polszczyzna Michnika

[Gość: wartburg]

Adam Michnik 09-05-1998, ostatnia aktualizacja 11-02-2004 13:03

09-05-1998. Porównywanie Łukasińskiego, Wysockiego, Traugutta, którzy
zawiązywali spiski niepodległościowe, z Kuklińskim, który na własną rękę
zdecydował się szpiegować i wszystko, co robił, robił na polecenie CIA,
wydaje mi się dziwaczne. Cała ta legenda tworzona wokół osoby Kuklińskiego
jest niestosowna i żenująca. A już przyrównywanie jego wizyty do pielgrzymki
Papieża uważam za nonsens.

___________

(...) którzy zawiązywali związki niepodległościowe, z Kuklińskim, który (...)
Dawno już nie czytałem takiego bełkotu. Tasiemcowe zdania. Trzeba czytać
je po parę razy, żeby zrozumieć sens. Dwója z polskiego.

Był na kacu, czy ktoś spisywał mu wszystko jak leci z dyktafonu? I czy
w "Gazecie Wyborczej" nie wypada robić korekty Michnikowi?

Pytania, same pytania...

polszczyzna Michnika...

[indris]

...jest adresowana do przeciętnego czytelnika. Jeżeli zacytowane zdanie ktoś
musi przeczytać kilka razy, aby je zrozumieć, to jest niepełnosprawny umysłowo.
Taki osobom należy się oczywiście szacunek, ale trudno do nich specjalnie
dostosowywać gazetę

[Gość: wartburg]

indris napisał:

> ...jest adresowana do przeciętnego czytelnika. Jeżeli zacytowane zdanie ktoś
> musi przeczytać kilka razy, aby je zrozumieć, to jest niepełnosprawny
umysłowo.
>
> Taki osobom należy się oczywiście szacunek, ale trudno do nich specjalnie
> dostosowywać gazetę


Jeśli uważasz, że do przeciętnego czytelnika najlepiej trafia bełkot, to życzę
dalszych sukcesów. Może przyjmą Cię na redaktora?

polszczyzna Michnika.sekretarza Slonimskiego

[Gość: fg]

Smiertelny list

-------------------------------------------------------------------------------
-

List Otwarty narodowca Adama Doboszynskiego do Antoniego Slonimskiego tez
narodowca (syjonisty kawiarni warszawskiej).

Gen Sikorski skazal Doboszynskiego za ten list na zeslanie - cos tak jak oboz
koncentracyjny.
Zydokomuna zas skazala go na strzal w tyl glowy.
Do tej pory nie znaleziono grobu (dziury), do ktorej wrzucono zwloki tego
Polaka.
A.Doboszynski skazany zostal na smierc za wspolprace z wywiadem hitlerowskim.)


List jest b. niebezpieczny, przyniosl smierc wspanialemu czlowiekowi.
Mozliwe zatem, ze nie powinno sie go czytac.
Kto sie jednak nie boi niech czyta. List jest wart ryzyka.


WYSTAPIENIA PUBLICZNE

Z powodów, które dla uwaznego czytelnika tej ksiazki beda oczywiste, mam wielu
wrogów, którzy staraja sie kazde moje wystapienie przedstawic w falszywym -
swietle. Przychodzi im to tym latwiej,ze w ciagu ostatnich siedmiu lat
spoleczenstwo polskie podzielone bylo na szereg odlamów (Kraj, W. Brytania,
Bl. Wschód, II. Korpus, Szwajcaria, Francja itp.), odcietych od siebie niemal
hermetycznie. Korzystam wiec ze sposobnosci, by przedrukowac tu kilka
dokumentów, na podstawie których czy­telnik bedzie móglwyrobie sobie
samodzielny poglad na racje

mych wystapien.


