Światem zaczęła rządzić wiosna.

oko nurzało się w błękicie

[springtime3]

Dziś aniołem wiosny uleciałam
oko nurzało się w błękicie
włosy płynęły rzeką złotą
jedno skrzydło złamałam
śmiałam się gdy spadałam
bo anielsko wiedziałam
że zbudzę się w łóżku świcie.

Fijołki

[palnick]

Te fijołki, co mnie nęcą,

Te nie siedzą skryte w trawie -

Lecz spod długiej, ciemnej rzęsy

Patrzą na mnie tak ciekawie.



Spod tej rzęsy, co ocienia

Piękniej niźli traw zieloność,

W niebieskiego mgle spojrzenia

Patrzy na mnie nieskończoność.



Niezmierzona, dziwna głębia!

W niej się wszystko, wszystko mieści:

Wymarzone senne skarby,

Czarodziejskich raj powieści.



Ale na tych skarbach wróżka

Położyła swe pieczęcie,

Strzeże ocząt i serduszka

Sen cudowny i zaklęcie.



I te oczy drzemią jeszcze

Otoczone tajemnicą,

Choć z nich czasem błyśnie płomień

Jedną, wielką błyskawicą.



Spod spuszczonych skromnie powiek

Widać jakby jutrznię nową...

O, szczęśliwy stokroć człowiek,

Kto odgadnie zaklęć słowo!



Szczęsny, komu się otworzą

Pełne blasku i pieszczoty! -

Wędrowałbym na kraj świata,

Byle znaleźć ów klucz złoty.



O fijołki! lube, zdradne!

Troska dręczy mnie surowa -

Bo ja zginę i przepadnę,

Nie znalazłszy zaklęć słowa.



Adam Asnyk

[krykucha]

Łabędzie zaspanie

Staw znieruchomiał,
lodowatym skuty przeziębieniem -
stał i milczał...

W nim zastały łabędź śnieżny
śnił o wiośnie,
dni odliczał do rozkwieci przepachnionej;
czekał kiedy twarde lustro
roztopnieje, kiedy w błonie pierwszej fali
dziób utopi w stawu zieleń.

Póki co, mróz jeszcze skrzypiał,
w pióra wtrącał się nieznośnie
jakby ptaka nie chciał puścić,
jakby więził go z zazdrości, że uleci, hen
i zniknie...

A tu wiosny krzyk się wydarł,
kry więzienie spękał z trzaskiem i uwolnił
ptasią piękność
w majestacie dumy własnej.

Zbigniew Matyjaszczyk

***[Ty przychodzisz jak noc majowa...]

[palnick]

Ty przychodzisz jak noc majowa...
Biała noc, noc uśpiona w jaśminie...
I jaśminem pachną twe słowa...
I księżycem sen srebrny płynie...
Kocham cię...
*
Nie obiecuję ci wiele...
Bo tyle co prawie nic...
Najwyżej wiosenną zieleń...
I pogodne dni...
Najwyżej uśmiech na twarzy...
I dłoń w potrzebie...
Nie obiecuję ci wiele...
Bo tylko po prostu siebie...
*
Kocham cię jak powietrze.
Jak dziurę w starym swetrze.
Jak drzewo na polanie...
Po prostu kocham cię... kochanie.
*
Czy pozwolisz, ze ci powiem...
W wielkim skrócie i milczeniu...
Że ci oddam i otworzę...
W ciszy serc, w potoków lśnieniu...
Słowa dwa przez sen porwane...
Przez noc ukryte... przez czas schwytane...
Słowa dwa, co brzmią jak śpiew,
dwa proste słowa....kocham cię.


Bolesław Leśmian

[krykucha]

Maj

Po złotej pogodzie
Majowej i bzowej
Powoli zapada
Zmierzch także majowy.

Obudził się wietrzyk
Łagodny i miękki
I brzozom podnosi
Zielone sukienki.

Przycicha swawolnie,
Na trawę się kładzie
I czeka na księzye
Zaplątany w sadzie.

Leopold Staff

Romans

[palnick]

Romans śpiewam, bo śpiewam! Bo jestem śpiewakiem!
Ona była żebraczką, a on był żebrakiem.

Pokochali się nagle na rogu ulicy
I nie było uboższej w mieście tajemnicy...

Nastała noc majowa, gwiaździście wesoła,
Siedli - ramię z ramieniem - na stopniach kościoła.

Ona mu podawała z wyrazem skupienia
To usta do pieszczoty, to - chleb do gryzienia.

I tak śniąc, przegryzali pod majowym niebem
Na przemian chleb - pieszczotą, a pieszczotę - chlebem

Dwa głody sycili pod opieką wiosny:
Jeden głód - ten żebraczy, a drugi - miłosny.

Poeta, co ich widział, zgadł, jak żyć trzeba?
Ma dwa głody, lecz brak mu - dziewczyny i chleba.


Bolesław Leśmian

[krykucha]

***
Idę do Ciebie w zwiewnej sukience,
nocą majową, pachnącą bzem.
Drogą utkaną z tęsknot i marzeń...
by być dla Ciebie rozkosznym snem.

Idę, by znów być blisko tak,
by muskać oddechem kąciki Twych warg.
By pieścić spojrzeniem, wabić pragnieniem...
by stać się jedynym Twym uwielbieniem.

Idę, by spleść niecierpliwość rąk,
kołysać ciała kuszące westchnieniem.
By unieść się w mistyczny krąg...
i stać się wreszcie cudownym spełnieniem.

