Rzucic studia po 2 latach?

[ojciec_juraty]

Nie wiem co robić,mam mętlik w głowie.Zaczynam trzeci rok,ale tak naprawdę
nie cierpię tego,co studiuje.Teraz juz za póżno na zlożenie papierow na inny
kierunek.Musialbym czekać rok i w wieku 22 lat zacząc.Nie wiem co robić;
(Męcze sie,nie chce mi się uczyć tego,co m am na zajęciach.Nudzi mnie to.Ale
moze jednak warto sie przemeczyc, nawet gdy jest sie postrzeganym jako nieuk
przez psorow?Bo ja nie uczę sie zbytnio,bo mnie to nie interesuje.Ale
papierek jest ważny nie?Co będę robic po liceum...:(

[alex_koz]

oczywiscie ze rzucic. nie ma co marnowac zycia na studiowanie tego co Cie nie
interesuje.

[ojciec_juraty]

Jednak boje sie reakcji otoczenia.Rodzice bedą bardzo zli:(Wyjde na idiote:(I
tak się czuje, trzeba bylo rzucic po pierwszym semestrze,ale ze mnie niedorajda
zyciowy:(Nie chce mi się żyć przez to,co sobie narobilem:((

[ojciec_juraty]

I w zasadzie nie wiem,co chciałbym studiować.Jakiś humanistyczny kierunek,ale
nie mam pojęcia co:(

[Gość: exstudent UAM]

A co studiujesz? Musisz się zastanowić, czy będziesz w stanie przeczekać ten rok !

[ojciec_juraty]

Filologie polska

[coolermaster6]

Cześć! A nie ma teraz takiego podziału na licencjat a póżniej magisterskie, czy
Ty może masz jednolite? Jeżeli jest ten podział to szkoda tak
rzucić...przeczekaj ten rok, napisz prace. Jeżeli są to studia jednolite to też
wydaje mi się że szkoda. Może przeczekaj ten rok i przenieś się na zaoczne a
dziennie studiuj inny kierunek? A może mógłbyś studiować dwa kierunki? Zastanów
się.

[wd_07]

Witam, miałem podobną sytuację w tym roku co ty. Ja na szczęście już po roku zrozumiałem że ten kierunek nie jest dla mnie.

Oczywiście z rodzicami łatwo nie było ale ostatecznie zakończyło się kompromisem i dziekanką na pierwszym kierunku.
Rozmawiać, rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać. Wystrzegać się słów "rzucić", "zrezygnować" i "olać", zamieniając je na "spróbować czegoś innego", "zmienić", "przemyśleć jeszcze ten kierunek" itp.

Pamiętaj, że to nie jest kwestia tego czy ty w końcu na siłę i wbrew sobie skończysz te studia. Praktycznie całą swoją przyszłość, większość czasu spędzisz w pracy, która w dużej mierze (przynajmniej teoretycznie;) ) będzie się opierała na twoich studiach. Więc tak na prawdę nie ryzykujesz 2 lat a praktycznie resztę swojego życia spędzonego w pracy, której nie czujesz i nie lubisz.

Poza tym jeżeli w końcu skończysz to co zacząłeś to raczej wątpię, że po 17-18 latach nauki będzie ci się chciało ( i będziesz miał warunki materialne) na kolejne 3-5 lat nauki.

[Gość: AdiGital]

Skonczyc na sile ???!!!
A znacie to?: "Jak sobie pomysle jaki ze mnie inzynier to boje sie isc do dentysty"

[Gość: exstudent UAM]

Jeśli jeszcze nie wiesz co tak naprawdę chcesz robić, to nie rzucaj, bo możesz się
poczuć, że zostałeś całkiem na lodzie i będzie trudno Ci się pozbierać !

[Gość: k]

> Filologie polska

o kur! Gdybys chociaz studiowal cos co ma jakis praktyczny sens to bys poszedl
do pracy i przez ten rok zdobyl doswiadczenie i zarobil pieniadze. Z ciekawosci
sie spytam co popycha ludzi (nie bedacych dziecmi milionerow) do wyboru tego
typu - nie dajacych zadnych perpektyw na przyszlosc - studiow?

[Gość: Polonus]

>spytam co popycha ludzi (nie bedacych dziecmi milionerow) do wyboru tego
> typu - nie dajacych zadnych perpektyw na przyszlosc - studiow?
Moge ci odpowiedziec: na ogol to ludzi pcha glupota rodzicow. Tak bylo w moim
przypadku niewazne jakie studia aby syn mial dyplom.

[Gość: Chung]

> >spytam co popycha ludzi (nie bedacych dziecmi milionerow) do wyboru tego
> > typu - nie dajacych zadnych perpektyw na przyszlosc - studiow?
> Moge ci odpowiedziec: na ogol to ludzi pcha glupota rodzicow. Tak bylo w moim
> przypadku niewazne jakie studia aby syn mial dyplom.

