Młody inżynier się nie ceni

nie jestem inzynierem,

[Gość: maciej]

mam mniej niz 30 lat, zarabiam 10k brutto + dodatki pozaplacowe..Informatyk

[Gość: ms]

to cudownie,
ale artykuł jest o młodych inżynierach z południa polski w porze kończenia
studiów, a Ty jak sam przyznajesz, nie jesteś inżynierem.

[Gość: michał]

inżynierowie mogą zarabiać tyle samo co on :P

[Gość: M.]

Chwalisz się czy żalisz?

[Gość: ironista :)]

Zachcialo sie warszafce kokosow. W chomato takich i niech zasuwaja za
700 zl miesiecznie to zrozumieja co sie im nalezy i gdzie ich
miejsce! Zycie to nie bajka, kilof w reke i do roboty!

A po 10 latach pracy laskawie 100 zlotych podwyzki. Niech sie ucza
drygu i posluszenstwa. Mysla, ze studia zrobili to im wszystko wolno,
ot co. Lezeli brzuchem przez 6 lat i jeszcze wymagaja. Farsa.

POpaprancy.

[Gość: zadupie]

Wolał by sobie palnąć w łeb bo takie życie nie ma sensu.

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: t-rex]

witam,

jestem po polibudzie, studiowalem chemie w polsce zarabialem 1 800 PLN netto
teraz jestem w irlandii. na poczatku mialem 2 ooo eur teraz po 2 latach mam 3
500 eur netto za ta sama prace a wlasciwie robie 10 razy mniej. polska to syf i
tylko debile tam zostaja. pzdr

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: JoeShmoe]

Problemy z dobrze platnymi pracami dla inzynierow zaczely sie juz
dawno temu, szczegolnie gdy nie mieszkalo sie w Warszawce.
Ja 12 lat temu przenioslem sie za ocean i nigdy nie zalowalem tej
decyzji.

[Gość: feryweg]

Chyba robili te badania na jakichś badziewnych wydziałach typu odlewnictwo,
metalurgia i tym podobnym szrotom, jakieś jaja a nie badania. Jeśli szukać
inżyniera to proponuje na wydziałach elektrycznych, elektronicznych,
mechanicznych, informatycznych -. tam nikt nie siłuje sie przez 5 lat żeby potem
zarabiać jak jakaś kasjerka w markecie po podstawówce. I że to niby mittal robił
te badania? Niesłychane...

Młody inżynier się nie ceni

[dystansownik]

Moim zdaniem ten artykuł zbyt uogólnia niektóre kwestie. Przy analizie oczekiwań
przyszłych inżynierów z uwzględnieniem tego ile "powinni" (jest to bardzo
subiektywne pojęcie) zarabiać, trzeba uwzględnić podstawowe kwestie takie jak:
- charakterystykę zawodu inżyniera
- pracę którą chce wykonywać
- cechy samego człowieka.

Inżynier inżynierowi nie równy. Pomijam już kwestie tego, który zawód powinien
dawać po ukończeniu inżyniera, a który nie.
W niektórych przypadkach, jak np. informatyków, inżynier na starcie jest już w
dość dobrej pozycji. Wchodzi w zawód ze świeżą wiedzą o najnowszych
technologiach, zwykle ma spore szansę na zdobycie doświadczenia już podczas
studiów. To daje mu jakieś argumenty do negocjacji wynagrodzenia. Doświadczenie
w samej pracy zawodowej też jest ważne, ale inne cechy mogą przeważyć o
atrakcyjności kandydata.
Drugim przykładem jest, w pewnym sensie przeciwieństwo, czyli zawód np.
inżyniera budowlanego. W tej pracy liczy się głównie doświadczenie, a bez niego,
z samym papierkiem, jest się nikim i niczego się nie umie.

Co w tej sytuacji ma zrobić inżynier który bez doświadczenia nic nie może, a nie
ma jak zdobyć doświadczenia ?? Obniża swoje wymagania. Lepiej jest wystartować w
zawodzie na marnych warunkach, niż wcale.
Szukając pracy bez znajomości i bardzo bogatego CV o które dość ciężko na
studiach (do budownictwa nie tak łatwo się załapać w czasie studiów), człowiek w
pewnym momencie popada w desperację i łapie co jest.

Gdy wysyła się kilkadziesiąt zgłoszeń do różnych firm, a z tego odpowiada jedna
lub dwie z zaproszeniem na rozmowę, to nie każdy potrafi zachować na niej
pokerową twarz. Ja osobiście nie potrafiłbym rzucić tekstem "3 tyś. albo
wychodzę" w sytuacji, gdy wiem, że nie mam żadnej realnej alternatywy.
Zacisnąłbym zęby i popracowałbym choćby dla samego doświadczenia.

Osobiście wkurza mnie hipokryzja niektórych ludzi. Szczególnie tych
twierdzących, że za jakąś pensję nie poszliby do pracy, bo się "cenią". Ciekawe
czy nie mając co jeść, czy też by się "cenili". Nie każdy ma bogatych rodziców
czy inne warunku pozwalające na wybrzydzanie.