B.K.

Akteon

[palnick]

Powieść o Akteonie: wiosna szumi w borze.
Podpatrzył w blask boginię, skąpaną w jeziorze.
Za karę go w jelenia przedzierzgnęła mściwie.
Pokrwawiła się wieczność o leśne igliwie!...
Psy go własne opadły, szarpiąc, jak zwierzynę!
Wpośród godzin istnienia miał taką godzinę!...
Próżno bronił obcego, które boli, ciała!
Śmierć go, psami poszczuwszy, z jeleniem zrównała...
Próżno wzywał na pomoc dawnych towarzyszy,
Nasłuchując ich kroków na pobrzeżach ciszy!
Nikt nie poznał po głosie i po znoju rany,
Że to człowiek - nie jeleń! Duch - upolowany!
Nikt nie zgadł tajemnicy narzuconych wcieleń!
Musiał być tym, czym nie był! I zginął, jak jeleń!

I jam niegdyś był inny. Dziś jeszcze się złocę.
A złociłem się bardziej... Świadkami - złe noce!
Pamiętam dawnych braci rozbłyskane twarze.
Wówczas o czymś marzyłem... Dziś blednę, gdy marzę!
Nikt nie umiał tak istnieć, jak ja, w tej godzinie,
Gdym cię, Boże, podpatrzył! - Duch mój odtąd ginie!
Przemieniony w człowieka za nędzę mej zbrodni,
Dźwigam obce mi ciało w blask Bożej pochodni!
I ginę śmiercią; obcą, co mym kościom przeczy...
Inna mi się należy !... Nie chcę tej - człowieczej !...
Ginę, w ludzką powłokę wsnuty, jak w płaszcz zgrzebny.
Kto mnie pozna po płaszczu? Precz z nim!
Niepotrzebny ! Kto mnie pozna po głosie, że to ja tak śpiewam?
Milcz, glosie! Nie mój jesteś! Swego już nie miewam...
Majacząc cudzych kształtów zgubną niepodobą,
Nawet w śmierci godzinie nie mogę być sobą!
Krwawą zmorę jelenia unosząc śród powiek,
Próżno wołam o pomoc! - I ginę, jak człowiek!



Bolesław Leśmian

Babcia na wiosnę

[palnick]

Niebo włożyło turban obłoczny z jaskółką,
Jabłonie stoją w wielkich kapeluszach z kwiatów
Szeptania-pogłaskania lecą z pyłem kwiatów
Omijając twarz moją jako liść pożółkłą.

Lipy stroją się w jedwab zielony i nowy,
Jak biżuteria szczęścia płoną sznury kwiatów
Pocałunki żeglują na muzyce kwiatów
Mijając moją szyję w szaliku włóczkowym.

Zamknę najszczelniej serce przed śpiewem słowika
I pójdę przez gąszcz kwitnień, rozkwitów, kwiatów,
Przez chmury całowanych, kołysanych kwiatów,
Nie śmiąc przypiąć do piersi fijołka czy storczyka.

Pod modną parasolką świat w śmiechu się trzęsie.
Patrzy zabójczym okiem zza bukietu kwiatów,
Ma we krwi wszystkie wonie, wszystkie gwiazdy światów,
I ma mnie, jak bezwiedną, zimną łzę na rzęsie.


Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

"Deszcz majowy"

[krykucha]

Słońce świeci, deszczyk pada,
Czarownica się podkrada.

Chodźcie, chodźcie prędzej, dzieci!
Z nieba złoty deszczyk leci.
Maj na ziemi! Deszcz o wiośnie
Kogo zmoczy, ten urośnie.
Świeżą trawę skropi rosą,
Będziem po niej biegać boso,
Będziem wstrząsać mokre drzewa,
Niech nas zlewa, niech nas zlewa.

Rosi deszczyk nam na głowy,
Srebrny, złoty, brylantowy.
Iskry, perły i diamenty
Lecą z chmury uśmiechniętej.
To klejnoty, a nie deszcze...
Jeszcze, jeszcze... Jak szeleszcze,
Szepce, szemrze, szumi, śpiewa...
Trawy cieszą się i drzewa.

Róże w bieli, w złocie, w pąsie
Błyszczą, świecą, lśnią i skrzą się;
Kwiaty modre, żółte, białe
I czerwone w kroplach całe.
Mlecze, jaskry, niezabudki,
Dzwonki, fiołki i stokrótki,
Kwiaty pól i kwiaty matki:
Dziatki, bratki i bławatki,
Wszystko razem w żywej rzeszy
Dżdżem się cieszy, dżdżem się śmieszy...
...A po ścieżce skacze żaba...
Kto się boi, ten jest baba!

Mkną jaskółki z ostrym świrem,
Pachnie wkoło mokrym żwirem,
Pachnie w krąg mokrymi liśćmi...
"Nuże, dzieci, do dom iść mi!"
”Nic pójdziemy! Wolim w pole!
Tchórze noszą parasole!
Mazgaj, kto zostanie suchy -
A do domu chcą piecuchy!”

Słońce świeci. Deszcz o wiośnie
Kogo zmoczy, ten urośnie.
Siedmiobarwna w niebie tęcza:
Niebo z ziemią się zaręcza.
A na tęczy wodna panna
Sieje perły: kwiatom manna!
Promieniste czesze sploty...
Słońce lśni czy włos jej złoty?...

Słońce świeci, deszczyk pada,
Czarownica dziwy składa.

