Górą Tusk: najnowszy sondaż PBS

"As" PO-płk.Miodowicz....

[mangold]

Pułkownik Miodowicz - autor prowokacji?
Kulisy ataku na Cimoszewicza
Robert Walenciak
Kto zmontował aferę z Anną Jarucką? Kto za nią stoi? Ślady prowadzą do płk.
Konstantego Miodowicza, posła Platformy Obywatelskiej, współpracownika Donalda
Tuska. Wszystko wskazuje na to, że po raz kolejny ćwiczymy ten sam mechanizm:
mamy przesilenie polityczne, wielką aferę, która lada chwila okaże się
prowokacją, w sprawę zamieszani są ludzie ze środowiska służb specjalnych,
ciągle ci sami, i towarzyszący im tygodnik „Wprost”. To się powtarza od lat.
Tym razem główne role grają Anna Jarucka, płk Konstanty Miodowicz, który
przyprowadził ją do Komisji ds. Orlenu, i kserokopia rzekomego upoważnienia do
zmiany oświadczenia majątkowego, która miała pogrążyć Cimoszewicza, a która
staje się dowodem na jego niewinność.
Nasi reporterzy wzięli pod lupę całą sprawę. Sprawdziliśmy, kim jest Anna
Jarucka i jakie mogą być motywy jej postępowania. Ustaliliśmy, że architektem
całej afery jest płk Miodowicz i, być może, ekipa oficerów służb specjalnych,
która z nim współpracuje. Przypominamy również, że w zdecydowanej większości
afer z udziałem służb specjalnych czynny udział brali ludzie związani dziś z
płk. Miodowiczem, przypominamy te afery i ich bohaterów. A chcielibyśmy zacząć
od opisu dnia, który jak na dłoni pokazał, że w tej aferze gra toczy się
znaczonymi kartami.

Fałszywka

To był wtorek, 16 sierpnia. Najpierw Anna Jarucka zeznawała przed Komisją
Śledczą ds. Orlenu. Nagle w świat poszła informacja, że Jarucka przyniosła
komisji dokument, z którego jednoznacznie wynika, że Cimoszewicz polecił jej
zmienić swoje oświadczenie majątkowe. Miało to być upoważnienie napisane przez
nią, ale podpisane przez niego.
Posłowie z Komisji ds. Orlenu wychodzą z zadowolonymi minami do dziennikarzy.
Zbigniew Wassermann z PiS, prokurator z zawodu, mówi, że jest to kserokopia
upoważnienia i że jest to decydujący dowód. Widzi sceptyczne miny dziennikarzy.
„Czy nie uważacie, że ksero może być dowodem?”, pyta. „Nie!!!”, słyszy odpowiedź
tłumu. Więc czym prędzej się wycofuje.
Bardziej pewny siebie jest płk Konstanty Miodowicz, były szef kontrwywiadu. Z
rozpromienioną miną macha przed dziennikarzami kartką. „Niemożliwe stało się
faktem!”, woła. Dla niego kserokopia jest decydującym dowodem.
O godzinie 18.00 mamy całkowite odwrócenie sytuacji. Cimoszewicz na konferencji
prasowej udowadnia, że kserokopia, którą dała komisji Jarucka, jest fałszerstwem:
1. Widnieje na niej nie podpis, ale faksymile (czyli pieczątka podpisu).
Cimoszewicz pokazał dziennikarzom kilka kartek tym faksymile podbitych.
2. Nie jest to faksymile używane przez Cimoszewicza w MSZ.
3. Jest to faksymile używane przez Cimoszewicza, gdy był szefem Polskiego
Komitetu Pomocy Społecznej. To faksymile zostało przesłane do MSZ w czerwcu 2002
r. Jak wynika z dokumentów MSZ, trafiło ono do rąk Anny Jaruckiej, wówczas
zastępcy dyrektora departamentu.
4. Pismo, które przedstawiła Jarucka komisji, nosi datę 20 kwietnia 2002 r.
5. Ale faksymile z PKPS trafiło do MSZ dopiero w czerwcu, można więc w stu
procentach założyć, że pismo, które pokazywała Jarucka, zostało „sporządzone”
nie w kwietniu 2002, ale później.
6. 20 kwietnia 2002 r. była sobota i MSZ nie pracowało.
7. Cimoszewicz swoje oświadczenie majątkowe złożył w Sejmie 24 kwietnia 2002 r.
Nie mógł więc dawać pełnomocnictwa zamiany oświadczenia jeszcze przed jego
złożeniem.
Dziennikarze wracają do redakcji. Katarzyna Piekarska, szefowa sztabu wyborczego
Cimoszewicza, po raz pierwszy od wielu godzin się uśmiecha: „Chyba sprawa
wyjaśniona jest do końca, prawda?”, pyta jednego z dziennikarzy.
To był nieuzasadniony optymizm. Już godzinę później „Fakty” TVN, relacjonując
sprawę, wiele minut poświęcają Jaruckiej i jej zeznaniom, konferencję marszałka
kwitując krótko: zdaniem Włodzimierza Cimoszewicza, dokument Jaruckiej jest
sfałszowany.
Mamy więc wyłożoną kawę na ławę – dla wielu mediów prawda, fakty to rzeczy
niepotrzebne. Jest czysta gra.