Ten artykuł przypomina mi o innym, który czytałem kiedyś na temat oczekiwań
płacowych studentów kierunków ekonomicznych (chyba SGH). Tam większość
stwierdzała, że na starcie oczekują płacy 4-5 tysięcy zł. Około 10% z
ankietowanych odpowiedziało, że od razu oczekują pracy na stanowiskach
kierowniczych i dyrektorskich. Nie wiedziałem wtedy czy się z tego śmiać czy
opłakiwać w jakim kraju żyjemy.

Na zakończenie może jeszcze wspomnę, że sam, zwiedziony propagandą medialną,
wybrałem budownictwo jako kierunek studiów i choć naprawdę mi się podoba, to
jednak widzę jak nierealne są moje wcześniejsze wyobrażenia dotyczące przyszłej
pracy i kariery.
Ten artykuł po części odnosi się także do mnie, bo jako student kierunku
inżynierskiego na PK (czyli w Małopolsce) sam nie mam za wielkich oczekiwań.
Gdybym dostał teraz 1,5 zł na rękę i pracę w dobrej firmie, z perspektywą
rozwoju, szansą na zdobycie doświadczenia i zrobienie uprawnień, to przyjąłbym
taką ofertę z pocałowaniem ręki (mówiąc w przenośni, bo nie popieram zwyczaju
oblizywania czyiś kończyn jako wyrazu wdzięczności czy szacunku).

[Gość: ms]

> Osobiście wkurza mnie hipokryzja niektórych ludzi. Szczególnie tych
> twierdzących, że za jakąś pensję nie poszliby do pracy, bo się "cenią". Ciekawe
> czy nie mając co jeść, czy też by się "cenili". Nie każdy ma bogatych rodziców
> czy inne warunku pozwalające na wybrzydzanie.

Daj spokój, na jedzenie to można zarobić samymi korepetycjami z matematyki itp.

> Ten artykuł przypomina mi o innym, który czytałem kiedyś na temat oczekiwań
> płacowych studentów kierunków ekonomicznych (chyba SGH). Tam większość
> stwierdzała, że na starcie oczekują płacy 4-5 tysięcy zł.

całkiem wiarygodne, zresztą podobno średnia płaca w Warszawie to 4,5tys brutto.
Ale to SGH, Warszawa, drogie jest życie i mieszkania.

Tak w ogóle to dobrze że przypomniałeś że w zawodach inżynierskich występuje coś
takiego jak "uprawnienia", czyli formalne zawodowe kwalifikacje. Informatycy i
ekonomiści czegoś takiego raczej nie maja.

I tutaj artykuł zawala w sprawę, bo nie wspomina o tym, i nie pyta studentów
również o oczekiwania płacowe po zdobyciu uprawnień.

[Gość: 13k]

Tyle, że żeby zrobić te uprawnienia, to w budowlance jest minimum trzy lata na
budowie, a w stolicy nieważne jakie ktoś ma wymagania, człowiek po studiach
dostanie 1200-1500 na rękę.
Zresztą artykuł byłby miarodajny, jeśli wszyscy Ci studenci, którzy się tak
bardzo cenią na studiach, wypełnili ankietę w swojej pierwszej pracy, z dużym
prawdopodobieństwem realna płaca jaką dostaną będzie niższa.
A zarobić na chleb zgadza się można korkami, pracą fizyczną na budowie czy w
markecie, tyle że ci ceniący się nawet do takiej pracy się nie dotkną. Efekt w
wieku trzydziestu, trzydziestu kilku lat, mają za sobą trzy fakultety, jeden
doktorat, ale zero lat pracy w przemyśle, i jak lądują na produkcji to się
okazuje, że pan Janek tokarz po zawodówce, jest od nich o trzy klasy lepiej
postrzegany, i ma wyższą płacę, bo ma doświadczenie a nie suchą wiedzę z książek.
:)

[dystansownik]

No właśnie ze zrobieniem praktyki do uprawnień jest problem. Przeważnie 3/4
ofert dla inżynierów budowlanych ma w wymaganiach posiadanie uprawnień. Gdy ktoś
je już zdobędzie to pracę powinien znaleźć bez większych problemów i może
stawiać większe warunki jeśli chodzi o płacę.
Natomiast świeży absolwent jest nikim. Praktycznie pracodawca mu robi łaskę, że
go zatrudnia i pozwala się uczyć zawodu. To wynika z prostego prawa podaży i
popytu. Uczelnie wypuszczają tłum świeżych inżynierów, a nie wszystkich rynek
jest w stanie wchłonąć.