Nie tylko! Uważam, że czasami (często!) jest tak, że dana osoba po L.O. (ew
technikum) nie zastanawia sie co będzie za 5 lat (Jak ja to często słysze!) jak
jest z pracą i czy można ją dostać! Patrzą oni jedynie na to, jak im się bedzie
studiowało i czy lubią to co studiują... wg mnie to niewystarczy...

Powinno się patrzeć, czy praca po danym kierunku będzie ciekawa, taka jak
chcemy!! a nie jakie są studia!! Studia trafja 5 lat (Czasem nawet do 10
potrawia dojść :p) ale i tak lepiej studiowac te 6-7 lat na ciezkim kierunku niz
5 lat przeleżeć do góry brzuchem na jakies filozofi albo innym badziewiu = armia
bezrobotnych

[anilah777]

uważasz filozofię za badziewie. A wyobrażasz sobie humanistę na studiach informatycznych? To dopiero byłby przykład męki i bzdurnego wyboru!

[carrnina]

Popieram.
Nie mówiąc już o tych, którzy rzeczywiście mają zamiar zostać nauczycielami
polskiego, prof. filozofii itd.

[Gość: bolesław lesbian]

"> Filologie polska

o kur! Gdybys chociaz studiowal cos co ma jakis praktyczny sens to bys poszedl
do pracy i przez ten rok zdobyl doswiadczenie i zarobil pieniadze. Z ciekawosci
sie spytam co popycha ludzi (nie bedacych dziecmi milionerow) do wyboru tego
typu - nie dajacych zadnych perpektyw na przyszlosc - studiow?"

weź se ziomuś przeczytaj jeszcze raz swój pościk i zapłacz gorzko nad sobą. żal mi takich, którzy uważają, że polonistyka jest nieprzyszłościowa.

[Gość: echtom]

Nie takie złe studia. Można uczyć polskiego, zajmować się redakcją i korektą
(książki, prasa). Oczywiście - trzeba to lubić. Moja koleżanka po filologii
polskiej, bez znajomości języków obcych, jest kierownikiem redakcji w dobrym
wydawnictwie. Ze zleceniami zarabia 4-5 tys. miesięcznie. Dla mnie filologia
polska była kierunkiem drugiego wyboru. Po roku chciałam się przenieść, ale
poznałam świetnych ludzi i było mi szkoda. Skandynawistykę wzięłam jako drugi
kierunek. Myślę, że w tym przypadku drugi kierunek po trzecim roku byłby
najlepszym rozwiązaniem - chyba że autor nie ma powołania do nauki, wtedy niech
lepiej zdobędzie zawód w policealnej.

[Gość: Zbigniew Kimono]

Rzuc jak najszybciej i dwa wyjscia:
1. Jesli wiesz co _naprawde_ chcesz studiowac to moze przyjmie cie jeszcze jakas
uczelnia - rekrutacje sa wyjatkowo dlugie w tym roku?
2. Jesli nie wiesz, to spakuj sie i spadaj na rok za granice (Londyn? Madryd?).
Zmienisz klimat, otoczenie, moze troche w dupe dostaniesz od zycia, na pewno sie
duzo nauczysz i moze zarobisz troche pieniedzy (wiec niezaleznosc od
rodzicow)... no i najwazniejsze - moze sie wreszcie dowiesz czego tak naprawde
chcesz?

Rzuc koniecznie, ja przemeczylem sie 5 lat na nielubianym kierunku i zaluje tego
czasu, bo moglem zrobic mnostwo innych rzeczy, a dyplom to sobie i tak moge
oprawic (chociaz uczelnia i kierunke bardzo dobre!

ZK (27 lat, mgr inz, University of Science and Technology, Cracow, Faculty of
Information Technology, Automatics, Electronics and Electrical Engineering).

[Gość: Polonus]

Dokladnie posluchaj sie ZK, wie co mowi, chociaz lekko to ci za granica nie
bedzie ale bedziesz wiedzal co chcesz od zycia i jak to osiagnac.

[Gość: kathi]

dokladnie, wyjazd za granice to najlepsze rozwiazanie, wiem bo sama tak
zrobilam, wybralam studia, po ktorych wiem, ze praca nie bedzie mnie
satysfakcjonowac- pedagogika, i zamiast ciagnac drugi rok wzielam dziekanke i
oto jestem we francji, jesli zmienie decyzje i bede chciala wrocic na studia,
to moge to zrobic bo calkiem ich nie rzucilam, a jesli decyzji nie zmienie to
wybiore inny kierunek- jeszcze tez nie wiem jaki, a moze zycie przyniesie mi
inna opcje- wtedy ja rozwaze, a teraz ucze sie jezyka, poznaje ludzi, widze jak
zyja ludzie w innych krajach, choc przyznam, ze nie jest latwo i ciagle szukam
swojej drogi, powodzenia!

