wbrew rodzicom????

[Gość: kasieeenka]

Mam kochanych rodzicow, lecz bardzo konserwatywnych. Zakochalam sie w
mezczyznie ze wzajemnością, ale moi rodzice nigdy nie zaakceptuja takeigo
związku. Wiem, ze kieruje nimi troska o moje dobro-moj ukochany jest starszy
ode mnie o 10 lat i ma za soba rozwod (i dziecko).Ja jestem panna...wiec
mozna sobie wyobrazac, jaka pszyszlosc widzieli dla mnie rodzice. Ja tez nie
planowalam, ze zakocham sie w takim mężczyżnie, ale pokochalam
go...coz..serce nie wybiera. To naprawde dobry i zyczliwy czlowiek, tyle że
nie ulozylo mu sie zycie szczęśliwie. Rodzice sa bardzo przeciwni, widza same
wady takiego zwiazku, ze bede cierpiec...ale skad ta pewnosc?? KOcham ich i
nie wyobrazam sobie, ze robie cos wbrew im, ze odchodze od nich....ale kocham
tez Jego...

[Gość: Ulka]

Twoje życie,Twój wybór,Twoje decyzje i konsekwencje Ty będziesz ponosiła.Dobrze
rozważ,uwag rodziców nie bagatelizuj,winę za rozpad poprzedniego związku
ponoszą obie strony(nie sądzisz chyba,ze będzie siebie winił,co najgorsze
to"ona"),...tak Ci to przedstawia?Dla pełnego obrazu powiem Ci tak,mam kuzynkę,
w identycznej sytuacji była kilka lat temu,wyszła za rozwodnika z
dzieckiem,byli aż 4 lata ze sobą mają 2 wspaniałych dzieci ze sobą ,zostawił to
wszystko i poszedł do kolejnej(czy do ostatniej?),tam ma następne dziecko.Dla
każdej opowiada pewnie tą samą bajkę,wszystkie naiwne się litują "jaki on
biedny ,tak go poprzednie skrzywdziły",każda ma nadzieję ,że z nią to mu się
uda.Doskonale rozumiem obawy Twoich rodziców,chcą dla Ciebie jak
najlepiej.Życzę podjęcia trafnej decyzji.

[Gość: camel]

rodzice niewatpliwie chca zebys uniknela klopotow lub rozczarowania, ale
przeciez tego nigdy nie mozna przewidziec. Dla nich jestes pewnie po prostu ich
ukocha corka, ale kiedys musizs sie wyrwac z ich objecia. Mozesz sie tez na nim
zawiesc, ale moze tak nie byc. Tego chyba sie nie da przewidziec.

camel

[Gość: Doki]

Najistotniejsze jest zeby na Twoja decyzje nie wplynelo wlasnie to, czy to jest
wbrew (lub wrecz na zlosc) rodzicom, czy tez po ich mysli. To ma byc Twoja
decyzja, i to decyzja, ktora na pewno bedzie brzemienna w skutki.

Rodzice chca dla Ciebie dobrze. Nietrudno zrozumiec, ze maja zastrzezenia do
tego zwiazku. To, ze facet jest starszy, to moze nie jest az taki problem, ale
niezbyt odpowiedzialny, bo rozwodnik z dzieckiem, to fakt. Ja wiem, ze zaraz
odezwa sie oburzeni, ale trudno. Mam za malo informacji, by wyrokowac o facecie,
wiec musze sie ograniczyc do stereotypow.

> Rodzice sa bardzo przeciwni, widza same
> wady takiego zwiazku, ze bede cierpiec...ale skad ta pewnosc??

Pewnosci nie maja. Ale doswiadczenie zyciowe pozwala im wypowiadac sie w
kategoriach duzego prawdopodobienstwa.

> To naprawde dobry i zyczliwy czlowiek, tyle że
> nie ulozylo mu sie zycie szczęśliwie.

Kazdy jest kowalem swego losu.

> serce nie wybiera.

Ale ty musisz i powinnas! Wielkim bledem jest wiazac sie z kims tylko albo
glownie z milosci. To musi byc przemyslane. Milosc nie jest dobra podstawa do
trwalego zwiazku, bo przechodzi. Byc moze Twoj wybrany juz to wie- z doswiadczenia.

[Gość: kasieeenka]

ze wszystkim sie zgadzam jasne....
Kilka wyjasnien najpierw-tak to rozwodnik, ma corke, ale ona jest z matka...nie
mieszkalaby z nami,ale oczywiscie mialby z nia kontakt, to zrozumiale.....
Moze to dziwne, ale on siebie obwinia za rozpad malzenstwa...nie "nagaduje" na
zone, jesli o to chodzi, po prostu jej nie kocha i nigdy nie kochal (znam te
historie z obiektywnego źródla-wiec to nie ejst tylko naiwna wiara w jego
slowa).Nie wchodze w szczegoly, ale to nie jest nic takiego, co ma szanse sie
powtorzyc w naszym zwiazku...oczywiscie moga pojawic sie inne problemy i zdaje
sobie z tego sprawe!
"Wielkim bledem jest wiazac sie z kims tylko albo glownie z milosci"-no tego do
konca nie rozumiem. Kazdy ma swoje zalety i wady, a jesli nie ma w zwiazku
milosci, to te wady moga doprowdzic do bialej goraczki....To co, malzenstwo z
rozsadku?? Jasne, ze nie moze byc zwiazku bez rozsadku, ale nie dawalabym mu
prymu. Tylko pytanie-czy to rozsadek, jesli rezygnuje ze zwiazku z kims tylko
dlatego,ze w spoleczenstwie funkcjonuja jakies utarte schematy i stereotypy???
Ja sie zastanawiam jaki on jest, czy jest uczciwy, solidny, jak sie odnosi do
ludzi, do mnie...setki pytan....a nawet jak wygladlao jego malzenstwo....i to
daje mi to poczucie (no jasne, to nie jest pewnosc), ze byloby mi z nim dobrze.
Ja nie boje sie zaryzykowac, nawet jakby mialo sie nie udac. Ale z drugiej
strony boje sie uslyszec slow: "A nie mowilam???".
No i jeszcze (i o to sie boja moi rodzice rowniez oprocz tego, ze to nie
wypada), czy jestem wystarczajaca silna psychicznie na zwiazek, ktory juz od
startu ma miano "trudny"....Ale co jest łatwe???????

[Gość: Leon]

Wez pod uwage rowniez finansowe sprawy zagadnienia. Po pierwszych wzlotach
milosci i po urodzeniu pierwszego,drugiego dziecka zaczniesz psioczyc, ze maz
wydaje na "obce" dziecko, ze zajmuje sie nim, ze je kocha, czasem bardziej niz
te,ktore ma z toba. Twoja decyzja wiec musi byc powaznie przemyslana takze i
pod tym katem.