[Gość: ms]

> zero lat pracy w przemyśle, i jak lądują na produkcji to się
> okazuje, że pan Janek tokarz po zawodówce, jest od nich o trzy klasy lepiej
> postrzegany, i ma wyższą płacę, bo ma doświadczenie a nie suchą wiedzę z książek.

tylko, że przy decyzjach życiowych nie należy się kierować tym, czy będzie się
miało wyższą płacę od pana Janka, tylko - jeśli o płacach mówimy - to
maksymalizacją własnej :-)

co być może dla absolwentów inż. budownictwa jest akurat taką drogą przez jakąś
biedę i mękę na praktykach :-|

[Gość: Łukasz]

Zgadzam się z powyższą wypowiedzią. Kasa dla inżyniera budownictwa,
zaczyna się dopiero po 3-5 latach od ukończenia nauki, bo własnie po
tym czasie nabieramy doświadczenia oraz zdobywamy uprawnienia
budowlane do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych. Samo
doświadczenie jakie możemy zdobyć w czasie studiów jest bliskie
zeru, gdyż studia są dość ciężkie pozatym praca, głównie na
delegacjach uniemożliwia większości pogodzenie nauki i pracy.
Podczas praktyk studenckich przez pierwsze 3 miesiące zarabiełem
1000-1200zł/netto, w zależności od godzin pracy. Po trzecim miesiącu
stawka wzrosła do niemal 2500zł/netto jednakże po pół roku trzeba
było wrócic na uczelnię... Teraz, szukam nowej firmy i z 100%
pewnością znów będę musiał płacić "frycowe" i z tytułem inżyniera
pracować za ok 1500zł/netto. Wpływ na uwarunkowania finansowe ma
lokalizacja. Śląsk jest jednym z największych (o ile nie
największym) skupiskiem firm budowlanych różnego kalibru oraz kilku
uczelnie technicznych kształcących inżynierów budownictwa. Tym samym
zwiększa się ilość potencjalnych pracowników i aby zdobyć miejsce
pracy trzeba zejść z oczekiwań finansowych lub pochwalić się
doświadczeniem, czego 99% świażo upieczonych inżynierów zrobić nie
może. Osobiscie ubolewam nad faktem, iż osoby niewykwalifikowane
zarabiają po 2-3 tys. netto, a człowiek b.dobrze przygotowany do
trudnego zawodu moze liczyć na polowe lub 1/3 stawki pracownika po
zasadniczej szkole zawodowej...jest to flustrujące. Najważniejsze to
jak ja to nazywam metoda małych kroczków...zrobie uprawnienia i
będę "szarpał" po 6k/miesiąc albo i więcej, a do tego czasu trzeba
klepać biede...

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: JO!]

jestem mlodym inżynierem pracuje dopiero nieco ponad rok i zarabiam
2,5 tyś plus premia netto. I szukam teraz czegos gdzie zarobie
wiecej. I kto tu się nie ceni? tylko na południu jest za
dużo "wykształciuchów" wiec nie ma jak sie tam cenic i trzeba ruszyc
tylek w polske
pozdro

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: andrzej]

Jak mają się cenić skoro brakuje dla nich pracy? Ostatnio szuka się
inżynierów budownictwa szczególnie drogownictwa ( pewnie efekt
dotacji z UE ) ale mechanikom czy chemikom jest o wiele trudniej
znależć pracę. Nie każdy absolwent ma bogatego tatusia lub
konkubenta aby mógł się wysoko cenić.

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: Magda]

Mowimy o inzynierach a czy wiemy ile zarabiaja prcawnicy uczelni
wyzszych - tych ktorzy maja ksztalcic tych inzynierow ? czy oni sie
cenia i czy maja wybor.

[dystansownik]

U mnie na uczelni połowa wykładowców dorabia sobie na boku. Część zajmuje się
oczywiście sprawami takimi jak różnego rodzaju ekspertyzy itp. czyli rzeczy
których można się po naukowcach spodziewać, a część ma po prostu swoje firmy czy
u kogoś pracują i kasę mają. Oczywiście często odbija się to na ich dostępności
dla studentów. :P

chyba im sie w du. ach po przestawialo

[Gość: toffik]

caly czas widze tych studencikow jak mordy zalewaja w klubach do nauki by sie
wzieli matoly

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: grzes]

prosze cie przegladnij sobie oferty pracy na podkarpaciu a potem powiedz mi
dlaczego młodzi inż sie nei cenią , jak nikt nie chce dac wiecej niz średnia
krajowa,

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: Kiksu]

Chyba autor nie wie o czym pisze. Jak młody inżynier ma się cenić jak po
latach nauki wzorów, projektów, laboratoriów jedyne o co pyta pracodawca to
doświadczenie. Nagle się okazuje że po latach nauki tak naprawdę nie ma co
wpisać w CV, pojawia się gniew i rozgoryczenie. No i gdzie są te 5 miejsc na
jednego inżyniera o których pisała gazeta.pl jeszcze kilka lat temu. Gdzie ta
Irlandia obiecana przez Tuska.

