Wspólne życie, wspólna praca

[Gość: zygaA]

piekna sprawa razem do pracy jezdzic i wracac. Co innego ze dzis
pracuje sie od rana do wieczora zeby na kredyt zarobic i ...nie ma
nawet czasu coby za dziewczynami sie porozgladac nie mowiac juz o
wyjsciu na impreze czy posiedziec i powyglupiac sie razem

Wspólne życie, wspólna praca

[gadolinn]

no i mozna wspolnie do kibelka na szybki numerek wyskoczyc.

2na1

[Gość: rob]

do 15 mam dobrą przyjaciółkę w pracy, po piętnastej wracam do
ukochanej żony

[Gość: rila]

A bujna wyobraźnia dopisuje ci całą dobę.

Wspólne życie, wspólna praca

[Gość: ziutek]

Już nie istnieje "polityka" firmy - teraz jest tylko "policy" firmy. "Dżizas ku*** ja pier****", że tak zacytuję Miauczyńskiego.

Wspólne życie, wspólna praca

[Gość: jrc]

pracowalem w firmie prowadzonej przez malzenstwo - KATASTROFA

[Gość: otak]

ja pracowałem w firmie gdzie mąż był właścicielem, żona księgową, to było coś
koszmarnego... ale gdyby oni byli innymi ludźmi, myślę, że taki układ byłby do
wytrzymania

[Gość: maja]

Mojego ukochanego zwolnili z firmy bo zazdrośni współpracownicy nie mogli
zdzierżyć że jesteśmy szczęśliwi i każdą wolną chwilę spędzaliśmy razem, byliśmy
zawsze uśmiechnięci w pracy bo wiedzieliśmy że ukochana osoba jest blisko (a
zadowolony pracownik to chyba dobrze wpływa na firmę?) dlatego "koledzy" z
zawiści opowiadali różne dyskryminujące plotki na nasz temat i tak się skończyła
nasza wspólna praca :-( Teraz jest beznadziejnie bez Niego, wcześniej w trudnych
chwilach gdy sobie z czymś nie radziłam mogłam zwrócić się o pomoc do mojego
Miśka i wspólnie szybko problem rozwiązywaliśmy. Teraz na czas pracy uśmiech
znika z mojej twarzy ale to nie znaczy że bardziej koncentruję się na pracy,
wręcz przeciwnie, rozmyślam co teraz robi moje kochanie (wcześniej miałam go
"pod ręką" i zawsze mogliśmy zajrzeć do siebie i zamienić dwa słowa). Jest mi
teraz naprawdę ciężko ale nie protestuję z obawy że również ja stracę pracę :-/

[Gość: ziutek]

"z obawy o..." boszz - zero asertywności

Wspólne życie, wspólna praca

[Gość: Nadia]

Ja i moj maz studiowalismy razem piec lat, pozniej zaczelismy prace
w innych firmach, ale po roku przez przypadek wyladowalismy w tej
samej, nastepnie juz jako malzenstwo staralismy sie o prace za
granica, a to ze jestesmy po slubie bylo dodatkowym atutem, nie ma
problemu z rodzina w kraju, z zona ktora nie moze pracy znalezc itd.
Dostalismy ta prace i teraz obydwoje pracujemy dla tej samej duzej
firmy w roznych dzialach. Teraz juz nie potrafie sobie wyobrazic ze
mogloby byc inaczej, w tym roku bedzie 10 lat, jak jestesmy para,
kolegami z lawki i wspolpracownikami.