Leopold Staff

Brudna wiosna

[palnick]

W okrągłych błotnych miskach
z obcasów i kopyt
lśnią turkusy niebieskie
i chmur heliotropy.

Kałuża płynie z wiatrem -
tu mleczna, tam ruda,
wiosna rynny wyżyma
lubując się w brudach...

- Serce ordynarnieje
i godzi się z błotem,
skoro w nim słońce
usta zanurzyło złote...


Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

"Bzy"

[krykucha]

Wiosna w maju kwitnie bzami
Pachną, piętrzą się kiściami.
Mocny zapach wydzielają,
Czarem, wonią odurzają.

Romantycznie kolorowe,
Ciepło białe i liliowe,
Pospinanych gwiazd tysiące
W płatkach kwiatów ciasno tkwiące.

Piękny, w kiściach, kwiat natury
Pręży kwiaty swe do góry,
Dumny z barwy i zapachu
Kwitnie na zielonym krzaku.

Powpinany w liście bzu
Pachnie tak, że braknie tchu.
Bukiet taki gdy się zdarzy
Piękny obiekt dla malarzy.

Elżbieta Opalińska

===================

Drzewo kwitnące

[palnick]

Złamana gałąź śliwy
u samego czarnego ramienia
jest jak poemat żywy
O bezowocnych marzeniach.

I jam drzewo, które życie więzi,
i w rękach się waszych szamocę -
nie łamcie moich gałęzi:
wszystko to są owoce.

Dajcie mi pachnąć bez słowa
- owoc mój słodki jest, wiecie?
Będziecie kiedyś żałować,
żeście zatruli mój kwiecień...


Maria Pawlikowska- Jasnorzewska

"Wiosenny podbiał"

[krykucha]

Podbiały
to miękkie ślady
aniołów
po nieprzespanej nocy

Idę po podbiałowej
łące
z anielską cierpliwością
może i mnie
dopuszczą
do swej tajemnicy

Adam Ziemianin

***[Moja miłość...]

[palnick]

Moja miłość przeszła w wichr wiosenny -
w wichr wiosenny – me szaleństwo w burzę -
w burzę – moja rozkosz w deszcz senny -
w deszcz senny – moja wiosna w róże -

Z wichru spłynie moja miłość nowa -
miłość nowa – z burzy szał wystrzeli –
szał wystrzeli – sen rozkosz wychowa,
wiosna wstanie z różanej kąpieli.


Maria Pawlikowska- Jasnorzewska

"Powrót piosenki"

[krykucha]

Piosnka, którą ukochana
Zwykła była mi nucić,
Piosnka dawno zapomniana
Przyszła sen mój zakłócić.

Jej melodia staroświecka,
Zapomniana od dawna,
Miała w sobie uśmiech dziecka,
A w łzę była oprawna.

Skąd się wzięła dziś na nowo,
W sercu moim, któż zgadnie?
Ale słyszę ton i słowo,
Co mi dźwięczy tak ładnie.

Jeśli piosnki jak skowronki
Odlatują z jesienią,
A wracają znów na łąki,
Gdy się z wiosną zielenią -

To piosenki tej przybycie
I jej tchnienie miłosne
Może wróżyć nowe życie,
Przebudzenie i wiosnę.

Jeśli piosnki są ach! tylko
Własnym cieniem człowieka,
Co tak duży ranny chwilką,
Z biegiem słońca ucieka -

A do dawnej wraca miary,
Kiedy słońce już nisko,
To ten powrót piosnki starej
Może wróżyć noc bliską.

Adam Asnyk

Nokturn starej panny

[palnick]

Zaraz, niech się chwilkę zastanowię...
Jest wiosna, prawda? Wieczór szafirowy z nowiem.
W dali spóźnione auto trąbi i rzęzi.
Lampy są bardziej liliowe niż wąski księżyc...
Ziemia w dal płynie. Ogromna, kwitnąca kula.
Zakochani się na niej całują. Niebo się do niej przytula.
Pachnie gajami mimozy, śniegiem, stogami siana,
i tłumy ludzi przechodzą po jej okrągłych ścianach.
Lecz nie ma na niej dla mnie nikogo. Nic może być! A jednak!
Wśród rozszeptanej wiosennej nocy stoję samotnie ja jedna.
Toteż oddaję ją całą wam, obce panny i nieznani chłopcy,
tę ziemię, co mnie odtrąca, tę ziemię, co woli obcych.



Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Bociany "na żywo"

[krykucha]

www.bociany.kalinski.pl/

Wiosna w jeziorze

[palnick]

Jeziora pozornie są takie cudowne,
gdy lekka przykrywa je falka.
Jedynie na niby są takie spokojne,
w ich głębi śmiertelna wre walka.

Tam szczupak-bandyta poluje na lina
i okoń się czai na dole...
Sandacz na płotkę swój parol zagina,
węgorz się wije z doradą.

Tam rak-wodny żulik, dopadłszy robaka
zamęcza go w sposób haniebny,
sum goni pędraka, leszcz męczy ślimaka,
liczą się tylko zęby.

A w górze słoneczko i miły zefirek
i zielsko rozrasta się sielsko,
na zielsku nenufar a nad nim motylek,
z tą swoją słodyczą anielską...