LIST OTWARTY
do p. A. Slonimskiego*)

Szanowny Panie! .1.11.1941

Z 'Wiadom. PolskicH' z dn. 2. bm. dowiedzielismy sie, jakiej Polski Pan nie
chce. Naszkicowal Pan równiez zgrubsza, jaki uklad stosunków odpowiadalby Panu
po wojnie. Slowa Panskie maja dla nas duza wage, bo nie od dzis uwazamy Pana
za sztandarowy intelekt przeciwnego nam obozu. Pisze Pan "zwalczalem w Polsce
wplywy komunistycz". A przeciez nie kto inny niz pan napisal "Czarna wiosne"?
Dzis mieni sie Pan socjalista i demokrata. O tak drobna ewolucje nie bedziemy
sie spierali, bo zawsze pozostal Pan w ramach tego samego sposobu myslenia,
miedzynarodowego, nieskala­nego zadnym nacjonalizmem, nawet zydowskim. Jest Pan
niewatpliwie autorytetem swego obozu. Definicje Pana wyjasniaja autorytatywnie
o co chodzi. Obowiazkiem naszym jest odpowiedziec równie jasno, w granicach
dyktowanych wzgledami na naszych angielskich gospodarzy i na polskich
denuncjatorów.

Wejdzmy od razu w sedno sprawy. Wierzy Pan, mam wrazenie ze szczerze, w
nadejscie chwili, kiedy ludzie stana sie od jednego zamachu znacznie lepsi niz
sa obecnie i dzieki temu swiat ulegnie — od jednego zamachu —
zasadniczemujprzeobrazeniu.

Drukowany na lamach tygodnika "Jestem Polakiem" w Londynie, w marcu 1941 r.

Za ogloszenie tego listu gen. Sikorski kazal ukarac mnie dyscyplinarnie oraz
zeslac na wyspe Bute.

W kazdej epoce byli ludzie, którzy wierzyli, ze wlasnie za dwa lub trzy lub
piec lat swiat ulegnie raptownej naprawie. Ma Pan wielu bardzo poprzedników w
tym zlu-dzeniu i bedzie Pan mial wielu nastepców. Swojego czasu ta chwila
raptownej naprawy swiata mialo byc zajecie przez bolszewików Warszawy. Obecnie
chwila ta ma byc moment zakonczenia wojny.
My nie wierzymy w raptowna naprawe ludzi. Nie wierzymy, by za dwa czy trzy
lata, czy za piec, ludzie na swiecie mieli byc zasadniczo lepsi, niz sa dzis.
Czesc ludzi wojna zdemoralizuje, czesc uszlachetni. Per saldo nie wiele sie
zmieni. Wierzymy, ze jest tylko jeden sposób na ulepszenie czlowieka, a
mianowicie powolne hartowanie go w ogniu wiary i moralnosci chrzescijanskiej.
Takim to wolnym procesem wzniosla sie Europa na -wyzyny. Niestety proces ten
od paru wieków przebiega wstecz. Ludz­kosc odwraca sie od Chrystusa. Stad plyna
straszne przezycia Europy w XX wieku. Wprawdzie katolicyzm ostatnio odradza
sie i poteznieje, lecz protestantyzm rozklada sie. Niemcy przezywaja
katastrofe Chrystjanizmu. W rezultacie swiat nie bedzie w roku 1944 bardziej
chrzescijanski niz byl w roku 1900. Gdyby mnie Pan zapewnil, ze swiat za sto
lat bedzie lepszy, to móglbym wziac to twierdzenie na serio. Nie wierze
natomiast, by przecietny Europejczyk byl lepszy za pare lat, to jest w chwili,
gdy ksztal­towac bedziemy swiat powojenny. A tylko z lepszych ludzi mozna
ulepic lepszy swiat.
Pisze Pan: "Wszystko wskazuje na to, ze do starych kategorii juz po tej wojnie
nie wrócimy". I pisze Pan dalej: "Zjednoczenie europejskie juz sie ksztaltuje,
juz jest przedmiotem rozwazan najwybitniejszych umyslów epoki, juz jest w
zasiegu dzialan realnych polityków. Na czele demokracji amerykanskiej stoi
dzis czlowiek wielki. Wspólpraca demokracji amerykanskiej z demokracja
angielska nie skonczy sie po zwycieskiej wojnie. Idziemy do olbrzymich i
smialych przeobrazen, zarówno poli­tycznych jak spolecznych"; Te same slowa
mógl Pan napisac w roku 1917. Zadne z takich proroctw nie sprawdzilo, sie po
poprzedniej wojnie. I po tej wojnie niewiele sie z tego sprawdzi. Jest to
losem ludzi takich jak Pan, ze nic z ich slów nigdy sie nie sprawdza. Nie,
prosze Pana, w jednym pokoleniu dwa razy ludzi na falszywe przepo­wiednie
nabrac sie nie da. Nie uwierzymy poraz drugi w te utopie. I losu Polski nie
ufundujemy na takim lotnym piasku.