[Gość: Ulka2]

Pamietaj,ze on bedzie mial /powinien miec/ kontakt z tamta rodzina co najmniej
przez 18 lat przez 18 lat bedzie placil alimenty nie sadz,ze bedzie to raz
przydzielona kwota i na tym sie skonczy dziecko bedzie roslo bedzie
starsze,szkola bedzie kosztowac utrzymanie rowniez matka bedzie miala prawo
podac o podwyzke alimentow moze bedziecie mieli swoje dzieci,swoje kredyty a tu
jeszcze "wydatek" zacznie sie klotnia i kto wie jak sie skonczy jestes mloda
jest wiele kawalerow nie szukaj rozwodnika on juz przeszedl jedna lekcje zycia
co dla ciebie bedzie nowoscia dla niego juz przezytkiem juz go nie bedzie tak
cieszyc nowo narodzone dziecko jak ciebie on juz bedzie to przezywac inaczej,i
wszystko inne i nie lituj sie nad nim bo trzeba znac prwade z dwoch stron aby
cokolwiek powiedziec z dwoch stron ale aby te strony byly razem,gdy mowia nie
oddzielnie to wtedy mozna powiedziec o prawdzie.Rodzice twoi przeszli juz
zycie poznali je z kazdej strony oni nie chca zle dla ciebie wiec posluchaj ich
rady lepiej teraz poplacz w poduszke niz potem bedziesz plakac z dzieciakiem
lub z dziecmi tak jak to wspomniala ULKA nie mysle,ze klamala bo co mialaby za
sens rob jak chcesz twoje zycie, ale pomysl roznica wieku to nic ja tez jestem
mlodsza o 10 lat problem jest ON JEST ROZWIDNIK a to juz wystarczajace w jakim
ty swiecie zyjesz co nie stac cie na kawalera ????Rozwaz wszystko dobrze pomysl
placic 18 lub 25 lat to bardzo dlugo,nie bedziesz miec koscielnego slubu /moze
ci na tym nie zalezy/tylko cywilny to tak jak i bez slubu,raz rozwodnik kto wie
czy nie bedzie chcial byc drugi raz bo mloda zona go nie "rozumiala" biedaczek
zycie mu sie nie ulozylo.Pozdrawiam

[bartoo]

Zrobił to raz, dlaczego ma nie zrobić po raz kolejny...

[Gość: kasieeenka]

"Zrobił to raz, dlaczego ma nie zrobić po raz kolejny..."

jasne, jasne.... czyli nie ma mozliwosci, zeby rozwodnik mogl sobie ulozyc
zycie na nowo, skoro za pierwszym razem mu nie wyszlo??? Bo po prostu na
swiecie nie ma miejsca na bledy??? Tak, mam to rozumiec?? Nie mowie juz teraz o
moim przypadku, bo moze rzeczywiscie zostawilby mnie za lat kilka z dziecmi
itp...ktoz to wie prawda?? CHyab 100% pewnosci nikt nie ma-ani ze zostawi, ani
ze bedziemy ze soba do grobowej deski...Ale dlaczego wiekszosc uwaza, ze
ludziom nie nazlezy sie druga szansa???? Ze jak raz popelnili blad, to jzu sa
skresleni, do niczego...? Tego tylko nie rozumiem.....

[Gość: Jadwiga]

Nie spiesz się z finalizowaniem niepewnego zwiazku. Poczekaj, poznaj go, nie
zdawaj się na mężczyznę, na ktorym możesz się zawieść. Pamietaj, ze kobieta w
obecnych czasach musi być samodzielna i niezależna materialnie, by zwiedziona
mogła otworzyć drzwi i takiego nieudacznika wyprosić, a w razie samotnego
macierzyństwa dać sobie radę i nie pozwolić skrzywdzić swoich dzieci.
Bądź rozsądna.

[Gość: kasieeenka]

Oczywiscie, ze nic pochopnie, nic bez rozsadku...Cale zycie sie nim
kieruje...Nie pokochalam Go, bo jest przystojny, jest bogaty itp (bo nie
jest!), ale mi odpowiada. Zawsze bylam przeciwko zwiazkom, gdzie jest taka
roznica wieku itp.Pokochalam go, bo mnie nigdy nie zawiodl, bo jest uczciwy
(postawil sprawe jasno, nie chcac oklamywac mnie ani bylej zony)
Teraz zerwalam z nim kontakt. To bedzie taki test, sprobuje zwrocic uwage na
kogos innego (kwalera:)), sprobuje go zapomniec, a jelsi nie dam rady..to
bedzie znaczlo jedno. TEraz bardzo chce z nim byc! Ale chce miec pewnosc! Wtedy
przedstawie go rodzicom, jesli beda mieli do neigo zastrzezenia ale do ejgo
charakteru, zachowania itp, to na pewno nie zlekcewaze tego, ale ejsli nadal
bedzie problem "To mily czlowiek, ale rozwodnik" to tak latwo sei nie
poddam...Mysle, ze to jakeis rozwiazanie jest....Co wy na to??

[Gość: Ulka 2]

