Pijana wychowawczyni z domu dziecka włamała się..

[Gość: reporter]

Wychowawczyni z domu dziecka z Dąbrowy Górniczej na "gościnnych występach"

Poniedziałek, 2 sierpnia 2004r.

Ewelina N., 24-letnia kurator z sądu w Dąbrowie Górniczej pijana włamała się
do kiosku "Ruchu". Kobieta przebywała na urlopie u rodziny w Hrubieszowie na
Lubelszczyźnie. Wraz z czterema nastolatkami Ewelina N. w sobotnią noc wybiła
szybę do kiosku a następnie kradła wszystkie przedmioty znajdujące się w
zasięgu jej ręki.

Łupem kobiety, która w Dąbrowie Górniczej pracuje również jako wychowawczyni w
jednej z placówek społeczno-wychowawczych padły głównie kolorowe czasopisma.
Włamywaczki na gorącym uczynku zatrzymała policja. Okazało się, że przed
"włamem" na kiosk wspólnie spożywały alkohol.

- Zatrzymane zostały cztery mieszkanki Hrubieszowa - 16-latka, dwie 17-letnie
bliźniaczki i 18-latka - mówi Renata Laszczka-Rusek z zespołu prasowego
Komendy Wojewódzkiej Policji w Lublinie. - Najstarsza w tym gronie to właśnie
24-letnia mieszkanka Dąbrowy Górniczej. Tylko jedna z dziewcząt nie była pod
wpływem alkoholu. Pozostałe miały od 0,14 do 1,09 promila.

Wychowawczyni - kurator sądowy miała w wydychanym powietrzu 0,6 promila
alkoholu. Kobieta, kiedy już wytrzeźwiała, została przesłuchana. Mimo, że
policja zatrzymała ją w trakcie kradzieży, Ewelina N. nie przyznaje się do
winy i nie chce wytłumaczyć dlaczego kradła czasopisma. Wychowawczynię
"pogrążają" natomiast zeznania pozostałych włamywaczek. Prawdopodobnie to
właśnie Ewelina N była pomysłodawczynią napadu. Właściciel kiosku oszacował
straty na 135 zł.

am - Trybuna Śląska

[Gość: Mirek]

Chcialy sobie pewnie uprzyjemnic damska libacje przegladaniem kolorowych pism.
Moze szukaly jakichs porno ..

[Gość: jarek]

cd.. artykulu... czy wolontariusze i wychowawcy pija alkohol z wychowankami ??
Czy ten dom dziecka jest pod czyjąś kontrolą ?? Wydaje mi się, że ktoś już cos
zaczyna motać w tej sprawie.
dabrowagornicza.naszemiasto.pl/

[Gość: Danio]

Nie wiem czy wychowawcy, wolontariusze i praktykanci piją z wychowankami, ale byłam praktykantką i wiem,że ogromnym problemem placówek opiekuńczo- wychowawczych jest nadużywanie alkoholu przez wychowanków, a palenie papierosów jest na poziomie dziennym i nic na to wychowawcy nie są w stanie poradzić.Może Pani Ewelinka chciała zaimponować swoim podopiecznym hehehe.

Przeczytajcie książke "BIDUL" Mariusza Maślanki

[Gość: ~pepe]

Kiedy zobaczyłem w Gazecie Wyborczej zapowiedź książki BIDUL MARIUSZA MAŚLANKI -
pierwsza myśl, czy to napisał ten Mariusz, z którym się wychowałem w TYM
BIDULU, w tej samej grupie. Okazało się, że TAK! KIEDY WZIĄŁEM JĄ DO RĘKI I
ZACZĄŁEM KARTKOWAĆ, PRZEŻYŁEM SZOK. PO PRZECZYTANIU SAMEGO WSTĘPU ZATKAŁO MNIE.
ZBLADŁEM, TRZĄSŁEM SIĘ JAK GALARETA. Byłem na spotkaniu z autorem w kieleckim
EMPIKU, nie byłem w stanie nawet z nim porozmawiać, choć on chciał - wróciły
wspomnienia z lat BIDULOWYCH!!!
JEDNO JEST PEWNE, TA KSIĄŻKA OPISUJE WSZYSTKO TO, CO CZUJE DZIECKO, KTÓRE TAM
SIĘ ZNAJDZIE!!! TERAZ CZYTAJĄ TĘ KSIĄŻKĘ WSZYSCY MOI ZNAJOMI I KAŻDY JEST POD
WIELKIM WRAŻENIEM! JA ZACZĄŁEM SIĘ OTWIERAĆ PRZED NIMI I ROZMAWIAĆ NA TEMAT,
KTÓRY DO TEJ PORY BYŁ PRZEZE MNIE UKRYWANY. DZIĘKI MARIUSZOWI OTWORZYŁEM SIĘ I
WYRZUCAM TO, CO PRZEŻYŁEM. DOBRE I ZŁE CHWILE. DZIECIAKI Z "NORMALNYCH" RODZIN
POWINNY SOBIE POCZYTAĆ TĘ KSIĄŻKĘ I POMYŚLEĆ...
PEPE

serwisy.gazeta.pl/ksiazki/1,19970,1947896.html

[Gość: Danio]

Tak. W sytuacji kiedy dziecko nie może przebywać w rodzinnym domu lub jego przebywanie tam zagraża jego życiu lub zdrowiu nie ma innego wyjścia jak zabrać je ale gdzie??? Najwyższy czas zacząć głośno mówić o tym, iż dom dziecka nie jest dobrym rozwiązaniem w takiej sytuacji, niestety wciąż zamało się mówi o przeżyciach dzieci z placówek opiekuńczo wychowawczych i wciąż jest zamało rodzin zastępczych aby można było zlikwidować te placówki, Dlaczego ???Czyżby ludzie nie mieli serca???

[Gość: Heja]

Przeczytałem ta książke i jestem wstrząśnięty.

[Gość: AM]

Matactwa w tej sprawie ciąg dalszy !!!

Siostra zaszalała?

Środa, 4 sierpnia 2004r.

Ewelinie N., 24-letniej wolontariuszce z Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej w
Dąbrowie Górniczej, postawiono zarzut kradzieży z włamaniem do kiosku w
Hrubieszowie w woj. lubelskim. Ewelina N., jak twierdzi policja, ukradła wraz z
czterema nastolatkami kolorowe czasopisma. Wcześniej piły alkohol.

O sprawie pisaliśmy w poniedziałek. Tego dnia lubelska policja poinformowała,
że Ewelina N. jest wychowawczynią w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej i
społecznym kuratorem sądu w Dąbrowie Górniczej. Tymczasem prezes Sądu
Okręgowego w Katowicach zapewnił nas, że Ewelina N. nie pełni takiej funkcji.
24-latka tłumaczy, że mówiła policji, że dopiero będzie pracować jako kurator.

- Przy zatrzymaniu kobiety sporządzono protokół - wyjaśnia komisarz Tomasz
Martyniuk z Komendy Powiatowej w Hrubieszowie. - Ewelina N. podała taką a nie
inną funkcję, protokół przeczytała i podpisała.

Ewelina N. jest wolontariuszką w programie "Starszy Brat, Starsza Siostra".
Zajmuje się zaniedbanymi dziećmi. - Ma wszystkie cechy potrzebne dla takich
działań - mówi jej kierowniczka Bożena Łapot-Podkopał. - Jest osobą o
nieposzlakowanej etyce, potrafi modelować właściwą postawę wśród dzieci. Nie
wierzę, że brała udział w jakichkolwiek ekscesach.

Ewelina N. w rozmowie z nami przyznała, że piła alkohol z 16-latką, dwiema 17-
letnimi bliźniaczkami i 18-latką. - To było spotkanie urodzinowe - tłumaczy. -
Upominałam je, żeby nie piły, ale to przecież rodzice są odpowiedzialni za
dzieci.

Ewelina N. miesiąc temu obroniła dyplom z resocjalizacji. - W życiu nie
złamałabym prawa - zapewnia. - Przecież nie mogłabym sobie marnować kariery!

Zgodnie z jej relacją po 3 w nocy impreza się skończyła. Jak utrzymuje, wypiła
jedno piwo. - Chciałam odprowadzić dziewczyny do domu - opowiada. - Usiadłyśmy
na murku. Dwie dziewczyny poszły w stronę parku. Kiedy nie wracały, poszłam
sprawdzić co się stało. Zobaczyłam je w pobliżu kiosku. Wszędzie były
porozrzucane gazety. Wtedy przyjechała policja. Jestem tylko świadkiem.

- Ewelina N. uciekała - twierdzi komisarz Martyniuk. - Podczas pościgu trzymała
czasopisma. Potem je porzuciła.

Anna Malinowska - Trybuna Śląska

[Gość: jarek]

Ladna mi resocjalizacja. Pic alkohol z nieletnimi, ciekawe co na to profesor
resocjalizacji, ktory uczyl pania E. pewnie tez pije ze studentkami. ;)

[Gość: jarek]

Wiadomości z tego wątku forum to komentarze do Ewelino, to szok!.
na stronie www.dabrowa.naszemiasto.pl

Placówka na Jasnej

autor: byly wolontariusz (gość)
data: 2004-08-03 10:47

Placówka na JASNEJ w Dąbrowie Górniczej nie jest taka jasna jak nazwa ulicy,
moze bardziej odpowiednia nazwą jest PIEKŁO od nazwy dzielnicy. Osoby
zatrudnione w tej placówce, część pracowników MOPSu i Sądu rodzinnego to czysty
układ koleżeński tzw SITWOKARCJA. Jak sie coś wydarzy to jeden drugiego kryje i
broni. Dzieci w tej placówce pija alkohol, czasami nie wracają na noc, palą
trawke i w zasadzie nikogo to nie rusza. Myśl pedagogiczna jaka przyświeca
procesowi wychowawczemu to "Róbta co chceta"

[Gość: Danio]

Tak jest w większości placówek niestety , bo cóż Ci wychowawcy poradzą ?

[klip-klap]

Sprawe wyjasni sad,ale naogladalem sie w akademiku studentek resocjalizacji,wiec
wcale bym sie nie zdziwil gdyby uznana ja winna.Te studentki same potrzebowaly
pomocy.

[Gość: ~braciszek]

Z tego co ja sie orientuje aby zostac wolontariuszem programu Starszy Brat
Starsza Siostra trzeba ukonczyc specjalne szkolenie i uzyskac cetryfikat.
Zachowanie Eweliny rzutuje negatywnie nie tylko na placowke w Dabrowie
Gorniczej, ale i na wydzial resocjalizacji i na organizatorow projektu Starszy
Brat Starsza Siostra.

A swoją drogą pani resocjalizator juz dziekujemy... Powinn zmienic zawód... i
zrobic karierę w przemysle ziemniaczanym.



www.brat-siostra.org/

[Gość: kaśka]

TO SIE NADAJE DO TELEWIZJI. DO SERIALU "KOCHAJ MNIE"

www.tvp.com.pl/kochajmnie/forum.asp

[Gość: Nusia]

No tak na wyjaśnienie sprawy trzeba czekać, ale problem pozostaje i jest ukrywany, o tym się nie mówi , przy okazji Świąt pokazuje się płaczące maluszki jakie to one są biedne, a tu już 7 latki sięgają po papierosy, i te maluszki biorą przyklad. Czy przy tak silnym oddzialywaniu grupy, i tak dużej demoralizacji wśród młodzieży , wychowawca jest w stanie cokolwiek zrobić , aby wpłynąć na zmianę zachowania swojego podopiecznego, o tym się nie mówi, ale problem z alkoholem ma co 2 wychowanek takich placówek , a palenie papierosów to i tak się już z tym nie kryją.Czy nie lepiej było by iść w kierunku rozwoju nowych form opieki nad dzieckiem takich jak Rodzinne Domy Dziecka czy Rodziny zastępcze zawodowe?

[Gość: Andrzej Olszewski]

Wczoraj poproszono mnie abym napisał coś w sprawie "wychowawczyni" z placówki
opiekunczej w Dąbrowie Górniczej. Sprawa wydaje sie trudna do ocenienia i dość
mocno zagmatwana. Rzecz jest oczywista, że w domach dziecka nie zawsze pracuja
ludzie z powołania, ludzie czasami przypadkowi, czasami dajacy zły przykład
wychowankom. Przypadek Eweliny potwierdza tezę o dużej niedoskonałości systemu
opiekuńczego w Polsce nadal opartego o domy dziecka.

Jednak chce aby przy okazji tej sprawy pomyślano i całym aspekcie wychowania w
domach dziecka. Kiedyś na podobnym FORUM ktos zarzucił, że społeczeństwo
polskie nie jest zainteresowane losem dzieci z domów dziecka. Jesteśmy
zainteresowani wychowankami domów dziecka To nie jest tak do końca prawda, że
wychowankami domów dziecka mało kto się interesuje. Wychowankami domów dziecka
interesuje się cała rzesza ludzi o ogromnych sercach, którzy często swoje serca
są zmuszeni pochować głęboko do szuflad. Nie tak dawno temu pewna pani z
Wodzisławia, państwo z Wołomina, Warszawy, Zabrza ukończyłi kurs PRIDE, a
obecnie nie są w stanie wydobyć dziecka z okolicznych domów dziecka...


Mamy w Polsce obecnie taką sytuację, dość kuriozalną, wręcz żenującą, że ci
wszyscy ludzie, zainteresowani wychowankami domów dziecka, "plączą" się po
urzędach, po domach dziecka, po sądach i proszą - "dajcie nam dziecko na
wychowanie". To przecież powinno być odwrotnie. To Państwo polskie i urzędnicy
z tych wszystkich instytucji owo Państwo polskie reprezentujące, powinni
prosić, poszukiwać, przekonywać - "weźcie dzieci na wychowanie". Nie jest
dobrze, że mówimy tak dużo o finansach. Rzecz jest oczywista, że utrzymanie
dziecka w instytucji jest o wiele droższe od rodziny zastępczej, czy od
rodzinnego domu dziecka. Powiedzmy wreszcie, to co w rodzicielstwie zastępczym
jest najważniejsze, że wychowanie dziecka w rodzinie jest nie tyle tańsze ale
LEPSZE. Pokażmy polskiemu społeczeństwu nie tylko stronę finansową, ale cały
aspekt psychicznych korzyści umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej.
Powiedzmy, że choroba sieroca boli, i że sięga głęboko psychiki dziecka czyniąc
w niej często nieodwracalne spustoszenia. O skutkach choroby sierocej napisałem
w artykule "O odrzuceniu bardziej naukowo - czyli hipokamp sieroty" Cały
artykuł jest dostępny na stronie interentowej http://www.misjanadziei.org.pl.

