Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[polsz]

ale przynajmniej nie mówią "nam się należy bo 5 lat ciężko studiowaliśmy".

Testy IQ: www.iq-test.pl/?d=5087
Nagrody za darmo: www.look4win.pl/rejestracja.php?polec=fredator
www.cwiczzmaluszkiem.pl/gallery_view.php?type=photo&page=234&id=2867&from=gallery

[piedrole]

nie klikajcie IQ testow tego fiutka - po 60 pytaniech pokazuje sie napis: ABY
OTRZYMAC WYNIKI WYSLIJ SMS NA NR XXX - koszt 18zl + VAT

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: Aska]

Taka jest niestety smutna prawda, ze w studia w naszym kraju nie
przygotowuja ludzi do pracy. Nie ucza niczego co moze sie przydac w
zyciu zawodowym, interpretacji faktow, wiazania logicznego przyczyn
i skutkow, itp,itd. Jedyne co pamietam to wkuwanie, jak cie
wykladowca nie lubil to oblane, nie liczyla sie nawet wiedza
tylko...wiadomo. Po pieciu latach nawet nie wiadomobylo jak i gdzie
szukac pracy.

Prawda jest taka, ze dobrze wyedukowany, potrafiacy wiazac
informacje i wyciagac wnioski historyk jest potencjalnie swietny w
rozwiazywaniu problemow i posiada wiele zalet tylko po prostu
wiekszosc ludzi, studentow, nie jest swiadoma swoich mozliwosci, jak
sie wkolo slyszy jak to beznadziejne szanse sie ma na rynku pracy to
zaczyna sie w to wierzyc. I nie chodzi o robie nie kasy i takie tam
pierdu, pierdu tylko o realizacje wlasnych marzen i zamiarow. Bo
przeciez nie kazdy marzy o tym zeby siedziec na zasilku, ktorymu sie
zreszta w wiekszosci przypadkow nie nalezy bo czegos tam mu brakuje
w papierach ...

Kultura Oświatowa

[Gość: Arek]

Kultura Oświatowa - to był dopiero kierunek. Można było zostać
kaowcem, a na zaliczenie zatańczyć krakowiaka. Dziwne, że ludzi
którzy studiowali ten kierunek jakoś nie chwalili się tym tylko
mówili, że studiują na UJ-cie. To jest naprawdę nie przyszłościowy
kierunek.
Tak naprawdę nie ma nieprzyszłościowych kierunków - na takich
studiach poprostu się imprezuje albo szuka męża.
Pozdrowienia dla wszystkich kaowców.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[emeryt21]

Jestem starym czlowiekiem,zycie juz za mna.Nigdy nie moglem
zrozumiec ludzi wybierajacych studia ogolnie okreslane jako
humanistyczne.To jest tylko hobby a nie sposob na zycie.
W liceum bylem okreslany jako humanista,interesowalem sie
biologia,medycyna to bylo moje marzenie.
Niestety mialem niesluszne pochodzenie i zbyt malo punktow.Pozwolono
mi na mechanizacje rolnictwa na politechnice i to byl moj sukces.Ani
dnia nie pracowalem w swoim zawodzie,zachwycilo mnie
budownictwo,tworzenie czegos nowego.
Mimo,ze bylem lepszy niz inni musialem zdobyc
uprawnienia,formalnosci dla mnie do dzis nie zrozumiale.Stad "drugi
fakultet".W czasie nauki prowadzilem zajecia z kolegami i tak
przecierpialem 3 lata,konczac 5 letnie studia.
Pozniej juz emigracja,kolejne studia umozliwiajace zdobycie
kolejnych uprawnien za granica.
Cale moje zycie przebiegalo pod znakiem kolejnych studiow,kolejnych
uprawnien.Wszystkie w kierunku budowlanym i tyle zostalo z moich
humanistycznych zainteresowan.
Czuje jednak satysfakcje,ze nie zmarnowalem swoich zdolnosci na
hobby.To wszystko co robilem bylo dzialaniem pozytecznym a nie
zabawa w uniwersytecka strate czasu.Przepraszam jesli kogos urazilem
swoja ocena studiow humanistycznych,ale ja tak mysle i mam ku temu
zdecydowane powody.
Mlodzi! wezcie pod uwage to co tu napisalem a nie bedziecie
zawiedzeni po skonczeniu swoich ulubionych kierunkow.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: kikuś]

Złej baletnicy...
Mam wrażenie, że autor rozmawiał tylko z ludźmi generalnie
nastawionymi na to, że po studiach "im się należy". I, co tu dużo
mówić, leniami i nieudacznikami. Historia samym wkuwaniem? Co za
bzdura. Sama skończyłam ten kierunek i nauczyłam się tam masy
rzeczy, np. analizy, krytycznego myślenia, wyszukiwania informacji
(bardzo przydaje mi się to w mojej dzisiejszej pracy). Zdobyłam
szeroką wiedzę ogólną (też bardzo przydatną w moim obecnym
zawodzie), poznałam podstawy prawa, socjologii, pedagogiki,
ekonomii. No, ale ja miałam po 25-30 godzin zajęć tygodniowo, nie
ograniczałam się do obowiązkowych 10-15. Trzeba samemu szukać zajęć,
wykładów, warsztatów, specjalizacji.
Historia to nie tylko archiwistyka (zresztą obecnie bardzo
poszukiwani są ludzie z tą specjalizacją) i nauczycielstwo. To także
np. edytorstwo, specjalizacje naukowe (historia społeczna,
gospodarcza, historia kultury itd., itd.). Skończyły się czasy
zamkniętych hermetycznie nauk. Dziś stawia się na
interdyscyplinarność. Ale rzeczywiście, wiele osób na historii to
ludzie, którym się wydaje, że sobie miło postudiują, zdobędą dyplom,
literki przed nazwiskiem i starczy. Nie starczy. Trzeba pracować,
samodzielnie poszerzać wiedzę, a nie marudzić że studia nudne, że
mało przyszłościowe.
A to, że się nie pracuje w zawodzie to nie jest strata czasu - gdzie
indziej zdobyłabym tak szeroką wiedzę i tyle przydatnych
umiejętności?

