35 zalet dziecka z ADHD

[a444]

Co o tym sądzicie? Ja przy niektórych się uśmiecham i najchętniej
postawiłabym przy nich wielki znak zapytania.
Może macie inne refleksje?

Pozdrawiam

Zapomniałam o najważniejszym!

[a444]

35 zalet dzieci z ADHD

Mają mnóstwo energii
Próbują nowych rzeczy, ryzykują
Są gotowe do rozmowy, do długiej rozmowy
Dobrze dogadują się z dorosłymi
Potrafią robić wiele rzeczy naraz
Są inteligentne - wiele utalentowanych osób miało ADHD
Potrzebują mniej snu.
Mają wspaniałe poczucie humoru
Bardzo dobrze opiekują się młodszymi dziećmi
Są spontaniczne
Dostrzegają szczegóły, których inni nie dostrzegają
Rozumieją jak to jest, gdy ktoś dokucza lub ma problemy – rozumieją inne dzieci
Potrafią myśleć niekonwencjonalnie
Chętnie pomagają innym
Są radosne i entuzjastyczne
Są obdarzone wielką wyobraźnią
Są komunikatywne
Są wrażliwe i towarzyskie
Chętnie zawiera przyjaźnie
Mają wspaniałą pamięć
Są odważne
Są towarzyskie
Są czarujące
Są ciepłe i czułe
Są troskliwe
Są dociekliwe
Szybko wybaczają
Są szczere
Nigdy się nie nudzą
Potrafią wczuć się w sytuację innych
Intuicyjnie robią wiele rzeczy
Są chętne do zabawy
Są uczciwe
Są optymistyczne
Są ciekawe świata

[halina.kantor]

Mnie się te zalety bardzo podobają, zmieniają stereotypowe spojrzenie na ADHD,
przeciez oni wszyscy tacy są, a że nam dorosłym sprawiają więcej problemów, to
tylko dlatego, że poświęcamy im zbyt mało czasu, nie mamy ochoty na długie
rozmowy, boimy się o nich gdy ryzykują, męczą nas swoją niespożytą energią,
łapią nas za słówka, wiele rzeczy zaczynają i nie potrafią skończyć bez naszej
pomocy, za wcześnie wstają , gdy my chcemy jeszcze pospać itp. itd.

[ilelito]

Niektóre faktycznie są naciągane, bo o każdym dziecku możemy powiedzieć, że
jest bardzo energiczne, pomysłowe, czy inteligentne. Ale coś w tym musi być i
spróbuję to udowodnić. Oto co wydumałam w ramach wspomnianego na forum dla
dorosłych mojego "monologu wewnętrznego":
1) inpulsywność i niepohamowanie naszych dzieci sprawia, że tak często muszą
wykaraskać się z kłopotów, w które wpakowały się na własne życzenie, że stają
się bardziej sprytne i zaradne od zrównoważonych rówieśników,
2) ich gadatliwość, pyskatość i "przymus ostatniego słowa" w sporze uczy sztuki
dyskutowania, a wcześniej czy później logiczna argumentacja też przyjdzie,
3) maniacki upór i brak pokory, z jakimi się kłócą też w gruncie rzeczy jest
zaletą, bo gdyby wszyscy ludzie byli pokorni i zdyscyplinowani, to byśmy dalej
na drzewach siedzieli,
4) odwagi także mogą mieć więcej, bo są obyci z ryzykiem i wiedzą, że i tak
spadną na cztery łapy,
5) ich szleństwo i nieprzewidywalność też są cnotami, tylko je się docenia
dopiero w dorosłości (wtedy to się dziwimy, że tak wielu ludziom ich brakuje
podczas, gdy w dzieciństwie je im wyrżnięto),
6) inteligencja - większość z nas zauważa, że nasi adehadowcy są intelektualnie
bardziej rozwinięci od kolegów, ale to może (i powinien) powiedzieć każdy
rodzic o swym potomku. Jednak nie bez znaczenia jest to, że nasze dzieci lepiej
porozumiewają się z dorosłymi niż z rówieśnikami - one po prostu nie mają o
czym z kolegami gadać! Prawdopodobnie to, że musiały przeanalizować miliony
bodźców zewsząd, przemyśleć tysiące spraw podczas gdy inni bezmyślnie zakuwali,
sprawiło, że wkońcu rozwinęli się bardziej od innych. Poza tym, wiecznie
prowadzony "monolog wewnętrzny" rozwija myślenie abstrakcyjne,bo się ciągle w
kogoś wczuwają i zastanawiają: "co by bylo, gdyby"
8) kolejną cechą naszych dzieci, którą mogą mieć bardziej rozwiniętą od innych
jest zdolności do empatii. Muszą odczuwać ją mocniej, bo własne cierpienie
prawie zawsze uwrażliwia na ból innych, a do tego doskonale rozwinięte myślenie
abstrakcyjne sprawia, że bardzo szybko wczuwają się czyjąś skórę.