Tu zacytuję tylko dość istotny fragment: Naukowcy coraz częściej dowodzą, że
stres, przeżycia traumatyczne uszkadzają strukturę mózgu i osłabiają układ
nerwowy człowieka. Taką destrukcję możemy obserwować u dziecka żyjącego w
ciągłym stresie. Dziecko odrzucone, oddzielone od rodziców przeżywa taki sam
stres jak dziecko, któremu umierają rodzice. Z podobną symulacją przeżywania
śmierci zbiorowej ma dziecko do czynienia gdy jest przeniesione z domu małego
dziecka do domu dziecka lub z jednego do drugiego domu dziecka. Podobną stratę,
choć często ignorowaną przeżywa, gdy zwalnia się z pracy, lub co gorsza jest, z
przyczyn ekonomicznych zwalniany jego jedyny, ukochany wychowawca. Takie,
szkodliwe działanie stresu, trwającego przez całą dobę, ma również miejsce w
okresie płodowym, gdy dziecko już jest niekochane i odrzucone. Niestety takich
przypadków, jest coraz więcej. Stres prowadzi do procesów neurodegeneracji. Z
przeczytanych rozdziałów kilku książek dowiedziałem się, że przeżycia
traumatyczne powodują podwyższone wydzielanie kortykosteroidów, a te w takich
dużych ilościach uszkadzają w sposób fizyczny komórki nerwowe - neurony oraz
połączenia między nimi zwane synapsami. Zmiany morfologiczne synaps obejmują
nie tylko właściwości ale także i ich kształt. W wyniku przewlekłego stresu
gruszkowate synapsy kurczą się, a tym samym zmniejsza się liczba receptorów i
pogarsza przewodzenie między neuronami. Pani Brenda Milner ustaliła, że
uszkodzenia hipokampa, a te mamy np. w przypadku FAS (Fetal Alcohol Syndrom -
poalkoholowego syndromu płodowego) i ciągłego stresu spowodowanego odrzuceniem,
wywołują utrudnienia w zapamiętywaniu i analizie nowych wrażeń. Człowiek
posiada 10 bilionów synaps i 15 miliardów neuronów. Mózg wymienia codziennie
tysiące komórek. Te olbrzymie ilości - pod wpływem stresu, strachu, lęku,
niepewności, ciągłego napięcia i innych przeżyć traumatycznych, (a bez
wątpienia oddzielenie od rodziców, co gorsza porzucenie dziecka a także pobyt w
domu dziecka takowych przeżyć dostarcza) - zanikają, nie rozwijają się oraz
tracą możliwość regeneracji. Pamiętając o tym, że hipokamp jest odpowiedzialny
m.in. za uczenie się, pamięć czy rozpoznawanie i analizę nowości, to jego
uszkodzenia, zmniejszenie objętości może tłumaczyć, dlaczego dzieci z domów
dziecka i początkowo z rodzin zastępczych, mają złe wyniki w nauce, mają
problemy z koncentracją i wydaje się, że nie chcą się uczyć. Przy czym należy
podkreślić, że nie zawsze rodzina zastępcza jest w stanie ten proces zahamować
lub cofnąć.

" Pan Andrzejewski napisał (POLITYKA 26/2002) w artykule "Kartę na stół", -
"Akcja "Polityki" zbiegła się w czasie z powstaniem czegoś na kształt ruchu
społecznego na rzecz reformy placówek opiekuńczo-wychowawczych i rodzin
zastępczych. Wcześniej pani Pietkiewicz napisała (POLITYKA 23/2002) w
artykule "Niech przepadnie bidul"- "Lecz przecież ten obywatelski ruch
rozszerza się, animowany nie tyle przez siłaczki i siłaczy, co przez ludzi
rozsądnych i przewidujących." Warto tu też polecić uwadze kolejny artykul pani
Pietkiewicz w Polityce 26/2004 w artykule "Następni do studni". Zatem zamiast
mówić tylko, że jest źle ze tu i ówdzie są opiekunowie tacy jak Ewelina. , że
rodzące się w naszym kraju rodzicielstwo zastępcze jest zagrożone, warto
pokazać cenne, właśnie społeczne, obywatelskie inicjatywy. Oprócz opisywanych w
POLITYCE działań Towarzystwa "Nasz Dom" warto pamiętać o akcji - Szukam
domu...i Autobus Nadziei. Wkrótce akcja ta doczeka się już XI edycji. W wyniku
poprzednich 1200 dzieci znalazło swój nowy dom, zastępczy ale własny. W akcję
włącza się coraz więcej instytucji, PCPR-ów, MOPS -ów, domów dziecka, ośrodków
adopcyjno - opiekuńczych, portali internetowych, stowarzyszeń takich jak
Związek Powiatów Polskich, Szansa, Pro Familia, Fundacja "Przyjaciółka",
Stowarzyszenie Zastępczego Rodzicielstwa czy Misja Nadziei. W marcu tego roku
powstała Koalicja na Rzecz Rodzinnej Opieki Zastepczej, a dzień 30 maja został
ustanowiony Dniem Rodzicielstwa Zastępczego. To nie jest już
kilka "zwariowanych" ośrodków. Dość długą listę sygnatariuszy akcji można
oglądać na stronie internetowej http//www.misjanadziei.org.pl.

Jak cenne jest to, że w tym ruchu obywatelskim obok rodziców zastępczych,
wychowawców z domów dziecka, psychologów i pedagogów z ośrodków adopcyjno -
opiekuńczych, pracowników socjalnych z PCPR -ów stają dziennikarze, duchowni,
biznesmeni, starostowie i ogromna liczba wolontariuszy. Myślę, że temu ruchowi
społecznemu potrzebne jest pozytywne wzmocnienie. Apeluję do Redakcji GW i do
dziennikarzy, pokazujcie te wszystkie cenne inicjatywy które dzieją się, nie
tylko we Wrocławiu, ale i na Śląsku, Lubelszczyźnie,Trójmieście, Szczecinie,
Poznaniu (ostatnio tam jest prowadzona akcja poszukiwania rodzin zastępczych
organizowana przez MOPR Poznań i przez Stowarzyszenie Familijny Poznań)
Propagując rodzicielstwo zastępcze nie możemy zapominać o biologicznych
rodzicach. W mojej pamięci wyryły się na stałe słowa pana Drzażdżewskiego -
Najpierw rodzina. Oczywiście, że pracownicy socjalni z powiatu powinni dołożyć
jak najwięcej starań i przeznaczyć fundusze na ratowanie biologicznego
środowiska dziecka. Żaden dom dziecka, żadna rodzina zastępcza nie zastąpi
dziecku jego mamy i taty. Jestem rodzicem zastępczym dla trójki dzieci i widzę,
jak bardzo "nasze" dzieci tęsknią za swoimi biologicznymi rodzinami, nawet gdy
przeżyły w nich straszne okropieństwa. Warto tu zacy

zakonczenie mojej opinii

[Gość: Andrzej Olszewski]

Warto tu zacytować fragment z raportu Ligi Narodów z 1938 r. "Niepodważalną
zasadą opieki nad dzieckiem jest założenie, że żadne dziecko nie powinno być
pozbawione - skądinąd odpowiedzialnej - opieki matki jeżeli tylko pomoc
materialna może takiemu rozdzieleniu zapobiec."

Propagując rodzicielstwo zastępcze nie wolno nam również zapominać o
wychowawcach domów dziecka. Szczególnie o tych którzy z poświeceniem i oddaniem
opiekują się dziećmi. Nikt inny jak oni stykają się na co dzień ze skutkami
odrzucenia i z chorobą sierocą. Nie wolno ich zastraszać, niech mówią, niech
piszą prawdę bez obawy utraty pracy. Nie jestem zwolennikiem hurtowego
zamykania domów dziecka. Nie każde dziecko od razu może iść do rodziny
zastępczej. Są sytuacje, że dziecko musi "odpocząć" od rodziny, że musi trzeba
jemu dać czas na przemyślenie propozycji, że warto iść do rodziny zastępczej. W
mojej wizji dom dziecka powinien być tymczasowym hostelem, bezpiecznym nie
przeludnionym miejscem schronienia, na czas naprawy rodziny biologicznej lub
miejscem przygotowania dziecka do przejścia do rodziny zastępczej. Zamiast
zamykać trzeba domy dziecka przeobrażać, by były mniejsze, by dzieci były w
nich jak najkrócej, by wychowawcy w nich byli otwarci na prace z rodziną
biologiczną i na rodzicielstwo zastępcze. Zapyta ktoś - a skąd pieniądze? A czy
wiesz - odpowiem temu komuś - że ponad połowa wychowanków instytucji po
usamodzielnieniu, nie radzi sobie z samotnością, jest zbyt słaba psychicznie by
utrzymać pracę, trafia więc wcześniej czy później do MOPS-ów, PCPRów i
osrodków dla bezdomnych gdzie pobiera przez dziesiątki lat zasiłki. Czy to jest
tańsze ???

Andrzej Olszewski
rodzic zastępczy
Krajowy Koordynator akcji - Szukam domu...
www.misjanadziei.org.pl/artykuly/szukam.html

[Gość: polityk realny]

Kolesie jestescie zalosni kogo tu obchodzi los jakis tam bachorow i bękartow z
domow dziecka !! Ręce precz od rodziny... Domy Dziecka sa niepotrzebne, ani
rodziny zastepcze !!

Molestowanie w domu dziecka

[Gość: reporter]

Nie kazdy wychowawca w domach dziecka jest wspanialym, oddanym dzieciom
czlowiekiem !! W domach dziecka toczy sie drugie zycie o ktorym nie mamy
zielonego pojecia!!


Molestowanie w domu dziecka

Blisko przez dwa lata wychowawca z domu dziecka w byłym woj. włocławskim
doprowadzał podopieczne do poddania się czynnościom seksualnym. W piątek został
tymczasowo aresztowany - donoszą kujawsko-pomorskie "Nowości".

Śledztwo wszczęto po otrzymaniu przez policję zgłoszenia od jednej z dziewcząt.
Nastolatka poskarżyła się, że wychowawca molestuje seksualnie ją oraz inne
dziewczęta. Wskazała na dwie koleżanki z placówki - pisze dziennik.

Według dotychczasowych ustaleń radziejowskiej policji i prokuratury wychowawca
prawie przez dwa lata doprowadzał dziewczynki do poddania się czynności
seksualnej. W tym czasie dwie z nich nie miały ukończonych piętnastu lat.
Ujawniono też, że mężczyzna groźbą próbował wymusić na podopiecznych zmianę
zeznań. Jednak dziewczyny potwierdziły, że były molestowane.

Podczas przesłuchania przed sądem podejrzany zaprzeczył zarzutom. W ocenie sądu
zebrany materiał dowodowy był wystarczający, aby mężczyzna trafił za kraty.
Wychowawca został tymczasowo aresztowany na trzy miesiące -
informują "Nowości". (jask)23.08.2003

Umorzone śledztwo ?

[Gość: reporter]

Śledztwo ws domniemanych nieprawidłowości w kłodzkim domu dziecka umorzone

Kłodzka prokuratura umorzyła śledztwo w sprawie domniemanych nieprawidłowości w
prowadzonym przez zakonnice domu małego dziecka. Dochodzenie wszczęto w lipcu po
doniesieniach prasowych w tej sprawie. Prokuratura badała czy zakonnice nie
znęcają się psychicznie i fizycznie nad wychowankami, czy w placówce nie
dochodziło do stosunków seksualnych między nieletnimi oraz czy szefostwo domu
dziecka zapewniało dzieciom odpowiednią opiekę lekarską. Z doniesień Wieczoru
Wrocławia i telewizji TVN wynikało, ze do wszystkich tych przestępstw tam
dochodziło. Jak poinformował Polskie Radio Wrocław wiceprokurator rejonowy Marek
Rusin śledztwo umorzono ze względu na nie stwierdzenie żadnych nieprawidłowości.
"Co prawda doszło do 2 lub 3 kontaktów seksualnych dzieci, ale nie wiedzieli o
tym przełożeni" - mówi prokurator. Sprawą jednego z wychowanków ma się teraz
zająć sąd rodzinny. Prokurator Rusin wyjaśnia też, że kary i nagany stosowane w
prowadzonym przez zakonnice domu dziecka nie były sprzeczne z prawem. Jego
zdaniem chodziło o karcenie czy też odebranie za karę podwieczorku. Śledztwo
wykazało także, iż dzieci miały dobrą opiekę zdrowotną. Będzie jednak badana
sprawa jednego z byłych wychowanków, który opuścił placówkę poważnie chory.
Dominik Panek
2003-11-18
źródło: Polskie Radio Wrocław

Dość domów dziecka

[Gość: reporter]

Teksty z archiwum ŻYCIA ) http://www.zycie.com.pl
Życie z dnia 2004-04-02, dział społeczeństwo

Dość domów dziecka
Prawie 500 dzieci z domów dziecka do końca roku trafi do prawdziwych rodzin.
Włoska fundacja Unidea przekazała 70 tys euro na realizację programu Pride,
przygotowującego rodziców zastępczych.

W Polsce jest ponad 360 domów dziecka, a w nich ok. 17 tys. dzieci. - Na naszej
drodze do Unii Europejskiej powinniśmy dążyć do tego, aby liczba liczba dzieci w
tych domach malała - powiedziała Maria Kolankiewicz z Domu Małych Dzieci.

Unidea od kilku miesięcy współpracuje z polskim Towarzystwem Nasz Dom, które
odpowiada za program Pride. Dotychczas, dzięki środkom z fundacji, przeszkolono
200 rodzin zastępczych, z których 65 proc. po zakończeniu kursu podjęło się
pełnienia roli rodziny zastępczej. W efekcie ponad 100 dzieci znalazło nowy dom.
- Już osiem lat temu walczyliśmy o to, żeby dzieci nie mieszkały w internatach,
żeby miały opiekę kogoś, kto ich potrafi pokochać. Dziś jesteśmy bogatsi o
program, który prowadzimy i możemy dobitnie powiedzieć : dość domów dziecka! -
apelował Tomasz Polkowski, szef Towarzystwa Nasz Dom. - Dzieci chcą mieć kogoś
dla siebie. Kogoś, kto nauczy je kochać - dodaje.

Program Pride powstał w Stanach Zjednoczonych, w Polsce musiał zostać
przystosowany do naszych warunków i prawa. Jeden cykl szkoleniowy trwa około 3
miesięcy. - Szkolenia pozwalają przyszłym rodzicom poznać samych siebie - mówi
Polkowski. - Rodziny przymierzają się do nowej roli, tak jak przymierza się
garnitur. Trzeba jednak mieć świadomość, że nie możemy oddać tego garnituru do
sklepu. Rodzice sami muszą podjąć decyzję. Naszą rolą jest jak najlepsze
przygotowanie ich do tego wyboru - dodaje. Według programu, odpowiedni rodzice
powinni posiadać m.in. umiejętności opiekuńcze, zaspokojenia potrzeb
rozwojowych, wzmacniania więzi z rodziną biologiczną dziecka oraz pracy
zespołowej. - Mamy ogromną satysfakcję z faktu, że mogliśmy pomóc towarzystwu
Nasz Dom, ponieważ celem naszej fundacji jest wspieranie inicjatyw społecznych
m. in. w Europie Środkowej - powiedziała Francesca Gori, sekretarz Fundacji
Unidea. Ministerstwo pracy przygotowało rozporządzenie dotyczące funkcjonowania
rodzin zastępczych, opiekujących się dziećmi niepełnosprawnymi. - W naszym domu
jest 40 proc. dzieci niepełnosprawnych, które latami czekają na adopcję. Trudno
jest znaleźć rodzinę, która umiała by się zająć dziećmi specjalnej troski - -
mówi Kolankiewicz. Dopiero od kilku lat na szerszą skalę rozpoczęły się kursy
przygotowujące kandydatów na opiekunów zastępczych i adopcyjnych. Od 2001 roku
istnieje ustawowy obowiązek przejścia przeszkolenia przed podjęciem się opieki
zastępczej nad dzieckiem.
EWELINA MICHAŁOWSKA



Życie z dnia 2004-04-24, dział społeczeństwo

Dzieci bez opieki
ZAWÓD - RODZINA

1 maja pojawi się w Polsce nowa profesja - zawodowa rodzina zastępcza. Zgodnie z
prawem osoby, które są gotowe stworzyć dom dla porzuconych lub osieroconych
dzieci muszą przejść specjalne szkolenia.

- Wyobraźcie sobie, że na skutek wypadku musicie zostać w szpitalu kilka
miesięcy. Trzeba podjąć decyzję, komu powierzyć opiekę nad waszym dzieckiem.
Rodzinie, koleżance z pracy, pogotowiu opiekuńczemu? Jakie cechy i umiejętności
powinien mieć taki opiekun? Zastanawiając się nad tym dostrzegacie, że macie
bardzo sprecyzowane poglądy na opiekę zastępczą - w ten sposób rozpoczynają się
pierwsze zajęcia programu PRIDE, czyli rodzinnej opieki zastępczej lub adopcji.
Jest to jedna z najbardziej dopracowanych metod przygotowywania rodzin
zastępczych i adopcyjnych.

