czy pracodawcy...

[Gość: tesa]

...zwracają dużą uwagę na ocenę na dyplomie mgr podczas przyjmowania do pracy?

[czesiekkk]

Ci z którymi ja rozmawiałem na rozmowach kwalifikacyjnych i u których
pracowałem wogóle nie zwracali na to uwagi. Miałem przedłożyć im przed oczami
odpis, często wystarczała kserokopia dyplomu, to wszystko.
Chociaż są czasami ogłoszenia, zwłaszcza dla absolwentów prawa, gdzie są takie
zastrzeżenia np. średnia ocen ze studiów np. 4,5.

[moorva]

Abslutnie nie. Chyba, że bedziesz brał(a) udział w konkursie na uczelnianego asystenta. Poza tym ocena na świadectwie nie zawsze świadczy o umiejętnościach kandydata. Dzisiaj już tak nie liczą się kwalifikacje, jak kiedyś. Teraz furrorę robią kompetencje, zwłaszcza w pionach HR największych polskich firm.

[Gość: Richelieu*]

bez przesady. Aby mieć 5 na dyplomie wystarczy średnia ze studiów 4,0 + dwie
piątki z pracy i egzaminu końcowego. Zaś większość studiów dr wcale nie wymaga
piątki, a minimum czwórkę.
Z drugiej strony ważne są publikacje, interesowanie się i wobec tego
interesujące przedstawienie siebie przyszłemu promotorowi. Że oceny
przedstawiają często różne przypadkowe zdarzeni,a nie porządną wiedzę, poza tym
obejmują cały zakres kierunku, a studia dr są ściśle sprecyzowane na naszą
działkę, to normalnym jest, że nie przykłada się do ocen większej wagi.
Naturalnie tróje to przesada, ale czwórki mieć śmiało można.

No i co by się stało gdybym średnia ocen bya głównym, a co gorsza jedynym
kryterium? Wtedy absolwenci szkół gdzie piątkę dostaje się za byle co, tłumnie
nawiedziliby komisje rekrutacyjne tego rodzaju studiów. Teraz indywidualne
zainteresowania i sukcesy są o niebo ważniejsze. Tyle że.. najbardziej ważne
nadal pozostają stosunki z opiekunem naik. stosunki opiekuna nauk z władzami
instyt., możliwości instyt. w przyznawaniu stypendiów, polityka kadrowa, żyłka
organizayprska dyrektora w zakresie wyciągania z KBN grantów, śmierć profesora
i tym samym przesunięcie w górę przynajmniej 2 stanowisk co daje wolne miejsce
dla asystenta, własna charyzma i błysk w oku, język w gębie długi itd

[jasna_79]

O rany, Richie, daj spokój.
A ja myślałam, że pójdę do prof. i powiem - "Panie Prof., czuję w sobie
powołanie do pogłębionej pracy naukowej, która zaowocuje doktoratem. Ale
jednoczesnie chcę pracować w ludzkich warunkach za godziwe pieniądze. Czy
mógłby pan prof. wziąć mnie pod swoją opiekę naukową, z tym że ja będę
przychodziła tylko na seminaria doktoranckie pana prof., a otwarcie przewodu i
obronę opłacę? Dziękuję bardzo, to do zobaczenia na nastepnym seminarium
doktoranckim."

[Gość: Richelieu*]

ależ tak też można. Nie dość, że za każdego dranta szkoła dostaje kasę to
jeszcze sama zapłacisz. W niektóryhc miejscach jest to 600 zł za semestr (UO
filozofia) a w niektórych 3-4 tys. I te 600 są raczej unikatowe

godziwe pieniądze? czego chcesz od 700-1300 zł na miesiąc za 3 godziny lekcyjne
tygodniowo. To są godziwe peiniądze w takiej sytuacji tylko najpierw trzeba
stypendium dostać, a to zależy od nas w (jezu to straszne) niewielkim stopniu,
bo patrz wyżej. 3 godziny w tygodniu to można brzuchem do góry leżeć do
południa przez 5 dni albo iść do pracy i poprosić ładnie o umowy nie-o-pracę,
których można brak do przejedzenia. 3 godziny obowiązku co w pierwszym roku
daje jakieś 5 godzin dodatkowego domowego przygotowania, potem starcza godzina
i jest tyż dobrze. Można się wtedy zająć własną pracą, tak, jak nigdy nie
bylibyśmy w stanie pracując na etat od 7 do nadgodzin.