Pułkownik Miodowicz

Jeżeli płk Konstanty Miodowicz oglądał relację z konferencji Cimoszewicza, to
raczej stracił dobry humor. Odzyskał go pewnie później, patrząc, jak cała sprawa
jest relacjonowana przez największe media. Ale chyba przedwcześnie – bo
wszystkie ślady związane z aferą Jaruckiej prowadzą do niego.
Płk Miodowicz w czasach Andrzeja Milczanowskiego był szefem kontrwywiadu UOP.
Potem, gdy prezydentem został Kwaśniewski, odszedł ze służby i oficjalnie wszedł
do wielkiej polityki. Najpierw był posłem AWS, teraz jest w Platformie
Obywatelskiej, zasiada w Komisji ds. Służb Specjalnych i w Komisji ds. Orlenu.
Miodowicz przez cały ten czas pilnował, by zachować wpływy w środowisku oficerów
służb specjalnych. Do dziś utrzymuje kontakty z byłymi podwładnymi, jeden z
nich, Maciej Hunia, jest dziś szefem kontrwywiadu, drugi – Marek
Szczur-Sadowski, szefem kadr. Równie ważne jest jego przełożenie na
bezpieczniaków, którzy są dziś poza służbą. W Komisji ds. Orlenu w gronie
ekspertów znaleźli się płk Zbigniew Nowek, szef UOP w czasach Buzka, i gen.
Bogdan Libera, szef wywiadu w czasach Andrzeja Milczanowskiego, uczestnik afery
Józefa Oleksego, za udział w której został nagrodzony przez Wałęsę generalskimi
lampasami. I Libera, i Nowek mają zorganizowane własne zaplecze, obaj też
uczestniczyli w bezpieczniackich aferach i włos z tego powodu z głowy im nie spadł.
Miodowicz przyznał, że to on przyprowadził Jarucką do komisji, zresztą i tak by
się to wydało. Jak opowiadał, Jarucka najpierw opowiedziała o „przestępstwach”
Cimoszewicza swojemu znajomemu, który okazał się jego znajomym. Ale ani on, ani
ona nie podali nazwiska tego pośrednika. Kto nim był? Czy był to funkcjonariusz
służb specjalnych?
Czy to Jarucka przyszła do Miodowicza, czy może on dotarł do niej? Czy wynosiła
dokumenty Cimoszewicza z własnej inicjatywy, czy też na czyjeś polecenie? Czyje?
Na te pytania nie mamy odpowiedzi. A jeżeli chcemy poznać mechanizm całej afery,
musimy je otrzymać.
Innym wątkiem, który trzeba rozwikłać, jest odpowiedź na pytanie, w jaki sposób
Miodowicz weryfikował prawdomówność Jaruckiej. Jako poseł wielokrotnie składał
oświadczenia majątkowe, więc wie, że nie można ich zmienić. Wie też, do kogo
zadzwonić, by to dokładnie sprawdzić. Jako wieloletni szef kontrwywiadu wie też,
jaką wartość mają kserokopie. „Ja sobie zadaję pytanie i publicznie zadaję
pytanie panu Miodowiczowi, jak to jest możliwe, że dokument sfałszowany tak
nieudolnie, że fałszerstwo tego dokumentu powinien odkryć student pierwszego
roku historii, ten dokument nie jest zdemaskowany przez byłego pułkownika służb
specjalnych, szefa kontrwywiadu, płk. Miodowicza (...)”, szydził z niego w
radiowej Trójce Tomasz Nałęcz.
Pozostaje tylko jedna odpowiedź – Miodowicz wiedział dobrze, kim jest Jarucka i
jaką wartość mają jej zeznania. I świadomie rzucił je w Polskę.
Czy była to forma podziękowań za to, że Donald Tusk umieścił go na pierwszym
miejscu listy PO w Świętokrzyskiem? Od tygodni mówi się w Platformie, że
układanie list wyborczych Donald Tusk wykorzystał jako najlepszy moment na
osłabienie wpływów Jana Rokity. Ludzie Rokity, pisała o tym prasa, byli spychani
na dalekie miejsca na listach, na ich czele Tusk plasował swoich zaufanych. Tej
partyjnej rzezi wymknął się Miodowicz, człowiek ewidentnie związany z Rokitą,
jeszcze z czasów działalności w krakowskiej organizacji Wolność i Pokój. Czym
się zasłużył dla Tuska? Co przyniósł mu w wianie? Znając odpowiedź na to
pytanie, bylibyśmy bliżsi wyjaśnienia afery Jaruckiej.