[Gość: Absolwent]

Wiesz kikuś może nie określałbym ich mianem nieudacznikow bo to nie
o to chodzi sam skonczylem historie i podobnie do ciebie sobie bez
problemu poradzilem, ale widzisz nie kazdy ma siłe przebicia, taką
śmiem twierdzić na podstawie obserwacji roku wlasnego i pochodnych
gdzie wiekszosc ludzi jest poza krajem lub robi cos innego jest
podobna do wlasnie tych osób z artykułu

[Gość: kikuś]

Tu nie chodzi o siłę przebicia, a o pomysł na swoje życie i karierę.
Jeśłi ktoś się ogranicza do minimum, to jego sprawa. Nie powinien w
takiej sytuacji wymagać od życia i rynku pracy niewiadomo czego.

[piedrole]

wyszukiwania informacji...hm.....czyli zaliczylas obsluge GOOGLE?? he he he - na
politechnice to sie uczysz myslenia i szukania info, gdy prof powie : L=34
W=105 i wyjdzie!!

[Gość: kikuś]

Ciekawe, jak byś sobie poradził, gdyby wykłądowca rzucił ci bardzo
ogólnie temat, a ty miałbyś znaleźć materiały do dokładnego
omówienia danego zagadnienia. Zaznaczam, że o tej
sprawie/osobie/zjawisku nigdy wcześniej nie słyszałeś.
Ciekawe, czy poradziłbyś sobie np. w archiwum. Słyszałeś o pracy
researchera? Szukać trzeba umieć.

[Gość: Historyk]

Zrób za pomocą Google kwerendę źródłową do naukowej dysertacji. Wiesz, co to
jest kwerenda i dysertacja????!!

[Gość: historyczka]

A które studia przygotowują do zawodu? Po każdych trzeba
zweryfikować swoją wiedzę, talenty i znaleźć się w świecie ludzi
pracujących.

Nadużyciem jest twierdzenie, że historię wybierają osoby, które nie
wiedzą co ze sobą zrobić. To nietrudny kierunek, ale dla kogoś z
pasją. Kogoś kogo rzeczywiście interesują niuanse przeszłości.
Mariaż z rozsądku byłby męką dla studenta. Rzadko się
takie "poświęcenia" zdarzają.

[Gość: hist(e)ryczka]

Fakt, na historii "wytrzymują" tylko pasjonaci. Ci, którzy trafiają tam z
przypadku, bo nie dostali się nigdzie indziej-rezygnują już po I roku. To trzeba
lubić. A takich co z wyrachowania czy chęci robienia kariery- nie ma, nie ten
adres po prostu :)
Uwielbiam swoje studia. Jestem na 3 roku, ale coraz bardziej dobija mnie
beznadziejność tego, co będzie za 2 lata, gdy skończę studia. Dlatego kombinuje
jak mogę: kursy, języki, szkolenia gdzie tylko się da. Nie chcę być nauczycielem
ani nie mam ambicji na doktorat, który swoją drogą zszedł na psy i studia
doktoranckie bardzo obniżyły swój poziom (ich ukończenie nie gwarantuje etatu na
uczelni. Okres studiowania traktuje to jako najwspanialszy okres mojego życia,
gdy robiłam/robię coś co lubię, z pasją (pomimo że nieraz psioczyło się na
łacinę ;) i byłam/jestem zadowolona ze swojego życia. Możliwe, że później
przyjdzie mi za to zapłacić. A może i nie.

[Gość: violet]

Nie rozumiem toku myślenia, doktorat zszedł na psy, "bo nie gwarantuje etatu na
uczelni". Mógł zejść z wielu innych powodów, ale na pewno nie z tego. Uważam, że
to bardzo dobrze, bo wreszcie wyeliminuje się wielu nieudolnych rzemieślników,
co to traktują karierę naukową wyłącznie jako sposób na uniknięcie konfrontacji
z rynkiem pracy. Zamykają się w uczelnianej rzeczywistości, nic nie potrafią,
poza parzeniem kawy i pisaniem gniotów, które praktycznie nie wchodzą w naukowy
obieg. Czasy "zostania na uczelni", w domyśle dożywotniego, może się skończyły.