"Makatka wielkanocna"

[krykucha]

Na białym obrusie
Twoje i moje ręce
Nareszcie ciche
I trochę odświętne

I baran cukrowy
Z koralikiem z drogi
Rozgląda się słodko
Jakby puszczał
Perskie oko
W kosmiczną
Przestrzeń

Między nami pisanka
Z motywem roślinnym
W modlitwie czeka
Na nasze zmartwychwstanie

Adam Ziemianin

Ogród

[palnick]

Gdy wiosna zaświta,
jest w ogrodzie raz ciemniej, raz jaśniej.
Wciąż coś zakwita, przekwita.
Wczoraj kwitło moje serce. Dziś jaśmin.


Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Widliły się widłaki

[springtime3]

Pamiętasz, miły,
nasze spotkanie w roku pańskim
entym, entalpicznym, entomologicznym?
Skrzypiły się wtedy skrzypy
Widliły się widłaki
Wiosna była wieczna
Drzewa paproci wachlowały nas cieniście
Pterodaktyl chrypił uskrzydloną praarię
Byłeś wtedy tyranozaurem
Mówiłam Ci - Reksiu
pieszczotliwie
Ja byłam arodzaurem
Ogień znaliśmy tylko z pożaru lub błyskawicy
Gaia kipiała wtedy tajemnicą
i potencjałem wieczności
Potem pojawił się człowiek
Wbił nóż w serce Gai.
Czy śmiercią śmierć pokona?
Wiosna

"Dla wszystkich starczy miłości"

[krykucha]

Dobrze się idzie
krajem nieba polnego
i krajem wiosennego lasu

Wtedy słyszysz
jak storczyki
krzyczą wniebogłosy
Kochaj - tylko kochaj
dla wszystkich
starczy miłości

Mnie nie trzeba
dwa razy powtarzać

Adam Ziemianin

Ptaki wiosenne

[palnick]

Ptaszek na sztachecie
sąsiedniego ogrodu
piłuje szklaną piłą
piosenkę żałosną.

Przed chwilą grał na flecie
z melodyjnego lodu,
lecz słońce flet stopiło
i w kroplach rozniosło.

Tam znowu inny, wyżej,
uparcie jak Chińczyk
kiwający głową
trzęsie dzwonkiem ze szkła.

Krokusy rosną, chyże,
w kolorowej słodyczy,
jakby na ziemię płową
cała tęcza zeszła.

Trawa wzrasta nagle,
jak ciągnięta ręką,
pachną niewidne kwiaty,
powietrzne balsaminy,

a kos w czarnym gardle
toczy nutę miękką,
zaczerpniętą przed laty
w studni Meluzyny.


Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

* * *

[krykucha]

Kiedy wokół nas, tak cicho
Falą jesteś mi, w której tonąć chcę
Łodzią która nas kołysze,
Daj mi proszę czas, niech zachwycę się

Mówisz do mnie tak wiosennie,
Każde z twoich słów mą pogodą jest
Kiedy wiosna przejdzie w jesień
Będę z twoich rąk pił wieczorny deszcz

Jak niebo, majowe
Jak słońce, pochyl się i spójrz cały jestem twój

Usiądź obok mnie przed domem
Popatrz na mnie tak jak pierwszego dnia
Włosy twoje jak topole ,
Cieniem kładą się na zmęczoną twarz

Jak niebo, majowe
Jak słońce, pochyl się i spójrz cały jestem twój

Ja cię witam, ty mnie witasz
Gdy powoli sen już opuszcza nas
Lubię czuć ze jeszcze blisko
Jesteś blisko tak zatrzymajmy czas

Jak niebo, majowe
Jak słońce, pochyl się i spójrz cały jestem twój

Bohema

Wiosna-lwica

[palnick]

Wiosna-lwica wysuwa zielone pazury
i dziką wonią kwiatów
pragnienie wyraża...
Wielkim skokiem uderza
o pręty z żelaza,
za którymi Los-strażnik
przystanął, ponury.
Sarknął piorun - to lwica
burzy się i złości -
błysnął maja zielenią
wzrok jej umęczony.
Na jesieni przycichnie -
wciągnie zielne szpony,
siwiejąc po samotnym
wybuchu miłości.


Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

"Olchy przyrzeczne"

[krykucha]

Na wiosnę gdy kaczeńce
przecierają oczy rozespane
ktoś buty struga olchom
bez zamówienia - na miarę

Na siekierach czerwona posoka
a rzeka płynie w milczeniu
olchy w dziwnych podskokach
skaczą - kamień pokamieniu

Teraz całe lato lizać będą
swe olchowe rany
by na jesień przybrać
czarne jak noc sandały

Adam Ziemianin

Cytrynek

[palnick]

Chyba właśnie szlag trafił zimę,
bo za oknem przeleciał cytrynek.
Areszt ścisły od jutra
trza nałożyć na futra
i do kufra schować pierzynę.

Ruta

Rezurekcja

[palnick]

Kto w świątecznym terminarzu
chce pominąć rezurekcję.
Temu przeor w refektarzu
zrobi tępym nożem sekcję.

Trawa leniwa była :))

[springtime3]

Moje kochane dzieci
Był taki czas na świecie
Gdy wcale nie było wiosny.

Pąki drzew nie wiedziały,
Że rozwijać się miały
Harmonijnie i eksplozyjnie.

Trawa leniwa była
Korzeniami marzyła
O śnie wiecznym podziemnym.

Ptakom nie chciało się flirtować
Ni jaj składać, ni szpanować
Przed pannami na bzu gałązkach.

Straszne czasy to były
Gdy ciężkie lodowe bryły
Ziemię więziły.