Kasieeenka jezeli" zerwalas" z nim chwilowo postapilas madrze ale nie oszukuj
sie nie siedz i nie mysl o nim zyj i wykresl go z mysli bo jak dlugo bedziesz o
nim myslec nic ci innego nie wyjdzie wierz mi po prostu wymarz go z pamieci ja
wiem,ze to nie latwo ale sie naucz przykladow jest wiele kazdego dnia jak juz
ci wspomnialam bedzie on i ty z ta rodzina 18 lub 25 lat ale nie mysl ,ze to
beda latwe lata zalezy jaka bedzie dziewczyna moze byc spokojna,grzeczna a moze
byc dziewczyna,ktora bedzie miala PRETENSJE ze nie ma rodziny w komplecie moja
siostra miala taka sytuacje 18 lat w wieku 16 lat jego corka pojawila sie u
nich w domu i oswiadczyla ze bedzie mieszkac teraz z ojcem ok i tu sie zaczelo
ZYCIE-PIEKLO moja siostra nie miala za wiele do powiedzenia bo nie matka a po
drugie dziewczyna miala juz 16 lat jak taka bedziesz wychowywac robila co
chciala caly dom przewracala do gory nogami wszystko jej bylo zle moja siostra
byla cierpliwa a takze ich dwoje wspolnych dzieci moja siostra przykazala im
aby byli dla niej grzeczni i cierpliwi moze sie wszystko ulozy ale nic z tego
po paru miesiacach powiedziala ze wraca do matki ok wszycy odetchneli lacznie z
tatusiem poszla za tydzien zadzwonila ona potrzebuje na ksiazki /uczyla sie
bardzo dobrze to nalezy jej przyznac byla bardzo dobra uczennica/,potrzbuje
spodnie ,kurtke ciagle cos siostra tz maz siostry placil alimenty co
tydzien/Kanada/kupowali jej zawsze nigdy nie odmawiali nie nalezeli do bogatych
ale dobrze im sie powodzilo nie raz mowilam do siostry nie rob tego nie musisz
moja siostra czula sie winna ,ze wyszla za maz za rozwodnika ze dziecko nie
mialo ojca jej matka wyszla za maz bardzo dobrze ulozyla sobie zycie ale
specjalnie corka sie nie przejmowala to moja siostra biegala na
wywiadowki,martwila sie czy panna nie narobi sobie klopotu bo to byl czort nie
dziewuch ale na szczescie nic "zlego" jej sie nie przytrafilo to do mojej
siostry ona przyszla z placzem gdy miala klopot tak bylo 18 lat wiec musisz
dobrze wszystko przeanalizowac i pomyslec ja nie mowie,ze moze tak byc ja ci
daje przyklad .Kazdemu daje sie druga czy nastepna szanse naprawienia tego czy
tamtego dlaczeo nie ale nie w takim przypadku ty jestes mloda on sam powinien
to wiedziec i nie pchac sie tam gdzie nie trzeba co tak ciezko mu to zrozumiec
ty jestes panna i twoje zycie jesr inne on o tym wie i nie wywala od ciebie
daleko jest wiele mlodych wdow,rozwodek to wlasnie partnerki dla niego a panny
niech zostawi.Nie nie probuje opowiadac bajek,ze podchodzi uczciwie nie chce
oszukac bylej zony ani ciebie co to znaczy???nie chce oszukac bylej zony??? jej
bez znaczenia jak ona jes byla.Nie zawiodl ciebie a co chcialabys tego juz
teraz ???a co bedzie potem? Kasieeenko pomysl dziewczyno jest bardzo duzo
kawalerow a wsrod nich jest jeden co napewno czeka na ciebie uwierz mi daj znac
o sobie a o nim zapomnij pamietaj jestes za ladna i za mloda dla
rozwodnika .Mieszkam w Kanadzie na codzien posluguje sie angielskim wiec moze
moj polski ma troche uszczerbku za co ciebie bardzo i wszystkich co czytaja
przepraszam .Pozdrawiam

[Gość: kasieeenka]

Serdecznie dziekuję Ulko2 za te rady. Bardzo, bardzo! Cenie je sobie bardzo,
wiem, że choc mnie nie znasz to życzysz mi jak najlepiej. To wszystko prawda,
co piszesz, to słysze tez od rodziców. Nie złoszcze się o to, wiem, ze to
trudne, ale co jest w zyciu latwe?? Skad pewnosc, ze jesli wyjde za kawalera,
bedzie slub koscielny i wszystko jak nalezy to przede mna szczesliwe i latwe
zycie?? Nie ma takiej pewnosci,moze byc jeszcze gorzej.
Opowiadalas mi o siostrze-domyslam sie, ze bylo jej bardzo ciezko. Mam tylko
zapytanie (nie wiem, czy jestes w stanie odpowiedziec), czy ona żaluje??? Czy
gdyby miala jeszcze raz wybór, czy postapilaby inaczej. Nie mowie tu o
momencie, kiedy poznala swego przyszlego męża(bo może rzeczywiscie odwrocilaby
sie szybko i uciekla, by to sie dalej nie rozwijalo), ale juz o momencie, kiedy
przyszedl czas na decyzje-wie, ze go kocha, ale to rozwodnik i przed nia
klopoty z pasierbica? Czy poswiecilaby te milosc, byleby uniknac tych klopotow.
Chyba kazdy zwiazek niesie klopoty, problemy...
Wiem, ze najlepiej byloby gdybym sie zakochala w kims innym, kawalerze...ale
nie jestem niestety w stanie tego narzucic swemu sercu i rozumowi (tak, tak-
rozumowi tez). Dla mnie malzenstwo to nie jakis traktat, umowa.....Jesli nie
bede z nim, to na razie nie chce byc z nikim, tzn, nic na siłe....nie bede sie
bronila, ale nie mam zamiaru kogos szukac. Pewnie, ze jest duzo kawalerów,
ale...jakos nie widze ich wyzszosci....albo nie mialam do nich szczescia...
Czy można zakładac rodzine z kimś, dla kogo celem jest poimprezowanie z
kolegami, z kims, dla kogo tydzien stracony, jesli nie wypali marihuany, z
kims, dla kogo zona musi byc ozdobą w pięknych ciuszkach, z kims, komu praca
daje pelnie szczescia, a zona to tylko w niedzielne popoludnie, z kimś, kto
uważa, że miejscem żony jest kuchnia i sypialnia....itp. Za
takich "wspanialych" kawalerow powychodzily lub maja zamiar wyjsc moje
koleżanki.Oczywiscie za nimi (lub przed nimi) piękny slub w kościele, wesele,
szczesliwi rodzice....CZY WARTO??
Ja nie szukam usprawiedliwienia, jak juz pisalam nie mam z nim teraz kontaktu i
to w zasadzie byla jego decyzja, bo wlasnie nie chce mi zabierac tego, co
niesie ze sobą związek z kawalerem. Naprawde sprobuje to wykorzenić z siebie,
zapomniec....choc zapomniec chyba sie nie uda, mam cos, co nigdy mi na to nie
pozwoli (dostalam od niego slicznego kotka-przeciez go nie wyrzuce do kosza
razem z jego zdjeciem).
Pojawialy sie tu na forum zarzuty, ze pewnie by mnie zostawil, tak jak swoja
pierwsza zone....ale to ona miala i ma romans, a on jej nigdy nie zdradzil......
No nic, dziekuje raz jeszcze. Teraz zajme sie innymi sprawami, swoim zyciem,
niech sie dzieje co chce...na poczatek musze znalezc prace, bo od poczatku
lipca bede bezrobotna-jeszcze tego mi brakowalo...ach to zycie....
Pozdrawiam goraco! (na pewno tu napisze, jesli sie bedzie cos dziac)

[Gość: UKLA 2]

