PRACY JEST DUZO-POLACY LENIWI W POLSCE

[Gość: witek]

Oczywiscie,ze pracy w Polsce nie brakuje,tylko zalezy co chce sie robic ,czy
nic nie robic,bo jest wygodniej nic nie robic i zyc z rodzicow,zasilkow,
dziadkow, kradziezy, przemytu.Wszyscy sa bardzo wyksztalceni ,sprzatac nie
beda,ogorkow ,truskawek tez nie beda zbierac,ale poza granicami kraju
wszystko robia i wyksztalcenie i inne tytuly im nie przeszkadzaja,a to ze sie
upokazaja,ze jest wyzysk i masa oszustow i z batem nad lbem tez czasami stoja
to nic takigo.Gdyby ci co nazekaja, ze nie maja pracy zaczeli sprzatac swoje
smieci i brudy ,bo kto do tego brudu i niedbalstwa sie przczynia??? chyba
ci co w danym kraju mieszkaja.pracy w Polsce jest,zacznijmy swoj brud
sprzatac i zbierac nasz polskie owoce i warzywa, bedziemy mieli czysciej a
kieszen tez pusta nie bedzie.Pozdrawiam

Skandal!

[Gość: gearbox]

Rozumiem, że piszesz ze Szwecji. Z dystansu bardzo łatwo się ocenia i
podsumowuje. Zapraszam do poszukania pracy w Polsce. Ciekawe jak bardzo
będziesz usatysfakcjonowany z posiadanie pracy przez 3 m-ce w roku w sezonie
zbioru owoców i płacy, za którą ciężko opłacić mieszkanie!

A odnosząc się do tekstu: niby dlaczego młodzi (czy starzy, wszystko jedno)
absolwenci wyższych uczelni, znający języki obce, itp., itd. mieliby zbierać
truskawki albo sprzątać ulice za 3 zł/godz? Czy na Zachodzie absolwenci
uniwersytetów to robią? Czy moje podatki mają iść na utrzymywanie dobrych
liceów i wyższych uczelni po to, żeby ich absolwenci wykonywali prace, do
których nawet szkoła podstawowa nie jest potrzebna? Gdzie będziemy za 10 lat,
jeżeli Polacy będą zajmować się zbieraniem owoców i innymi podobnymi pracami
(tam gdzie Mozambik, Nepal, Korea Płn. - bez obrazy)? Kto będzie kupował
mieszkania, samochody, TV, wycieczki zagraniczne,... (zaczną zwalniać
pracowników deweloperzy, firmy budowlane, dealerzy samochodów, salony RTV...)?
Kto będzie płacił jakiekolwiek podatki (owoce zbiera się zwykle na "czarno")?
Jak będą wyglądać działy gospodarki finansowane z budżetu państwa?

Gospodarkę każdego kraju nakręca klasa średnia! Proponowanie ludziom, którzy
mają ją tworzyć, żeby się przebranżowili na najemnych robotników (rolnych i nie
tylko), to jest zabójstwo nie tylko dla nich, ale także dla całej gospodarki.

Wybacz, ale podsumuję Twoją wypowiedż jako żałosną i żenującą. (Usiłuję
zachować resztki kultury i nie używać słów "powszechnie uważanych za obelżywe").

[alfalfa]

Przykro mi ale pierdzielisz. Jak ktos zaczyna pracować po studiach to jest...
maminsynkiem (córką). Wcześniej na kino (piwo) skąd brałeś? Od rodziców? Od
państwa? I niech magister zamiata ulice albo zbiera truskawki, mam to gdzieś.
Nie będę płacił podatków na żadne szkoły czy inne głupoty dla kolesi
(koleżanek) którym się wydaje że jak mają wykształcenie to praca byc powinna.
Chcesz klasy średniej? To ją twórz a nie zapisuj się czy tez aspiruj. Dyplomem
możesz sobie podetrzeć wiesz co. Działy gospodarki finansowane z budżetu?
ZAMKNĄĆ!!! Natychmiast! Państwo tworzace gospodarkę się skończyło (co widać) i
możesz o tym zapomnieć. Chcesz pracować? Stwórz swoje miejsce pracy sam - załóż
firmę! I pokaż klasę (nawet średnią, choć nie życzę takowej).

[Gość: antywitek]

co ty pieprzysz człowieku? skoro studiowałem to nie bvede sprzatal w biurze
jakiegos chama za marne 500-800 złotych na miesiąc... sorry ale z takich
pieniedzy ciezko wyzyc a i mam szacunek do siebie samego... na zachodzie ludzie
pracuja sprzatajac, poniewaz tam sa za to takie zarobki, ze smialo mozna
przezyc miesiac i jeszcze sporo odlozyc... a pracy owszem jest duzo - akwizycji
ii jej wszelakich odmian nazwowych, agentów ubezpieczeniowych itp... zastanow
sie czlowieku co Ty wogole wypisujesz!!!!!

[snah]

Szanowny Panie "wyksztalcony"
czyzby Panie tego polskiego przyslowia nie zanl: "Uczciwa praca nie chanbi"! A ze nawet - jak Pan napisal - "(...)u chama(...)" wielce wyksztlcony Pan nie bedzie pracowal, to po co sie Pan wogole wyksztalcil, skoro nawet taka praca jest nie dla Pana?!
Lerne die deutsche Sprache und versuch die GreeCard zu bekommen! Hier wirst du lernen, wie man richtig arbeitet!
Tschüß

[Gość: antywitek]

sluchaj no czlowieku po to sie ksztalce bo mam ambicje!!! jak Ty tego zrozumiec
nie mozesz to bujaj sie! i nie pisz do mnie po niemiecku bo sie tego jezyka w
zyciu nie uczylem! mozesz pisac po hiszpansku, angielsku i rosyjsku... pa
imbecylu!

[Gość: mgrBurak]

ambicje wloz do kieszeni
zeby je miec trzeba miec kase
a nawet majac kase trzeba byc ostroznym
i sie nia nie afiszowac.
Ambicje kazdy ma sa tanie.

[Gość: melassa]

Ambicje? O czym Wy piszecie. Przecież w pracy człowiek spędza 3/4 dnia. Praca
to po prostu życie i kazdemu zależy, aby to życie wyglądało w miarę normalnie.
Ja popracowałam trochę jako robol (w sumie dwa lata) i mam dość. Na dłuższą
metę nie można tak żyć nawet za przyzwoitą kasę jak na tę pracę.
Każdego dnia czułam, że marnuję czas obecny oraz ten zainwestowany w studia.
Nie mówiąc o kasie. Przecież za kasę zainwestowaną w studia mogłabym spokojnie
wykorzystać do założenia własnego biznesu i jeszcze starczyłoby mi na
samochód. Studia "bezpłatne", podkreślam!
Dobrych chęci starcza ledwie na kilka lat. Potem nawet głód nie jest w stanie
zmusić człowieka do poniżającej pracy. Tu nie chodzi o ambicje, ale o szacunek
do samego siebie i do swoich marzeń.

[Gość: NINA]

melassa - masz raację, całkowicie. Przez całe ubiegłoroczne wakacje pracowałam
na stojąco po 12 godzin na dobę. Jaka to była ulga, kiedy rozpoczął się rok
akademicki! A jaka dodatkowa motywacja do nauki, co zaowocowało zdwojoną
skutecznością! Wiem już po co tak naprzwdę się uczę! Po to, żeby mieć siedząca
pracę!!!

[snah]

Gość portalu: antywitek napisał(a):

> sluchaj no czlowieku po to sie ksztalce bo mam ambicje!!! jak Ty tego zrozumiec
>
> nie mozesz to bujaj sie! i nie pisz do mnie po niemiecku bo sie tego jezyka w
> zyciu nie uczylem! mozesz pisac po hiszpansku, angielsku i rosyjsku... pa
> imbecylu!

To zes sie Panie "wyksztalcony" ksztalcil to dobrze, to ze ma Pan ambicje - tez, ale ze Moscipaniczykowi nie kazda praca odpowiada, to lenistwo!!! Niestety taka masz sytuacje w kraju, w ktorym zyjesz! A do tego jestes przykladem na to, ze wrodzona inteligencja (a skoro taki jestes wysztalcony, to musisz byc inteligetny) nie jest gwarancja na pracowitosc, a wyksztalcenie nie gwarantuje kultury osobistej!
Co do tego tekstu po niemiecku - to masz racje - nie nalezy od Polaka oczekiwac znyjomosci wlasnie tego jezyka! Ale popytaj w urzedach pracy o mozliwosc ubiegania sie o tzn "Green Card" w RFN. Kanzlerz Schröder wysunal juz prze 2-latni propozycje rekrutowania fachofcow i akadenikow z roznych branz. Moze bedzie i cos dla ciebie. Okres zatrudnienia jest ograniczony do 5-ciu lat, ale skoro posada w sklepie ci nie odpowiada, to moze to. A tak na marginesie - polskie przyslowie mowi "Lepszy wrobel w garsci niz golab na dachu"!
Zycze powodzenia!
PS- Troche skromnosci i mniej wywyzszanis sie moze byc pomocne ("Pokorne ciele dwie krowy ssie")

[Gość: viki]

właśnie o czymś takim pisałam....czy to jest poziom i słownictwo człowieka
wykształconego i to wysoko..hmmm

[Gość: Lord Bobick]

