nowa w pracy

[Gość: lily]

Powiedzcie jakie macie wspomnienia z pierwszych miesiecy z pracy, wsrod
nowej, zgranej kadry?Jak was przyjeli , czy mieliscie jakies niemile
incydenty badz zle nastawienie?
Ja wlasnie zaczelam nowa prace, weszlam w zgrana i srednio przyjazna kadre -
albo ja tak odczytuje - bo to moje pierwsze kroki w tej pracy aczkolwiek nie
poczatkujace w tej branzy..Niektore dziewczyny sa nawet mile ale wiekszosc ma
podejscie ignorujace moja osobe,mimo ze jestem na okresie probnym nie kwapia
sie z pomoca i irytuja sie gdy cos zle zrobie..
Jedna z nich mimo malego stazu ( tez jest na probnym okresie) ciagle zwraca
mi uwage i nawet jesli mam inne wytyczne od przelozonego.. Przyznam
szczerze, ze nigdy nie mialam problemow z zaklimatyzowanie w sie w nowym
miejscu, jestem osoba ugodowa ale nie chce zeby kazdy mogl mi wejsc na glowe
i irytuja mnie uwagi osob, ktore w miare mozliwosci mogly by mi pomoc wejsc w
nowe obowiazki..
Czuje sie jak tredowata jak na moje wejscie widze skwaszone miny i nagle
rozmowy sie urywaja..To troche zmniejsza ochote na przyjscie do pracy..
Moze nie jestem osoba charyzmatyczna,ale naprawde staram sie je poznac i
nawiazac kontakt niebardzo jednak dostaje cos w zamian..
Moze moje duze zaangazowanie, pasja i chec szybkiej asymilacji sa zupelnie
inaczej odczytywane?
Co o tym myslicie, czy moze mam zbyt roszczeniowa postawe?

[Gość: jaa]

nie martw się z czasem jakoś się to ułoży:) ja też jestem nowa i mam podobne
odczucia, ale postanowiłam się nie narzucać, robię to co należy do moich
obowiązków i staram się niczym nie przejmować - głowa do góry za miesiąc będzie
już lepiej a za dwa całkiem nieźle - uwierz mi bo ja przechodzę przez to już po
raz trzeci w niespełna dwuletnim stażu:)
powiem Ci jedno - w każdym tzw. "zgranym" towarzystwie zawsze znajdą się osoby
które nie koniecznie zgadzają się z ogółem i wcześniej czy później same podejmą
incjatywę współpracy z Tobą!!!!
życzę cierpliwości, dużo uśmiechu i nic na siłę!!!

[Gość: jolka]

Pracuję w od tygodnia. Od pierwszego dnia dziewczyny świetnie mnie traktują,
jesteśmy już zgraną paczką. Wszystko zależy na jakie osoby się trafi. Ja miałam
szczęście.

[Gość: wojciech]

Ja napisze tak: Nie wiem jak kobiety podchodza do nowych pracownikow tej samej plci, ale wydaje mi sie ze czasem sa troche zazdrosne z powodu potencjalnej konkurencji. Przychodzi osoba mlodsza, byc moze ladniejsza i bardziej blyskotliwa, co jest realnym zagrozeniem dla ich dlugoletniej posady w dobrej firmie. Tacy ludzie sie nie zmieniaja z regoly, dlatego sprobuj sie zaprzyjaznic z tymi co sa nastawieni do Ciebie pozytywnie, zdobadz sobie najpierw ich przychylnosc (przynajmniej ja tak robilem i to dzialalo). Zdobac sobie przede wszystkim przychylnosc przelozonych, jesli koledzy z pracy nie chca ci pomagac to pytaj przelozonych jak masz wykonac zadanie, nie skarz na kolegow bo to samo wyjdzie w praniu, a dokladnie w momencie jak przelozony cie spyta dlaczego twoj bardziej doswiadczony kolega lub kolezanka ci nie pomogl rozwiazac tego problemu, wtedy tez powiedz jak bylo na prawde. Jesli wszyscy milkna podczas gdy wchodzisz to na przywitanie ladnie sie usmiechaj, nawet przez zeby, to da im do zrozumienia ze sie nimi nie przejmujesz, a w innych sytuacjach jak wchodzisz to udawaj ze nie widzisz tego jak reaguja, rob tak jak ktos napisal we wczesniejszej wypowiedzi, czyli po prostu rob swoje, a jak juz sie wywiazesz ze swojego zadania i nie ma nic wiecej do roboty to wychodz z tego dretwego pomieszczenia, odwiedzaj sympatyczniejszych kolegow z pracy (spytaj czy im w czyms nie pomoc), wychodz do toalety, spaceruj po korytazu wtedy czas szybciej leci, no chyba ze nie wolno sie szwedac to trudno, musisz sie jakos przemeczyc i wysiedziec do konca pracy. No i przede wszystkim nie spoczywaj na laurach, jezeli praca jest dretwa i atmosfera tez to szukaj w jej trakcie lepszej pracy, czasami zmiana pracy to najlepsze wyjscie, skoro wspolpracownicy sie nie chca zmienic. Pamietaj, nic na sile, wszystko mlotkiem;) pozdro

