Idiotyczny układ.

[Gość: 4nkia]

Szefowie do rany przyłóż, praca w miarę spokojna, biurowa. Wszystko
byłoby pięknie. Pracuję ze znajomym, z którym robiłam kurs na prawo
jazdy (szczęśliwie mam je w kieszeni), z którym przez krótki okres
łączyły mnie relacje cokolwiek mniej służbowe, co miało zostać i co
zostało między nami. Nie polecił mnie, myślę jednak, że miał wpływ
na moje zatrudnienie, startowałam z brakiem doświadczenia,
przynajmniej na podobnym stanowisku. Niestety, między innymi
egzekwuję od niego wykonywanie pewnych zadań. Za każdym razem, a
zaznaczam, że wykonuję tylko swoją pracę, kiedy próbuję przekonać go
do konieczności wyjaśnienia pewnych rzeczy, kończy się pretensjami,
trzaskaniem drzwiami, próbą grożenia mi rozmową z szefem (w naszej
firmie, jeśli możemy załatwić coś między sobą, nie lecimy z tym
zaraz do pracodawcy), stwierdzeniami typu: "od czegoś przecież tutaj
jesteś" (czyt. zrób to za mnie), osobistymi wycieczkami. A chodzi
tylko o to, żeby wykonał swój obowiązek. Wszelkie kolezeńskie
przysługi z mojej strony, traktuje jak rzecz oczywistą, nieraz nawet
nie usłyszę "dzięki"; z drugiej strony sam nie wywiązuje się z tego,
co mam obowiązek od niego oczekiwać. Najlepsze jest to, że uważa, iż
robię mu na złość.
Na początku mojej pracy wiele mówił o profesjonaliźmie, ale teraz
nie traktuje mnie jak współpracownika, tylko jako materiał do
wyrzucenia swoich flustracji. A ja nie chcę takiej atmosfery w
miejscu pracy, nie chcę też zaraz lecieć do szefa i "kablować",
jeżeli moglibyśmy załatwić to bez jego ingerencji, zwłaszcza, że
pradę powiedziawszy, jego naskoki traktuję głównie jako wycieczki
osobiste pod moim adresem.
Pewnie wynika to z mojego braku doświadczenia w pracy, powinnam
radzić sobie z takimi sytuacjami. I w zciu prywatnym nie byłoby
żadnej sytuacji, na gruncie słuzbowym nie daje sobie z tym rady.
Najbardziej wkurza mnie, że usiłuje mnie zastraszyć.
Pytanie raczej do tych "nieopierzonych", stare wygi skwitują to
pobłażliwym uśmiechem. Byliście w takiej sytuacji?
W ramach rozwiazań poważnie zastanawiam się nad rzuceniem w cholerę
tej pracy w tempie natychmiastowym.

[krytykantka07]

Hmmmmmmmmm nie bardzo rozumiem problem. Czy Ty jesteś jego
przełożoną? Widocznie uważa, że skoro miał wpływ na Twoje
zatrudnienie, Ty powinnaś mieć dla niego szczególne względy.
Piszesz, że próbujesz go przekonać. No to musisz nauczyć się co
znaczy słowo przekonać...Jak na razie to Ty próbujesz nim rządzić, a
on tego nie lubi jak widać. Co znaczy egzekwować wykonanie pewnych
zadań? Już samo to stwierdzenie świadczy o tym, że nie masz pojęcia
na czym polega inteligencja emocjonalna. To naprawdę przydaje sie w
życiu i unika sie takich sytuacji jak opisałaś. Może na początek
naucz się słuchać. To zrozumiesz o co mu chodzi. A później pytaj go
go rade, proś o pomoc i pokaż, że z jego wiedzą i profesjonalizmem
sie liczysz. Naucz sie, co to strategia wyuczonej bezradności, bo
właśnie dlatego on pomógł Ci na początku, że byłaś bezradna ;).
Pozdrawiam. Basia

[madameblanka]

niby masz racje ale to tylko teoryzowanie bo w praktyce wygląda to trochę
inaczej:) Ewidentnie widać że facet nadużywa znajomości. To że on jej kiedys
pomogl nie oznacza że ma mu sie odwdzięczać do końca życia! A on po prostu to
wykorzystuje, szantażuje. Podejrzewam że mu na początku ustępowala, przymykala
oczy na wiele spraw. Nie chciala kłopotów. Dala mu rękę a chwycil za lokieć. Na
jej miejscu bym go udupila przy pierwszej okazji bo coś czuje że facet nie
poprzestanie:(

pozdro, Beata

--

[Gość: 4nkia]

madameblanka napisała:

> niby masz racje ale to tylko teoryzowanie bo w praktyce wygląda to
trochę inaczej:) Ewidentnie widać że facet nadużywa znajomości. To
że on jej kiedys pomogl nie oznacza że ma mu sie odwdzięczać do
końca życia!