Tylko istnieje obawa, że człowiek prosty nie zrozumie języka polskiego bez
inwektyw czy poprostu chamskiego prostego języka... Taka jest prawda a jęsli
ktoś mi powie, że nie zna brzydkich słów i nigdy ich nie użył to jest kłamcą!
Poza tym nie ma ideałów... W parlamencie i sferach biznesowych nie ma zbyt
wielu ludzi, z których mozna by w tej materii brac przykład - tam dopiero jest
chamstwo - zwłaszcza w parlamencie i nie mówię wyłacznie o ugrupowaniu A.
Leppera.
Poza tym chyba normalne, że skoro ktoś 5 lat studiuje np. dziennikarstwo to nie
bedzie łaził jako akwizytor tanich bubli. Inaczej po co marnowac 5 lat
niepotrzebnej nauki i niepotrzebnych wydatków (dla niewtajemniczonych studia na
panstwowej uczelni - dzienne - ponoc bezpłatne pochłaniają też sporo
pieniążków). Normalną rzeczą jest pracowanie w profesji, do której ma się
predyspozycje. Poza tym większość ogłoszen w gazecie to albo ogłoszenia dla
ludzi bardzo wykwalifikowanych z dużym dośwuiadczeniem w danej branży bądź
poprostu jakaś lipa. Czasem trafia sie tez normalne ogłoszenie. ale jak widze
ogłoszenia typu do 25 lat wyższe, dwa języki perfekt (dotąd jeszcze ok) kilka
lat doświadczenia w danej branży, w tym minimum 2 na kierowniczym stanowisku to
chyba sa jakieś wyjątki. owszem da sie ale trzeba być naprawde super zdolnym
albo miec jakies znajomosci. Kto zatrudni bez studiów jako piersza prace na
stanowisko kierownicze? a takich przypadków jest pare tylko, ze te osoby
poprostu nic tam nie robią a całą ciężką prace wykonuje zespół, wykonujący
równiez zadania kierownika/-czki...
owszem pracy jest pełno - wystarczy kupić gazete wyborcza w poniedziałek i tam
jest kilka tysiecy ogłoszeń ale trzeba umieć wybrać te ogłoszenia, które sa
warte danej osoby od tych bezwartościowych (nie każdy stworzony jest do pracy
kierownika, telefonistki czy kierowcy)

[Gość: goscie]

Co ty gadasz czlowieku? To co zarobisz na sprzataniu na zachodzie, starcza
tylko na oplacenie jakiejs rudery, na spolke z cala kolania polakow, ktorzy
sprzataj albo buduja "na czarno"! Nikt nie ma swojego mieszkania!!! I czego tam
sie dorobisz? Ekspresu do kawy!? Bo na mieszkanie np.w Niemczech to i za 100
lat nie uzbierasz!!! Uwazam, ze tytul tylulowi nie rowny! Jak studiowales
Marketing, to sam sie martw, co ze soba zrobic? Trzeba bylo myslec wczesniej, a
nie teraz rozpaczac!

[Gość: R z Arkansas]

Czytalem Wasze wszystkie komentarze w tym dziale o pracy.
Dziwi mnie wasze podejscie do zagadnienia i spojzenie z gory na ludzi kturzy
nie maja zadnego wyksztalcenia (jak ja), ktuzy zapierdalali fizycznie cale
zycie aby do czegosc dojsc. A wy myslicie- uwazacie sie za cos lepszego bo
macie jakies studja?.Waszym zdaniem studia powinny wam stwozyc warunki do
lepszej pracy?, ludzie gdzie wy zyjecie? czy nauka wam rozum odebrala?.
Uczyliscie sie aby nabyc wiedzy a nie w ten sposob miec lepsza prace, wiedza i
praca to 2 ruzne zeczy nie majace nic do siebie. A to ze polak w kraju nie umie
pracowac to nie prawda, prawda jest ze nie chce pracowac, wiec czemu pracuje na
zachodzie, poniewasz tam szybko zrozumie ze ten dyplom ktury ma moze sobie w
buty wlozyc,-aby byc wyzszym. Mi sie w polsce nie widzialo, poniewasz ci z PZPR-
u weszli do Solidarnosci i nadal mna zadzili jak za dawnych czasow. Wiec
doszlem do wniosku ze "moj udzial w strajkach" zdal sie psu na buty, wiec
wyjechalem przez obuz w Austri. Tu po przyjezdzie charowalem jak niewolnik z
czarnymi, ruznica polegala jedynie na tym ze oni umieli sie "wyfaflunic" ba
mowa to nazwac nie mozna bylo. Minelo 23 lata i moja rodzina z polski jedynie
co umie to wyciagac reke, -jak zebrak po jalmuzne, kiedys moglem do nich
jedynie pisac listy, bo telefonow nie mieli.Teraz po 23 latach zalozyli sobie
telefony,- wielki postemp co?. Sciongnelem tu moja curke, byla 8 miesiecy, len
smierdzacy uczyc sie nie chciala, o pracy to nawet jej nie mow, myslala ze tu
dyrektorem banku zostanie. Ja po przyjsciu z pracy musialem obiad gotowac bo
cureczka byla tak dobra ze umiala "wode przypalic" czyli wniosek ze wszyscy by
chcieli te "zielone$ za darmo, moze w niebie dostana, bo tu na nie trzeba
ciezko pracowac. A tym co to fizyczna praca gardza,bo maja wyksztalcenie to
zycze aby nigdy zadne pracy nie znalezli.

[Gość: orzel]

ABY POLSKA BYLA POLSKA !
-oezel-

[melassaa]

Właśnie po to się studiuje, żeby nie musieć zapierdzielać w sklepie czy na
budowie. Mylisz się twierdząc, że wiedza i praca to dwie różne rzeczy. Żeby
pracować w zawodzie adwokata, trzeba ukończyć studia prawnicze. To samo z
zawodem lekarza czy architekta. Możemy się kłócić o malarzy, ludzi na
stanowiskach kierowniczych w handlu, informatyków czy grafików komputerowych -
może do tych zawodów nie trzeba kończyć studiów. Na pewno jednak trzeba
spędzić te kilka lat w domu na nauce (w przypadku handlu poprowadzić własny
sklep z warzywami), żeby coś sobą w tych zawodach reprezentować.
Nie sądzisz, że jest to oczywiste?
Nie chodzi tutaj o wywyższanie się. Ile absolwent architektury może
przepracować w butiku z ciuchami? Kilka lat. Potem w człowieku rodzi się bunt:
nie po to, cholera, mam ten zawód, żeby zapierdzielać w odmóżdżającej robocie.
Dotyczy to tak samo USA jak i Polski.
Są tacy, który cały czas poświęcają na szukaniu satysfakcjonującej pracy, a
nie zapieprzaniu w supermarkecie. Może oni mają więcej rozumu w głowie?

tylko jakby pomysłu na zycie im brak....

[niewidzialny3]

melassaa napisała:

> Może oni mają więcej rozumu w głowie?

a żeby życ trzeba jeść, mieć coś na kark i dach nad głową...

[Gość: AA]

Od razu widać, że nie masz żadnego wykształcenia, Twoje błędy ortograficzne są
straszne !!!! I nie mów mi, że je robisz bo mieszkasz zagranicą i nie masz
styczności z językiem polskim !! To jest poniżające.

Przez ścierę do sukcesu

[Gość: Richelieu*]

Witek ma jednak trochę racji. Wy tu mówicie, że po studiach nie będziecie się
brać za ścierę. To dlaczego w czasie studiów nie braliście się za ścierę. Na
Zachodzie już licealista obowiązkowo pracuje, sprząta, ścina trawniki, myje
okna, rozrzuca gazety, sprzedaje hot-dogi, a w Polsce? Ty się dziecko tylko
ucz. A dziecko wyrasta na lenia, które nie tylko nie pracuje w czasie studiów,
to nawet egzaminu nie potrafi porządnie zdać. Oj Wy biedni studenci dzienni.
Tyle czasu zajmuje wam szkoła, że nawet na 10 h tygodniowo czasu brak? Mi nie
brak, a mam aż dwie szkoły. Za to pierwzse prace jakich się podejmowałam to
mycie okien na budowie, sprzątanie czyichś mieszkań, potem awansowałam :) na
sprzątaczkę biurową. Teraz jestem tłumaczem, ale mam już prawie 5 lat pracy (
różnej, tej niewdzięcznej też, jak mycie kibli), i w każdej kolejnej
zleceniówce brano pod uwagę to, że potrafiłam i się uczyć tak żeby mieć 350
stypendium ( wydawane natychmiast w drugiej szkole na czesne ;( i czas na
pracę. A studenci dzienni zazwyczaj są to laleczki oprawione w ramki, które po
skończeniu studiów doświadczenia nie mają żadnego, ale mają za to wymagania.
Prawda, że na Zachodzie za obieranie kartofli w kuchni płacą 10 razy tyle co w
Polsce, ale jeśli nie stać was na wyjazd na Zachód do pracy to pracujcie i w
Polsce za te grosze. Nikt nie mówi, żeby pracować jako robol całe życie, ale
dopóki nie macie żadnego przyzwoitego wykształcenia to i te kartofle są dobre.
Żaden pracodawca nie będzie miał zaufania do takiej delikatnej panienki czy
panicza, który bał się splamić sobie rączek. Nawet najważniejszy dyrektor
najważniejszej korporacji zaczynał od pierwzsego szczebla, a Wy chcecie od razu
znaleźć się w połowie drabiny.


*

[alfalfa]

Tak samo się zaczyna też i w Polsce. Kto tego nie rozumie, nie wie jak się
wchodzi w kontakty, zdobywa kompetencje i zawód ten POWIENIEN byc bezrobotny.
Bezrobocie jest ZA MAŁE!!! Nadal nie szanuje się pracy i pracodawcy. Ciągle
pokutuje filozofia "mnie się należy". G... się należy! Co masz do sprzedania?
Dyplom? Języki? Wykształcenie? I ile to jest warte na rynku? ZERO! "Na
zachodzie sprzątając można ... odłożyć"? To wypieprzajcie na zachód!
Uzbierajcie! Ciekawe czy po powrocie wasza wartość na rynku pracy się zmieni?
Doświadczenie? "Pracowałem na zachodzie na zmywaku i sprzątałem" - i co z
takimi referancjami na managera do banku? Zabawne:))) W głowach się
poprzewracało, myśleli że studyjka skończą a już ktoś z otwartymi ramionami
będzie czakać? Może to wina państwa, społeczeństwa, jakiegoś "chama"? Czas się
obudzić - to nie tak działa.