Mnie dziwi podejście, że za 700 zł czy nawet 1300 nie opłaca się. Jeśli jest
realna możliwość dostaia styp. to kurka, jak można się zastanawiać. A jeśli
zakład czy katedra ma braki w kadrze to dostanie się na zlecenie za dziesiąt
złotych dodatkowe lekcje.

[czesiekkk]

A co to znaczy godziwe pieniądze? To ocena czysto subiektywna, bo wypowiadając
ją, bierze się pod uwagę własne wydatki, poziom życia, aspiracje
konsumenckie.Dla kogoś te widełki 700-1300 to nic, ale dla kogoś innego to
całkiem niezłe pieniądze.
I najważniejsze w tym kraju jest spore bezrobocie a i szanse na znalezienie
pracy zaspokajającej wyższe aspiracje konsumenckie mocno ograniczone. Do
podziału na Polskę A i B doszła jeszcze C.
Rozwarstwiamy się jako społeczeństwo, stąd inaczej rozumiemy "godziwe
pieniądze".

[Gość: Richelieu*]

a dla Ciebie od jakiej sumy zaczynają się godziwe pieniądze?

[czesiekkk]

Hm inaczej to widziałem kiedy, byłem wolny a inaczej teraz kiedy chciałbym
zamieszkać razem z dziewczyną i uniezależnić się od kasy rodziny.
Porównując, kolega urzędnik 900 zł netto plus premie raz na kwartał i jeszcze
jakies świąteczne, w takim porównaniu 1300 zł netto to nie jest złe
wynagrodzenie, czy pozwala na samodzielne życie bez pomocy rodziny to już inna
sprawa.

[Gość: Richelieu*]

uciekło, wątki z poranków mają tendencję do uciekania bo rano nie zaglądam ;)

Ok, samodzielnie a na garnuszku rodziców, że 900 mało, 1300 wystarca
ewentualnie. I że nie można brać pod uwagę dwóch pensji, bo wśród młodych ludzi
jest największa rotacja, więc jak jedno pracuje to jest już sukces.
ale
to są właśnie zarobki dwudziestolatków, zaczynających dopiero, nie daj boże
zaczynających w wieku 24-5 lat gdy studia skończą. W takiej sytuacji 700-1300
stypendium dr za 12 godzin meisięcznie zajęć + góra drugie tyle innego
zawracania głowy, hehe, jest intratną propozycją wręcz, a nie stawką głodową.
Nie założy rodziny napewno, nie kupi meiszkania ani samochodu, ale jeśli to
mają być nadal studia, a ta kasa nazywa się stypendium, a nie pensja.
Rówieśniak takiego dranta w tym samym czasie wcale nie pracuje 8 h na dobrę, a
często i 12, za taki sam tysiąc

[Gość: jasna_79]

Nie chodziło mi konkretnie o to, że 700-1300 zł to mała suma. Chodziło mi
raczej o ten żmudny obowiązek "chodzenia do szkoły". Że uczelnia to Twoje
miejsce pracy. Nie wiem czy mnie rozumiesz, ale może to wynika z różnic w
wykształceniu. Moim zdaniem młody prawnik musi pracować, żeby posiąść
umiejętności, których z książki nigdy się nie nauczy. Bez praktyki stoisz w
miejscu. A cokolwiek byś nie napisała o swojej uczelni (btw. nie mam pojęcia co
to jest UO), to jednak meldować się musisz. I wykładasz matołkom, sprawdzasz
kolokwia, służysz swojemu promotorowi tak czy inaczej. A jeśli obok tego
podejmiesz inne zatrudnienie - tworząc dzieła lub wykonując prace zlecone - to
po pewnym czasie zaczniesz się wolniej rozwijać naukowo.

Moja metoda, zresztą już omówiona z mądrym starszym pracownikiem naukowym, to
nie są zaoczne/wieczorowe studia doktoranckie. To doktorat "z wolnej stopy" na
zasadzie ustnej umowy z profesorem. Warunkiem takiego ustawienia jest
publikowanie w fachowej prasie, rozwijanie się, no i oczywiście świeża myśl
prawnicza przelana na papier. Za otwarcie przewodu i obronę płaci się
jednorazowo ok. 7.000 zł.