Kampania

Bo choć to, co ona mówi i przedstawia, nie ma wartości dowodowej, ma wartość
polityczną. Eksperci od politycznego PR mówią jednym głosem: atmosfera, którą
Jarucka wywołała, paraliżuje Cimoszewicza.
Najtrafniej oddaje to cytat z „New

[mangold]

[ptv4]

Oj Mangoldzie, Mangoldzie... Przytaczasz tu Walenciaka i "Przegląd" a
powinieneś wiedzieć od obiektywnych i wyszukanych znawców dziennikarskiego
rzemiosła, że taki pan Walenciak nie zasługuje na miano dziennikarza, gdyż
prawdziwym dziennikarzem wg np. kataryny, izy belli, ksiundza i im podobnych
miłośników słowa pisanego, jest np. szanowny pan Ziemkiewicz względnie Rybiński
bracia bliźniacy. W tym świetle sam "Przegląd" nie zasługuje na miano
tygodnika, ba, prasy, tak jak zasługują nań "Niedziela", "Tygodnik
Solidarność", "Wprost". Takie rzeczy się wie, one są udowodnione przez te wyżej
wymienione obiektywne i znające się na rzeczy (dziennikarstwie) jednostki.

A tatuś Cimoszenki NKWDzista

[palestrina2005]

[psotka10]

mysle ze tusk wygra czego mu zycze

[antykaczor]

wszystko lepsze od Kaczyńskiego - jego poglady mnie cały czas zabijają. Dla
mnie w tych wyborach to tylko Tusk i Bochniarz - wiem, że ta druga jest
traktowana jako z góry przegrana, ale fajnym byłaby prezydentem - przynajmniej
dogadałaby sprawę pracy i płacy. Tusk nie jest tragedią, ale jest znacznie
mniej aktywny (moim zdaniem), szkoda.

TAK TAK

[zhk]

Nie wiadomo jeszcze nic, ale ma szansę zostać prezydentam. Poważną.

I bardzo dobrze

[signal]

najlepszy z nich wszystkich jest Tusk.

[czago]

signal napisał:

> najlepszy z nich wszystkich jest Tusk.


Może i najlepszy, ale atak na Cimoszewicza przeprowadził (za pomocą Miodowicza)
zbyt wcześnie. Chyba przestraszył się sondażami. Teraz już na szczęście
wyprzedził Cimoszewicza, ale do wyborów jeszcze jest trochę czasu. Gdyby
poczekał do końca sierpnia to przekręt z pania Jarucką nie zdążyłby być
wyjaśniony.

???

[zhk]

Wątpię by to była robota Tuska. Ja bym raczej na jego miejscu cytował to, jako
przykład ile wkładu miał WC w wolną Polskę. A właściwie jak szkodził Ojczyźnie.