[Gość: lily]

dzieki za rady.. Doszlam do wniosku ze na sile nie bede sie asymilowac.Wiem
ze inne tez mialy problemy z wejsciem w ta grupe wiec nie jestem ewenementem..
Staram sie wlasnie zjednac sobie pozytywna ocena przelozonych i nie poddawac
zwlaszcza, ze lubie swoja prace i ciezko bylo sie dostac ...Obserwujac jednak
inne osoby nowe ( ktore ze mna weszly w sklad) dochodze do wniosku ze ja
jednak nie bardzo odnajduje sie w tej grupie, jestem bardzo wyciszona, stoje na
uboczu bo moje proby jakiegokolwiek wejscia w ta elite koncza sie
fiaskiem..Troche mnie to doluje i czuje sie bardzo niepewnie, staram sie nie
myslec ze to taktyka ala "szkola przetrwania" badz sposob eliminacji
konkurencji...ale kazde ich uwagi, krzywe miny badz ignorancje mojej osoby
bardzo mnie kluja...

[Gość: Beata]

Ja przechodze to samo plus dodatkowe podkladanie 'haka' za placami i opowiadanie
przelozonym nieprawdziwych historii o tym co zrobilam a czego nie w pracy.

[iberia.pl]

Gość portalu: lily napisał(a):

> Powiedzcie jakie macie wspomnienia z pierwszych miesiecy z pracy, wsrod
> nowej, zgranej kadry?Jak was przyjeli , czy mieliscie jakies niemile
> incydenty badz zle nastawienie?

zespol akurat postawal i co chwile sie ktos przyjmowal, bylo i jest ok.

> Ja wlasnie zaczelam nowa prace, weszlam w zgrana i srednio przyjazna kadre -
> albo ja tak odczytuje - bo to moje pierwsze kroki w tej pracy aczkolwiek nie
> poczatkujace w tej branzy..Niektore dziewczyny sa nawet mile ale wiekszosc ma
> podejscie ignorujace moja osobe,mimo ze jestem na okresie probnym nie kwapia
> sie z pomoca i irytuja sie gdy cos zle zrobie..

nie przejmuj sie, niektorzy tak maja.Moze potrzebuja troche wiecej czasu zeby
sie z Toba oswoic?

> Jedna z nich mimo malego stazu ( tez jest na probnym okresie) ciagle zwraca
> mi uwage i nawet jesli mam inne wytyczne od przelozonego..

aha znaczy, ze Jej powoli szajba odbija...mysli, ze jak jest chwile dluzej w
firmie to juz pozjadala wszystkie rozumy...

>Przyznam szczerze, ze nigdy nie mialam problemow z zaklimatyzowanie w sie w
nowym miejscu, jestem osoba ugodowa ale nie chce zeby kazdy mogl mi wejsc na
glowe> i irytuja mnie uwagi osob, ktore w miare mozliwosci mogly by mi pomoc
wejsc w nowe obowiazki..

masz racje.

> Czuje sie jak tredowata jak na moje wejscie widze skwaszone miny i nagle
> rozmowy sie urywaja..To troche zmniejsza ochote na przyjscie do pracy..
> Moze nie jestem osoba charyzmatyczna,ale naprawde staram sie je poznac i
> nawiazac kontakt niebardzo jednak dostaje cos w zamian..

przykre to co piszesz....

> Moze moje duze zaangazowanie, pasja i chec szybkiej asymilacji sa zupelnie
> inaczej odczytywane?

moze tak byc, choc nie musi.