[Gość: dziennonocny]

Richelieu*! znowu się spotykamy!!! Myślałem, że wcześniejszych rad udzielał mi
rozsądny człowiek, a tu proszę, rozczarowanie jak jasny gwint. To ci teraz
wyjaśniam po co mi te drugie studia: żeby jako AAAAAbsolwent nie szukać pracy
w pupie ani nie musieć pracować jako sprzątaczka.
Jakiego ty miałeś pecha!! Po 2 fakultetach nie znależć żadnej czystej pracy?
Aż nie mogę uwierzyć!!!

[Gość: dziennonocny]

...też mi istotne doświadczenie zawodowe. Ściera! Ja pracuję, ale za darmo, w
firmie, w której zdobędę istotne DLA MNIE doświadczenie. To mi pozwoli może na
dużo ambitniejszą (i płatną) pracę jeszcze na studiach. Czemu na taki pomysł
nie wpadłeś, jeżeli jesteś taki zaradny???

[Gość: Richelieu*]

Nie czytasz dokładnie moich postów. Nie jestem jeszcze magistrem nawet, jestem
zwykłym studentem. Ścierą mahałam 5 lat temu na początku, chodzi o to, że moja
pierwsza praca tak właśnie wyglądała. A mówię to dlatego, aby pokazać jak
wygląda pierwsza praca dla absolwentów z wymaganiami. Teraz mam już 5 lat
doświadczenia i pracowałam w wielu zawodach. Od ściery, kuchni i kibli, do
zasrępcy dyrektora d/s personalnych i tłumacza. A nie mam jeszcze skończonych
studiów , jeszcze raz powtarzam. I nie byłabym ani tym z/cą d/s personlanych
ani tłumaczem gdybym wcześniejszą pracą nie pokazała, że jestem dobrym
pracownikiem. Gdyby trafiła się okazja pracowania za darmo w zamian za
doświadczenie z pewnością zrobiłabym to. Jednak wtedy gdy zaczynałam pracę tego
rodzaju praktyki nie były na porządku dziennym, nikt nie zatrudniał za darmo. A
wtedy gdy zaczęo stosować tego rodzaju sposób ja nie musiałam już z niego
korzystać bo maiłam taką pracę, która dawała mi i doświadczenie i niezłe
pieniądze. Co będzie gdy za 1,5 roku skończę studia? Z pewnością będę mogła
napisać w CV mgr jedengo, licencjat drugiego, 3 biegle języki, 2 komunikatywne,
programy graficzne, htmly, javy, autocady, nie mówiąc już o wordach, i 6 lat
doświadczenia w wieku 26 lat . O to chyba chodzi pracodawcom. zwłaszcza o te
ostatnie 6 lat


*

[Gość: esox]

Co będzie gdy za 1,5 roku skończę studia? Z pewnością
będę mogła
> napisać w CV mgr jedengo, licencjat drugiego, 3 biegle
języki, 2 komunikatywne,
>
> programy graficzne, htmly, javy, autocady, nie mówiąc
już o wordach, i 6 lat
> doświadczenia w wieku 26 lat . O to chyba chodzi
pracodawcom. zwłaszcza o te
> ostatnie 6 lat

Zapewne też zero przyjaciół i powroty do pustego domu -
bo kto zawracałby sobie głowę jakimś głupim prywatnym życiem.
Ja już was znam super-ambitni... Wiem jaką macie psychikę....
ps. a w biegłe języki programy graficzne i Jave NIE WIERZE !

[Gość: Richelieu*]

Z przyjaźnią jest tak, że albo jest mimo wszystko albo nie ma jej w ogóle. Bo
coś mi się wydaje, że Ty przyjacielem nazywasz zwykłego znajomego z którym
można wyjść na piwo. Przyjaciół mam, kilku, a co do znajomych, hm, wkońcu jeśl
bywa się w tylu miejscach to i znajomych się ma. Czy brak u mnie notorycznie
czasu. Nie brak, chodzi tu o organizację, o systematyczność. Jeśli uczę się
przez cały semestr to potem mogę i codziennie przez 2 tygodne zdawać egzaminy.
gdybym uczyła się tak jak przeciętny student, tzn, cały semestr prawie nic, a w
czasie sesji od rana do rana, to najwyczajniej nie wyrobłabym się. A przez to,
że u mnie jest czas na wszystko to często jest tak, że to ja wyciągam koelgów
tu i tam. Jedna jest wada takiego stylu życia, brak spontaniczości, albo
niewielka. Ale nie stać mnie na niespodziaewane sytuacje kiedy ja wiem, że
teraz mam robić to, teraz tamto, a potem to mogę pójść i na piwo.
Nie wracam do pustego domu, bo z racj oszczędnościowych mieszkam z rodzicami.
No, nie stać mnie po prostu na własne mieszanie, a te pieniądze, które już
zarobiłam i nie wydałam są za małe do kupna.
A co do biegłości, a w którą nie wierzysz, ani mnie to ziębi ani grzeje.


*

[Gość: la]

Nie chodzi o to, że praca fizyczna hańbi absolwenta wyższej uczelni, czy o to,
że mu się nie chce pracować byle gdzie (może rzeczywiście mu się nie chce), ale
o to, że marnują się jego zdolności i wiedza! Dla państwa to tez chyba mało
opłacalny interes - wykształcić ludzi, którzy robią potem to, do czego
wykształcenie nie jest potrzebne.
Skoro kończąc szkołę średnią czułam, że mam predyspozycje do czegoś więcej niż
sprzedawania w spozywczym (nie obrażając pań ekspedientek), to dlaczego teraz
mam rezygnować z tych aspiracji?! To tak jakbym przekreśliła sensowność tego,
co robiłam przez ostatnie lata.
Koleżanki, które po szkole średniej zaczęły pracować - mają prace. Ja
studiowałam i mój czas na szukanie pracy przypadł na moment, kiedy tak
cholernie trudno ją zdobyć. Mam się zadowolić gorszą pracą niż ich, tylko
dlatego, że doświadczenie (czyli umiejętności, które - jestem przekonana -
można by szybko zdobyć, jeśli ktoś dałby mi taką szansę) jest dziś o wiele
wiecej warte niż wykształcenie? Być może będe musiała, ale to i tak
niesprawiedliwe! Inna sytuacja - znajomi, którzy się nie dostali na studia
dzienne - zaczęli pracować, poszli na zaoczne i też są w lepszej sytuacji, bo
zaocznych chętnie się zatrudnia (wiadomo - są tańsi). Więc może moje zdolności,
dzięki którym dostałam się na studia i które sprawiły, że mam ambicje, to tylko
kula u nogi? Czy to jest normalne?!
A - i jeszcze jedno - pracodawcy nie chcą zatrudniać do bylejakiej pracy kogoś
z dyplomem. Więc co mam zrobić? Może faktycznie wyjechać tam, gdzie mój dyplom
nikogo nie obchodzi i nie odstrasza (choć wcale nie mam ochoty tego robić)?

[Gość: prawnik]

Polacy poragna pracowac i zyc !Wasza opinia jest bardzo krzywdzaca .Wniosek ,
ze nie jestescie Polakami !" ABY POLSKA BYLA POLSKA "- to bedzie praca i godne
zycie w Polsce !
=prawnik -

[Gość: Richelieu*]

Twoje zadanie jako studentki dziennej było pracować w czasie studiów. Nie ważne
gdzie, ważne żeby późniejszy pracodawca widział, że miałaś coś więcej do roboty
niż tylko książki i że potrafiłaś to pogodzić. Nie można zostć specjalistą od
razu po studiach, trzeba zacząć od zamiastania po przełożonych, potem dopiero
można awansować. Prawdą jest, że duża część zaocznych to ci, którzy nie dostali
się na dzienne, ale część zaocznych to też ci, którzy z własnego wyboru lub z
wyboru losowego zmuszeni byli do takich studiów. A ich sytuacja w kwestii
dyspozycyjności nie jest znacznie lepsza niż dziennych, bo z racji tego, że
studiują też w piątki od 14, nie mówiąc już o sobocie, dyskawifikuje ich jako
pełnoetetowych pracowników, chyba, że mają szefa w porządku, ale takich jest
niewielu. Kiedy chodziłam tylko za zaoczne i pracowałam niemal zawsze się
czepiano tego, że w piątek co 2 tyg. zwalniam się o 12 żeby jeszcze dojechać.
Mimo tego, że potem odrabiałam te godziny których mnie nie było. Ale zaoczni
może i są tani, ale nie są w pełni dyspozycyjni według mniemania większości
pracodawców. To już lepszy dzienny. W tym semestrze mam taki plan, że
poniedziałek i czwartek mam wolne ;) inne dni zawalone do rana do wieczora, ale
2 dni wolne. I można śmiało pójść na 1/2 etatu nawet, co też zrobię, jako, że
nie było semestru w którym nie pracowałabym, poza pierwszym semestrem
dziennych, bo wtedy ak się przejęłam, że i zaoczne i dzienne to na pewno na nic
więcej nie będę mieć czasu. Ale czas jest. Jak plan jest do niczego, to można
sobie pokombinować z ćwiczeniami i zapisać się do innej grupy. To wszystko
szruka negocjacji ( też się potem przydaje). A co do wyjazdu. To faktycznie
nalepsze rozwiązanie, ale i tam będziesz zmuszona zaczynać jako najniższy z
najniższych, za 10 razy tyle co u nas, więc nie łudź się, że tutaj możesz być
sprzedawcą w spożywczym, a na Zachodzie od razu managerem. Managerem możesz być
od razu gdy założysz swój własny ogródek, weźmiesz pożyuczkę np. z funduszu
mikro i będziesz uprawiać nowe myśli.