Moja siostra bardzo zaluje jest to druga czec histori jej zycia bardzo smutna
ale w skrocie gdy ona cirrpiala od jego coreczki pare ladnych lat on sie
wloczyl z innymi wiesz kto nam to powiedzial nie uwierzysz ale to prawda ta
panna, miala 18 lat moja siostra zrobila jej party niespodzianke zadzwonila do
szkoly,ze ma przyjsc po lekcjach gdy przycszla zobaczyla rozplakala sie ta
dziewczynz-chlopak ten czort jak ja po cichu nazywalismy plakala w ramionach
mojej siostry na drugi dzien przyszla usiadla i pierwszy raz powiedziala do
mojej siostry MAMO/ zawsze po imieniu / dziekuje ci za wszystko co dla mnie
robilas i robisz ale takiego F......ojca jak ja mam nie chce widziec i tu nam
opowiedziala o jego kochankach podala nam adresy ,telefony. Ojciec siedzial
sparalizowany a on sypala imiona jak z nut .Ten kochany maz i tatus prowadzil
podwojne zycie mase kobiet .kochanek kto by pomyslal dlatego tak na wsztstko
sie zgadzal chetnie nigdy jeszcze raz nigdy ten bydlak nie powiedzial
nie.Pamietam jak moja siostra wychodzila za maz jak jego , JEGO matka plakala i
mowila ,dziewczyno marnujesz swoje zycie nikt nie wierzyl bo kazdy musi miec
druga sznse i on ja dostal. zmarnowal wielu dziewczeta zycie w tym mojej
siostrze i wierz mi,gdyby bylo prawo ,ze za zamordowanie takiej bestji nic ci
nie grozi sama bym go zatlukla a tak zyje taka zakala i dalej opowiada bajki i
gra porzuconego i biednego meza a dziewczyny sa na tyle naiwne,ze wierza w
takie bajki.Wierz mi moja siostra bardzo dobra osoba ma bardzo dobre serce
czula na kazde zlo,krzywde i jest zawsze wykorzystywana za swoja dobroc. Nie
daj sie Kasieeenko uwierz mi uciekaj od rozwodnika jak najdalej nie wierz w
druga czy nastepna szanse masz racje malzenstwo to jedna niewiadoma nie wiesz
jak ulozy ci sie zycie z kawalerem ale jak masz plakac to nie przez
ROZWODNIKA. Piszesz,ze zona jego miala romans kazdy maz opowiada o zonie zle
rzeczy pokaz mi rozwodnika co powie ,ze rozwod to jego wina????? nawte ta
bestia twierdzi ze byl dobrym mezem a jak nie nic go nie obchodzilo w nic sie
nie wtracal co to zly maz?

dzieki Ulko2

[Gość: kasieeenka]

Wspolczuje bardzo Twojej siostrze i zgadzam sie jak najbardziej z okresleniami
jej 'męża", a to kanalia! wiec nic dziwnego, ze jego corka przez lata sie tak
zachowywala. to jest wlasnie okrrropne na tym swiecie, ze dobrzy ludzie sa
wykorzystywani, bo wierza innym, bo w kazdym widza dobro, czy to naiwnosc?
Zawioda sie raz i nastepnym razem bardziej uwazaja, dopatruja sie kolejengo
podstepu i swiat jest jaki jest. Mam szczera nadzieje, ze Twoja siotra ulozyla
albo ulozy sobie zycie na nowo, nigdy nie mozna sie poddawac, bo nie wiemy, co
przyniesie nam los-chocby jutro.
Nie wiem, czy masz racje co do "mojego rozwodnika". Naturalne by bylo, ze
powiem "Tak, tak, wszyscy sa zli, ale moj jest wyjatkiem!".Dlatego tak nie
mowie, ale nei chce tez go odrazu zaszufladkowac z tymi zlymi, bo naprawde nie
mam podstaw. Nie ejstem osoba,ktora wierzy w puste i mile slowka, nigdy na
takie mile dla ucha gadanie nie zwracalam uwagi. I tym razem tez nie to mnie
ujelo, znam ludzi,ktorzy go znaja dosc dlugo, nikt nie powiedzial na niego
zlego slowa,ale wiem,ze to nic nie znaczy. To nie byla milosc od pierwszego
wejrzenia, znalismy sie troche dosc slabo, potem z przyczyn niezaleznych od nas
zaczelismy spedzac duzo czasu ze soba i tak jakos wyszlo. On mnie
nie "podrywal", byl bardzo niesmialy i choc starszy ode mnie sporo-wstydzil sie
mnie...ale kiedys sie przelamal i wyjawil swoje mysli....
Jesli chodzi o jego malzenstwo i rozwod, to wlasnie on sam siebie obwinia. Z
tego,co wiem pobrali sie bez milosci (on nie mogl byc z inna,a ich rodzice sie
przyjaznili itp-taka historyjka). Byl to raczej taki zwiazek przyjaciol,
anizeli milosc. Tak, ona miala romans (nadal jest z tym mezczyzna),ale to nie
ten romans byl przyczyna rozpadu. O wiele wczesniej dzialo sie u nich zle, On
nie obgaduje bylej zony, mowi o niej z szacunkiem i cieszy sie, ze jest
szczesliwa z innym, skoro on jej nie dal tego szczescia, bo wlasnie siebie o to
obwinia,ze skoro sie nie kochali to trzeba bylo zaprotestowac, kiedy rodzice
dazyli tak bardzo,by ich dzieci stanely na slubnym kobiercu, bo przeciez na
sile ich tam nikt nie zaprowadzil. Ale lubili sie i mysleli,ze to wystarczy dla
malzenstwa. Ale nie wystarczylo.......
Moze teraz jestem zaslepiona, nie widze wiele...ale wydaje mi sie,ze
nie....Zanim poczulam do niego cos wiecej to widzialam w nim bardzo dobrego
czlowieka,uczciwego, zyczliwego dla wszystkich, dla kazdego spotkanego na
ulicy, sprzedawczyni, i wlasnie...wierzącego, ze swiat jest dobry i dlatego
czesto byl wykorzystywany przez innych (to nie sa juz jego opowiesci, ale moje -
i innych ludzi obserwacje). Jego zona nie narzekala na niego z tego co wiem.
Rozstali sie,bo nie bylo sensu tkwic w takim zwiazku dalej, rozstali sie bez
wielkich klotni i awantur (nie mowie ze takich wcale nie bylo!).
Moim zdaniem, kazde z nich jest bardzo dobrym czlowiekiem ale oni razem??Eee,
raczej nie.
Nie wiem, co bedzie dalej ze mna. Wątpię,bysmy byli razem, ale nauczylam sie
juz, ze nigdy sie mozna w zyciu niczego zapierac...bo na wszystko wplywu nie
mamy(np.nigdy nie sadzilam, ze spodoba mi sie facet o tyle starszy). ALe jesli
nie bedziemy ze soba (i tak sie pewnie stanie), to na pewno, nie dlatego,ze
boje sie, ze on zaraz odejdzie do nastepnej, ze on prowadzi podwojne zycie, ze
jego coreczka da mi w kosc.....bo sadze, ze nie...Wierze, ze to bardzo dobry
czlowiek, nie chce widziec w nim cwaniaka, skoro nie bylo ani sekundy, by tak
sie zachowal...Jest wiele innych powodow, przeszkod-w tym rodzice-nie jestem w
stanie zrobic im na przekor, myslec tylko o sobie, kiedy moja mama placze
(wydaje mi sie to bezzasadne,bo jedna z przyczyn tych lez jest "Co ludzie
powiedza?"-cos czego nienawidze!-ale dla moich rodzicow to wazne, rodzice sa
wazni dla mnie, wiec....).....nie wiem co bedzie dalej, ale on po krotkiej
przerwie stwierdzil, ze tak latwo sie nie podda, ze bedzie czekal....nie wiem,
co wymysli....nie wiem, co ja wymysle.....Ale naprawde sam fakt, ze to
rozwodnik i niesie ze soba walize problemow nie ejst dla mnie wystarczajacy, by
od niego uciekac...Jestem naiwna? Glupia? Sa inne trodnosci i to one stanowia
dla mnie VETO!
Ale sie rozpisalam..ach...:)

