Wielkopolska: jednaście osób zatruło się włośnicą

[Gość: Paweł]

Teraz już na pewno nie tknę dziczyzny...Od dłuższego czasu
ciekła mi na nią ślinka.

[Gość: GMR]

A mój brat ma dziewczynę z lasu (córka leśniczego), która ile razy u niej się
pojawi tyle też zostaje poczęstowany dziczyzną....zaczynam się o niego martwic..

Do redakcji

[Gość: Bea]

Nie można mówic o "stężeniu" włośnicy - Trichinella spiralis =
włosień kręty,to robak, nicień. Tak jak nikt nie powie
o "stężeniu dżdzownic w glebie" tak nie można mówić (pisac)
o "stężeniu włośniw mięsie", a już tym bardziej o "stęzeniu
włośnicy" - bo włosnica to choroba wywołana zarażeniem włosniem.
I tu kolejny problem - nie "zatruciem", a "zarażeniem". Nie
sądzę aby dr Paul (choć jej nie znam) użyła okresleń
przytoczonych przez Gazetę - proszę dbajcie o poprawność
merytoryczną nawet krótkich notek przedstawiając je do
autoryzacji albo osobie , którą prosiliscie o wypowiedź, albo do
korekty osobie, która wie o czym mowa.

Jeszce trochę o włośnicy

[Gość: Trichin]

Po pierwsze: nie ma co panikować pisząc, że "już nigdy w życiu nie zjem
dziczyzny". W Polsce, dopuszczając mięso do spożycia stosuje się standardowo 2
metody w celu wykrycia larw Trichinella: metodę trichinoskopu - próbki mięśni
(z dzika czy świni) umieszczone w kompresorze przegląda się pod mikroskopem,
poszukując larw; oraz metoda wytrawiania w roztworze HCl+pepsyny (imitującym
sok żołądkowy) w celu otrzymania wytrawionych i żywych larw. Najlepszą i
najczulszą jest metoda wytrawiania. Z reguły powodem wystąpienia zarażeń
włośniem wśród ludzi są NIEBADANE domieszki mięsa (a więc z nielegalnego
uboju). Wygląda to tak, że wterynarz bada jedną tuszę (i daje wynik, że
wszystko jest OK), a osoba wytwarzająca finalny produkt mięsny dodaje mięso z
tusz niebadanych. Proszę poczytać literaturę fachową. Epiedemie trichinellozy w
Polsce, na Słowacji czy w innych krajach były zawsze wywoływane przez takie
praktyki. A na marginesie dodam, że w Polsce występują 2 gatunki włośnia:
Trichinella spiralis, najbardziej inwazyjny dla człowieka oraz Trichinella
britovi, często wywołujący objawy subkliniczne. Dodatkowo, prezentowane gatunki
to pasożytnicze nicienie (a zatem zwierzęta), stąd nie wolno pisać o "zatruciu
włośnicą"! Włośnica (trichinellosis, trichinelloza) to choroba odzwierzęca
(zoonoza), zatem nie piszcie o "stężeniu włośnicy"! W końcu, tak długo, jak nie
przeprowadzi się specjalistycznych badań molekularnych, nie wiadomo jakim
gatunkiem Trichinella zostały zarażone osoby z objawami włośnicy. Postaci
dojrzałe (a tym bardziej larwy) nie można oznaczyć gatunkowo wg cech
morfologicznych. Jedynie izolacja DNA i dalsze badania pozwalają na określenie
gatunku włośnia. Zatem na razie należy pisać, że epidemia włośnicy została
wywołana przez Trichinella sp., co oznacza "jakiś gatunek Trichinella
(włośnia)". Tekst z wypowiedzią Pani dr Paul należało najpierw jej dostarczyć
do autoryzacji (zapewne wiele by poprawiła), a nie drukować krótką notatkę, w
której "stężenie" błędów jest katastrofalne. Kończąc, również proszę o więcej
poprawności merytorycznej w przyszłości...tego też życzę.