Wierzymy, ze po tak wielkim wstrzasie nastapia wielkie zmiany. Ale zmiany te
beda powierzchowne, zewnetrzne, zmiany w osobach, granicach i formach,
natomiast istota procesów rzadzacych ludzkoscia zostanie bez zmiany. Prawo
rzadzie bedzie nadal tylko tam, gdzie bedzie mialo za soba sile wykonawcza i
nadzorcza, t. zn. tam, gdzie spoleczenstwo bedzie na wysokim poziomie
etycznym. Jedne narody beda rozkwitaly, inne beda upadaly. Federacje, unie,
Commonwealthy beda sie rozwijaly tam, gdzie beda wyrazem naturalnych dazen.
Narzucone sztucznie zalamia sie zalosnie, narobiwszy przedtem wiele szkody.
Pisze Pan, ze po tej wojnie "przyjdzie zmierzch nacjonalizmów". Zdaniem
Pana";po tej wojnie wielkie demokracje beda sila najpotezniejsza. Sila ta nie
moze dopuscie do nowego odrodzenia sie nacjonalizmów". Zupelnie Pana nie
rozumiem. Szanowny Panie, nacjonalizm to rzecz stara jak swiat, stara jak
Egipt czy Ateny, Sparta, Persja, Rzym. Nacjonalizm, to poprostu uczucie
przywiazania do wlasnego narodu i wszystkie wynikajace z tego uczucia
konsekwencje. Jesli to uczucie jest zbyt nieopanowane i zaklóca wspólzycie
wielkiej rodziny ludów zwanej ludzkoscia, wtedy mówi sie o szowinizmie. Pan
zwykl w takich razach mówic o nacjonalizmie zoologicznym. Prosze bardzo.
Zwyrodnienia nacjonalizmu wolno tepic, powinno sie tepic. Ale mówic o tem, ze
nacjonalizmy kiedykolwiek na swiecie zanikna, to naiwnosc. To nie jest na
poziomie, Szanowny Panie. Chocby po tej wojnie mialy zaniknac wszystkie inne
nacjonalizmy, dwa zostana napewno: angielski i zydowski.
Gdy sie mnie ludzie pytaja, co najwiecej podziwiam w Anglii, odpowiadam stale:
nacjonalizm angielski. Uczmy sie od Anglików nacjonalizmu. Mysl, ze Anglicy
mogliby po tej wojnie przestac byc nacjonalistami, jest tak zabawna w swej
utopijnosci, ze — Pan wybaczy, Panie Antoni —smiech mnie bierze.
Golilem sie niedawno w Londynie u fryzjera, Polaka, który mieszka tam juz od
dwudziestu kilku lat. Dalbym Panu jego adres, ale boje sie to uczynic, bo ten
fryzjer to twardy Poznaniak i gotów bylby Pana zaciac. Otóz ten znawca spraw
angielskich (lepszy od nas obu) tak mi oswiadczyl: »Panie, z Anglikami
do tej pory trudno juz bylo sie dogadac, ale jak te wojne wygraja sami przeciw
calemu swiatu, to juz chyba bez kija trudno bedzie do nich dostapic. Tak
bestia powiedzial.
Boli Pana, ze tu i ówdzie ktos mówi o imperializmie polskim. A wie Pan, czem
bylaby zbyt szeroko zakrojona europejska federacja? Nie taki sobie naturalny
zwiazek paru panstw pokrewnych jak np. Czech, Polski, Slowaczyzny, Litwy
— ale federacja w rodzaju Stanów Zjednoczonych Europy, zlozonych z
kilkunastu panstw? Byloby to, Szanowny Panie, poprostu poszerzone Imperium
angielskie. Ten zlepek panstw tyle tylko mialby

