zdziwiona jestem..

[nuta11]

Troche sobie rozmawiam na tym forum od wczoraj i zdziwiona jestem, jak malo sie zastanawiacie nad zasadniczym i jakze madrym pytaniem - "co dalej?"...
Ja wiem, ze krotko po rozwodzie albo jeszcze a trakcie czlowiek ma troche przygluszone poczucie, trzeba jakos brnac dalej.
i wiadomo, ze problemy bycia samemu, lek przed tym, ze trzeba bedzie kontakt naprawic, albo ze " ona zawsze rozliczala podatki" istnieja. Istnieje rowniez powazny problem dotyczacy dzieci. wiadomo. i czlowiek ma zal.
ale wydaje mi sie, ze najwazniejsze, to patrzec do przodu, wierzyc, ze kiedys przestanie sie cierpiec na brak zafania, traktowaz plec przeciwna jako zagrozenie.
dlaczego tak bardzo ogladacie sie w tyl?
nie chce nikogo obrazac, nie chce jatrzyc - wrecz przeciwnie chcialabym powiedziec, ze najlepsza metoda, i trzeba sie w niej wspierac, to myslec tylko i wylacznie do przodu!

[brzoza75]

wiesz człowiek jest ciężko "myślący" czasem, ja szybko się podnoszę ale to
naprawdę dzięki chwalebnemu tutejszemu gronu (chylę czoła), znajomym, życiu.
Jak zapewne zdążyłas zauważyć rozstrząsamy pewne sprawy na gorąco, cos co
zdarzyło się zaledwie wczoraj , czy przedwczoraj lub zdarzy za kilka dni,
dzielimy się obawami i sukcesami, na refelksje przychodzi też czas, co widać w
wątakch, być może ja za pół roku napiszę post "co dalej" bo będę już wiedziała,
na razie jestem w trakcie.... a emocji nie da się wyplenić ot tak od ręki ,
szacuneczek.

zycze ci tego

[nuta11]

brzozo, jak najpredzej...naprawde.patrze wstecz i wiem, ze po tym jak malo nie stracilam zycia po jednym takim Panu, tez podnosilam sie dlugo. ale zawdzieczam wiele tym, ktorzy caly czas trzymali mnie za reke i mowili, ze kazda sekunda jest cenna. kazda moja sekunda oddana rozpaczy jest stracona.
pozdrawiam mocno

[brzoza75]

dziękuję , więc sama widzisz że ty tez miałaś swój czas na żal, niepewność,
strach o jutro etc., teraz chce mi się żyć bo mam dla kogo dziecka, a co dalej
to nie wiem naprawdę...

[crazysoma]

eeee, ja jak tylko sie zorientowalam, ze bede sama wychowywac dziecko juz
istniejace i to, ktore dopiero zobaczy swiat od razu polecialam po raz pierwszy
w zyciu do wrozki (konkretnie tarocista to byl). Po co - bo sie chcialam
dowiedziec co dalej.
i co najdziwniejsze sie sprawdzilo

pozdrawiam

[nuta11]

no wierze...ale wiesz, chodzi mi o takie uwagi, ze faceci wredni, wstretni, utwierdzanie sie w tym i wspieranie. sa wstretni, tak jak i wstretne baby. a sa i fantastyczni i to ze jeden sie szuja okazal, to nie znaczy, ze wszystkich w kosz.

nutka

[brzoza75]

ale my tutaj sobie hmm jakby tu określić polemizujemy, tu się nikt nie wspiera
bo to nie grupa, my wymieniamy uwagi na pewne tematy i na temat konkretnych
zdarzeń )

[nuta11]

wiem, brzozko...
tylko pomyslcie, ze fajnie bedzie jeszcze kiedys dac sie uwiesc ))
I ciesze sie, ze masz lda kogo funkconowac, bo rzecz jasna to podstawa. ja zostalam wtedy sama.