*

[Gość: la]

Wiem, tu był mój błąd - nie zaczęłam pracować na studiach. Cóż, wydawało mi
się, że angażując się w inne rzeczy (np. działalność artystyczną) dobrze
wykorzystuję ten czas. Trzeba było myśleć o pieniądzach. Za idealizm się płaci.
Zdaję sobie sprawę, że nie wszyscy zaoczni oblali egzaminy na studia dzienne -
wspomniałam tylko o takich znanych mi przypadkach, że ktoś "lepiej wyszedł" nie
dostając się na studia. A przecież to absurd.
Co do wyjazdu - nie łudzę się, że tam będę kimś. Napisałam tylko, że pracodawcy
krzywo patrzą na moje wykształcenie i nawet pracy poniżej kwalifikacji nie mogę
w Polsce znaleźć, a za granicą to nie ma znaczenia i dlatego być może jest to
jedyna droga.

ludzie przestańcie pie....yć !!!

[Gość: Grooch]

Jak czytam te wszystkie wypowiedzi STUDENCIAKÓW DZIENNYCH STUDIÓW to mam ochotę komuś przylać. Skończy toto studia i szuka pracy "za min. 2500 najlepiej na kierowniczym stanowisku". Jak się człowiek zapyta o doświadczenie to słyszy odpowiedź "no przecież mam dyplom!" lub "nie po to studiowałem x lat, aby teraz być szeregowym pracownikiem". Łby nabite tylko i wyłącznie czystą teorią z uczelni (a i tak nie u wszystkich) i manią wyższości - "jestem lepszy od reszty plebsu bo mam wyższe". Rączki nieskalane pracą, co najwyżej wyciąganiem kasy od rodziców, a w głowie wizja otwartych drzwi u pracodawców. Ludzie trochę pokory !!! - zacznijcie pracować, dorabiać sobie, poznajcie prozę życia, orientujcie się w realiach (prawdziwych nie podręcznikowych) rynku pracy, a kiedy pokażecie, że nie tylko uczyć się ale i pracować potraficie WTEDY studia pozwolą otworzyć wiele drzwi i DOPIERO WTEDY można stawiać wymagania !
Co się zaś tyczy pracy za granicą odpowiedź jest prosta: Własne aspiracje i wymagania dotyczące stanowiska czy wymierny efekt finansowy? Jeśli bardziej kalkuluje się zmywanie naczyń itp. na zchodzie za 5000 pln, od bycia sprzedawcą za 800 pln to jedźcie na zachód ! Jeśli mi ktoś w Polsce zaproponuje 5000 za zmywanie garów to chętnie to zrobię odrzucając własne ambicje (na jakiś czas)i dyplomy, tylko po to aby odłożyć pieniądze i jeśli mam trochę rozumu właściwie je spożytkować.
Pracowałem kilka ładnych lat na zachodzie (bynajmniej nie w biurze:), przez ten czas dorobiłem się mieszkania,niezłego samochodu, trochę pozwiedzałem, podszkoliłem język, odłożyłem kilka groszy na koncie. Obecnie pracuję (jako szeregowy) pracownik w firmie finansowej w kraju (choć mam wykształcenie) ale niczego nie żałuję bo osiągnąłem pewien status finansowy na który tutaj bezpośrednio po studiach pracowałbym bardzo dłuuuuuuuuuugo.
Na koniec : Nic nikomu się nie należy !!! Wszystko trzeba sobie wypracować : i pozycję w firmie i status finansowy ! W jakiej kolejności zależy od nas.

[Gość: la]

Czuję, że i do mnie skierowany jest ten groźny post :)
Racja jest - jak myślę - gdzies po środku. Bo byc może faktycznie ludzie po
wyższych dziennych studiach nie są przygotowani do życia, może sobie nie radzą,
może nawet niesłusznie myślą, że im się należy, choć niewiele jeszcze zrobili,
ale z drugiej strony mają chyba prawo czuć się sfrustrowani i oszukani, bo ta
cała sytuacja nie jest normalna! Można zarabiać sprzątaniem - czemu nie, ale
wobec tego - po co ten pęd do wykształcenia, po co pięć lat nauki, skoro teraz
można to spuścić z wodą w czyszczonym klozecie? Tylko o to mi chodzi! - o
pytanie: po co to było?!
A status materialny to nie wszystko. Chodzi też o satysfakcję z tego, co się
robi i o konsekwentne dążenie w kierunku, który się wybrało. Wiem, wiem, na
satysfakcję przyjdzie pora później ... tylko nie wiem, czy będe potrafiła się
jeszcze z czegoś cieszyć i w coś wierzyć (w siebie przede wszystkim).
Aha, nie mam złudzeń, że na początku będę zarabiać kokosy i od razu będę nie
wiadomo kim. To nie mój przypadek.

[alfalfa]

Jak to "oszukani"? Czy ktos cos obiecywał? Chyba tylko sami siebie oszukaliście
sądząc, że wyższe i dyplom to klucz do sukcesu. To mit! Dyplom może pomóc ale
sam w sobie nic nie znaczy. Mimo mojego wyższego wykształcenia imponują mi
ludzie, którzy bez tego potrafią np. firmę założyć, prowadzić i takim
wykształconym dać pracę. Do tego wykształcenie nie jest konieczne (choć może
byc przydatne). Czego was te wyzsze nauczyły? Potraficie sobie radzić w życiu
czy nie? Nie ma roboty? To może jakąś własną działalność gosp.? Przydadzą się
studia? Świetnie! Nie przydadzą? Trudno, i prosze nie opowiadać o marnowaniu
wykształcenia. To bzdura. Wyzsze studia powinny byc płatne. Dzienne też. Wtedy
moze zamiast idealistycznie studiowac jakąs np. psychologie kazdy zastanowiłby
się co bedzie w życiu po studiach robił, z czego się utrzyma?

[alfalfa]

W czasie studiów pojechałem na skasy za Odrę. Pracowałem jako malarz/tapeciaż i
dopiero niedawno (po ponad 6 latach pracy, w róznych firmach kolejno, zawsze za
większe pieniądze) udało mi sie przekroczyć tę kasę, którą wtedy zarabiałem
miesięcznie. Wróciłem bo chciałem studia dokończyć i w brodę sobie pluję - było
zostać i dalej zasuwać, teraz miałbym ze dwie ekipy do roboty, język obstukany
(wtedy ledwo po niemiecku gadałem) i osadzenie w temacie. Nie chciało mi się
zapieprzać fizycznie bo do "większych rzeczy byłem stworzony" i "nie po to
mamusia wykształcenie opłacała". Idiota! Miałem szansę i zmarnowałem ją. Teraz
powoli dorabiam się tej samej pozycji (w całkiem innej brazny, rzecz jasna ale
nie związanej z wykształceniem, o nie) a przeciez miałem ją w ręku.

[Gość: Tomek]

I jeszcze mały jeden dodatek: historia się powtarza. Ja mogłem zostać
kilkanaście lat temu we Francji i z głupoty tego nie zrobiłem, chociaż miałem
prawie wszystkie przesłanki (oprócz młodej niepracującej żony, dziecka i
końcówki studiów, oraz podobno wielu otwierających się perspektyw w Kraju...).
Żeby cokolwiek tu zdziałać, trzeba mieć przede wszystkim pieniądze - nie tyle
na założenie "interesu", co na przetrwanie, czasem paru lat "na minusie" -
zanim się zdobędzie klientelę, zwalczy konkurencję - często nie za bardzo
uczciwą (a jest o co walczyć, gdy często na jednego klienta z gotówką przypada
co najmniej paru konkurentów, niekoniecznie lepszych ani mądrzejszych, za to z
większymi pieniędzmi, albo - częściej po prostu "układami"). Tu po prostu jest
za ciasno! Cześć.

[Gość: Grooch]

Gość portalu: la napisał(a):

Można zarabiać sprzątaniem - czemu nie, ale
> wobec tego - po co ten pęd do wykształcenia, po co pięć lat nauki, skoro teraz
> można to spuścić z wodą w czyszczonym klozecie? Tylko o to mi chodzi! - o
> pytanie: po co to było?!
> A status materialny to nie wszystko. Chodzi też o satysfakcję z tego, co się
> robi i o konsekwentne dążenie w kierunku, który się wybrało.

Nikt nie mówi, że można to spuścić wszystko w kibelku. Chodzi o to, że wiekszość absolwentów DZIENNYCH studiów ma spaczone pojęcie własnej wartości. Wartość ta na rynku pracy (bardzo często) okazuje się bliska zeru, niestety. Chodzi mi o to, że w pewnym momencie, niekiedy już na początku kariery, trzeba wybrać pomiedzy "satysfakcją z pracy" a "statusem materialnym". Połączenie obydwu wyżej wspomnianych spotykamy niestety z reguły na filmach :( i to hollywoodzkich. A tu niestety jest Polska Rzeczywistość i im prędzej ją ktoś zrozumie i nauczy się w niej żyć tym lepiej dla niego. Wszystko zależy od tego co jest dla nas ważniejsze i na jakie kompromisy potrafimy iść. Jesteś idealistą: pracuj za 800 pln (przynajmniej na początku), chcesz kasy: szoruj gary i myj szyby za 5000 pln na zachodzie - taka jest Z REGUŁY droga do sukcesu..........
Zbyt często zapominacie, że żadna praca nie hańbi (nie każda daje oczywiście jednakową satysfakcję), i nie wszystko naraz dostaniecie.