"Przemówienie na zakończenie obrad XIII Plenum KC PZPR

wygłoszone 15 października 1983 r.,przez W. Cimoszewicza




Z XIII Plenum wychodzimy bogatsi o wiele cennych opinii i wniosków. Dyskusja
była żywa. niezwykle aktywna. Zgłosiło się do niej 77 towarzyszy. Wystąpiło 44
mówców. Pozostali przekazali swe wystąpienia do protokołu.
Referat Biura Politycznego ujął kluczowe problemy ideologiczne w sposób
analityczny i szczegółowy. Został on przyjęty przez Komitet Centralny. Dlatego
też odniosę się do niektórych tylko spraw.
Jak można by scharakteryzować główną przewodnią linię naszego plenum? Chyba
tak:
Po pierwsze naszej partii potrzeba więcej klasowej, ideowo-teoretycznej
świadomości. W tym, powtarzając za Leninem, powinniśmy upatrywać główne źródło
zwiększania sił partii.
Po drugie naszej partii potrzeba więcej codziennej aktywności,
przetwarzającej ideologię w fakty, w rzeczywistość społeczną.
I po trzecie naszej partii potrzeba więcej czynów potwierdzających stabilność
i nieodwracalność linii IX Zjazdu, przysparzającej nam robotniczego,
społecznego zaufania.
Tematykę XIII Plenum podyktowało życie. Za nami wielki odcinek drogi. Już
prawie cztery dziesięciolecia Polski Ludowej. Już przeszło trzy lata
szczególnie ostrego starcia z siłami reakcji, z wewnętrznymi i zewnętrznymi
zagrożeniami socjalizmu. Już przeszło dwa lata realizacji linii IX Zjazdu.
Nadzwyczajne środki stanu wojennego, nieustępliwa walka z przeciwnikiem, jak i
cierpliwe dążenie do porozumienia, a przede wszystkim konsekwencja w
urzeczywistnianiu socjalistycznej odnowy zaowocowały widocznymi powszechnie
postępami normalizacji. Osiągnięć nie powinniśmy jednak przypisywać wyłącznie
sobie. Obok tych, którzy od początku byli na pierwszej linii, przyczynili się
do postępu również ci, którzy dokonywali wyboru stopniowo. W ocaleniu narodowym
mają niemały udział również i ci obywatele, którzy mimo urazów i wątpliwości
opowiadali się w krytycznych momentach i dziś opowiadają się nadal za ładem,
spokojem społecznym i pracą.
Normalizacja nie jest celem samym w sobie. Jest dopiero wstępnym warunkiem
powodzenia, dalszego postępu. Przyszłość zależeć będzie od tego, jak
normalizację wykorzystamy.
W swej książce o roku 1944 Zbigniew Załuski sugestywnie ukazał ogromny wpływ,
jaki na zwycięstwo Polski Ludowej miały pozornie szare, nieefektowne dni
lubelskich początków. To przecież wtedy utrwalały się fakty rozstrzygające o
zwycięstwie lewicy polskiej, o umocnieniu władzy ludowej. Tak jak Manifest
Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego był zapowiedzią nowej historycznej
drogi narodu, tak IX Zjazd był tej drogi uwierzytelnieniem, proklamacją naszego
powrotu do źródeł.
Wielu towarzyszy pamięta, jaką wagę przywiązywała partia w pierwszych
powojennych latach do tego, aby tworzyć codziennie jakiś konkretny fakt
utwierdzający ludzi pracy w przeświadczeniu, że to jest ich władza, ich ustrój.
To samo odnieść można do obecnego okresu. Stworzyliśmy już konieczne
przesłanki, niezbędną konstrukcję tego, co potocznie nazwano
socjalistyczną odnową. Teraz, w powszedniej pracy, w codziennej rozmowie z
klasą robotniczą, ze społeczeństwem rozstrzygają się losy programu IX
Zjazdu.
Przyjęte przez XII Plenum Komitetu Centralnego Sprawozdanie z prac komisji KC
PZPR powołanej dla wyjaśnienia przyczyn i przebiegu konfliktów społecznych w
dziejach Polski Ludowej, wskazuje wyraźnie, że wszystkie dotychczasowe
konflikty społeczno-ekonomiczne w Polsce miały jeden wspólny mianownik
osłabienie politycznej i moralno-psychologicznej więzi partii z klasą
robotniczą. Więzi, która rozstrzyga o sile naszej partii, o jej miejscu w życiu
społeczeństwa. Im więcej będzie konkretnych, namacalnych potwierdzeń, że nie
ustajemy w naprawianiu błędów, że rzeczywiście wprowadzamy reformy, że
potrafimy je wprowadzić, tym bardziej skurczy się pole oddziaływania
przeciwnika, przybywać będzie społecznego zaufania do naszej ideologii, do
naszej polityki.
Nasza linia jest i musi być jasna, prosta. Na obecnym etapie nie wystarcza już
zapowiedź, że nie ma powrotu do anarchii sprzed 13 grudnia 1981 roku, że nie ma
powrotu do deformacji występujących przed sierpniem 1980 roku. Te słowa powinny
być, jeśli można użyć takiej przenośni, wypisane w każdej partyjnej
legitymacji. Jesteśmy bowiem nadal w ostrej walce. Nie toczy się już ona na
ulicach, na ogół nie na powierzchni życia, lecz przede wszystkim w jego głębi,
w warstwie społecznej świadomości. Podjęcie przez Komitet Centralny
problematyki ideologicznej jest odpowiedzią partii na tę właśnie sytuację.
Stan wojenny został zniesiony, lecz nie słabnie ani na chwilę agresja
propagandowa, wielopłaszczyznowe działanie wroga. Nie zrezygnował on z
zamiarów, jakie pokrzyżowaliśmy 13 grudnia. Udało się nam w sposób zasadniczy
osłabić przeciwnika, zepchnąć go do defensywy, ale konieczna jest nadal
stanowczość i konsekwencja. Pojawiają się bowiem różne metody pośrednie,
próby osiągnięcia tych samych celów, ale trochę inaczej, w innym tempie, innymi
środkami. Utrzymywanie stanu niepewności, bojkoty i `szeptanki", rocznicowe
awantury i demagogia socjalna oto niektóre formy walki przeciwnika rodem z
okresu przedgrudniowego. Z tego też wynikają i nadzieje na swego rodzaju `drugi
etap", na to, że władza nie wytrzyma nacisku Zachodu, że się zmęczy, zagapi, da
się zaczarować różnymi księżycowymi ofertami. Służą temu celowi także nikczemne
nawoływania do utrzymania imperialistycznych restrykcji. Ich popis dał ostatnio
w amerykańskiej prasie przebywający na Zachodzie jeden z byłych liderów byłego
stowarzyszenia dziennikarzy.