[Gość: M]

Co ty pieprzysz kobieto??!! To, że twoja siostra miała faceta co zdradzał nie
znaczy, że każdy rozwodnik to kanalia. Mało wiesz o życiu, różnie się układa,
ludzie są tylko ludzmi, lepiej jak się rozwiodą, niż mają ciągnąć przez całe
życie toksyczny związek.

[Gość: winnie the pooh]

Wlasciwie, to wydaje mi sie, ze jestes zdecydowana. Proba podjecia wspolzycia z
kims innym (kawalerem) i tak sie nie uda. Niektorych ludzi nie da sie
zapomniec. Fakt, ze problemem nie jest roznica wieku, a rozwod. Oczywiscie
rodzice pragna Twojego szczescia i dobra, ale to Twoje zycie i to Ty musisz
podjac decyzje. Trudno jest radzic komus, tym bardziej, jezeli nie bylo sie w
takiej sytuacji. Wiadomo, ze slub koscielny to jest cos, no i ten kac moralny
wynikajacy z przysiegi (.... i nie opuszcze cie ...). Ale slub koscielny nie
jest gwarancja na udany zwiazek. Mam nadzieje, ze chociaz Tobie sie uda. Bede
trzymal kciuki.

[tropicana]

Wejdź na forum "Macochy" na Dziecku.
Pewnie nie chcesz być macochą, ale w jakimś sensie będziesz, skoro wybranek ma
już dziecko, czy dzieci.
Chyba żadna z nas dokładnie nie wiedziała, jakich niespodzianek może się
spodziewać. Mnie ułożyło się lepiej niż się mogłam spodziewać, ale głównie
pomógł mi los i poprzednia żona, którą należałoby beatyfikować. Ale to chyba
szczęśliwy wyjątek...
Czy mogłabyś dać sobie trochę czasu, prynajmniej jeśli chodzi o formalności?

[Gość: kasieeenka]

pewnie ze nie mam zamairu sie spieszyc z formalnosciami......ale znajomosc,
zwykla znajomosc???czy mam to przrywac??? bo taki jest swiat????

[kruszynka301]

dlaczego Twoi rodzice byli przeciwko temu związkowi? Tzn, chodziło o to, że on jest rozwodnikiem, czy o coś więcej, coś bardziej konkretnego?
Sama jestem rozwódką, pamiętam, jak się bałam, kiedy po raz pierwszy zostałam przedstawiona mamie i babni drugiego męża. Na pewno inaczej sobie wyobrażały żonę dla ukochanego synka i wnuka. Ale - szybko się poznałyśmy, i wszystko jest w najlepszym porządku, bardzo się lubimy.

W naszym kraju pokutuje stereotyp rozwodnika - przeczytałam posty powyżej, raczej wszystkie dziewczyny są negatywnie nastawione do rozwiedzionych.

Skoro jednak podjęłaś już decyzję, to musiałaś również mieć wątpliwości (może podświadomie?).

[Gość: Halina]

A czy bylas juz z innymi, mlodszymi, czy to Twoja pierwsza milosc i pierwszy
powazny zwiazek?

[Gość: kasieeenka]

ciezko odpowiedziec....Bo "nigdy nie wiesz mowiac o milosci,czy pierwsza jest
ostatnia czy ostatnia pierwsza". Ten zwiazek (chociaz tak naprawde to nie
ejstesmy ze zoba-o to sie rozchodzi , czy w ogole mozemy probowac)..no to na
pewn0 to uczucie jest "najsilniejsze"....nigdy nie mialam chlopaka -rowiesnika
na dlugo, tzn.kilka lat....

[Gość: kasieeenka]

no wlasnie-rodzice moi nawet go nie poznali, ale wiem, ze jako czlowiek by im
odpowiadal (moge szczerze powiedziec,ze o takim zieciu z takim charakterem
marzyli), ale skoro satsrzy i rozwodnik to nawet nie ma co sie zastanawiac. Ja
naprawde uwazam, ze nie mzoan odrazu czlowieka skreslac tylko dlatego, ze
ma "tabliczke" rozwodnik. I co z tego? Masz wlasny przyklad. Noa le ten
streotyp isteniej i nie powiem, sama duzo sie and tym zastanawiam, jak tak
slucham tego wszystkiego, zastanawiam sie, czy to ja jestem ta glupia i nic nie
widze? Ale kto zna mojego ukochanego nic zlego na niego nie powiedzial.Moi
rodzice znali go tylko z opowiesci wczesniej, sami przyznawali,ze to taki
uczciwy czlowiek, ale raptem zmienili zdanie,jak sie dowiedzieli, ze
ten ":uczciwy" czlowiek zakochal sie w ich corce i ooo zgrozo-ze wzajmenoscia.
Tak wiec teraz jest kombinatorem, cwaniakiem, spryciarzem itd..itp...a nawet na
oczy go nie widzieli..i to mnie boli najabrdziej.

Moze za mloda?