[zlotyrybek]

Gość portalu: Grooch napisał(a):

> Jak czytam te wszystkie wypowiedzi STUDENCIAKÓW DZIENNYCH STUDIÓW to mam
ochotę
> komuś przylać. Skończy toto studia i szuka pracy "za min. 2500 najlepiej na
ki
> erowniczym stanowisku". Jak się człowiek zapyta o doświadczenie to słyszy
odpow
> iedź "no przecież mam dyplom!" lub "nie po to studiowałem x lat, aby teraz
być
> szeregowym pracownikiem". Łby nabite tylko i wyłącznie czystą teorią z
uczelni
> (a i tak nie u wszystkich) i manią wyższości - "jestem lepszy od reszty
plebsu
> bo mam wyższe". Rączki nieskalane pracą, co najwyżej wyciąganiem kasy od
rodzic
> ów, a w głowie wizja otwartych drzwi u pracodawców. Ludzie trochę pokory !!! -

> zacznijcie pracować, dorabiać sobie, poznajcie prozę życia, orientujcie się w
r
> ealiach (prawdziwych nie podręcznikowych) rynku pracy, a kiedy pokażecie, że
ni
> e tylko uczyć się ale i pracować potraficie WTEDY studia pozwolą otworzyć
wiele
> drzwi i DOPIERO WTEDY można stawiać wymagania !
> Co się zaś tyczy pracy za granicą odpowiedź jest prosta: Własne aspiracje i
wym
> agania dotyczące stanowiska czy wymierny efekt finansowy? Jeśli bardziej
kalkul
> uje się zmywanie naczyń itp. na zchodzie za 5000 pln, od bycia sprzedawcą za
80
> 0 pln to jedźcie na zachód ! Jeśli mi ktoś w Polsce zaproponuje 5000 za
zmywani
> e garów to chętnie to zrobię odrzucając własne ambicje (na jakiś czas)i
dyplomy
> , tylko po to aby odłożyć pieniądze i jeśli mam trochę rozumu właściwie je
spoż
> ytkować.
> Pracowałem kilka ładnych lat na zachodzie (bynajmniej nie w biurze:), przez
ten
> czas dorobiłem się mieszkania,niezłego samochodu, trochę pozwiedzałem,
podszko
> liłem język, odłożyłem kilka groszy na koncie. Obecnie pracuję (jako
szeregowy)
> pracownik w firmie finansowej w kraju (choć mam wykształcenie) ale niczego
nie
> żałuję bo osiągnąłem pewien status finansowy na który tutaj bezpośrednio po
st
> udiach pracowałbym bardzo dłuuuuuuuuuugo.
> Na koniec : Nic nikomu się nie należy !!! Wszystko trzeba sobie wypracować :
i
> pozycję w firmie i status finansowy ! W jakiej kolejności zależy od nas.


Podpisuję się pod powyższym obiema łapami.

Z własnego doświadczenia : zupełnie inaczj pracuję się z ludźmi po studiach,
którzy juz coś w życiu robili niż z "magistrami spod igły".
Pewnie wielu z Was wkurzę, ale studenci zaoczni (często pozostający w pogardzie
u "dziennych") pracujący w czasie studiów są o wiele bardziej "życiowi",
szanują pracę, znają wartość pieniądza i generalnie nie mają "przewrócone w
dupie".WIEDZĄ co to znaczy PRACOWAĆ - w pracy jest troszkę inaczej niż na roku,
nie ma , że boli - od Twojej pracy zależy praca innych ludzi . Często nie każdy
zdaje sobie z tego sprawę, niestety.
Tak to wygląda z punktu widzenia osoby rekrutującej od casu do czasu, sorry.
Przyznam szczerze, że kiedy dostaję CV sprawdzam czy delikwent gdziekolwiek
pracował. Jeśli nie - prxzykro mi, ale nie mam czasu uczyć wszystkiego od
podstaw. Odpada. Nawet jeśli stał na zmywaku, rozlepiał ulotki czy ustawiał
towar w hipermarkecie - współpracował, wykonywał polecenia - to juz coś . A coś
to więcej niż nic.

Więcej pokory !! Powinny być takie bilboardy.

Pozdrawiam

[Gość: la]

Jesteście wszyscy tak strasznie racjonalni i praktyczni, że aż nie chce mi się
czytać tych postów i odpowiadać. Gdyby wszycy tak patrzyli na życie, to świat
byłby potwornie nudny i smutny. Nie każdy nadaje się do "biegu szczurów" i nie
każdy ma siłę przebicia (może mieć za to inny talent) A gdyby wszycy chcieli
robić to, co jest przydatne z punktu widzenia ekonomii (szli
na "przyszłościowe" studia zamiast studiować to co ich interesuje i do czego
mają dryg), to mielibyśmy kraj robotów w jednakowo skrojonych garniturkach, bez
kultury, bez sztuki i bez wartości poza kultem pieniądza.
Już czuję te kąśliwe riposty na temat mojego złego podejścia i że nie mam prawa
narzekać, ale chyba mało mnie to obchodzi... póki jeszcze wierzę w to, co piszę.

A co do zatrudniania tych z doświadczeniem - to kolejny przykład na to, że
ludzie mają portmonetki zamiast serc. Bo nikomu nie przyjdzie do głowy, że ten
bez doświadczenia bardziej potrzebuje pracy (żeby je wreszcie zdobyć!) i będzie
się starał pracować jak najlepiej, żeby pokryć ten brak doświadczenia i choćby
z wdzięczności, że ktoś "zaryzykował" zatrudnienie kogos takiego. Wiem,
pracodawca to nie fundacja charytatywna, ale jeszcze łudzę się, że w zyciu
chodzi też o to, żeby być człowiekiem, a nie tylko maszynką do pieniędzy.

[Gość: Richelieu*]

la, tu nie chodzi o brak człowieczeństwa i zautomatyzowanie ludzi. Jeśli ktoś
wierzy w ideały to nie powinien mówić o złych zarobkach czy braku pracy. Dla
jednego ważniejsza jest mamona dla drugiego ideały, tylko niech ten co wierzy w
ideały nie chce mieć dwóch rzeczy na raz. Przyszłościowe kierunki nie
kształtują żadnych jednakowo skrojonych garniturków bo obecnie rynek pracy
zmienia się zbyt szybko aby przewidzieć jakie to są te przyszłościowe. Prawdą
jest, że teraz te przyszłościowe to kierunki techniczne jak fizyka, chemia,
matemayka, ochrona środowiska( to raczej przyrodnicze), a przecież nie tak
dawno tabuny maturzystów szturmowało zarządzanie i prawo. Teraz ci sami
szturmują pośredniaki. A ekonomia to żaden przyszłościowy kierunek.
Ideały.. ważna rzecz, ale w pracy niepotrzebna. Ktoś tam idzie na etnologię, a
potem ma pretensję, że nikt nie chce go zatrudnić. Będzie wierzył w ideały to w
końcu doczeka się zatrudnienia w skansenie na przykład, a gdy będzie miał tą
siłe przebicia to znajdzie robotę lepszą niż ci wszystcy co poszli na ekonomię
nie bo lubili, tylko dlatego, że to takie modne. Ci co idą na modne kierunki
nie zawsze mają potem wysokie zarobki przecież, coraz częściej nie mają ich w
ogóle.
Wartości to jedno, praca to drugie. Można być dyrektorem-chamem, można
zamiataczem ulic-melomanem. Nikt nie będzie patrzył na Twoje cechy charakteru i
wrażliwość dopóki nie będzie to przydatne w pracy. Bo praca polega właśnie na
przydatności. Jeżeli przekonasz pracodawcę, że Twoje ideały będą przydatne to
Cię zatrudni. Po co komu pracownik, który jest nieskalany jeszcze żadną pracą
bo wierzy w ideały.
Nie wszyscy mają siłę przebicia, racja, ze szkodą dla tych nie posuadających
jej. Niestety rynek pracy funcjonuje jak każdy rynek. Masz do sprzedania jakieś
umiejętności to ktoś na pewno to kupi, zależy tylko za jaką cenę.

Pracodawca wie, że absolwent nie mógł zdobyć za wiele tego doświadczenia, ale
wie też, że praca sprawia, że człowiek staje się dojrzalej patrzący na życie,
że nie trzeba za rączkę go prowadzić, że jak czegoś nie wie, to się szybko
dowie sam. Pisał tu niedawno pewien facet, że kobiety w jego miejscu pracy
zaprotestowały przeciw nakazowi korzystania z komputerów, bo one nie potrafią
ich obsługiwać. Kazały sobie zapłacić za kurs obsługi. Ja już widzę jakbym im
zapłaciła gdyby to zależało ode mnie. Obsługa komputera to sprawa raczej
intuicyjna, która rwnie dobrze można nauczyć się samemu. A w dodatku wszystkie
programy mają "pomoc" tylko kto chciałby się w to zagłębiać. Lepiej zapłacić po
400 zł za Windowsa, Worda, Excella, Accessa itd.

Serce w pracy? Serce można mieć dla partnera, dziecka, mamy, taty, brata,
siostry itd, ale w pracy? Masz rację. Praca to nie organizacja charytatywna.

....

To tak jak z diamentami. Dopóki są nieoszlifowane są stosunkowo niedrogie, tak
jak nieoszlifowany przez rynek pracy absolwent który jeszcze nigdzie nie
pracował. Po oszlifowaniu robi się z tego brylant o wartości kilkadziesiąt razy
większej. tak jak absolwent po szlifierce, czyli po zdobyciu doświadczenia
wzssytko jedno jakiego.


*

[Gość: la]

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):

Jeśli ktoś
> wierzy w ideały to nie powinien mówić o złych zarobkach czy braku pracy. Dla
> jednego ważniejsza jest mamona dla drugiego ideały, tylko niech ten co wierzy
w ideały nie chce mieć dwóch rzeczy na raz.

Ale ten wierzący w ideały też musi jeść!


> Ideały.. ważna rzecz, ale w pracy niepotrzebna.

Tylko wiesz, z nimi to tak jest, że są przytwierdzone na stałe, nie można ich
zrzucić na trochę, a potem założyć.


Ktoś tam idzie na etnologię, a
> potem ma pretensję, że nikt nie chce go zatrudnić. Będzie wierzył w ideały to
w
> końcu doczeka się zatrudnienia w skansenie na przykład, a gdy będzie miał tą
> siłe przebicia to znajdzie robotę lepszą niż ci wszystcy co poszli na
ekonomię

Prawda. I na to liczę (jeszcze).


> Serce w pracy? Serce można mieć dla partnera, dziecka, mamy, taty, brata,
> siostry itd, ale w pracy? Masz rację. Praca to nie organizacja charytatywna.


I tu się nie zgodzę. Albo ma się serce w każdych okolicznościach, albo nie ma
się go wcale! Tak jak ideały.

[alfalfa]

To się w głowie nie mieści - "tez musi jeść". Co to ma być? Slogan
socjalistyczny? I Ty chcesz pracować? Za pieniądze? Może lepiej wolontariat?
Tam w czysto "idealistycznych warunkach" poczujesz o co chodzi, wykształcenie
Ci się przyda i zdobędziesz doświadczenie. Nie zawadzi.