> Co o tym myslicie, czy moze mam zbyt roszczeniowa postawe?

nie, nie masz roszczeniowej postawy, moze daj im troche wiecej czasu?Jestem
dobrej mysli,ze za chwile nie bedziesz miala takich zmartwien:-), powodzenia.

[Gość: lily]

no mam nadzieje, ze wkrotce wszystko sie ulozy, ale coraz mniej mam zapalu do
tej pracy, podzielilam sie swoimi troskami z osoba ktora ze mna przyszla i ma
takie same odczucia...To wyglada jak spisek przeciwko nowym...jakby chodzilo o
szybkie wyeliminowanie tego kogo grupa nie zaakceptuje, podkopywnie i
donoszenie na niedociagniecia.Staram sie jak moge, nie mowie za duzo, wykonuje
to co mi zleca ale czuje sie bardzo zdolowana...Wszystko wyglada tak jak w
wojsku: na rozkaz spac i jesc, czesac sie tak, malowac tak...Zabijanie
indywidualnosci...Praca moich marzen ale kosztem swojego ja...Nie chcialabym
sie poddac ale taka sztucznosc w pracy i podkopywanie , obgadywanie jak tylko
wyjdziesz, wyszydzanie Twojej fryzury jesli nie jest trendy i totalne podejscie
materialne po prostu mnie dobija...
Dotychczas nie spotkalam sie az z tak zakrojonym postepowaniem...Dobrze chociaz
ze kierownictwo jest ok, ale zauwazylam ze wzajemnie towarzystwo na siebie
donosi wiec nie wiem co z tego wyniknie...Meczaca taka atmosfera...

[Gość: guaranesa]

Masz rację Lily... Bardzo męcząca....
Od początku miesiąca zaczęłam pracę w dość dużej i bardzo prestiżowej
(przynajmniej tak to wygląda z zewnątrz) firmie. To w naszym dziale podejmuje
sie najbardziej kluczowe dla pracowników decyzje... Zakres obowiązków całkiem
interesujący, choć nie na wszystkim znam się perfekcyjnie... Gorzej z
wynagrodzeniem, wręcz głodowym :( Do tego każą się ubierać baaardzo elegancko,
bo przecież inaczej nie wypada :)
Ludzie w pokoju, w którym pracuję są w porządku.. poza... kierownikiem, który
siedzi z nami, nie ma co robić, i ciągle szpieguje... szpera po szafkach i w
komputerach... Potrafi co godzinę zapytać co się zrobiło, a co się teraz robi...
co jeszcze zamierzamy robić... na siłę próbuje nam ustawić harmonogram w dnia...
Wyjście do toalety w ramach 5 minutowej przerwy, z której i tak rzadko
korzystam, skutkuje pytaniami, gdzie się było i czemu tak długo :):):) A
przysługujących 15minut przerwy na posiłek nie mogę za bardzo wykorzystać....
Tzn nie tak, jak trzeba... Chciałabym zjeść spokojnie kanapkę i wypić herbatę w
pokoju socjalnym (od tego przecież jest!), ale kierownik jest zdania, że
przecież można zjeść przy biurku :):):) Mam dość takich ludzi!!!
Pomijam szkodliwy wpływ wypalonych już jarzeniówek na mój wzrok i fakt, że cały
dzień marznę nawet w swetrze, bo kierownikowi jest gorąco i włącza klimatyzację
:) W poniedziałek dostałam wysoką gorączkę.... po pracy poszłam do lekarza...
efekt: niestety już nie pierwszy raz w tym roku ostre zapalenie gardła, seria
antybiotyków i zwolnienie lekarskie... i USTNY zakaz przebywania w pomieszczeniu
klimatyzowanym czy w pobliżu wentylatora... no superrr! :(:(:( W środku lata :(
Aż się boję, co to będzie w poniedziałek, gdy wrócę... Przecież dopiero zaczęłam
pracę... Ale co mi tam... Może dzięki temu uwolnię się od cholernego obozu
pracy, w którym polecenia wydaje śmierdzący, nie dbający o siebie kierownik :(

[Gość: Felek]