[Gość: Halina]

Moze rodzice uwazaja, zebys nie brala pierwszego ktory Ci zaproponowal slub?
Moze uwazaja ze jestes tak mloda, ze mozesz poczekac? J
ak on mysli powaznie, to zdazycie i za cztery lata.
Nie pamietam ile sie znacie, ale moze rodzice mysla ze takie "okazje" to sie
jescze znajda?

[zosienka23]

tak rodzice to osoby z ktorymi na pewno nalezy sie liczyc, ale oni musza sie
liczyc tez z Toba....Mysle ze takich sytuacjach rodzice nie powinni mocno
ingerowac, przekonywac..zakazywac..Bo jesli to wielkie uczucie, to dziecko i
tak nie poslucha, pojdzie za glosem serca a jednoczesnie zostawi rodzicow, oni
starca corke....A jesli to nie takie plomienne uczucie, mozna wplynac na corke
rozsadna gadka to znaczy ze sama corka tez mysli rozsadnie i poradzi sobie bez
grozb rodzicow, ktore moga tylko w niej zostawic uraz, ze jej nie zaufano...
Rola rodzicow? Delikatne sugestie, poznac faceta i na oczach dziecka pokazac
jaki jest...wytknac wady jesli rzeczywiscie takie sa, a jesli nie ma...no coz
dlaczego sie sprzeciwiac???

[l_zaraza_l]

To wspaniale, ze wiesz jak bardzo jestes wazna dla rodzicow i ze rozumiesz, iz
ten ich "bunt" jest wynikiem wielkiej milosci do Ciebie.
Daj rodzicom czas.
Nawet jesli nie tego dla Ciebie chcieli, to obserwujac Twoj zwiazek (jesli
bedzie dobry, bedziesz szczesliwa) zaakceptuja go.

:)

[Gość: kasieeenka]

no niesttey moi rodzice nie sa az tak wyrozumiali,tolerancyjni....Nie chcieli
sie z nim spotkac, poznac go..po prostu dac mu jakas szanse...mnie wpedzili w
wyrzuty sumeinia, ze ich "wpedzam do grobu"....praktycznie sila doprowadzili do
naszego rozstania...mam z nim jedynie kontakt mailowy i smsowy....nie mam szans
na bycie szczesliwa...z nim bez rodzicow albo zrodzicami bez niego....tak czy
siak jest zle:((((((((((

rola dziecka czy żony bardziej odpowiednia?

[kalinka13]

Gość portalu: kasieeenka napisał(a):
> na bycie szczesliwa...z nim bez rodzicow albo zrodzicami bez niego....tak czy
> siak jest zle:((((((((((

Z Twoich wypowiedzi wynika, że jesteś rozsądną dziewczyną, a Wasz związek to
nie cielęca miłość i zapatrzenie, ale głębsze uczucie.
Nie będę Ci radzić, czy masz wiązać się z tym człowiekiem, powiem natomiast, że
chociaż jestem z zasady przeciwna małżeństwu z kimś kto już ma dziecko, to
jeszcze bardziej przeciwna jestem takiej zależności i podporządkowaniu
rodzicom, jaki Ty reprezentujesz. Litości, przy takim podejściu w ogóle nie
widzę Ciebie w roli małzonki;zatrujesz sobie życie, a w konsekwencji swemu
wybrankowi. Do pewnych ról trzeba bowiem dorosnąć. Czy Ty wyobrażasz sobie, że
jesteś w stanie zawsze żyć i układać swoje sprawy osobiste wg wyobrażeń
rodziców zachowując przy tym równowagę psychiczną? To TY masz zdecydować się
na ten związek lub z niego zrezygnować analizując argumenty innych i biorąc pod
uwagę SWOJĄ przyszłość, a zadowolenie rodziców, to już naprawdę kwestia
drugorzędna w tym wypadku.
Opuści człowiek ojca i matkę ...

[Gość: kasieenka]

No moze i racja, ze jeszcze nie doroslam do kolejenj roli w zyciu....
Znam tego czlowieka nie az tak dlugo, jest dla mnie wazny ale czy wyszlabym
za niego?Nie wiem...jak kazdy potrzebuje troche czasu, na zwykle
"chodzenie", poznanie go w roznych okolicznosciach, poznalabym pewnie w
koncu jego dziecko (on uwaza, ze nie byloby problemu, bo ono samo go
namawialo "Tatus znajdz sobie kogos, bo mamusia ma, a ty jestes fajny i
szkoda Ciebie":))-pewnie ze to tez niosloby problemy, nie twierdze, ze nie.
I zobaczylabym czy jest to ktos bez kogo moge zyc?
Tez bylam przeciwna takim zwiazkom, ale stalo sie... choc z tym uczuciem
walczylam bardzo mocno, to rozwinelo sie...Wiem o roznych problemach, ktore
niesie zwiazek z takim czlowiekiem, ktory mial juz rodzine, a dziekco z
tamta kobieta bedzie w jego zyciu zawsze...Dobrze to wiem, ale teraz to juz
trzeba odpowiedziec na pytanie, co jest dla mnie wazniejsze?
TYlko ze rodzice potraktowali mnie jak kogos bez rozumu...mowia "jestes
madra, ufamy Ci, ale teraz to rozum stracilas". Byly rzeczy ktore robilam
wbrew woli rodzicow, takie naprawde powazniejsze...bo bylam pewna ze chce i
potrafilam zignorowac nawet placz matki...
Ale teraz..tak,moglabym odwrocic sie od nich....pojsc do Niego. Tyle ze ja
jeszcze slubu brac nie chce,jeszcze nei teraz, chce poczekac, niech sie
dzieje,,,wnioski moga byc rozne. Jesli okaze sie ze to wlasnie To Jedyne
to..no coz...bylabym szczesliwa i moze rodzice by sie przekonali,ze jednak
nie sprawdzil sie czarny scenariusz....zaakceptowaliby to i zaprosili na
swieta:)
Ale jesli nie....nie bede miala gdzie wrocic, a jesli mnie nawet przyjma, to
bedzi e "A nie mowilismy"i tak do konca zycia...wiem to..."nie posluchalas
nas, to teraz jzu wiesz, ze my mamy racje"
Ja chcialam jednego...czasu...na spotkania z Nim, rodzice mieliby tez czas
by go poznac i albo zaakceptowac, zmienic zdanie, albo unaocznic mi jego
wady...Nie pozwolili na to. Pozostal tylko uraz do rodzicow. niestety..:((
Czy nie mogliby pozostac na wyrazeniu zdania, uwag, ze sa przeciwni, ze to
niesie takie a takie problemy, zebym uwazala, ale decyzja jest moja i oni ja
mimo niechceci zaakceptuja, bo juz im w zyciu udowodnilam ze ejstem
rozsadna...zawsze bede ich corka, bo mnie kochaja... To bylo dla nich za
duzo..:((((
Ale moze ja sie nie znam bo nie mam swoich dzieci....?...

