czy ktoś umrze?

[misinka81]

jak myślicie?
czy autorka zdecyduje się na to, by zmarli jacyś członkowie rodziny Borejków?
Mila, Ignacy, a może inni bohaterowie, Dmuchawiec, dziadek Bobcia?
Mi się wydaje, że chyba mogłoby tak być. Może to nie jest optymistyczne,ale
przecież uczy sobie radzić z trudnymi sytuacjami w życiu. Skoro tyle
czytelniczek czerpie z tego inspirację, to może jest potrzebne, by ktoś
bliski umarł. W końcu z tego też składa się życie...
Jak myślicie, będzie coś takiego? Albo jak byście sobie to wyobrażały?

[magda_b]

przecież zmarła mama Aurelii...

[magda_b]

a, i była próba dla Laury, kiedy dziadek zasłabł...
no i nie wiadaomo, co z Trollą

[misinka81]

no tak, zmarła, ale to nie była postać z rdzenia rodziny Borejków, no i nie
była zbyt sympatyczna, więc jakoś to przeszło...
i mogę się założyć, że Trolla nie umrze....

[supervixen]

może nie była sympatyczna, ale myślę że i tak było to poruszające, po pierwsze
ze względu na Aurelię, a po drugie... To było przykre, że Ewa w pewien sposób
nie przeżyła swojego życia w pełni, że ciągle się czegoś bała...

a dziadek Żak to wg mnie już nie żyje, tyle że o tym mowy nie było;) no i
Gizela nie żyje.

[yasemin]

W ktorej powiesci zmarla mama Aurelii?

[psiamama]

ale dlaczego ma ktoś umierać ? Po co ?
Przecież ksiązki MM to nie poradniki jak żyć , mało nieszczęść na świecie ??
Wystarczy wlączyć telewizor.
Ja wlaśnie za optymizm , spokój i radość cenie ksiązki pani Małgorzaty .
Dzięki nim można ucieć od codziennych problemów takich właśnie jak śmierć czy
choroby.
KOCHANA PANI MUSEROWICZ BŁAGAM PROSZĘ NIC NIE ZMIENIAĆ !!!

[misinka81]

nie można uciekać przed życiem

[psiamama]

masz rację , ale każdy potrzebuje jakiegość azylu , schronienia . Dla mnie to
właśnie ksiązki o Borejkach .

[veteranka1]

ale zmiany sa konieczne a smierc to nieodlaczny element zycia

[misinka81]

no właśnie
"tylko sztuczne kwiaty nie umierają" Dmuchawiec, Nutria i Nerwus

[aura.ranna]

MM porusza trudniejsze kwestie, a to nie wyklucza przecież humoru i optymizmu,
który cały czas jest w ostatnich książkach, mimo że nie ma w nich tej beztroski
co we wcześniejszych. Może jeśli akcja skoncentruje sie na kimś z poza rodziny
Borejków, a śmierć 'pierwszoplanowej' postaci Jeżycjady będzie tylko zaznaczona
i pokazana jako naturalna kolej rzeczy, nie byłoby to zbyt trudne dla
czytelnika jeżycjady (zakladam, że pierwszymi czytelnikami są cały czas
nastolatkowie)

[magda_b]

mam takie jakieś mgliste wrażenie,że MM w jakimś wywiadzie(chyba dla Wysokich
obcasów) powiedziała,że czytelnicy "przełknęli" jakoś śmierć Ewy, bo faktycznie
była przedstawiona w "Opium..." jako niezbyt sympatyczna postać, natomiast sama
scena złego samopoczucia I. Borejki(i jego przedśmiertne bonmoty)wywołały
żywiołową reakcję. Wydaje mi się,że Pani Małgorzata raczej zakończy pisanie
Jeżycjady niż uśmierci któregoś z głównych bohaterów. To jest raczej taka
konwencja, nie chodzi o to,żeby uciekać od trudnych spraw, ale trudno też
Autorce na siłę wpierać,że ma zmierzyć swoich bohaterów z takim a nie innym
problemem.

[aura.ranna]

Zdaje się, że Kalamburka miała być ostatnią częścią cyklu i tez gdzieś
czytałam, że właśnie ze względu na to, zeby uniknąć uśmiercania głównych
bohaterów. Autorka zdecydowała się kontynuować cykl, trudno przewidzeć czy nie
zdecyduje sie na poruszenie takiego problemu. Dwie ostatnie części jeżycjady w
moim odczuciu tak wyraźnie różnią się od wcześniejszych, że nie wiem czego
możemy spodziewać sie po następnej. Magda, naprawdę wątpię, że pod wpływem
czytelników czy forumowiczów MM napisze o czymś, o czym nie chce, albo zrobi
coś nie w zgodzie z obraną konwencją. Pamiętam wątek z FK, gdzie jego autorka
sugerowała jakiś swoj wpływ na Język Trolli. No, szczerze wątpię...

