Moja Kochana Mama w szpitalu i nie wiem czy.......

[wiktoria53]

przeżyje operację.Krótko opiszę moze chaotycznie-wybaczcie, ale ręce mi sie
trzęsą i juz sama nie wiem co mam robić.W poniedziałaek Mama upadła i zlamała
kość biodrową. Ma 83 lata skończone.Wyobraźcie sobie, że nasz szpital
powiatowy nie przyjął Mamy na oddział. Założono but derotacyjny i odesłali do
domu.Ja nie mogłam z tym żyć i we wtorek prywatnie odwiedziłam ortopedę
(ordynatora oddziału szpitala wojewódzkiego), który wypisał skierowanie do
szpitala.Spotkałam sie z przeróznymi osobami, prac tego szpitala, które
pomogły w załatwieniu karetki na przewóz Mamy (ok.50km)oczywiście na koszt
pacjenta (ale nie chodzi mi o żadne koszta).Po wielu badaniach wyrażono
zgodę na zabieg zespajający obie części złamanej kości.Szczególnie ważna
była decyzja internistki, która w rozmowie ze mna powiedziała, ze nie miała
innego wyjścia, ponieważ w przypadku nie dopuszczenia do zabiegu, Mama żyłaby
2 miesiące.(To nie będzie endoproteza).Wczoraj przesiedziałam w szpitalu przy
Mamie calutki dzień od
7.00 do 19.00. Miała mieć ten zabieg. Jednak z uwagi na dużą liczbę zabiegów
i operacji przełożono na dziś. Jadę tam, o 14.00-wyjeżdżam. Z jednej strony
mam nadzieję, że jakoś Mama prztrwa operację i najgorsze dni po, kiedy trzeba
rehabilitować, a z drugiej strony jestem pełna obaw.Co się dzieje w moim
sercu nie będę opisywać-niektórzy byliście w podobnej sytuacji, kiedy
Najbliższa osoba cierpi, a nie można pomóc.Najgorsza myśl kołacze mi w
głowie: czy przeżyje????

[dankarol]

Wiktorio jesteśmy z Tobą, bądź dobrej myśli,

[malwina52]

Wiktorio, trzymaj sie,
bede modlitwa i myslami z Toba

[fleur1]

Wiktorio znam kilka osób w wieku Twojej Mamy,
które miały takie złamanie i czują się dość dobrze.
Już nie są tak sprawne jak poprzednio, na nowo uczyły się
chodzić, chodzą z takim balkonikiem.
Same już nie mieszkają bo trzeba wiele przy sobie zrobić
i uważąć aby znów nie upaśc, ale funkcjonują i najważniejsze,
że przeżyły tę operację.
Dobrze, że wzięłaś sprawę w swoje ręce, czas też jet ważny
i odpowiedni, kompetentni lekarze chirurdzy i dobra wola
naszej nieszczęśliwej służby zdrowia.
Ważne też jest wspieranie Mamy, uśmiech na Twojej twarzy.
Czekamy na wiadomość co z Mamą dalej.

[tofika]

Wiktorio, przesylam Ci Same dobre mysli wspierajace,
miej nadzieje miej,zawsze trzeba liczyc na dobre zakonczenie ,
Opatrznosc czuwa,to najwazniejsze... badz silna,,badz,
pozdrawiam Ciebie serdecznie -Maria

[muraszka1]

Wiktorio,bedzie dobrze

[sagittarius954]

Wiktorio, wiara czyni cuda, ja wierzę że Twoja mama przeżyje operację a dalej
już będzie lepiej.

[del.wa.57]

Wiktorio,musisz wierzyc,że bedzie dobrze,dobrze,że jesteś z Mamą a wiara
wiadomo -czyni cuda.Trzymamy kciuki Wiktorio,bedzie co Bóg da,jak bedziesz
mogła powiadom nas jak sprawy sie toczą,bedziemy czekać.
Jestesmy z Tobą,głowa do góry Wiktorio.

[maladanka]

no własnie - dlaczego dopiero prywatna rozmowa z lekarzem doprowadziła do
tego,że Mama trafiła do szpitala?
Wikorio - zbieraj siły,żeby przed Mamą byc dzielną i zobaczysz,że się
uda,wiosna to czas nowego zycia,nowych sił!
Mamie wysyłam mojego Anioła Stróża do pomocy

[pia.ed]

Z przezyciem nie ma problemu!