Kilkakrotnie już zmieniałem pracę. Nie obchodziły mnie nigdy rzeczy nie
związane z samą pracą. Zawsze stałem z boku jeśli chodziło o tzw. koleżeńskie
układy. Owszem trzeba być po prostu koleżeńskim, pomagać sobie, to jest - tak
uważam - jak najbardziej normalne. Czasami jednak to ludziom nie wystarcza i
koniecznie chcą ci dać do zrozumienia, że do jakiejś podgrupy musisz
przynależeć, zazdroszczą ci po prostu wolności. Trzeba się po prostu
zdystansować. Więc nic na siłę. Zresztą jak mówi stare rosyjskie przysłowie:
służba nie drużba (czyli praca to nie przyjaźń). Te wszystkie pochwały
dotyczące zalet pracy w grupie to - przynajmniej w naszych warunkach - totalna
bzdura. Można i w grupie, ale kazdy musi mieć określone zadanie i za nie
odpowiadać. A nie jak w większości u nas - jeden zrobi, a reszta będzie tylko
udawać, albo tego najbardziej zaangażowanego krytykować, a nagrodę dostanie
zupełnie ktoś inny (zazwyczaj przydupas szefa). Tak więc spoko, nie ma się co
przejmować, czy ktoś cię będzie w nowej pracy lubił, czy nie. Do pracy chodzimy
nie po to żeby się lubić czy nie, ale po to by zarabiać pieniądze.

[Gość: gość]

witam was wszystkich czasami mysle ze aby było nam lzej najlepiej jest sie
wygadac, i ja chyba chcialabym to teraz zrobic....(zaczełam a wlasciwie jeszcze
jestem na takzwanym przysłowiowym szkoleniu)i jestem nowa od paru dni ale
branze juz mniej wiecej znam ...a to co chcialam powiedziec to to ze czuje sie
tam koszmarnie ,rozmawiajac na poczatku z szefem wszystko oczywiscie wydawalo
sie takie piekne ze wszyscy chca ci pomoc ze pracujemy jako zgrana grupa itd
itd.a w rzeczywistosci nikt sie mna nie interesuje,jak sie dowiedzieli ze juz
kiedys pracowalam na podobnym stanowisku to wogole sie do mnie nie odzywaja i
ignoruja mnie,,,, a ja doslownie paralizuje sie jak mam sie o cos zapytac, bo
jakos mi glupio poprostu myslac ze skoro juz pracowalam to powinnam
wiedziec..widze ze raczej nie są skore do rozmowy i jakotakiej pomocy...
niewiem czy jest to kwestia czasu i sie jakos ulozy ale naprawde czuje sie
okropnie...grupa jest juz zgrana i wydawaja sie jakby byli najlepszymi
przyjaciolmi... tu fajeczka tu przerwa tu zaraz nastepna
a ja pierwsze dni mimo ze znam branze niemoglam niczego konstruktywnego
zrobic...wrecz taka bylam spieta ze nawet nie moglam nigdzie sie dodzwonic do
zadnego klienta...jestem zalamana....kiedys wydawalo mi sie ze nie mam takiego
problemu w nawiazywaniu kontaktow a teraz czuje ze jest zupelnie
odwrotnie...tak wprawdze to nie chce mi sie jakos specjalnie zablysnac miedzy
nimi (bo swoją postawa pokazuja ze powinnam)tylko chcialabym spokojnie
pracowac.a moze poprostu nie nadaje sie do tego typu pracy?
kto wie ???? to jest branza transportowa i spedycja
dzieki ze mnie wysluchaliscie

[Gość: Aggie]

W takim razie spróbuj zaprzyjaźnić się z tą drugą osobą, która podobnie jak Ty
jest jeszcze "zielona". We dwie raźniej i żadna nie będzie się czuła
osamotniona. Zaś co do przerywania rozmów, kiedy wchodzisz - niestety, świadczy
to o bardzo małej kulturze owych osób. Tak widocznie zostały wychowane - nikt
ich nie nauczył grzeczności.
W poprzedniej pracy miałam identycznie - obgadywanie za plecami, w czym celowała
szefowa. Z rozrzewnieniem wspominam ten dzień, kiedy powiedziałam, że odchodzę i
podpisuję nowa umowę... ach, ta mina szefowej i innych pracowników...

