Wiersze z szuflady...

[regine]

Też proszę nowy wątek, bo stary już pojemność tracił
A na dole link do części 1-szej..Chyba. Wrazie czego Adminka poprawi...
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=23923&w=30366052

[sagittarius954]

Regine, powinnaś zapoczątkować go wierszem...

[regine]

Proszę, spełniam dziś życzenia Wszystkich. Jestem dziś bardzo uprzejma :
Proszę tylko bez podtekstów. To tylko takie małe "nic"...

Nie pytaj mnie nigdy, czym
Miłość jest dla mnie
Bo nie znam takiej odpowiedzi
Ona jest dla mnie wszystkim!

Nie pytaj jak bardzo Kocham,
Bo nie wiem... Nie potrafię?
Odpowiedzieć na to pytanie
Choć bardzo Cię kocham!

Nie pytaj, dlaczego i kiedy
Bo to nie jest istotne
Ale kochaj, tak jak kochasz!
Najpiękniej najmocniej...

Wzdychaj jak ja, do każdego dnia
Do każdej chwili tęsknij
Zamykaj oczy i wracaj tam
Gdzie niebo uchyla nam bramy.

Szepcz tak pięknie, gdy tulisz
W ramionach. I kochaj, bez granic!
A zrozumiesz, że pytanie
Czy kocham, czy to miłość ?
Jest po prostu na nic...

Gabi O-ów (VIII 2006)

[malwina52]

po takiej dawce moge juz isc spac
Reniu och i ach .....

[sagittarius954]

Ach,gdybym to ja mógł jeszcze, znalęźć się w ramionach Gabi))
Czuć w nim miłość , ogień , skry na tle ciemnego nieba , regine jeszcze jeszcze...
plisiątko

[del.wa.57]

Piękne to małe''nic'' a jakie romantyczne!!!!
Świetny początek)

[dankarol]

Reniu prosze, zamieszczaj częściej takie małe "nic" )))

[regine]

Nie przesadzajcie, wiecie ile mnie to kosztowało...Samej odwagi"worek"...
Dziękuję, za miłe słowa.
Nie potrafię pisać, pod wpływem chwili. Piszę gdy jest mi smutno..Bardzo
smutno...

[sagittarius954]

Reniu to lepiej nie pisz , już ja tam wolę jak jesteś uśmiechnięta:)))))o tak
, a ja myslałem że miłość daje tylko szczęście... Dobranoc mówię wam kwiaty z
wirtualnego ogrodu
dobranoc dobre ogrodniczki
ciągle mam was przed oczyma
jak troskliwie pochylacie się
i pielęgnujecie grządki z wątkami
Wasze roześmiane twarze ze skrzącymi oczami
napotykają kolorowe kwiaty postów
delikatnie je gładzicie
a one wzrastają tuląc sie do was
Dobranoc kobiety z ogrodu
Pięćdziesięciolatki to my...

[regine]

Jeszcze jeden, krótki, taki smutny, zadumany..

Zagarnęłam całą garścią
Szczęście błądzące obok
Przytuliłam karmię sobą
Ukrywam w strofach
Chronię przed innymi

Więc dlaczego ono
Ma takie smutne oczy
gdy w nie zaglądam

Gabi O-ów 2006(VIII)
Już go wklejałam, gdzieś raz...

[malwina52]

doczekalam sie, warto bylo nosem klikac w klawiature

[regine]

A ten skopiowałam. To poranny wiersz Tofiki. Przenoszę tu, oby nie znikł.
Bardzo piękny

Re: Wiersze z szuflady.......
tofika 15.09.06, 08:07 + odpowiedz


gdybyś tu był..

potrafiłabym--być może...
tak duzo spełnień
ci dać
umiałabym odnależć czas
do rozmów
kończących się o świcie..
wędrowałabym krainą twoich zdarzeń zycia
przecież wiem
że pustynia twoja wtedy bylaby i moja...
a te miejsca ..w świecie
gdzie los ciebie rzucił
moją cząstka tez bym wypełniła
czy tęsknie?
czasem....

to juz inna tęsknota,
---zamyślenie...
jak byłoby gdybyś?
tu był....

niebo daje mi znaki...
ta smużka za lecącym samolotem...
mowiłeś przecież...
pomyśl,
-

[sagittarius954]

Kiedy dzień cały wypełniony został
złudnym śmiechem ,szarą radością,
mgłą bólu , zwątpienia
i Twoje oczy wpatrzone we mnie,
nie przynoszą ukojenia,
a ciepły oddech który rozsiewasz,
dotyka wszystkich tylko mnie omija,
spacer we dwoje wśród zeschłych liści
jest omamem bardziej niż więzią miłości
oddalam się od ciebie, szukając w sobie nadziei,
wspominam chwile tryskające prawdą,
gdy każdy gest był szczerością absolutną
i zdziwiony staję nad naszym losem
bezradnie ręce chowając w cieniu rozpaczy
Słyszę nasze kroki nierówne i z każdą chwilą
idąc ramię w ramię , zdążamy do innego celu.
Świadomość uczucia zatraconego kiedyś
podpełza i litościwie patrzy, na dwie postacie

zagubione wśród parkowych alejek.

[tofika]

dzisiaj doslownie wbieglam do lasu..
poogladalam wszystkie kateczki znajome
od lat pamietam gdzie jaka roslinka rosnie..
jaki krzaczek ukwiecony,
a teraz uchyla galazki od nadmiaru czerwonych kisci
a obok smukla tak bardzo wysoka brzoza cieszy swa biala kora
jak ona szybko urosla?
musze tak mocno przechylac glowe do gory ,
by dopatrzec sie jej samiutkiego czubka prawie pod chmury goni?
zawsze do niej przytulam..
czasem zdaje mi sie ze cos mi chce powiedziec...
szemrze swa nutką liscmi blaszeczek malenkich
drazycymi podmuchem najmniejszego wiaterku..
taka dorosla, taka wieloletnia..
a moze ona pamieta..
moj dotyk i moje prosby
walki o zycie,
nieustajace dazenia powrotu do zdrowia...
teraz jest zapewne bardzo dumna ze mnie..
czuje na polikach jej chlodek , jej
galazki szepcza mi ... jest dobrze...