Po co się zaczyna za małe pieniądze, w pracy poniżej oczekiwań? Żeby zdobyć
kontakty, dać się poznać i rozpocząć swoje poszukiwania idealnej pracy, swojego
miejsca. Spróbuj. Do odważnych (a nie - przekonanych o swojej racji) Świat
należy.

Serce można zawiesić na kołku

[Gość: Richelieu*]

> Ale ten wierzący w ideały też musi jeść!

Każdemu według zasług nie według potrzeb. Sprzedasz swoje ideały to będziesz
jeść, nie sprzedasz to nie będziesz.



>
> Tylko wiesz, z nimi to tak jest, że są przytwierdzone na stałe, nie można ich
> zrzucić na trochę, a potem założyć.
>
Nikt nie każe Tobie wyzbywać się ideałów w pracy. Ale człowiek nie składa się z
jednej tylko płaszczyzny. Może wierzyć w niewiadomoco, a do pracy pójść zwykłej
i powszedniej. A zresztą alfalfa bardzo dobrze to podsumował. Idzie się do byle
jakiej roboty aby zdobyć kontakty. Skończysz studia, kontakty już będą, a że
dobre kontakty to obecnie połowa sukcesu, to i praca raz dwa się znajdzie.
Zgodna z ideałami być może. Bo śmieszni są niektórzy narzekający na załatwianie
pracy po znajomości. Poza rzeczywistymi klitkami rodzinnymi, z reguły te
znajomości to praca na najniższym ze stanowisk w firmie, w której po zdobyciu
odpowiednich uprawnień można zająć miejsce młodszego specjalisty.

Ale zacząć trzeba od samego dołu bez patrzenia, że ideały brzydzą się brudnej
roboty. A co do serca w pracy.. Oczywiście, że człowiek zawsze pewne cechy
swojego charakteru wszędzie za sobą nosi, do pracy też. Że niestety nie jest
tak, że w domu jest roztargniony, a w pracy dokładny. Ale praca to praca,
jestem tu przede wszystkim pracownikiem. I właśnie ujawniłaś typowe niestety
dla większości kobiet cechy, przez które są w oczach pracodawcy gorszymi
pracownikami niż mężczyźni. To, że będąc w pracy nadal jesteś idealistą, nadal
żoną, matką, nadal myślisz o dziecku, o mężu, o kochanku. Zamiast skupiać się
na pracy. Można wyjąć serce w pracy i włożyć przy wyjściu, ba, nawet trzeba. Bo
będziesz rzeczywiście gorszym pracownikiem jeżeli Twoje dziecko będzie miało
kłopoty w szkole, a ty 8 czy 10 godzin będziesz się zastanawiać jak je
rozwiązać. I tak nie zjadziesz rozwiązania mając nad głową przełożonego, który
patrzy na Twoje dumanie o niebieskich migdałach. dziecko dla Ciebie to
najważniejsza rzecz w życiu być może, ale dla pracodawcy to są właśnie
niebieskie migdały. O kłopotach dziecka myślenie przez pół godziny, za to
niczym nieskrępowane będzie dużo efektywniejsze niż poświęcanie na ten cel
czasu pracy.

*

[Gość: la]

Ta nasza dyskusja chyba nie ma sensu, bo mówimy zupełnie o czym innym!
Jesli chodzi o serce to miałam na myśli pracodawców, że brakuje im tej
perspektywy, ale zdaję sobie sprawę, że dość to naiwne, wierzyć, że tam gdzie
chodzi o pieniądze, kogoś może być stać na bardziej ludzką perspektywę. A
swojego serca na żadnym kołku wieszać nie będę, bo zawsze w pierwszej
kolejności jestem człowiekiem, a dopiero potem pracownikiem, co więcej -
wierzę, że właśnie dzięki temu lepszym (nie znaczy to wcale, że będę myśleć o
dzieciach, bo ich nie mam, czy "niebieskich migdałach", raczej będę uczciwa i
sumienna w pracy).
Cały czas podkreślasz, że praca na studiach rozwiązuje problem zatrudnienia po
studiach. I masz rację, tylko znowu wszystko zależy od tego, co jest dla
człowieka ważne - jeśli kariera i ustawienie się w życiu, to będzie pracowal na
studiach, a jeśli rozwój intelektualny, artystyczny i życie towarzyskie, to
temu się poświęci, a po studiach będzie miał problem z zatrudnieniem. Ja
uważałam, że studia są czasem na to drugie i właściwie nie żałuję, choć teraz
jest mi ciężko. Bo nikt mi tego nie odbierze - książek które przeczytałam,
rzeczy, które zrobiłam itp. To jest dla mnie wartością! Pewnie nie powinnam
teraz narzekać na brak pracy, bo to niekonsekwencja. Prawda. Tak jak napisałas -
według "zasług". Mnie tylko jest przykro, że ekonomia zabija w nas to co ważne
i wyrzuca poza nawias spoleczeństwa ludzi, którzy nie chcą/nie potrafią tańczyć
jak im zagra.

[Gość: Richelieu*]

> Cały czas podkreślasz, że praca na studiach rozwiązuje problem zatrudnienia
po
> studiach. I masz rację, tylko znowu wszystko zależy od tego, co jest dla
> człowieka ważne - jeśli kariera i ustawienie się w życiu, to będzie pracowal
na
>
> studiach, a jeśli rozwój intelektualny, artystyczny i życie towarzyskie, to
> temu się poświęci, a po studiach będzie miał problem z zatrudnieniem.


Dlaczego, La, uważasz, że pracując nie rozwijamy się intelektualnie. Ja już
widzę, że tabuny studentów pochylających się nad 10-tą szklanką złotego płynu
rozprawiających o istocie świata. Aby pochłonąć te 5 litrów wiedzy trzeba
trochę czasu, a pracujący niestety nie mają go aż tyle. Co za strata możliwości
zostania Człowiekiem, doprawdy.. Człowiek, który ma za mało czasu będzie lekko
przepracowany, ale człowiek, który ma za dużo czasu wpada w marazm i notoryczne
nicnierobienie. Z takiego grajdołka trudno wyleźć. A rozwój intelektualny nie
dotyczy wyłącznie tych niepracujących, bo albo ma się predyspozycje ku temu by
zostać tym Człowiekiem albo jest się wielkim nikim w wieku i 40-lat. A co
powiesz , La, w takim razie o rozwoju społecznym, kiedy niepracujący jest
jeszcze jakby pod kloszem własnej nieświadomości rynku pracy. Kiedy ma dość
mgliste pojęcie o rzeczywistej sytuacji na konkretnym stanowisku. Kiedy
pracujący zdobywają przystosowanie się do zupełnie innej niż szkolna
rzeczywistości, a niepracujący z racji stymulacji rozwoju intelektualnego
zajmują się sprawami wyższymi, ponadczasowymi, ważnymi dla jestestwa. ha

Artystyczny zaś rozwój.. dla artystycznej duszy ważny, ale dla inżyniera nie
bardzo, chyba że dla architekta. Nie każdy czuje potrzebę obcowania ze sztuką,
co też trochę smuci, ale to obcowanie nie jest wcale czasochłonne.
Do operetki chodzę średnio co miesiąc, wystawy oglądam te bardziej dla mnie
interesujące, nie moja wina, że nie bardzo chce mi się jeździć do Krakowa
specjalnie na wystawy, choć takie sytuacje również bywały (2 h jazdy
pociągiem).
Uczę się rysunku.. nie po to by zdawać na architekturę, choć kto to wie co mi
kiedyś przyjdzie do głowy, ale dlatego, że lubię, że potrzfię a chciałbym
bardziej potrafić. Uwielbiam szyć, autentycznie, gdyby nie studia jak nic
zostałabym krawcową. I dlatego tego też się uczę. Czy z wyrachowania?
Krawcowych coraz więcej jest potrzebnych jak widzę z ogłoszeń, ale ja to po
prostu lubię.
Języki.. angielski, niemiecki, francuski, nawet włoski wiadomo ważne i uczenia
się ich nikt nie posądziłby o bezinteresowność i "bo lubię", ale rosyjski i
czeski? W tym wypadku jest właśnie "bo lubię", a czy się przyda, być może, ale
nie kwestia przydatności zadecydowała o rozpoczęciu nauki.
Książki przeczytane.. Kiedy ktoś lubi czytać może czytać wszędzie i zawsze,
kiedy ktoś nie lubi to najwykwintniejsze warunki go do tego nie przekonają. I
nie wszyscy niepracujący studenci są molami książkowymi. A ja potrafię czytać
nawet w pociągu, kiedy towarzystwo jakieś jest nie do porozmawiania. Zresztą
przy moich studiach ja muszę czytać, czytać i jeszcze raz czytać. Nie
beletrystyki, tylko czasem strasznie nudne tomiska.
Życie towarzyskie.. Ograniczone? To zależy czy przez życie towarzyskie rozumieć
wspomnianą 10-tą szklankę. Rzeczywiście, na takie życie towarzyskie mnie chyba
nie stać. Na całonocne balety też nie, kiedy rano muszę iść do pracy, ale jeśli
ten następny dzień to niezjazdowa niedziela albo jeśli zajęcia mam w tygodniu
od 12, a rano do pracy nie idę, to i owszem, można mieć to życie towarzyskie
zajmujące całą balangową noc. Bo każde inne życie towarzyskie zajmuje tyle
czasu, że z pewnością godzina dziennie, a nawet więcej, wystarcza na jego
podtrzymanie. I znowu jak z artyzmem. Albo lubi się towarzystwo, jest się
wyjątkowym ekstrawertykiem albo wręcz przeciwnie, garstka przyjaciół w
zupełności wystarcza. Jedenmu to drugiemu tamto.