[dystansownik]

No właśnie, zamiast 5 miejsc na inżyniera, nagle robi się 25 inżynierów na jedno
miejsce. :P

[Gość: indżynier]

5 miejsc na inzyniera, to bylo najsmieszniejsze co moglem przeczytac w temacie
o pracy.
jak to gdzie irlandia??? zaraz obok wlk. brytani. jak tak dalej pojdzie, to bede
inzynierem w irl lub uk, w pl zostane inzynierem frustratem ;)

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: 13k]

Ale czemu się pan redaktor dziwi, o panu profesorze nie wspominając, chłopaki
wreszcie patrzą na rynek pracy realnie. Te wysokie zarobki wg BDI są
uśrednieniem i to sporym, zresztą nakręconym jak zwykle przez firmy z branży
IT oraz przez tzw. inżynierów sprzedaży, czyli mówiąc wprost handlowców,
którzy mają procent od ilości sprzedanego towaru. Inżynier na stanowisku
typowo inżynierskim, czyli projektowanie, utrzymanie ruchu, itp. na pierwszą
płacę dostaje około 1.500 netto, wyższe płace to odsetek. Zgadza się tyle
można zarobić w markecie, ale sorry klient bezpośrednio po studiach też nic
nie umie, a ma tylko dużo teorii w głowie. A zbytnie cenienie się prowadzi
tylko to bezrobocia, bo nikt nie zatrudni klienta bez praktyki, za to z
wybujałymi życzeniami co do zawartości portfela.

Na początek trochę wiedzy

[Gość: 10 lat po]

redaktorom i chętnym do zdobycia zawodu inżyniera.
Inżynierowie związani z budownictwem (budownictwo, inżynieria
środowiska, wydziały elektryczne, architektura) żeby otworzyć firmę
albo móc być projektantem lub kierownikiem budowy lub zespołu budów
albo inspektorem nadzoru, muszą zdobyć tzw. uprawnienia budowlane
bez ograniczeń do projektowania lub do nadzoru. Opisuje to prawo
budowlane i odpowiednie rozporządzenia kolejnych ministrów od
budownictwa.
W praktyce wygląda to tak: wymóg: min. 2 lata na budowie na pełnym
etacie jako tzw. inżynier budowy z wpisywaniem codziennie do
specjalnej "ksiązki praktyk" co się robiło, bo nie wszystko się do
okresu tego stażu liczy (odpada np. kosztorysowanie). Każdy tydzień
podpisać musi przełożony, który już takie pełne uprawnienia
posiada. "Przełożony" nie może być zatrudniony przez młodego
inżyniera (np. nie może być że kończę studia, zakładam firmę,
zatrudniam emeryta z uprawnieniami, dziubę remonty i on mi wpisuje
do ksiązki) bo się też nie będzie liczyć.
Po tych 2 latach składa się książkę praktyk do kontroli w Okręgowej
Izbie Inżynierów Budownictwa i wnioskuje o egzamin. Egazmin jest
pisemny i ustny.
Jeśli ktoś chce (a chciałaby większość) mieć pełne uprawnienia i do
nadzoru i do projektowania, to zamiast skłądać wniosek o egzamin
idzie na pełny etat do biura projektów (jakie to proste) na tzw.
asystenta projektanta. Tu pracuje znowu min. dwa lata, codziennie
wpisując Ksiązki Praktyk co zrobił i raz na tydzień zdobywając
podpis przełożonego z uprawnieniami bez ograniczeń do projektowania.
Dodatkowo musi podpisywać projetky wykazane w ksiązce, bo inaczej
praktyka też się nie będzie liczyć. Po dwóch latach (czyli w sumie
już 4) składa ksiązkę praktyk z biura projektowego i z budowy do
Izby Inżynierów Budownictwa i pisze wniosek o egzamin. Egzamin jest
i z wiedzy projektowej i nadzorwczej pisemny, a potem ustny.
Uzyskując uprawnienia bez ograniczeń (min. po 4 latach od studiów)
do projektowania i nazdoru delikwent staje się dopiero pełną gębą
inżynierem. I teraz mu życzyć szczęścia, bo może spotkać zarówno
ofertę za 4 tys netto jak i za 1800zł netto, albo otworzyć własną
firmę i drżeć, żeby tak wygrywać przetargi, żeby nie dokładać do i
tak głodowych pensji pracowników.
Dodajmy, że w PRL-u wystarczyło tylko przepracować ileś tam lat w
biurze projektów i na budowie i szło się po papier z uprawnieniami
do Urzędu Wojewódzkiego jak po cukier. Ludzie którzy wtedy tak
zdobyli uprawnienia dziś cwaniakują i "nieuprawnionym" inżynierom
proponują albo zdobywanie uprawnień za płacę minimalną, nierzadko ze
zmuszaniem do pracy fizycznej razem z teoretycznie nadzorowanymi
robotnikami (ale dużo lepiej płatnymi), a są i tacy, którzy oferując
płacę minimalną każą sobie jeszcze po cichu (jak się nie zgodzisz to
zwalnia) zwracać składki odprowadzane na ZUS.