Już zapomniałam o co poszło, ale chyba o opisany przez Ciebie proces dostawania
się na dzienne płatne studia doktoranckie. Na mojej uczelni wygląda to jeszcze
gorzej, jakby to Ci wytłumaczyć... dodaj prawo krwi albo prawo pierwszej nocy,
tak przynajmniej najstarsi górale powiadają.

Dobranoc.

[Gość: hiii]

uo to uniwersytet opolski

[Gość: Richelieu*]

jakby do mnie, ale nie pode mną. Uznam więc, że do mnie na wszelki wypadek.

Gość portalu: jasna_79 napisał(a):

> Nie chodziło mi konkretnie o to, że 700-1300 zł to mała suma. Chodziło mi
> raczej o ten żmudny obowiązek "chodzenia do szkoły". Że uczelnia to Twoje
> miejsce pracy.


Absolutnie nie można zakładać, że student jest matołkiem. Bywają i tacy, ale
bywają też i ci, którzy daleko wykraczają ponad rówieśników czy towarzyszy
niedoli z roku. Zaś lwia część to całkiem przeciętni, jakim i ja jestem. Szkoła
więc nie jest żmudnym obowiązkiem, choć dla niektórych takim się jawi,
zwłaszcza tych, którzy skupieni na własnej pracy nie mają ochoty, zdolności,
czasu, nerwów. Nic w tym uwłaczającego, w końcu student to nie dziecko żeby się
z nim jak z jajkiem obchodzić i sprawdzać czy napewno prowadzący lubi uczyć,
jednak z drugiej strony dużo więcej wynosi się z zajęć prowadzonych z
pasjonatami i przedmiotu i samego uczenia.



Nie wiem czy mnie rozumiesz, ale może to wynika z różnic w
> wykształceniu.


bardzo możliwe, jestem w trakcie uzupełniania podstawowego, w tym roku zdję do
gimnazjum i już się boję na samą myśl



Moim zdaniem młody prawnik musi pracować, żeby posiąść
> umiejętności, których z książki nigdy się nie nauczy. Bez praktyki stoisz w
> miejscu.


Prawo jest w grupie tych st doktoranckich, na które mogą iść magistrzy
czegokolwiek, byle zdali kilka egzaminów w trakcie. Dlatego wśród drantów prawa
jest istna mieszanka niespotykana często, bardzo podobna do ekonomii zresztą.
Jak się to ma do jakości kształcenia, kiedy jeden zaczyna aplikację, a drugi
zaczyna wstęp do prawoznawstwa i dowiaduje się o prawie rzymskim.. W tej
sytuacji praktyka dranta prawa jest bardzo różna, bo jeden faktycznie jest
prawnikiem całą gębą, a drugi merchantiserem w realu. Nie może praktykować
prawa, bo nie jeste prawnikiem.



A cokolwiek byś nie napisała o swojej uczelni (btw. nie mam pojęcia co
>
> to jest UO),



w którym miejscu napisałam, że Uniw opolski jest moją szkołą? Ułatwię Ci, nie
jest. Co nie znaczy, że nie mogę wiedzieć ile kosztują najtańsze st dr na nich



A jeśli obok tego
> podejmiesz inne zatrudnienie - tworząc dzieła lub wykonując prace zlecone -
to
> po pewnym czasie zaczniesz się wolniej rozwijać naukowo.



racja, (choć w jednym przypadku), jednak te zatrudnienie pozaszkolne
wspomniałam dlatego, że być może ktoś ma dwoje dzieci na szmodzielnym
utrzymaniu i zbiera na mieszkanie i na leki na przykład, wtedy faktycznie
tysiąc jest mizerny. Zresztą pracownik naukowy nigdy krezusem nie był, chyba,
że chce się zostać drugim dr J. Kulczykiem, któremu do szczęścia dr potrzebny
do podniesienia prestiżu transakcji, i do podneisienia prestiżu i podneisienia
itd



> Już zapomniałam o co poszło,



A poszło o coś?

[Gość: Richelieu*]

i jeszcze
z prawem będzie trudno, ale zwłaszcza na tych kierunkach gdzie przyjmuje się
magistrów ściśle określoinych kierunków często bywa tak, że zajęć jest bardzo
mało, tak, że przypomina to właśnie dr. z wolnej stopy.