No też to tak odczuwam. Jestem przekonana, że w stosunku do osoby,
która pracowała wcześniej na moim stanowiskul, nie odnosiłby się w
ten sposób, ale ponieważ się znamy, to sobie pozwala na reakcje nie
licujące z profesjonalizmem, o którym tyle mówił.


A on po prostu to wykorzystuje, szantażuje. Podejrzewam że mu na
początku ustępowala, przymykala oczy na wiele spraw. Nie chciala
kłopotów.

I dalej nie chcę kłopotów;). Jestem osobą, która chciałaby mieć w
pracy normalną atmosferę, staram się raczej łagodzić i rozwiązywac
konflikty, zamiast je rozjątrzać.

> Dala mu rękę a chwycil za lokieć. Na jej miejscu bym go udupila
przy pierwszej okazji bo coś czuje że facet nie poprzestanie:(

Niestety, na moje miejsce jest 20 takich jak ja, na jego miejsce
jest on jeden;), pracuje od początku, ja od kilku miesięcy; i to mi
się dostanie, nie jemu;)

[Gość: 4nkia]

krytykantka07 napisała:

> Hmmmmmmmmm nie bardzo rozumiem problem. Czy Ty jesteś jego
> przełożoną? Widocznie uważa, że skoro miał wpływ na Twoje
> zatrudnienie, Ty powinnaś mieć dla niego szczególne względy.

Nie, współpracowniczką. Jednym z moich zadań jest sprawdzanie, nie
chcę pisać szczegółowo, czy ma porządek w papierach, czy mu się
rozliczenie zgadza z kartą. Sęk w tym, że nie. Nie przywiązuje do
tego wagi i myli się - chodzi o to, żeby to wyjaśnił, żeby się
zgadzało, żeby mój znajomy nie zapomniał czegoś wpisać. Nie robi
tego celowo, nie przywiązuje wagi. Ale musze wymagać, żeby się z
tego rozliczał, nie jest to mój pomysł i nie przepadam za tym, to
polecenie mojego szefa. Mój znajomy uważa, że robię mu na złość i
utrudniam życie.
Zadanie polega w dużym uproszczeniu na tym: masz 2 kartki. 1 kartka
to to, co robisz w ciagu dnia w pracy, 2 to to, za co dostajesz
kasę. I te kartki uszą się zgadzać.

> Piszesz, że próbujesz go przekonać. No to musisz nauczyć się co
> znaczy słowo przekonać...Jak na razie to Ty próbujesz nim rządzić,
a on tego nie lubi jak widać. Co znaczy egzekwować wykonanie pewnych
zadań? Już samo to stwierdzenie świadczy o tym, że nie masz pojęcia
> na czym polega inteligencja emocjonalna. To naprawdę przydaje sie
w życiu i unika sie takich sytuacji jak opisałaś.

Nie lubi, większość tego nie lubi. Ale ja nim nie próbuję rządzić,
próbuję wykonywać swoją pracę. Stwierdzenie wynika z faktu, że nie
chcę pisać szczegółowo, każde uogolnienie jest lekkim przekłamaniem.
I nie chcę nim rządzić, to jest ostatnia rzecz jakiej chcę, chcę,
żeby dał mi pracować, bo potem nie on będzie miał problemy, tylko ja.
Z mojej strony jest to raczej próba tłumaczenia, że wykonuję swoją
pracę, a nie, że jestem złośliwa i zawracam mu głowę. Ja bym to
zrobiła za niego, żeby był spokój, tylko, że nie mogę; zresztą
dlaczego ciągle mam coś robić za niego. Na razie to ja się czuję
zaszczuta.

Może na początek naucz się słuchać. To zrozumiesz o co mu chodzi. A
później pytaj go go rade, proś o pomoc i pokaż, że z jego wiedzą i
profesjonalizmem sie liczysz. Naucz sie, co to strategia wyuczonej
bezradności, bo właśnie dlatego on pomógł Ci na początku, że byłaś
bezradna ;).