[Gość: hist(e)ryczka]

Nie, nie o to mi chodziło. "Zszedł na psy" bo: teraz są studia doktoranckie, a
nie jak wcześniej: świetnemu absolwentowi proponowano etat a on pisał sobie
doktorat. Na studia doktoranckie może próbować dostać się kazdy, nie musi być
świetnym wystarczy, że w czasie studiów był przydupasem promotora, prowadził
koło naukowe etc. No i taki prof. chcąc wypromować jak najwięcej doktorów pod
swoim nazwiskiem przepchnie takiego nieszczęśnika i juz doktorant. Mam
nieprzyjemność mieć z takimi zajęcia i poziom pokazują żenujący. I na zajęciach,
gdzie potrafią zaplątać się we własnych notatkach i mieszać fakty, nie
wspominając o tym, że konwersatoria wyglądają na zasadzie: co państwo
przeczytali w rozdziale II? Takie zajęcia to i ja mogę prowadzić :P Kończąc na
konferencjach gdzie występują ciągle z tymi samymi referatami. Teraz doktorat to
jak kiedyś magister.
Pisałam w kontekście siebie: nie wybieram się na doktorat, bo nie chcę patrząc
na to wszystko, a poza tym to nie gwarantuje etatu na uczelni więc po co?

[Gość: violet]

Wcześniej było tak samo, bo ów świetny absolwent to zwykle jakiś zausznik
profesora, dziekana albo kogoś tam z rodziny. Na asystenturze jest więcej czasu
na napisanie doktoratu (8 lat), na studiach doktoranckich (4-5 lat),więc poziom
był może i wyższy, choć reguły nie ma. Problem polega na tym, że poziom studiów
obniżył się radykalnie, nie tylko historii. Studia historyczne na poziomie
programów i metod dydaktycznych zatrzymały się gdzieś na XIX wieku, więc
naturalne, że przegrywają z różnymi egzotycznymi kierunkami, mutacjami, które de
facto poza chwytliwą, marketingową nazwą, niewiele wnoszą. Jest przecież
kategoria specjalistów od power pointa, przemieszczających się z
jałowymi,wtórnymi prezentacjami po różnych ośrodkach zamiejscowych. Zwyczajna
metoda, aby obejść gubienie się w notatkach. Podobnie na konferencjach,
szkoleniach: ciasteczka, kawunia, krawat i prawie zawsze power point. Efekt
finalny jest taki sam, inaczej opakowany. Pozdrawiam

[Gość: em]

> Wcześniej było tak samo, bo ów świetny absolwent to zwykle jakiś
zausznik
> profesora, dziekana albo kogoś tam z rodziny. Na asystenturze jest
więcej czasu
> na napisanie doktoratu (8 lat), na studiach doktoranckich (4-5
lat),więc poziom
> był może i wyższy, choć reguły nie ma. Problem polega na tym, że
poziom studiów
> obniżył się radykalnie, nie tylko historii. Studia historyczne na
poziomie
> programów i metod dydaktycznych zatrzymały się gdzieś na XIX
wieku.

Kolejny znawca. Moze poczyta sobie programy studiow historycznych na
UW,UJ czy UAM?

[Gość: violet]

Właśnie to jest podstawa mojej opinii, chronologiczno - zdarzeniowy kurs od
starożytności do współczesności,ozdobiony dodatkami.To chyba nie jest wytwór
ostatniego dziesięciolecia. Oczywiście w ramach tego można realizować różne z
pozoru atrakcyjne tematy np kultura Albanii w XIX wieku, czy junty wojskowe w
Ameryce Środkowej w latach 1955 - 1974, tylko nowej penicyliny nikt od tego nie
wymyśli. Poza tym czytaj uważnie i nie wyrywaj cytatów z kontekstu

[Gość: em]

Nowej penicyliny nikt wymyslac nie musi. To, ze uwazasz, ze nauki
historyczne w tym kraju zatrzymaly sie na poziomie XIX w. pokazuje
tylko, jak malo pojecia masz o tym, o czym gadasz. Historia zawsze
byla, jest i bedzie "chronologiczno-zdarzeniowym kursem". Jesli nim
nie jest, to nie jest historia. O jej poziomie swiadcza tylko w jaki
sposob sie nad nia pracuje i jakie wnioski sie na podstawie zrodel
formuluje.
Gwiazdorstwo istnieje tu jak i w kazdej innej dziedzinie zycia
ludzkiego, ale sa i ludzie, ktorzy doskonale wiedza, kto uprawia
nauke profesionalna a kto mimo tytulu dr hab. odpuszcza sobie tu i
owdzie. Za udzial w konferencjach w wiekszosci sie placi wpisowe, co
przyczynilo sie generalnie do spadku spadku wartosci takich imprez.
Ludzie szanujacy siebie, swoja prace i swoja publicznosc jezdza
tylko na zaproszenie

[Gość: Em]

> Nie, nie o to mi chodziło. "Zszedł na psy" bo: teraz są studia
doktoranckie, a
> nie jak wcześniej: świetnemu absolwentowi proponowano etat a on
pisał sobie
> doktorat. Na studia doktoranckie może próbować dostać się kazdy,
nie musi być
> świetnym wystarczy, że w czasie studiów był przydupasem promotora,
prowadził
> koło naukowe etc. No i taki prof. chcąc wypromować jak najwięcej
doktorów pod
> swoim nazwiskiem przepchnie takiego nieszczęśnika i juz doktorant.

Nie znasz sie i gadasz bzdury. To, ze kiedys studiow doktoranckich
nie bylo nie oznaczalo wcale, ze miernoty nie pisaly doktoratow
ktory nota bene nigdy nie byl czyms niewiadomo jak
wysrubowanym.Spelnic wymogi formalne aby zakonczyc sukcesem przewod
doktorski moze tak na prawde kazdy przecietny absolwent,ale napisac
cos dobrego - nieliczni. Tak samo sa magisterki na 3+ i sa
magisterki na 5. Sama doskonale wiesz,ze o dostaniu sie na s.d.
decyduja w pierwszej linii jakosc pracy magisterskiej i wstepna
koncepcja doktoratu. Gadanie o "przydupasach" profesorow jest
przewaznie ujadaniem tych, "ktorym sie nalezy" - jesli ktos jest juz
aktywny za czasow studiow, to automatycznie ma wiecej z gronem
profesorskim do czynienia niz przecietny student.