W przyrodzie nie ma miejsca na próżnię: tu ci ubędzie, tam ci przybędzie.
Gąbrowicz by pewnie powiedział o naszych dzieciach, że są nie upupione. I
dobrze... Ale tak na to spojrzymy dopiero jak się wyprowadzą

Alem sie opisała... Koniec i bomba...

Pozdro - Ilona

[mtmonika]

Mnie sie one też podobają Warto sobie o nich przypominać własnie wtedy, gdy
wysiadamy z powodu przemęczenia, zniecierpliwienia i braku nerwów i wydaje nam
się, że już nie damy rady. Mnie one bardzo podpudowały, bo uświadomiłam sobie,
ile dobrych rzeczy jej w moim wiktorze, a które tak na co dzien umykają w
ferworze dnia, pracy, obowiązków. Pewnie, że niektóre są może troche
naciągniętę, ale .... Przeczytałam je kiedyś Wiktorowi i co przy niektórych
stwierdzał, że napewno taki jest, przy niektórych oponował, że nie, ale
generalnie wydaje mi się, że uświadamiając mu, że są w nim dobre strony
podbudowałam jego również.
Pa, Monika

[hella100]

a444 napisała:
> Dostrzegają szczegóły, których inni nie dostrzegają


Z tym zgadzam sie w zupelnosci (chociaz z innymi zaletami rowniez
Dam nawet przyklad (troche sie pochwale synem, jakis czas temu Antek znalazl w
internecie gre, z ktorej wyjscia nie moglam znalezc ani ja, ani kilka innych
osob a on znalazl je bezblednie Bylam baaardzo dumna z mojego synka ADHDowca
a tutaj link do tej gry

www.gry.jeja.pl/ucieczka.html

Natomiast nie zgodze sie ze stwierdzeniem, ze > Bardzo dobrze opiekują się
młodszymi dziećmi , wiem co mowie, bo Antek ma mlodsza siostre, ktorej dokucza
na kazdym kroku, niestety.

[halina.kantor]

Hello inaczej jest z innymi małymi dziećmi, a inaczej z siostrą, ona przecież
jest jego rywalką do Waszych uczuć. Ja mam to samo w domu brat jest cały czas
zaczepiany, ale i on nie daje się, też ma ADHD.

[hella100]

Halinko, pewnie masz racje, Antek lubi male dzieci, lubi je zagadywac i bawic
sie z nimi. Nie wyobrazam sobie jednak, zeby mial sie jakims dzieckiem opiekowac.
Kiedy byl chory i musialam zostawic go na troche samego w domu, zeby odebrac
corke z przedszkola to lecialam z powrotem, z dusza na ramieniu W tym czasie
zdazyl wypalic cale pudelko zapalek, ktore znalazl gdzies w kuchni. Jest tak
malo odpowiedzialny, ze nie zdecydowalabym sie zostawic mu kogos pod opieka.
Moze za pare lat to sie zmieni, ma dopiero 9 lat.

[rybka002]

Witajcie drogie Mamy!
Ja muszę Wam napisać, że mój dziesięcioletni Andi opiekuje się super swoim 4
miesięcznym bratem. Potrafi go zagadywać godzinami, wymyśla zabawy, jest tak
opiekuńczy że jestem pełna podziwu. Właściwie to prawie wszyskie cecy posiada z
tych 35 wymnienionych za wyjątkiem snu. Śpi i zawsze spał dość długo. Sciskam
mocno Beata