[usmiecham_sie]

Popieram popieram popieram!
Ja tez meczylem sie na studiach (kierunek wybralem taki jak wybralem :-/, bo zewszad slyszalem, ze "po tym to na pewno bedzie praca", wiec skoro duzo rzeczy mnie interesowalo po szkole sredniej, to czemu by nie wybrac czegos technicznego???). Ech... czlowiek mlody, to glupi. ;-)
Teraz, tak jak u przedmowcy, dyplom mam schowany w szafie, a utrzymuje sie zupelnie z czego innego. Wiec po co bylo sie meczyc??? Drugi raz na pewno bym tego kierunku nie wybral.
Popieram przedmowce: wyjazd zagraniczny wiele daje. Mozna naprawde przemyslec sobie wiele waznych spraw, tyrajac gdzies za granica lub po prostu podrozujac i poznajac inna kulture, mentalnosc.

Poza tym czasem dobrze jest zrobic sobie przerwe i popatrzec na wszystko "z boku"... :-)

Pozdrawiam i zycze trafnej decyzji!

[Gość: Polonus]

Filologie ..polska??? To ty tam tylko chodzisz po to zeby psorki mialy podstawe
do brania comiesiecznej pensji, inaczej by musialy isc na wczesniejsza
emeryture. Ale z ciebie filantrop. Pomysl o sobie nie marnuj czasu. Rob cos co
sie bedzie cieszyc i zaowocuje dochodami. A napewno zmien kierunek.
Nie przejmuj sie co starzy powiedza nie studiujesz dla nich tylko dla siebie a
jak chca miec dyplom na polce to niech sobie go sami zrobia albo kupia na
bazarze.

[Gość: niedoszły filolg]

JA rzuciłem filologie polską po 3,5 i poszedłem na inne studia - nie żałuję. Ale
każda sytuacja jest inna - do niczego nie namawiam.

[Gość: exstudent UAM]

Ja przerwałem studia i jeszcze nie udało mi się wrócić. Poszukaj jakichś plusów
w samym fakcie studiowania i zastanów się co zrobisz za rok.

nie jest tak zle...

[badjuk]

Moj kumpel zaczynal na 'elektrotechnice', po pierwszym roku przeniósł sie na
'budownictwo', dotarl do drugiehgo roku, na którym jest juz trzy lata. to sie
nazywa wieczny student :)
A jesli chodzi o ciebie - zrezygnuj. Ludzie maja gorsze dylematy - np. tak jak
ja - zaczaolem studia które mnie interesowaly, ale życzliwość psorow nie
pozwolila mi ich skonczyc, widzialem co sie dzieje i po pierwszym roku
zrezygnowalem, ha!

[Gość: Tomek]

Zastanow sie dobrze !!!
Ja po roku studiowania wyjechalem do Anglii na dziekance. Myslalem , ze wroce (
4 dni temu byl ostatni dzien kiedy moglem to zrobic , ale ze dostalem jakies
pol roku temu prace w banku za niezle pienidze postanowilem zostac.
I chyba zaluje :(... studiowalem ekonomie i tez mnie w to w ogole nie
interesowalo bo 5 lat gralem w teatrze. Myslalem, ze nie bede tesknic za
uczelnia i snobami ( bo studia prywatne) a jednak tesknie i byc moze gdyby byl
teraz lipiec albo sierpien to bym jeszcze wrocil. Z drugiej strony co mi da ten
papaierek teraz z doswiadzeniem w miedzynarodowym banku inwestycyjnym mam
wieksze szanse na dobra prace tutaj i niz ktos po studiach bez dosiwdczenia. A
studia nie zajac nie uciekna. Jako , ze podstwawoke rozpoczalem w Niemczech a
skonczylem w Polsce zdawalem jako 17-latek ( urodzony jestem w lipcu ) i teraz
mam 20lat. To tylko dwa lata mniej od Ciebie. Zawsze jest czas na nauke. :)
Nie mysl o tym co ktos inny bedzie myslal TO TWOJE ZYCIE !!!!!!
POWODZENIA I MADREJ DECYZJI :)

[anilah777]

Rzeczywiście niedorajda jesteś, to widac, jesli kierujesz sie opinia rodziców mając dowód osobisty w kieszeni. A nie możesz zmienic kierunku na cos pokrewnego, tak, zeby nie zaczynać od początku. Albo zacznij drugi kierunek-przynajmniej na jednym nie będziesz uznawany za nieuka.

[Gość: exstudent UAM]

. . . a fajne masz towarzystwo na tych studiach? Może skup się na tym; imprezy,
dziewczyny ;) . . . na studiach to jest przecież najważniejsze ! a później cos
wymyslisz.

[Gość: obibok]

trzeba było odpuścić po pierwszym semestrze;).... no ale w tej chwili jak cie
nie wywalili to studiuj dalej- zrob tego licencjata. Przynajmniej papier
będziesz miał. A jak cie inne kierunki ciągną to rob drugi zaocznie... moze
jeszcze sie gdzies wbijesz.