Rachuby przeciwnika na nasze cofanie się są nierealistyczne. Z obranej drogi
nic nas zepchnąć nie zdoła. Jednoznaczna, bojowa atmosfera naszego plenum
potwierdziła to raz jeszcze. Dziś jest to już droga wypróbowana, potwierdzona.
Stanowi ona pryncypialną, a jednocześnie twórczą kontynuację tego. co było
najlepsze, najpłodniejsze w całym czterdziestoleciu Polski Ludowej.
Ideologiczne, polityczne, wychowawcze zadanie polega dziś na tym, aby klasa
robotnicza, jak najwięcej obywateli, praktycznie cały naród rozumiał zarówno
istotę, sens, jak i uwarunkowania obecnej sytuacji. Mamy do czynienia z
obolałością tkanki społecznej. W sensie politycznym nadal więc jesteśmy w
swoistym stanie wyjątkowym. Teraz za każdy błąd płaci się podwójnie, a każdy
krok prawidłowy jest o połowę mniej dostrzegalny.
XIII Plenum dokonało oceny stanu naszej partii, jej ideowego wnętrza.
Uznaliśmy, iż nie przestała ona ani na chwilę być kierowniczą siłą w państwie.
Ale po wstrząsach, które przeżyła, odzyskuje dopiero swą przewodnią rolę w
społeczeństwie. Dlatego krytycyzm i samokrytycyzm w toku naszych obrad jest
szczególnie uzasadniony, szczególnie ważny i potrzebny.
Odbudowa więzi partii z jej klasą, z ludźmi pracy, odzyskanie zaufania to
zadanie dla nas najważniejsze. Dzień po dniu, krok po kroku musimy likwidować
dystans, jaki powstał między partią i częścią świata pracy. Można to osiągnąć
tylko w jeden, jedyny sposób: ludzie powinni czuć, że partia jest im życiowo
potrzebna, że jest blisko nich, że stanowi najpewniejszą oporę w walce z
trudnościami i bolączkami, z marazmem i zastojem, z wszelkimi rodzajami zła, że
program, który posiada, że zadania, które wytycza, mają na celu jedynie dobro
narodu.
Nasza działalność po IX Zjeździe, po 13 grudnia nie może być zwolniona od
wnikliwej oceny. Musimy codziennie rozliczać się z tego jak przezwyciężamy
kryzys, jak uzdrawiamy, reformujemy poszczególne dziedziny życia. Wiemy, że
zrobiliśmy wiele, ale przecież nie zrobiliśmy wszystkiego"