Stereotyp historyka

[Gość: sydon]

Artykuł opiera się na dość wyświechtanej opinii o studiach historycznych, że
nieprzyszłościowe, nie ma pracy itd. To samo można powiedzieć o popularnych
kierunkach,chociażby wszędzie obleganej politologii, stosunkach
międzynarodowych, socjologii, ekonomii, nawet prawie. Obecnie wyższe
wykształcenie nie daje zawodu, tylko pewne umiejętności. Można skończyć historię
i być kompletnym nieudacznikiem, ale można też być życiowym przegranym po
prawie,czy ekonomii.

Co za idiotyczny artykuł

[Gość: historyk-doktorant]

Ludzie, nie wierzcie temu, co przeczytaliście! Po historii JEST
PRACA!!! Pomijam nauczycielstwo, które jest słabo płatne, ale praca
w każdym razie jest - ale ARCHIWISTYKA!!! Ta specjalizacja jest
chyba na każdym kierunku, a po niej - tylko przebierać w ofertach z
firm! Fakt, że praca archiwisty w prywatnej firmie jest nudna jak
flaki z olejem (tak przynajmniej ja sądzę, choć wielu się pewnie ze
mną nie zgodzi), ale o niebo lepiej płatna niż nauczyciela - za to
spokojnie da się przeżyć, choć fakt, kokosów strasznych nie ma.

[Gość: Absolwent]

:)))

Jakaz cudowna i niesamowita jest ta ARCHIWISTYKA:):)

[Gość: historyk]

A ja zarabiam niezłą kasę w firmie telek, chociaz skończyłam historię. Uważam ją
za największy błąd swojego życia. Owszem bardzo mnie interesuje ale po niej
człowiek (jak nie potrafi kombinować) staje się pariasem. Moi znajomi to albo
bezrobotni, albo ochroniarze, albo nauczyciele - wszyscy sfrustrowani i bez kasy
i perspektyw. Tragedia. Oni nawet wstydzili się mówić podrywanym laskom co
studiują. Jaki sens ma wypuszczanie w całej Polsce co roku kilka tysięcy
historyków. Jest to chyba na rękę tylko omszałym profesorom którzy nic nie robią
a tylko biorą kasę na wydziałach historii. Wszystkie takie kierunki jak
hist,filoz, polit, itp powinny być płatne.

Pozdrawiam

[Gość: student hist.]

Nie pisz bzdur. Dobra praca w achiwum? Za 1500 zl?

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: drhist]

Przeczytałem wszystkie opinie (większość z prawdziwą przyjemnością) na forum.
Potwierdzają one fakt, że historycy to ludzie z klasą. Styl wypowiedzi,
elokwencja, nieco subtelnej ironii, sumując - wysoki poziom kultury
humanistycznej i ogólnoludzkiej. Właśnie te wypowiedzi dają odpowiedź na
pytanie, po co istnieją studia historyczne. Tak trzymać bracia i siostry (czy
raczej: siostry i bracia) historycy.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: pepe]

I to jest podstawowy powód, aby studia były odpłatne. Zgadzam się z
tym, że w życiu każdego człowieka najważniejsze jest aby się
zrealizował. Pytanie tylko dlaczego za nie swoje pieniądze. Jeśli
dajemy młodym ludziom szansę na bezpłatne studiowanie to dlatego, że
jest to swego rodzju inwestycja społeczeństwa w unmiejętności swoich
członków. W dużym uproszczeniu: Ja dziś płacę podatki na bezpłatne
studia oczekując, że w przyszłości obecni studenci będą wypracowywać
pieniądze na moją emeryturę. To się nazywa solidaryzmem pokoleniowym.

a co z historia sztuki?

[Gość: meg]

Historia sztuki to tez nie jest przyszlosciowy kierunek, a w dodatku wypuszcza
sie tysiace bezrobotnych. Kulturoznawstwo to strasznie sztuczny twor,
rozbijajacy historie sztuki dlatego pytam po co tworzyc bezsesowne i bez
przyszlosci kierunki, i wypuszczac rozczarowane rzesze bezrobotnych, po to tylko
aby profesorkom tych dziedzin ( a zycze im smaku bezrobocia z glupoty jaka
tworza) dobrze i beezpiecznie sie dzialo finansowo to wielki skandal. Jestem za
reforma gruntowa Szkolnictwa Wyzszego i nie wypuszczania rzeszy studentow
bezrobotnych, przyklad Canada!! wiedza to intekigentni jak tam jest!

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: historyk]

Gadanie...widać, że autor tego tekstu myśli stereotypami podobnie jak większość
naszego nudnego społeczeństwa. Za przykłady podaje parę (nieudaczników) osób
którym sie akurat nie powiodło.
Prawda jest taka, że bez wrodzonej inteligencji, charyzmy czy zdolności nawet
osiem fakultetów nie pomoże.
Jeśli ktoś ma łeb na karku to po historii może spokojnie pracować w banku, PR,
agencjach reklamowych, muzeach, jako przewodnik wycieczek, urzędach, być
dziennikarzem, zostać na uczelni, w różnych instytucjach.
Z historią jest tak że zanim podejmiesz te studia musisz sobie odpowiedzieć na
pytanie: być czy mieć? Bo te studia gwarantują godne życie i jednocześnie pewną
pozycję no ale jak kogoś obchodzą tylko miesięczne wpływy na konto to już nie
moj problem

[Gość: student hist.]