pojde dalej drozynka znajoma,
tam gdzie mam pochowana przyjaciolke najwierniejsza,,
zabrala ze soba moje tajemnice nocami na uszko szeptane..
jak mi Ciebie brakuje .. pesuncio moja..
~~~~~~~~~~~~~~~~............
a zycie toczy sie dalej...
wokol debu juz pierwsze owocki debowe..
kapelusiki urwaly im sie?
..i pelno wrzosow kwitnacych,barwa fioletu zachwycaja,,
klon liscie juz gubi,rozlozone pieciopalczaste barw wszelakich..
jasne jak zolc najdelikatniejsza,
i brazowe i piezaste w kropki, jakby biedronki chcialy udawac..
zaraz niedaleko , gdzie borowiki od lat obraly swe terytorium..
swierki przepiekne..
mlode maja cudne szyszeczki ,takie swiezutkie , twarde.. i zielone..
jeszcze troszke popracuja by nasionka swe przyrodzie podarowac..
.. pukpukpukstuk..
dzieciol nie proznuje..
nawet nie zauwazyl z zapracowania , ze jestem tak bliziutko..
jakie barwne ma piorka.
. na skrzydlach,
glowka czarna,ale przy uszkach przepiekne roznobarne zauszniczki
ale stroinis,,
niesamowity.. hm...
a moze to dzieciolowa???
zebrany koszyczek grzybkow
wszelakich..
sprawdzone pod galazkami , na pniu z opienkami..
kozlaczki, czerwonce malutkie i troszke wieksze,,
borowik dzis na urlopie..maslaczki tez..
a kanie? trzy... na zawolanie pojawily..
Bywaj Lasku ..ja wroce...

A co mi tam... Hej las szumi las.......

[sagittarius954]

Jakaś Ty szczęśliwa
bo ból tęsknoty
nie wbija Ci się pazurami
w miękkość serca.
Nie chwyta za gardło
i z oczu Twoich
drobna żałość nie popłynie .
Pamiętam jak pierwszy raz
pieszczotą obdarzyłem Ciebie
a z warg ciepłych wyrwał się jęk rozkoszy.
I po co to wszystko
na nowo przeżywać
chwila pierwsza ostatnią się zdaje
ostatnią odpycham od siebie rękoma,
ból przeszywa me trzewia słysząc krzyk rozpaczy,
wydobywający się z niespokojnych Twoich oczu.
Miłość w mym sercu pragnę na zawsze zachować
tak boję się pamięci swojej .
Przybywam tu zbolały ,
siadam i zatapiam swe myśli
w zimnym marmurze gniotącym Ciebie.

[del.wa.57]

Piękny wiersz,ale dlaczego taki smutny/pod koniec/przeżywaj ,przezywaj na
nowo,wzloty,upadki i uniesienia to piękne

[natla]

Tak....tylko ten marmur....

[del.wa.57]

Sagi,nie kładz sie na tym zimnym marmurze,wracaj do życia i przezywaj od nowa.
Życie jest piękne.

[sagittarius954]

...czego wyraz dałem w dobranocce)

[del.wa.57]

Brawo,właśnie poczytałam,tam żyjesz,czujesz i kochasz,zwracam honor,widzisz jak
pochyliłam głowę?

Podziękowania za "Wiersze z szuflady"

[e-baba]

Każdego dnia otwieram po kolei szuflady
w których zbierają się sprawy do załatwienia.
Wydaje mi się, że każdego dnia jest ich więcej
– lecz może to ja sił mam mniej na ich otwieranie?

Przeglądam ich zawartość.
Widzę: małżeństwo, macierzyństwo, praca,
w innych: zakup torebki, książka do przeczytania,
nowy przepis na ciasto, sprawy urzędowe.

Po kolei przez całe dnie
opróżniam kolejne szuflady,
choć wiem, że to praca Syzyfa
- wobec ich ciągłego zapełniania.

Niektórym poświęcam najwięcej czasu,
- na nie się składa codzienna krzątanina
dla ludzi mi najbliższych i ich spraw,
które są przecież i moim życiem

Z zawartością innych jest różnie,
opróżniam je w miarę czasu
pozostałego po opróżnieniu
poprzednich szuflad.

I nagle, otwierając w pośpiechu,
który wymusza codzienność,
kolejne szuflady - trafiam na taką,
która nie jest moja.

Ciekawość i brak zamka pod jej uchwytem
prowokują aby do niej zajrzeć.
Otwieram i jasność wielka
z szuflady tej się wydostaje.

Światło to jest od wierszy, które w niej
przechowują ci, którzy swe uczucia
ubierają w słowa potrafiące zatrzymać
innych w ich codziennym pośpiechu.

Zawartość tej szuflady mogę całe godziny
przekładać z miejsca na miejsce.
I zatrzymuje się czas, gdy czytam wiersz
w którym serce czyjeś odnajduję.

Dziękuję więc Wam wszystkim,
którzy tę szufladę wciąż uzupełniacie
- za jej bogatą zawartość
i za to, że zawsze jest otwarta.

[malwina52]

dziekuje najpiekniej jak umiem
i ciagne szuflade do gory

[maladanka]

oj naczytałam się i nawzruszałam..
Mój jedyny wiersz popełniony w wieku lat 10 brzmiał tak:
"W ogrodach kwitną ostatnie kwiaty
gasnące uśmiechy minionych dni,
i bardzo żal mi,że mija lato
i iskra smutku w sercu się tli
Lecz to nieszkodzi,
lato powróci
wrócą radosne,słoneczne dni,
będziemy biegać sobie po łąkach
skakac z piaszczystych,cieplutkich wydm"
Wróciłam wtedy z kolonii nad morzem,a wierszyk znalazłam niedawno.
Więcej wierszy nie pamiętam

[regine]

Ładny Danuś wierszyk
Taki dziewczęcy, radosny. Przeszukaj szuflady, może coś jeszcze znajdziesz ))

[tofika]

"""> Światło to jest od wierszy, które w niej
> przechowują ci, którzy swe uczucia
> ubierają w słowa potrafiące zatrzymać
> innych w ich codziennym pośpiechu.
>
> Zawartość tej szuflady mogę całe godziny
> przekładać z miejsca na miejsce.
> I zatrzymuje się czas, gdy czytam wiersz
> w którym serce czyjeś odnajduję.
>
> Dziękuję więc Wam wszystkim,
> którzy tę szufladę wciąż uzupełniacie
> - za jej bogatą zawartość
> i za to, że zawsze jest otwarta.""""

@@@---------->>>>>>>>>>>>>>>>>>>------------------
e-babo.... kochana nasza droga e-babo,
jak Ty potrafisz slowo...Dziekuje... innymi slowy ubarwic...
ja Tobie skladam uklony za pisanie takowej wartosci...pozdrawiam milutko

[tofika]

www.zosia.piasta.pl/wiersze-JPII.html

[sagittarius954]

Zanurzę się w ciszę
powagę napisów , zbutwiałych liści
szumu nagich konarów.
Ręce załamię i głowę zwieszę
pozwolę łzie spłynąć
niech w marmur się wtopi
łoskotem się odbije od wieka zamkniętego
wracając znów do mnie nadzieją.
Będę patrzył w siebie
nie w mrok mogiły wiecznej
by odzyskać wspomnienie
dni z duchami mymi.
Ożywię tą chwilę ,tęsknotą
za nimi
cichą modlitwą ukołyszę
do snu dalszego .
Zziębnięte palce
nikłym blaskiem świecy ogrzeję
jak pamięć leżacą głęboko.
Nim tchnienie wydam ostatnie
wracać tu będę spragniony
szumu miejsca tego