Ja wiem, o co mu chodzi. On ma ma prywatne życie i nie ma czasu
siedzieć po godzinach i robić czegoś, za co mu nikt nie płaci. Tylko
to nie do końca tak. Tego można pilnować właśnie w czasie pracy:
Porównam to do szeregu spotkań z klientami, masz ich kilka w ciągu
dnia, każdy klient ma kartę - swój grafik takich spotkań. Spotykasz
się z klientem na 2 godziny, od 11 do 13, przed spotkaniem piszesz
na kartce klienta: 11:13, 03.02.08, klient Kowalski. A potem
wpisujesz to w tę drugą kartkę: 11:13 Kowalski. Od 13 do 14
spotykasz się z Tomczykiem, czynisz analogicznie. Zajmuje Ci to 15
sekund, masz porządek i nikt się Ciebie nie czepia. Dlatego nie do
końca przekonuje mnie ten argument, zresztą nie chodzi o kwestię
mojego przekonania. Inni moi współpracownicy pilnują tego i nie mają
mi czego 'wyjaśniać'. A ja tego muszę wymagać i nic na to nie
poradzę. I czuję się, owszem, bezradna, i jak na razie to ja mam
zwalone weekendy, a nie mój poszkodowany znajomy.
To po prostu dlatego, ze on tego nie pilnuje. A czuje sie naprawdę
poszkodowany, uważa, że czepiam się go bez powodu, uważa, że nie ma
na to czasu i że mu zawracam głowę. A ja mu nie umiem wytłumaczyć,
że jest inaczej. Krytykuje mnie, uważając za osobę nierozgarniętą,
nie przeczę, jest w tym sporo racji, jednak on jest równie
nierozgarnięty, różnica między nami polega na tym, że ja się staram,
sprawdzam wszystko po 10 razy, żeby było w porządku, on nie
przywiązuje do tego wagi. A powinien.

[krytykantka07]

No i teraz zaczynam lepiej rozumieć tę sytuację. Sama piszesz, że on
nie robi czegoś specjalnie i Tobie na złość, tylko nie przywiązuje
wagi do czegoś co uważa za drobiazgi. Dzieli was różnica
charakterów. Ale zamiast z tym walczyć, spróbuj to wykorzystać. Sama
piszesz, że szefowie do rany przyłóż. No więc szefom wyjaśnij, że
przez wzgląd na szacunek jaki masz dla tego niezastąpionego
współpracownika, nie możesz go kontrolować. Inni sami się kontrolują
i dostajesz tego efekty. On jest kreatywnym człowiekiem i jako taki
musi mieć bałagan. Ale to nie przeszkadza jemu w pracy. Możesz też
zanim to powiesz szefom, jemu przedstawić. Jeśli myślisz, że inna
osoba na Twoim miejscu nie miałaby z nim problemów to sie mylisz.
Ten typ tak ma. Jest na tyle czarujący, że inni pracują za niego,
albo muszą przekonać górę, żeby dać mu wolną rękę. Najlepiej razem
ustalcie co bedzie najlepsze i przekonajcie szefów.
Pozdrawiam. Basia

PS. Jak postępować z kreatywną osobą to temat do dyskusji i możesz
ot tak mimochodem nie wspominając o kogo chodzi zagaić o tym u
szefów. Kreatywnych nie wolno pilnować, sprawdzać i krytykować. Są
wtedy nieobliczalni. Jak sie ich docenia, pochlebia im i nie
przeszkadza, to potrafią być fantastyczni ;). Wykorzystaj więc jego
mocne strony i będziecie przyjaciółmi.

[Gość: 4nkia]

No więc szefom wyjaśnij, że przez wzgląd na szacunek jaki masz dla
tego niezastąpionego współpracownika, nie możesz go kontrolować.
Inni sami się kontrolują i dostajesz tego efekty. On jest kreatywnym
człowiekiem i jako taki musi mieć bałagan.

Haha, dobre! Tylko, jak się szefowie dowiedzą, że tracą na tym kasę,
to już nie będą tacy do rany przyłóż;). A szkoda...

> PS. Jak postępować z kreatywną osobą to temat do dyskusji i możesz
> ot tak mimochodem nie wspominając o kogo chodzi zagaić o tym u
> szefów. Kreatywnych nie wolno pilnować, sprawdzać i krytykować. Są
> wtedy nieobliczalni. Jak sie ich docenia, pochlebia im i nie
> przeszkadza, to potrafią być fantastyczni ;). Wykorzystaj więc
> jego mocne strony i będziecie przyjaciółmi.

Święta prawda;) Są też upiornie czarujący;)
Na razie najczarniejsza chmura zażegnana, opowiem o dalszych
postępach;)

[0tdr0]

A czy w LM lub CV nie napisalas, ze jestes asertywna lub kreatywna? moze to
forma zyciowego testu ;) ?