Wreszcie Atena litościwa
Zrodziła wiosnę na Malediwach
Absolutnie dzieworódczo, z gwarancjąJ.

Teraz mamy wiosenne kłopoty
W głowach szaleństwa i głupoty
Bez których żyć nie warto.

Więc korzystajmy z darów wiosny
Bo nie jest wieczny czar miłosny
I wkrótce spali nas Słońce.

"Potok w Gorcach"

[krykucha]

Potok
jąka się
z kamienia
na kamień w dół

Znowu zdaje
wiosenny egzamin
wreszcie
puścił go
lód

Pstrągi
nabrały wodę
w pyszczki
słuchają
pod prąd
bo cud

Adam Ziemianin

[ira22]

Wiosna to pora radosna,
Wiosna ma do siebie TO,
Że śpiewaniem panny wabi
nie Palnick, lecz tęgi chłop!

[palnick]

ira22 napisała:


> Że śpiewaniem panny wabi
> nie Palnick, lecz tęgi chłop!
------
A ja niby to co??? :))))))))))))

[krykucha]

palnick napisał
> A ja niby to co??? :))))))))))))



Kimkolwiek jesteś
Nie opuść mnie
Kimkolwiek jestem
Nie opuść mnie

[Jan Huszcza]

Któż nam przywróci

[palnick]

Któż nam przywróci te lata stracone
bez wiosennego w wiośnie życia nieba?...
Wołają na nas, że w złą idziem stronę,
precz o świat troskę rzucając powinną,
a czy pytają się nas, co nam trzeba
i czyśmy mogli obrać drogę inną?

Kto z was policzył te gorzkie godziny
daremnych pragnień, żrących naszą duszę?
Kto zmierzył smutku naszego głębiny
bez dna i brzegu? Kto wie, jakie ducha
niepodległego straszne są katusze,
gdy zerwać swego nie może łańcucha?

Spójrzcie nam w mózgi - - zgryzły je, strawiły
wrodzone ludziom daremne pragnienia.
Wołacie na nas: "Jesteśmy bez siły,
dajcie nam słowa wiary i otuchy" - -
A nam któż daje słowa pocieszenia?
A któż mdlejące nasze wzmacnia duchy?

Któż nam powróci te lata stracone
bez wiosennego w wiośnie życia nieba?...
Chcecie w nas widzieć dźwignię i obronę,
żądacie od nas zbawień i pomocy,
lecz my, z waszego wykarmieni chleba,
jak wy, nie mamy odwagi i mocy.


Kazimierz Przerwa-Tetmajer

[springtime3]

Jakiez to piekne:))) dzieki Palnicku

[palnick]

springtime3 napisała:

> Jakiez to piekne:))) dzieki Palnicku
--------
Emily, wiedziałem, że Ci się spodoba :)

"Czekając na słonce"

[krykucha]

W Edenu pierwszym blasku pobiegliśmy nad morze
Stanęliśmy na brzegu wolności

Czekając na słońce
Czekając na słońce
Czekając na słońce

Czy czujesz - teraz, gdy nadeszła wiosna
Czas żyć w jaśniejących promieniach słońca

Czekając na słońce
Czekając na słońce
Czekając na słońce
Czekając na słońce
Czekając...

Czekając aż pójść zechcesz
Czekając aż usłyszysz pieśń
Czekając aż pójść zechcesz
Czekając aż powiesz co było złe

To najdziwniejsze życie, jakie znam
Czy czujesz - teraz, gdy nadeszła wiosna
Czas żyć w jaśniejących promieniach słońca

Czekając na słońce
Czekając na słońce
Czekając na słońce
Czekając na słońce

Jim Morrison

Wiosna

[palnick]

W parku, wkoło jakiegoś nudnego popiersia,
zakwitły bzy jedwabne, ciężkie - cała Persja!
Posąg szepce do siebie: Bzy kwitną. Jestem wieszcz.
Żałuję bardzo. Czego? Wiosno, ty już wiesz ...


Maria Jasnorzewska-Pawlikowska

Światem zaczęła rządzić wiosna ludu Lepera.

[sklerotycznylud]

Wiosna tegoroczna

[palnick]

Skowronek, jak ćma dzienna na powietrznej szybie
Trzepocący skrzydłami - skowronek radosny
Wzleciał nad ziemię, dźwięcząc. Maluczki rozumem,
Sądzi, że z wiosną pokój nastał - gdyż dla ptaków
Zima jest wojną: grozą, ucieczką, wygnaniem,
Powrotem, nieraz jeszcze przedwczesnym, śmiertelnym
Czekaniem osowiałym, cierpliwym, wojennym...

Więc wzlatuje skowronek i dźwięczy, gdyż sądzi,
Ze z wiosną pokój nastał dla wszystkich... Skowronku.
Sam wiesz, że nazbyt wczesne śmiercią grożą wiosny...


Maria Pawlikowska - Jasnorzewska

Kochajmy życie...

[springtime3]

Kochajmy życie...
Może to ostatnia wiosna już nasza
Słowa Apokalipsy syczą szczęki Barabasza
Chmury atomowe kłębią się na niebie
Czy Pers Galilejczyk zginie za mnie i ciebie?
I czy zmartwychwstanie z początkiem lata
By zmienić porzadek tego złego swiata?