[Gość: fg]

Smiertelny list

Pozostaje do rozwiazania zagadka, dlaczego przy tych watpliwych metodach
Anglia wyrosla na pierwsza potege swiata, a my przy naszej tolerancji
utracilismy niepodleglosc i krwa­wimy sie co pokolenie. Moze Pan to wyjasni,
Panie Antoni? Jesliby to mialo Panu pomóc przy rozwiazaniu tej zagadki, niech
Pan przeczyta co napisal w r. 1885 Francuz Edouard Drumont w »La France
Juive« str. 146:"Poniewaz Francja miala 800.000 Zydów, wygnala ich w XIV
wieku, by istniec. Poniewaz ich wygnala, stala sie najwiekszym narodem Europy.
Poniewaz Polska przyjela tych Zydów, zniknela z rzedu narodów, wydana na
pastwe konspiracji i anarchii. Poniewaz Francja z kolei przyjela spowrotem
tych Zydów polskich, jest w staniu upadku".
Co za prorocze slowa! Spelnily sie w naszych oczach !
Nie, Szanowny Panie, widzielismy tragedie Francji i nie dopuscimy, by to samo
powtórzylo sie w Polsce. Ale nie bedziemy Zydów wyganiali, jak to zrobili
swego czasu Francuzi i Anglicy. To nie byloby w naszym stylu. Poprostu
zorganizujemy, w porozumieniu z wielkimi demo­kracjami Zachodu, masowa
emigracje Zydów z Polski. Bedzie to akcja zorganizowana humanitarnie i wedlug
najswiezszych metod naukowych. Istnieje juz dzis zrozumienie dla tej sprawy i
u powaznych czynników zydowskich i u czesci parlamentarzystów brytyjskich.
Trzeba tylko akcji konsekwentnej i inteligentnie kierowanej.
Mamy nadzieje, Panie Antoni, ze Pan nam w tej akcji dopomoze i ze Pan odda swe
cenne pióro na uslugi wielkiej sprawy emigracji z Polski Panskich rodaków.
Wspól­nie pilnujmy, by ten nieuchronny proces odbyl sie w atmosferze godnej
naszych wiel­kich tradycji, na poziomie, na którym chcemy widziec przyszla
Polske i przyszly swiat.
Co do Pana, to spodziewam sie, ze znajdzie Pan bez trudu gdzies na kuli ziem­
skiej mniej hazardowne miasto, bez szanców i barbakanu, które Pan bedzie mógl
opiewac rymami mniej wymeczonymi, acz na równie wysokim poziomie.

Lacze szczere wyrazy D.

o czytaniu

[Gość: wartburg]

Dziwię się nie tyle, że gen. Sikorski wysłał Doboszyńskiego za napisanie tego
listu do "obozu koncentracyjnego", tylko że w ogóle go przeczytał. Ja go
przeczytać nie mogłem. Pewnie moja wina. Mam uczulenie na brednie chorych
umysłów.