[374.4w]

żeby powiedzieć "co dalej.." faktycznie potrzebna jest wróżka. I to bez wzgledu
na to czy dotyczy rozwodzących sie/rozwiedzionych, panien, kawalerów, mężów, żony...

oczywiscie ze tak

[crazysoma]

ale wiesz tak jak napisala Brzoza wszystko ma swoj czas. zal trzeba wyplakac
wymiedlic, przerobic, zeby w koncu dosc do etapu - juz nie chce stac w miejscu
i patrzec tylko do tylu, chce isc do przodu. Tak jak z zaloba (a moze nawet
gorzej, bo obiekt zyje tyle, ze nie z nami). Kazdy ma inna wrazliwosc i
umiejetnosc radzenia sobie z problemami. Jeden juz nastepnego dnia "po" mowi i
OK. to bylo wczoraj, dzis jest dzis, a jutro jest jutro, a inny nastepnego
dnia "po" budzi sie jeszcze bardziej obolaly.
Ale to dobrze, ze jest takie forum, czasem tylko po to zeby sie wyplakc, czasem
zeby miec wsparcie a czasem wlasnie po to, zeby zobaczyc, na konkretnych
przykladach zyjacych osob, ze dalej moze byc jeszcze piekniej...

pozdrawiam

[brzoza75]

no Crazy lepiej bym tego nie ujęła!

macie racje

[nuta11]

macie racje dziewczyny!
tylko nie zwlekajcie!
a ten obiekt niech sobie zyje...gdzies tam.

zwlekanie nie jest zle

[crazysoma]

a wiesz dlaczego? bo kiedy moj ksiaze przyjedzie na tym osle z paragwaju to
chce stanac przed nim swiadoma i madrzejsza o pewne rzeczy (co nie zmienia
faktu, ze moge byc jeszcze glupsza)
to jak z rosyjska ruletka w pewnym momencie juz nie mozesz sie pomylic

pozdrawiam

[nuta11]

kiedy sidzialam zalamana, moj brat zartowal, ze gdzies tam jedzie ten ksiaze na bialym zolwiu..I mysle, ze to jest clou - ten kon czy osiol bedzie jechal tyle, ile trzeba.
a kiedy sie martwilam, ze nastepnym razem juz sie nie moge pomylic, bo juz wiek nie ten, zeby sie mylic moja b. madra przyjaciolka powiedziala tak -"alez kochana! to niemozliwe! jak poczujesz, ze cos ci drga w sercu, to nie bedziesz myslala o tym, czy sie mylisz! po prostu wejdziesz w ta cala soba. i popelnisz pomylki. tylko inne..."

[brzoza75]

racja, ja już czuję się o niebo bardziej świadoma niż kiedyś

[crazysoma]

dziekuje. a bo moj komputer znowu jakis kon chyba zre i co chwile mi zamyka
wszystko i musze zwiezle pisac

pozdrawiam

[iva2]

> Troche sobie rozmawiam na tym forum od wczoraj i zdziwiona jestem, jak malo
sie
> zastanawiacie nad zasadniczym i jakze madrym pytaniem - "co dalej?".

porozmawianie sobie przez jeden wieczór nie oddaje pełnego obrazu tego forum...
atmosfera tego forum jest ok, fajne relacje miedzy forumowiczami... ale kiedy
trzeba i powazne podejście do tematów.
proponuje przejrzec forum, potem wydawac opinię, ja nie smiałabym oceniać tych
ludzi, a forum podczytuję juz czas jakiś.
pozdrawiam, Iva

[scriptus]

Nutko, nie sądź, że jesteśmy ludźmi bez wyobraźni, przynajmniej nie w
większości, i że nie potrafimy myśleć do przodu. Jeśli chodzi o mnie, to znam
swoją przyszłość, wręcz potrafię namalować wielopiętrowe drzewko decyzyjne i
określić najbardziej prawdopodobne warianty przyszłości. W moim przypadku
odcinanie się od przeszłości na pewno nie prowadzi mnie na te lepsze gałązki
mojego drzewka, bowiem nie zamierzam sadzic nowego. Jestem jużw połowie mojego
zycia i odcinanie się od przeszłości zbyt wiele kosztuje (nie mam tu na myśli
spraw materialnych)

[374.4w]

koleżanka trafiła na "frywolne" wątki wakacyjne: same spotkania im w głowie!