"Ciągle pada"

[krykucha]

Ciągle pada...
Asfalt ulic jest dziś śliski jak brzuch ryby
Mokre niebo się opuszcza coraz niżej
Żeby przejrzeć się w marszczonej deszczem wodzie
A ja?
A ja chodzę!
Desperacko i na przekór wszystkim moknę
Patrzę w niebo, chwytam w usta deszczu krople
Patrzą na mnie rozpłaszczone twarze w oknie
To nic!

Ciągle pada...
Ludzie biegną, bo się bardzo boją deszczu
Stoją w bramie, ledwie się w tej bramie mieszcząc
Ludzie skaczą przez kałuże na swej drodze
A ja?

A ja chodzę!
Nie przejmując się ulewą ani śpiesząc
Czując jak mi krople deszczu usta pieszczą
Ze złożonym parasolem idę pieszo...
O tak!

Ciągle pada...
Alejkami już strumienie wody płyną
Jakaś para się okryła peleryną
Przyglądają się jak mokną bzy w ogrodzie
A ja?

A ja chodzę!
W strugach wody, ale z czołem podniesionym

Żadna siła mnie nie zmusza i nie goni
Idę niby zwiastun burzy z kwiatkiem w dłoni...
O tak!

Ciągle pada...
Nagle ogniem otworzyły się niebiosa
Potem zaczął deszcz ulewny siec z ukosa
Liście klonu się zatrzęsły w wielkiej trwodze
A ja?

A ja chodzę!
I nie straszna mi wichura i ulewa
Ani piorun, który trafił obok drzewa
Słucham wiatru, który wciąż inaczej śpiewa

A little Madness

[springtime3]

A little Madness in the Spring Is wholesome even for the King.

Emily Dickinson

[zwykly2]

Moje piękne pąsowe róże nie zakwitną......

Wiosna z marsem na czole

[palnick]

To nie święto, to sabat wiosenny. W kraterach
Sasanki, kwietne gruzły, jak orzech spowite
W liść pierzasty, wykwitły. Barwy są szczególnej,
Sinoczerwiennej, jakby tętniczej i żylnej;
Łodygi ich jak wiły ziemistoróżowe
Splątane, w chorej glebie zdają się pierścienic
I krew z niej ssać wojenną.

Pod lasem, na gruzach

Ptak wiosenny świegoce. W spalonym kominie
Założył gniazdo. Wichrem zasiana konwalia
Na progu pustych odrzwi bieli się podzwonnie,
Przekorna pleśń poezji... Wśród cegieł i złomów
Błyszcząca Panna Wodna patroluje w locie
Strzelisty cud awiacji. Wtem, z okna bez szyby
Wyjrzał człowiek-ofiara, człowiek uszkodzony,
I na ważkę, ze strachem spoglądając, krzyczy,
Pomieszane już mając w mózgu swym pojęcia

Małości z odległością...



Maria Pawlikowska- Jasnorzewska

[springtime3]

a czemu to nie zakwitna? zmarzly?

[krykucha]

ferryhalim.com/orisinal/g3/spring.htm
juz mi wiosennych wierszy brakuje

[palnick]

W maju

[palnick]

"W maju", piszesz, "kwitną fiołki, lilie, róże..."
To nieścisłość, mój poeto, zaniedbanie!
Maj to strumień kuł puchowych, srebrnych baniek...
Kędy spojrzeć, lśnią. O zmierzchu
Jedna w górze...


Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

O wiosno!

[springtime3]

O wiosno! kto cię widział wtenczas w naszym kraju,
Pamiętna wiosno wojny, wiosno urodzaju!
Autor: Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz, Księga XI, w.117-118

Nektar i ambrozja na śniadanie

[springtime3]

W maju odurzą nas kasztany, bzy peonie, tulipany
Wyrosną nam skrzydła, przylecą bociany
Dotkniemy się piórami, jak dłońmi jasnymi
Nad łąkami woni rumianku ulecimy
Na spotkanie Apolla w złotym rydwanie
Nektar i ambrozja na śniadanie
Elvisa tenorowanie
Mój Phantomiczny Panie:)

Ona

[palnick]

Księżyc wśród białych chmurek, którymi wiatr miota,
światła zmienne, płochliwe wywołując tony;
oceanu nęcąca, mistyczna ciemnota;
zorza, co wzrok olśniewa o południu złota;
nicokreślny blask gwiazdy w wodzie odstrzelonej;

ranek promienny, ciepły, pogodny, radosny,
rozkosz ziemi, powietrza, wody i błękitu,
pełen woni róż, lilii, heliotropu, sosny,
upajający ranek pierwszego dnia wiosny,
budzący bezmiar marzeń, tęsknot i zachwytu;

limba, co nad jeziorem chyli się o zmroku
i spogląda w głąb dumna, cicha, zamyślona,
wsłuchana w melodyjny, senny szum potoku
i od fali ku gwiazdom mglejącym na stoku
nieskończonych błękitów patrząca: to ona.


Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Panowie wiosenni :)

[palnick]

Zaślepiony wiosną pan czyżyk
w dziarskim tańcu do lubej się zbliżył.
Czy docenia jak tańczy?
Zerka ... Kurde, to samczyk !
I co gorsza - pryszczaty i ryży !

*****

W półśnie cicho mamrocze pan suseł :
wiosna idzie, rozmnażać sie muszę ...
Gdzieś tam czeka zmysłowa
przyszła pani susłowa ....
I na powrót się zwinął w kłębuszek.


Ruta

[zwykly2]

To wina Zimy. Nic to, posadzimy nowe i może piękniejsze, ale tame będę
pamiętał, jak pierwszą dziewczynę...