Ale w jednym punkcie zgoda. Michnikowi przypiąłem łatkę między innymi jako
byłemu sekretarzowi Słonimskiego. Pan Antoni gdyby przeczytał te bełkotliwe
wywody, to pewnie poszukałby sobie innego sekretarza.

o czytaniu 2

[heretykkk]

Też tego przeczytac nie zdołałem. Widać obaj jestesmy ułomni :)

p.s. Czy Ty aby nie podrabiasz moich tytułów? ;)

[Gość: wartburg]

heretykkk napisała:

> Też tego przeczytac nie zdołałem. Widać obaj jestesmy ułomni :)
>
> p.s. Czy Ty aby nie podrabiasz moich tytułów? ;)



Czyżby? Jeśli to prawda, to nie zauważyłem. Gdzie?

Dopiero co wszedłem na forum. Ten serwer coś strasznie wolno pracuje. Czy to
z powodu zmienionej grafiki?

o różnych sprawach

[heretykkk]

tak, u mnie też wolno pracuje. może z powodu tej ładniejszej grafiki. Tak czy
owak wracam do swojej, pilniejszej..:(
Ja czasem lubię zatytułować: "o...", więc tak sobie zapytałem :)
Ciekaw tylko jestem, czy Pani D. doceni moje wyroby poetyckie, więc chyba
zajrzę tu jeszcze wieczorem.

Co do Michnika, mysle, że ma duzo racji w swoim wywodzie, gdy nie chce
jednoznacznie oceniać K. Ale z jednym mnie strasznie wkurzył; że nawet tutaj
znalazł pretekst, żeby pochwalić Jaruzela za stan wojenny. Psia mać.

[heretykkk]

wracam do swojej pracy, nie grafiki (to byłoby trudne)

nie chciało mi sie czytac do końca

[Gość: wartburg]

heretykkk napisał:

> > Co do Michnika, mysle, że ma duzo racji w swoim wywodzie, gdy nie chce
> jednoznacznie oceniać K.

Tak miedzy nami. Nie chciało mi się tego czytać do końca. Raz że i tak z góry
wiedziałem, do czego zmierza, a dwa że to jest naprawdę źle napisane. Ten
wywód mógłby być trzy albo cztery razy krótszy. Michnik zdaje się z tych, co
myślą, że im rozwleklej napiszą, tym będzie to donioślejsze. No i wychodzą mu
takie gnioty...

Ale z jednym mnie strasznie wkurzył; że nawet tutaj
> znalazł pretekst, żeby pochwalić Jaruzela za stan wojenny. Psia mać.

Tego że on aż tak uwarunkowany, też do tej pory nie wiedziałem...

pozdrawiam

[homosovieticus]

Wywiad z Szaniawskim o Kuklińskim:
Autor: katarsis
Data: 14.02.2004 01:20 + odpowiedz na list

--------------------------------------------------------------------------------
Niestety bez linka - tylko przeklejony ( ze względów technicznych):

Pułkownik obojga narodów

Z profesorem Józefem Szaniawskim, historykiem, biografem pułkownika Ryszarda
Kuklińskiego, rozmawia Tomasz Gdula