Sposób na uprawnienia.
Powszechnym wobec powyższego sposobem na zrobienie uprawnień stały
się na południu Polski tzw. staże absolwenckie. Niektóre firmy w
ogłoszeniach jednoznacznie zaznaczają, że chodzi tylko o stażystów.
Jest to wariant lepszy od wyżej opisanego: przez 12 miesięcy
pracodawca zatrudnia takiego inżyniera, potem może zwolnić (ale
połowa stażu w zeszycie praktyk jest) nie płacąc mu ani grosza ani
poborów ani składek. I pobory i składki płaci poprzez Urząd Pracy
państwo, z tym, że wysokość poborów wynosi tyle samo co zasiłek dla
bezrobotnych czyli jakieś 400-500zł na rękę.
Po roku trzeba szukać "zwykłej" pracy, bo natychmiast na drugi staż
się nie kwalifikujesz (dopiero jakbyś był przez co najmniej rok
bezrobotny). Można błagać szefa, żeby nie zwalniał, ale ten woli
mieć następnego jelenia za którego zapłaci państwo.
Tym sposobem może minąć przynajmniej 6 lat po studiach, zanim, przy
szczęśliwych okolicznościach wystąpimy o egzamin w OIIB.
Dodajmy, że aby zostać inżynierem stażystą musi być popyt na takich
ludzi, a więc i ruch budowlany w danym regionie.

Z moich kolegów z roku uprawnienia zdobyło ok 10 może 15%. Reszta
siedzi w jakichś debilnych hurtowniach instalacyjnych albo
budowlanych, bo tu płacą lepiej (2-3tys zł netto) a jak ci się chce
harować na pełny zegar to przez rok dwa i 4 do 5k wyciągniesz, potem
już nie bo prędzej byś wyciagnął nogi od takiej roboty.
Rynek pracy (sprawdzie sobie inż budowlany, inżynier sanitarny,
inżynier elektryk po ofertach) na południu czy wschodzie Polski
praktycznie nie istnieje, tylko administracja czasem szuka, ale tych
z uprawnieniami bez ograniczeń. Potem siedzą i podpisują przetargi
na huśtawki albo płotki wokół rabatek przy bloku.

Można uciekać w inny region, czy za granicę, ale jak się ma żonę i
dwójkę dzieci na głowie, to nie zawsze jest takie proste. Są tacy co
idą pracować w ogóle poza zawodem.
Są tacy - i ja się do nich zaliczam - że pracują na obrzeżach zawodu
za pieniądze lepsze od tych co na budowie i w biurach, ale ma to
swoją cenę: niestabilność - bo co rusz koniunktura na coś innego
(opracowania, studium gmin, operaty itp.) i trzeba często szukać
nowych miejsc i nowych kontaktów. Pracę zmieniałem już 5 razy i mam
za sobą czas także działalności gospodarczej na zasadzie podzleceń.
Ale nic z tego co robiłem, nie liczy się do uprawnień. Książkę
Praktyk mam puściutką, a niedawne zderzenie ze świeżymi absolwentami
po moim kierunku uświadomiło mi, ile już zapomniałem i jak branża
poszła do przodu, mimo że po studiach, ukończonych z bardzo dobrym
dyplomem irytowałem starych inżynierów w swojej pierwszej pracy
znajomością nowych technologii czy umiejętnością rozwiązywania
problemów, których rozwiązywania oni już dawno zapomnieli.
!0 lat po studiach mogę powiedzieć: postawiłem na pieniądze
(średnie, nie wielkie) a nie na upokarzające i skazujące na
wegetację zasuwanie za 400zł z deską czy cementem po budowie (bo
inżynier budowy często dziś pełni praktyczną rolę zaopatrzeniowca
budowy).
Nie wiem co będzie jutro, za rok, za to wiem, że jako inżynier
zawisłem w próżni, trochę już zapomniałem, a o wielu nowszy rzeczach
usłyszeć i poznać ich nie miałem okazji.
Jeśli to dalej tak będzie wyglądać (szczególnie kwestia uprawnień)
to za 10-20 lat nie będzie inżynierów do nazdoru ani projektowania.
Dodam jeszcze że za wszystkim stoi min. silne lobby inżynierów z
Izby i rzeszy emerytów ze "starymi" uprawnieniami, dorabiajacych do
głodowych emerytur i utrzymujących często w domu w ten sposób
młodych, nierzadko też inżynierów. Jest to też sytuacja daleka od
sielanki.

[dystansownik]

Ogólnie popieram to co napisałeś, tylko według mnie kwestia zdobywania uprawnień
pozostaje dość dyskusyjna, bo napisałeś:

> Jeśli to dalej tak będzie wyglądać (szczególnie kwestia uprawnień)
> to za 10-20 lat nie będzie inżynierów do nazdoru ani projektowania.

Uważam, że uprawnionych inżynierów będzie dokładnie tylu ilu mamy teraz. Ani ta
liczba się nie zmniejszy, bo jednak cały czas ktoś te uprawnienia będzie
dostawał, ani się nie zwiększy, bo absolwentom będzie ciężko odbyć praktykę w
odpowiedniej formie (i przez to przy nadprodukcji absolwentów inżynierskich
kierunków, dalej będzie można mówić w mediach, że za parę lat będzie brakowało
kilkudziesięciu tysięcy inżynierów).

