szef-optymista

[Gość: Al]

moi szefowie na spotkaniach z klientami niezmiennie zarażają klientów
optymizmem, opowiadają, że wszystko jest możliwe, i generalnie sprawiają
wrażenie, że transakcja jest "już jakby zrobiona". I co dalej - oczywiście po
przeanalizowaniu dokumentów (nawet pobieżnym) 98% projektów muszę "utopić" -
oczywiście ku niewyobrażalnemu zdziwieniu klientów. Dodam, że klientami są
wielkie firmy, a osobami z którymi muszę omawiać przyczyny uwalenia projektu są
same szyszki.
Ostatnio, ceo bez zmrużenia oka podzielił optymizm klienta odnośnie ceny za
nieruchomość (40 mln USD). Po 5 min. analizy określiłem cenę na 40 mln tyle że
DEM. I teraz zaczyna się, czarowanie, negocjowanie, wycofywanie się rakiem,
itp.
Moja praca uczy mnie czujności i gotowości do robienia uników!

[Gość: Mozais]

Tez cos zabawnego o moim szefie Siusiaku. Jest czlowiekem prywatnie
przeuroczym, ale zawodowo jest zerem. Nie szczegolnie inteligentny, bez
jakiegokolwiek wyksztalcenia, zenujacy brak profesjonalizmu i podejscia do
Klienta.
Historia jest dluga i wiele mnie kosztowala - ale na koniec sie obsmialam.
Wiec: pracowlam krotko w nowej firmie, ale mialam swoj sposob na negocjacje z
Klientem, sprawdzony styl pracy polegajacy na przeprowadzaniu wszystkiego w
maxymalnie przyjznej, milej atmosferze. Nigdy mnie to nie zawiodlo, a owocowalo
wieloma kolezenskimi ukladami na gruncie prywatnym. Jakiekolwiek sporne kwestie
byly lagodzone kompromisami a wieksze stacia zalatwialm asertywnie,
sympatycznie i spokojnie. No i po miesiacu pracy, milym lanczyku z gigantem,
Klientem strategicznym wynikl mega-placek. Zostalo podpisane zlecenie, wszystko
cacy - a tu nagle bum. Klient wysyla beztroskiego maila, ze sorry Winnetou, ale
wypadamy, nie damy rady i tyle.
Moj Siusiak na to - OSTRO z nimi OSTRO, STANOWCZO, POSTRASZ ich CO oni SOBIE DO
CHOLERY WYOBRAZAJA, ZAGROZ im, my nie jestesmy kolko wzajemnej adoracji. No co
ja, ze tak nie potrafie, ze zrobie to po swojemu i tez bedzie dobrze. Siusiak
twardo obstawal przy swoim: jestes ZA MILA, WALCZ, napisz do PREZESA, zrob
AWANTURE ZROWNAJ ich z ziemia. A ja swoje - spokojnie, asertywnie, milo,
stanowczo, ale pelna sympatia i kultura. Bylam naprawde w ciezkim stresie -
awantura miedzy dwiema duzymi firmami, szef na mnie wrzeszczy, choc nie ja
zawinilam. Ale trzymam klase, sprawe zalatwilam polubownie, oni zadowoleni, ja
uszczesliwiona. Po finalnym ustaleniu, wymianie podpisow akceptujacych
rozwiazanie, dostaje gigantyczna wiache kwiatow od Klienta z podziekowaniem
za "cierpliwosc, wyrozumialosc, pomoc i wspaniale zalatwienie sprawy" na co
slysze glos Siusiaka: NO SWIETNIE TO ZESMY ZALATWILI. WIDZISZ, TO SIE NAZYWA
DOSWIADCZENIE, JESZCZE SIE WIELE ODE MNIE NAUCZYSZ :-)))))))))))))))))))))))))))

[Gość: Shazzer]

Ucz się od szefa ucz. Na pewno daleko zajdziesz :o)

Pozdrawiam.

[Gość: kwieto]

eee... kiedys dostalem nowego szefa, ktory najpierw sie przygladal jak
pracujemy.
Sortujemy pewne dokumenty, kolega pokazuje szefowi, najpierw oddzielam
dokumenty typu A od B, potem dokumenty B ukladam w nastepujacy sposob... itd.
10 minut pozniej slysze szefa tlumaczacego kumplowi - "no wiec powinienes
najpierw oddzielic dokumenty typu A od B...."