gdzie ptak pamięci wzlatuje
do nieba .

[tofika]

jeszcze nie potrafie napisac...
za malo czasu...
tylko 5 min wczesniej przedemna zrobila moja kolezanka momografie.... juz nie
mam jej 3l
spieszmy sie kochac ludzi.... naprawde warto...
choc nie zawsze i wszedzie mozna dotrzec.... czas swoje czyni.... nadzieja
wypelnia ... dobrymi myslami....

[del.wa.57]

Piękne,smutne i na czasie Sagi.

[regine]

Tak pelen refleksji nad tymi co odeszli, i nad nami samymi...Kiedys dolaczymy i
my do nich...Taka jest kolej rzeczy. Przychodzimy i odchodzimy..Tu jestesmy
tylko goscmi.

[tofika]

wczorajsza dobranocka...

"Chcialo zyc..

"dobrej nocki
utuleni dobrym snem
dobrymi myslami
dobrych uczuc, trwaj chwilo, badz ...
zycie daje tak duzo radosci
otuleni ciemnoscia nocy
potrafimy madrze trwac..
wielka wyrozumialoscia
i miloscia taka zwyczajna...
niezaborczą, dobrą...."

"czekalem dlugo... -tylko polskie przeboje

[tofika]

są chwile...
ktorych nic i nikt
nie może przewidzieć...
zapominamy
powiedzieć
dzieńdobry..
zamyśleni codziennością..
gubiny najpiękniejsze chwile zycia..
mijamy nie widząc...
zakładamy czapke niewidke ,by nas ktoś nie widział..
mało rozumiemy drugiego człowieka
bo pycha i butność
az nas trawi...
i po co?
to wszystko?

takie ..tyci moje refleksje.. dzisiejsze..

[tofika]

zacznijmy roczek od nowa..
zostawmy rozterki schowajmy na zawsze...

a zycie odda nam w prezencie
nasze dobre oczekiwania..
usmich niech gosci
dobre rozmowy ...

[regine]

www.samre.info/wierszeglowna/innewierszemenu/idadni.htmlhttp://www.samre.info/wierszeglowna/innewierszemenu/uwielbienie.html
Piękne....

[natla]

Może i piękne, ale nie mozna odnaleźć strony

[regine]

Z żadnej szuflady, tylko z internetu. A na dodatek źle w poprzednim wątku
wkleiłam. Za co przepraszam
www.samre.info/wierszeglowna/innewierszemenu/uwielbienie.html
www.samre.info/wierszeglowna/innewierszemenu/radoscmil.html

[regine]

www.samre.info/wierszeglowna.html Warto zajrzeć. Zapraszam.
Już się poprawiłam w poprzednim wątku

[tofika]

Sagi napisal o szczęściu...Malwinka znalazla..
tu umieszczę .. żeby nie zagubił wiersz o tak znaczącej wartosci
~~"
...bo szczęście lubi przestrzenie
odległe i niezbadane
drogę która w ich kierunku się wije
oczy zwrócone na nią po obu stronach
błyszczące i kochające
im bardziej będziesz ściskała je ramionami
do swojej piersi tym większy ból Ci sprawi
wyrywając się w świat daleki
Nie odwzajemni miłości jaką w niej pokładasz
nie odda gorących pocałunków wieczorem
ani szeptów czułych otwierających serce
tylko wiarą żarliwą zatrzymasz ją przy sobie
łagodnym skłonieniem głowy
czułym gestem ręki
perłą uronioną z oka
gorącymi wargami gdy składasz hołd innym
i tysiącami pieszczot w godzinie miłości
tak szczodrze rozdawanymi wkoło splotu ramion.
Pokaż mu serce swoje gorące
oddech przyspieszony
tęsknotę zwiniętą w kłębek
lężacą w zakamarkach duszy
słów wiele jak kwiatów na łące
rozsypanych kolorami różnymi
Czy to wystarczy? Nie wiem
lecz serce drugie zobaczy
te gesty miłości i kochać Cię będzie
aż gwiazdą na niebie staniesz się po wieki.""

TO! Piszmy dalej :)

[sagittarius954]

Nikt tutaj dawno nie zaglądał to wam troszkę poprzynudzam

Do Ukochanej.

Tak Ci serdecznie dziękuję , jak listek zielony
Mieniący się świeżościa pośród wielu innych
Obejmujących zachłannie chropowate gałązki
To jednak gdzieś między łykowatymi żyłkami
Pamięć mu zaistniała , niczym myśl człowieka
I chciałby się odwdzięczyć za ten cud niezmierny
Delikatnie rozwijając powierzchnię zieloną

Tak i ja swe mysli , do Ciebie rozkładam
A chęci choć nie są tak twarde jak łyko
To obawiają się pamięci zielonej
Gdzie jeszcze zmysły szalone z miłości - tańczą
Niczym baletnica wystrojona ślicznie
Rozwiewając swój zapach upojny wokoło.

Rozum każe Cie zapamiętać a serce pokochać
Ręce szukają ciepła , usta są spragnione
Tej czułości którąś mi odwzajemniała
Jak wtedy , gdzie siegam myślą i wspomnieniem tkliwym
Gdzie brąz twych oczu był tylko początkiem
A bicie serc dwóch niezmierzonym końcem .

Proszę , bądź zawsze szczęśliwa
Wspominaj mnie ubranego w zieleń wiosny miłej
I drgającego na wietrze otwarcie
Który z miłością wspominając przeszłość
Dotyka wspomnień a pośród nich płatków
Twego uczucia niczym kwiatu usadowionego
Na gałązce szarej .


I zawsze mam dylemat czy w Wielki Piątek wypada mi napisać kilka wersów
niezgrabności moich ...ale jesli nie zapiszę to ulecą gdzieś ....

[tofika]

Sagi
pracowitku ,wiadomo kto rano wstaje..to ma..jak pieknie zapisales szybciutko(a
to cos niebywalego , ok drugiej w nocy mnie chwytalo do pisania,nie moglam
spac..--ale umknelo .. polecialo..
jeszcze takich piatkow mnustwo .. wiele wiele....Ciebie czeka, jesli tak
grzeszysz? klikajac swoje mysli?))to niech ich bedzie jak najwiecej..i nie
tylko piatkow!
--"listku mlodziutki rzeczywiscie odnowiony,drgajacy "...cos Ciebie
porywa...))
i dobrze, beda korzysci ..
swietuj i zdrowiutko bywaj a owocki wierszowania bedziemy czytac Twoje i
chlonac twoje klikanka



"Szczęście to nie tylko to, co los daje, ale i to, czego nie zabiera..."

[natla]

Śliczne Sagi...aż żal, że nie mam brązowych oczu )
Tofciu, a Ty tyle nie gadaj, tylko się do roboty bierz!!! Wątek z piwnicy
wyciągnięty....
Ja też ....ale tak mi się nie chce do kuchni....

[tofika]

Najzwyczjniej na chwile
poszukam ukojenia..
ciszy ,ktora uwielbiam,
nie mowic z nikim ..
sa tak bardzo mi potrzebne
malutkie zamyslania ..
usmiecham wowczas nawet sama do siebie..
cieszac sie kazda sekundka ..
jest mi tak dobrze..
gdy w ciszy dookola ,slucham dzwiekow granych..
nabieram szybko sily..
ukladam czasteczki niepokoju tak gleboko i daleko od siebie,
zeby nie probowaly nawet ma minisekundke przypomniec ..
drogi powrotnej do mnie..


wsluchac sie w preludia
uwielbiam sama odnajdywac..
w rozmyslaniach ..
trwa cisza..
w sobie szukam zapasow odpornosci na dalsze trwanie..