Ogólnie forma zdobywania uprawnień ma sens. Idziesz do pracy, zdobywasz
odpowiednie doświadczenie, potem zdajesz egzamin. Szczególnie ta ostatnia
kwestia jest dość ważna.
Miałem już przedmiot "prawo budowlane" na studiach i wykładowca w ramach
zaliczenia zorganizował nam testy podobne do egzaminu pisemnego organizowanego
przez izbę. Tyle, że my dostaliśmy łącznie "tylko" 30 pytań i tylko z samej
ustawy, gdzie trzeba było wybrać 1 z 3 podanych odpowiedzi. W efekcie 1/4 osób
nie zaliczyła.
To moim zdaniem najlepiej świadczy o tym, że w ramach postępowania w sprawie
uzyskania uprawnień trzeba sprawdzić rzeczywiste kompetencje kandydatów, bo
studia może ukończyć praktycznie każdy przy odrobinie szczęście. Potem może
pracować jako inżynier, ale na stanowisku w ogóle nie wymagającym inżynierskich
umiejętności. Czy taka osoba zasługiwałaby na uprawnienia budowlane ?? Moim
zdaniem nie. Od tego właśnie jest Izba Inżynierów, żeby dbać o to kto dostaje
uprawnienia.

Tylko tu pojawia się problem z tym komu jest łatwiej te uprawnienia zdobyć. O
ile do egzaminu nie można się przyczepić, bo to jednak jest regulowane
przepisami prawnymi i nikt by nie ryzykował, to kwestia tkwi właśnie w praktyce
budowlanej.
Pracodawcy wiedząc, że absolwent musi odbyć praktykę, może go po prostu
wykorzystywać. Jednak to jeszcze nic, ważne, żeby tą praktykę w ogóle znaleźć.
Jak ktoś ma kogoś z rodziny w zawodzie to nie ma problemów, sam znam takie
przypadki, że ludzie już na studiach mają robotę pewną po otrzymaniu papierka.
Zresztą chyba każdy zdaje sobie sprawę, że duża część przyjmowanych ludzi w
firmach budowlanych, odbywa się na zasadzie bliższych lub dalszych znajomości.
Do przyjmowania obcych pracodawca bierze się dopiero, gdy nie ma kogoś znajomego
do zatrudnienia.

[sky.83]

Ha ha ha,też miałem taką "rewelacyjną" propozycje od pana prezesa pewnej firmy
budowlanej;-) Pół roku stażu za 600 zł (praca 12h dziennie) ,jednak na moje: "to
zależy ile pan do tego 600 zł dorzuci" przestał już grać cwaniaczka i
zaproponował jakieś normalne pieniądze i umowe(chyba zlecenie,ale dobre i to:-)
Taka prawda państwo studenci,że ten cały syf na rynku wynagrodzeń to jest tylko
i wyłącznie wina samych studentów i między innymi takich artykułów.Jak słyszę od
kolegów studentów jak ja to mam super warunki bo zarabiam więcej niż 1200 netto
to nie wiem czy się mam śmiać czy płakać? Sami taka postawą zaniżacie swoje
wynagrodzenia w pierwszej pracy .Żeby nie było sam zacząłem za coś koło 1600
netto,ale tak się wtedy umówiliśmy z innymi,że każdy tyle mówił na rozmowach
jako pensje którą chciał by na okresie próbnym i ten sposób działa...

[Gość: 10 lat po]

W/g mnie zasadniczą kwestią przy uprawnieniach (i ich zdobywaniu)
jest sytuacja na rynku budowlanym i kształtowany przez nią popyt na
pracujących inżynierów - tych z uprawnieniami i tych bez.
Np. dziś biura projektowe to często jednoosobowe spółki dawnych
pracowników państwowych biur projektowych, bazujące na studentach
(też jako student od IV roku w takim biurze zarabiałem po jakieś 3
stówki od policzonej instalacji c.o. w modernizowanym bloku - do
tysiąca na m-c - druga połowa lat 90-tych + 400zł stypendium
naukowego, nie było źle), ale jak mi po studiach zaproponował
600zł/m-c za 8 godzin codziennie to mnie przyłamał i zrezygnowałem -
ale nie zdążyłem nawet o tym poinformować :), bo gdy przyszedłem na
rozstrzygajacą rozmowę, to już siedział u niego jakiś student i gość
mnie zaczął przepraszać, że nie da rady, że jak nie będzie zleceń to
na ZUS nie wyrobi, więc nic z tego i woli podzlecać studentom i to
tylko wtedy jak ma jakąś robotę. To co robiłem zawsze miało
termin "na wczoraj", więc robiłem wyliczenia nocami i dostarczałem
mu na dyskietce czy płytce, a on je firmował sam.
Pod koniec 90-tych lat jak się na mieście pojawił jakiś dźwig to
było wydarzenie i spekulacje: co to budują i kto.
Jak w takiej sytuacji kilkudziesięciu co najmniej absolwentów
corocznie opuszczających poszczególne kierunki na Politechnice miało
te uprawnienia zdobywać. Nawet takich głupich staży jak dziś w ogóle
nie było - nie istniało coś takiego.