[Gość: loki]

ja się przekonałem że w pracy to sie pracuje a nie szuka przyjaciół. Ja wiem że
zaraz powiecie że to się zdarza i tu się zgadzam ale mówię Wam w pracy o
przyjaciół jest trudno...
ja podchodzę z dużym dystansem do ludzi bo na niejedną "gnidę" już się natknąłem
i dopiero po jakimś czasie jestem w stanie zweryfikować czy ktoś może zostać
moim prawdziwym kolegą lub przyjacielem...
ale to nie jest reguła bo ludzie są różni

[Gość: kobitka]

Pracuję od 4 miesięcy, atmosferę też niestety mam do kitu. Najgorsze sytuację są
wtedy gdy szef(a facet jest bardzo ok)przychodzi i chwali mnie za projekt przy
wszystkich. Coś w stylu: "Pracuje Pani tak krótko, a już poczyniła Pani takie
niesamowite postępy, gratuluję!" Przy tym nie porównuje mojej pracy do pracy
reszty grupy. Niestety ta reszta zjadłaby mnie żywcem. Długo by opowiadać, ale
mniejsza z tym. W każdym razie atmosfera bardzo męczy mnie psychicznie. Ktoś
pisał, że do pracy przychodzi się, żeby pracować, a nie przyjaźnić się. Niby
tak, ale w końcu przebywamy tam co najmniej 8 godzin dziennie i jeśli nie ma
przyjaznej atmosfery to po prostu pojawia się stres. Brak akceptacji grupy
niszczy człowieka, przynajmniej ja tak mam:(( Staram się nie przejmować, ale po
prostu nie umiem.

[Gość: lily]

dokladnie tak jest jak mowisz Kobitko...nie musze sie z nimi przyjaznic ale
dlugotrwale przebywanie w takiej atrmosferze niszczy nasze poczucie wartosci,
doluje i stresuje.Takie zachowanie nawet najodporniejszego rusza.Powiem
szczerze ze choc sie staram nie umiem nie patrzec na ich zachowania
obojetnie, rusza mnie ze ze traktuja mnie jak osobe dla nich nie warta
poznania..po prostu mnie olewaja..staram sie pracowac samodzielnie i nie
zagadywac na sile niech bede dla nich sztywniakiem i pracusiem

[jdrz]

Rób swoje. Taka dewiza pozwoli Ci nie zwracać uwagi na otoczenie które jak
widać nie jest nastawione do Ciebie przychylnie.Niedługo okaże się że to Ty
staniesz się im potrzebna i do Ciebie będą przychodzić po poradę. A wtedy okaż
im inny stosunek jaki oni mają do Ciebie. Jeżeli to docenią to znaczy że mają
swoją wartość. Jeżeli nie, będzie Ci trudno to odwrócić. Wtedy zdecyduj, czy
nadal chcesz z nimi pracować i czuć się jak owca wśród wilków.
Powodzenia.

[Gość: xxx]

wspomnienia w nowych pracach, z nowymi ludźmi zawsze miałam dobre. Tylko raz
trafiłam do "zespołu", gdzie podobnie, jak Ty, zostałam przyjęta.
Nie przejmuj się. To nie Twoja wina.

Może czasami nie warto za bardzo starać się, aby nas dobrze przyjęto?:)
W końcu Ty jesteś jedna, a ich więcej. Sami wystawiają sobie wizytówkę.

[Gość: yankowy]

Trudno jest za kazdym razem - miejsce pracy to z jednej strony
obowiazki, ktore zawsze maja swoja specyfike, ale kazde miejsce
pracy to jakas grupa nieformalna - nowe zasady, nowi ludzie o
roznorodnych przekonaniach i upodobaniach....

W tym wszystkim liczy sie jednak nasze przygotowanie i zdobyta wiedza!

[iberia.pl]

minely 2 miesiace i jak sytuacja wyglada?Mam nadzieje,ze duzo
lepiej:-)

[Gość: lily]

dzieki wszystkim za rady, jest juz duzo lepiej, robie swoje, nie
szukam akceptacji i jakos sama przyszla, jakby juz wszystko sie
dotarlo:)Chyba na wszystko potrzeba czasu..Oczywiscie na pewne osoby
mam oko bo wiem czego moge sie po nich spodziewac i ze patrza na
rece ale duzo lepiej sie czuje, mam swoj wklad w parce grupy i jest
ok.Mysle ze na pewne rzeczy trzeba sie uodpornic i nie brac
doslownie i dac wszytskim czas...Najwazniejsze wierzyc w siebie i
sie nie poddawac.Teraz musze sie podszkolic w sprzedazy;)