Znam dziesiatki starszych osob, ktore mialy operacje stawu biodrowego.
Licz sie z tym, ze po operacji mama bedzie musiala brac srodki przeciwbolowe,
co moze spowodowac u niej objawy otepienia.
Wiadomo, "ze starych drzew nie przesadza sie", i jesli nie byla nigdy
w szpitalu, to moze negatywnie zareagowac na nieznane sobie srodowisko.
Na to musisz byc przygotowana.

Wazny jest jednak POWOD z jakiego mama sie przewrocila.
Jesli to bylo zwykle poslizgniecie sie to wszystko jest w porzadku.

[kryzar]

Jest zawsze przykre, gdy ktoś bliski choruje, ale zobaczysz wszystko dobrze się
skończy. Smutne, że pomoc można otrzymac dopiero po wizycie prywatnej.
A teraz dobre rady, bądź dzielna i usmiechnięta, zresztą sama wiesz najlepiej
jak mamę mądrze pocieszyć.
Ja mogę podać ci przykład mojej koleżanki mamy. W ubiegłym roku również miała
złamanie tego typu, a jest starsza/ 88lat/ i jest teraz w miarę sprawna. Nadal
mieszka sama/ córka dochodzi 2 razy dziennie/. Głowa do góry, bedę trzymać
kciuki i wszystko się ułoży,

[regine]

Wiktorio, pred chewileczką przeczytałam
Tak mi przykro, wiem co przeżywasz...Przecież to Twoja Mama..
Ale bądź dobrej myśli, uda się, wierz w to mocno...
Jestem myślami razem z Tobą, trzymaj się, zwłaszcza pamiętaj o swoim sercu..
Widziałam,że nie widać Cię na forum już od kilku dni.
Myślałam, że sama zachorowałaś. Trzymaj się Wiktorio...

wiem to najlepiej

[toskania8]

bo przecież przeszłam tak wiele i tak niedawno, a właściwe przeszła to moja
mama, ja na to tylko bezsilnie patrzyłam.
Ale właśnie dlatego jestem naprawdę dobrej myśli i nie mówię tego by Cię po
prostu pocieszyć. Skoro internistka dopuściła do operacji, to znaczy, że nie
widziała większych zagrożeń (jakieś są zawsze, nawet u zupełnie młodych ludzi,
nie ma zabiegu bez ryzyka). Moja własna osobista Ciotka przeszła dokładnie taką
operację w wieku lat 86 i przeszła ją "śpiewająco".
Narkoza nie jest aż takim wielkim problemem, jeśli nie ma choroby wieńcowej czy
czegoś podobnego.
A nie jest to operacja wewnętrzna. Więc spokojnie.
Problem jest zupełnie gdzie indziej. W rehabilitacji mianowicie . I o to trzeba
bedzie zadbać. Gimnastyka, masaże. I za to trzeba będzie zapłacić i to niemało,
bo to co oferuje przychodnia to za mało i często byle jakie.
A musisz Ją za wszelką cenę jak najszybciej spionizować, jak to nazywają
lekarze. Bo dopiero długie leżenie jest prawdziwym zgrożeniem (o tym mówiła
właśnie internistka).
Teraz jest już na pewno po wszystkim,niedługo się obudzi i będzie ok.
jestem z Tobą

[krista57]

Wiktorio myślami jestem z Tobą.Życzę wiele optymizmu.Wiele zależy od tego czy
Twoja Mama ma wolę życia.Kazdy to porównuhe do swoich doswiadczeń.
Moja do drugim wylewie bardzo chciała sie usamodzielnić i dzielnie walczyła
ze swoim cierpieniem.Doszła do "pionu"chodzac po schodach...zaczęla od kilku
stopni po miesiącu dreptała juz na 4 piętro.
Oczywiście,jak pisze Toskonia na początek potrzebna jest rehabilitacja.
Prywatnie wnajęty specjalista spędzał za Mamą 2 godziny.

Napisz jak sie obie czujecie.

[mira54]

Wiktorio, bądź dobrej myśli. Wierzę w to, że będzie dobrze
z Twoją Mamą, przeżyje operację. Znam także ludzi, którzy
w późnym wieku mieli operowany staw biodrowy i po 3-4 miesiącach
chodzili. Bedzie to Ciebie kosztowało wiele wysiłku i pracy
przy Mamie, ale po pół roku będzie sprawna.