Zaczepiłem się na pewnym etapie po studiach u jednego takiego
starego inżyniera, robił jakieś drobiazgi; zaproponowałem mu że
jeśli zna ludzi po gminach, to można by modernizować po wsiach
ujęcia wody za unijne pieniądze. Miałem świeżą wiedzę, praca
dyplomowa dała mi pojęcie co wtedy nowego i dobrego w branży się
działo, miałem namiary na firmy dostarczajace technologie.
Ale sam nie mogłem tym się zajać bo brak uprawnień właśnie a po
drugie brak kontaktów. Gość był zachwycony (umowa zlecenie), ale
robienie najpierw ekspertyz, potem projektów zmiany technologii
uzdatniania (np. wypełnień filtrów, dostosowanie prędkości filtracji
itp.) w stacjach istniejących - jak mi jeszcze w urzędzie
wojewódzkim powiedziano - nie daje możliwości wpisywania praktyki
zawodowej do ksiażki, "bo to nie projekt ani budowa", chociaż
papiery musi podpisać gminie inżynier z uprawnieniami.

Gdzieś po półtora roku gość zaczął opóźniać wypłaty, która biorąc za
1 zysk z jednego zlecenia wynosiła dla mnie jakieś 15-20%, a potem
zaczął smęcić, że zleceń już nie ma, i jak mi zalegał prawie rok z
którąś wypłatą, nie dając nowych zleceń, postraszyłem go sądem,
pieniądze dostałem ale współpraca się skończyła na jego wyraźne
żądanie. Potem robił dalej to samo ale już z jakimś swoim dawnym
kumplem (nawiasem mówiąc jak się uczepili tego co mu wtedy
przyniosłem to jedzie z tym do tej pory, chociaż, są już
nowocześniejsze technologie).
Trzeba było coś nowego szukać.

Nie neguję potrzeby zdobywania stażu czy egzaminu na uprawnienia,
ale takie sytuacje powodują, że zdobywanie uprawnień przypomina
wsponaczkę gołymi rękami po gładkiej ścianie.
Kumpel zrobił staż na uprawnienia u wujka, który miał firmę
budowlaną. Inny u ojca, też w jego firmie. Potem nastąpiła wymiana
ze znajomymi wujka, którzy mają biuro projektowe.
Na pensję przy tym nie narzekali, pierwszy kupił sobie wtedy nową
skodę octawię 1,9TDI i wziął kredyt na zakup mieszkania. Dziś ma
jednoosobową firmę projektową i jak na przedsiębiorcę to ledwo wiąże
koniec z końcem.
Ja, żeby móc wziąć kredyt na zakup używanego dwupokojowego
mieszkania i zacząć budowę domu, nie mogłem myśleć o "normalnej
drodze" zdobywania uprawnień za kilkaset złotych na miesiąc i to
jeszcze z łaską.

Starzy "uprawnieni" i większosci z nich "umiejętności" to temat na
kolejną opowieść, której tu nie rozwinę.
Rynek pracy dla inżynierów z uprawnieniami dziś jest też
niesamowicie rozchwiany. Jak pisałem zdarzają się oferty za 5-6
tys.zł ale często z biegłym językiem angielskim czy niemieckim, a
większość "starych uprawnionych" języków nie zna.
W zeszłym roku z rozbawieniem przyglądałem się jak jakiś powiat w
prasie przez kilka miesięcy szukał na stanowisko urzędnicze
inżyniera sanitarnego z uprawnieniami za... 1800zł brutto.
Czy znalazł - nie wiem, ogłoszenie zniknęło.
Dużo takich ludzi siedzi dziś w administracji - od blokowej, przez
samorządową po wojewódzką i cieszą się, że mają pracę. Prawdę mówiąc
uprawnenia są na ich stanowiskach potrzebne jak sprinterowi w biegu
trzeci but, ale taka jest tradycja, że ten z uprawnieniami będzie
lepiej nadzorował zakup żarówek do bloku, albo lepiej poprowadzi
miejski przetarg na zakup pojemników na psie kupy. Jest jakś tam
kasa i stabilizacja (a jak to drugie jest ważne nie wie ten co
jeszcze nia ma rodziny). Co taki uprawniony pamięta po 5-10 latach
takiej pracy?
Śmiem twierdzić, że mniej niż świeżo upieczony absolwent z lepszym
dyplomem.
Pisałem że braknie inżynierów z uprawnieniami, bo starzy się
naturalnym biegiem rzeczy wykruszą, a jeżeli teraz jest raczej
kiepska koniunktura w budownictwie, to i mniej ludzi uprawnienia
robi.
Jak za jakiś czas zacznie się boom budowlany (załóżmy) to z rękawa
uprawnionych nie wytrzepią, biorąc pod uwagę minimalny czas
zdobywania uprawnień wynoszący wg obecnych przepisów 3-4 lata.