W nowelizacji ustawy o pomocy społecznej z 2000 r. zapisano, że kandydaci na
opiekunów zastępczych muszą zostać przeszkoleni. Od 1999 r. programem PRIDE w
Polsce posługuje się Towarzystwo "Nasz Dom". Według prawa rodzinę zastępczą może
tworzyć zarówno "pełna" rodzina, jak i osoby samotne. Powinni oni posiadać
obywatelstwo polskie, dobre warunki mieszkaniowe, stałe źródło utrzymania oraz
pełnię praw rodzicielskich.

Kandydaci przechodzą szereg ćwiczeń praktycznych, polegających na wchodzeniu w
role dziecka, rodziców, jak również na badaniu własnych możliwości i motywacji.
Zdaniem Andrzeja Kalisza, dyrektora niepublicznego Ośrodka Rodzinnej Opieki
Zastępczej Towarzystwa "Nasz Dom", zawodowa rodzina zastępcza stanie się szansą
szczególnie dla rodzeństw. - W naszym kraju niewielu ludzi decyduje się na
przygarnięcie więcej niż jednego dziecka - zauważa Kalisz.

W trakcie szkolenia programem PRIDE kandydaci wspólnie z trenerami analizują
skutki traumatycznych przeżyć dla psychiki i zachowania podopiecznego. Dla
przykładu sesja dotycząca odrzucenia dziecka przez własnych rodziców i utraty
dotychczasowego środowiska, zawiera ćwiczenia, które uzmysławiają kandydatom
doświadczenia płynące z przeżyć związanych ze stratami w ich własnym życiu, np.
śmiercią bliskich osób. Właśnie ze względu na tak praktyczne podejście, PRIDE
jest uważany za najskuteczniejszy program w tej dziedzinie, ograniczający do
minimum niebezpieczeństwo umieszczenia dziecka w niewłaściwej rodzinie.
Szkolenie kończy się decyzją o kwalifikacji na rodzinę zastępczą. Podejmują ją
wspólnie prowadzący i kandydaci.

Do marca 2004 r. zgodnie z programem PRIDE przeszkolono w Polsce ok. 2800
rodzin. - Decyzję o wzięciu pod opiekę dziecka podejmuje 90 proc. uczestników
naszego kursu. Rocznie udaje nam się umieścić w rodzinach zastępczych i
adopcyjnych blisko 100 dzieci - mówi Kalisz.

Pierwsze rodziny zastępcze powstały pod koniec XVI wieku na skutek działalności
św. Wincentego a Paulo, który, próbując ograniczyć śmiertelność dzieci w domach
opieki dla ubogich, umieszczał niemowlęta u wiejskich kobiet. Prekursorem
tworzenia rodzin zastępczych w Polsce był ks. Gabriel Baudouin. W 1736 r.
założył w Warszawie szpital dla porzuconych niemowląt. Przygarnięte dzieci
oddawano pod opiekę karmiących mamek, zatrudnionych przez zakład opiekuńczy.


* Szczegółowych informacji o programie PRIDE udziela Ośrodek Rodzinnej Opieki
Zastępczej Towarzystwa "Nasz Dom" tel. [phone].
MAGDA KAZIKIEWICZ



Życie z dnia 2004-05-28, dział społeczeństwo

Sieroty mimo woli
Domy dziecka dawno przestały spełniać wychowawczą rolę

Aż 90 proc. dzieci trafia do domów dziecka, bo rodziców nie stać na ich
utrzymanie. Tylko nieliczne są sierotami. Lepszym dla dzieci i tańszym dla
państwa rozwiązaniem byłoby wspieranie rodzin zastępczych.

W niedzielę obchodzimy po raz pierwszy Dzień Rodzicielstwa Zastępczego. W Polsce
istnieje ponad tysiąc instytucji opiekuńczo-wychowawczych, w tym ponad 350
typowych domów dziecka. - Niestety są one koniecznością, choć bardzo chciałbym,
żeby było inaczej. Powinny być jednak znacznie mniejsze niż obecnie - mówi
Andrzej Kalisz, dyrektor Ośrodka Rodzinnej Opieki Zastępczej Towarzystwa "Nasz Dom".

Około 62 tys. dzieci przebywa w instytucjach, zapewniających opiekę stałą.
Blisko 30 tys. znajduje się w typowych domach dziecka. Według Kalisza liczba ta
jest tak duża, ponieważ przepisy adopcyjne nie sprzyjają potencjalnym rodzicom.
Tymczasem dane mówią same za siebie. 85 proc. dzieci, które trafiają do domów
dziecka, pozostaje w nich do osiągnięcia pełnoletności. - Kiedy rozmawiam z
dzieckiem, które dopiero znalazło się w ośrodku opiekuńczym, jest ono
przekonane, że zostanie w nim kilka, najwyżej kilkanaście dni. Dopiero z czasem
zauważa, że znalazło się w sytuacji bez wyjścia - mówi Kalisz.

Od lat trwa dyskusja nad koniecznością reformy systemu pomocy dziecku i
rodzinie. Krytyce poddawany jest system sądownictwa rodzinnego, opieka w domach
dziecka, brak wykwalifikowanych rodzin zastępczych. Większość z takich ośrodków
jest przestarzałych. Zapewniają one odpowiednie warunki do życia, ale mają
ograniczone możliwości oddziaływania na rodziny dzieci. Przetrzymują wychowanków
latami, by potem wypuścić nieporadnych, nieprzygotowanych obywateli w to samo
środow

Precz z "bidulami"!

[Gość: Reporter]

Precz z "bidulami"!

W rodzinnym domu dziecka przestają się moczyć i bać. Otwierają się na świat.

Rodzina zastępcza i rodzinny dom dziecka są instytucjami wychowawczymi, które
powinny kiedyś zastąpić bezduszne państwowe domy dziecka. Choć dobro dziecka
jest dobrem najwyższym i społecznie pożądanym, po drodze ulega przeliczaniu na
złotówki, etaty i dochody.

Tygodnik :Solidarność:
MARCIN PRZEWOŹNIAK
2001-04-17

kiosk.onet.pl/art.html?DB=162&ITEM=1026886&KAT=239

Alternatywą są rodziny zastępcze

[Gość: ewa]

Dwa lata temu na konferencji w Sztokholmie, przedstawiciele 80 krajów referując
stan opieki nad dzieckiem osieroconym wykazywali, że zmniejsza się liczba
dzieci wychowujących we wszelkiego rodzaju placówkach państwowych. Odwrót od
sierocińców, staje się w Europie powszechnym standardem. Polska nie
uczestniczyła w konferencji, być może ze wstydu.

www.radio.com.pl/jedynka/news.asp?iID=3303

rodziny zastępcze dla ZWIERZĄT

[Gość: reporter_drugi]

Rodzina zastępcza dla Mruczka

Z początkiem wakacji ruszyła, organizowana od 2 lat przez giełdę zoologiczną w
Szczecinie, akcja poszukiwania tzw. "rodzin zastępczych" dla zwierząt.

Na czas wakacyjnego wypoczynku zwierzę, zamiast od razu umieszczać w
schroniskach, które są bardzo zatłoczone i brakuje w nich miejsc, można
powierzyć jakiejś rodzinie. Oszczędzimy tym sposobem zwierzęciu dodatkowego
stresu, który i tak jest bardzo duży w związku z rozstaniem ze swoim opiekunem.

- Rodzin zastępczych poszukujemy nie tylko dla psów i kotów, ale także dla ryb,
płazów i gadów. Osoby, które deklarują chęć przyjęcia jakiegoś zwierzęcia muszą
oczywiście spełniać określone warunki i posiadać pewne predyspozycje -
informuje Alina Rychta, organizatorka szczecińskiej zoogiełdy.

- Dlatego wcześniej przeprowadzamy wywiad, który pozwoli poznać tymczasowych
opiekunów, ocenić warunki jakimi dysponują i wiedzę jaką posiadają na temat
opieki nad danym zwierzęciem.

Dzięki rodzinie zastępczej można spędzić urlop nawet w najodleglejszym zakątku
świata mając świadomość, że pupilowi nie dzieje się krzywda.

Akcja cieszy się popularnością - dotychczas zgłosiło się już kilkanaście
rodzin, które wyraziły chęć zaopiekowania się jakimś zwierzakiem za symboliczną
złotówkę. Warto zauważyć, iż oferta ta nie ogranicza się jedynie do mieszkańców
Szczecina, ale do całego województwa zachodniopomorskiego.

Na giełdę zoologiczną mogą się zgłaszać zarówno te osoby, które chcą przygarnąć
zwierzę na jakiś czas, jak i te, które poszukują opiekunów ze względu na
wakacyjne wyjazdy.

Pani Marta Raczkowska ze Szczecina jest jedną z osób, które wyraziły chęć
zaopiekowania się zwierzątkiem. /zdjęcie/

- Zwierzęta towarzyszyły mi przez całe życie. Miałam zarówno koty, jak i psy.
Kocham je, dlatego postanowiłam włączyć się do akcji - mówi pani Marta.

Z kolei pani Magdalena Mackiewicz zdecydowała się oddać psa, ze względu na
dwutygodniowy wyjazd do Afryki.

- Mieszkam sama, więc koniecznością było dla mnie znalezienie kogoś do opieki
nad moim psem. Akcja organizowania rodzin zastępczych zainteresowała mnie.
Doszłam do wniosku, że odpowiada moim potrzebom - tłumaczy pani Magdalena.

Wszystkich zainteresowanych zachęcamy do odwiedzenia zoogiełdy, która odbywa
się w każdą niedzielę w Szczecinie od godz. 11 do 15 w szkole podstawowej nr 54
przy ul. Obrońców Stalingradu.

Głos Szczeciński
Anna Gryk, 15 lipca 2004 r

[Gość: iwona]

Kto się zaopiekuje malutką labradorką?


GW/Poznan Piotr Merchelski 26-12-2004
Fundacja z Poznania poszukuje rodziny zastępczej dla psa przewodnika, który
później służyć będzie osobie niewidomej

Ociemniałym potrafi zastąpić oczy. Zaprowadzi do pobliskiego sklepu, na
przystanek, przeprowadzi bezpiecznie przez jezdnię. Ma szczególne predyspozycje
do tej właśnie roli. Mowa o psach rasy labrador.

Ich przygotowaniem zajmuje się poznańska fundacja, która za naszym
pośrednictwem postanowiła poprosić o nietypową przysługę szczecinian.

- Poszukujemy tzw. rodziny zastępczej dla suczki rasy labrador retriever
[jeszcze nie ma imienia - red.] - mówi Irena Semmler, członek zarządu Fundacji
na rzecz Osób Niewidomych Labrador Pies Przewodnik. - Teraz ma sześć tygodni.
Powinna trafić do rodziny około ósmego tygodnia życia, czyli między 7 a 20
stycznia przyszłego roku.

Wzorcowa rodzina zastępcza powinna mieszkać w śródmieściu (chodzi o to, by pies
przyzwyczajał się do miejskiego zgiełku, tramwajów, świateł itp.), na parterze,
pierwszym piętrze albo w budynku z windą (labrador szybko rośnie i nie powinien
chodzić po schodach ze względu na ryzyko zdeformowania stawów biodrowych).
Dobrze, żeby w rodzinie były starsze dzieci. Pies nie może pozostawać sam w
domu dłużej niż pięć godzin.

Wszystkie rodziny, które się zgłoszą, zostaną odwiedzone przez członków
fundacji i na tej podstawie zostanie dokonany wybór.

W swoim pierwszym domu czarna labradorka pozostanie do ukończenia półtora roku.

Potem pod okiem treserów przejdzie szkolenie. I dopiero po jego ukończeniu
zostanie nieodpłatnie przekazana osobie niewidomej.

- To praca ciężka, ale warta zachodu - mówi Agnieszka Skrzypiec, wolontariuszka
z Poznania, która wychowuje już drugiego labradora. - Bardzo żałuję, że wkrótce
będziemy się musieli rozstać, ale wiem jedno - "mój" pies ułatwi komuś życie.

Wyszkolenie labradora kosztuje 10 tys. zł. Fundacja zapewnia wszelkie środki na
utrzymanie, wyżywienie psa oraz pomoc weterynaryjną i instruktorską.

Do kogo trafi "szczecińska" labradorka? - W kolejce czeka 17 osób w całej w
Polsce. Imiennej decyzji jeszcze nie ma. Przyszły pan i pies muszą być
odpowiednio dobrani, chociażby pod względem wzrostu - wyjaśnia Irena Semmler.

Fundacja Labrador działa w Poznaniu od marca 2003 r. W tej chwili pod opieką
wyznaczonych przez nią rodzin zastępczych oraz treserów jest dziesięć psów.
Trzy z nich już w marcu trafią do osób niewidomych - prawdopodobnie z Łodzi i
Bydgoszczy.

Kontakt telefoniczny z fundacją: (091) 812 23 83. Patrz też:
www.fundacja.labrador.pl.

W naszym województwie są 4 tys. osób niewidzących, szczątkowo widzących i słabo
widzących z grupami inwalidzkimi. Obecnie żadna z nich nie zgłasza chęci
posiadania psa przewodnika.

[Gość: ~iwona]

Warunki, jakie musi spełniać rodzina zastępcza
GW/Poznan
pm 26-12-2004


Przyjęcie szczenięcia do rodziny powinno być zaakceptowane przez wszystkich jej
członków. Należy pogodzić się z faktem, że jest to pracochłonna i
odpowiedzialna praca - podobna do pracy z małym dzieckiem.

Osoba opiekująca się musi mieć co najmniej 18 lat. Dzieci, które są w domu,
powinny być w wieku powyżej pięciu lat. Na spacery mogą wyprowadzać tylko
dzieci mające więcej niż 16 lat.

Opiekun powinien być w domu przez większość czasu. Jest to konieczne ze względu
na karmienie, ćwiczenia i naukę z psem. Szczenię nie może pozostać samo na
dłużej niż pięć godziny każdego dnia.

Dobrze, gdy opiekun mieszka blisko centrum lub w ruchliwym punkcie miasta, na
niższych kondygnacjach budynku albo wyższych, gdy jest winda.

Jeżeli w domu są jeszcze inne psy, to nie więcej niż dwa. Jednak wychodzenie,
zabawa i praca ze szczenięciem zawsze muszą odbywać się oddzielnie.

Szczenię musi zdobyć doświadczenie, poruszając się po ruchliwym centrum miasta,
w sklepach, tłumie, publicznym transporcie, jeżdżąc samochodem

Ojciec zastępczy z wyrokiem za gwałt ??

[Gość: reporter]

Ojciec z wyrokiem za gwałt

Agnieszka Jukowska GW 07-09-2004

Józef Z. siedział w więzieniu za gwałt zbiorowy. Po wyjściu na wolność został
rodziną zastępczą dla siedmiorga dzieci. Nie figuruje już w rejestrze skazanych

Z. z żoną mieszka w kamienicy w centrum Kędzierzyna w 89-metrowym mieszkaniu. W
1980 roku mężczyzna wyszedł z więzienia po odsiedzeniu czterech z sześciu lat
za udział w gwałcie zbiorowym. Siedem lat później został z żoną rodziną
zastępczą dla pierwszego dziecka. Był to romski chłopiec, który dziś siedzi w
więzieniu.

W 1997 roku dostali pod opiekę dwójkę kolejnych dzieci - Kasię i Dawida. W 2003
roku sąd w Nysie przyznał im opiekę jeszcze nad czwórką rodzeństwa. Dwoje z
nich ma upośledzenie lekkie, jedno umiarkowane i jedno znaczne.

Kiedy w 1999 roku w Kędzierzynie rozpoczęło działalność Powiatowe Centrum
Pomocy Rodzinie, zaczęło bacznie obserwować rodzinę Z.