[alienxxx]

rzuc i zacznij studiowac kierunek ktory cie interesuje

[Gość: obibok]

teraz nie da rady już na żadne dzienne a z tego co widze to tutaj mamy studenta
ze stara matura, do ktorej uczelnie teraz roznie podchodza i na dobry kierunek
na dobrej uczelni moze byc ciezkawo sie dostac

[Gość: dddd]

Co wy pieprzycie! Zacznij nowe studia. Wcale nie jest za późno. Po co się uczyć
jak cię to wku..a! Ja zaczełem teraz i mam 22 lata, stara matura.

[Gość: gulka]

Nie rzucaj! jeszcze rok przecierpisz jak 2 lata dales rady zwlaszcza ze masz
niesprecyzowane zainteresowania , ja tez bede drugi rok studiowac cos co niezbyt
lubie ale tak naprawde to kazdy kierunek jest nudny!wszystko co cie interesuje
to jak to masz na studiach to jaest jakies dziwne i za duzo tego.zainteresowania
mozna rozwijac poza uczelnia.kazda naudka moze byc ciekawa , jak i kazda nudna
zalezy od nastawienia.tylko mnie nie potepiajcie zbyt:)

[Gość: wuj_truj]

MOże zacznij równolegle drugie studia, kiedy już zdecydujesz, co chciałbyś
studiować i co Cię interesuje (lol). Po roku będziesz mógł zostawić
którekolwiek, a może ciągnąć dalej obydwa kierunki, w żadnym wypadku nie
zostaniesz na lodzie.
Możesz też zdać się na los i po prostu nie uczyć się, jeśli uda ci się przejść
egzaminy, super, jeśli nie, trudno. Szkoda czasu na naukę czegoś, czego uczyć
się nie chcesz. Swoją drogą, jaka ta młodzież dzisiaj rozmemłana,
niezdecydowana.
Aha, ja rzuciłam studia po 1,5 roku i zaliczonej ładnie sesji, teraz studiuję
co innego i jestem zadowolona.

[Gość: Tawananna*]

Jeśli masz układ 3+2, dociągnij do licencjatu (i tak w tym roku już nic więcej
nie zrobisz), a w międzyczasie przygotowuj się do wstępnych i od następnego roku
- drugi kierunek. To, ile masz lat w momencie rozpoczęcia go, jest zupełnie
nieistotne - 22 lata to świetny moment.

Jeśli nie masz 3+2, możesz wziąć pod uwagę jednak dociągnięcie do końca studiów
- u mnie na 4 i 5 roku filologii polskiej, jeśli nie wybierasz żadnej
specjalności, to nie licząc seminarium mgr masz tylko 3 przedmioty (przez 2
lata!!!). Do tego dochodzą fakultety, ale tych dwukierunkowcy nie muszą robić -
więc w takiej sytuacji kończysz spokojnie 3 rok, bierzesz nowy kierunek, a
nielubianą filologię polską dociągasz "po godzinach" do końca.

Na pewno warto studiować coś, co się lubi - i jeśli wiesz, co to jest, nie bój
się nawet najbardziej trudnych decyzji. Jeśli uznasz, że najlepiej rzucić studia
- to zrób to i zdawaj na Twój wymarzony kierunek.

Jedyne, do czego nie można dopuścić, to zostanie z samą maturą, bez żadnych
studiów. Ale masz dopiero 21 lat i jeszcze duuużo czasu.

[Gość: bungo24]

Rzuć w cholerę. Ja bylem w identycznej sytuacji, a dobrnąłem do 4 roku. Teraz
żałuję, że zostawiłem je tak późno, a nie, że ich nie skończyłem. Studia w miarę
upływu czasu wcale nie stają się łatwiejsze i jeśli masz już teraz takie
podejście, masz małe szanse je skończyć.

[Gość: uaaa]

czyli skończyłeś 3 i po trzecim rzuciłeś? ze mną było podobnie<lol> pozdrawiam

TAK!

[Gość: olka]

A ja rzuciłam po 5 latach. Pozdawałam wszystkie egzaminy ale nie chciało mi się
pisać pracy dyplomowej więc to olałam.

[Gość: YaBasta]

a mowi sie, ze w Polsce ludzie nie szanuja cudzej pracy, a problem jak widac jest glebszy ludzie nie szanuja nawet wlasnej pracy.

[Gość: kicha]

Nie rzucaj! Przemecz sie jeszcze te dwa semestry i dopiero wtedy pomyslisz nad
czyms nowym. Co innego, gdybys juz wiedzial, jaki kierunek Cie interesuje...