[kratus]

i kolejna historia wktorej rozwodnik to smeic i trzeba go
uprzatnac...Rozwdnicy to tez ludzie...nie wczytujmy sie tak w przepsiy lecz w
serca

[Gość: g]

no wiesz, to ty bedziesz cierpiec, nie oni.
pozatym na milosc boska wszystko da sie odkrecic. zwiazanie sie z kims, nawet
slub, to nie koniec swiata, zawsze mozna sie wycofac.{chociaz osbiscie jestem
przeciwniczka slubow - wlasnie min dlatego, ze latwiej sie wycofac.

czy musicie zaraz brać slub?

[truten.zenobi]

wiem że wiele z tego co napiszę już albo słyszałaś i/lub nie chcesz usłyszeć
ale:
Zdajesz sobie sprawę z tego że będziecie żyć jakby w dwóch różnych światach Ty
jeszcze będziesz chciała "poszaleć" on będzie raczej "domatorem", wasze
środowiska to dwa różne pokolenia.

Na ile mu tak naprawdę na Tobie zależy a na ile chce się pochwalić że "jeszcze
go stać" na młodą i ładną żonę.

Czy znasz go wystarczająco długo żeby wiedzieć jaki jest on naprawdę i czy
będzie potrafił zbudować trwały związek (poprzedni się przecież rozpadł i nigdy
nie ma winy tylko po jednej stronie).

Ale napewno nie powinnaś się kierować tylko opinią rodziców (choć myślę że w
tej sytuacji powinnać ich wysłuchać i dokładnie to przemyśleć) bo to Twoje
życie, Twoja decyzja, i to Ty ponieśiesz wszelkie jej konsekwencje (dobre i
złe).

[Gość: kasienka]

Nie nie musimy, jasne, tyle ze to jemu bardziej zalezy na czasie, bo sobie
czesto zartuje, ze chce przynajmniej dożyc 18tki naszego dziecka, haha (ale
przeciez nie ejst taki stary, dozyje spokojnie 40tki naszego dziecka)
Jak najbardziej mas zracje w tym co piszesz, chyba o wszystkim juz myslalalm..
Róznica wieku jest, ale nie taka, ze to rózne pokolenia....tego sie nie boje,
bo wcale nie czuje, ze dzieli nas te kilka lat...tej obawy juz nie ma
(napoczatku byla i z jego strony i z mojej)
Oczywiscie, ze 100%pewnosci nie mam, ale czuje jego milosc, dla pochwalenia sie
tylko juz by dal spokoj..to nie to....
Czy bedzie umial zbudowac trwaly zwiazek? Tez 100%pewnosci nie ma, zycie
mogloby tylko zweryfikowac...na tyle co go znam, to tak..to spokojny facet, nie
jakis kasanova:)za rozpad poprzedniego on sie obwinia bardziej niz zone....to
specyficzny przypadek

Opinie rodzicow sa dla mnie na wage zlota, nigdy ich nie lekcewaze, ale oni mi
nie zostawiaja wyboru....
teraz jest tak, ze spotykam sie znim, a rodzicom mowie ze to skonczone.
Chcialam kiedys by go poznali, zmieniliby o nim zdanie, albo pokazaliby mi
jakies jego konkretne wady. Nie chcieli nawet o tym slyszec..wiec jestem z nim,
jesli stwierdze, ze to jest Ten Wlasciwy Mezczyzna, bede zdecydowana oznajmie
to rodzicom..co oni na to? To juz ich wybor...to ryzykowne, ale lagodny sposob
nie mial tu szans....

[andulka7]

Kasieeenka, poczytaj sobie ten wątek. Umówiliście sie, czy co ??
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=29&w=15514059

[Gość: aster]

ja tez mysle , ze to jakas podpucha , wszystkie fakty zgadzaja sie

[Gość: kasienka]

no przeczytalam z zwywym zainteresowaniem, az nawet przez chcwilke pomyslalam
ze to moze mój ukochany...ale ja go przeciez nie zosatwilam, jestem znim nadal
tylko ze w tajemnicy przed rodzinka..
poza tym watek mi pokazal co pewnie o mnie mowiliby mu jego przyjaciele i
znajomi, gdybym go zostawila, bo mamusia, bo tatus..pouczajace to i troche
pomaga, ze ktos ma podobny klopt:)))lzej na duchu....tylko chetniej bym
pogadala z ta dziewczyna, ktora go zostawila

[judytak]

mój mąż jest ode mnie starszy o 14 lat
jak go poznałam, był po rozwodzie
z pierwszego małżeństwa ma 2 córki

jesteśmy 12 lat po ślubie
mamy trójkę dzieci
jest nam dobrze

to tak dla "wyważenia proporcji" ;o)
i żeby przeciwstawić osobiste doświadczenia stereotypom :o)

moi rodzice też mówili "po ci ci taki ciężar, przecież mogłabyś mieć łatwiej w
życiu"
ale nigdy, niczym mnie nie szantażowali!!!!

a ile ty, kasienko, masz lat, że potrzebujesz zgodę rodziców, żeby się z
kimkolwiek spotykać?
nie mozesz im powiedzieć: no, spotykam się z kimś, ale to jeszcze nic
poważnego, nie warto jeszcze o tym rozmawiać, jak przyjdzie czas, to wam go
przedstawię?
a może zastosować "lekki przekręt":
tato, mamo, poznałam człowieka, podoba mi się, niedawno poznałam, nic jeszcze o
nim nie wiem, moglibyscie się z nim spotkać?
a po udanym spotkaniu wyznać, że to ten, który był jakiś czas temu...

pozdrawiam
Judyta

[Gość: kasienka]

no nielsy ten pomysl z tym przekretem....
tyle ze mama widziala go na zdjeciu ra, a tata rozmawial przez telefon (to
znaczy krzyczal na niego:))i wyzywal)
zaczynam teraz niedlugo nowa prace, nowi ludzie..wiec mozna by bylo to tym
przykryc
ale jak powiem ze znowu zainteresowla mnie ktos starszy?? no nie wiem...
ale dzieki za ten post wiem, z ena swiecie nie ma schematów
mas zmadrych rodzicow, pogratulowac
moi mnie szantazowlai, nie oczekiwalam ze pochwala, ale wypowiedza zdanie,
pokaza problemy ale decyzje zostawia mi...ech....smutno mi tak:0
pozdrawiam

[wrednababa]