A ty wykladasz ta historie ze tak jej bronisz? To co wymieniles to
zawody w ktorych historia raczej nie jest kierunkiem preferowanym, a
nawet jak ktos sie tam zalapie, to duzo nie zarobi. I nie nazywaj
wiekszosci absolwentow nieudacznikami. A zamiast 8 kierunkow lepiej
zrobic 1 ale porzadny.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: mihoo]

Bardzo mi się podoba przykład managera z Compass Group - jeśli ma łeb na karku,
to nieważne co studiował - może robić karierę w biznesie. Jeśli ktoś jest
wyuczonym nieudacznikiem, to może studiować co chce i pozostanie nieudacznikiem.

[Gość: majuz]

Skończyłam historie. Zaocznie. Sama sfinansowalam swoje studia. Nie
pracuje w zawodzie. Nigdy nie chcialam byc nauczycielem (szczegolnie
po praktykach pegadogicznych ;D ). Historia byla moim ulubionym
przedmiotem w szkole średniej. W obecnej pracy przydają mi sie
umiejętności zdobyte na studiach: krytyczne myślenie, odnajdywanie i
weryfikowanie źrodeł, myślenie przyczynowo-skutkowe, kojarzenie
różnych, czesto pozornie odleglych faktów itp... Generalnie jestem
zadowolona ze swojego kierunku studiów. Pozdrawiam wszystkich
historykow z wyboru :)

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[adamick]

Witam..

Ja skończyłem ten kierunek, mam za soba rozne doświadczenia zarowno
w pracy fizycznej jak i biurowej. Nie zalamywalem rąk i nie
spoglądałem na świat poprzez pryzmat historii nauki mi
przeznaczonej. Od pierwszego roku studiow dziennych historycznych
wspólnie z dwoma kolegami z roku zdobywałem doświadczenie zawodowe
nie ogladajac sie na pomoc rodziców, dzieki temu ukonczenie studiow
nie bylo dla mnie szokiem zwiazanym z bezrobociem. I powiem tylko
tyle jak ktoś chce pracować na tych jak i po tych studiach jest
trochę obrotny i ma glowe na karku to sobie poradzi. Ja choć
jeszcze nigdy nie pracowałem w zawodzie to nie uważam dokonanego
wyboru historii za zły a wręcz przeciwnie. Mam różne doświadczenia
zawodowe - od pracy fizycznej na studiach w Polsce a także wyjazdu
zagranicznego, poprzez obecną pracę w dużym banku, którą uzyskałem
nie w wyniku znajomości tylko poprzez rozmowy i testy
kwalifikacyjne. Poza tym wszechstronność wiedzy jaki przekazali mi
moi profesorowie dał mi coś co mogę nazwać dalekowzrocznym
przewidywaniem przyczyn i procesów oraz ich skutków...Kochani może
nie jesteśmy solą tej ziemi ale nie jesteśmy "gorsi od innych"..Nie
załamujcie głów po tym artykule ze historia jest be i do bani bo to
nieprawda. Wybierając ten kierunek wybierajcie go z myśla co mogę
robić za parę lat a nie li tylko przez pryzmat fascynacji typu "bede
nauczycielem" "bede archiwistą" bo to nie jest tak ze jestesmy
ograniczeni do historii. Tak jak napisała kiki myślcie o
kształtowaniu siebie, ale także o swojej przyszłości zawodowej
zdobywanie doswiadczenia zawodowego nawet przez pracę fizyczną , czy
wyjazdy zagraniczne w ramach studenckich staży, nikomu nie
zaszkodzi, dodam do tego jeszcze doksztalcanie,
kursy itd.. Gwarantuje ze koniec studiów was nie zaskoczy z
perspektywą pustki w głowie i bez pomysłu na życie. Dodatkowo na
waszym cv przybędzie sporo doswiadczenia zawodowego i umiejetnosci
ktore wam pomoga w przyszlosci
Główki do góry bracia i siostry historycy nie jesteśmy najgorsi
Pozdrawiam serdecznie

[Gość: Jusss]

Witam,

Zgadzam się z moim Przedmówcą. W tej chwili jestem na piątym roku Historii,
studia dzienne. Pracowałam odkąd skończyłam liceum, dokładnie od września. W tej
chwili szukam kolejnej pracy, ale nie dlatego, że nie mam pracy, tylko że chcę
czegoś lepszego i to, że przez 5 lat jednocześnie pracowałam i studiowałam
stawia mnie w bardzo pozytywnym świetle w oczach pracodawców. Na dodatek nie
jestem takim wyjątkiem, z mojego roku kilka osób studiowało i pracowało od 2
roku a na 4 większość moich znajomych. Okazuje się, że elastyczność i krytyczne
myślenie, które wynieśliśmy ze studiów jest plusem w pracy. Ten artykuł to
kolejne utrwalanie stereotypu. Jeśli ktoś jest inteligenty i obrotny to
niezależnie od kierunku może osiągnąć to co chce, w zawodzie który wybierze.

[piedrole]

sorry, lae jak ty studiujesz dziennie i pracujesz to CH umiesz!