[ania091951]

Wiktorio badz dzielna trzymaj sie bedzie oki

[tesunia]

mysl pozytywnie,a wszystko bedzie dobrze,
jestem myslami przy Was.

[annal74]

Wiktorio , musisz wierzyć ,żę będzie dobrze . Kilka lat teu przeżyłam operację
mamy/3bypasy/ dwa lata temu zawał . Pomoc natychmiastowa i udało się , jest
jeszcze z nami . Tobie też życze z całego serca mocnej wiary a skończy się
dobrze , mama wróci do Ciebie po leczeniu.Głowa do góry .

[natla]

Rany, od południa nie zaglądałam......Wiktorio.....wiem co czujesz, wiem.....i
ta okropna bezradnosć......musi być dobrze, pomóż dobrymi myślami.......Trzymam
za Was.

[goskaa.l]

Podesłałam Towojej mamie to, czym dysponuję, na prawidłowy przebieg sytuacji
związanej ze złamaniem. Poszło bardzo wiele energii na ten cel, i wiem, że
będzie wszystko w porządku.

[axsa]

Wiktorio, zajrzałam dopiero teraz i widzę, że masz zmartwienie. Wiem, ze nie ma
sensu mówić Ci, zebyś się nie martwiła, więc powiem tylko - rób to co do Ciebie
należy, a wszystko się pomyślnie ułoży. Trzymam kciuki za Twoją Mamę, żeby
udało jej się wyzdrowieć i za Ciebie, żebyś dobrze przetrwałaten trudny okres.

[filomena1]

Wiktorio,
nawet nie wiesz jak dobrze Cie rozumiem. Mojej Mamy nie mam juz 6 lat. Kazdego
dnia odczuwam jej brak,ale kazdego dnia wiem , ze jest przy mnie.
10 lat temu trafila do szpitala, bo trzeba bylo wyciac polipa na strunach
gloswych. Operacja blskawiczna, na wdechu, doslownie, ale narkoza byla bardzo
niebezpieczna przy schorowaniach Mamy serca i ukladu krazenia.
Bylam w szpitalu przed operacja i po kazdego dnia przez 12 godzin na dobe.
siedzialam przy lozku i trzymalam Mamme za reke. Nie chcialam i Ona nie
chciala aby umknela nam chociaz minuta . Chcialsmy spedzic ze soba kazda
minute. PO operacji zostalam przy lozku cala noc. Pielegniarka byla rowniez. A
ja glaskalam Mame i bylam. Mama potem powiedziala, ze ta moja obecnosc
trzymala ja przy zyciu i woli przezycia,dala jej wiare , ze z sali
operacyjnej wroci, bo przeciez mamy sobie jeszcze tyle do powiedzenia.
To byl pierwszy pobyt w szpitalu w jej zyciu od czasu gdy mnie urodzila.
Gdy wychodzila ze szpitala , powiedziala, ze choc to szpitalny pobyt nic
przyjemnego to byly dla niej piekne chwile. A ja teaz wiem, ze nawet w
czastce malej nie splacilam dlugu wobec mamy. Dlugu tych jej nieprzespanych
nocy ze mna, wedrowek po ciemnach okulistycznych, szptalach, lekarzach,
wspolnie wylanych lez i dramatow.
Wiktorio, wiara i nadzieja to sila, ktora czyni cuda. Nie wolno Ci z nich
zrezygnowac. A Mamy, aczkolwiek sa od zawsze w naszej egzystencji , niestety
odchodza,kiedys to odejscie nastapic musi, i tylko powinnismy zrobic wszystko
aby je opoznic. A Mama i tak, bedzie przy Tobie, zawsze i wszedzie!. Uwerz mi
na slowo!.
pozdrawiam Filomena.

[natla]

Wiktorio, daj znać......

[muraszka1]

Wiki,co jest ?

[leciwa]

Wiktorio, pozdrawiam Cię i Twoją bardzo, bardzo serdecznie.

[yoanna]

Teraz dopiero zajrzałam...,a tu smuteczki.
Wiktorio mam nadzieję,że wszystko jest ok.
Trzymaj się dzielnie,a mamie dużo zdrowia.