To fałszywka. Cimoszewicz nie był członkiem KC

[jethrox]

Czy to jasne ?

PRONIEMIECKI KASZUB LEPSZY NIŻ BOLSZEWIK !!!!!!!!!

[bogdanz_88]

kaszub z poparciem prawie kanclerzowej Merkel
oraz
niemieckiej prasy polskojezycznej - OK !!!

bialorusin, bolszewik, hanys, ruski OK !!!

byle by nie Polak !!!!!!!!!
bo nikt nie jest prorokiem we wlasnym Polaczkolandzie ....

Wygra Lech Kaczyński!

[rach_ciach]

[jakarta]

Rozumiem, że jesli Cimoszewicz popełnił świadomie czy nieświadomie pomyłki w
swych oświadczeniach majątkowych, to wszyscy posłowie (w tym Miodowicz i
Wassermann)oraz radni w wielu województwach , którzy również nie wykazali
wszystkich dochodów w przeszłości powinni ponieść takie same konsekwencje jakie
ew. poniesie Cimoszewicz.

gw staje sie GADZINOWKA cimoszewicza

[antysalon]

[jacekm22]

Brawa Tusk !!
Tak trzymac!!

Po co mu ta posada?!! Mało mu?!!

[kupsztajn]

www.tusksteakhouse.com/images/Tusk%20Valet.jpg
www.actionfiguresbygofigure.com/product2271.html
www.menus.co.nz/tusk/
www.cosmeticweb.co.za/pebble.asp?relid=5450
www.tuskapparel.com/Tusk%20Softball%20Pirate.jpg
www.tuskapparel.com/attitude%20sport.htm

Za kilka dni IPSOS opublikuje swoją ripostę ;)

[gniewek.113]

Tusk 28%, Cimoch 28%, Kaczyński 19% ;) IPSOS jest obrazem desperacji i
dosłownego bogactwa SLD. Ilekroć publikuje swoje "sondaże", tylekroć otwieram
sobie piweńko i uśmiecham się pod nosem ;> Tyle kasy UBecja wydaje na
odpowiednie wyniki, a i tak przegra ich WC :)

[antonioni1]

No cóż! Myślałem, że Cimoszewicz jest lepszym politykiem. Nie wytrzymały mu
nerwy. Wyszła stara komunistyczna buta w przesłuchaniach przed komisją sejmową.
Tymczasem komunizm w Polsce to czas zaprzeszły i cyrk w wydaniu Cimoszewicza
przed komisją sejmową zakrawał na występ klałna (czytaj: błazna). Nieco więcej
go oceniałem. Ale starych przyzwyczajeń nie da się zmienić. Szkoda. Bo facet
inteligentny. Trochę powściągliwości (powiedzmy: pokory, nawet udanej)i
wszystko byłoby dobrze. A tak? Będziemy mieć liberała Tuska. Może to i dobrze.

i bardzo dobrze! :) bedzie dobrze w Polsce.

[niezapowiedziany]

bardzo dobrze! :) na Platfomie do Raju !!!!!!!!!!!

[jerzykurowski]

na Platfomie do Raju
na Emigrację !!!!!!!!!
za 2 Euro na godzine !!!

tak jak przykazał Polaczkom Prezio !!!!
Rumiany Warchoł Pałacowy czyli
Alex Przepraszacz I

a skad ma tusk pieniadze na kampanie wyborcza?