- 14 lat po upadku komunizmu spór o to, czy pułkownik Kukliński był zdrajcą
czy bohaterem, jest wciąż żywy.
- Wie pan, jak umarł pułkownik? Przeczytał "Gazetę Wyborczą", w której
kilkanaście dni temu ukazał się kolejny paszkwil o nim. "Wyborcza" ma w
Stanach korespondenta nazwiskiem Węglarczyk, który opublikował recenzję
najnowszej książki Benjamina
Weisera. Z tej zmanipulowanej recenzji wynikało, że Kukliński potwierdził to,
co o motywach wprowadzenia stanu wojennego mówił Jaruzelski. To było
kłamstwem, bo takiego stwierdzenia w książce Weisera nie ma. Pułkownik w
miniony czwartek pisał którąś z kolei wersję odpowiedzi na
oszczerstwa "Gazety Wyborczej". W tym czasie dzwonił do mnie kilka razy i był
strasznie zdenerwowany. Z tego właśnie powodu dostał wylewu krwi do mózgu i
po sześciu dniach w śpiączce umarł.
- Bolało go, że wciąż jest w Polsce niezrozumiany?
- Tak. W zeszłym roku udzieliłem "Nowej Trybunie Opolskiej" wywiadu, w którym
opowiedziałem o motywach działania Ryszarda Kuklińskiego. Publikację
pokazałem pułkownikowi. Bardzo się ucieszył, że są dziennikarze, którzy chcą
o nim mówić i nie negują z góry jego czynu. Ten wywiad przez długi czas leżał
na biurku Kuklińskiego.
- Jak pan się dowiedział o chorobie pułkownika?
- W miniony piątek zadzwoniła do mnie jego żona. Niedługo potem telefonowało
z USA kilka innych osób, wśród nich synowa Ryszarda Kuklińskiego i były
wiceminister spraw zagranicznych Radek Sikorski.
- Czy poza Polakami w Stanach, Amerykanie też interesowali się stanem zdrowia
pułkownika?
- Profesor Brzeziński zatelefonował do prezydenta Busha, by zapewnił
Kuklińskiemu jak najlepszą opiekę. Dzięki temu nieprzytomny pułkownik został
przewieziony do Tampy, 1,5-milionowego "wojskowego" miasta na Florydzie. Tam
mieści się centralne dowództwo wojsk USA stacjonujących w Iraku i
Afganistanie. Pułkownik Ryszard Kukliński leżał w najlepszej amerykańskiej
klinice wojskowej, pod opieką znakomitych specjalistów, obok żołnierzy
rannych w Iraku i Afganistanie. To znamienny symbol.
- Wraz ze śmiercią Ryszarda Kuklińskiego spór o jego rolę w historii
rozgorzał z nową siłą. I niektórzy zmieniają swoje utarte od lat zdanie o
nim - chociażby Lech Wałęsa.
- Oglądałem jego wypowiedź w telewizji. To wręcz niesłychane: Wałęsa, który
pluł na Kuklińskiego, nie chciał go uniewinnić i zrehabilitować, słowem
zachowywał się skandalicznie - otóż, ten sam Wałęsa dzisiaj mówi, że
pułkownik Kukliński był bohaterem. Powinien był to powiedzieć 13 lat temu,
gdy został prezydentem.
- Dlaczego, pańskim zdaniem, zrobił to dopiero teraz?
- Bo spośród Polaków najbardziej komunizmowi i Związkowi Sowieckiemu
zaszkodził Ryszard Kukliński, a nie Lech Wałęsa czy inni opozycjoniści.
Wałęsa i tacy ludzie jak Adam Michnik albo Jacek Kuroń przez lata nie chcieli
się z tym pogodzić, bo to ujmuje blasku ich życiorysom. Dlatego woleli
pomniejszać rolę pułkownika Kuklińskiego. Już kiedyś powiedziałem, że Lech
Wałęsa ryzykował jedynie, że skręci nogę, skacząc przez płot. Nic więcej mu
się nie mogło stać. A Kukliński ryzykował życiem swoim i swojej rodziny.
Robił to nie jednostkowo, lecz przez prawie jedenaście lat, co samo w sobie
jest fenomenem w historii wywiadu.
- Czy znał pan stosunek samego Ryszarda Kuklińskiego do sporów, jakie jego
osoba i działalność budzą w kraju?
- Półtora roku temu pułkownik spędzał wakacje w Polsce. Między innymi premier
Leszek Miller podejmował go obiadem i w mojej obecności mówił, że jest
zaszczycony możliwością goszczenia kogoś takiego. Prosił także Kuklińskiego,
żeby się zastanowił nad powrotem do kraju, mówiąc, że Polska go potrzebuje.
Potem spacerowaliśmy po Łazienkach i w pewnym momencie ukłoniło nam się