[toskania8]

siedzisz tam pewnie przy Mamulce. Siedź, trzymaj Ją za rękę, przelewaj w Nią
swoje siły. A my nasze przekazujemy Wam obu.
I czekamy na wieści

[wiktoria53]

Witajcie Drodzy Przyjaciele
Szybciutko przeczytałam Wasze pełne wsparcia słowa skierowane do mnie w tych
szalenie trudnych dla mnie chwilach.W czwartek Mama nie miała operacji -lekarz
anestezjolog ok.godz. 22.00 uświadamiał nam otwarcie jakie zagrożenie dla życia
istnieje w trakcie znieczulenia. Bez naszej pisemnej zgody nie podejmuje się
znieczulenia.Zostaliśmy w zawieszeniu, z wielkim bólem wracalismy do
domu.Mieliśmy jeszcze 1 dzień do głębokiego zastanowienia sie:czy warto
ryzykować, dodawać bólu Mamie.
W piątek od rana odbyliśmy wiele trudnych rozmów z lekarzami, cenię sobie
przede wszystkim rzeczową rozmowę z z-cą ordynatora-dano nam czas do 12.00 na
złożenie naszego podpisu.Co się z nami działo przez ten czas trudno opisać
słowem.Podpisaliśmy zgodę na operację.Okazało się,że to za mało.Lekarz, który
miał operować przyszedł do nas po jeszcze jeden podpis pod tekstem, który
brzmiał mniej więcej tak:mimo, że zostałam powiadomiona, że operacja stanowi
dla pacjentki najwyższe zagrożenie zgonem w czasie jej trwania wyrazam zgodę. I
w tym momencie przeżyliśmy ponownie szok. To my wydajemy wyrok? Myśli tłukły
się po głowie:to ja mam decydować o życiu bądź śmierci? Podpisalismy, ale tego
co czułam nie jestem w stanie opisać.O godz. 16.50 pożegnaliśmy się z Mamuśką,
która patrzyła na nas swoimi smutnymi, cierpiacymi oczami.Czas oczekiwania był
horrorem!!!!!! Po ponad 2,5 godz.pielęgniarki zjeżdżają na blok operacyjny, w
ręku dzierżą tlenowy balon, pytam : czy po Mamę ? Tak! I za kilka minut
otwierają sie drzwi windy, a na łóżku Kochana Mamulka i jej błyszczące oczka.
Beczeliśmy jak bobry.Pierwszy etap -UDANY. W nocy ok 2.00 dzwonie na oddział-
wszystko OK! Dziś Mama zjadła troszkę obiadku, jogucik, zupkę ogórkową w
kubeczku.Na kolację 2 kromeczki pszennej bułeczki z masełkiem i cieniusieńkimi
plasterkami polędwiczki+herbatka.Ok.godz. 18 zauważyłam cierpienie na twarzy -
ból! Podano na naszą prośbę środki przeciwbólowe, które ulżyły w ciepieniu i
zasnęła.Kochani 1 doba po operacji za Mamą. Jeszcze 2 następne doby są
decydujące.
Serdecznie Wam jeszcze raz bardzo dziekuje za modlitwy i dobre anioły.

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Jestem z Tobą w tych chwilach !!
Blisko z Toba czuję i współ-czuję.
Modlę się za Twoją Mamę.
Te ciężkie chwile mam na bierząco prawie... to samo przeżywałam niedawno z moją
najukochańszą Mamą.
Już jej ze mną nie ma.
Stale jest ze mną.

[malwina52]

Wiktorio, musi byc dobrze
najgorsze za Wami,
teraz juz tylko musisz uzbroic sie w cierpliwosc
bo do zdrowia sie dlugo wraca,
pozdrawiam

[regine]

Cieszę się z Tobą Wiktorio Jestem myślami cały czas, nie zapomninam o
modlitwie, też mam mamę wiem co to znaczy.
Będzie dobrze, zobaczysz...Teraz już musi być tylko DOBRZE. Trzymaj się i Ty.
Pozdrawiam Was obie serdecznie.

[mira54]

Wiktorio, bądź dobrej myśli. Trzeba wierzyć,
a napewno będzie dobrze. Pozdrawiam Cię serdecznie.

[natla]

Teraz dopiero przeczytałam. Bardzo się cieszę....będzie juz dobrze. Okropne
musiały być chwile decyzji, ale nie mieliscie innego wyjścia, jak zgoda. To nie
był wyrok.....to była próba, jedyna próba ratunku.

