Komunikacja XXI wieku

[Gość: GL]

Główna teza artykułu głosi, iż pojawia się zapotrzebowanie na
pracowników zdolnych do szybkiego przekwalifikowania się. Jeśli
tak, to dlaczego wciąż widzę w ogłoszeniach: 'wymagane minimum X
lat doświadczenia na stanowisku'... Wydaje mi się, iż postawiona
teza ma raczej charakter życzeniowy - rynek wciąż opiera się
na 'papierkach', i 'papierowym' doświadczeniu. Pracownik
(zwłaszcza młody - poniżej 5 lat stażu pracy w danej branży) ma
znikome szanse udowodnienia, iż posiada umiejętności które
umożliwią mu pracę na danym stanowisku nawet, jeśli wcześniej
takiego nie zajmował. Firmy wolą wydawać kolosalne pieniądze na
rekrutację (biura doradztwa, czy reklamy w gazetach), niż dać
szansę sprawdzenia się na okresie próbnym. To niestety praktyka
powszechna. Ponadto, w 99% przypadków pracodawca ma zawyżone
oczekiwania wobec kandydata - przykładem są oferty dla
informatyków - czytam w ofercie, iż wymagane jest wyże
wykształcenie kierunkowe, 5 lat doświadczenia w zawodzie
(oczywiście wiek poniżej 30 lat ;-), certyfikaty Microsoftu,
Novella, znajomość baz danych, programowania..... itd. itp...
dzwonię i co się okazuje ? spodziewany zakres obowiązków (i
wynagrodzenie!) na poziomie niższego personelu technicznego !.
Zakres prac akurat dla chłopaczka ze średnim wykształceniem
technicznym (niekoniecznie kierunkowym!) i kilkuletnim
doświadczeniem w pracy z komputerami.

Czy tak ma wyglądać nasze wkroczenie w XXI wiek ?. Hmmm....

[Gość: dp]

Zupelnie sie zgadzam z przedmowca.
Sam doswiadczylem na wlasnej skorze co znaczy szukanie pracy.
Pracowalem w jednej z malych rafinerii, ale coz jezeli czlowiek
jest pozbawiony nowych technologii, szkolen i innych tylko
pracuje na wydziale z technologia przedwojenna bez mozliwosci
zmienienia czegokolwiek. Wyjechalem za granice (Londyn)wrocilem
z doswiadczeniem w poszukiwaniu pracy, w samej pracy chociaz nie
w swoim zawodzie, z jezykiem angielskim itd. Szukam w Polsce
pracy od roku bez rezultatu wydajac pieniadze na znaczki, listy,
poczte elektroniczna, wyjazdy itd. i co moje oszczednosci sie
koncza a pracy nie ma. Pytam jak mozna podnosic swoje
kwalifikacje nie pracujac, utrzymujac rodzine, szukajac pracy ???
Czytam tylko roznego rodzaju wypowiedzi ludzi ktorzy prace maja
i powtarzaja jedno i to samo. Wskaznik odpowiedzi na moje listy
jest nastepujacy na 300 listow ok 40 w tym 3 na rozmowy
kwalifikacyjne z ktorych i tak nigdy nic nie wyszlo. Co mam
robic? Ucze sie wloskiego i kolejny raz opuszczam zone i dziecko
(4 lata po slubie a tylko 1,5 roku z zona, dziecko skonczylo 2
lata a ja nie bylem na zadnych urodzinach i widzialem go 8
miesiecy)robiac cokolwiek by znalezc prace. Jestem we Wloszech
na stazu bez zadnych umow bez gwarancji na prace, a gdy
powiadomilem "Urzad Pracy" ze musze wyjechac na szkolenie bez
mozliwosci zarabiania zostalem wykreslony z listy bezrobotnych
na wlasne zyczenie (innych opcji sie nie przewiduje). W ten
sposob wskaznik bezrobocia sztucznie sie obniza i mowi sie o
sukcesach. Mam wyzsze wyksztalcenie chemiczne, doswiadczenie
zawodowe, znam jezyk angielski, ucze sie wloskiego, kilka
kursow, dodatkowe umiejetnosci i co? W krajach zachodnich polowa
z tego wystarcza zeby godziwie zyc a w kraju bez znajomosci nic
nie mozna zrobic. Pozdrawiam wszystkich szukajacych pracy,
badzcie wytrwali i nie sluchajcie psychologow od Big Brother bo
oni pieprza ze nie umiemy sie znalezc w nowej rzeczywistosci
(nie umiemy szukac pracy - haha).
Dalej szukam pracy jesli ktos jest w stanie mi pomoc uprzejmie
prosze o kontakt: moj mail: [e-mail]

[Gość: dp]

Zapomnialem dodac ze w "Urzedach Pracy" to pracuja nie
wykwalifikowani biurokraci zakryci sterta papierow i zajadajacy
sledzie z puszki, robiacy sobie przerwe po przerwie i
obslugujacy nas z nieumytymi po tym "rytuale-sniadaniu" zebami i
rekami. Wystraszeni bezrobotni czekaja w kolejce do nikad, az
laskawie rozkrzyczana biurokratka z pretensjami przyjmie
nastepna ofiare.