takie moje ego,
ja ..
wybiorczo ..
ale starannie dobierajac
analizuje ..
drugi czlowiek moze nam zabrac bardzo duzo,
i jak byc madrym ,by oddal?
---czastke chociazby..
to takie zycie w krateczke ..
dane mi poraz kolejny..
tak bardzo wdzieczna jestem losowi, za to, czym mnie obdarza..
pokornie , mowie.. pokornie..
kolejna wiosenka, kolejne lato..itd...

[sagittarius954]

Cisza szumem drzew i łkaniem z ust
Tych którzy splątali się jeszcze z życiem
Przerywana jest zawsze gdy potrzeba istnieje
Pożegnania ostatniego i dotknięcia myslami
Wszystkich spraw zaplątanych z tym na którego
Orszaki już czekają milczące i niewidoczne.
Beton płyt szary zasłoni obraz ciężki
Nim ostatnia skarga łzy spadnie
Orząc bruzdę na policzkach najwierniejszych
A dotykając piasku zrosi go gorzką wilgocią
Dając ulgę w spoczynku i bruk ostatni twardy
Tego świata zamieni w szlak świetlisty prowadzący
Tak daleko, że mysl zostawionych nie dopędzi go nigdy.
I pozostawić trzeba część życia swojego
Zakopać je głęboko wraz z żalem wyłuskanym z piersi
Wzrok kierowałem nie w dól zimny i ciemny
Lecz zadarłem głowę wysoko i wzrok swój skierowałem
Na słońce i te wiecznie śmiejące się chmury a one
Nie rozumiały co mnie dziś spotyka .
1999.

Cieszę się, że wątek reaktywowany....

[natla]

Dzięki Wam obojgu....

Spojrzenie.

[sagittarius954]

Znów nad polami gęstość chmur wzmożona
A wiatr chulaka przepędza je ciągle
Jak moje mysli dotknięte spojrzeniem
Z oczu, które kolorem swoim tak mnie uwiodły
I ciepłem ogarniają, nieznane iskierki
Gdzieś w głębi duszy, wzrok jej kładzie je czule
Silnie rozpalając a żar ich czoło moje,
Pełne zmarszczek wiekowych, rozgrzewa.
Palce drżą niepewne, czy jeszcze spróbują ?
Poznać te wszystkie miejsca zabarwione chwilami czułymi.
Wreszcie, gdy w moich oczach już głębia uczuć
Widoczna jest, niczym łacha piasku złocistego.
Wiatr silnym powiewem przywraca mnie,
Do tych pól zielonych i złocistych ramion wierzby
Tulących mysli moje, które do ciebie płyną
Oswobodziwszy się z żaru jakim swoim spojrzeniem
Ciągle we mnie rozpalasz
Usta boją się powiedzieć na głos - kocham ciebie
Bo lękają się utracić to co we mnie wskrzeszasz
Każda iskierka rozpalona głęboko jasnośćią swoją
Oświetla tę studnię zwątpienia, która jeszcze nie wyschła.
Chciałbym pofrunąć do tych chmur kłębiastych
Zanurzyć się w nich niczym w wodzie czystej
Dającej nowe spojrzenie i tak zahartowany
Powrócić w tą zieleń, rozkładając ramiona
Zaczepiać palcami drobne igiełki sosen
Tak iść aż napotkam wzrok twój i usta szepną
Kocham Ciebie

[tofika]

Sagi,
codziennie czytam Twoj wiersz,
zeby tylko raz..
gdybym mogla np wydrukowac wszystkie Twoje wiersze, TO
Ten bylby cos w rodzaju "inwokacji"
a jak zbladzisz wakacyjnie do domku to wpisz co znow Ci w duszy gra..
bbb prosze

[malwina52]

czytajacych jest wiecej
pozdrawiam piszacych i podczytujacych

Czas szansy

[sagittarius954]

Stoję obok a wciąż odbierany jestem
Jakby mnie nie było
Nić porozumienia już dawno zerwała się
Jeszcze tylko przyzwyczajenie walczy
Udając kochanie
Rozum nie chce myśleć pozostawiając rękom odrobinę wolności
A te biedne machają sobie beztrosko lecz
Już boją się dotknąć
Nie tylko tej jedwabnej skóry , ale i twarzy
Wypowiadającej tak wiele niepotrzebnych zdań
I włosów i gorącego oddechu potrafiącego
Z delikatnymi wargami zabrać dłonie
W krainę nieodgadniętych zmysłów
Wiem , nadejdzie taki dzień
Gdy nie zobaczę już, Ani tego wzroku
Ani włosów które tak kochałem, Ani barwy głosu
Zmieszanej niezliczoną ilośćią zdań
Puste ręce nie spróbują złapać ostatniego
Szelestu niemej rozpaczy i bezsilnośći
Samotność - czy już dobiegła do naszego mieszkania?
Oblepi najpierw wszystkie przedmioty by
Wreszcie dopaść nas samych
Pozostanie tylko żal zaprzepaszczonych szans.

[tesunia]

*sagi,
jakie smutne ,a jakie prawdziwe.

[del.wa.57]

Oj,Sagi smutny chociaz piękny Twój opis''szansy''Chyba niezbyt
dobrze się czujesz a może sie mylę? Wyprowadż mnie z błędu,proszę

[tofika]

Sagi wzywam Ciebie do pomocy...
mam utwor wspomnieniowy napisac na zamowienie..
a ja niekumata chyba jestem...
tak tylko, bo komu mam poskarzyc? sie

[sagittarius954]

...a zadatek jakowyś będzie ??)

[tofika]

tak... bedziehmmm zadatek ?
tu jestem -moje miasto.. tu
Wspomnienia...

[sagittarius954]

Wystarczy mi ?Twój ciepły usmiech
Wystarczy rąk podanie proste
Wystarczy głowy skłonienie
I głosu ciche brzmienie ))

[tofika]

nie znalam twych oczekiwan
nie umialabym ich nazwac..
to wirtualne klikanie i takie tylko poznanie
i usmiechanie

[marinka52]

mezczyzno wirtualny
gdy klikasz tak pieknie to
tak jakbys wszystkim
mowil..
to takie forumowe klikanie
niezobowiazujace
oczekiwanie
klikanie nie krzywdzi,
oddaje nasze uczucia
gdyby nie tu klikanie
kto moglby spodziewac
tego wierszowania

ehhh
tofcia
marzycielko ..
wirtualnego klikania

[tofika]

Pragnę byc ptakiem
wzniesc sie na lecitukich skrzydlach
pod samiuskie niebiosa chmur
tak bardzo pragne wsluchac sie w cisze chmur
niebieskich.. blekitnych..

ech
marzenia nierealne...

tak samotnie i cichutko
trwasz w odosobnieniu
po co chowasz sie wciaz..?
przemierzasz ...
po piasku nadbrzeznym morskim,
idziesz jakby swiat ciebie niezauwazal,
jakbys nie potrafil zostawic wspomnien..
nikt nie zbierze ci ich
one w tobie trwaja..
westchnienia,
obudzenia..
wyczekiwania ..
slow kilka powiedzianych ..

tak samotnie i cichutko ...
zbieraniem mysli zajmujesz..

a tak wcale nie mialo byc...T

[tofika]

[tofika]

schowam bo ..
~~~~~~~~~~~~"~~~~~~~~~~~~
podales mi drobinke bursztynu
a w niej pozsoatal na zawsze
ukryty malenki slad
na twojej dloni
lezal zanim
usmiechem i spojrzeniem
dales znak,
naszych spotkan~..
morze ...
i tylko my
ksiezyc
szum fal
nasze stopy tonace
w piaszczystej plazy
rece splecione
uczuciam ciepla
twoje szepty milosci
--tego sie nie zapomina...M