A marzenia o tym by robić w życiu to co się lubi i jeszcze za to dużo płacili
są powszechne jak bezrobocie. I normalne. Tylko zobacz czym zajmują się ci
wielcy od tworzenia ideałów, nowych prądów, poetów. Czy oni są w stanie
utrzymać się z tego co stworzą. Zajmują się normalną pracą, której nie lubią,
ale to wcale nie znaczy, że przez to stają się biedniejsi moralnie, że ich
ideały tracą jasność. Bo tylko takie ideały przygasną, które mają zbyt mało
oliwy do lampy w której się palą. Lecz kiedy posiada się wystarczające zapasy,
nawet najlichsza z robót będzie tylko świadczyła na Twoją korzyść. A ekonomia..
nie zabija tylko utrudnia niektórym. Ale człowiek naprawdę mądry nieważne co
robi w życiu i tak zostanie Człowiekiem.


*

[Gość: la]

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):



> Dlaczego, La, uważasz, że pracując nie rozwijamy się intelektualnie.

Nigdzie czegoś takiego nie napisałam. Uważam tylko, że gdybym pracowała w
czasie studiów(!!) to mniej bym z nich skorzystała i mniej rzeczy bym zrobiła
kierunku rozwoju intelektualnego.
Nie przeczę, że istnieją ludzie tak mobilni jak Ty (choć trochę nie chce mi się
wierzyć w te wszystkie Twoje aktywności - jeśli wszystko to robisz naprawdę, to
szczerze podziwiam), ale ludzie są różni. Ja np. nie mam takiego charakteru,
nie potrafię robić tysiąca rzeczy na raz, bo mam wrażenie, że żadnej nie robię
dobrze.

Nie napisałam też nigdzie, że pracujący traci szansę zostania człowiekiem!
Błagam, nie interpretuj mylnie moich słów, żeby udowodnić swoje racje. Pisałam
o tym, że większość pracodawców zapomina o tej perspektywie.

>
> Artystyczny zaś rozwój.. dla artystycznej duszy ważny, ale dla inżyniera nie
> bardzo, chyba że dla architekta. Nie każdy czuje potrzebę obcowania ze
sztuką,
> co też trochę smuci, ale to obcowanie nie jest wcale czasochłonne.

Dla mnie jest ważny i dlatego o tym piszę. Nie generalizuję. Obcowanie ze
sztuka JEST czasochłonne, a jeszcze bardziej próby jej tworzenia (na tym się
TRZEBA skupić). To moje zdanie.


> A marzenia o tym by robić w życiu to co się lubi i jeszcze za to dużo płacili
> są powszechne jak bezrobocie. I normalne. Tylko zobacz czym zajmują się ci
> wielcy od tworzenia ideałów, nowych prądów, poetów. Czy oni są w stanie
> utrzymać się z tego co stworzą. Zajmują się normalną pracą, której nie lubią,
> ale to wcale nie znaczy, że przez to stają się biedniejsi moralnie, że ich
> ideały tracą jasność. Bo tylko takie ideały przygasną, które mają zbyt mało
> oliwy do lampy w której się palą. Lecz kiedy posiada się wystarczające
zapasy,
> nawet najlichsza z robót będzie tylko świadczyła na Twoją korzyść.

Zgadza się. Tylko dziwnie mam wrażenie, że gdyby ten pisarz czy filmowiec zajął
się tym, co go kręci, to dużo więcej byłoby z niego pożytku. Szkoda, że musi
ustawiać puszki w supermarkecie. Tylko tyle.

A ekonomia..
>
> nie zabija tylko utrudnia niektórym. Ale człowiek naprawdę mądry nieważne co
> robi w życiu i tak zostanie Człowiekiem.
>

Nigdy nie twierdziłam inaczej.

[Gość: Richelieu*]

> Zgadza się. Tylko dziwnie mam wrażenie, że gdyby ten pisarz czy filmowiec
zajął
>
> się tym, co go kręci, to dużo więcej byłoby z niego pożytku. Szkoda, że musi
> ustawiać puszki w supermarkecie. Tylko tyle.


Z pewnością po uzyskaniu dyplomu zajął się filmowiec pomocą dla jakiegoś
dobrego reżysera po to, by zdobyć praktyczny warsztat. I aby potem samemu
stanąć na nogi. Ale w czasie studiów układał i puszki w supermarketach. Zresztą
może kogoś nie stać na studiowanie i tylko studiowanie. Bo za co ma żyć. Nawet
największe stypendium nie zapewni utrzymania.
A poeta to inna sprawa. Nie ma szkół poetów. Poetą albo się jest albo i nie.
Albo się ma natchnienie i stworzy dzieło w godzinę czy dzień albo natchnienia
się nie ma. Co innego jeszcze pisarz, bo ten musi zebrać mnóstwo materiału,
każdą błachostkę sprawdzić.
Ale to wszystko jest raczej kwestią motywaxcji, poeta nazwałby to natchnieniem,
albo się ma ochotę na tworzenie, nawet czystej ulicy czy czystych talerzy na
zmywaku, albo się tej motywacji nie ma.

Ale żeby przejść 1000 km trzeba zrobić pierwzsy krok, a nie oczekiwać że ktoś
nas połowę drogi zawiezie.


*

[Gość: Tomek]

Przyjacielu! Żeby nie ten komputer, chętnie podałbym Ci rękę. Podpisuję się pod
tym wszystkimi rękami i nogami, z jednym zastrzeżeniem: w tym kraju nie da się
zdobyć pieniędzy i pozycji, bez względu na wykształcenie, pokorę, czas pracy
itd. Stąd po prostu trzeba wyjechać, przynajmniej na kilka lat.

[Gość: Tomek]

Chłopcze!
Jeżeli szukasz pracy w Polsce - trzeba było to napisać po prostu. Mam kilku
znajomych, którzy w ostatnich latach dorobili się na polityce; wykupili od
Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa byłe komunistyczne gospodarstwa rolne i
szukają pracowników! Pracy jest tam ile tylko zechcesz, bez ograniczeń; płacą
średnio 2,50 - 3zł/godz (czyli ostatnio około 0,50 - 0,70 USD); oczywiście
żadnych umów o pracę i innych komunistycznych "wynalazków" tam nie ma, a jak Ci
się nie podoba, to w okolicy jest 50% bezrobocie - w każdej chwili znajdą na
twoje miejsce co najmniej 20 chętnych, którzy od lat nie mają już żadnych
zasiłków zresztą, jeżeli rozpuszczeni Polacy nie będą chcieli - zawsze
znajdą "ruskich" z odpowiednimi kwalifikacjami za pół ceny, oni się boją i na
pewno nie będą rozrabiać u żadnych Rydzyków, czy innych Lepperów. Sądząc po
twoim adresie - piszesz z kraju, w którym panuje straszna bieda, więc nie wahaj
się. Pokaż jak się pracuje w kapitaliźmie - czekamy!

[Gość: Tomek]

PS: W Polsce zasiłek dla bezrobotnych wynosi poniżej 500zł (około 120 USD)
netto (przeciętny miesięczny czynsz za spółdzielcze mieszkanie) i przysługuje
przez 6 miesięcy (pod warunkiem, że przepracowało się "oficjalnie" (czyli na
umowę o pracę - z opłasonymi składkami ZUS, nie "na czarno") przez co najmniej
12 miesięcy w czasie ostatnich 18 miesięcy od wygaśnięcia lub rozwiązania
ostatniej umowy o pracę, lub ostatniego wyrejestrowania się z zasiłku dla
bezrobotnych (jeżeli ten okres nie upłynął - można ewentualnie "odwiesić" co
tam jeszcze zostało z poprzedniego okresu pobierania zasiłku; pełny zasiłek
przysługuje tylko tym, którzy pracowali a nie np. absolwentom szkół, kobietom
po urlopie macierzyńskim itd...). NIE MĘCZ SIĘ, WRACAJ!

[Gość: anna]

[Gość: anna]

Witku to nieprawda co piszesz że pracy jest dość. Bezrobocie jest tak duże ,a
pracodawca każy wybiera i niewie kogo zatrudnić młodych niechcą,a w średnim
wieku to za stary.

ege szege Burocki

[Gość: Mossad_Attack]

Napisze krotko bo nie chce mi sie meczyc paluszkow.

Pracodawcy chcieliby pracownika_Spidermana za dolara dziennie. Pracownicy
chcieliby wiecej pieniedzy za mniej pracy. Tak jest na calym swiecie, nie tylko
w Polsce.
Acha skoro mozna zrobic kariere na "myciu garow" to dlaczego imigranci wracaja
do kraju a nie zaczynaja od mycia garow na zachodzie aby dojsc do stanowiska
szefa Microsoftu. Dlatego, ze to jest Science_Fiction, taka kariera od pucybota
do milionera (chyba ze sie trafi 6 w lotto), jesli ktos zaczyna kariere od
mycia garow tam tez skonczy(prawo Murphego).

[Gość: Richelieu*]

Gość portalu: Mossad_Attack napisał(a):

> Napisze krotko bo nie chce mi sie meczyc paluszkow.
>
> Pracodawcy chcieliby pracownika_Spidermana za dolara dziennie. Pracownicy
> chcieliby wiecej pieniedzy za mniej pracy. Tak jest na calym swiecie, nie
tylko
>
> w Polsce.


To powiedziałeś prawdę objawioną. Pewnie, że zawsze chce się mieć więcej za
mniej.



> Acha skoro mozna zrobic kariere na "myciu garow" to dlaczego imigranci
wracaja
> do kraju a nie zaczynaja od mycia garow na zachodzie aby dojsc do stanowiska
> szefa Microsoftu. Dlatego, ze to jest Science_Fiction, taka kariera od
pucybota
>
> do milionera (chyba ze sie trafi 6 w lotto), jesli ktos zaczyna kariere od
> mycia garow tam tez skonczy(prawo Murphego).