[aagnes]

Wg mnie powinienes to pociągnąc, jak sam zauwazyles na dzien dzisiejszy juz
klamka na ten rok zapadła. Studiuj sobie na pol gwizdka,nie musisz przeciez
siedziec w pierwszym rzedzie na wykladzie i spijac kazde slowo z ust
prowadzacego :-) w miedzyczasie zajmij sie imprezowaniem (rany, co za super
wiek, az mnie scisnelo w dolku, ze to juz minelo), a w przerwach zastanow sie
co NAPRAWDE jest w stanie Cie zainteresowac. byc moze za rok stwierdzisz, ze
nie jest tak tragicznie i poniewaz blizej niz dalej, zostaniesz - ale wątpie
szczerze.
pozdrawiam i nie podejmuj pochopnych decyzji

ps. porzucilam filologie polska po I roku i zle zrobilam, teraz to wiem, a
wtedy wydawalo mi sie, ze jest to madra decyzja, tiaaa

Sztuczny problem.

[ppo]

>Nie wiem co robić;
> (Męcze sie,nie chce mi się uczyć tego,co m am na zajęciach.Nudzi mnie to.

Sam już sobie odpowiedziałeś. Jesli byłes na tyle inteligentny, żeby
prześligznąć się przez 2 lata studiów nie ucząc się, to poradzisz sobie i z tym
problemem.

>.Ale
> moze jednak warto sie przemeczyc, nawet gdy jest sie postrzeganym jako nieuk
> przez psorow?

Jesli teraz postrzegają cię jako nieuka, to raczej nie dadzą ci skończyć tych
studiów.

>Ale papierek jest ważny nie?

Nie. Papierek nie jest ważny. Ważna jest wiedza i umiejętności. Z samym
papierkiem będziesz odbierał telefony za 1200 brutto.

>Co będę robic po liceum...:(

To samo co po studiach, które cię nie interesują (czyli nie jesteś dobry w
danej specjalności). Daj sobie spokój z tymi studiami. Nie każdy musi być
magistrem. Ty najwyraźniej się do tego nie nadajesz. Lepiej rozejrzyj się za
jakąś pracą po maturze. Wbrew pozorom można urządzić się lepiej niż po
studiach. Ale trzeba COŚ potrafić, a nie wierzyć ślepo w magię papierka.
Studiowanie jest dla pasjonatów, a nie dla karierowiczów. Żeby zarabiać
pieniądze (prawdziwe) trzeba mieć wrodzony talent rozwijany od dzieciństwa, a
nie "wymęczony" dyplomik. Powodzenia- przyda ci się.

Oczywiscie ze rzucic

[Gość: Pit]

Ja wybralem swoje studia NAPRAWDE SWIADOMIE w wieku 17 lat...

Podobal mi sie kierunek, podobalo mi sie samo studiowanie, a po studiach
podobala mi sie moja praca...

Po 12 latach bylem "u szczytu kariery" i nagle praca zaczela mnie nudzic..
stala sie rutyna...

Nie ma nic gorszego niz wstawanie z rana z mysla o kolejnym "nudnym dniu w
biurze"

W wieku 36 lat mialem problem chyba znaczniej powazniejszy niz Twoj - Zaczynac
WSZYSTKO od nowa ???

Jednak to nie byl problem to byl PRZYMUS (gdybym tego niezrobil zostalbym
zgorzknialym zgredem...)

Wiec przebranzowilem sie konkretnie i teraz radosnie sobie klikam z
Londonskiego City

Powodzenia...

[franekxy]

no to gratuluję, ale chyba jesteś z tych bardziej rzutkich:)
pzdr.

[nessie-jp]

Rzuć. Ja swoje rzuciłam po czwartym roku. Trafiła się doskonała praca, studia
wyczerpały moje potrzeby poznawania nowych informacji ze studiowanego zakresu i
stały się debilnym "zaliczaniem" i zbieraniem punktów.

Ewentualnie możesz się przemęczyć i zaliczyć licencjata, a potem pójść na
uzupełniające magisterskie na inny kierunek. Jeżeli w ogóle idea studiowania cię
jeszcze pociąga.

[Gość: Maestro]

mam prawie to samo...ale zaczałem dopiero co studiowac, nie dostałem sie na
wymarzony kierunek na SGGW i coz trzeba było isc gdzies indziej. Wybrałem taki
kierunek ze juz po zjazdach mnie meczy. Nie wiem co mam robic ?1 zeby była
jeszcze ta robota to rzucił bym to w piz..!

[Gość: hiha]

a ja wziełam 2 kierunek i po tygodniu go rzucam...ale to ze wzgledu na moje
problemy zdrowotne nie dam rady ciagnac 2 kierunkow na raz;-/...a zapowiadało
sie tak pięknie...

[katia16]

Radzę Tobie nie rzucać pochopnie studiów. To co się zaczyna należy skończyć,
chyba że masz pomysł na życie, jesteś uzdolniony w danym kierunku. Sądzę, że w
przyszłości filologia polska pomoże Ci w życiu - jeżeli nie w życiu zawodowym,
to w ogólnym wykształceniu, będziesz postrzegany jako humanista. Ale koniecznie
w przyszłym roku zdawaj na inny kierunek studiów, który da Ci na "chleb". A z
tego nie rezygnuj, nawet jeżeli zakończysz na trójkach. Po prostu będzie więcej
wiedział.