[dankarol]

Wiktorio, teraz kiedy jest już po operacji, pamiętaj, same pozytywne myśli, a
nasze modlitwy i anioły będą cały czas z Wami.

[kryzar]

Najważniejsze aby Twoja Mama chciała wyzdrowieć i tu dużo zależy również od
Ciebie. Pozdrowienia i uściski dla mamy.

[axsa]

Zyczę Tobie i Twojej Mamie, zeby miała tyle siły i optymizmu w podejściu do
swoich dolegliwości , ile miała i ma moja.
Ona naprewdę jest przykładem na to, że odpowiednie nastawienie to połowa
sukcesu.
Trzymajcie się, wszystko powoli pomyślnie sie ułoży.

[tesunia]

ciesze sie Wiktorio....
juz polowa drogi za Wami,
teraz pozytywizm Wasz pomoze w drugiej polowce do wyzdrowienia....
trzymam kciuki i posylam dobre fluidy do Twojej Mamy
pozdrawiam cieplutko.

[tadeuszx]

No tak, ja również bardzo Ci współczuję, ale jednocześnie powiew optymizmu
czuję! Będzie dobrze! Podobnie jak Panie uważam, że teraz najważniejsze jest
dobre samopoczucie Twojej mamy. Powiedz jej żeby trzymała "uszy do góry"!!! I
będzie dobrze.

Pisałam, że będzie dobrze!

[goskaa.l]

Ja to po prostu wiedziałam. Gdyby było jakiekolwiek zagrożenie, nie pisałabym
że będzie wszystko w porządku. Nie zazdrość mi tej wiedzy, bo nie jest miło
dowiadywać się, że będzie źle.

[maladanka]

Pozdrawiam serdecznie Mamę i czekamy na nowe wiadomości

[natla]

No.....czekamy......

[dankarol]

Wiktorio napisz chociaż słowo. Dużo zdrowia Wam obu życzę.

[regine]

Wiktorio, czekamy ....Napisz...

[wiktoria53]

Dziś minęła 4 doba po operacji. Pani rehabilitantka posadziła Mamę na łóżku z
opuszczonymi nogami i w takiej pozycji zjadła obiad.Juz nie cierpi tak mocno
ale pod wieczór już maluje się na Jej twarzy ból i wówczas dostaje kroplówkę z
tramalem.
Dziękuję Wam wszystkim Kochani, że w tak trudnych dla mnie chwilach pamietacie
o mnie i wątek wędruje w górę.Zajrzałam do poczty, ale jeszcze nie otworzyłam
wszystkich listów.Przeczytam wszystko dokładnie za jakiś czas-obiecuję.
Serdecznie Was pozdrawiam.

[natla]

Kamień z serca....kolejny. Bardzo się cieszę Wiktorio. Trzymaj się sama też.
Ukłony dla mamy.

Ciesze sie wraz z Tobą

[z_gred57]

Zgred także ze swa radością się dołacza. Tak jak wspomniala Natla, dbaj także o
swą kondycję, abyś była silna i pomocna Mamie w jej rekonwalescencji.
dużo serdeczności !

To Twoja miłość i modlitwa pomaga Mamie

[fleur1]

Wiktorio jestem myślami z Wami.

teraz już będzie tylko lepiej

[toskania8]

wiktorio,

jesteś bardzo dzilna; wiem, jak potworny cięzar musiałaś udźwignąć podpisując
te zgodę ale Twoja decyzja była słuszna !
Jeśli już je, to znaczy, że idzie ku dobremu. Jeszcze długa droga rehabilitaji
przed Wami, ale najgorsze za Wami.
ślę Wam obu wszystkie dobre myśli

[mira54]

Napewno będzie Ci teraz ciężko, gdyż musisz mamie zapewnić opiekę.
Powoli powróci do zdrowia.

[grazyna10]

Pierwszy najtrudniejszy etap - wybudzenie pacjenta po operacji - juz za Wami.
Teraz jak w tytule juz bedzie tylko lepiej. Trzymaj sie dzielnie i wspieraj
mame aby miala duzo sil i checi w powolnym procesie usprawniania.
********
Aby byc skromnym trzeba miec z czego.
********

[annal74]

Dużo hartu i wytrwałości w stopniowym dochodzeniu do sił dla Twojej mamy atobie
cierpliwości i wyrozumiałości , Kochane trzymajcie się ! Krok po kroczku do
przodu razem .