Do kraju imigrancji wracają być może z sentymentalizmu, a może im zwyczajnie
nie wyszło. Czy wszyscy, którzy wyjeźdzają na 100% "robią karierę".
I nikt tu nie napisał, że można "zrobić tą karierę" przy myciu garów. W ogóle
nie czytasz postów albo źle je pojmujesz. Chodzi o to, że lepsze mycie tych
garów niż nie robienie niczego. Jeżeli pracodawca widzi nieskalanego pracą
absolwenta to co pomyśli sobie o jego pracowitości. Kto chciałby mieć
pracownika lenia.


*

[Gość: gosc]

Zapraszam do mnie zobaczycie jak sie zyje na "Zachodzie "! Wasze opinie sa
bardzo zle i zlosliwe .uwazam , ze sa to osoby do 12-roku zycja !!
-gosc-

[Gość: Seba]

Czytam te posty i dochodze do mniosku ze ludzie ktorzy mieszkaja za granica
najwiecej maja do powiedzienia o sytuacji w PL. A niby skad wy to mozecie
wiedziec. Ja wogole mozecie sie wypowiadac w ten sposob. W PL jest niesamowite
bezrobcoei przyjedzcie najlepiej i sprobujcie znalezc sobie prace. To nie takie
latwe. Ja skonczylem informatyke mam 4 certyfikaty znam bardzo dobrze ang. i
niemiecki wiec mi nawet nie pierdolcie zebym poszedl machac sciera zeby
udowodnic ze do wszystkiego sie nadaja. Hipokryzja... Nie po to sie meczylem 5
lat zeby teraz zapierdalac jak wol przy sprzataniu czy zrywaniu jakis owocow. W
moim miescie 200 000 mieszkancow jest 30% bezrobocie. Sam zarabiam grosze i jak
tylko przyjdzie taka mozliwosc zmywam sie z tego kraja. Wasze opinie sa bardzo
krzywdzace. Nie znacie dobrze sytuacji wiec sie nie wypowiadajcie. Nara

[Gość: Richelieu*]

Gość portalu: Seba napisał(a):

> Czytam te posty i dochodze do mniosku ze ludzie ktorzy mieszkaja za granica
> najwiecej maja do powiedzienia o sytuacji w PL. A niby skad wy to mozecie
> wiedziec. Ja wogole mozecie sie wypowiadac w ten sposob. W PL jest
niesamowite
> bezrobcoei przyjedzcie najlepiej i sprobujcie znalezc sobie prace. To nie
takie
>
> latwe. Ja skonczylem informatyke mam 4 certyfikaty znam bardzo dobrze ang. i
> niemiecki wiec mi nawet nie pierdolcie zebym poszedl machac sciera zeby
> udowodnic ze do wszystkiego sie nadaja. Hipokryzja... Nie po to sie meczylem
5
> lat zeby teraz zapierdalac jak wol przy sprzataniu czy zrywaniu jakis owocow.
W
>
> moim miescie 200 000 mieszkancow jest 30% bezrobocie. Sam zarabiam grosze i
jak
>
> tylko przyjdzie taka mozliwosc zmywam sie z tego kraja. Wasze opinie sa
bardzo
> krzywdzace. Nie znacie dobrze sytuacji wiec sie nie wypowiadajcie. Nara



Zasady dobrego wychowania na forum wymagają od forumowicza aby czytał
wypowiedzi swoich poprzedników zanim sam coś napisze. Ty, Seba, albo nie
przeczytałeś albo przeczytałeś a i tak nie zrozumiałeś, czyżby wtórny
analfabetyzm? Ścierą machać miałeś na studiach, w Twoim przypadku ścierą w
miejscu mocno związanym z informatyką. Mój młodszy brat od roku co sobotę
chodzi do zakładu RTV (jest w III klasie technikum) i tam robi za przysłowiowe
podaj, przynieś, pozamiataj. Za darmo, choć od czasu do czasu przyniesie jakiś
pozornie niedonaprawienia sprzęt. I w tym dłubie. Więc tego rodzaju początek od
czynności zupełnie najprostszych, wręcz sprzątania, należy zacząć aby po
skończeniu studiów, posiadaniu 4 certyfikatów móc pracować już jako
doświadczony! pracownik. Tyle, że rzeczywiście, każde miejsce w Polsce poza
największymi ośrodkami są wylęgarnią bezrobotnych, zamiast być wylęgarnią
pomysłów. co trzeci bezrobotny..

ps. po co wtrącasz o hipokryzji tam gdzie nie ma śladu po tego rodzaju
zachowaniu?


*

[Gość: eva-monik]

W polsce nie ma pracy i na zachodzie tez jej nie ma!!!
I o co ta cala granda?Po co sobie skakac do oczu?
Tez proponuje wszystkim chetnym wyjechac na zachod i zaczac zarabiac te
bajonskie sumy na luksusowe auto , wille i basen oczywiscie!!!Daj Boze
wszystkim tego,co sie nalezy i szybko przypomna sobie rodzinny ,dobry
kraj,gdzie nawet bezrobocie smakuje inaczej niz na zachodzie!

[forward]

Ha kolejna burza w szklance wody, prowokator odbił własne kompleksy na agresji
w stosunku do innych. Całkiem niedawno czytałem w jakiejś gazecie
ogólnopolskiej że bezrobocie w 2006 r. wyniesie 22 %. Jakoś nie chce mi się
wierzyć w te optymistyczne prognozy, będzie znacznie gorzej. A pracy będzie
coraz mniej, dlatego takie kłótnie tu wybuchają, bo praca w Polsce to towar
luksusowy i tak samo trudno dostępny jak kiedyś za komuny samochód albo
kolorowy telewizor.


Forward

[Gość: viki]

Może lekko przesadzone..ale naprawdę lekko...Chcemy zachodu ale nie zauważamy
że na zachodzie pieniadze sie zarabia w szkole podstawowej.Miałam przyjemność w
imieniu firmy w której pracuję szukać pracownika i jak słyszałam text"nie
opłaca mi się pracować" to nie mam złudzeńLUDZIE NIE CHCĄ PRACOWAĆ. Ja też
byłam osobą bezrobotną, zatrudniłam się za marne grosze{po oddaniu dzieci do
przedszkola też mi się nie opłacało} i przez 4 lata udowadniałam że warta
jestem więcej.W tej chwili mam doświadczenie zawodowe i pewność siebie ,bo
jeśli mnie zwolnią mam czym zapełnić CV, szkolenia, kursy nowe
umiejętności.Bardzo łatwo jest narzekać, na rząd na szefa na pogodę ....tylko
co to daje..??????
A'propos studiów...też takowe skończyłam i właśnie tam przekonałam się że o
niczym nie świadczą w dzisiejszych czasach można je zrobić za pieniądze
ambitnej mamusi...SORRY

[forward]

Viki piszesz o czymś co było. Jakie rozbrykane ambicje finansowe? Ostatnio
miałem podać ile chcę zarabiać podałem 500 zł netto. Czy to dużo? -
absolwent,studia wyższe, dwa jężyki. Może kiedyś były i roszczenia płacowe, ale
nie teraz w dobie 18-19 % bezrobocia, które zaczyna dotykać każdego i kiedy o
pracę jest trudno nawet w dużych miastach.
Na oferty za tak niewielkie pieniądze, zgodne z moim wykształceniem zgłasza się
przeciętnie po 4-6 osób, jeżeli to ogłoszenie w gazecie to może przyjść nawet
po 50 chętnych i ci co odchodzą z kwitkiem wiedzą że nic za więcej nie znajdą,
o ile w ogóle coś innego znajdą, bo za 3 miesiące będzie następna fala
absolwentów i będzie jeszcze ciężej coś znaleźć niż dzisiaj.


Forward

[Gość: 23 latek]

Po skończeniu technikum, mając 1000PLN w kieszeni przyjechałem do stolicy. W
piątek znalazłem pokój za 350PLN, a w poniedziałek z Wyborczej pracę na akord.
Starzy pracownicy zarabiali tam 1500PLN. Ja w pierwszym miesiącu zarobiłem
1000PLN, ale już w drugim zarobiłem 2000PLN. Widocznie im się nie chciało robić.
Teraz po upływie 2,5roku wciąż zarabiam 2000PLN tyle że na normalnym etacie.
Od zera wyrobiłem sobie wiele kontaktów i praktycznie nie wyrabiam się w
pracach popołudniowych i weekendowych. Takrze na miecha nie spadam poniżej 3000-
3500PLN.
Całym sercem podpisuje się pod tematem. Polakom nie zależy na pracy. Chcieli by
żeby ktos zapukał do ich drzwi trzymając w ręku umowę o pracę za 3000PLN-
niestety nic za darmo

[Gość: 25 latek]

Gość portalu: 23 latek napisał(a):

> Po skończeniu technikum, mając 1000PLN w kieszeni przyjechałem do stolicy. W
> piątek znalazłem pokój za 350PLN, a w poniedziałek z Wyborczej pracę na akord.
> Starzy pracownicy zarabiali tam 1500PLN. Ja w pierwszym miesiącu zarobiłem
> 1000PLN, ale już w drugim zarobiłem 2000PLN. Widocznie im się nie chciało
robić
> .
> Teraz po upływie 2,5roku wciąż zarabiam 2000PLN tyle że na normalnym etacie.
> Od zera wyrobiłem sobie wiele kontaktów i praktycznie nie wyrabiam się w
> pracach popołudniowych i weekendowych. Takrze na miecha nie spadam poniżej
3000
> -
> 3500PLN.
> Całym sercem podpisuje się pod tematem. Polakom nie zależy na pracy. Chcieli
by
>
> żeby ktos zapukał do ich drzwi trzymając w ręku umowę o pracę za 3000PLN-
> niestety nic za darmo
Bylem w podobnej sytuacji,teraz tez mam prace,mieszkanie i szczescie I NAWET
MNIE STAC NA PRZYZWOITY URLOP.

DO WSZYSTKICH LENIOW ,OBIBOKOW ,PASOZYTOW:zobacz:GAZETA.PL-PRACA=10000
OFERT!!!!!!!!!!
PRACY JEST BAAAAARRRDDDZZOOOOO DDDDDUUUUZZOOOOOO!!!!!!!!szukajcie a napewno
najdziecie.powodzenia LENIE!