- Nasz pracownik chodził do nich, by zobaczyć, w jakich warunkach wychowują się
dzieci - opowiada kierowniczka PCPR Elżbieta Czeczot. - Okazało się, że Kasi i
Dawida nigdy nie było w domu. Z. tłumaczyli, że są w szkole albo na wycieczce.
Wystraszyliśmy się, że może stało im się coś złego. W końcu dowiedzieliśmy się,
że dzieci przebywają u swojej rodziny biologicznej. O siódmej rano dwóch
pracowników pojechało do Z. i dwóch do rodziny biologicznej. Jeden z
pracowników zauważył tam dzieci schowane w szafkach na buty - relacjonuje
Czeczot.

PCPR rozpoczęło starania o uchylenie Z. opieki nad Kasią i Dawidem, którzy
wrócili do rodziny biologicznej.

Teresa Koczubik, pracownica ośrodka zajmująca się rodzinami zastępczymi,
zeznała policji, że w związku z tym, iż Z. odbywał karę za udział w gwałcie,
niepokoi ją zainstalowanie kamery w dziecięcych pokojach (monitor stoi w
kuchni). Z. tłumaczył, że jego podopieczni mają zaburzenia seksualne i kamera
ma być formą straszaka. Jednak doniesieniem Koczubik zajęła się prokuratura.

Józef Z. uważa, że dobrze zajmuje się dziećmi, a w gwałcie, za który został
skazany, nie uczestniczył czynnie, a tylko się przyglądał. Doniesienia na
policję uważa za odgrywanie się na nim i jego żonie za to, że są Romami. Mówią,
że zdecydowali się zostać rodziną zastępczą, ponieważ sami nie mogą mieć
dzieci.

Anna Lipnicka, wiceprezes Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu:

Trudno na tym etapie ustosunkowywać się do tej sprawy. W przypadku tego pana
wystąpiło zatarcie skazania, nie figuruje on więc w żadnym rejestrze jako osoba
karana. Nie ma również obowiązku o tym mówić. Myślę jednak, że gdyby sąd
wiedział o jego przeszłości, decyzja o przyznaniu mu dzieci mogłaby być inna. W
naszym sądzie badane są różne doniesienia na tę rodzinę. Na razie zbieramy
dowody, dopiero ocena całego zgromadzonego materiału w tej sprawie pozwoli
podjąć decyzję, czy można tę rodzinę obdarzyć zaufaniem.

Patologiczne rodziny zastępcze.

[Gość: reporter]

z archiwum programu UWAGA TVN

Patologiczne rodziny zastępcze.


***

W pożarze domu w Lublinie zginął pięcioletni Kamil. Chłopiec razem z dwojgiem
rodzeństwa wychowywał się w rodzinie zastępczej. Kurator kilkakrotnie wskazywał
sądowi, że przybrani rodzice źle opiekują się chłopcem. Sędziowie jednak nie
odebrali im dzieci. Gdyby posłuchali kuratora zapewne nie doszłoby do tragedii.

Podczas pożaru rodzice byli pijani. W domach dziecka na nowych rodziców czeka
ponad 21 tysięcy dzieci. Coraz częściej trafiają do rodzin zastępczych, które
za opiekę nad dziećmi dostają pieniądze. Bardzo często dzieci są, więc
wykorzystywane i traktowane jako źródło dochodów przez rodziny zastępcze.

***

Sąd rodzinny w Kwidzynie ustanawia rodziny zastępcze w sposób budzący wiele
wątpliwości. Przyznaje dzieci ludziom, którzy nie powinni się nimi opiekować -
na przykład recydywistom, czy też osobom, które nie mają środków i warunków do
wychowania dzieci.

Robert R. był wielokrotnie karany za różne przestępstwa. Kilka lat temu sąd
rodzinny w Kwidzynie ograniczył mu prawa rodzicielskie do jego syna. Nie
przeszkodziło to temu samemu sądowi ustanowić go rodziną zastępczą dla trójki
obcych dzieci.


Decyzjami sądu, który przyznał dzieci recydywiście interesuje się prokuratura.
Choć to nieprawdopodobne - takich przypadków jest więcej.

Dzięki decyzjom sądu kilkadziesiąt rodzin zastępczych w powiecie kwidzyńskim ma
zapewniony stały dochód. W przypadku jednego dziecka to kilkaset złotych
miesięcznie.

***

Ewa, Adam i Robert od wczesnego dzieciństwa przebywali w domu dziecka, czekając
na nową rodzinę. Kiedy pojawili się chętni na utworzenie dla nich rodziny
zastępczej, sąd przyznał im prawo do opieki nad dziećmi. Jednak rok temu
okazało się, że rodzeństwo zamiast otrzymywać opiekę, samo musi opiekować się
niepełnosprawną matką i pracować ponad siły.

Biegli psycholog i psychiatra podkreślają brak więzi emocjonalnej dzieci i
rodziców. Zwracają też uwagę na fakt, iż rodzice chcieli oddać najmłodszego
syna na leczenie psychiatryczne tylko, dlatego, że ich nie słuchał. Po trzech
latach od chwili, gdy dzieci znalazły rodzinę, sąd odebrał je małżeństwu
uznając, że ludzie ci są do tej roli nieprzygotowani. Jednak małżeństwo
postanowiło walczyć o adoptowane dzieci. Bez względu na to jak zakończy się ta
sprawa to właśnie dzieci będą najbardziej pokrzywdzone.

[Gość: Danio]

Tu trzeba postawić wyraźną granicę pomiędzy rodziną zastępczą spokrewnioną z dzieckiem a rodziną zastępcza niespokrewnioną. Różnica polega na tym , iż rodziny zastpecze spokrewnione z dzieckiem to krewni dziecka i dziecko często po umieszczeniu w tej rodzinie przebywa nadal w środowisku patologicznym.Rodziny zastępcze niespokrewnione to obcy ludzie dla dziecka , często kierujący się sercem i dobrem przyjętego dziecka i określanie ich jako patologiczne jest daleko krzywdzące dla tych ludzi.Rodziny zastępcze spokrewnione z dzieckiem nie muszą przejść szkolenia oraz procesu kwalifikacji tak jak rodziny zastępcze niespokrewnione z dzieckiem.

[Gość: ewa]

Bo w Polsce jest jakieś nieporozumienie nazywac babcie lub ciocie rodzina
zastepcza...

Gwałciciel dostał dzieci pod opiekę

[Gość: reporter_drugi]

SE 27 wrzesnia 2004
Gwałciciel dostał dzieci pod opiekę
Rodzina zastępcza okazała się sposobem na zarabianie pieniędzy

Józef Z. zamontował w kuchni specjalną kamerę, by podglądać dzieci w ich pokoju
Foto | Piotr Gajek, Sebastian Wolny
Sąd Rejonowy w Nysie powierzył opiekę nad dziećmi mężczyźnie w przeszłości
skazanemu za gwałt zbiorowy. Pracownicy Centrum Pomocy Rodzinie z przerażeniem
odkryli, że Józef Z. (47 l.) zamontował kamerę w dziecinnym pokoju i podgląda
dzieci na monitorze.

Kędzierzyn-Koźle

- Brzydko zabawiali się ze sobą. Kamera ma być straszakiem - tłumaczy Z.

W PCPR zastanawiają się, jak pozbawić mężczyznę opieki nad dziećmi.

Z zawodu zastępczy
Na początku lat 90. Józefowi Z. sąd przyznał opiekę nad chłopcem. Teraz jest
już dorosły, zdążył odsiedzieć wyrok za narkotyki. Chłopca i dziewczynkę dostał
w 1996 r. Sąd odebrał mu ich w marcu br. - Mieszkały z rodzinami biologicznymi,
a rodzina zastępcza sprawowała fikcyjną opiekę nad nimi, by móc wyłudzać
pieniądze z PCPR - wspomina Elżbieta Czeczot, kierownik Centrum Pomocy Rodzinie
w Kędzierzynie-Koźlu.

Kiedy Józef Z. zwrócił się do sądu w Nysie o opiekę nad czwórką rodzeństwa
romskich dzieci, dostał zgodę. - Zaczęliśmy się tej rodzinie przyglądać.
Okazało się, że przedstawiono nam sfałszowaną fakturę na zakup rzeczy dla
dzieci. Sprawę na nasz wniosek bada prokuratura - mówi Czeczot.

Na mocy postanowienia sądu, rodzeństwo - Andżelika (10 l.), Jasio (13 l.),
Józek (9 l.) i Adam (8 l.) - od roku mieszka z Józefem Z. i jego żoną. Pod
koniec sierpnia pracownicy centrum zauważyli w pokoju chłopców ukrytą kamerę.
Była podłączona do monitora w kuchni. Józef Z. wyjaśniał, że to środek
wychowawczy, bo dzieci są nadpobudliwe seksualnie - mówi Teresa Koczubik, która
w centrum zajmuje się rodzinami zastępczymi.

Józef Z. nigdzie nie pracuje. Na dzieci dostaje prawie 4 tys. zł, które
wystarczają mu na dostatnie życie. - Ma dobry sprzęt audio-wideo, zmienił
samochód - dodaje Elżbieta Czeczot. - Przed rozpoczęciem roku szkolnego okazało
się, że dzieci nie mają wyprawki szkolnej ani ubrań, odrabiają lekcje na
klęcząco, przy meblościance. Powiadomiliśmy o tym sąd, a rodzina zastępcza
została zobowiązana do zakupu brakujących rzeczy.

Oni mnie dyskryminują
Józef Z. mówi, że w centrum uwzięli się na niego, bo nie chciał dać łapówki. -
Dzieci są ubrane, najedzone. Będę walczył o opiekę nad nimi. Tę kamerę
zdemontowałem, bo nie jest już potrzebna. Moje problemy mają związek z moim
romskim pochodzeniem.

Niedługo rozpocznie się procedura, która ma pozbawić małżonków Z. funkcji
rodziny zastępczej. Mariola Motyka, przewodnicząca wydziału rodzinnego w Sądzie
Rejonowym w Kędzierzynie-Koźlu, mówi: - Dla nas najważniejsze jest dobro
dzieci.

Prof. Zbigniew Izdebski, seksuolog:
Kandydatów prześwietlać
- Służby odpowiedzialne za umieszczanie dzieci w takich rodzinach powinny ze
szczególną starannością dobierać kandydatów na rodziców. Gwałt dokonany w
przeszłości jest czynem na tyle patologicznym, że powinien mieć wpływ na
decyzję sądu czy ośrodka adopcyjnego. Generalnie jednak jestem zwolennikiem
rodzin zastępczych.



www.se.pl/se/index.jsp?place=mainLead&news_cat_id=40&news_id=23298&scroll_article_id=23298&layout=1&pag
e=text&list_position=1

[Gość: Danuta]

Tylko dlaczego tak jest? Dlaczego wciąź jest zamało rodzin zastepczych, a jak juz są to nie ma dla nich dzieci?

Dom krzywdy

[Gość: Reporter]

Dom krzywdy
Małgorzata Kozerawska 16-01-2003,
żródło: Gazeta Wyborcza

Sześciolatki wykorzystywane seksualnie przez dziesięciolatków. Dziesięciolatki
pobite za to przez siedemnastolatków. To się zdarzyło w łódzkim domu dziecka. Z
przerażeniem stwierdzam, że istnieje tu jakieś drugie życie, o którym nie mamy
zielonego pojęcia - z przygnębieniem mówi jeden z wychowawców

W Domu Dziecka nr 5 przy ul. Małachowskiego w Łodzi grupa średniaków
wykorzystywała seksualnie młodsze dzieci.

Dyrekcja potwierdza, że kilku dziesięciolatków najprawdopodobniej naśladowało
zachowania podpatrzone u dorosłych albo z filmów pornograficznych, które
oglądali przed przyjściem do placówki. Ofiarami byli cztero- i sześcioletni
chłopcy. Był to jednak jednorazowy epizod - głupia zabawa...


www.misjanadziei.org.pl/artykuly/dom_krzywdy.html

[Gość: sylwia]

Ludzie, o co tyle szumu, maly incydencik, 0,6 promila alkoholu, a wy robicie
jakas afere.:D

[Gość: ewa]

W Dąbrowie Górniczej :(

[Gość: ewa]

:(

[Gość: ewa]

:(

Reforma opieki zastępczej mało widoczna

[Gość: ewa]

Reforma opieki zastępczej mało widoczna
Rzeczpospolita/prawna
22.06.2004


Mimo założenia, że liczebność wychowanków domów dziecka będzie się do końca
2006 r. systematycznie zmniejszać, nie udało się zbliżyć do zakładanego modelu.

Stan opieki zastępczej nad dzieckiem na półmetku planowanego dochodzenia do
standardów określonych na 2006 r. w rozporządzeniu ministra pracy i polityki
społecznej w sprawie placówek opiekuńczo-wychowawczych był jednym z tematów
poruszanych wczoraj podczas Forum Dyrektorów Powiatowych Centrów Pomocy
Rodzinie zorganizowanego przez Związek Powiatów Polskich.

W zapisanych w rozporządzeniu prognozach określono, że do 31 grudnia 2006 r.
placówki opiekuńczo-wychowawcze nie powinny liczyć więcej niż 30 wychowanków. -
Tymczasem w ciągu trzech lat realizacji przekształceń systemu opieki
zastępczej, który zakładał również m.in. odchodzenie od form opieki
instytucjonalnej i rozbudowę różnorodnych form rodzinnej opieki zastępczej, nie
udało się zbliżyć do modelu stałego zmniejszania wielkości placówek -
stwierdził Mirosław Kaczmarek, dyrektor Zespołu Badań i Analiz Biura Rzecznika
Praw Dziecka. Jak dodał, nie zmniejszyła się liczba domów dziecka. Dynamicznie
natomiast wzrosła (o 31 proc.) liczba rodzinnych domów dziecka.

Modelowy wzorzec reformy systemu opieki zastępczej nad dzieckiem zakłada, że
dzieci umieszczane poza rodziną powinny trafiać przede wszystkim do rodzin
zastępczych, a domy dziecka powinny być ostatecznością.

- Trzy lata od określenia zasad reformy to zbyt krótko, by w pełni ocenić
efekty podejmowanych działań i zweryfikować zasady i mechanizmy zreformowanego
systemu - powiedział M. Kaczmarek. Według niego, już dziś można się jednak
pokusić o twierdzenie, że Polska może być jedynym krajem regionu, w którym
liczba wychowanków w domach dziecka wzrasta.

IR

[Gość: Nusia]

Dalczego tak się dzieje ,że liczba dzieci w domach dziecka wzrasta , a nie liczba rodzin zastępczych ?

prosba o Wasze opinie !!

[Gość: ewa]

Drodzy Internauci, bardzo was prosze, napiszcie co sądzicie o domach dziecka w
Polsce, czy Waszym zdaniem jest szansa aby domy dziecka zostaly zastapione
rodzinami zastepczymi i rodzinnymi domami dziecka. Bardzo chcialabym aby np. na
tym FORUM odbyla sie, ogolnopolska dyskusja na ten temat.

ewa

[Gość: ewa]

!

[Gość: Ela]

W obecnej sytuacji nie ma szans aby domy dziecka zostały calkowicie zlikidowane, natomiast jest nadzieja na rozwój rodzicielstwa zastępczego , dzięki ktoremu wkródce los dzieci osieroconych ulegnie poprawie - miejmy taką nadzieję.

[Gość: Nusia]

Jezeli nie zagwarantujemy pracy wychowawca z DD, nadal skutecznie będą utrudniać rozwój rodzicielstwa zastepczego w Poslsce. Nadzieje jest, ale jakoś tylko na nadziei sie kończy.

