od 9 msc regres ->autyzm... od 16msc->nadzieja ???

[kitusza]

witam:)
jestem mamą 20msc Hugonka.
martwi mnie pewna rzecz: u Hugusia w 9msc neurolog podejrzewała cechy stereotypowe. Przerwałam Vojtę -źle ją znosił. Trochę pomogło. do 16,17msc życia nie było sposobu by nawiązać z nim kontakt. Przeżywał regres. wszystko to,czego się nauczył ,zapomniał.Nie reagował na nic,na nikogo. Z czasem pojawiła się nadzieja. Huguś zaczął wracać do nas. Po drodze i do tej pory przeszedł trochę badań w kierunku autyzmu(candidy nie ma). Chodzimy na SI, do psychologa,neurologopedy itd.
Do rzeczy: nie rozumiem skąd u tak małego dziecka takie problemy. Nie rozumiem też w jaki sposób bez większej pomocy(oprócz okazywania coraz większej miłości)zaczął wracać do nas. od dwóch tygodni ma też dietę bm, bg, bc(z dnia na dzień zdarzają się malutkie duże cuda:)

Napisałam o miłości,bo przeszłam depresję poporodową,problemy rodzinne,rozstanie i zejście się z mężem. dziecko cały czas brało w tym bierny udział... Czuło wiele,może dlatego się tak zamknęło na nas?

Proszę o odpowiedź:)

[nadzieja78]

witaj,

Najważniejsze, że synke nawiązuje z Wami kontakt. A do rzeczy, wielu lekarzy mi mówiło, że na niektóe dzieci specyficznie wpływają alergie - tzn na ich układ nerwowy i diety bezmleczna, bezcukrowa i bezglutenowa mogą zdziałać cuda. Być może tak włąśnie jest z Twoim synkiem. Pisałaś, że miał badania w kierunku autyzmu, rozumiem, że nie potwierdziły się. W wieku 9m bardzo jest cieżko zdiagnozować autyzm, bo dziecko jest jeszcze malutkie - chyba, że są tak ewidentne cechy, sama nie wiem.
Ważne jest poświęcanie takiemu dziecku bardzo dużo uwagi, niekiedy wręcz przesadne chwalić za małe jak to nazywasz cuda. U nas to wygląda w ten sposób, że jak młodemu (17m) uda się coś zrobić ja i mąż głośno bijemy brawo, cieszymy się - przesadnie, ale to małemu wyraźnie sprawia przyjemność i chcę ten osiągnięty wynik powtórzyć, tak żeby rodzice znów byli z niego dumni. Może takie zachowanie Wam też pomoże.

[gomado]

Z tym podejsciem do dziecka to my robimy podobnie jak pisze nadzieja. Kontakt jest nieprawidlowy, ale jest, maly ma wiele problemow ale dostarcza nam tez wiele szczescia. Nie upatrywalabym powodow takich problemow w emocjach, bo np u nas bylo calkiem odwrotnie, tzn rownowaga i oczekiwanie a cechy autystyczne sa.

kitusza

[de_la_hoya]