[nuta11]

absolutnie nie posadzam nikogo tutaj o brak wyobrazni, naprawde!
co dalej to chyba nie jest pytanie o zdarzenia..
ja tez jestem w polowie mojhego zycia, budowalam je od poczatku kilkakrotnie i wiem, (naprawde, uwierz mi!) ile to kosztuje. i to tez nie chodzi o sprawy materialne
Ja chcialabym w was optymizm tchnac! z calym usmiechem, ale i z powaga, na jaka to wszystko zasluguje.

Nuta

[ladyhawke12]

To sie niestety Tobie nie udało, narazie ja odczułam jako krytykę.

[phokara]

Zeby moc sie zastanawiac nad 'jakze madrym pytaniem co dalej' najpierw trzeba sobie dac rade
z pytaniem 'co teraz'. I kazdy ma tyle czasu na odpowiedz ile potrzebuje. Jego sprawa.

Tak, jak jestem fanatyczna przeciwniczka stania w miejscu w blocie po kolana, tak samo jestem
przeciwniczka wychodzenia z tego blota bez grama refleksji wlasnej. To jest chyba jedna z
cenniejszych rzeczy, jakie mozemy wyniesc ze zdechlego zwiazku - oprocz mebli, telewizora i
zalu.

Myslenie tylko i wylacznie do przodu jest oczywiscie bardzo fajne ale tylko do pewnego
momentu zycia. Bo im blizej nam do trumny tym dalej wolimy uciekac pamiecia do tylu, taka
dziwna sprawa. I caly pic polega na tym, zeby jakos to wszystko zbilansowac.

W ogole to nie bardzo wierze ani w zbytnie myslenie do tylu ani do przodu. I to tez taka moja
refleksja 'po-zwiazkowa'. Wydaje mi sie, ze jakby kazdy sie staral zyc 'tu i teraz' a nie kreowal
idealistyczne wizje na przyszlosc czy kultywowal relikty przeszlosci, to bysmy sie teraz nie
madrzyli na tym forum. Nie w takiej ilosci w kazdym razie.

[nuta11]

ja caly czas sie z wami wszystkimi zgadzam. zasadniczo.
ale mam uwagi-
-refleksja - jasne, ze trzeba ja wyniesc z gruzow. to najwazniejsze. i wolalam to, bo nigdy nie zabralam nawet mebli ani telewizora...glupia ja..
ale powiem cos, co wlasnie napisalam w innej odpowiedzi - ta refleksja ddotyczyc powinna spraw ogolnych - np. tego, ze treba uwazac, nie byc pohopnym itd. co i tak wiemy..
natomiast refleksje szczegolowe dotyczyc beda tego jednego zwiazku i tego jednego partnera i -moge to powiedziec z jaka taka odpowiedzialnoscia majac za soba dwa zwiazki - nie przydadza sie moim zdaniem na wiele...takie moje smutne przemyslenie..

[phokara]

> -refleksja - jasne, ze trzeba ja wyniesc z gruzow. to najwazniejsze. i wolalam
> to, bo nigdy nie zabralam nawet mebli ani telewizora...glupia ja..

No to nie tylko Ty.

> ale powiem cos, co wlasnie napisalam w innej odpowiedzi - ta refleksja ddotyczy
> c powinna spraw ogolnych - np. tego, ze treba uwazac, nie byc pohopnym itd. co
> i tak wiemy..

Refleksja ma byc moja wlasna tyczaca sie MOICH oczekiwan wobec siebie i swiata, a dopiero
potem ewentualnego nastepcy exia.
Po rozwodzie trzeba niejako miec czas na przewartosciowanie zycia tudziez wykonanie
'przegladu generalnego' i stwierdzenie, ze nic sie w nim nie chce przewartosciowywac, bo nam
sie podoba. I to warto zrobic samemu, bez ogladania sie na exa i bez czepiania sie nexia.
Rozliczac sie i tak bedziemy solowo.

Natomiast pelna zgoda co do 'refleksji szczegolowych'. Mozna je spokojnie spakowac razem z
poprzednim partnerem, bo w kolejnym zwiazku tylko beda sie kurzyc w szafie. A kurz jest
niezdrowy...

pho

[nuta11]

i znowu masz racje. i znowu mam zastrzezenie - nie zzawsze jest prawda, ze nie warto niczego w sobie nie ruszac. ja ruszylam naiwnosc, wiare w to, ze moge zmienic drugiego czlowieka i takie tam inne.
ale rowniez prawda jest to, ze nie nalezy za wszelka cene zachowac (badz odbudowac) wiare w to, ze generalia sa w porzadku i to nie nasza wina to wszytko.
A w sprawie tego 'telewizora', to Ci powiem, ze wtedy sie unioslam honorem i teraz tez nie zaluje ) kupie sobie nowy!

