domek na wsi czy mieszkanko- dłuuuugie

[bacha1979]

Chciałam przeprowadzic mini-sonde, na temat co byście wybrali w mojej
sytuacji- mieszkanie w domku na wsi czy mieszkanko w miescie.
Ale może od poczatku. Zaręczylismy sie z moim narzeczonym i w przyszłym
roku planujemy slub.
Mariusz jest jedynakiem, mieszka w małym mieszkanku z rodzicami w miescie, ja
mam brata blizniaka, tez mieszkam z rodzicami i z bratem w małym domku na wsi.
No i jakies 6,7 km ode mnie jest do sprzedania domek z polem- prawie 7 ha za
jakies 150 tys. Dodam, że domek jest nowy i duzy(nawet za duzy).
Oboje pracujemy w miescie i musielibysmy dojedzac jakies 30 km codziennie.
poza tym jego rodzice mieszkają równiez w miescie i zeby ew. pomóc przy
wychowaniu dzieciaka musieliby przyjeżdzac. Moi narazie raczej przy dziecku
nie pomogą bo pracują. Za to zadeklarowali, ze 100 tys spłaciliby oni, my
jakies 50 tys.
Jesli nie kupimy tego, będziemy mieskać z jego rodzicami w 2 pokojach na 42 m.
rodzice mojego narzeczonego zadeklarowali, że oni mogą sie wyprowadzic do
swojej mamy na wieś, a nam zostawia mieszkanko.

No i tu lezy problem. każde z nas ma swoje argumnety.
Moje to:
1. Bylibyśmy samodzielni i na swoim.
2. Jesli jego Rodzice sie wyprowadzą ja sie będe głupio czuła bo to tak jakby
Ich zepchnąc na drugi plan.
3. 50 tys które musielibyśmy spłacić 'spłaciłoby:' sie niemal samo, bo gdyby
na tym polu zasadził las i dostał dopłaty to tak to wychodzi.
Argumenty Mariusza:
1. Za daleko od miasta- koszty dojazdu i utrzymania auta oraz domu sa bardzo
duże.
2. Dziecko w mieście ma większą możliwośc rozwoju- zajecia doadtkowe, język
itp.
3. W mieszkaniu nie trzeba sie przejmowac dachem, podwórkiem itp. I ma sie
wiecej wolnego czasu.

No i co zrobilibyscie na moim miejscu.
Bo my jak narazie sie pokłócilismy.
Dzięki tym, którzy dotrwali do końca. :)

[crax]

To naturalne, że macie różne zdania. Ty wychowałas się na wsi, Twój mąż w
mieście i teraz każde z Was ciągnie do swojego ;)
Jeśli chodzi o mnie to ja, jako rodowity mieszczuch z krwi i kości wybrałbym
życie w mieście. Z tym, że nie wiem jak wygląda ten dom na wsi. Jeżeli np. jest
na skraju wsi z dala od zabudowań, w pobliżu jest jakaś rzeczka, łąka, jednym
słowem sielski krajobraz, to wówczas bym sie zastanowił. Ale na tę chwilę
wybrałbym miasto.
P.S. >"50 tys które musielibyśmy spłacić 'spłaciłoby:' sie niemal samo, bo
gdyby na tym polu zasadził las i dostał dopłaty to tak to wychodzi"<
...z liczeniem na dopłaty to byłbym ostrożny.

[bacha1979]

Czemu??? Chodzi o te dopłaty????

[crax]

Tak, chodzi o dopłaty. Wiesz na 100%, że dostaniesz?

[poziomka76]

A czy to koniecznie musi być właśnie TEN domek z polem? Jeśli macie czy możecie
mieć 150 tys. na zakup nieruchomości, to może dobrym rozwiązaniem byłoby kupno
większego mieszkania lub mniejszego domu w mieście, ale np. na obrzeżach. Jeśli
to niemożliwe, to (niestety :) popieram Twojego narzeczonego.

[Gość: Do poziomki]

Qrcze, a gdzie kobieca solidarność, co???
;)

[poziomka76]

A co autorce wątku po kobiecej solidarności w tej akurat sprawie??? Jeszcze
postawi na swoim, męża przymusi, mąż będzie nieszczęśliwy, ona w efekcie też i
jeszcze moja wina będzie :) A swoją drogą, kto powiedział, że poziomka to
kobieta??? :)

[bacha1979]

Zartowłam przecież. :) Z tą solidarnością.