prawie jakbym o swoim starszym synu czytała

Miki od urodzenia bardzo szybko wszystko pojmował, był bardzo sprawny fizycznie, zaczął mowić majac 10 miesięcy...
gdy się urodził mimo dostania 10 pkt okazało się, że miał zmiany niedotlenieniowe w mózgu (bardzo cięzki poród z kilkukrotną utratą tętna płodu) a w 3 tygodniu jego życia pediatra zauważyła, że ma wzmożone napięcie mięśniowe po prawej stronie
rehabilitowaliśmy go metodą Vojty ale nienawidził tego więc nie przykładałam się zbytnio, tym bardziej, że zmiany w mózgu szybko się cofały a napięcie też zniknęło raz dwa
nasz syn od początku nie lubił kontaktu fizycznego, nie cieszył się na nasz widok itp ot siedź z boku ale nie dotykaj, nie przytulaj
zwracałam na to uwagę pediatrze ale uznał, że być może ten typ tak ma, że rozwija się znakomicie więc nie ma co się martwić a jak mając 10 miesięcy mówił: mama, tata, baba, am, pitu pitu i inne jakies proste to uznali, że widać te zdolności go pochłaniają i nie ma czasu zauważyć, że rodzic wrócił do domu
gdy miał niecałe 12 miesięcy przestał mówić, reagować na nas, na cokolwiek... nie było z nim kontaktu... to był koszmar
zaczęłam wpisywac w net objawy i najczęściej pojawiało się słowo autyzm
znalazłam blogi rodziców dzieci autystycznych i w większości mój syn miał te same objawy, te same początki...
potem zaczęłam szukać ośrodków które TO leczą ale okazało się, że to nie grypa a coś poważniejszego
jako, że moje dziecko żyło w swoim świecie a kontakt fizyczny wywoływał histerię to siedziałam w necie i szukałam... prowadzałam go też do dzieci ale one się bawiły a on siedział sobie gdzieś sam i gapił się w niebo albo 3 godziny oglądał patyczek który znalazł pod nogami
był w takim stanie, że jakbym go zostawiła samego w domu rano i poszła np do pracy to by nawet nie zauważył a ja po powrocie zastałabym go w tym samym miejscu
jak miał 14-15 miesięcy zadzwoniłam do synapsisu ale mnie wyśmiano mówiąc, że za mały aby mówić o autyzmie ale poprosiłam panią o to aby mnie wysłuchała, ze ja jej powiem co sie dzieje a ona mi powie czy mam spadać czy nie
gadałyśmy ze 3 godziny i mimo wieku został wpisany na listę oczekujących z zaznaczeniem, że to pilne i że jak tylko zwolni się jakieś miejsce to na nie wskoczymy
byłam na wywiadzie i powiedziano mi, że niestety ale wydaje im się, że mam rację tzn specjalista musi go zobaczyć ale nie robiono mi nadziei bo jego zachowania i reakcje jasno wskazywały jaka to będzie diagnoza
gdy miał 15 miesięcy zakończył cykl szczepień
gdy miał 18 miesięcy oddałam go do żłobka bo już patrzeć na niego nie mogłam
od 18 miesiąca dostawał też tran i witaminy
gdy miał 19 miesięcy zaczął wracać, zaczął na nas reagować, reagować na otoczenie, mówić
był coraz bardziej kontaktowy
gdy miał 22,5 miesiąca miał pierwszą diagnozę, płatną w Skolarze, na której stwierdzono zaburzenia rozwoju mowy
gdy miał 25 miesięcy miał diagnozę w Synapsis gdzie stwierdzono, że autyzmu jako takiego nie ma ale ma masę zaburzeń poautystycznych
mając 3 lata miał powtórną diagnozę (taką sprawdzającą) i oczywiscie autyzmu brak ale sporo zaburzeń poautystycznych występuje nadal
co roku jest lepiej i tylko znawcy tematu mogli coś zauważyć
nikt nie umiał powiedzieć jak to się stało, że zablokował się na kilka miesięcy a potem odblokował i nadrobił ten czas z nawiązką
zauważyliśmy, że im więcej nowych bodźców tym większe zawieszki więc nie można było uświadamiać go komputerowo, nie można było uczyć czytać... miał mieć tylko wiedzę żłobkowo przedszkolną i nic poza tym ale nawet mimo tego łapał czasem zawieszki, dostawał napadów agresji i histerii więc wtedy przechodził na dietę bm, bc, bg plus kuracja oczyszczająca enterolem i colonem c i już po tygodniu było widać zmianę w zachowaniu
z czasem te przerywniki dietetyczne stosowaliśmy coraz rzadziej a teraz gdy widzę, że się znowu zaczyna coś dziać, zabieram cukier i mleko i w zasadzie od razu działa
zalecono nam tą dietę plus oczyszczanie po każdej kuracji antybiotykowej ale na szczęście Miki nie choruje
my nie bawiliśmy się w SI choć lekarze zalecali gdyż uznaliśmy, że skoro z dnia na dzień jego stan się poprawia to nie będziemy brnęli w te autystyczne jazdy
ja też przeszłam depresję poporodową a nawet byłam reanimowana (reakcja na połączenie 2 leków) na oczach mojego 8 miesięcznego syna ale lekarze stwierdzili, że to nie miało wpływu na autyzm...

skoro jesteście na diecie i widzicie efekty to stosujcie ją nadal
ja osobiście dorzuciłabym do tego tran, tylko naturalny a nie zachwalany przez wielu kidabion zawierający masę dodatków i cukier

powodzenia!