[Gość: Myka]

Moja rada: nie rob tego jesli jestes na licencjacie. W koncu szkoda zmarnowac
te dwa lata zycia. Przemecz sie, chyba ze jestes gotowy stawic czola brutalnej
rzeczywistosci;) Pociesze cie, ze nie jestes jedynym, który ma takie problemy.
Ja zaliczam ten rok i przenosze sie na zaoczne. Dokoncze je sobie spokojnie, a w
miedzyczasie bede pracowala.
Zastanow sie powaznie czy nie dasz rady jeszcze rok pociagnac. Powodzenia i
zycze ci, zebys nigdy nie zalowal decyzji jaka podejmiesz:)

[Gość: gosc]

Nie jestes pierwszym, ktory podjal nieprzemyslana decyzje. Ja w twoim wieku
rozpoczynalam pierwszy rok studiow na uniwersytecie, ale wczesniej ukonczylam
studium. Nie mialam problemow z praca, ale tak jak ty studia nie dawaly mi
satysfakcji. Final byl taki, ze przerwalam je. Mnie zostalo tylko trzy egzaminy
i obrona pracy magisterskiej (czesc praktyczna mialam juz wykonana). Szczeze
zaluje tego. Ale ciesze sie, bo nie mialam ochoty pracowac w tym kierunku. Sam
juz zdajesz sobie sprawe, ze w dzisiejszych czasach warto miec papierek. Ja tez
wiem o tym. Sama wrocilam na studia. Zaczelam od zera. Zaden z poprzednich
egzaminow nie zostal mi uznany. Wlasciwie to ja nie ubiegalam sie o to. Dzis
jestem o krok od licencjatu. I choc teraz studiuje to co mi sie podoba, to
wcale nie jest mi latwo. Ale glowa do gory. Masz tylko 22 lata. A ja bym mogla
byc twoja mama. Ze szczerego serca zycze ci zmienic kierunek, ale nie rzucac
studiow calkowicie.
Powodzenia.

[ojciec_juraty]

Czesc.Dziekuje Wam bardzo za te wszystkie rady.Postanowilem jakos pociagnac te
studia, moze uda mi sie je skonczyc.A to dlatego, ze sa to jednolite
magisterskie:( Strasznie zaluje,ze po 3 roku nie bede mogl zrobic licencjata,
gdyz wtedy nie byloby problemu.Mialbym juz wyzsze wyksztalcenie i mozliwosci
zdobycia jakiejs pracy. Za rok mam zamiar zdawac na drugi kierunek, myslalem o
kulturoznawstwie, co o tym myslicie?Wydaje mi sie,ze ten kierunek jest o wiele
ciekawszy od f.polskiej,bo zakres materialu jest obszerniejszy i bardziej
zroznicowany.Jaki ja bylem glupi myslac,ze skoro lubie jezyk polski to i
polubie filologie polska:(Zrazilem sie strasznie

[ojciec_juraty]

Mam doly,gdy mysle o studiach:(Ale boje sie je rzucic,boje sie tej presji
spolecznej,rodzicow i znajomych,ktorzy studiuja.

[gloomy2]

moja rada: nie rzucaj!!!
wrocic moze byc ciezko...
a skoro interesujesz sie kulturoznawstwem to moze zrob specjalizacje w tym
kierunku (choc nie moja dzialka,wiec sie za bardzo nie orientuje,czy takie
sa,ale chyba mi sie kiedys obilo o uszy,ze tak;)
nie poddawaj sie!trzymam kciuki

[just1life]

Mialam to samo po drugim roku, filologia rosyjska zreszta. Tez myslalam, ze jak
lubie rosyjski, to studia beda super, a zalapalam totalna depreche na drugim
roku. Ogolnie dolujace studia (wczesniej uwielbialam Dostojewskiego, a po tych
wszystkich analizach, interpretacjach znienawidzilam literature XIXw), brak
fajnego towarzystwa na roku, wszystko sie zlozylo na to, ze chcialam
zrezygnowac. Egzamin poprawkowy zdalam dzieki pomocy wykladowcy, po ktorym bym
sie tego nigdy nie spodziewala. Chyba gdyby nie ta pomoc to bym zrezygnowala.
Na trzecim roku doszla do nas nowa dziewczyna, z ktora sie zaprzyjaznilam i
przyjaznimy sie do dzis, przezylysmy super chwile na uniwerku. Skonczylo sie na
tym, ze studia skonczylam, seminarium wybralam u tego wlasnie wykladowcy, prace
napisalam na piec. Teraz z rosyjskim nie mam nic wspolnego, ale nie zaluje i
wiem,ze jakis aniol nade mna czuwal. Moze tez cos sprawi, ze zmienisz swoje
nastawienie do studiow;-)