Witaj kasieeenko.
zdecydowalam sie do ciebie napisac z dwoch powodow-po pierwsze tak jak ty
zawsze do tej pory liczylam sie ze zdaniem rodzicow..a po drugie bo sama
spotykalam sie ze starszym od siebie facetem(o 16 lat).
Co ja ci radze?przede wszystkim nie bardzo mi sie podoba zachowanie twoich
rodzicow-to ze facet im sie nie podoba(chociaz do konca nie rozumiem dlaczego-
ich argumenty sa tylko i wylacznie stereotypami-ze rozwodnik jest beee)nie
oznacza wcale ze powinni zabraniac ci sie z nim spotykac(ile masz lat?)jest to
niedojrzale-ich rola jako rodzicow jest wspierac cie i ci doradzac ale
absolutnie nie decydowac o twoim zyciu-wiem ze to trudne,ale dziwi mnie to ze
nawet nie chcieli go poznac-aby wyrobic sobie o nim jakiekolwiek zdanie(oprocz
oczywiscie tych cholernych stereotypow).mysle ze nie powinnas oklamywac ich w
ten sposob-powiedz im jasno-kochasz go i spotykasz sie z nim,a jesli przez to
maja zamiar wyrzucic cie z domu-to juz dzisiaj mozesz sie spakowac.wiem ze to
ciezko..ale pozniej bedzie jeszcze gorzej.
ja sama jestem panna z dzieckiem,nadal niestety mieszkam z rodzicami i z
doswiadczenia wiem ze jezeli w pore nie odetnie sie pepowiny to rodzice beda
chcieli w dobrej wierze decydowac za ciebie w roznych sytuacjach-nie tylko
osobistych.ja aktualnie staram sie uwolnic od ich juryzdykcji-choc mam gorsza
sytuacje niz ty-bo juz raz wyszlo na ich-w koncu zostalam sama z dzieckiem bo
oczywiscie oni od pocztaku mowili ze ten facet jest nieodpowiedni...mimo to nie
zaluje.bardziej bym zalowala ze zrobilam tak jak oni chcieli a potem cierpialam.
co do zwiazku ze starszym facetem..czy rozwodnikiem..to naprawde nie ma
znaczenia-czy ktos jest czarny czy ma 40 lat czy 20...jesli facet cie
sznuje,kocha i jest dla ciebie dobry..to na boga wyprowadzilabym sie do afryki
aby byc z tym facetem( o czym aktualnie zreszta marze:))).
jesli go naprawde kochasz i wiesz ze jest on dobrym czlowiekiem(mowi ci to nie
tylko serce ale takze rozum i intuicja)to walcz o te milosc..bo potem cale
zycie bedziesz zalowac ze stracilas milosc swojego zycia.
zycze powodzenia.
pozdrawiam

[Gość: kasieenka]

serdecznie Ci dziekuje za te słowa...
chyba tutaj Zosienka pisala, ze takie zachowanie rodzicow jest
beznadziejne....nie prowadzi do niczego dobrego
mam uraz do rodziców...ze potraktowali mnie jak glupiutka naiwna panienke -
zreszta te slowa nawet padly...do tej pory nie mieli ze mna problemów, zawsze
bylam rozsadna i sami to mówili, ale jak widac wczesniejsze zachowanie na nic,
gdy cos dzieje sie wbrew planom..."jak moglam ich tak zawiesc"...
marze o wyprowadzce z domu, odcieciu tej pepowiny (sama rozumiesz
najlepiej)..ale na razie nie moge sobie na to pozwolic (wzgledy finansowe),ale
mam nadzieje ze w najblizszych miesiacach sie to zmieni..
Kocham ich i nie chcialabym ich krzywdzic, ale oni żadają ode mnie wiecej
zrozumienia i dojrzalosci niz sami maja (tak na moje oko). Mam nauke ze tak w
zyciu z wlasnym dzieckiem nie postapie...moze czytaja ten watek inni rodzice i
pomysla zanim wyraza swoja opinie dziecku..
tu juz nawet nie chodzi o te opinie, bo przeciez takiej sie spodziewalam..nie
liczylam na oklaski..liczylam na zrozumienie, jakies wsparcie...spokojne
rozmowy, to mój ukochany nalegal na spotkanie z ojcem, ten sie nie zgodzil...i
co zabawne mój gniew na ojca , że mu nigdy tego nie wybacze itd., ostudzil
wlasnie mój ukochany (choc ojciec o tym nie wie)...tlumaczyl, jak na to patzra
rodzice...
Masz racje, kieruja sie tylko stereotypem, wizytówka..z zalem stwierdzam, ze
nie mam tolerancyjnych rodzicow...gdybym przyprowadzila kawalera ale np.
czarnoskorego pewnie byloby to samo...a dla mnie to bez znaczenia...
Dla mnie i dla mojego starszego brata sa bardzo dobrzy, nieba by nam
przychylili, wiec tym bardziej "zawiodlam ich tak bardzo, a oni sie tak
starali"...
wiem, ze to zle, ze ukrywam ten zwiazek...ale nie widzialam innego wyjscia,
teraz nie moge wyjawic prawdy, bo oszustwa by mi chyba nie wybaczyli...nie wiem
jak to rozwiazac, a meczy mnie to okrutnie...
i tak pomyslec, do czego postawa moich rodzicow mnie doprowadzila...w zyciu ich
nie oszukalam, zawsze szanowlaam, nawet przez usta nie chcialo mi przejsc "mój
stary, moja stara" a wszyscy tak mówili w szkole....a teraz...ech...
Zawsze bylam bardzo podejrzliwa i nieufna do mezczyzn, trzeba sie bylo nastarac
by zdobyc me zaufanie - mama nawet mi tlumaczyla ze przesadzam. Wiec na pewno
nie dziaalm zaslepiona. To swietny facet, kocha mnie bardzo i wiem, ze rodzice
by go polubili, jest w ich typie...(zanim sie dowiedzieli o mojej milosci,
znali go tylko ze slyszenia i nawet padlo, ze On taki porzadny i uczciwy i
radzili,bym do niego sie zwrocila o pomoc, gdy mialam maly problem w pracy...)
Skrycie licze, ze to sie samo jakos rozwiaze..cos sie wydarzy i lawina
ruszy...tak z dnai na dzien nie potrafie isc i powiedziec prawdy....
Wiem, ze bede musiala wybierac...

A CZY KRATUS TO NIE TWÓJ CHŁOPAK?

[Gość: balerina]

Pyta włąsnie czy rozwodnik to śmieć
Nawet jeśli się nie znacie - pogadajcie, bo chyba możecie sobie pomóc