[vogino55]

Wiktorio dedykuję Wam moją sygnaturkę
Wojciech

[leciwa]

Victorio, trzymajcie się oby uśmiech na waszych twarzach gościł jak
najczęściej, pozdrów mamuśkę.

[mira54]

Wiktorio, mamie trzeba podawac srodki przeciwbolowe,
bo to podobno jest straszny bol. Pozdrawiam i zycze
cierpliwosci i wytrwalosci, a bedzie dobrze.

[regine]

Dziękuję Wiktorio za wiadomości )
Jest dobrze, a teraz może być już tylko coraz lepiej.
Wytrwałości i cierpliwości tylko potrzeba dużo.
Czego Twojej Mamie, a zwłaszcza Tobie sredecznie życzę )
Pozdrawiam Renia.

[leontynia]

Pozdrawiam ciepło Ciebie Wiktorio i Twoją Mame,
Spokojnych Świąt

[tesunia]

jak dobrze,ze juz to najgorsze macie za wami,
zycze szybkiej rekonwalestencji Mamusi Twojej,
a Tobie duzo sily ...
oraz szczegolne cieple zyczenia Wielkanocne.

[natla]

Wiktorio, życzę Wam obu spokojnych i uśmiechniętych Świąt. Najgorsze za Wami.
Napisz co słychać.

[tofika]

Wiktorio,
serdecznie Ciebie pozdrawiam,
Ogromnie sie ciesze,ze jest dobrze,,tak ma byc ,,tylko tak..

[krista57]

Odezwij się proszę.
Oby Swięta upłynęły Wam z usmiechem na twarzy czyli bez cierpienia.

[regine]

Dobrych, spokojnych świąt Wiktorio, Tobie, Twojem Mamie i całej rodzince

[e-baba]

Pozwól, Wiktorio, że ja sie dołączę do życzeń dla Ciebie i Mamy. Wiem, jak było
i jeszcze jest Wam cięzko - przeżywałam już podobne chwile.

[maladanka]

tak bardzo czekamy na wiadomości - !

[annal74]

Wszystkiego dobrego dla Was !

[lili50]

Wszystkiego najlepszego, niech Pan Bóg nad wami czuwa.
www.riversongs.com/flo/jesus.html

[basiader]

Serdecznie Was pozdrawim i modle sie goraco o zdrowie dla Mamusi.Trzymajcie sie.

[czarny.humor]

I ja pamiętam Wiktorio i zaglądam na ten wątek, żebt się czegoś dowiedzieć!

I współczuję z Tobą!!

[natla]

Wirzę, że wszystko sie układa. Ale daj znać.

[wiktoria53]

Z uwagi na Alzheimera i odleżynę na kości ogonowej leczenie bardzo utrudnione.
Udaje się nam posadzić Mamę z opuszczonymi nogami i w takiej pozycji wytrwa
zaledwie godzinkę ale jest przy tym zmęczona niesamowicie.Zakupiliśmy
pneumatyczny materac przeciwodleżynowy, stosujemy rózne masci, plastry
itp.Staramy się zmieniać pozycję leżenia co kilka godzin, a w nocy 2-3
razy.Jesteśmy już tak zmeczeni, a tu dopiero poczatek.....Jutro wizyta lekarza
w domu.
Serdecznie Was pozdrawiam.

[natla]

Czyli masz mamę w domu.....te odleżyny mnie martwią. Życzę Ci siły, końskiej
siły........próbuje Ci pomagać myslami, bo tylko to mogę zrobić. Trzymaj się
i dzięki za wiadomość.

[e-baba]

Wytrwałości i ogromu sił Wam obu życzę

[regine]

Wiktori, trzymam kciuki...Potrzebujesz wiele cierpliwości, której życzę Ci jej
bardzo dużo.
Ślę pozdrowienia i dziękuję za wiadomość.

Na temat odleżyn

[goskaa.l]

najwięcej wiedzą tetraplegicy. To link do tego tematu z ich strony:
www.tetraplegik.com/index.php?subaction=showfull&id=1109295916&archive=&start_from=&ucat=9&

[muraszka1]

Bardzo Wam wspolczuje Wiktorio,mam tez problem ze zmianami na skorze u lezacej
od lat cioci,pozdrawiam serdecznie.
Gosiu dzieki tez mi sie przyda ta strona,jestes kochana