[kasia123m]

my nie bawiliśmy się w SI choć lekarze zalecali gdyż uznaliśmy, że skoro z dnia na dzień jego stan się poprawia to nie będziemy brnęli w te autystyczne jazdy

si...zaburzenia si to nie jest nic autystycznego....zaburzenia si to zabiurzenia si...a to ze wiekszosc autystow je ma nieznaczy ze bez autyzmu niewystepuja..moj syn ma duze zaburzenia si...a autyzm wykluczony dwa razy...drugi raz bylismy bo mial odwrocone zaimki i echolalie i ja spanikowalam ze moze cos przeoczyli....a z zaburzen si mamy np zaburzenia rownowagi...kontakt wrokowy z obcymi czasami jest czasami nie ma( ale to pojawilo sie jak poszedl do przedszkola...wczesniej nie bylo z tym problemu).mamy np zaburzenia koncentracji..problemy z uwaga...duza rozpraszalnosc...kiedys duza nadpobudliwosc zwiazana z podwrazliwoscia( moj syn mial niedoczulona skore i potrzebowal duzo dotyku by moc normalnie funkcjonowac).teraz mam np masaz wirowy..siedzi sobie w wanni z masazem i to go wycisza super...raz w tyg....ma zaburzenia priopercepcji..zle ocenia odleglosc...teraz juz mniej ale jak byl mlodszy potrafil biec prosto na sciane i milimetry przed nia nagle skrecic i trafic w drzwi ( miedzy furtyne) a my juz zmezem krzyk ze sie na scianie zabije...jadac na rowerze juz prawie na kogos wjezdzal i nagle siup kierownica i go wymijal...nie radzi sobie gdy jest zaduzo bodzcow...np w przedszkolu 20 wrzeszczacych dzieciakow..pani wydaje polecenie aon jakby nieslyszal...zaduzo bodzcow...musi nauczyc sie je wylapywac z otoczenia..mogły sobie wolac kacper kacper...dopiero jak podeszly i zlapaly za reke byla reakcja...z dziecmi kontakt zerowy...chodzimy na si 8 miesiecy...teraz jak jest 14 osob sie juz ladnie bawi i donajduje..kontakt z rowiesnikami ruszyl po 4 miesiacach si.....te zaimki ktore mnie doprowadzaly do szalu..on mowil o sobie "TY"....jak pomyslal( skupienie lezy)...to powiedzial dobrze..zaczelo sie si i jakby za dotknieciem czarodziejskiej rozdzki wskoczylo to co cwiczylam 8 miesicy w kazdej zabawie....uwierz mi..si dziala cuda i to ze dziecko ma zaburzenia si nie znaczy ze ma autuzm...moje jest tego dowodem....a zabawa super..moj nie chce z sali wyjsc...choc teraz mamy tylko raz w tyg....hustawki..baseny z kulkami..masaze( to nadal uwielnbia najbardziej)....pomysl o tym

[kitusza]

nie spodziewałam się odpowiedzi a tu proszę:)
Huguś nadal wraca,ale autyzm jakby nadal nas prześladuje. psychiatra orzekł,że to autyzm wczesnodziecięcy...ale ja w to nie mogę uwierzyć!teraz szukamy dobrego ośrodka by zrobić diagnozę funkcjonalną. Nie wiem czy to typowe dla autyzmu(regres->progres),ale Huguś z tego wychodzi,bardzo powoli. Zastanawiam się czy to tylko opóźnienie w rozwoju,które to spowodowało. Może to przez żółtaczkę patologiczną,którą miał?
dziękuje za odpowiedzi i porady:)