[Gość: Maxs]

współczuje mężowi

Wspólne życie, wspólna praca

[Gość: miki]

A ja znam jedno malzenstwo, ktore pracuje w pewnej fimie na F z branzy
samochodowej (sam tam pracowalem 4 lata). Ona jest Szefowa HR na Polske i jakis
czas temu wyslala super maila: Z przyjemnoscia informuje, ze Pan Dariusz
NAZWISKO zostal awansowany na stanowisko Dyrektora (bezposrednio z przecietnego
programisty) IT Polska. Zyczymy mu...bla, bla, bla
Podpisano Magdalena NAZWISKO
Nie mi ocenia tego faceta (chociaz uwazam go za debila), ale czy to niewyglada
niesmacznie. Jako ich przelozony wolal bym uniknac takich sytuacji.
Ja nigdy nie chceialbym pracowac z moja zona w jednej firmie. Pracujemy osobno i
bardzo nam to obojgu odpowiada.

[Gość: www.praca4u.net]

Jak chcesz razem mieszkać i pracować z drugą połówką to pozostaje praca za granicą, w Polsce ciężką z pracą a tym bardziej dla obojga osób w tym samym miejscu.
Znajdziesz pracę np na www.praca4u.net

[Gość: zelda]

A ja pracuję z mężem w dużej korporacji,w różnych działach bez
jakiejkolwiek podległości służbowej.
Oboje jesteśmy pasjonatami,lubimy swoją pracę,robimy dużo więcej niż
powinniśmy,zależy nam aby dobrze pracować a nie tylo odwalić swoje.

I z tego powodu mamy straszne sęki.Nie ma znaczenia,że praca którą
wykonujemy jest oceniana b.wysoko,ważne jest,że jestesmy
małżeństwem..i to jest beeee..:-(
Jak nas zatrudniano do realizacji okreslonych projektow-fakt,że
jestesmy malzenstwem nikomu nie przeszkadzał!
teraz nagle jest to przeszkodą...o,jak trudno blizniemu znieść
czyjes powodzenie!

I jak was wywalą na pysk to też razem...

[Gość: Galanteria]

Jak widzę małżeństwa, ba, całe rodziny w pracy, to mam zawsze
niesmak. Nie da się nie przenosić spraw prywatnych na grunt
zawodowy, jeśli się pracuje w jednej firmie, zawsze w końcu wystąpi
sytuacja, w której nie uda się nam być beztronnymi. Pracowałam w
firmie, gdzie atmosferę psuła matka z córką zatrudnione w
księgowości. Ich codzienne kłótnie i załatwianie sobie czegoś
pokątnie u szefa, dofinansowywanie szkoleń etc. przeszły już do
legendy tej firmy. Jak przyszło do redukcji zatrudnienia to mamusia
szantażowała szefostwo, że rzuci wszystko, jeśli ktokolwiek ruszy
jej ukochaną córeczkę, tak więc latorośl była nietykalna, co by się
nie działo, bo mama była cennym nabytkiem, wyszkolonym za ciężkie
pieniądze i co najgorsze (w ogólnym rozrachunku) kompetentnym
pracownikiem, no ale coś za coś, firma działała jak przedszkole-
przechowalnia dla jej córeczki nieudacznicy. Na dodatek "dzieciątko"
było wtyczką, przy której nie można było za dużo mówić, a że lubiła
się integrować, dla nas jej towarzystwo było ciężarem i psuło każdą
imprezę firmową, czy choćby przerwę śniadaniową.

[Gość: Maxs]

Oj popieram :) mozna tlumaczyc sie roznie, ale dla mnie sytuacja gdzie pracuje wspolnie malzenstwo ociera sie o nepotym, a to jedna z rzeczy ktorymi sie brzydze, wiec sory ale naprawde nie rozumiem tych ludzi...

a co do malzenstw informatykow - desperaci ;)

[Gość: K...]

Nepotyzm? Jeśli poznali się w pracy, mając już etat? To gdzie ten
nepotyzm?

[Gość: billy]

łojezunie-miec tę francę w domu- i jeszcze w arbajcie ją oglądac?

racja

[gadolinn]

Ja nie moge na moja patrzec nawet po pracy.
A najgorzej nie lubie, jak wpada do mnie do
pracy, ze niby taka (mila?) niespodzianka.
Brrr...