[Gość: PAOLA]

Pisałam już gdzieś wyżej radząc ci zrobienie licencjatu, ale doczytałam, że są
to studia jednolite... Powiem ci tak - jeśli zupełnie nie masz serca do tych
studiów - nie ma co dalej się zadręczać tym co powiedzą inni (w tym rodzina).
Wyobrażam sobie, jaką odczuwasz presję , jednak musisz jakoś temu stawić czoła,
bo jednak konsekwencje błędnej decyzji poniesiesz ty, a nie rodzina czy inni. A
może spróbuj na początek pogodzić dwa fakultety? Na początku może się to wydać
karkołomne, ale znam wiele osób, które tak zrobiły i udało się. znajdź
kierunek, który CIEBIE interesuje (sądzę, że już wiesz mniej więcej, co by to
miało być) i oswój go - zorientuj się, ile jest zajęć, jakie - część zajęć może
zostać "przepisana" - tzn. prowadzący uznają ci zajęcia z twojego macierzystego
kierunku. Jak zaczniejsz drugi kierunek - wszystko się wyklaruje - nabierzesz
pewności co dalej. Teraz, w połowie studiów to najlepszy moment, żeby
spróbować - w końcu z tego drugiego kierunku możesz zrobić licencjat, a
magisterkę sobie darować, albo zrobić ją wogóle później, a równoczesnie
skończyć tamte pierwsze studia w pełnym wymiarze... Wszystko da sięzrobić, nie
wycofuj się pod presją - niem musisz z nikim walczyć, powoli realizuj to, co
chcesz... pozdrawiam cię serdecznie

[Gość: PAOLA]

I jeszcze jedno - to, że zaczniesz innym kierunke nie świadczy o tym, że jesteś
chwiejny i nie wiesz czego chcesz - oznacza, że myślisz i szukasz swojej drogi
w życiu - a to ci się chwali. jeszcze raz cię pozdrawiam

[bezzasadnie]

1. koniecznie zacznij drugi kierunek, ale teraz wybierz rozsądnie. część ocen na
pewno ci przepiszą z polonistyki, więc będziesz mógł skupić się na
najciekawszych zajęciach. zresztą, już teraz możesz pochodzić po ciekawych
(potencjalnie) kierunkach, typu socjologia, filozofia, kulturoznawstwo,
etnologia i posłuchać, co mówią ludzie i jakie są tam zajęcia.

2. a może ci się odmieni? na moich studiach przez pierwsze dwa lata były
koszmarnie - dla mnie - nudne zajęcia, sama teoria i historia. na trzecim roku
sami wybieraliśmy sobie fakultety i... trafiło mnie! teraz piszę doktorat w tym
instytucie, jakby mi to ktoś pięć lat temu powiedział, stukałabym się w czoło;).

powodzenia! (aha i cokolwiek zadecydujesz - pamiętaj, że to twoje życie i tylko
twoje)

[Gość: erwinnnn]

hehe nie rzucaj człowieku, ja studiuje jusz :) 5 lat a jestem jedną nogą na 4
roku, dzisiaj przedłużyłem sesje. Gdzie Ci sie spieszy? Jak najdłużej zachowaj
status studenta i korzystaj ze wszystkich przywilejów jakie daje studiowanie
(imprezy za free w większosci klubów,zniżki na mpk..) Wykształcenie to sprawa
mniejszej wagi. Potraktuj studia jak prace jeśli tak Ci do niej śpieszno. Albo
zdobądź uprawnienia na wózki widłowe, wyjedź za granice i nie zawracaj
gitary! :-)

[Gość: Sonia]

ja rzuciłam turystykę po semestrze i cały semestr siedziałm w chacie bo nie
znalazłam roboty, teraz studiuje pedagogike i nie żałuję:)

studiuj jesli chcesz...

[Gość: kasiopeja]

moi znajomi zaczynaja w nieskonczonosc jakies filozofie, socjologie, inni nawet
po bardzo nieciekawym kierunku znajduja fajna prace, wiec nie ma reguly, sa
tylko ludzie i ich osobowosci.Czasem dobrze jest zrobic sobie gap-year, by
zdobyc bezcenne doswiadczenia o sobie samym:)
powodzenia

www.kasiopeja.blox.pl

[Gość: erwinnnn]

hehe ja też studiuje pedagogike. Polecam zwłaszcza jeśli nie wiesz co chcesz
robić w zyciu.

skończ 3 rok, zrób licencjat...

[Gość: niewazne]

a potem idź na uzupełniające mgr z tego, co lubisz :)

[marionaud]

ja się dołączam,licencjat potem magisterka na innym kierunku,powodzenia,to
tylko rok☺

Jesli nie mozna licencjatu to moze zrezygnuj

[Gość: J.]

"Polecam pedagogike, jak nie wiesz co chcesz robic w zyciu" - ludzie, i to maja
byc rady???!

