Jakie objawy?

[przedwczorajsza]

Moja 3letnia coreczka ma takie objawy: podczas histerii trwających czasem 2
godziny nie reaguje na zadne bodzce w sposob pozytywny, powtarza w kolko
jedno slowo przez 15 minut, np idz sobie, idz sobie, idz sobie... lub
nie "kocham cie", a juz po uspokojeniu sie nie pamieta tego. Dostaje
strasznego slinotoku, czasem (co najbardzij mnie przeraza) drapie sie po
ciele i wyrywa sobie wlosy (lub mi, wszystko jej jedno); szczypie. A podczas
snu coraz czesciej zgrzyta zebami. Podczas dnia trudniej wytraca sie z
rownowagi niz wieczorem, ale zawsze potrzebuje byle pretekst. I jeszcze
nieustannie wszystko rusza, sciaga, wylewa. Ma rowniez problemy z
koncentracja. No a pogarsza ten stan jeszcze cecha charakteru - upor. Nie
wiem czy to swiadczy o nadpobudliwosci i o jakim stadium, czy tez moze to
jakas inna przypadlosc neurologiczna? w kazdym razie zyje sie ciezko
(wychowuje ja sama, co moze jest przyczyna?).

[halina.kantor]

Jest duże prawdopodobieństwo, że to ADHD, ale jeśli chodzi o to zgrzytanie
zębami, to zrób kilkakrotnie badanie kału na pasożyty, jeden raz najczęściej nie
wychodzą, a pasożyty mogą powodować nadpobudliwość i inne powikłania, dawaj jej
do jedzenia dużo czosnku i kwaśnych rzeczy np kiszona kapusta, kiszone ogórki,
one pomagają pozbyć się pasożytów, dopiero po przebadaniu pasożytów postaraj się
o skierowanie do neurologa dziecięcego, a później spróbuj znaleść dobrego
psychiatrę dziecięcego, nie będzie to łatwe, ale może pomogą Ci z małą.

[przedwczorajsza]

Bardzo dziekuje za odpowiedz.

Oczywiscie zrobie badanie na pasozyty, natomiast zauwazylam taka prawidlowosc,
ktora byc moze nie jest wcale z tym zwiazana. Otoz corka zgrzyta zebami tylko
podczas snu i w zasadzie tylko wtedy, gdy wczesniej miala atak takiej histerii.
Gdy jakims cudem uda sie ja uspac bez awantury, wtedy jest spokojniejsza i tego
raczej nie robi.

Chcialam jeszcze zapytac, czy jest bledem, ze mimo iz corka ma 3 lata, wciaz
spi ze mna w lozku. Moze to wplywa na jej ekspresyjne zachowanie lub ogranicza
wyksztalcenie u niej samodzielnosci?

Czy powinnam wymagac, aby sama sie ubierala? I czy powinnam jej pozwalac np.
wybierac ubranie, ktore ma zalozyc?

z gory dziekuje za odpowiedz. Ana.

[halina.kantor]

podejżewam, że dla niektórych psychologów to będzie problem, mój syn ma już
skończone 5 lat i śpi z nami w łóżku, a starszy spał ze mną do 8 roku, a później
do 11 z tatą. Ja uważam, że dziecko samo dorośnie do tego, że chce spac samo.

[hankam]

Nie przejmuj sie spaniem w lozku. Znam kilka samotnych mam (sama tez jestem
samotna) i WSZYSTKIE spia ze swoimi dziecmi. Tylko moje dziecko jest
nadpobudliwe.

[pelaga]

Moje dziecko "od zawsze" ma swoj pokoj i spalo samo. Z zasypianiem nie milo
zadnego problemu. Syn jest nadpobudliwy, teraz ma 8 lat. Od okolo pol roku
zapragnal spac ze mna w lozku. Nie zabraniam mu, a nasza pani psycholog nie
twierdzi, ze to problem. Jak mu sie znudzi to wroci do siebie do lozka i juz
A ubrania mu szykuje wieczorem, tylko czasem, jak mu cos nie pasuje (np. nmie
lubi dzinsow), to ubiera sie inaczej niz ja chcialam, co oczywiscie wkurza mnie
strasznie, ale nie mam nad tym kontroli, bo ubiera sie jak ja juz jestem w
pracy, a moja mama mu na to pozwala (( Rezultat jest taki, ze czasem choc sa
mrozy jego spodnie sa za lekkie ((
Pozdrawiam

[gosik1980]

mi psycholog powiedział, że mój 1,5 roczny syn powinien spać już sam, bo wg
niego to lepiej wpłynie na kontakty dziecka z ojcem a ja będę trochę odciążona.
spanie z mamą wg psychologa może zbyt mocno wpływać na więź z matką, ale w
sensie takim, że może być taka sytuacja, że dziecko niechętnie będzie chciało
zostawać na dłużej z tatą. ale to też zależy od dziecka. nie można tego
uogólniać. dzieci mojej cioci spały bardzo długo z mamą i niestety skończyło
się tak, że świata poza nią nie widzą i są ciężkie awantury, by dały mamie choć
na chwilę spokój. wszędzie jest mama i mama i nikt więcej. ja też uważam, że
dzieci powinny być uczone od małego samodzielności a czasem oczywiście mogą
spać z mamą, ale nie powinno to być nieustanne spanie z mamą. ale powtarzam, że
to wszystko zależy od dziecka indywidualnie. niektóre dzieci zbyt się od tego
uzależniają i w każdej sytuacji widzą tylko osobę mamy a tata odstawiany jest
na plan dalszy. myślę, że dobre relacje z ojcem są naprawdę równie ważne jak z
matką i ojcowie też zasługują na to, by ich pociechy nie uciekały stale do
mamy. takie jest moje osobiste zdanie.
cześć

[przedwczorajsza]

do gosik1980:

piszesz wciaz o problemie uzaleznienia od mamy i o spadku jakosci wiezi dziecka
z tata. Ale co dzieje sie wg Ciebie w umysle dziecka, ktore spi z matka, ale
nie mieszkajac z ojcem, widuje go raz na 1-2 miesiace? Czy to wowczas ma w
ogole znaczenie?

Zastanawiam sie na taka rzecza: samotna matka, np taka jak ja, jest jedynym
opiekunem dziecka na stale. Gdy pojawia sie ojciec (nasz mieszka w innym
miescie, wiec mniej wiecej co miesiac), przez caly czas poswieca dziecku uwage,
przynosi prezenty, slodycze, czego ja na codzien przeciez nie robie. Sila
rzeczy tata automatycznie staje sie "lepszym" rodzicem, ktory na wszystko
pozwala, nie krzyczy, nie zabrania, jak to czasem zdarza sie matce.

Moze wiec takie spanie z dzieckiem w tym wypadku wzmocni wiez dziecka z matka?
Bo dla mamy trzylatka idealizowanie dojezdzajacego taty przez dziecko to
jeszcze nie problem, ale juz dla 4-5 latka chyba coraz wiekszy, prawda?

pozdrawiam