[poziomka76]

Wiem. Ja też. I dlatego się nie gniewam :) A poważnie mówiąc... pomyśl o
zimie, "własnoręcznym" odśnieżaniu i braku szybkiego "dostępu" do miejskich
rozrywek w długie zimowe wieczory :) Może to Cię przekona :) Pozdrawiam!

[filut]

W moim, mocno(!) średnim, wieku wybrałbym wieś. Ale ja mam już wnuka, którego
do czasu ukończenia szkoły średniej nie umieszczał bym na wsi.
Miasto daje większe możliwości rozwoju dziecka --> kupcie większe mieszkanko w
mieście, a w wieku "dojrzałym" przenieście się na wieś:)

trudny wybór

[Gość: marcin]

posiadanie własnego domu jest ok ale nie jest bez wad

to że masz parę hektarów i możesz mieć na własność mały park z fontanną i
jeziorkiem nie zrekompensuje ci braków kulturalnych i edukacyjnych jakie
ciągnie za sobą "wieś"

dlatego właśnie bogacze wolą mieszkać w wieżowcach na manhattanie niż w
gigantycznych rezydencjach na dziesiątkach hektarów outside NYC

[Gość: Mariusz]

Dodam, że ja musiałbym do pracy przejeżdżać przez miasto i jechać dalej za
miasto jakieś ~10 km, nie pracuje w mieście. Czas dojazdu do miasta to jakieś
~30 minut, przejazd przez miasto i dojazd do pracy kolejne ~30 minut, dziennie
do zrobienia ~80 km, no i mamy problem. Wiem, że ludzie dojeżdżają z większych
odległości, ale oni pewnie nie mają wyboru, my jesteśmy na etapie, kiedy możemy
uwzględnić również dojazdy do pracy.

[yoma]

Ja bym się nie zastanawiała. Domek.

[wiemicho1]

Może zdziwi to Ciebie ale nie masz dobrego wyjścia z tej sytuacji otóż:
-koszty mieszkania w domku są mniejsze pod warunkiem że domek nie jest "przerośnięty" i wielkością odpowiada dużemu mieszkaniu,w Waszej sytuacji sama wskazujesz, że domek jest trochę zbyt duży.
-dojazdy jest to utrapienie dnia codziennego i przy sporych odległościach i zróżnicowanych godzinach pracy okazuje się czasami, że nie macie czasu cieszyć się domkiem,
-pomoc prz dziecku instytucji pod nazwą "dziadkowie jest w Polsce nioceniona i niezbędna,
-mieszkanie z rodzicami faktycznie jest fatalnym rozwiązaniem (niezależnie czy ze swoimi czy z teściami)
-rodzice chętnie zrezygnują ze swego mieszkanka i wierz mi nie będzie to dla nich czymś potwornym jeżeli robią to dla Ciebie a Ty potrafisz to docenić,
-dotacje europejskie to patykiem pisane dziś są a jutro? 50 tys. nie spłacisz pewnie wciągu 1 roku.
-posiadanie domku to nie tylko przyjemności ale także ciągła konieczność poprawienia czegoś. Jeżeli Twój mężczyzna nie przejawia talentów manualnych to każda awaria będzie problemem,
Podsumowując: z moją małżonką stanęliśmy już 15 lat temu przed prawie takim samym dylematem. Wybraliśmy mieszkanie w mieście ze względów które właśnie przytoczyłem i które Ty podnosisz. Obecnie remontujemy domek na wsi aby w nim za kilka lat zamieszkać a swoje mieszkanie zostawić dziecku (patrz. rodzice męża).Stać mnie na to aby jeździć do pracy 20 km w jedną stronę. Remonty wszelakie sprawiają mi frajdę i chętnie majsterkuję. Do pewnych rzeczy dojrzewa się długo, u mnie trwało to spory kawał czasu. Pamiętaj, że najlepsze są zawsze te stracone okazje i jeżeli podejmiecie decyzję to nie susz głowy słowami "a nie mówiłam". Dajcie sobie czas, wybierzcie miasto - tymczasem. A swoją drogą fajnie wstać rano i zjeść śniadanie z rodziną na świeżym powietrzu i tego Wam życzę.