[veteranka1]

byc moze dobrym rozwiazaniem byloby, zaczac akcje nowej ksiazki juz po smierci
kogos- np.rok po. latwiej byloby to przelknac

[jessy3]

Gdyby MM uśmierciła kogoś tak właśnien rok przed akcją ksążki czułabym się
zlekceważona nieco.Bo jak to? Umiera główny bohater i czytelnicy(Ci, wierni, od
lat) nie są przy tym? Ale z druguej strony - opisianie momentu śmierci rzutuje
na całą książkę.Bo jak później zachować optymizm?

[misinka81]

jak zachować optymizm?
no jakoś przecież ludzie radzą sobie ze śmiercią bliskich, rodziców,
przyjaciół, dzieci i nie chodzą do końca życia w głębokiej rozpaczy. Oczywiście
jest to przełomowa chwila i możliwe, że po czyjejś śmierci już jakiś odłamek
danego człowieka na zawsze umiera, to jednak życie toczy się dalej, dalej
człowiek widzi jego piękno, cud życia, śmiech dzieci, miłość, kwiaty, zapachy,
wspaniała muzyka. To nie przestaje istnieć. Jeżeli książki MM mają pokazywać
zwyczajne życie zwykłych ludzi, choćby nawet bajkowe, to nie da się uciec przed
tym tematem... W bajkach też ludzie umierają...

[psiamama]

Misinka ale ty jesteś rządna krwi !!

[mankencja]

Lucy Maud Montgomery pocieszała czytelników pisząc, że dany bohater umarł
bezboleśnie. Jest to jakieś rozwiązanie, więc ja to sobie wyobrażam mniej-
więcej tak:

"Ignacy umarł w nocy, w czasie snu.Jego twarz nie wyrażała cierpienia. Kiedy
Mila obudziła się rano, myślała, że jeszcze śpi, sprawdzila jednak jak codzień,
czy oddycha, wiedziała bowiem, że kiedyś ten dzień nadejdzie i była
przygotowana. Załamała się tylko na krótka chwilę. Wiedziała, że nie moze
pozwolić sobie na słabość, żeby rosdzina zniosła jakoś tę wieść."

Nawet nie staram się podrabiać stylu p. Musierowicz, ponadtio wiem, że to
raczej marna próbka literacka. A Ignacy dlatego, że gdyby zmarła Mila, działaby
się sodoma i gomora, a co za tym idzie, na jakikolwiek optymizm nie byłoby
miejsca. A potem widzę to tak, że Mila z Gabą cierpią, bo muszą pocieszać cała
resztę, a przy tymzalatwiają formalnosci, Laura zamyka się w pokoju i nie życzy
sobie uczestniczyćw zyciu rodziny.

Ciekawe, czy dobrze przewidziałam...

[misinka81]

nie jestem żądna krwi :)
ale jako ciekawostkę napiszę, że jestem psychologiem i dlatego mnie ciekawi,
jak by to autorka zrobiła :)
pozdrawiam :)

[blanqq]

Słuchajcie, dlaczego mowa jest tylko o Mili i Ignacym? A jeśli np. Gabrysia
wpadłaby pod samochód- to co wtedy? Jakoś kąt widzenia sprawy już się zmienia,
gdy chodzi o śmierć kogoś młodego. Potraficie sobie wyobrazić ciąg dalszy
Jeżycjady bez Gaby? Albo Nutrii czy Pyzy...? Ja aż się boję spróbować

[jottka]

misinka81 napisała:

> ale jako ciekawostkę napiszę, że jestem psychologiem i dlatego mnie ciekawi,
> jak by to autorka zrobiła :)


myśle, że musiałoby to jej być do czegoś potrzebne:) tzn. raczej nie będzie
podstępnie mordować głównych postaci, bo - że tak powiem - 'nikt nie umiera w
samym środku piątego aktu':) to stosowny cytat z 'peer gynta', ale chodziło mi o
to, że faktycznie uśmiercanie ich byłoby sprzeczne z konwencją.