[Gość: Danio]

To nie afera Sylwio to poważny problem, na który większość reaguje tak jak ty, a tu trzeba bić na alarm - niestety - liczba dzieci w domach dziecka rośnie, a potem dziwimy się skąd taka przestępczość czy bezrobocie.Incydent to Pani Ewelina, a problemem są przepełnione domy dziecka i brak szans powrotu dzieci z tych domów do rodzin biologicznych:(

Era smutnych dzieci

[Gość: Jarek]

Era smutnych dzieci
Emocje w rozsypce

Twoje dziecko łatwo wpada w histerię, nie śpi, często denerwuje się bez
przyczyny albo nie chce jeść? To nie żadna kolka, wyrzynające się ząbki ani ból
brzucha. Twój maluch ma wrodzoną depresję.

KULISY
MAŁGORZATA WOŹNIAK 2004-08-06

To miało być spokojne dziecko. Ciąża 25-letniej Magdy przebiegała bez zakłóceń,
a poród był pokazowy. To, że kobieta czasem popłakiwała albo była smutna,
nikogo nie dziwiło. To hormony– komentowali znajomi. Kiedy Mateusz pojawił się
na świecie, tylko jadł i spał. – Inne matki zazdrościły mi takiego spokojnego
malucha – wspomina Magda. – Ale tylko przez dwa dni. Trzeciego Mateusz dał mi w
kość i tak jest do tej pory. Czyli już ponad rok....

kiosk.onet.pl/art.asp?DB=162&ITEM=1179937&KAT=239
Czy rządzący naszym krajem zobaczą kiedyś, że nasze społeczeństwo nie
wytrzymuje juz napięć psychicznych spowodowanych transformacją ustrojową i
eksperymentami.

Zabójstwo w domu dziecka?

[Gość: reporter]

Zabójstwo w domu dziecka?
www.misjanadziei.org.pl/artykuly/mateusz.htm

[Gość: reporter]

WIADOMOSCI TVP
wtorek, 10 sierpnia 2004 godz. 14:41
Odszkodowanie dla wychowawczyni

Olsztyński sąd przyznał dziesięć tysięcy złotych odszkodowania byłej
wychowawczyni Domu Dziecka w Olsztynku, podejrzewanej o zabicie swego
wychowanka. Pieniądze mają wynagrodzić kobiecie bezpodstawne aresztowanie.


Decyzja sądu ma być rekompensatą dla niesłusznie aresztowanej wychowawczyni


W styczniu 2002 roku Jolanta Puzińska została aresztowana, ponieważ podejrzewano
ją o zabójstwo trzyletniego Mateusza – wychowanka domu dziecka, w którym
pracowała. Z aresztu zwolniono ją dopiero po czterech miesiącach, a z zarzutu
zamordowania dziecka sąd uwolnił ją dopiero po roku.

Aresztowanie i trwająca tak długo sprawa w sądzie spowodowały, że mieszkańcy
Olsztynka sami wydali wyrok na wychowawczynię. Nikt nie chciał przyjąć jej do
pracy - to zmusiło ją do walki o odszkodowanie. Chciała, aby Skarb Państwa
zwrócił jej prawie siedemdziesiąt tysięcy złotych, sąd przyznał jej jednak
siedmiokrotnie mniej - dziesięć tysięcy.

Wyrok nie jest prawomocny. bsm, pla

P.S. Pozostaje pytanie co tak naprawdę stało się z Mateuszkiem ???

Wrocław-nowe pogotowie rodzinne

[Gość: reporter]

Wrocław-nowe pogotowie rodzinne

Nowe pogotowie rodzinne dla niemowląt zostanie dziś otwarte we Wrocławiu. W
placówce przy Bulwarze Ikara będzie przebywać czworo dzieci --2 niemowląt i 2
dzieci do lat trzech. Pogotowie rodzinne różni się od podobnych placówek
--rodzinnych domów dziecka, bo dzieci mogą w nim przebywać do momentu
uregulowania przez sąd ich sytuacji prawnej - zwykle trwa to nie dłużej niż 12
miesięcy. To 9 pogotowie rodzinne dla niemowląt we Wrocławiu. Tymczasem
rozpoczyna się remont mieszkania w którym od września zacznie funkcjonować
kolejny -23 - rodzinny dom dziecka ( przy ulicy Ingnuta). O jego powstaniu
zadecydowała w ubiegłym tygodniu rada miejska. W nowym domu zamieszka po
wakacjach ośmioro dzieci. Wrocław jest w czołówce polskich miast pod względem
zastępowania tradycyjnych domów dziecka

KRAKÓW

[Gość: reporter]

Wiadomosci TVP 25 sierpnia 2004
Rodziny zastępcze poszukiwane

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Krakowie poszukuje rodzin zastępczych. W tej
chwili można by im oddać ponad sześćdziesięcioro wychowanków domów dziecka. Na
umieszczenie w rodzinach zastępczych dzieci oczekują często ponad rok.

Rodzina zastępcza to jedna z form opieki nad dzieckiem całkowicie lub częściowo
pozbawionym opieki rodzicielskiej
15-letni dziś Damian pojawił się w rodzinie państwa Drążkiewiczów 6 lat temu,
zaraz po śmierci rodziców. Tu znalazł dom i bepieczeństwo, którego tak bardzo mu
brakowało. Państwo Drążkiewiczowie nie wahali się przyjąć go pod dach, mimo że
mieli dwoje swoich dzieci.

Dotychczas w powiecie krakowskim jest ponad 150 rodzin zastępczych. Rodzina
zastępcza to jedna z form opieki nad dzieckiem całkowicie lub częściowo
pozbawionym opieki rodzicielskiej. Jej rolę może spełniać każdy, kto nie był
karany, ma stałe dochody, ale przede wszystkim jest wrażliwy i odpowiedzialny.

W czwartek o godzinie 10 w siedzibie starostwa w Krakowie przy alei Słowackiego
20 odbędzie się spotkanie osób, które chciałyby podzielić się miłością i przyjąć
pod swój dach dzieci pozbawione opieki.

Łódź

[Gość: Reporter]

Dzieci z domów dziecka i starsi ludzie w domu dziennego pobytu

Gazeta Wyborcza
aura 01-09-2004

Eksperymentalna placówka rozpoczęła działalność przy ul. Bednarskiej w Łodzi

Pofabrykancka willa ma prawie sto lat, ale po kilkumiesięcznym remoncie pachnie
nowością. Ma żółtą elewację, eleganckie łazienki i przytulne pokoje. Kiedyś
było tam przedszkole, teraz będzie Dom Wielopokoleniowy "Bednarska". Pierwsze
piętro i poddasze zajmą dzieci z domu dziecka, który do tej pory mieścił się
przy ul. Dąbrowskiego. Na parterze powstanie dom dziennego pobytu dla osób
starszych. Będą tam także pomieszczenia integracyjne i jadalnia. Wczoraj odbyło
się uroczyste otwarcie placówki. - To wyjątkowe miejsce w skali kraju. Nasze
dzieci będą miały dużo lepsze warunki niż w zajmowanym dotychczas budynku,
który bardziej niż mieszkanie przypominał koszary - mówi Ewa Świętosławska,
dyrektor domu dziecka. - Poza tym możliwość kontaktu ze starszymi ludźmi może
naszym podopiecznym wiele dać.

Podobnego zdania są dzieci: - Nigdy nie poznałam swoich dziadków i myślę, że
może tutaj uda mi się znaleźć bliską dorosłą osobę - mówiła 16-letnia Agnieszka
Rosińska. - Nawet jeśli czasem taka "babcia" trochę pogdera, to lepiej ją mieć
niż nie.

11-letniemu Tomkowi Rybińskiemu bardzo się nowy dom podoba. - Jest mniejszy,
ale fajniejszy od tego, w którym dotąd mieszkaliśmy - uważa. - A z tymi
babciami i dziadkami to też niezły pomysł. Może w lekcjach czasem pomogą -
rozmarza się.

"Wielopokoleniowość" placówki to warunek, jaki postawił jeden z fundatorów -
miasto Stuttgart - które przekazało na remont budynku ponad 255 tys. euro w
ramach programu "Porozumienie i pojednanie z miastami partnerskimi w Europie
Środkowej i Wschodniej". Resztę dał UMŁ.

Dzieci (około 25 osób) będą w "Bednarskiej" mieszkać, starsi (10
podopiecznych) - spędzać dzień, a na noc wracać do własnych domów. -
Przedstawiciele dwóch pokoleń mogą się spotykać i spędzać ze sobą czas, ale nie
ma takiego przymusu - mówi Paweł Osiborski, dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy
Społecznej.

W budynku przy ul. Bednarskiej będzie także siedziba Stowarzyszenia Polaków
Poszkodowanych przez III Rzeszę. - Tu ludzie starsi będą się dzielić
wspomnieniami, a młodsi poznają historię przodków - mówił Mirosław Olejniczak,
prezes stowarzyszenia.

W uroczystym otwarciu placówki wzięli udział m.in. Gabriele Müller-Trimbusch i
prezydent Łodzi, Jerzy Kropiwnicki.

Duńczycy nauczą się od wrocławian...

[Gość: wiesiek]

Duńczycy nauczą się od wrocławian, jak zakładać rodzinne domy dziecka
GW Agnieszka Czajkowska-Masternak 13-09-2004
Czego Duńczycy mogą się od nas uczyć? Jak zakładać rodzinne domy dziecka. We
wtorek do Wrocławia przyleci kilkunastu merów z Danii

Joasia (14 lat) rok temu przeżyła tragedię. Matka zmarła, ojciec dawno temu
opuścił rodzinę. Dziewczynka, zanim trafiła do rodzinnego domu dziecka, rok
mieszkała w pogotowiu opiekuńczym. - Tutaj czuję, że komuś na mnie zależy -
zwierza się. - Ciocia nas przytula i mówi, że nas kocha. Wychowawcy w pogotowiu
przychodzili na zmiany. Traktowali nas obojętnie, jak pracę, a tutaj jest dom.
Jemy razem obiady, razem sprzątamy i opowiadamy sobie, co się zdarzyło w ciągu
dnia.

Dom, w którym żyje teraz Joasia, prowadzą Jolanta i Janusz Nowaczkowie. Mają
dwóch własnych synów i ósemkę cudzych dzieci pod opieką. Właśnie tę placówkę
obejrzą merowie.

- Duńczycy nie mogli sobie wyobrazić, że małżeństwa, które mają już własne
dzieci, chcą wychowywać jeszcze kilkoro obcych! - opowiada Małgorzata Łazarz-
Johansen. To ona, była wrocławianka, zachęciła merów do przyjazdu do naszego
miasta.

A Wrocław jest absolutnym liderem w Polsce - działa tu aż 25 rodzinnych domów
dziecka. W Warszawie nie ma ani jednego.

- I ciągle szkolimy kolejne małżeństwa, które chcą zakładać rodziny zastępcze -
mówi Beata Rostocka, dyrektorka zespołu do spraw dzieci i młodzieży w MOPS-ie.

Pomysł Wrocławia jest prosty. Zamiast utrzymywać placówki-molochy, władze
miasta postawiły na rodziny, które chcą się opiekować cudzymi dziećmi. W ciągu
kilku lat powstały rodzinne domy dziecka, pogotowia rodzinne (dla niemowląt i
starszych dzieci) i specjalne hostele, w których dorośli wychowankowie uczą się
samodzielnego życia.

Rostocka: - Ze zwykłych domów dziecka młodzi ludzie wychodzą nieprzygotowani do
życia. Uważamy, że dzieci powinny wychowywać się w rodzinie. Dlatego tak
uparcie realizujemy nasz program.

Bjarke Johansen: - Chcemy się przyjrzeć z bliska, jak to działa - wyjaśnia
dyrektor ratusza w Skaevinge. - W Danii nie ma takich rodzin.

Za to mają poważny problem: rozwody i dzieci bez rodziny. - Trafiają do
państwowych domów dziecka, których utrzymanie jest dla państwa zabójcze -
opowiada Johansen. - Zatrudniamy w nich głównie specjalistów: psychologów,
terapeutów, pedagogów. Ale nie jestem przekonany, że tego najbardziej
potrzebują dzieci.

Czy Duńczycy przeniosą wrocławskie pomysły na swój grunt? - Być może - mówi
Johansen. - Po to jeździmy po świecie, żeby się czegoś nauczyć od innych.



Czy wiesz, że:

Koszt utrzymania jednego dziecka w rodzinnym domu dziecka wynosi średnio od
1250 do 1950 zł miesięcznie (zależy to od czynszu oraz liczby dzieci), w
tradycyjnym domu dziecka - ok. 2600 zł miesięcznie, a w domu małego dziecka -
3300 zł.

Oddam dziecko w dobre ręce...

[Gość: wiesiek]

Oddam dziecko w dobre ręce

W Polsce rośnie liczba porzucanych noworodków

Bieda sprawia, że coraz więcej rodzin oddaje swoje dzieci do adopcji.
Jednocześnie maleje liczba małżeństw chętnych do ich przygarnięcia.

Ma kręcone czarne włosy, śniadą orientalną buzię i zupełnie nie przypomina mnie
ani żony. Powiedziano nam, że jeśli się na nią nie zdecydujemy, nie tracimy
szansy na adopcję. Ale my zakochaliśmy się w niej od razu - opowiada Michał
Damski, informatyk, od roku szczęśliwy ojciec Karoliny. Na adopcję zdecydował
się z żoną po 6 latach oczekiwań na urodziny własnego dziecka. Trafili do
warszawskiej placówki TPD przy Szpitalnej. Chodzili na spotkania do ośrodka
adopcyjnego przez pół roku. Pytano ich o zawód, zarobki, warunki mieszkaniowe,
zasięgano opinii zakładów pracy. Przeszli testy psychologiczne.

- Sprawdzano, jakie mamy wady i zalety - opowiada Michał Damski. - Na wizytach,
na które proszono nas oddzielnie, konfrontowano nasze wypowiedzi. Odbyliśmy
sześć spotkań. Pracownica ośrodka odwiedziła nas w domu. Pamiętam, że zapytała,
gdzie będzie pokój dla dziecka i wtedy uświadomiliśmy sobie, jakie to ważne.
Lekarz nauczył nas, jak się obchodzić z niemowlęciem.

Przeszli pierwszą selekcję i rozpoczęło się czekanie. Aż zadzwonił telefon z
ośrodka. - Można to porównać z chwilą, kiedy żona idzie do szpitala i nie
wiadomo, kiedy i co urodzi - mówi pan Michał. - My do ostatniej chwili nie
wiedzieliśmy, czy to będzie chłopiec, czy dziewczynka. Kiedy powiedziano nam,
że w szpitalu czeka nasza córka, popłakałem się. Wiedzieliśmy, że ma 6 tygodni,
bo tyle musi mieć niemowlę, aby mogło być oddane do adopcji. Chcieliśmy wziąć
je do domu. Musieliśmy jednak poczekać na pozwolenie sądu. To trwało aż dwa
tygodnie! W sądzie nie liczyły się nasze emocje, byliśmy tylko numerem w
sprawie. Nawet dziś trudno mi o tym zapomnieć.

Pod koniec lat osiemdziesiątych do adopcji przysposabiano w Polsce około 3600
dzieci rocznie. W 2002 roku o 1200 mniej, chociaż prawo adopcyjne w tym czasie
się nie zmieniło.

- Ludzie nie mają pewności jutra. Coraz mniej jest rodzin żyjących na średnim
poziomie. A takie najczęściej decydują się na wzięcie dziecka. I są to najlepsi
kandydaci - uważa Elżbieta Podczaska, dyrektor warszawskiego Publicznego
Ośrodka Opiekuńczo-Adopcyjnego.

W Centralnym Banku Danych Dzieci Osieroconych jest zgłoszonych ok. 800 dzieci,
z tego 305 w Warszawie. Tylko w tym roku w stołecznych szpitalach porzucono
ponad 100 dzieci. We wszystkich placówkach opiekuńczych w kraju jest ich ponad
65 tys. Liczbę rodzin zainteresowanych adopcją i zarejestrowanych w ośrodkach
adopcyjnych szacuje się na ok. 1300.