[sagittarius954]

Chodziłem po tym świecie
Słońca promienie łapałem
Teraz mi przyjdzie spoczywać
W ciemnym grobie o Panie

Cóżem ci zawinił, że wieko
trumny mojej, na wieki zatrzaśnięte
I zmiłowania twojego
czekać tu muszę o Panie

Zlituj sie proszę zlituj
Pozwól ciepłem się cieszyć
Oszczędź mi pustki grobu
Duszę mą do siebie zabierz

Rąk złożyć dobrze nie mogę
Robak oczy me toczy
Serce w pył się rozpadło
Wargi tylko szepczą litości Panie

Ma myśl o skrzynię zmurszałą
Obija się plącząc niezgrabnie
I żebyś Panie moj miły
W dobroci swojej niezmiernej

Anioła zesłać mi raczył
Niech mnie okryje skrzydłami
Zwątpienie bielą zastąpi
I Trumnę po brzegi wypełni.

Nadzieją co w słońcu tańczy
Modlitwą z rozwartym okiem
Rąk do góry wzniesieniem
Bijącym w piersi sercem .

[lucjona]

SAGI... tylko uloze sobie kolejne slowa... zaraz pojawie tu i bede
klikac... usmiechaj do kazdej chwili usmiecchaj.....
kazy dzien jest szczsliwy,,
gdy serce czuje dobroc..
ona jest w wietrze...
w listku spadajacym..
w klawoaturze.. tej! tu tej..
ona wie co . .. trzeba czasem poklikac...
czuje i bol,
i ciepienie.. i obolala dysze...
nasz humorek zdenerwuje sie zaraz na nasze...
klikanie..
wezme leki i poklikam ..
jeszcze... no chyba ze dostane za lucjone Baba? ---
nie zbadane sa wyroki PAMSKIE...
nie pisz w czasie przeszlym bo CI dam BANA! ja!))))))))

Żółty jesienny liść...

[del.wa.57]

Żółty jesienny liść
wiruje za oknami a
ja nie wiem,czy wyjść?
czy okryć się ''betami''

Od rana pada i wieje
zapalam światła już
ja chyba oszaleje!!!
ranek to? czy wieczór tuż,tuż..

Zgłupiałam mówię Wam
lecz wiara trzyma mnie
na lepsze jutro nadzieję mam
choć dzisiaj wszystko jest..be!
)))

[gela4x4]

W pokoju mrok
ale ja go doskonale widzę
kiedy tak wraca z łazienki
w rozchełstanej piżamie
w nieładzie siwych włosów
i
powolutku przymyka drzwi - żeby nie trzasnąć
jedną ręką je prowadzi
palcem drugiej mierzy odległość
jeszcze.....jeszcze.....jeszcze.....
prawie nie oddycham
drżę cała wstrzymując śmiech
- żeby nie parsknąć
jest mi miło, że dba o mój sen
chciałabym go za to ucałować
i już mam w gardle "kłębek" ze wzruszenia
aż do momentu
kiedy - "jak nie huknie!"
....pewnie źle wymierzył

...........

[gela4x4]

Na drutach,na wprost okna
zawisła niegdyś naniesiona wiatrem
plastikowa torba.
Rozdęta jak balon
miotana szarugą
rwana na kawałki
czas mijał.
Patrzyłam z lękiem co rano
czy jest jeszcze - bo głupia -
związałam jej istnienie z naszym.
Minęło kilka lat
pęczek czarnej masy
tkwi jeszcze na drutach
I my żyjemy.
Przeklinam wszystkie
plastikowe torby świata.

Pod moim oknem

[gela4x4]

Idą w trójkę.Ona - o lasce,ledwie powłócząc nogami,
On - mocno pochylony,ciągnie opierającego się wnuczka,
a może - pra....
Nagle krzyk: siusiu!!! - i maleńki tyran wskakuje na kałużę.
On ,pochyla się jeszcze bardziej,zdejmuje mu spodenki i trzyma nad wodą
wyciągnięte nóżki.
Nagle, gwałtowna szamotanina i maleńki paluszek wskazuje następną kałużę.
On,na szeroko rozstawionych nogach,w pozycji prawie kucznej
przenosi potworka dalej.
Ona,łowi laską bucik i kołyszącą się marynarską czapeczkę
z wstążką.
Nagle świdrujący pisk sięga pięter,a mały paluszek wskazuje na
trzecie,błękitne oczko.
( świerzbi mnie ręka )
Dziadek brnie po wodzie,która nie chce się rozstąpić i tu,
skończyło mi się okno......

***************************************************
Na żadnym zegarze nie znajdziesz wskazówek do życia

[regine]

Piękne te Twoje wiersze...Dziękuję Najbardziej podoba mi się ten
pierwszy, który tu umieściłaś.
Z życia wzięte....

[tyrtyr]

Oj Regine , a jak nam wypłoszyłas gelkę hę , ja czekam na więcej wierszy
Pozdrawiam

[regine]

Dlaczego miałam wypłoszyć ją, lub jego ? Nie rozumię ?
Coś ze mną nie tak Tyrtyr ?
Bardzo mi się podobają wszystkie. A ten jeden szczególnie...
Proszę pisz dalej i umieszczaj Gela4x4. Czekam na jeszcze....

[gela4x4]

Leżą w szufladzie odznaczenia
podziękowania
nagrody
krzyże złote i srebrne
dyplomy sportowe i zdjęcia........
dawniej niedostrzegane
schowane pod kurzem
-Pochyla się nad nimi siwa głowa
drżąca ręka przekłada drogie pamiątki
Przybliża się obraz dawnych lat....
plecy prostują się
twarz łagodnieje.......

[natla]

Ładne to i....jakie prawdziwe.