[palnick]

***[W tę cichą noc...]



W tę cichą, senną, wonną noc majową
czuje twe ręce ponad moją głową -
słonią mi świat...
O! Gdyby więcej pod rękoma twemi
nie pomnieć życia i siebie, i ziemi,
i złud, i strat...

[springtime3]

Piekne wiersze puszczasz Palnicku. Dzieki Ci za radosc, emocje i odpoczynek na
tym forum. W koncu tylko tyle naszego, ile przezyjemy, zycie w tej swiadomosci
mamy tylko jedno.
serdecznosci cieplo-wiosenne:))

[palnick]

Emily,
Życzę Ci zdrowych spokojnych świąt, oddechu od zgiełku codziennych zmagań,
czasu na odnowienie tego co zapomniane...
Serdeczności.
P.

[springtime3]

Wzajemnie Panicku,
zycze Ci tego samego. Te swieta maja przeciez znaczenie uniwersalne, niezalezne
od religijnych asocjacji. Sa to swieta odrodzenia zycia, nadziei, radosci, ale
i refleksji nad zyciem i jego sensem.
serdecznosci cieplutkie:))
E.

[springtime3]

Ano tak to jest z tym zyciem, nie jest ono wieczne. Powodzenia z nowymi rozami,
tylko zyczmy im i sobie, zeby nastepna zima znow ich nie dobila, bo chodza
sluchy w uczonym swiecie, ze na Europe idzie nowa epoka lodowcowa. Bedzie ona
spowodowana zatrzymaniem Golfsztromu przez zimne wody z topniejacych lodocow
Grenlandii i Islandii.
powodzenia Tobie i rozom:)

[krykucha]

"Czy to szeptane w podziwie,
czy wyśpiewane w tryumfalnym Alleluja
Przesłanie Wielkanocne
niech napełnia nasze serca Nadzieją."

Pod tym, co napisał Adam Ziemianin,
podpisuję sie , życząc Wam wszystkim
radosnych Świąt Wielkanocnych
k.

[palnick]

Gdzieś w kurniku, w mieście Wieliczka
pobudzona wiosną tańczy perliczka.
Chce zwojować samczyka
on zaś coś jej unika...
O cholera, to jest przecież samiczka!

Wesołych Świąt!

[springtime3]

:))))))))))

[palnick]

W czas szarówki za szałasem pod Suszcem
szeleściła tokując głuszcowa z głuszcem
Jemiołuszka, szpak i kszyk
załócały głuszcom szyk.
Głuszec syknął: Stara zmieniamy puszczę!

[springtime3]

Gluchemu gluszcowi zaden ptak nie zagluszy gluchej puszczy, chyba ze zjawi sie
puchacz:))

[palnick]

Zaś dziadziowi zacnemu z Czeladzi
rozpasanie wiosenne nie wadzi,
dusza młoda, mdłe ciało,
tylko zbiera go żałość,
że się zawsze porządnie prowadził.

Ruta

[palnick]

Kto Emily nie pokropi
aby szczęscie przy niej trwało
Tego choć dziś pop utopi
w urynale - to wciąż mało!

Z notatek

[palnick]

Serce moje znużone przynoszę w tę stronę - -
łąki już od krokusów stoją ukwiecone,
kieliszki fijoletu mienią się do słońca
cudownie - jakby trawa lśni fijoletowa - -
gęstwa młodej choiny, drozdami dzwoniąca
tysiąca srebrnych dźwięczeń gędźbę w sobie chowa.

Zda się, w każdy kieliszek dźwięk ptaszęcy wpada
i każdy kwiat, głos ptaka pochwytując w siebie,
kołysa go na listkach, w swym wnętrzu kolebie,
i z gór na rówień spływa ta śpiewu kaskada,
że stopy ludzkie błędne w kwiatach, w śpiewie brodzą
i-nie wiedzieć, czy ptaki pośród gęstwin lasu
na pagórkach, czy kwiaty na łące zawodzą.

Lecz myśl moja ucieka od tego hałasu
cudownego, co, jakby rozsiane w przestrzeni
krople rosy ze skrzydeł aniołów jeziornych,
dzwoni tu w ludzkim słuchu i w oczach się mieni
pod obłokami nieba i w skrach przedwieczornych.

Myśl moja tam ucieka, gdzie jednym zamachem
trzy drzewa w jeden wykrot i jeden konarów
wał podłużny spiętrzone na równi moczarów
leżą, jeszcze wichrowym oszumiałe strachem,
jeszcze strasznego wichru pełne w sobie wycia,
trzy drzewa, jak trzech ludzi potężnych bez życia.

Zda mi się, bohaterów widzę tu pobicie,
jakieś ptaki olbrzymie, pokryte w błękicie,
przybiegły i skrzydłami pobiły te smreki,
że runęły jak trupy... Lub jakiś daleki
meteor rozpędzony czy gwiazda szalona
zwaliła je złotego pomiotem ogona.

Tu się me oczy więżą, w tej martwej nawatów
konarów i gałęzi; tu me uszy toną
w głębię ciszy tej plątwy igłowej zieloną
i w tej się podłej mocy myśl topili i chwale.