Zdaniem Andrzeja Olszewskiego ze Stowarzyszenia Misja Nadziei, zajmującego się
pomocą rodzinom zastępczym, dane są zaniżone. - Docierają do nas sygnały, że
wielu zainteresowanych adopcją kandydatów odchodzi z ośrodków z kwitkiem i to
zanim rozpocznie się jakakolwiek kwalifikacja czy szkolenie. Urzędnicy działają
według własnego widzimisię - mówi Olszewski.

Podaje przykład małżeństwa z Warszawy, któremu odmówiono adopcji. Przeszkód nie
widział natomiast ośrodek w Krakowie.

Paradoksalnie, maleje także liczba rodzin zastępczych (dziecko może przebywać w
nich czasowo, rodzice naturalni nie tracą do niego praw). Wyjątek stanowi
Wrocław, gdzie jest jeden państwowy dom dziecka i ponad dwadzieścia rodzinnych.
Miesięczny pobyt dziecka w sierocińcu to koszt ok. 3 tys. zł, w rodzinie
zastępczej - 800 zł. Być może zmiany wymusi prawo. Od nowego roku to samorząd z
własnego budżetu będzie musiał finansować zarówno domy dziecka, jak i placówki
rodzinne.

Data: 2003-12-04
Zycie Warszawy
Andrzej Antosik, Kinga Hałacińska

Konflikt w rodzinnym domu dziecka

[Gość: iwona]

Konflikt w rodzinnym domu dziecka

GW/Wrocław Agnieszka Czajkowska 30-12-2004
Sąd zdecydował, żeby zabrać piątkę rodzeństwa z rodzinnego domu dziecka w
Żórawinie. Dwójka maluchów jest już w nowej rodzinie, trójka starszych dzieci
została i nie chce słyszeć o odejściu

To chyba pierwszy tak poważny kryzys w rodzinnym domu dziecka. Sąd zarzuca
opiekunom, że źle traktowali powierzone im dzieci, szantażowali je, żeby nie
odeszły, grozili i zastraszali. Zarządzenie sądu jest tymczasowe. Rodzeństwo ma
być w innej placówce do czasu, gdy ośrodek diagnostyczno-konsultacyjny zbada
sytuację całej rodziny. - To krzywda dla tych dzieciaków i dla nas - uważa
Kazimierz Kurdubelski, opiekun w rodzinnym domu dziecka w Żórawinie. - Nie
biliśmy dzieci, nie molestowaliśmy ich.

Krystyna i Kazimierz Kurdubelscy założyli rodzinny dom dziecka w 2002 roku.
Wcześniej przeszli obowiązkowe szkolenie dla kandydatów na rodziców zastępczych
i adopcyjnych. Kupili dom w Żórawinie pod Wrocławiem i zaopiekowali się piątką
rodzeństwa z domu dziecka w Kątach Wrocławskich.

Ich problemy zaczęły się od najstarszego syna Maćka. Nastolatek wynosił z domu
cenne przedmioty i podkradał pieniądze. Kazimierz Kurdubelski zgłosił sprawę w
Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie, pod które podlega rodzinny dom dziecka. -
Pani psycholog, która opiekowała się naszymi dziećmi, nie umiała pomóc -
zapewniają Kurdubelscy. - W końcu poszliśmy z tym na policję.

Tymczasem z dokumentacji Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie wynika, że
psycholog zalecił terapię dla Maćka i całej rodziny. Jednak Kurdubelscy jej nie
podjęli. - Nie pasowały im terminy, nie stawiali się na umówione spotkania -
mówi Arleta Szmigielska, dyrektorka PCPR-u. - Tłumaczyli, że trudno im
dojeżdżać do Wrocławia. Pani psycholog zaproponowała, że będzie odbierać Maćka
z dworca i odprowadzać go na terapię. I tę propozycję odrzucili.

Sprawa Maćka trafiła do sądu. - Do nas zaczęły docierać niepokojące sygnały z
przedszkola i ze szkół - relacjonuje Arleta Szmigielska. - Najmłodsi chłopcy
Kuba i Wojtek byli agresywni. Jeden z nich sam się okaleczał, rzucał z
pięściami na przedszkolankę. Pedagog szkolna zwróciła nam uwagę, że dziewczynki
same dojeżdżają do Wrocławia pociągiem. Młodsza miała wtedy 9, a starsza 12
lat! W tym samym czasie pan Kurdubelski odwoził własne córki do szkół w mieście.

W sierpniu sąd po raz pierwszy rozważał możliwość zabrania podopiecznych
Kurdubelskim. Kurator społeczny negatywnie ocenił sytuację dzieci. Zwrócił
m.in. uwagę na dysproporcję w urządzeniu pokoi dzieci biologicznych i
tych "obcych". - Nie było tam zabawek, książek, a łazienka, z której miały
korzystać, była po prostu brudna - wyjaśnia dyrektorka PCPR-u.

20 grudnia sąd zadecydował, że piątka rodzeństwa ma być przeniesiona na czas
wyjaśnienia sprawy do rodzinnego domu dziecka w innej miejscowości.

Kurdubelscy nie chcą się z tym pogodzić. Nie zezwolili na kontakty dzieci z
nowymi opiekunami. - Nie wyrzekniemy się tych dzieciaków - powtarzają. - One są
z nami związanie uczuciowo. Braliśmy je z własnej, nieprzymuszonej woli i tak
nam urzędnicy płacą?

Kurdubelscy wystąpili do sądu z wnioskiem o zbadanie ich relacji z dziećmi
przez psychologów. Kupili busa, którym wożą teraz dzieci do szkoły.

Kuba, 7 lat, i Wojtek, 6 lat, są już w nowym rodzinnym domu dziecka. Sami tak
postanowili. Trójka pozostałych dzieci nie chce odejść. - Dobrze mi tu -
zapewnia 13-letnia Ewa. - Nie chcę poznawać innej rodziny. Od nowa się
przywiązywać...

15-letni Maciek mówi tylko, że też zostaje. 10-letnia Ala ma stany lękowe.
Kurdublescy twierdzą, że nasiliły się, kiedy mała dowiedziała się o
przenosinach.

- Jestem pewien, że opinia psychologów będzie dla nas korzystna - dodaje
Kurdubelski. - Wtedy wystąpię o odszkodowanie za straty moralne!

Zarząd Powiatu Wrocławskiego podjął decyzję o rozwiązaniu rodzinnego domu
dziecka w Żórawinie. Opiekunowie, do których trafili młodsi bracia, są
przerażeni. - Tak zachowują się dzieci, które przychodzą do nas z placówki, a
nie po dwóch latach w rodzinnym domu - powiedzieli nam.

Rodzinny Dom Dziecka - opiekunka w depresji

[Gość: ewka]

Rodzina do rozbiórki, (IK)

data: Wtorek, 28 grudnia 2004r., źródło: Gazeta Krakowska,

NOWY SĄCZ. Przybrana mama w szpitalu, dzieci z rąk do rąk... J utro radni z
Nowego Sącza będą głosować w sprawie likwidacji Rodzinnego Domu Dziecka nr 3
prowadzonego przez Halinę Popielę. Pracownicy opieki społecznej i
przedstawiciele wojewody, którzy kontrolowali dom, stwierdzili, że nie
funkcjonuje on prawidłowo. Przybrana mama wpadła w depresję i trafiła do
szpitala...

WARSZAWA

[Gość: warszawiak]

A u nas w stolicy państwa należącego do UE jest 15 domów dziecka i tylko jeden
rodzinny dom dziecka... Co na to Pan Prezydent Prawy i Sprawiedliwy... Czy na
tym polega Pańskie prawo i sprawiedliwość, aby sieroty tułały się po
sierocińcach?? Dlaczego nic Pan z tym nie zrobi, dlaczego nie bierze Pan
przykładu z władz miasta Wrocławia ??


Dom pełen serca
Mamy za dużo państwowych domów dziecka
W Warszawie działa tylko jeden rodzinny dom dziecka.

- Ludziom, którzy decydują o tworzeniu takich placówek, po prostu nie zależy na
tym, by było ich więcej - mówią w Fundacji Otwarte Drzwi. Nawet jeden dzień
spędzony w domu dziecka odbija się na stałe na psychice wychowanka - przekonuje
Barbara Passini z Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Dlaczego? Sierociniec zapewnia
tylko podstawową opiekę - miejsce do spania i jedzenie. - W ten sposób
wychowuje kaleki emocjonalne - twierdzi Anna Machalica, szefowa Fundacji
Otwarte Drzwi, zajmującej się dziećmi z domów patologicznych.

Mimo to z raportu opracowanego przez Instytut Spraw Publicznych i Rzecznika
Praw Dziecka wynika, że w Polsce nie zmniejsza się ani liczba domów dziecka,
ani ich przeciętna wielkość. Dlaczego? Władze lokalne tłumaczą się miedzy
innymi "ochroną" miejsc pracy. Wszyscy są zgodni, że dla każdego dziecka lepsza
jest nawet namiastka rodzinnego domu.

- Zawsze byłam dla wszystkich dzieci mamą. Przyszywaną, ale jednak mamą -
potwierdza Daniela Fidura, która przez lata prowadziła w Warszawie rodzinny dom
dziecka. Podobnie myśli jej przyszywana córka - Beata. - W domu dziecka
spędziłam 10 lat, ale nie pamiętam żadnych świąt. Wspomnienie choinki łączy się
z nową rodziną - opowiada.

Rodzinne domy dziecka są tańsze niż publiczne. Miesięczne koszty utrzymania
jednego dziecka w publicznej placówce sięgają 2,5 tysiąca złotych. Rodzina
prowadząca prywatny dom dziecka otrzymuje na każdego wychowanka najwyżej 700
złotych na miesiąc. Rachunek jest bardzo prosty. Dlatego wiele miast likwiduje
tradycyjne sierocińce.

Zupełnie inaczej jest w Warszawie. Działa tu aż 16 sierocińców z ponad 1000
dzieci. Rodzinny dom dziecka mamy tylko jeden. - Polityka władz stolicy jest
zdumiewająca. Chyba nie ma drugiego takiego miasta w Polsce - irytuje się
Barbara Passini, szefowa TPD. Dla porównania wymienia Wrocław, gdzie niemal
całkowicie zlikwidowano publiczne domy dziecka. W to miejsce powstały aż 24
rodzinne ośrodki i 10 placówek pogotowia rodzinnego.

- Wrocław daje mieszkania, a Warszawa nie ma takich możliwości - ucina temat
Elżbieta Podczasa, dyrektor Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego przy Nowogrodzkiej.
Inaczej uważa Daniela Fidura, która przez lata prowadziła taki dom. - Na pewno
są ludzie, którzy chcieliby wychowywać dzieci we własnym domu. Muszą tylko
wiedzieć, że mają taką możliwość - mówi.

źródło: Zycie Warszawy
Data: 2004-03-30
Anna Hochbaum

warszawskie pogotowie opiekuńcze (-)

[Gość: warszawiak]

14-latkę uprowadzili sutenerzy

Dzięki nam w poszukiwania 14-letniej Kai włączyła się holenderska telewizja i
gazety. Kaję prawdopodobnie uprowadzili sutenerzy z Holandii, ale jest szansa
na jej odnalezienie.


Kaję widywano na Dworcu Centralnym w Warszawie, miejscu spotkań wakacyjnych
ucieczkowiczów. Policja znalazła w końcu Kaję. Patrol zabrał ją na komisariat,
stamtąd trafiła do pogotowia opiekuńczego. Nazajutrz w pogotowiu zjawił się
mężczyzna, podający się za wujka dziewczyny. Pracownicy ośrodka łamiąc
wszystkie przepisy, które nie pozwalają wydać dziecka nikomu zanim nie zostaną
sprawdzone jego dane i stopień pokrewieństwa z dzieckiem, pozwolili Kai iść z
rzekomym krewnym.

uwaga.onet.pl/1191593,2,archiwum.html

[Gość: reporter_drugi]

Ratusz promuje rodzinne domy dziecka

Sylwia Sałwacka 10-11-2004 , GW Warszawa
We wtorek władze Warszawy zaczęły kampanię na rzecz rodzinnych domów dziecka.
Dwa z nich ratusz funduje w Ursusie i Wesołej.

W Warszawie jest 18 domów dziecka, przebywa w nich ok. tysiąca dzieci z miasta
i województwa. W największym - Domu Małego Dziecka przy Nowogrodzkiej - jest
ich 120. Jednak zmieniają się przepisy - za dwa lata w sierocińcu będzie mogło
mieszkać najwyżej 30 wychowanków. To dlatego wczoraj władze stolicy zaczęły
kampanię na rzecz tworzenia rodzinnych domów (dla 4-8 dzieci). Za pieniądze
samorządu mają je prowadzić zastępczy rodzice.

Największą przeszkodą w tworzeniu są dla nich zwykle problemy lokalowe. Dlatego
ratusz chce je rozwiązać. Latem przyszłego roku odda zastępczym rodzicom dwa
jednorodzinne domy o powierzchni 200 m kw., każdy za blisko 500 tys. zł. Jeden
powstaje właśnie na Ursusie, drugi w Wesołej. Do 2006 r. ratusz chce wybudować
13 kolejnych takich willi, a prócz tego zarezerwować komunalne mieszkania
powyżej 100 m kw. - Za kilka lat w Warszawie będzie 45 domów rodzinnych -
zapewnia Paweł Wypych, dyrektor biura polityki społecznej w ratuszu.

Rodzinne domy dziecka bardzo popularne w stolicy w latach 70. i 80. Istniało
ich wtedy ponad 20. Do dziś został tylko jeden, mieści się na Mokotowie - od
1979 r. prowadzi go z mężem pani Katarzyna (dla dobra dzieci nie chce ujawniać
nazwiska). Gdy go zakładała, miała 24 lata. - Byłam bez pracy, ale to nie była
kwestia zdobycia etatu, lecz powołania - twierdzi. W sumie ma 12 dzieci (część
już się usamodzielniła). - Także rodzone, ale ich nie dzielę. Wszystkie noszą
moje nazwisko, więc są moje - mówi.

[Gość: warszawiak]

Informacje znajdziesz pod numerem tel. [phone] lub na stronie
www.dajimprzyszlosc.pl. Kandydatów na rodziców będą wyłaniać warszawskie
ośrodki adopcyjno-opiekuńcze. Po rozmowach kwalifikacyjnych rodzice przejdą
kilkumiesięczne szkolenie, nauczą się, jak prowadzić rodzinny dom i jak
wychowywać dzieci trudne. Ratusz będzie też promował rodziny zastępcze
kontraktowe i rodzinne pogotowia opiekuńcze.

[Gość: warszawiak]

to jest dobra wiadomosc dla wielu dzieciakow z warszawskich domow dziecka...

[Gość: wiesiek]

Warszawskie Rodzinne Domy Dziecka...

no, no - godne pochwały... trzymamy kciuki
www.dajimprzyszlosc.pl/index.php

RADOM

[Gość: anty]

Wielki bal charytatywny, z którego dochód zostanie przeznaczony na budowę
nowego domu dziecka, urządzą w listopadzie radomski magistrat i Pilicka
Telefonia. Inwestycję ma sfinansować polska organizacja charytatywna działająca
w Kanadzie

Ludzie! przeciez ta inicjatywa nie ma sensu!! za granica odchodzi sie juz od
zakladania wielkich, bezdusznych 'placówek' na rzecz rodzinnych domow
dziecka. Z takich molochow wychodza dzieci w ogóle nieprzygotowane do zycia,
ktore nie potrafia radzic sobie samodzielnie bo w domach dziecka mialy
wszystko podane. czy nie lepiej przeznaczyc te pienidze na wsparcie
rodzinnych domow dziecka albo rodzin, ktore chcialyby adoptowac dzieci? Ale
po co, skoro urzednicy tez musza sie zabawic...


forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=68&w=13941022&a=13941022

Budujemy nowy Dom Dziecka w Bydgoiszczy !!!!!!!

[Gość: wiesiek]

Będzie dom!