[del.wa.57]

Pięknie napisałaś to jakbym moją Mame widziała,przegladającą stare
fotografie.
Dziękuje Ci bardzo

Wschód słońca w Mrzeżynie

[gela4x4]

Biały różaniec mew
nanizany rzędem na pale
mokre zdrowaśki suszy w słońcu
Lśniąca hostia
wypłynęła zza chmur
mrużę powieki przed światłem Majestatu
trzeba by ranny pacierz
- dopóki obraz trwa
Pierwszą zdrowaśkę
odmawiam do końca
reszta sfruwa nad wodę
ginąc w bieli piany
Teraz muszę się modlić
na palcach rąk.

[gela4x4]

Już ci na mnie starość padła
niby mech na drzewo krzywe
oczy były czystą wodą
teraz na niej rzęsa siadła.
Łomot serca w nocy budzi
na ścianach same widziadła
tylko tęsknię do posłania
nie do ludzi.....nie do ludzi.......

Ładne to Twoje pisanie Gela. n/t

[natla]

[regine]

Również dziękuję Ci Gela ))

Smutny wiersz Czarnego...

[natla]

Autor: czarny.humor 02.12.07, 11:27

Napisałem to 01.11.2007, z myślą o nas wszystkich

i po naszych ostatnich doświadczeniach, związanych ze stratą
najbliższych nam osób. Dotąd nie miałem odwagi tego upublicznić.
(...)

czas nie jest winny

w bólu nie ma czasu
każda chwila zła godzina zły rok zły czas
nie istnieją
nadchodzą później
to nie wina czasu że cierpisz
on staje się zły dopiero po
po życiowej próbie co znienacka przygniotła
jesteś smutny zdruzgotany bezsilny
wątpisz każdą cząstką pokruszonej duszy
gdy czas powraca powstajesz
wiarą nadzieją pamięcią o bliskich
oni też kiedyś rozpaczali stratę
wszyscy pozostają wspaniali i dobrzy
i ty zostaniesz
przetrwasz
znów bogatszy o doświadczenie
wpisane w życie
śmierć

Czarny Humor 01.11.2007

Zmieściłem się w szufladzie? Fajnie! :)))

[czarny.humor]

Dawno już tu nie byłem!! Zbyt dawno!
Dziś wchodzę i ... niespodzianka!
Już tu jestem. ))

Dobrze, że mój wiersz się tu znalazł, bo był pisany w dzień wszystkich świętych i autentycznie z myślą o wszystkich naszych zmarłych bliskich.

))

Gela. Twoje wiersze są napradę wspaniałe. :)))

[czarny.humor]

Spokojne - samo życie.
I tyle mówią o Tobie samej, że tych kilka strof pozwala czytelnikowi, bardzo polubić autorkę i się z nią jednoczyc w ocenach otoczenia.
Jesteś taka bardzo przwdziwa!

))

To miłe uczucie,sprawiać ludziom przyjemność,

[gela4x4]

ale to też pewna forma egoizmu......


***************************************************
Na żadnym zegarze nie znajdziesz wskazówek do życia

[sagittarius954]

Nieraz lepiej sprawiać przyjemność i być egoistą, niż nie czynić tego i nie być
egoistą , pisz gela , czytamy cię

[gela4x4]

Zaglądał do mojego okna najprawdziwszy słonecznik
którego chyba ptaki niebieskie posiały - bo nikt z nas
Spaliny, betonowe mury
a on kwitł pośrodku miasta
jak przy ścianie wiejskiej chałupy
Urzeczona patrzyłam
głupia romantyczka
myślałam
- to przeznaczenie
zakwitnąć dla tej
która go maluje
Pewnego dnia -
leży złamany badyl
a wiatr bezszelestnie przetacza złoto
po asfalcie
aż trudno powiedzieć -
" odpuść nam nasze winy, jako i my...."

[dankarol]

Piękny obraz. Dziękuję.
Przypomniała mi się malwa, która wyrosła koło mego balkonu.

Macierzyństwo

[gela4x4]

Trzymasz maleńką istotkę w ramionach
jest NAJ.......
tulisz,kochasz,pieścisz,
marzysz kim i jaka będzie
dajesz wszystko na miarę swoich sił
uczysz życia,choć sama w tym życiu błądzisz
a Ona rośnie,rośnie, rośnie
i już nie jest twoją małą istotką
już nie tuli, nie kocha, nie pieści
już nie słucha twoich rad
bolesne nabija sobie guzy
swoimi oczyma patrzy na świat
- Tak bardzo bym chciała
chociaż raz nie mieć racji..............

***************************************************
Na żadnym zegarze nie znajdziesz wskazówek do życia

[sagittarius954]

jeszcze...jeszcze...

[gela4x4]

Dookoła dziki tłum
znowu miasta głośny szum
mnie otacza.
Ktoś się spieszy,czegoś chce,
ktoś o pieniądz prosi mnie
i rozpacza.
Oferuje ktoś co krok,
jak nie kupię to za rok
będę chora
ktoś chce zadbać o mój luz,
tylko muszę zmienić wóz
na ładniejszy
Każdy głosi prawdę swą,
mam uwierzyć,prawda to
ostateczna.
Patrzę wokół,dziwię się
i zrozumieć trochę chcę
i nie umiem.
Żyję i nie liczę lat.
Żeby cały podbić świat,
nie wyruszę.
Ani tamtym,ani tym
ani dobrym,ani złym
być nie muszę.
Jak najdalej uciec chcę
tutaj nic nie trzyma mnie,
chcę do domu!!!!!

***************************************************
Na żadnym zegarze nie znajdziesz wskazówek do życia

[sagittarius954]

W żłobku leży w słomie kwili
Hej pasterze ani chwili
Nie marudźcie dziś przy owcach
Pan Jezusek na Was czeka
Jego głos słychać z daleka
Przybywajcie niebożęta
Na fujarkach mu zagrajcie
I wesoło zaśpiewajcie
Derki z sobą weźcie także
Niech i od was zazna ciepła
Pokłon niski mu składajcie
Niech zobaczy was wesołych
Matkę Jego pokochajcie
Za te serce wierne czułe
I za miłość tak ogromną
Której ciepło na was spłynie
Rąbek sukni ucałujcie
Za kolana obejmujcie
W ciszy się tak wycofujcie
Bo przybędą dziś tu rzesze
Jedni z ciekawości wielkiej
Drudzy wiarę swą wzbogacić
Wszyscy zaś w pokłonie niskim
Darem go obdarzyć zechcą
Hej pasterze bo już pora

[tesunia]

Zimowa mgla osiadla na drzewach i balustradzie balkonu.
Wymalowala obraz niepowtazalnej bieli i nastroju.
Wedrowny ptak glodny przysiadl na drzewie.
Potracil skrzydlem nastroj objawienia.
Spadajace krysztaly daleko nie spadly.
Czekaly blisko by spelnic ptaka zamiary.

LUSIA"

:::::::::::::::::

Po dniu ciezkim, strudzonym, zapadasz sie
w ciszy spragnionej.
Myslami jestes daleko,
lecz nie msz sily na sny co cie ulecza.

LUSIA"
:::::::::::::::::::

Zatracic sie dla chwli i niesc ja przez zycie.
Czekac by spelniac marzenia ukryte,
ktore wysylam myslami daleko,
by zlaczyc to co bylo
i czeka za morzem daleko.

