oczywiście
interesujące były praktyki w restauracjach, koleżkowie z zawodówki mieli takie
w jednej z knajp w rodzinnym mieście. Na zaplecze przywożono tam przed Matki
Boskiej Piemiężnej czyli 13 każdego miesiąca ( dzień wypłat w zatrudniajacym 11
tys. ludzi zakładzie do którego dobudowane było miasto)całe półtusze świńskie
do rozbiórki kolesie stali koło takiej świnki i palili papieroski wszedł na to
chłop który odbierał pomyje z tej knajpy od razu się podniecił na widok świnki
bo to po głodówce lat komuny i zaczyna spiewkę "tyle mięsa, tyle mięsa ohhho
itd." . To była tzw. krótka piłka : "chcesz Pan kupić?", potem pili miesiąc a
braku połowy świni nikt sie nie dopatrzył.
W trakcie szkoły mielismy też obowiazkowe praktyki w ramach Ochotniczego Hufca
Pracy gotowaliśmy przez 7 tygodni dla 500 dzieciaków na koloniach pod Wawą.
Była tam strasznie podła magazynierka tępiła nas przy obieraniu ziemniaków bo
wiadomo jak je dłużej w maszynie potrzymać to mniej oczkowania ale za to więcej
ich idzie więc sie piekliła. Zaczelismy wiec z kumplem regularnie chodzić z nią
do magazymu tam była komora chłodnicza na mięcho otwierana tylko od zewnątrz
ilekroć tam wchodziła zaczynaliśmy gadki typu "a wystarczy trzasnąć", "jak
myślisz kiedy by ja znaleźli?", "będzie Pani pukać w szybkę ale coraz słabiej",
Ona na to "oj nie żartujcie ja się boje itd." nie chciała też żebysmy my z nią
chodzili po towar ale po za nami były same laski (moje ukochane gdzie wy:))więc
zostawaliśmy tylko my. Zrobiła sie grzeczna i nawet przynosiła nam czekolady z
deserów.

[xxx-x]

Kiedy pracowałam w biurze, miałam hasło do logowania "dlaczego". Któregoś dnia
byłam na palarni i nagle pojawił się mój kierownik, który krzyczał, żebym
szybko podała mu hasło, gdyż było to bardzo ważne, więc ja
krzyknęłam "dlaczego", a on zaczął się tłumaczyć, że potrzebne do tego i owego,
więc ja mu powtórzyłam - "dlaczego", a on dalej się tłumaczył,więc
odpowiedziałam mu, że moje hasło brzmi "dlaczego". Popatrzył na mnie i
wybuchnął śmiechem, a potem pogratulował mi pomysłowości