ale można założyc, że z jakiegoś powodu uznałaby, że warto zająć się problemem
śmierci ukochanej osoby i to mogłaby być interesująca książka, o ile wyszłaby
poza sugerowane wyżej twierdzenia o konieczności trzymania sie czy
natychmiastowego godzenia sie z losem:) ale nie sądze, żeby umierała młoda
osoba, bo jednak jeżycjada jest przeznaczona dla młodego czytelnika/
czytelniczki, więc problem raczej układałby sie w kierunku 'jak młody człowiek
może sie uporać ze śmiercią kochanej starszej osoby' (matki, dziadka, babki), a
nie odwrotnie

tzn. jednak jak sie pogodzić z nieuchronnością losu, a nie stawić czoła tragedii

[martyna001]

a mnie się zdaje, że to, co MM zrobila w Kalamburce - pokazanie losów Mili "od
tyłu", to była zapowiedż śmierci (taki "film", jaki kazdy ponoc widzi w
ostatnich chwilach). Nawet myślałam, że Mila umarła rzeczywiście, tylko MM
przedstawiła to w symboliczny sposób, zeby nie szokować czytelników, ale
najwyraźniej nie miałam racji.

ciekawe

[iinka]

Hm...
To by było ciekawe...
Ja w swoim czasie bałam się że umrze Dmuchawiec, ale teraz myślę, że... no bez
przesady przecież nie może mieć 150 lat.
Ktoś podał pomysł na śmierć Ignacego - eee.... bez sensu - Ignacy jest jakby go
prawie nie było, to co to za śmierć... ;)
A poza tym Laura z pewnością by to przecierpiała najbardziej.
Za to śmierć Gaby byłaby ciekawym zabiegiem.
Wtedy Laura mogłaby się całkowicie zmienić i zacząć być jak jej matka opoką,
niewzruszonym centrum i pokazać innym, że tak naprawdę jest wartościowa, ale
pomaga w momentach trudnych, a nie jest słodką idiotką jak jej siostra.
cdn :)

[noida]

Mnie też się zdawało, że jeśli już ktoś ma umrzeć to Dmuchawiec. Bo jest bliski
rodzinie, ale nie na tyle, żeby miał byc dramatem jakimś. Poza tym on ciężko
choruje już od "Opuim" i wiadomo, że nigdy nie wiadomo ;-)
A ze śmiercią młodej osoby- nie wiem, czy wam ktoś umarł ze znajomych w młodym
wieku? Z moich znajomych jedna dziewczyna popełniła samobójstwo wyskakując z
balkonu, a znajomy zginął w wypadku. To był naprawę szok. To byłoby też
ciekawie opisać w Jeżycjadzie. Właśnie jaki to by mogło mieć wpływ na Laurę,
niby taką głupią i nieodpowiedzialną. No, myślę, że tu jest pole do popisu,
chociaż niekoniecznie musiałaby umierać któraś z głównych bohaterek. Ale
Jeżycjada jest o miłości nie śmierci, więc sądzę, że nie ma szans ;-)

Ej no!

[e.mes]

Przecież pani Małgorzta otrzymała kiedyś od czytelników surowy zakaz uśmiercania
kogokolwiek i powiedziała, że się do tego zastosuje. No!

agdyby

[iinka]

Hyhyhy - no to wyobrazcie sobie, że MM nikogo nie uśmierca - z założenia.
Za 40 lat jesteśmy fankami - nadal - Jeżycjady, która trwa sobie w najlepsze...
Dmuchawiec ma...yyy jakieś ponad 115 lat, apodyktyczna Mila Borejko lat 110
pogania laską Gabrielę - wysportowaną 90 latkę, apetycznie podniszczony Ignacy
słania się po kątach w 3 parach okularów, podczytując równe sobie wiekiem
księgi, Natalia Nutria po 80tce już nie może pochwalić się swoimi siekaczami /w
słoiczku najwyżej/, Pulpa jest czerstwą staruszką, Ida siwą zgagą zrzędzącą do
swojego syna 50 latka Józinka że kiedy on się wreszcie ożeni....
Bernard został nawiedzonym zarośniętym siwym starcem z obłędem w oku...
Hehehe
To będzie niezłe :D

[jottka]

a skund optymistyczne założenie, że autorka te 40 lat przetrwa?:)

poza tym współczesna stomatologia pozwala na zachowanie własnych ząbków aż po
grób, nie odbierajmy natalii tego, co ma najcenniejsze

[herbarium]

Gabrysia nie będzie dziewięćdziesięciolatką! osiemdziesięsięciopięcio- zaledwie!
Za to autorka będzie sobie okrągłą setkę liczyć:)