[adamick]

piedrole napisała:

> sorry, lae jak ty studiujesz dziennie i pracujesz to CH umiesz!

Wybacz ale nie tobie to oceniać co umiem a czego nie umiem, ty widocznie umiesz
więcej, gratuluje głebokiej wiedzy tak głębokiej zapewne jak to CH, które użyłeś lae

Dlatego studia powinny byc platne

[Gość: ako]

Ci historycy ksztalca sie za panstwowe pieniadze (podatnikow) i nie interesuje ich to, ze po studiach i tak nie dostana pracy w zawodzie i jeszcze zasilki beda brac. Gdyby musieli placic to zmniejszyloby liczbe chetnych do poziomu jaki potrzebuje rynek (edukacja itp.). Prawdziwy kredyt studencki (nie taki jak w Polsce) wymuszalby na ludziach ksztalcenie w zawodach, ktore pozwola im splacic kredyt. Prawdziwy kredyt to taki, ktory starcza na zycie i czesne. Masz hobby - realizuj je za wlasna kase.
Sam skonczylem uczelnie publiczna i pochodze z nienajbogatszej rodziny, ale uwazam i uwazalem w trakcie studiowania, ze za powinno sie placic. Wsparte to oczywiscie powinno byc stypendiami i kredytami oraz firmami/instytucjami ktore doradzalyby mlodym ludziom wybor kierunku studiow.
Trzeba uwierzyc w wolny rynek a nie produkowac zupelnie nieprzydatnych magistrow.

A tak poza tym to w Polsce ten kto interesuje sie historia Polski jest uwazany za wiekszego patriote niz ten, ktory interesuje sie przyszloscia Polski.

[Gość: Marchew]

szczerze powiem że wole żeby moje podatki szły nawet na nieprzyszłościowe
kierunki studiów niż na ludzi którzy zasiłek przeznaczają na alkohol i tego typu
używki.....bo w pierwszym przypadku istnieje większe prawdopodobieństwo ż
pieniądze zostaną lepiej zagospodarowane...

[eeela]

> Ci historycy ksztalca sie za panstwowe pieniadze (podatnikow) i nie interesuje
> ich to, ze po studiach i tak nie dostana pracy w zawodzie i jeszcze zasilki bed
> a brac.

Miałam na roku (historia UW, dzienne) około stu osób. Po roku od ukończenia
studiów słyszałam tylko o jednej osobie na zasiłu, a kontakt wówczas miałam ze
wszystkimi niezły. Wszyscy pracowali: w szkołach, na uniwersytecie, w archiwach,
w wydawnictwach, w ministerstwach, w biznesie.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: Aga]

Co za tendencyjny artykuł... Właściwie o wszystkich kierunkach humanistycznych
można by coś takiego napisać. A historia moim zdaniem jest bardziej
przyszłościowa niż np. socjologia i politologia, gdzie często (szczególnie na
socjologii) przedmioty to "wszystko i nic". Historia jest bardziej konkretna i
daje naprawdę szerokie podstawy do pracy w różnych zawodach, trzeba po prostu
umieć pokierować swoją karierą. Jeśli chodzi o specjalizację nauczycielską to
jak najbardziej się zgodzę, znalezienie etatu w szkole graniczy z cudem, a
zarobki są poniżej krytyki. Ale spec. archiwalna to moim zdaniem dobry wybór i o
wiele większe szanse na znalezienie pracy. Jestem na I roku historii archiwalnej
i bardzo sobie chwalę moje studia, nie zamieniłabym ich na żadne inne. Historię
kocham od lat i odkąd studiuję moja miłość ciągle wzrasta :) To bardzo ciekawe
studia, dające szerokie spojrzenie na świat, uczące logicznego i krytycznego
myślenia. I to nieprawda, że składają się tylko z zakuwania niepotrzebnej
wiedzy. Owszem, jest to ogromnie rozległa dziedzina, ale wymaga się od nas
przede wszystkim zdolności myślenia i analizowania, kucie na pamięć bez
zrozumienia do niczego się nie przyda. O tych studiach może zresztą mówić to,
jak wielu historyków jest obecnie politykami. Pomijając ich wątpliwy poziom,
jednak świadczy to o tym, że po historii można robić bardzo wiele rzeczy... W
przyszłości widziałabym się jako pracownik naukowy na uczelni, ale czy coś z
tego wyjdzie, nie wiem. W każdym razie na pewno dam sobie radę, a na dzień
dzisiejszy czerpię przyjemność ze studiów. Pozdrawiam wszystkich historyków :)

Tendencyjny artykuł

[Gość: andrzej]

Autor usilnie stara się utrwalać stereotypy, które i tak już mocno tkwią w
naszym kapitalistycznym społeczeństwie.

Nie ma co się przejmować tego typu opiniami tylko robić to, co się kocha i szanuje.

Nie wybierajcie kochani kierunku studiów ze względu na popyt w danej chwili.
Uczcie się i rozwijacie tego co szanujecie i czym się pasjonujecie.

Nie wierzcie w bzdury, że po prawie albo po medycynie będzie Wam się świetnie
żyło. Równie dobrze można być nieudacznikiem i bezrobotnym po polibudzie, a w
tym czasie człek po zawodówce zrobi niezłą kasę.