Życie - - oto są ptaki, oto kwiaty wiosny - -
życie - - oto jest podmuch z południa miłosny - -
życie - - oto pulsuje już krew ziemi, woda,
wyzwolona spod lodu - - oto wstaje młoda,
wiekuiście odrodna jaśń, świt czasu jary -
ale mi więżą oczy zwalone konary,
owe, owe trzy drzewa, powalone społem - -
i pod tym jestem, który mnie począł, aniołem,
a wcale mi radości nie był widmem złotem,
lecz przez duch dziecka smutku przetoczył się
grzmotem
i żałoby, co harfą nie będąc eolską,
pieśń z siebie urodziła, jak mgławicę polską
i smętnię polskich niw...


Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Wiosna

[palnick]

Zapach mokrych fiołków i deszczu kałuże...

Wiosennej burzy ślad na płytach trotuaru...
Powietrze było czyste i łzami oparu
Nie zasnute. Stanęłaś przy schodów marmurze

W białej sukni. Pamiętam głos twój pełen czaru:
-Na pożegnanie daj mi dłoń. - Odrzekłem: - Służę.
-Odchodzę - powiedziałaś. Uśmiech... Oczy mrużę.
Nie rzekłem nic, choć milczeć nie miałem zamiaru.

Dziś, gdy mnie wiatr pachnący wiosenny owionie,
Gdy strąconych bzów mokry osypie mnie wianek,
Jakby w omdleniu, serce we wspomnieniu tonie.

Jestem jak chłopiec chory, co w słoneczny ranek
Pierś poddaje otwartą i wychudłe dłonie
Tchnieniom wiatru, co igra z koronką firanek.


Antoni Słonimski

"Do L.K."

[krykucha]

VI

O Pani!... pieśń jest jedna, nieustanna,

Co każdą wiosnę lutnię swą strojąca;

Ta cicho pada tam i tam... jak manna,

Naturę śpiącą w długie rzęsy trąca,

Zielonych włosów jej podejma sploty

I szepce: "Powstań, Pani wszech-służąca,

Podnieś się, Wieków-Marto*, do roboty.

Ogarnij kibić darnią szmaragdową ! --

Dyjadem z ptasząt lata ci nad głową,

Lipy wzdychają

Przedwiośnie

[palnick]

Przemija szarość wielkopostna,
Budzi się ziemia letargiczna.
Połowa marca. Idzie wiosna,
Nie tylko już astronomiczna.

Po gorzkich żalach wnet się ocknie
Świat długo chmur okryty kwefem.
Lśnią szyby czyste wielkanocnie
I w słońcu pachnie już Józefem:

Józefem, lilia i bocianem,
Który coroczną wróci drogą
I na swem kole odzyskanem
Stanie chorągwią laskonogą.


Leopold Staff

Gdy znajdziesz szmaragd ...

[springtime3]

Gdy znajdziesz szmaragd w bransolecie drzewa
i nie zechcesz go spieniężyć
rozczulisz się nad mrówką śpieszącą do pracy
i ustąpisz jej drogi
spijesz wiosenną rosę z świetlistych dłoni róży
i otulą cię fale fenyletylaminy
spotkałeś nieśmiertelność...

"Piękna nieznajoma"

[krykucha]

Że ja szaleję, to nie pańska wina,
i nie przeze mnie pan tak blady jest.
Ot, świat zakipiał,
nie nasza w tym przyczyna,
to krzyczy w słońcu fioletowy bez.
Ty obojętny, chłodny mój aniele,
mam apetyt na ten gorzki lód,
lecz nam nie wolno,
my tu jak w popiele,
demony grają nam z piekielnych nut.

Wypijmy za nas,
niech zapłonie szklanka,
pijmy za nas,
niech się pali lód,
jak złe motyle,
żyjmy do poranka,
żyjmy chwilę, niech się stanie cud.

A ty nie próbuj mnie pokochać serio,
ty oczy zamknij, będzie co ma być,
diablicą będę, złudą czy feerią,
nie pytaj mnie, najlepiej szklankę chwyć.
Chwilę płonąć, potem umrzeć młodo,
i tańczyć, tańczyć jak zraniony ptak.
Umrzeć młodo i powtarzać - tak.
Tak, tak. Tak, tak!!

Agnieszka Osiecka

W majową noc...

[palnick]

W majową noc, wśród woni róż,
W ogrodzie, w pełń księżyca
Siedzę wsłuchany w tęskną głusz,
Co snami pierś nasyca,
I nagle błyska mi wśród drzew
Biel szat twych mgłą obłoku,
Rozlega się twój cichy śpiew...
Już mnie dojrzałaś w mroku...

A słowik w bzach zawodzi w głos,
Śpiew niesie się po perłach roś
I noc srebrzystobiała
Miłością dyszy cała.

A ty, jak nocy śnieżny kwiat,
W miesięcznych lśnień błękicie,
Skradasz się w szmerze lekkich szat,
Zachodzisz z tyłu skrycie,
Kryjesz mi oczy dłońmi rąk,
Śmiejąc się jasnym śmiechem,
A pusta twoja radość w krąg
Przeczystym dzwoni echem.

A słowik w bzach zawodzi w głos,
Śpiew niesie się po perłach roś,
I noc srebrzystobiała
Miłością dyszy cała.

Do serca garnę twoją dłoń
I miękki splot warkoczy,
Przechylam w tył ku tobie skroń
I widzę twoje oczy.
Cień znika z czoła mego bruzd
I długi jako wieki
Łączy nas pocałunek ust - -
...Otwarłem z snu powieki...

To zmilkł słowika słodki głos,
Przybyło kilka kropel roś,
Jeno noc srebrnobiała
Samotne łzy widziała.


Leopold Staff