przypisy

[v.i.k.k.a]

macie jakies dobre linki na których jest info jak dokładnie powinien wyglądac
przypis?te wszystkie skróty itp...

[Gość: edek]

jest taka książka: "jak napisać pracę magisterską", tylko nie pamiętam nazwiska
autora... ale tam na bank wszystko jest dokładnie wyjaśnione:)

[chycus]

Stefan Antczak, Marian Cieślarczyk; "Jak napisać pracę dyplomową?"
Coś takiego znalazłem.

[Gość: Tawananna*]

Nie potrzeba linków :).

Wygląd przykładowego przypisu:

Jan Kowalski, "Tytuł utworu", Warszawa 2005, s.555.
Jan Kowalski, "Tytuł artykułu", w: Anna Kwiatkowska, "Tytuł książki", Warszawa
2005, s. 555.
Jan Kowalski, "Tytuł artykułu", w: Tytuł czasopisma, 2005, nr 1 (230), s. 5.

+ różne wariacje

Nazwisko redaktora/tłumacza podajemy po tytule książki, używając skrótów:
red./wyb./oprac./tłum./przeł.

Skróty:

Tamże - Ibidem
Tegoż - Idem
Tejże - Eedem
por. - con.
zob. - vide
dzieło cytowane - op. cit.
j.w.

Nic więcej chwilowo nie przychodzi mi do głowy. Generalnie powinno używać się
albo wszędzie skrótów łacińskich, albo wszędzie polskich - choć sama używam
polskich oraz op. cit. i podobno też jest dobrze ;).

Tamże pisze się wtedy, jeśli cytujemy drugi raz pod rząd z tego samego dzieła,
po tamże dodajemy stronę, jeśli się zmieniła.

Tegoż/tejże podajemy, gdy drugi raz pod rząd podajemy dzieło tej samej osoby,
ale jest to tym razem inne dzieło ;).

Op. cit. podajemy po nazwisku autora, jeśli wcześniej cytowaliśmy jego dzieło i
to jest to samo dzieło, ale między tamtym a tym przypisem było coś jeszcze ;).

Jeśli gdzieś coś pokręciłam, proszę forumowiczów o poprawienie mnie :)

Wiedza o przypisach jest wiedzą ulotną ;)

[chycus]

Dodać można jeszcze przykładowo
"2000 rodzajów zastosowania młotka", red. Zdzisław Zetowski, Stara Wieś 2005;

Zdarza się tak na przykład w przypadkach wyborów tekstów, zbiorów listów,
słowników, leksykonów itp. W niektórych przypadkach trudno mówić o autorze. Np.
def. Młotka znaleziona w encyklopedii nie może mieć swojego autora. Albo gdy
jest wybór tekstów, gdzie jest wielu autorów, ale wykonawcą zestawienia jest
ktoś inny.
Albo w na przykład
"Historia idei politycznych. Wybór tekstów"; opr. Stanisław Filipowicz, Adam
Mielczarek, Krzysztow Pieliński, Maciej Tański; Warszawa 2002

W przypadkach gdy jest kilku autorów, osób opracowujących, redaktorów lepiej
stosować znaki interpunkcyjne w ten sposób.

Autor 1, Autor 2, Autor 3; "Tytuł"; Miasto data.
, , ; ; .

Pyza tym podkreślam że w całej pracy co do przypisów muszą być stosowane te same
nie zmienne zasady. Nawet jak są nie do końca poprawne.

[Gość: bar12341]

Ja znam zupelnie inna norme bibliograficzna (w Polsce sa ludzie, ktorzy sie tym
zajmuja:), podobno najnowsza.

J. (Jan) Kowalski: Tytul(kursywa).Miasto Rok, strona.
J. Kowalski: Tytul. W: Tytul2.red.Autor.Miasto Rok, strona.
J. Kowalski: Tytul. W:"Tutul CZasopisma". nr rok, strona.

Wydaje mi sie, ze trzeba byc konsekwentnym i tak naprawde niewazne, gdzie
wstawisz kropke, a gdzie przecinek.