Studia to przede wszystkim rozwijanie swoich ambicji i pasji. Jeżeli jesteś
nastawiony w życiu tylko na kasę to po co marnujesz 5 lat?

najbardziej nieprzyszłościowe studia

[dragon_fruit]

to te, ktore ja skończyłam: filologia klasyczna
pewnie wiekszość nawet nie wie co to jest:)

[Gość: tsa]

wszystko zależy od sytuacji na rynku pracy nie tak dawno była zła i
ludzie po studiach technicznych nie mieli w polsce pracy . wszystko
za;eży od sytuacji gospodarczej w kraju nie od skonczonych studiów
jednak mimo wszystko jezeli ktos mysli o pracy dobrze płatnej
powinien unikać takich kierunków lub studiowac jeszcze inny kierunek

[Gość: Marchew]

nie wiem czy Cię to pocieszy ale ja wiem co to za studia:) i rzeczywiście trochę
wąskie studia:)

wszystko zalezy po co sie studiuje i jak sie ...

[Gość: Clio]

wszystko zalezy po co sie studiuje i jak sie ...studia traktuje,
jakiekolwiek studia czy humanistyczne czy scisle to nie szkola zawodowa,
deprecjacja zarowno statusu uniwersytetow, zawodu nauczyciela akademickiego i
szerzej nauczycieli wogole, jak i poziomu nauczania w szkolach i na
uniwersytetach sprawia ze wiekszosc studiow traktuje sie jako zawodowki a dyplom
jak zalacznik do kontraktu o prace,
tymczasem jakiekolwiek wyksztalcenie a na pewno studia akademickie to podstawa
na ktorej buduje sie zycie, zawod i kariere,
w niewielu krajach studia na konkretnym kierunku traktowane sa jak przygotowanie
do tego i tylko tego konkretnego zawodu, w nieielu krajach wspolczesnie istniej
jednolity kierunek studiow na ogol sa to studia przekladkowe (sandwich),
multidiscyplinarne, studenci w wiekszoci cywilizowanych krajow sa zmuszani przez
system edukacyjny i aby robic w ciagu studiow staze i aby zdobywac wiedze na
innych uniwersytetach niz macierzysty,
dobrze przygotowani historycy moga w rownym stopniu uczyc czegokolwiek w
dziedzinach humanistycznych jak i byc doskonalymi managerami i analitykami,
zdolonosci prezentacyjne w polaczeniu z wiedza ogolna daja mozliwosci w
wydawnictwach, mediach i marketingu,
sam uczylem po studiach w szkole podstawowej i sredniej, uczylem rowniez
historii przez wiele lat na uniwersytecie, pracowalem jako analityk systemowy
dla firm medialnych i dla firm zajmujacych sie oprogramowaniem w Europie i w
Stanach Zjednoczonych, zarzadzalem sieciami komputerowymi i duzymi systemami
informatycznymi, pracuje teraz jako analityk integrator systemow komputerowych,
niestety nie w Polsce, kiedy usiluje sie w swoim zawodzie w ktorym mam powazne
osiagniecia zawodowe od 15 lat zatrudnic, zapytany o dyplom odpowiam Historia i
spotykam sie tylko z ironia i szyderstwem,
wszystko zalezy od tego czego sie chce od zycia i po co sie studiuje,
a historia nadal mnie fascynuje i nadal zajmuje sie Nia bardzo intensywnie
chociaz juz bardziej jako hobby, jakkolwiek nadal publikuje i jestem na biezaco
z literatura
a wszystko dzieki kilku wspanialej nauczycielce wlasciwie profesorce
historii,ktora wpoila nam ze jak sie chce cos w zyciu robic to trzeba to robic
tak jakby chcialo sie zbawic caly swiat, inaczej nie warto nawet zaczynac,
a historia tak naprawde uzywajac parafrazy jednego z wielkich historykow tylko
jednego nauczyla a mianowicie ze nikogo jeszcze niczego nie nauczyla

[piedrole]

jeszcze 2 miliony wyjedzie to i historycy po 4000 beda zarabiac - nie martwcie sie

[Gość: ZiomisławPaliblant]

> jeszcze 2 miliony wyjedzie to i historycy po 4000 beda zarabiac

Myśl, głąbie.
A chleb będzie 100 zł kosztował. Super.

[Gość: student hist.]

W 1 masz racje, ze historia nikogo niczego nie nauczyla. A uczelnia
wyzsza to jest szkola zawodowa. Jaka zawodowka przygotowuje np. do
zawodu architekta, weterynarza czy prawnika?

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[tymon99]

a kto powiedział, że studia to jest zawodówka?

Niestety prawda

[Gość: XYZ]

Niestety prawda, po historii ciężko znaleźć jakąkolwiek pracę. A
kilka lat temu doradcy zawodowi radzili studiować kierunku ogólne,
humanistyczne. Po wszelkich szkołach zawodowych w ogóle nie chciano
zatrudniać. Posłuchałem ich, tym bardziej że historia była moją
pasją. A teraz tragedia. Jeżeli idziecie dziś na modne kierunki, po
których ma być praca, to za kilka lat możecie bardzo się zdziwić.
Nie da się przewidzieć, co będzie potrzebne. Do d***y z tym państwem.

doradcy, analitycy, eksperci

[Gość: Bury]

Gość portalu: XYZ napisał(a):

> A kilka lat temu doradcy zawodowi radzili studiować kierunku
> ogólne, humanistyczne.

He, he. Zawsze słuchasz "doradców", "ekspertów", "analityków"?