LUSIA"
::::::::::::::::::

udalo mi sie wreszcie namowic Lusie by wpisala swoje wiersze...

[sagittarius954]

Jak małe brylanciki rozsypały się
Twoje łzy błyszczące wyłuskane uczuciem
Spod powiek rzęsami długimi przykryte
Zgarniałem je ze stołu pocałunkami
Ich smak słony przeniknął mnie
Przyglądałem się błyszczącym drobinom
Jak mogły spaść na blat tak szybko
Czemu ominęły policzki i bruzdy trudu
Sięgające ust wąskich tak słodkich
Wiem pragnęły być w pobliżu rąk moich
Bym je ramionami zagarnął do siebie
Wezmę je jak dawałem ci szczęście
Przytulę się do nich gdy nie mogę
Objąć ich królestwa z którego wypadły
Pokocham je szczerze jak pokochałem
Uśmiech czający się w zakamarkach ust
Utrwalę w pamięci ich smak gorzki
Położę obok ziarna miłośći
Po latach wydadzą kwiat piękny
Zakwitnie czerwienią pragnienia
I nie zwiędnie nigdy .

[sagittarius954]

Znów w dłoniach ukołyszę
Stos myśli wydobytych
Z głębin pamięci mej
I sercem je przykryję
Jakbym oddzielić je chciał
Od świata w którym żyjesz

Ta ziemia i to niebo
Jest wszystkim lecz to mało
Bo oczy pragną znów
Zobaczyć ten jedyny cud
Twą postać pochyloną
I rąk złożenie proste


Widocznie moje oczy
Już takie dziwne są
Nie widzą liści drżenia
Ani podmuchu wiatru
Kolorowego kwitnienia
Zieleni wiosny tej .

Jeśli nie znajdę śladu
Wśród betonowych dróg
Bym dotrzeć mógł do ciebie
A echo głosu twego
Zostanie uwięzione na zawsze
W duszy mej

W tęsknotę się zamienię
I wzniosę się wysoko
Bym poczuć mógł dotknięcie
Wilgotnych białych chmur
Jak czułem dłonie twoje
Kojące każdy ból .

Nic to
Porywy serca mego przeminą
Jak mija czas na ziemi
I tylko pozostanie drgnienie
Serc dwojga co kochają się
Noc marzeń je połączy.

Lecz jeszcze tylko chwila
Bo zaraz świtu brzask
Przesłoni te marzenia
Opadną uniesienia
Kliknięcia znikną też
A słowa te przykryje
Srebrzysty zimny deszcz.

[natla]

Sagiątko......za kim tak tęsknisz nad ranem? )
Dziś jesteś dżdżystego poranka panem!

[del.wa.57]

Spać nie możesz Sagi miły?
toć za oknem ledwo świta!!
Trele ptaszków Cię zbudziły?
czy spać nie daje Ci''kobita''???
))))))

[regine]

Wiosna chyba nie dała Ci spać i na pisanie Cię wzięło...
O tak wczesnej porze to jeszcze ptaszki wszystkie śpią, a nasz Sagi
pisze, pisze, pisze...I jak ładnie i składnie mu to wychodzi,
pomimo, że pora "śpiąca" jeszcze
Jestem pełna podziwu

[e-baba]

Sagi, brakowało Twoich wierszy. Może będą i dalsze? Niech będą, Sagi, niech będą.

[sagittarius954]

Ach , Wy młodzi ...
Wam alkohol prawie nie szkodzi
A do tego wszystkiego jeszcze
Promień słońca kochający dzień
Zamieni w złoto wasz wieczorny sen

Ach , Wy młodzi , Wy młodzi...
Śmiech wasz szczery
A gorycz nie bodzie
Kąciki ust są pełne szczęścia
W oczach zaś dojrzę rzekę zdrowia


Wy młodzi , Wy młodzi
Nic już nie stoi na przeszkodzie
Byście swe włosy rozpuścili
Śmiechem zabawą ten dzień podjęli
Aż srebrny księżyc utuli was .

Ja zaś poczłapię jeszcze troszkę tam
I gdy w widnokręgu spostrzegę bramę
Lecz zanim wejdę obejrzę się tam
Skąd śmiech dobiega
I słońce odwrócone posyła promienie Wam .

Ach Wy młodzi , Wy młodzi ...

[sagittarius954]

To Wam troszkę znów poprzynudzam Taki sobie, pisany właściwie do szuflady

Nadejdzie kiedyś taka chwila
Czerwony zachód w zieleni drzew
I chmur na niebie senny krok
Wpleciony wiatr w korony drzew
Ich szum jak ciężki szloch
Wraz z nimi moje serce łka.

Odeszłaś już odeszłaś w dal.
Wspomnienia przywołuję
Srebrzystą iskrę w oczach Twych
I delikatność czułych ust
Szepczących słowa.

Otworzę Twój ostatni list
Choć w duszy mrok, na twarzy Mars
Palcami zgarniam słowa
Przegrałem czas obojga nas
Jednak nie poddam się.

Odeszłaś już , odeszłaś w dal
Wspomnienia przywołuję
Srebrzystą iskrę z oczu Twych
I delikatność czułych ust
Szepczących słowa.

Wyruszę w życie , po prostu tak
Bez liku dróg przede mną.
Puszysty śnieg , srebrzysty deszcz, otuli świat
I złota nić owinie mnie , słońca na niebie
Przyjdzie mi płakać i śmiać się też
Szukam, aż znajdę Ciebie

Odeszłaś już odeszłaś w dal
Lecz znajdę Ciebie
Srebrzystą iskrę z oczu Twych
I delikatność czułych ust
Do nich skieruję słowa te : Kocham ciebie.

No, to by było na tyle

[milata2]

Tyle pięknych wierszy; wzruszyłam się i uśmiechnęłam czytając
niektóre. Wiersze... to takie intymne... to zaproszenie kogoś do
zakamarków swojej duszy, to zaufanie do mnie, czyli każdego
czytającego. Dziękuję

[marii51]

najpierw o poezji ...
"
Poezja (z gr. poiesis) - wieloznaczny termin,
współcześnie stanowiący przede wszystkim określenie dzieł
literackich nienapisanych prozą lub synonim liryki.

Najdawniejsze, nie używane już znaczenie terminu "poezja",
to ogół wszystkich dzieł literatury pięknej.

Utożsamienie wszystkich dzieł literatury pięknej z poezją wynikało
z tego,
że większość utworów literackich pisana była mową wiązaną, a dzieła
pisane prozą cenione były niżej.

W drugim znaczeniu terminu "poezja", żywym do dziś, poezja jest to
mowa wiązana, tj.
wszystkie utwory pisane wierszem. W tym znaczeniu termin "poezja"
jest przeciwieństwem terminu "proza".