Na tę decyzję od lat czekały setki bydgoskich dzieci pozbawionych
rodzicielskiej opieki i miłości. W mieście powstanie wkrótce dom dziecka dla
starszych wychowanków. Dotąd dzieci po 9 roku życia tułały się po placówkach
opiekuńczo-wychowawczych oddalonych kilkadziesiąt kilometrów od Bydgoszczy.
Nowa placówka ma przyjąć młodzież tuż po feriach zimowych.









Dzieci przebywające w Pogotowiu Opiekuńczym w Bydgoszczy mają za sobą trudne
doświadczenia i wiele rozczarowań wyniesionych z domu rodzinnego. O ich dalszym
losie decyduje sąd. Zagubione, sfrustrowane czekają na miejsce w domu dziecka.
Starsze z nich muszą jednak opuścić Bydgoszcz, bo tu nie ma takiej placówki.
Zostawiają za sobą rodziców, miasto, które znają. Trafiają do małych miasteczek
i wsi. Wiele z nich nie potrafi tego zaakceptować. Stąd tak wiele ucieczek. Do
tego kontakt z rodziną zostaje często zerwany, bo rodziców nie stać na dojazdy.
Są też paradoksalne sytuacje. Bydgoskie dzieci przebywaja w domu dziecka poza
miastem, ale uczą się w Bydgoszczy i mieszkają w szkolnym internacie. Ich życie
to ciągłe zmiany i rozjazdy.
Jest jednak szansa, że w budynku przy ulicy Toruńskiej znajdą wreszczcie
namiastkę domu. Dyrekcja Pogotowia Opiekuńczego stworzy tu swój oddział. Będzie
30 miejsc stacjonarnych - 10 dla dorosłych wychowanków, którzy przygotowują się
już do samodzielnego życia oraz 10 miejsc dla mlodzieży zagrożonej
uzależnieniami, która będzie poddawana terapii. Ten dom to także najlepsze
rozwiązanie dla miasta. Zgodnie z nowymi przepisami, które wejdą w życie od
stycznia - gmina będzie musiała zapłacić za dzieci, które przebywają poza
Bydgoszczą.
Budynek po warsztatach Zespolu Szkół Odzieżowych musi zostać jednak
zmodernizowany - trzeba stworzyć przytulne pokoje, obniżyć sufit przygotować
sanitariaty i kuchnie. Inwestycja i wyposażenie kosztować będzie około 400
tysięcy złotych. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i Pogotowie Opiekuńcze
otrzymają cześć pieniędzy od miasta. Liczą też na pomoc sponsorów.

M. Rogatty

Wiadomosci TVP/Bydgoszcz 13 września 2004 godz. 20:48

LĘBORK

[Gość: reporter_drugi]

serwisy.gazeta.pl/metro/72,50145,2328833.html
W szpitalu nie chcieli dzieci

kw 08-10-2004, ostatnia aktualizacja 07-10-2004 22:34

Szpital w Lęborku nie chciał przyjąć trójki maluchów, których pijani rodzice
spali w mieszkaniu. Lekarz dyżurny stwierdził: "szpital to nie przechowalnia"

Gdy policjanci zawiadomieni przez anonimowego rozmówcę wkroczyli nocą do
jednego z lęborskich mieszkań, trwała tam głośna libacja. Pierwszą osobą, na
którą natknęli się policjanci, była kompletnie pijana babcia. Spała na
schodach. Potem z mieszkania wytoczyła się 32-letnia Marzena B. Przy
policjantach chciała nakarmić piersią półtoramiesięczną córeczkę Marzenkę.
Gdyby nie funkcjonariusze, przygniotłaby dziecko swoim ciężarem.

Kilkanaście metrów dalej leżał jej pijany konkubent. W mieszkaniu spała jeszcze
dwójka dzieci - trzyletnia Ewa i dwuletnia Julia. Matka dmuchnęła w alkomat -
wynik 2,6 promila.

Policjanci skontaktowali się z dyżurnym komendy powiatowej w Lęborku. Ten
zadzwonił na pogotowie i poprosił o pomoc dyspozytorkę. Żaden lekarz nie
przyjechał na miejsce. Później telefonował do Domu Małego Dziecka. Tam
usłyszał, że aby przyjąć dzieci, konieczne jest zbadanie przez lekarza. Kolejny
raz zadzwonił do szpitala. Prosił o przyjęcie maluchów na badanie. Tłumaczył,
że bez zaświadczenia, dom dziecka maluchów nie przyjmie.

- To nie jest przechowalnia - usłyszał.

Tak powiedziała Krystyna Chart, lekarz dyżurny oddziału dziecięcego. Poradziła
wezwać prywatne pogotowie Medi-car. I to ono przyjechało do dzieci.

Doktor Chart twierdzi, że znała sytuację z relacji dyspozytorki pogotowia: -
Przekazano mi, że policja chce przechować dzieci do rana. Wiedziałam, że ich
rodzice są pijani. Rozmawiano ze mną tylko raz.

Janusz Cholak, lekarz naczelny szpitala w Lęborku, nie kryje oburzenia
ujawnieniem nocnych zdarzeń przez policję: - Wierzę swoim pracownikom i będę
ich bronił. Szpital nie ma możliwości przechowywania zdrowych dzieci


A co w tej sprawie zrobił w Lęborku KIEROWNIK Powiatowego Centrum Pomocy
Rodzinie ?? Dlaczego PCPR nie jest zainteresowany utworzeniem Rodzinnego
Pogotowia Opiekuńczego ?? Dlaczego PCPR w Lęborku nie jest zainteresowany
tworzeniem na swoim terenie rodzin zastępczych ??

Wałbrzych

[Gość: reporter_drugi]

Ofiara biedy, Królikowska Sylwia

30 października 2004r., źródło: Słowo Polskie Gazeta Wrocławska,

Siedemnastoletni chłopak zginął zasypany w biedaszybach Wychowanek
wałbrzyskiego domu dziecka, Marcin W., wczoraj rano wyszedł kopać w
biedaszybach. – Chciał tylko zarobić na buty – mówiła jego siostra. Z dołka już
nie wrócił. Około godziny 17.00 strażacy dotarli do zmasakrowanych zwłok
chłopca Marcin W. był zameldowany w Domu Dziecka „Rodzinka” w Wałbrzychu....

RADOM - Charytatywny bal na budowe domu dziecka ??

[Gość: nina]

Charytatywny bal na dom dziecka


GW Renata Metzger 15-11-2004

Wszystkie zaproszenia na organizowany przez gminę bal charytatywny zostały
sprzedane! Impreza odbędzie się w sobotę w Resursie Obywatelskiej

Zaproszenie dla dwóch osób kosztowało 300 zł. Ostatnie sprzedano wczoraj z
rana. Będzie prawie 90 par. - Chętnych jest o wiele więcej. Wciąż dzwonią
zainteresowani i pytają - twierdzi Waldemar Różycki z wydziału promocji Urzędu
Miasta. Niestety, więcej osób po prostu się w Resursie nie zmieści.

Całkowity dochód ze sprzedaży zaproszeń zasili konto budowy w Radomiu domu
dziecka. Placówka ma stanąć obok Starego Ogrodu przy ul. Okulickiego. Około 1
mln 350 tys. zł na ten cel obiecała przekazać działająca w Kanadzie organizacja
charytatywna. Gmina musi zapłacić za uzbrojenie działki i na to właśnie pójdą
pieniądze z sobotniego balu. Za muzykę i jedzenie zapłacą sponsorzy. Główny
darczyńca to Pilicka Telefonia. Zaplanowano także licytację obrazów radomskich
artystów. Płótno przekazała także radomianka z urodzenia, obecnie mieszkająca w
Krakowie, Katarzyna Podniesińska. Będzie można zakupić także świeżutkie
wydawnictwo DVD Iry. Zarejestrowano na nim ubiegłoroczny jubileuszowy koncert
radomskiego zespołu.

Zaproszenie na bal kupił prezydent Zdzisław Marcinkowski, ale tańczyć nie
będzie, bo przebywa poza Radomiem.

Bawić zamierza się za to wiceprezydent Anna Szczepańska. - Bardzo lubię tańce,
bardzo lubię bale - wyznaje. Specjalnych zakupów przed tym balem nie robiła.
Ponieważ jednak lubi tańce, to ma w szafie sporo kreacji na takie okazje i
wybierze jedną z nich. Na pewno nie będzie to nic ekstrawaganckiego. - Cenię
stonowaną elegancję. Pewnie wybiorę czarną albo ciemną suknię - mówi
Szczepańska. Ma za to już zamówioną wizytę u fryzjera. Łatwiej w takich
sytuacjach mają panowie. - Mąż ma taki dyżurny wizytowy garnitur, to ubierze go
i tym razem - zdradza pani wiceprezydent.

To, że dojdzie do balu, już jest sukcesem. Przez kilka lat odbywały się w
Radomiu tzw. bale prezydenckie, z których dochód był przeznaczany na cele
charytatywne, ale ostatni odwołano, bo nie było chętnych.

4-latka trafiła do rodzinnego domu dziecka

[Gość: reporter]

17.12.Radom (PAP) - 4-letnia Ania trafiła do rodzinnego domu dziecka w Radomiu,
gdyż jej 25-letnia matka biła ją i głodziła, a w domu urządzała libacje
alkoholowe. Prokuratura zastosowała wobec kobiety dozór policyjny -
poinformowała w piątek radomska Komenda Miejska Policji

Policjanci i pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej postanowili
sprawdzić napływające do nich informacje o nadużywaniu alkoholu przez matkę
dziewczynki, Joannę B. Stwierdzili, że w ich mieszkaniu panował nieład, ubrania
były porozrzucane na podłodze. Zdecydowano by umieścić Anię w rodzinnym domu
dziecka. Będzie tam przebywać do czasu, gdy wydział rodzinny i nieletnich Sądu
Rejonowego w Radomiu zdecyduje o jej dalszych losach

Policjanci przesłuchali mieszkańców bloku, w którym mieszka Joanna B.
Dowiedzieli się, że kobieta i jej konkubent bili dziewczynkę. W domu dochodziło
do alkoholowych imprez. Zdarzało się, że Ania nie jadała

Dziewczynkę przewieziono do miejscowego szpitala. "Lekarz stwierdził na jej
ciele zasinienia i krwawe podbiegnięcia w okolicach ramienia, pleców i uda,
które najprawdopodobniej powstały na skutek bicia dziecka. Matka to
potwierdziła - biła ją pasem, gdy była nieposłuszna" - powiedział PAP rzecznik
radomskiej policji, Rafał Jeżak

W chwili zatrzymania przez policję Joanna B. była nietrzeźwa

Miała 1,6 promila alkoholu we krwi. Została przewieziona do policyjnej izby
wytrzeźwień. (PAP) ilo/ bno/ itm/

Ocalałe domy dziecka

[Gość: ~jacek]

A JA WAM WSZYSTKIM POWIEM TAK, NAJLEPSZA REFORMĄ JEST NATYCHMIASTOWE ZAMKNIĘCIE
ICH WSZYSTKICH !!!
A W DRUGIEJ KOLEJNOSCI OSRODKOW ADOPCYJNYCH GDZIE DOBRO DZIECKA PRZEDKLADA SIE
NAD DOBRO DOROSŁYCH !!
KTO SIĘ Z WAS NIEZGADZA ZE MNĄ TO NIECH POSIEDZI W TYM ŚRODOWISKU, TO SAM
ZOBACZY, JAK JEST NAPRAWDĘ !!

TVP Wiadomosci
poniedziałek, 01 marca 2004 godz. 11:04

Ocalałe domy dziecka

Dwa domy dziecka w powiecie tureckim, których istnienie było zagrożone,
prawdopodobnie ocaleją. Placówki przejmą stowarzyszenia założone przez obecnych
pracowników.

Kamil osrołek i inni...

[Gość: ~jacek]

Siostra Miriam, dyrektorka Domu Dziecka Promyczek w Legnicy, prowadzonego przez
Zgromadzenie Sióstr Świętej Elżbiety, została oskarżona o bicie dzieci,
zmuszanie do zlizywania ekskrementów i innych nieczystości, stosowanie takich
kar jak odbieranie posiłków, nocowanie na korytarzu.

polityka.onet.pl/162,1008222,1,0,2260-2000-35,artykul.html
Ile domów dziecka w Polsce jest pod opieka Kościoła Katolickiego ??

[Gość: reporter]

? :(

FORUM - www.forum.epomoc.pl

[Gość: Reporter]

Wczoraj poczytałem kilka postów na bardzo ciekawym FORUM dyskusyjnym dotyczącym
domów dziecka, osieroconych dzieci oraz rodzinnej opieki zastępczej. Mysle, ze
warto tam zajrzeć....
adres:
http:..www.forum.epomoc.pl

www.fundacja.przyjaciolka.pl

[Gość: wolontariusz]

Mlodych ludzi, uczniów szkol średnich, studentow zachecam do wolontariatu na
rzecz pomocy dzieciom z domów dziecka, Zapraszam na strony
Fundacji "Przyjaciółka" www.fundacja.przyjaciolka.pl

www.fosterparents.org.pl

[Gość: łaskawy]

Ciekawa strona o rodzinach zastepczych !!
www.fosterparents.org.pl

http://www.rozterki.sylaba.pl

[Gość: łaskawy]

Rozterki Wychowawcze czasopismo dla rodzin zastepczych...
www.rozterki.sylaba.pl

www.misjanadziei.org.pl

[Gość: Jadwiga]

polecam super serwis o rodzinnej opiece zastepczej i o sieroctwie dzieci
www.misjanadziei.org.pl

Fundacja Ernst & Young

[Gość: Jadwiga]

Fundacja Ernst & Young powstała by pomagać dzieciom szczególnie pokrzywdzonym
przez los. Koncentrujemy się na rodzinnych formach opieki nad najmłodszymi,
którzy utracili swoje naturalne rodziny.

www.ey.com/global/content.nsf/Poland/Fundacja

Szczecin

[Gość: reporter_drugi]

Tydzień Rodzicielstwa Zastępczego
GW Szczecin
kama 02-09-2004

W "Zielonym Dworze" w Zdrojach jest ich dziewięćdziesięcioro, w pogotowiu
opiekuńczym przy ul. Łabędziej - około setki. Te dzieci mogłyby mieć znacznie
lepsze warunki w rodzinach zastępczych

czytaj dalej »

r e k l a m a




Tydzień Rodzicielstwa Zastępczego organizowany jest w Szczecinie po raz trzeci.

- To nasz wkład w ogólnopolską akcję "Szukam domu" - mówi Katarzyna
Gołębiewska, dyrektor Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego Stowarzyszenia Rodzin
Katolickich w Szczecinie. - Po zeszłorocznej akcji zgłosiły się do nas 63
osoby, które zdecydowały się na zostanie rodzicami zastępczymi. Było ich
więcej, ale część z nich, zrezygnowała po przejściu szkoleń i odbyciu rozmów z
psychologami. Taka decyzja też jest dobra, o ile podjęta jest świadomie, bo
bycie rodziną zastępczą to nie jest droga usłana różami.

Patronat nad akcją objęła wiceprezydent Anna Nowak. W Galerii Prezydenckiej
Urzędu Miejskiego zorganizowano wystawę zdjęć "Dzień z życia rodziny
zastępczej". O potrzebie takiej służby bliźniemu będą również mówili księża
podczas niedzielnej mszy. Na przyszły tydzień zaplanowano zjazd rodzin
zastępczych i adopcyjnych.

- Rodzice zastępczy muszą podzielić się doświadczeniami, bo w tej dziedzinie
nie ma zbyt wielu autorytetów - uważa Leszek Dobrzyński, który wraz z żoną
Katarzyną opiekują się sześciorgiem dzieci. - Trzeba mieć dużą odporność na
stres i być bardzo elastycznym. Te dzieci wiele już przeszły, ale do każdego z
nich można trafić. Trzeba tylko wiedzieć jak.