[vegas5]

a mnie bardzo ciekawi skad ma tusk pieniadze na kampanie wyborcza... nigdzie
nie ma nic na ten temat... a chyba wchodza w rachube wielkie pieniadze bo
wszedzie go pelno... w jaki sposob chce sie odwdzieczyc sponsorom w razie gdyby
nie daj boze wygral te wybory... chyba nie bierze ze swoich oszczednosci bo za
duzo ich nie mial jak wynikalo z oswiadczenia majatkowego

[darek_kulisz]

jerzykurowski napisał:

> na Platfomie do Raju
> na Emigrację !!!!!!!!!
> za 2 Euro na godzine !!!
>
> tak jak przykazał Polaczkom Prezio !!!!
> Rumiany Warchoł Pałacowy czyli
> Alex Przepraszacz I

dzielo Alexa Przepraszacza Pierwszego
bedzie kontynuowane przez

Donalda Platforrrrrmiarza Europejskiego Liniowego !

Cimoszewicz wygra wybory

[jethrox]

Skoro nawet w czasie wyjatkowo brudnej kampanii oszczerstw przeciw sobie
utrzymuje się na róznym poziomie z Kaczyńskim.
Teraz sprawę przejeła prokuratura a więc nalezy oczekiwac coraz większej
kompromitacji autorów marnie skleconej intrygi. A sa oni chyba w PO (K.
Miodowicz).
Tusk jest kompletnie bezbarwna postacią - po prostu nic nie robi tylko dobrą
minę na plakatach wyborczych. Jeżeli ktoś inteligentnie ujawni jego program:
przywileje dla najbogatszych, likwidacja socjalnych zabezpieczeń społeczeństwa
to Tusk sie nie wybroni. Oprócz Cimoszewicza zrobi to na pewno zagrozony
obecnie Kaczyński. Poza tym kampania Tuska trwa od kilku tygodni. Jest bardzo
dużo plakatów "prezydenta" Tuska na mieście.
Cimoszewicz właśnie zaczał swoją kampanię i równiez z tego powodu nalezy się
spodziewać wzrostu jego notowań.

[papa_s]

Jak na razie Ćmoszewicz (nie ukręcić prostej sprawie łba) to ma tendencję (to
jest najważniejsze) spadkową . Wyjdzie na to, że nie załapie się do drugiej
tu(sk)ry. I będą się dziobały kaczory w drugiej rundzie...

Według niedanego sondażu OBOPu jest na 1 miejscu

[jethrox]

wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,55670,2873691.html
To już po zeznaniach przed CzKomisją.
Po wizycie w prokuraturze (tytuły w prasie Cimoszewicz bez zarzutu) będzie
jeszcze lepiej.

[papa_s]

Te info jest trochę przeterminowane ale też świadczy o spadku poparcia, vide:
wykres na stronie z wyborami 2005.

Chwilowy spadek przy brutalnych atakach to rzecz

[jethrox]

spodziewana.
Gdy prokuratura postawi komus zarzuty fałszerstwa (Jarucka ?, Miodowicz ?) to
sytuacja sie wyjasni. Tym bardziej, gdy nie stawia zarzutów Cimnoszewiczowi.
No i Cimoszewicz tak naprawdę jeszcze nie rozpoczał kampanii plakatowo
billboardowej i spotów w TV. Tusk i Kaczyński od dawna mają spoty - nielegalnie.
Na razie na ulicach widać tylko Tuska (bardzo dużo), Kaczyńskiego (sporo),
trochę Giertycha i Bochniarz.
Wkrótce zobaczymy bilboardy Cimoszewicza.
Wtedy przy równym nasileniu kampanii porównamy rezulataty.

Mac Donald Tusk.

[palnick]

Chwała na Wysokościach
a nędza na Ziemi :)))))

[qin]

nedze juz mamy i to dzieki SLD bandzie niekompetetnych komuchów.złodziejów.

Brawo Donald precz z komuchami i krentaczmi

[gkrolik1]

Donald i Markell odczerwienia Europe.

[tromaciek]

Tusk prezydentem? Hmmm.. poki co to wysłałbym go do logopedy:P chciaz to ze
sepleni nie przeszkadza mu być nazywanym "raperem" -no coż opisuje
rzeczywistosć ale brak rozwiązań... AZ NIE BEDE NA NIEGO GŁOSOWAŁ!!!:P