przechodzące małżeństwo. On powiedział do mnie: Józek, to jacyś twoi znajomi.
Odparłem: nie, oni się ukłonili tobie, bo cię rozpoznali. Kukliński uznał, że
to niemożliwe, ale przeszliśmy parę metrów i znowu ktoś się ukłonił, ktoś
inny podszedł i uścisnął mu rękę. W końcu przed Pałacem na Wodzie zebrała się
grupa ludzi i wszyscy zaczęli go ściskać. Gdy wieczorem tego dnia jedliśmy
kolację, pułkownik Kukliński powiedział do mnie: Zobacz, jeśli sondaże są
wiarygodne, to połowa Polaków chce uścisnąć mi rękę. Druga połowa powinna
podchodzić i pluć mi w twarz, a nie znalazł się nikt taki. Coś w tym jest.
- Mimo to pułkownik nie powrócił na stałe do kraju. Nie zdążył?
- Ostatni raz był w Ojczyźnie w pierwszej dekadzie grudnia. Mieszkał
częściowo u mnie, a częściowo w swoim mieszkaniu na Żoliborzu.
- Czyli już się urządzał w Polsce?
- Zdążył urządzić kuchnię... Jego śmierć była nagła, dlatego w ostatnich
rozmowach nie miał żadnych myśli testamentarnych. Mówił tylko o przyszłości,
o powrocie do Polski.
- A czy kiedykolwiek zdradził, gdzie chciałby spocząć?
- Tak. Obok matki, w Rembertowie pod Warszawą. Ale ja uważam, że jego miejsce
jest w alei zasłużonych na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie. To
jest szczególna aleja zasłużonych: tam leżą Bolesław Bierut, Władysław
Gomułka, Aleksander Zawadzki, generał Walter - wszyscy ci, którzy wysługiwali
się Związkowi Sowieckiemu. Dzięki Bogu mamy XXI wiek, a - w dużej mierze
dzięki Ryszardowi Kuklińskiemu - żyjemy w wolnej Polsce. Dlatego ktoś taki
jak on, pułkownik Wojska Polskiego i Armii Stanów Zjednoczonych, powinien
znaleźć miejsce na tym cmentarzu.
- W Ameryce wszyscy widzą w nim heroicznego obrońcę wolności, ale w Polsce
niektórzy nazywają go zdrajcą. Nie boi się pan, że w końcu utrwali się u nas
opinia, że pułkownik Ryszard Kukliński był bardziej amerykańskim szpiegiem
niźli polskim bohaterem?
- Bardzo ważne są opinie na jego temat w Rosji. Sowieccy marszałkowie i
generałowie mówią jednoznacznie: Kukliński wykradł nasze największe
tajemnice. Tacy ludzie jak marszałek Kulikow, generałowie Pawłow i Gridkow
nie mają wątpliwości. W ich opinii fakt, iż Amerykanie mieli te dane wojskowe
i podejmowali przeciwdziałania wobec ruchów sowieckich - zapobiegł wybuchowi
trzeciej wojny światowej. Dlatego tylko ludzie złej woli mogą powiedzieć, że
Kukliński nie jest bohaterem. On walczył z okupacyjną armią sowiecką, która
stacjonowała w Polsce od 1944 do 1993 roku. Chyba że są jeszcze tacy, którzy
uważają, że ta armia nie była okupacyjna i nie zagrażała światu. Cóż, jeśli
kogoś nie przekonują fakty, to i żadne argumenty do niego nie trafią.
- Pojawił się taki pomysł, by pośmiertnie awansować pułkownika Kuklińskiego
do rangi generała...
- Myślę, że stopnia generała by nie przyjął, bo miał świadomość, że jest
najsłynniejszym w dziejach pułkownikiem Wojska Polskiego, tak jak Sucharski i
Hubal są najsłynniejszymi majorami. Ale bez wątpienia należy mu się
odznaczenie. W Kancelarii Prezydenta leży wiele wniosków, m.in. profesora
Zbigniewa Brzezińskiego, o nadanie Ryszardowi Kuklińskiemu krzyża Virtuti
Militari, gdyż działał z narażeniem życia w warunkach wojny, wprawdzie
zimnej, ale jednak wojny. Podobny wniosek złożył również Światowy Związek
Żołnierzy Armii Krajowej, prosząc prezydenta o odznaczenie Kuklińskiego nie
tylko Virtuti Militari, lecz również Orderem Orła Białego. Jest tam wreszcie
słynny list Zbigniewa Herberta skierowany do prezydenta Wałęsy jeszcze w 1995
roku. Amerykański dziennik "New York Times" przedrukował go, porównując
inicjatywę polskiego poety do bezprecedensowego wstawiennictwa pisarza Emila
Zoli w sprawie kapitana Dreyfussa.
- A pańskim zdaniem jak Rzeczpospolita powinna teraz uhonorować Ryszarda
Kukli