W trzecim znaczeniu zakres terminu "poezja" pokrywa się z zakresem
terminu "liryka".
Znaczenie to jest najnowsze, używa się go od drugiej połowy XIX w.
Utożsamienie poezji i liryki zaszło dlatego, że od tego czasu niemal
cała twórczość epicka pisana jest prozą.
Także dramat od drugiej połowy XIX w. rzadko pisany jest wierszem,
mimo różnych prób ożywienia dramatu poetyckiego,
dokonywanych np. przez T.S. Eliota i nowy teatr elżbietański. Kiedy
używa się terminu "poezja"
jako synonimu terminu "liryka", włącza się w jego zakres nie tylko
liryczne utwory wierszowane,
ale także utwory liryczne pisane prozą (poematy prozą)"

[marii51]

remont domku- to te z może być ..czymś więcej
wynalezione....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
WIĘCEJ NIC...
głęboko w duszy
mej pamięci..
ukrytych w najskrytszych
pamięci zakątków..
A ty- nie dziw się wcale
to nasze i tylko nasze...
nikt nie wie-
tylko my...
ja i Ty..
--mów do mnie szeptem..
a ja wsłuchiwać w nie będę..
twoje szepty pomogą mi wrócić
do wspomnień...
tych chwil na zawsze ..
nie zapomnianych...
maria..

[marii51]

pamietasz malenkie szepty..
wracam mysla do tych chwil drogich nam bardzo
a tak oddalonych--
nie ma ze znikna-
nie ma zapomnien--
nie ma konca tym szeptom-
one sa nam potrzebne-
by trwac w doli i niedoli--
byc soba- zamknac oczy i udawac nie bycia soba..
nie chowam sie ja ... cichutko wzywam - badz ze mna-
gdy wiatr..gdy mgla ..gdy deszcz i ...
gdy sloneczko nam mowi ze ono na niebie tam z wysokosci wszystko
wie

[marii51]

cisza za oknem-
wsłuchuje się w nutki bethovena
pozbawionego słuchu
i zastanawiam-
jak?
notowal te nutki na pieciolinii-?
nie mając słuchu muzycznego?
hmmmm nie zbadane i nie będą zbadane..
boskie dary...
możemy z muzyki wielkiego wirtuoza
czerpać sile do trwania.. itd..
mogę wziąć moje skrzypeczki i zagrać jego nutki..
--gram..
moje palce biegają po strunach ,
a smyczek daje dżwieki przecudne-
to ja potrafie...
lecz nutek ułożyć do melodii.. nie potrafię-
każdy ma swój ....
kącik niepowtarzalny .
umiejętności--za życia..
gram...
za oknem zima bialutka-
w domku ciepelko domowe-
a obok mnie ktos najbardziej mi bliski--
ot tylu lat

[marii51]

zapisuje- link-
www.sciaga.pl/tekst/82888-83-ludwig_van_bethoven
jesli popeŁniłam jakiś błąd, b proszę poprawcie ..

[marii51]

ty mi nie wspominaj-
ty pamietaj-
bo i ja wiem...
a gdy inni nie wiedzą..
bo nie potrafią..
albo gdy miały być przeszkody..
to nic.. to tylko malenka mninisekundkowa nic pozostaleo babiego
lata..
nad
wiosną ...
jesienią-latem czy zimą.. to tylko maleńki znak tej
wyczekiwanej chwilki niepowtarzalnej-
a on?
być lub nie być?
nic to...
to wspomnień ślad..
i więcej nic....
zycie to chwilka. mgielka maleńka-
albo .. myśl..dalekich i bliskich rozpoznań..a my-
wiemy-
tych wspomnien nikt nie zabierze ani jej
ani jemu-
moze wzburzac moze pokonywać
ale nikt nie zniszczy-nie wchłonie nawet najsilniejsą otchłanią
tsunami..........zapamiętaj-!

[sagittarius954]

Śmierć działa nieracjonalnie
Raz wybierze kobietę
Innym razem dziecko
Mężczyźni też nie są uwolnieni
Od niej
Ileż to trzeba się nabiedzić
Zanim ona dotrze do tego kaganka
Żeby zdusić płomień życia
Do jednego przyjdzie szybko
I sprawi się profesjonalnie
Do innego wlecze się niezdarnie
Niemal z obrzydzeniem
Potęgując jego lęk , rozpacz chwil
Mój pies i mój kot
I wszystkie moje źdźbła trawy pól
Wszystkie drzewa i widnokrąg
Niebo ba sama ziemia
Jej oczekuje
Ja też
Zanim jednak poddadzą się jej urokowi
Kocą się szczenią
Ssą piersi kobiet
Rozsypują ziarna z których
Wyrosną zielone liście
Mkną przez kosmos
Ciągle jednak w zamkniętym okręgu
Może
Żeby się od niej uwolnić
Trzeba przestać się w nim obracać
Może
Wystarczy iść ciągle prosto przed siebie
Droga życia
Będzie wtedy nieskończona .

[izis52]

Sagi; skąd takie filozoficzno-nostalgiczne strofy ? Poszukaj w
szufladzie liryczno-optymistycznych. "

[sagittarius954]

Moje latarnie ustawione w szeregu
Niczym łabędzie w locie donikąd
Z pochylonymi głowami wpatrzone
W małe osóbki stąpające pod nimi
Jeszcze swe promienie na drzewa kierują
Wplatają się w gałęzie i z wiatrem zasypiają
Do mglistego brzasku i odgłosu samochodu
Znikną z pierwszym promieniem słońca
Będą tylko szarym ołówkiem w cementowym mieście.

[del.wa.57]

Ładnie to napisałeś Sagi
Dzięki,że przypomniałeś ten wątek z wielką przyjemnością poczytałam nasze
'bazgrołki'

[sagittarius954]

A gdy ta nić jasna splątana trwale ze mną
Nagle porwana wiatrem w babie lato się zmieni
Moich kilka łez zostanie na tej przędzy białej
I pofrunie, gdzieś w niepamięć targana wspomnieniem .

Tylko żal zalegnie w mej duszy na długo
Nic jej już nie osłodzi, nic jej nie ukoi
Daremnie ręce załamię nad zdjęciem
W kolorze sepii tęsknota ma się przyczai .

Dzień przestanie smakować bursztynem
Codziennie znajdywanym w piasku nadziei
Każdy krok jest za ciężki, by go ciągle dźwigać
Samotnie stąpając bez odgłosu twego .

I tak przyjdzie mi czekać, aż jesień nadejdzie
I złudne nici znów we wrzosach spoczną
Wyzute z odwłoka pajęczej pomyślności
Lecz licha to radość będzie bez miłości

Może właśnie wtedy, źdźbło czasu mnie dotknie
I spragniony tej delikatnej struktury
Tę jedną jedyną nić odnajdę z kroplą
Mej łzy zaczepionej na białawym sznurku

Uczepię w nią się mocno i już razem dalej
Pofruniemy przed siebie, gdzie niebo i ziemia
Jedną kreską się stają jednym pożądaniem
I na wieczność jedynym kochaniem .

[tofika]

Pozdrowie ,żeby uwierzyć, że prawda
psJakby mojej banicjii koniec

[sagittarius954]

Dwa lata jak za brata