[phokara]

>i znowu mam zastrzezenie - nie zzawsze jest prawda, ze nie
> warto niczego w sobie nie ruszac. ja ruszylam naiwnosc, wiare w to, ze moge zmi
> enic drugiego czlowieka i takie tam inne.

Nie napisalam, ze nie warto niczego w sobie ruszac. To sa bardzo indywidualne sprawy. Nie
wierze w zwiazki czarno-biale, w ktorych kazda strona przypisuje sobie jeden kolor i mysli, ze
ma racje. To chore.
Nie wierze tez, ze mozna zmienic drugiego czlowieka bez szkody dla niego i dla mnie. Nie po to
wybieram sobie kogos, zeby go zmieniac tylko po to, zeby wydobyc z niego najlepsze strony
jego natury i 'uspic' te mroczne. Taki jest sens bycia z kims. Zakladanie, ze sie kogos lekko
nareperuje przynosi z czasem tylko frustracje, nic wiecej.

W generalizowanie to nie wierze w ogole, podobnie jak w zadne zlote teorie i naukowo
sprecyzowane reguly. Milosc nie jest regula. Jest wyjatkiem.
Dlatego pomimo formalnych podobienstw, nie ma na tym forum ani jednej takiej samej historii.

[kruszynka301]

chcialabym powiedz
> iec, ze najlepsza metoda, i trzeba sie w niej wspierac, to myslec tylko i wyla
> cznie do przodu!

Nutko, jest to szczera prawda, ale - każdy musi do tego dojść SAM. Niektórym to zajmuje mniej, innym więcej czasu.
Wierzę, że czytając to forum, patrząc na losy innych rozwodników, bardzo często tak podobne do swoich, można przyspieszyć w sobie przełamanie się.
Ale - nic na siłę, na razie każdy z nas musi przejść wszystkie etapy, bez popędzania.

[der1974]

Pytanie co dalej jest pytaniem zasadniczym. To niewątpliwe. Tylko dojście do odpowiedzi zajmuje nieco czasu. Ale to na pewno nie jest czas stracony. Można w końcu dokonać refleksji nad swoim życiem, zachowaniem, miejscem w jakim się jest. Bez tego nie da się odpowiedzieć rzetelnie co dalej? Dopóki się tkwi w związku człowiek się nad tym zupełnie nie zastanawia, bo nie odczuwa takiej potrzeby, bo nie ma na to czasu z uwagi na natłok obowiązków rodzinnych albo poczucie że wszystko jest ok. A wstrząs w postaci rozstania/rozwodu daje szanse na takie przemyślenia. I wydaje mi się, że jest to zawsze (aczkolwiek bolesny) krok do kolejnego stopnia dojrzałości. Mimo tego, że dla mnie odejście żony jest przykrym przeżyciem, dzięki temu czuję, że w końcu spojrzałem w siebie, zrozumiałem wiele rzeczy, również z tego co do mnie ex mówiła. I pewnie nie raz miała rację. I nie jest to poczucie winy, ani też szukanie wyższości moralnej. Raczej próba zrozumienia siebie, zagubionego dotychczas w emocjach, postawach, słowach własnych i jej. Kiedy poczuję, że dotarłem do siebie, to będę umiał odpowiedzieć co dalej. A na razie to wyrzucanie symbolów przeszłości, odcinanie się, jakieś tematy zastępcze typu praca, rower, studia podyplomowe. Ale i ten etap trzeba przejść. Jednak zgadzam się, że tę przeszłość trzeba starać się zamykać od początku. Najpierw troszkę, potem nieco mocniej, aż w końcu pier... tą przeszłością i iść do przodu. Tylko czasu na to trzeba. Nie wierzę, że można tak sobie zakmnąć przeszłość, zapomnieć i z zadowoleniem żyć.