Nawiasem mówiąc jeden taki uprawniony - technik - robił mi centralne
w domu. Stwerdził że projektu nie trzeba, zrobi na oko i będzie
chodzić, bąkając jeszcze coś pod nosem o nic nie umiejących
inżynierkach, którzy znają tylko teorię.
Postawiłem mu warunek - jak coś będzie nie tak - za darmo poprawi
tak jak ja mu każę. Zgodził się, pokazując w szyderczym uśmiechu
zgnite zęby, a ja po cichu przeliczyłem instalację.
Jak przyszło do uruchomienia, okazało się że ogrzewanie nie chodzi
jak trzeba. Nie chciał piernik poprawiać, mówił, że lepiej nie
bedzie, że żądam cudów, a ja mu na to: tutaj to i to zmienić.
Zmienił, dołożył do zaworu sterownik, o istnieniu jakiego nie miał
pojęcia.
I jest jak być powinno, - a było to po 5 latach zdobywania wiedzy
tylko teoretycznej (ten miał ponoć 15 lat praktyki) i bez uprawnień.

k....wa święta racja

[Gość: olewus]

całe szczęśćie, że chlałem całe studia i w dupie miałem zajęcia

przynajmniej w przeciwieństwie do kolegów, którzy się uczyli mam co wspominać i do reszty nie och....ałem

w innych krajach uprawnień nie ma

[Gość: dar]

W każdym normalnym kraju ( np. Holandia, Anglia) nie istnieje coś takiego jak
uprawnienia budowlane, to taki polski wymysł.

To w zasadzie jest chore bo żeby zaprojektować rurkę do kibelka trzeba mieć
uprawnienia a np. rurociąg wysokociśnieniowy pary zaprojektowany przez inż.
pipingu już nie....

[Gość: inzynier]

w polsce szara rzeczywistośc. dla absolwenta inżyniera 1500 zł
netto. dla doświadczonego inzyniera 3-4 tys netto.

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: gość]

Ja też uważam, że pracować trzeba a rynek reguluje płace. I też jak
zaczynałem to pracowałem za grosze. Większość moich przyjaciół
robiła tak samo i wszystkim w końcu się udało. Nie ma co marudzić w
stylu "nie psuć rynku" - bierze się co jest, w końcu nie żenisz się
z pracą.

Na początku zawsze jest ciężko, zwłaszcza jak się mieszka w jakiejś
dziurze bez perspektyw.

Na pocieszenie tym studentom napiszę tylko, że nie zawsze tak
będzie. Przecierpcie, a za kilka lat będą oferty, stanowiska i
przyzwoite pieniądze. Dlatego właśnie opłaca się studiować.
Wytrwajcie w walce, a po trzydziestce będzie was stać na wygodne
życie, podróże i co tam sobie chcecie. Tylko trzeba wytrwać, nie
poddawać się, walczyć twardo i nie brać jeńców. Nie godzić się na
pracę w supermarkecie do śmierci, szukać dojścia, wysyłać CV,
atakować bez przerwy. Prędzej czy później dla każdego słońce
zaświeci.

Powodzenia.

Się nie ceni? Oddajcie nasze pieniądze złodzieje!

[globalmsg]

Się nie ceni? Oddajcie nasze pieniądze złodzieje z daministracji
państwowej! 70% podatku w europie i się nie ceni! Złodzieje!

tak jest ! oddawać

[Gość: Janosik]

> Się nie ceni? Oddajcie nasze pieniądze złodzieje z daministracji
> państwowej! 70% podatku w europie i się nie ceni! Złodzieje!


i z administracji samorządowej też !

Inżynier???

[Gość: mgrinz]

tak jak ktoś słusznie zauważył inżynier po studiach w większości
przypadków nie jest specjalnie przydatny. i nie mam tu na myśli
doświadczenia [bo to logiczne] tylko poziomu wiedzy wyniesionej ze
studiów, który jest o wiele niższy od poziomu wiedzy technika sprzed
lat. nie pisze tego złośliwie, bo sam byłem w takiej sytuacji , tyle
że ktoś dał mi szansę - zczynałem siedem lat temu od bajecznej
pensji 850zł na łapę.
odczekałem swoje, nabrałem doświadczenia, po 1,5 roku zmieniłem
pracę na bardziej wymagającą i lepiej płatną i jakoś mi idzie, choć
kokosów nie zarabiam i stresów nie brakuje. a jako człowiek skromny
mogę powiedzieć, że niejeden z tzw. wyśmiewanych fachowców ma dużo
większą wiedzę od panów iżnynierów i radzę tych ludzi czasami
słuchać. bo czego głównie branży techniocznej brakuje, to nie
inżynierów tylko techników i porządnych rzemieśliników w dobrym tego
słowa znaczeniu.
a tak co, kształcimy tysiace "inżynierów" a do roboty nie ma nikogo,
no bo przecież pan inżynier po "studiach" schylac się nie będzie,

pozdr.

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: uuuu]

7500 hahaha matol jesteś po ośmiu latach mam 2000 zł na reke górnik ze
wszystkimi kwalifikacjami

Młody inżynier się nie ceni

[Gość: Młody inż?]

Pięć lat "ciężkich" studiów technicznych, poniżania przez wykładowców którzy
mądrzejsi są od Boga, egzaminy, kolokwia, projekty, wakacyjne praktyki, brak
życia towarzyskiego, wiele nieprzespanych nocy, stres, życie w 3 osobowym
pokoju przez 5 lat, jedna łazienka na całe piętro w której po 22:00 nie ma
cieplej wody, przyjmowanie gości po 22:00 uzależnione jest od kontaktów z
panią portierką- po tym wszystkim gdy już jesteś mgr inż. otrzymujesz pensję
1500 zł. ROBOTNIK ŚMIEJE CI SIĘ W TWARZ.