Gość: barti
IP: *.chello.pl
01.11.06, 00:49
Witam,
W czwartek wieczorem wyslalem aplikacje na interesujace mnie stanowisko (byla
to 4 aplikacja wyslana przeze mnie w ciagu ostatniego miesiaca, czyli odkad
zaczalem szukac pracy w moim pieknym miescie stolecznym). W pt rano obudzil
mnie telefon z zaproszeniem na rozmowe - na poniedzialek poludnie. Ufff,
wyszedlem wymaglowany na wszystkie strony - 2h, z czego godzina rozwiazywania
przykladowych problemow z byc moze przyszlym szefem (stanowisko techniczne).
rety, zaczalem od powalenia niemal podstawowego pytania - ale niestety tak to
jest z wiedza, ze nieuzywana zanika. Wstyd sie przyznac, ze jeszcze 3 lata
temu odpowiedz na to pytanie recytowalem i tlumaczylem obudzony w srodku nocy
... Na koniec rozmowy powiedziano mi "na pewno sie odezwiemy". Zapytalem
"kiedy". Odpowiedz byla, ze w ciagu 1-2. tygodni. W trakcie rozmowy, gdy
przedstawiono mi procedure rekrutacji, powiedziano mi, ze jezeli tutaj
zdecyduja sie mnie zatrudnic, bedzie mnie czekala jeszcze jedna rozmowa tel. z
inzynierami z centrali firmy polozonej hen hen... Dzis rano znowu obudzil mnie
telefon - aby umowic sie wlasnie na te druga rozmowe. Jednym slowem - mam
wrazenie, ze juz wiecej niz jedna noga jestem w srodku.
Pisze tutaj, poniewaz duzo czytalem forum praca w ostatnich dniach i non stop
czytam narzekania: praca po znajomosci, nie chca mnie bo to i tamto, firmy
maja kosmiczne wymagania, etc. Coz - ja znajomosci nie mam zadnych (doslownie
zadnych - bo wszyscy znajomi, co by mogli mnie upchnac w jakichs firmach,
powyjezdzali robic doktoraty za granica). Na rozmowie otwarcie przyznalem, ze
nie jestem alfa i omega i mam swiadomosc tego, ze duzo materialu bede musial
odswiezyc, by w pelni realizowac zadane cele. Uczciwie przedstawilem swoje
mocne strony. Nie dalem sie zaskoczyc typowymi pytaniami (dlaczego chce pan
pracowac w pl, dlaczego chce pan byc inzynieriem, itp.). Przyjemnie sobie
pogadalem o moich hobbies w jezyku obcym.
Jestem sklonny wlozyc miedzy bajki wszystkei historie o braku pracy, potrzebie
znajomosci, itd. Z drugiej strony, przychylam sie do zdania, ze sami pracujemy
na siebie, i to z reguly my popelniamy bledy po drodze, ktore nas
dyskwalifikuja. Niestety - niezaleznie od wyksztalcenia, kazdy ze swiezych
absolwentow musi miec jedna, ta sama, ceche - musi byc swietnym sprzedawca,
ktory zaoferuje najlepsza oferte przyszlemu pracodawcy. I nie chodzi tu tylko
o wymagania finansowe. Naprawde, tych kilkaset pln roznicy dla wielu firm sa
niczym w porownaniu do potencjalnych zyskow/strat powodowanych przez
zatrudniana osobe.
Podsumowujac, mysle ze kazdy, kto sie meczy ze znalezieniem pracy, mimo
posiadanych kwalifikacji (studia, dwa kierunki, jezyki, dyplomy, odznaki
wzorowego ucznia, itd.) powinien wiecej czasu poswiecic na zastanowienie sie,
ale takie rzetelne, a nie powierzchowne, i znalezienie przyczyn
dotychczasowych porazek. Powtorze - praca jest, trzeba tylko sie przylozyc do
sprawy. powodzenia (sobie takze - przeciez musze druga noga te drzwi
przekroczyc ;)) ).