[Gość: reporter_drugi]

Czy powstanie żłobek dla porzuconych dzieci?
2004-09-03
Radio Szczecin
Barbara Grochowska

Zdrowe, ale porzucane przez matki noworodki nie będą już do czasu adopcji
przebywały w Szpitalu Miejskim, ale zostanie specjalnie dla takich dzieci,
przed końcem tego roku, otwarty całodobowy żłobek - postanowili jeszcze w maju
szczecińscy radni. Pieniądze na ten cel były zagwarantowane w budżecie miasta.
Jednak decyzją byłego dyrektora wydziału zdrowia Adriana Guranowskiego
pieniądze przeznaczone na żłobek zostaly wydane na kolonie letnie. Radni na
komisji zdrowia byli oburzeni tym faktem - mówi wiceprzewodnicząca rady miasta
Grażyna Kochańska. Wiceprezydent Anna Nowak powiedziała, że zrobi wszystko, aby
pomysł zostal jednak zrealizowany. Być moze dopiero w przyszłym roku.
Całodobowy żłobek miałby powstać przy żłobku mieszczącym się przy ulicy
Mazowieckiej. Porzucone przez matki tuż po urodzeniu dzieci z całego miasta
przewożone są w tej chwili do Szpitala Miejskiego, do oddziału pod nazwą Chatka
Puchatka.

???

[Gość: reporter_drugi]

Zasługują na rodziny

W niedzielę rusza w Szczecinie akcja „Szukam Domu”, która ma na celu
zmobilizowanie społeczeństwa do zajęcia się losem sierot i znalezienie chętnych
do tworzenia następnych rodzin zastępczych.

- Nie ma nic smutniejszego niż nawet najlepiej działający dom dziecka, który
zapewnia dziecku opiekę, ale na pewno nie jest w stanie go wychować -
twierdziła wczoraj podczas spotkania z organizatorami akcji wiceprezydent Anna
Nowak

Szansa na rodzinę

Trzeba poruszyć opinię publiczną, informując przynajmniej przez tydzień w
mediach o trudnej sytuacji osamotnionych i osieroconych dzieci, uważają
organizatorzy X już edycji akcji „Szukam Domu”, która po raz pierwszy odbyła
się w Szczecinie dwa lata temu. Wśród osób zaangażowanych w wyszukiwani
odpowiednich kandydatów na rodziców zastępczych są członkowie już działających
400 takich, szczecińskich rodzin i 11 pogotowi rodzinnych, rodzinnych domów
dziecka oraz pracownicy Ośrodka Adopcyjno - Opiekuńczego Stowarzyszenia Rodzin
Katolickich w Szczecinie, Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie i UM.

- Tegoroczną akcję otwiera Tydzień Rodzicielstwa Zastępczego, który rozpocznie
się Drugim Zjazdem Rodzin Zastępczych, w niedzielę w Zespole Szkół
Salezjańskich w Szczecinie - mówi Katarzyna Gołębiowska, dyrektor Ośrodka
Adopcyjno - Opiekuńczego Stowarzyszenia Rodzin Katolickich w Szczecinie. -
Wchodzimy również z informacją do szkół. Wspólnie z pedagogami szkolnymi chcemy
uczyć młodzież właściwego traktowania dzieci z rodzin zastępczych. Chodzi o to,
by nie były izolowane przez rówieśników.

Zmienić klimat

Próbą zmiany ciągle nienajlepszego klimatu wokół idei rodzicielstwa zastępczego
będą wystąpienia uczestników forum dyskusyjnego, które odbędzie się 8 września
w Urzędzie Miasta pt. „Dziecko w opiece zastępczej - wpływ wychowania
instytucjonalnego i rodzinnego”. Weźmie w nim udział znany prawnik Marek
Andrzejewski specjalizujący się w prawie rodzinnym oraz praktycy na co dzień
zajmujący się bezpośrednią opieką nad dziećmi osieroconymi.

Organizatorzy liczą na to, że tak jak w poprzednim roku, do stworzenia własnego
domu dzieciom, przebywającym w różnych placówkach i instytucjach, uda się
przekonać przynajmniej kilkadziesiąt osób. Nie zawiedźmy ich...

Głos Szczeciński
Dorota Kozicka,
3 września 2004 r.

Szczecin "Szukam Domu" po raz trzeci

[Gość: reporter_drugi]

KRONIKA TVP Szczecin
5 wrz 2004

Jedna decyzja jednego małżeństwa, może przesądzić o lepszym losie wielu dzieci.
W Zachodniopomorskiem ruszyła dziś trzecia już akcja "Szukam Domu" - kampania
promująca tworzenie rodzin zastępczych. Rodzin, które są alternatywą dla domów
dziecka. W wyniku ubiegłorocznej akcji 57 małżeństw zdecydowało się stworzyć
dzieciom dom.

Szczęśliwa, kochająca się rodzina. Z tą różnicą, że zamiast mamy jest ciocia, a
zamiast taty - wujek. Takie małżeństwa biorą na siebie dużą odpowiedzialność.
Są rodziną zastępczą, a ściślej mówiąc: pogotowiem rodzinnym. O każdej porze są
gotowi na przyjęcie dziecka odebranego rodzicom, którzy nie opiekowali się
maluchem, bili, nadużywali alkoholu czy narkotyków. Dzięki rodzinom zastępczym
dla takich dzieci jest nadzieja. Mają dobre wzorce, poczucie bezpieczeństwa.
Małżeństwa, które uczestniczyły dziś w spotkaniu - nie żałują decyzji.
Informowanie, przełamywanie stereotypów - to cel akcji "Szukam domu". Finał
ubiegłorocznej: 57 małżeństw gotowych do przyjęcia dzieci. Rodzicielstwo
zastępcze, to nie to samo co adopcja. Nie ma dożywotnich więzi prawnych. To
alternatywa dla domów dziecka - instytucji, gdzie wychowawcy po skończonej
pracy - wychodzą. Statystyki dowodzą, że ponad połowa bezdomnych, to osoby,
które były w takich placówkach. Na korzyść rodzin zastępczych przemawia również
zwykła ekonomia - utrzymanie wychowanka domu dziecka jest znacznie droższe.
Akcję "Szukam domu" w Szczecinie koordynuje ośrodek adopcyjno-opiekuńczy
Stowarzyszenia Rodzin Katolickich.

[Gość: wiesiek]

"Szukam domu".
2004-09-06 11:52:45 Radio PULS
Już po raz trzeci w Szczecinie rozpoczął się Tydzień Rodzicielstwa Zastępczego.
Organizowany jest w ramach ogólnopolskiej akcji "Szukam domu". Przez siedem dni
promowane będzie rodzicielstwo zastępcze. Organizatorom akcji chodzi o to, aby
jak najwięcej dorosłych zainteresować losem porzucanych i osamotnionych dzieci.
Jak mówi Leszek Dobrzyński, który wraz z żoną opiekuje się sześciorgiem dzieci,
bycie rodzicem zastępczym nie wymaga odpowiedniego wykształcenia, ale przede
wszystkim chęci dzielania się miłością. Bycie rodzina zastepczą, to nie jest
łatwe zadanie. Część dorosłych rezygnuje już w trakcie szkoleń czy podczas
załatwiania niezbędnych formalności, Mówi Katarzyna Gołębiowska, dyrektor
Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego Stowarzyszenia Rodzin Katolickich w Szczecinie.
Po dwóch poprzednich tego typu akcjach, każdorazowo do ośrodka adopcyjnego
zgłosiło się kilkadziesiąt osób, które zdecydowały się na zostanie rodzicami
zastępczymi.

Nasze dzieci POLSAT niedziela, godz. 23.00

[Gość: irek]

POLSAT

niedziela, godz. 23.00 powtórka: wtorek, godz. ok. 01.00


Nasze dzieci
talk show
produkcja: DZIKI FILM Sp. z o.o. dla Telewizji POLSAT S.A.
program prowadzi: Jolanta Krysowata

"Nasze dzieci" to cykliczny program powstały pod patronatem Fundacji POLSATi
redagowany przy współpracy redaktor Barbary Pietkiewicz.

"Nasze dzieci" to program o charakterze interwencyjnym,mający na celu rzetelne
przeanalizowanie poruszanego problemu i wskazanie możliwości rozwiązania go. Do
bohaterów naszych reportaży będziemy powracać po kilku miesiącach, aby pokazać
widzom, co uczyniono, żeby im pomóc.

Każdy odcinek to konkretna krzywda, problem czy tragedia dzieci. Kazirodztwo,
przemoc w rodzinie, pedofilia, sieroctwo, brak właściwej opieki medycznej - oto
niektóre z tematów przedstawianych przez reporterów i poruszanych w gorącej
dyskusji w studio pomiędzy zaproszonymi bohaterami a gośćmi.

KOCHAJ MNIE - telenowela TVP II Pn 20:55

[Gość: ewa]

20:55 Pr II Kochaj mnie; telenowela dokumentalna prod. TVP Rozpoczyna sie
kolejny rok "bombardowania" nas tym fimem... Ciekawe co pokażą nam w tym roku...

[Gość: łaskawy]

Rzecznik zamiast jeździć z dziećmi do Papieza, powinen zadbac, aby dzieci w
Polsce wychowywały sie rodzinach zastępczych a nie w domach dziecka. To co robi
Pan Rzezznik wydaje sie fikcją i są to tylko działania pozorne. Bo w Polsce
spada zainteresowanie rodzinami zastepczymi, coraz mniej osob chce wziac dzieci
do siebie, do domu. Bo rodziny zastepcze dostaly i dostaja od rządzących
porządnego łupnia. Ciekawe czy Papież pobłogosławi domom dziecka ? Bo przecież
w Jego chrześcijańskiej Ojczyźnie jest domów dziecka najwiecej jeżeli chodzi o
UE! W tej dziedzinie jesteśmy w czołówce.

[Gość: łaskawy]

Zobacz ukryte FORUM serialu "Kochaj Mnie"
www.tvp.com.pl/kochajmnie/forum.asp

[Gość: łaskawy]

Papiez spotkal sie z dziecmi z domow dziecka... i praktycznie nic nie
powiedzial o potrzebie rozwoju rodzin zastepczych, jedynie poblogoslawil jasnie
nam panujacy system opiekunczy w Polsce oparty na domach dziecka... Czuje sie
zawiedziony... brakiem wyraznego odniesienia się Papieża do rodzicielstwa
zastepczego ... moim zdaniem Papiez wzmocnił tylko pozycję jaśnie nam
panujących domów dziecka ...

W trakcie programu powiedzieli, ze teraz dzieci maja ojca w osobie Papieza...
Luuuuudzie !!! te dzieci potrzebuja ojcow na codzien...

[Gość: wiesiek]

Nie za bardzo rozumiem, co ma Papież do domów dziecka, czy do rodzin
zastępczych w Polsce ?

[Gość: wiesiek]

"Kochaj Mnie!"

nowa szata graficzna strony www serialu
ww2.tvp.pl/2243,20040928121715.strona
Serial dokumentalny "Kochaj mnie!" realizowany przez Redakcję Filmu
Dokumentalnego Programu 2, opowiada o losie dzieci w placówkach opiekuńczych, w
których przebywają całymi latami, i o dorosłych, którzy odbierają im szansę
normalnego życia. Nie wszystkie są dziećmi niczyimi, wszystkie jednak pragną
własnego domu, ciepła i poczucia bezpieczeństwa. Oddałyby wszystko, aby być
kochane.

W nowej edycji serialu autorzy programu zwrócą szczególną uwagę na zastępcze
formy opieki nad dziećmi. Dzięki uprzejmości Biura Polityki Społecznej Urzędu
Miasta Stołecznego Warszawy na naszej stronie znajdą Państwo przydatne
informacje na ten temat. Dodatkowo dajemy Państwu możliwość bezpośredniego
zadania pytania poprzez formularz zamieszczony na naszej stronie.

Domy dziecka dla bandytów

[Gość: wiesiek]

Domy dziecka dla bandytów
Zycie Warszawy
07 09 2004


"Życie Warszawy": Młodociani przestępcy zamiast trafiać do zakładów karnych,
coraz częściej wyroki odsiadują w domach dziecka. Eksperci alarmują: to prosty
sposób na demoralizację dzieci! Odsiadki młodych bandytów w domach dziecka
powoli stają się normą.

Mirosława Kątna, posłanka SDPL z komisji edukacji, nauki i młodzieży, jest tym
oburzona. "Złożę interpelację poselską do Ministerstwa Sprawiedliwości z prośbą
o wyjaśnienie takiej żenującej sytuacji" - zapowiada w rozmowie z gazetą.

"Życie Warszawy" pisze, że młodzi przestępcy w domach dziecka to wstydliwy
problem, o którym nikt nie chce mówić otwarcie. Od czwartku w tej sprawie, mimo
monitów dziennika, milczy Ministerstwo Sprawiedliwości. Także szefowie placówek
wychowawczych starają się ukryć fakt, że w ich ośrodkach przebywają wraz ze
zwykłymi dziećmi młodzi bandyci.

Większość problemów ze znalezieniem miejsc w poprawczakach i młodzieżowych
ośrodkach wychowawczych bierze się z tego, że są one przepełnione.
Przestępczość wśród młodych rośnie, a nowych ośrodków nie przybywa - wyjaśnia
Andrzej Laskowski z Centrum Metodycznego Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej.

Więcej w "Życiu Warszawy"

[Gość: ewa]

Do domów dziecka trafiają młodzi przestępcy. Dzieje się tak w wyniku braku
miejsc w poprawczakach. Przykładem jest Białystok, gdzie w jednym z domów
dziecka przebywa siedem osób, które na podstawie orzeczeń sądu powinny być
skierowane do ośrodków resocjalizacyjnych, ponieważ dopuściły się
powtarzających kradzieży i rozbojów. Okazuje się, że oczekiwanie na poprawczak
może trwać rok albo i dłużej. Przez ten czas młodociani przestępcy mogą
demoralizować wychowanków domów dziecka i tak już skrzywdzonych przez los.

– Skala potrzeb o 40 proc. przekracza nasze możliwości lokalowe. W Polsce jest
47 ośrodków. Jednak orzeczeń sądu w sprawie przydzielenia nieletnich do
młodzieżowych ośrodków wychowawczych jest o wiele więcej, chcemy zwrócić się o
pomoc do Ministerstwa Sprawiedliwości – mówi Andrzej Laskowski z Centrum
Metodycznego Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej. – Prawdziwy problem jest z
małoletnimi mającymi za sobą naprawdę ciężkie przestępstwa, jak choćby gwałt
zbiorowy. Nasze Centrum miejsca w poprawczakach przydziela w pierwszej
kolejności właśnie w takich przypadkach.

POLITYKA
NUMER 36/2004 (2468)

Pijana wicedyrektorka szkoły

[Gość: ewa]

Pijana wicedyrektorka szkoły
IAR 09:50

Wicedyrektor szkoły podstawowej w Słupsku przyszła pijana do pracy. Alina S.
miała w wydychanym powietrzu blisko dwa promile alkoholu.

O dziwnym zachowaniu nauczycielki rodzice zawiadomili policję. Wicedyrektor
szkoły podstawowej numer 10 została poddana badaniu alkotestem. Wynik to 1,88
promila alkoholu w wydychanym powietrzu. Na szczęście tego dnia nauczycielka
nie miała zajęć z dziećmi. Kobietę odwieziono do domu.

Sprawa zostanie dokładnie zbadana, wyciągniemy też konsekwencje dyscyplinarne -
powiedział rzecznik słupskiego magistratu Marek Sosnowski. Zawiadomienie w tej
sprawie trafiło również Państwowej Inspekcji Pracy. Alinie S. grozi
dyscyplinarne zwolnienie ze szkoły. (iza)

Jutro światowy dzień FAS

[Gość: ewa]

Jutro światowy dzień FAS
www.fas.edu.pl/