polszczyzna Michnika i polityczna rzetelność cd.

[homosovieticus]

Re: Wywiad z Szaniawskim o Kuklińskim:
Autor: katarsis
Data: 14.02.2004 01:28 + odpowiedz na list

--------------------------------------------------------------------------------
mojej książki o pułkowniku. Dołączyłem do niej list, w którym zaapelowałem do
prezydenta o uhonorowanie go najwyższym polskim odznaczeniem, czyli Orderem
Orła Białego. Dziś ten apel ponawiam.
- Dziękuję za rozmowę.
-------------

Prof. Józef SZANIAWSKI, historyk, politolog, publicysta. W latach 1973-85
konspiracyjnie współpracował z Radiem Wolna Europa. Po wykryciu skazany przez
sąd wojskowy na 10 lat więzienia jako agent wywiadu USA. Do 1990 roku przebywał
w najcięższych więzieniach PRL. W 1990 roku uniewinniony przez Sąd Najwyższy
jako ostatni więzień polityczny Polski Ludowej. Działał przeciw wpływom
sowieckim w Polsce i na rzecz integracji Polski z NATO. Przyczynił się do
ujawnienia bezprecedensowej misji wywiadowczej płk. Ryszarda Kuklińskiego oraz
do jego rehabilitacji. Autor kilku tysięcy artykułów, esejów i książek,
m.in. "Samotnej misji". Wykładowca Wyższej Szkoły Stosunków Międzynarodowych i
Amerykanistyki w Warszawie. Musiałem coś zrobićPułkownik Ryszard
KUKLIŃSKI: - Armia Czerwona była najpotężniejszą, największą i najbardziej
nieludzką machiną wojenną, jaką znała ludzkość. Wiedziałem, jakie cele mają
sowieccy marszałkowie i generałowie. (...) Zdawałem sobie sprawę, że tym
ludobójczym, zaborczym, agresywnym planom mogą przeciwstawić się jedynie Stany
Zjednoczone, a i to w ramach sojuszu NATO. Latami przekładałem na wielkich
sztabowych mapach symbole grzyba wybuchu atomowego: niebieskie tam, gdzie
uderzenia miały paść z Zachodu, czerwone tam, gdzie miały paść nasze. Nie
mogłem nie myśleć, co te grzybki oznaczają. Przecież nie mogłem tego robić bez
wyobraźni! Widziałem tę wojnę w całej brutalnej, katastroficznej dokładności.
Widziałem Polskę zalewaną lawiną stali, która płynie na zachód, wchodzi w
przerwy po pierwszym rzucie wojsk sowieckich i sięga po Atlantyk. Wszystkie
moje najgorsze przypuszczenia znajdowały potwierdzenie. A do tego Europa
krzyczała, że lepiej być czerwonym niż martwym. Musiałem coś zrobić!
(Fragment książki prof. Józefa Szaniawskiego "Samotna misja")

Źródło: www.nto.pl