Zresztą oni doradzali zupełnie słusznie. Doradzali w interesie tych,
którzy za owo doradzanie im płacą. W interesie megakorporacji (i
ogólnie pracodawców) jest bowiem, by istniało wysokie bezrobocie. Bo
wtedy zagrożeni nim podejmą każdą pracę za każdą stawkę, co dla
kapitalistów oznacza m.in. niższe koszty pracy oraz możliwość
totalnego wyzysku pracownika. Tak że ci "doradcy" doradzali
prawidłowo.

Ludzie, nauczcie się wreszcie myśleć. Kapitalizm (obecnie zwany
liberalizmem) ciagle Was robi w konia, a Wy go jeszcze popieracie.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: Karolina - Marchew]

być może większość z nieprzychylnych opinii jest prawdą...ale ja powiem tyle..na
pocieszenie wszystkich historyków.tych co kończą studia i tych którzy szukają
pracy....ja jestem na historii zaocznej i studiuje z ludźmi którzy pracują np. w
archiwum, w wydawnictwie..myślę że ten kierunek podobnie jak socjologia, czy
filozofia daje duże możliwości..nie będę z nikim tu polemizować bo bardzo rzadko
zaglądam na tą stronę....ale pisze żeby pokrzepić podłamaną nadzieje przyszłych
absolwentów historii:) nie trzeba być nauczycielem....można szukać zatrudnienia
w Bellonie, PWN itp. (po skończeniu specjalizacji tj. edytorstwo). pracować we
wszelkiego typu archiwum nie tylko historycznym ale np. w niektórych
instytucjach czy prywatnych firmach...albo w bibliotekach...w najgorszym
wypadku (albo w najlepszym) zostać na uczelni...ostatecznie zrobić roczne studia
podyplomowe zawężające kwalifikacje.....

[Gość: Bury]

Gość portalu: Karolina - Marchew napisał(a):


> ....można szukać zatrudnienia w Bellonie, PWN
> wszelkiego typu archiwum
> albo w bibliotekach
> zostać na uczelni

Karolino, można. Każdy może też np. wygrać w Toto-Lotka.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: pattati]

W październiku zaczęłam studiować historię na UW i... już nie studiuję :) Dodam
że byłam na studiach międzywydziałowych, gdzie historia w porównaniu z moim
drugim kierunkiem wypadała raczej blado. Moje wyobrażenia na temat studiowania
historii upadły bardzo szybko, dzięki beznadziejnie nudnym zajęciom, z których
raczej niewiele wynosiłam oraz perspektywie spędzenia kolejnych pięciu lat na
kursowaniu między biblioteką IH, BUWem a Narodową (o perspektywach zawodowych
już nie wspomnę). Także wolałam rzucić studia na pierwszym roku, żeby potem do
końca życia nie musieć robić czegoś, co mnie nie interesuje i czego nienawidzę.
Teraz pracuję, a w czerwcu znowu zdaję na studia - tym razem na coś bardziej
przyszłościowego i przede wszystkim bardziej praktycznego.

[eeela]

> W październiku zaczęłam studiować historię na UW i... już nie studiuję :) Dodam
> że byłam na studiach międzywydziałowych, gdzie historia w porównaniu z moim
> drugim kierunkiem wypadała raczej blado. Moje wyobrażenia na temat studiowania
> historii upadły bardzo szybko, dzięki beznadziejnie nudnym zajęciom, z których
> raczej niewiele wynosiłam oraz perspektywie spędzenia kolejnych pięciu lat na
> kursowaniu między biblioteką IH, BUWem a Narodową (o perspektywach zawodowych
> już nie wspomnę). Także wolałam rzucić studia na pierwszym roku, żeby potem do
> końca życia nie musieć robić czegoś, co mnie nie interesuje i czego nienawidzę.
> Teraz pracuję, a w czerwcu znowu zdaję na studia - tym razem na coś bardziej
> przyszłościowego i przede wszystkim bardziej praktycznego.


Przyznaj się, że cię profesor L. ze starożytnej oblał ;-P

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: Kasia]

idac na historie mialam nadzieje, ze bede nejlepszym historykiem na
swiecie. Nie przetrwalam proby - nie udalo mi sie przeczytac
wszystkich 130 komentarzy powyzej;/ Ale potwierdzilo sie moje
przekonanie, ze ten przedmiot uczy pokory, ktora przydaje sie w
zyciu - np. gdy szukamy pracy:p

Zgadzam sie, ze panstwo mogloby przykladac wieksza wage do
wyksztalcenia swych obywateli tak, by byli mu przydatni. Wierze, ze
sie da - Japonia sie postarala i narazie wychodzi. Kazdy absolwent
ma swoja perspektywe, ale przeciez wybral sam - to naprawde nie wina
historii, ze ktos nie poradzil sobie w zyciu. A znam ludzi, ktorzy
juz na studiach czuja, ze to zly kierunek do znalezienia pracy... to
poco sie mecza psychicznie? Praca jest dla Ciebie tak wazna usiadz,
zaplanuj kariere i zdecyduj.
Historia i nacjonalizm? Niemal kazda doktryna (poza tymi
stawiajacymi bardziej na przyszlosc) poszukuje zrodel w przeszlosci -
wydaje sie, ze to jest element czlowieczenstwa -znajomosc swej
przeszlosci. Tego uczy "bezuzyteczna" antropolgia, socjologia... Ale
nie wiem nic na pewno - mnie historia nauczyla, ze NIC NIE JEST
OBIEKTYWNE.