Ojciec_j.

Poczekaj jeszcze chociaz semestr, moze jakis nowy przedmiot Cie zainteresuje?
A jesli NAPRAWDE strasznie sie meczysz, to rzuc to w cztery diably. Ja pierwszy
rok studiowalam slawistyke na UW (tez pod polonistyka) i ucieklam stamtad gdzie
pieprz rosnie. Zly program, skrzywieni wykladowcy, rozwalony plan zajec itd itp.
Zmienilam studia na takie, ktore mnie naprawde interesuje (etnologia), ale teraz
- gdy BARDZO powoli dociagam do obrony licencjatu - tez czuje zmeczenie materia
i mysle, ze na magisterskie (niestety za rok) pojde na inny kierunek, jesli w
ogole.

Moim zdaniem kulturoznawstwo nie bez powodu jest pod polonistyka (krolowa
nudnych kierunkow), ale znam ludzi, ktorzy to studiuja i sobie chwala. Wiele
zalezy tez od uczelni.

Zanim zmienisz studia, zobacz jaki jest program na tych drugich. Zreszta, masz
teraz rok na to, zeby pochodzic na rozne wyklady (czy nawet cwiczenia) do
roznych Instytutow i mozesz sam sprawdzic, co Cie zainteresuje. Nie zmuszaj sie
do studiowania czegos, co Cie nudzi, bo bedzie Ci trudno dociagnac do
magisterki, a jesli zrezygnujesz na czwartym roku, to stracisz mnostwo czasu, a
dyplomu i tak nie bedzie...

A moze zamiast roku przerwy jakies roczne studium? Fotografia czy cos?

[Gość: paola]

Skończ licencjat, ale nie brnij dalej w kierunek, który cię nie interesuje.
Potem będziesz zmuszony podjąć pracę w takim właśnie kierunku,a ltego nie
chcesz. Szkoda życia. Licencjat zrób, bo to już niedaleko i może ci się
przydać - chćby dla samego papierka. A teraz rozglądaj się za inną drogą -
Twoją. pozdrawiam.

[Gość: J.]

Ekhmm, autor tematu napisal:

"sa to jednolite magisterskie"

radzicie komus, a nawet nie czytacie tego, co pisze...

[dres23]

Rzucilem pierwsze studia (prawo) po 1 semestrze - atmosfera mi nie pasowala.
Rzucilem drugie studia (SGH) po 2 semestrach - nudno i trudna matma.
Prawie (bo jeszcze nie napisalem pracy) skonczylem trzecie studia (stosowane
nauki spoleczne) - jestem po 5. roku. Niczego nie zaluje. Gdybym sie cofnal do
99 roku, zrobilbym to samo. Dalo mi to troche szersza perspektywe, troche
wieksze obycie w roznych dziedzinach i tzw. zyciu studenckim. Wazne tez, ze
pare przedmiotow (np. prawoznawstwo) zaliczono mi na obecnych studiach.
Tez mialem mala walke ze starymi (bo tamte studia byly platne i to mocno
platne...), ale juz jest luz.
Rzucaj chlopaku i sie nie spiesz. Ja trafilem na zajebiste studia i 5 lat
zlecialo mi szybciej niz 2 semestry na SGH. Po prostu trzeba utrafic...
A w ogole uwazam, ze u nas tak jak w niektorych krajach anglosaskich powinien
byc gap year - rok po szkole sredniej, zeby sie obijac, gdzies pojechac i
przemyslec wszystko. Czlowiek 19-letni jeszcze wiele nie wie o zyciu. Take it
easy!

[Gość: bobotov]

Ja rzucilelm studia po 4-latach , bo zdalem sobie sprawe ze stracilem 4 lata. Zaczynam wlasnie pierwszy semestr w wieku 24 lat na kierunku ktory mnie "wreszcie"interesuje i wcale nie zaluje, wreszcie zaczynam studiowac. Studiowac to nie znaczy zdobyc papier , czy wpis do indeksu . To sprawy drugorzedne, najwazniejsze to spelniac sie w tym co sie robi , i robic to z pasja - to jest najwiekszy motor napedowy. Wszytko inne przyjdzie samo. p.s. powinno:)

[flower1984]

uwazam ze powinienes rzucic studia jesli czujesz, ze to nie to. Ja rzucilem po
1 semestrze marketing i zarzadzanie. Sam teraz studiuje prawo zaocznie(na ktore
zarabiam pracuja w wakacje za granica) teraz dostalem sie na 1 rok filozofii i
juz widze roznice na obku kierunach. Na filozofii nie ma udawania, ze ejst sie
kims lepszym od innych bo studiuje sie prawo. Pewnie wybrales ten kierunek bo
mowiono Ci, ze jest po nil latwiej o prace, neistety to mit. Zyj tak jak Ty
chcesz, a nie jak inni zyja bo to tylko powielanie.