Nienawiść

[gorby]

Wisława Szymborska
NIENAWIŚĆ
Spójrzcie, jak wciąż sprawna,
Jak dobrze się trzyma
w naszym stuleciu nienawiść.
Jak lekko bierze wysokie przeszkody.
Jakie to łatwe dla niej - skoczyć, dopaść.

Nie jest jak inne uczucia.
Starsza i młodsza od nich równocześnie.
Sama rodzi przyczyny, które ją budzą do życia.
Jeśli zasypia, to nigdy snem wiecznym.

Religia nie religia -
byle przyklęknąć na starcie.
Ojczyzna nie ojczyzna -
byle się zerwać do biegu.
Niezła i sprawiedliwość na początek.
Potem już pędzi sama.
Nienawiść. Nienawiść.
Twarz jej wykrzywia grymas
ekstazy miłosnej.

Ach, te inne uczucia -
cherlawe i ślamazarne.
Od kiedy to braterstwo
może liczyć na tłumy?
Współczucie czy kiedykolwiek
pierwsze dobiło do mety?
Porywa tylko ona, która swoje wie.

Zdolna, pojętna, bardzo pracowita.
Czy trzeba mówić ile ułożyła pieśni.
Ile stronic historii ponumerowała.
Ila dywanów z ludzi porozpościerała
na ilu placach, stadionach.

Nie okłamujmy się:
potrafi tworzyć piętno.
Wspaniałe są jej łuny czarną nocą.
Świetne kłęby wybuchów o różanym świcie.
Trudno odmówić patosu ruinom
i rubasznego humoru
krzepko sterczącej nad nimi kolumnie.

Jest mistrzynią kontrastu
między łoskotem a ciszą,
między czerwoną krwią a białym śniegiem.
A nade wszystko nigdy jej nie nudzi
motyw schludnego oprawcy
nad splugawioną ofiarą.

Do nowych zadań w każdej chwili gotowa.
Jeżeli musi poczekać, poczeka.
Mówią, że ślepa. Ślepa?
Ma bystre oczy snajpera
i śmiało patrzy w przyszłość
- ona jedna.

[euforyk]

> Ma bystre oczy snajpera
> i śmiało patrzy w przyszłość
> - ona jedna.

jakto? a miłośc do stalina ufności w przszłość nie dawała?

[scoutek]

euforyk napisał:


wiedzialam, ze sie ktos taki odezwie... liczylam czas, wyszlo, ze wygrales
wyscig...

[rodzynka.sardynka]

Jeśli to nie tajemnica ?
Jeszcze troszeczkę, a tu zrobi się pusto.

[gorby]

Milosc do Rydzyka i do Kaczorow daje ufnosc w przyszlosc podobnej publice.

[bac1]

Okładający się kijami
(wg obrazu F. Goi)

Wrzask w niebo uderza wysokie
I z trzaskiem krzyżują się kije.
Pod zmierzchu złocistym obłokiem
Co sił w grzbietach swój swego bije

Pijany wolności wyrokiem.
Ugrzęźli na dobre w Ojczyźnie
Jak krzywe wrośnięci w nią drzewa.
I żaden się z nich nie wyśliźnie

Odbiciu swych wstydów i zniewag
Co ciałem oblekły się bliźnim.
Wytłukli do cna żyzne myśli
I światło się od nich oddala;

Więc w krzyk - trzeciorzędni statyści -
Że wściekłość w nich wielkość wyzwala,
Nienawiść z małości oczyści.
Obłażą liszajem godności

Ich twarze od wrzasku skarlałe.
Potężni się czują i wzniośli
Rachując korzyści i kości
Bezwzględnym klekotem pałek.

Prócz plucia i stania w rozkroku
O niczym nie mają pojęcia;
Lecz mimo to wierzą głęboko,
Że czeka ich cud Wniebowzięcia...
Gdy tylko zatłuką się w mroku.


Jacek Kaczmarski
4.3.2000

[gorby]

prawdziwe az do bolu.
Szukalm w necie jakichs opracowan na temat nienawisci,ktora zdominowala polskie
zycie publiczne za sprawa narodowego katolicyzmu wskrzeszonego po upadku komuny
i nie moge niczego takiego znalezc. Szkoda.Temat jest przeciez bardzo wazny.

[ave_duce]

gorby napisał:

> prawdziwe az do bolu.
> Szukalm w necie jakichs opracowan na temat nienawisci,ktora zdominowala polskie
>
> zycie publiczne za sprawa narodowego katolicyzmu wskrzeszonego po upadku komuny
>
> i nie moge niczego takiego znalezc. Szkoda.Temat jest przeciez bardzo wazny.

Ok, też poszperam..

:P

[euforyk]

www.ceo.org.pl/dokument.php?dzial=1643&id=36144

[ave_duce]

euforyk napisał:

> www.ceo.org.pl/dokument.php?dzial=1643&id=36144

Dzięki, choć Skarge znam raczej nieźle, ale innym na pewno się przyda ten link!

:P

[basia.basia]

gorby napisał:

> prawdziwe az do bolu.
> Szukalm w necie jakichs opracowan na temat nienawisci,ktora zdominowala polskie
>
> zycie publiczne za sprawa narodowego katolicyzmu wskrzeszonego po upadku komuny
>
> i nie moge niczego takiego znalezc. Szkoda.Temat jest przeciez bardzo wazny.

Moim zdaniem stanowczo nadużywa się i nadużywało tego słowa, bo zwykle nienawiść
"robi" za wytrych, inwektywę, która ma napiętnować tych co myślą inaczej albo
okazują zwyczajną niechęć. Wiele razy nietolerancja na to czy owo od razu
traktowana bywała (i dalej bywa) jako objaw nienawiści a to juest niezupełnie to
samo. Osobiście uważam (i tak chyba jest), że nienawiść to już gruba armata,
uczucie o bardzo wysokim tzw. diapazonie i należy o nim mówić wtedy gdy
rzeczywiście ma miejsce.

[gorby]

Zrodlem nienawisci jest nietolerancja.Dratego prawa cywilizowanych krajow w
swoich ustawach zasadniczych jasno to podkreslaja.Brak tolerancji od wybuchu
nienawisci dziela tylko dwa kroki. Tolerancja dla zla nie wchodzi oczywiscie w
rachube..Podkresllam to dla unikniecia zbednych i bezsensownych dyskusji.

[...]

[zwykly2]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[rodzynka.sardynka]

Czy odmawiać prawa ślepym rozprawiać o kolorach ?

gromadzić nienawiść to klęska

[gorby]

a upust jej dawać?

[euforyk]

to zbrodnia

[gorby]

a wiec nienawistnik to czlowiek tragiczny.

[euforyk]

tak zle i tak niedobrze.

wierzacy scieli sobie nienawiscia droge do piekla

[gorby]

jasny wniosek chyba.

[gorby]

prace.sciaga.pl/13826.html

E, tam - wolę klasykę p. Wisi. Bardziej szczere.

[lux_veritatis]

TEN DZIEŃ

Jaki rozkaz przekazuje nam

na sztandarach rewolucji profil czwarty?

- Pod sztandarem rewolucji wzmacniać warty!

Wzmocnić warty u wszystkich bram!



Oto Partia - ludzkości wzrok.

Oto Partia: siła ludów i sumienie.

Nic nie pójdzie z jego życia w zapomnienie.

Jego Partia rozgarnia mrok.



Niewzruszony drukarski znak

drżenia ręki mej piszącej nie przekaże

nie wykrzywi go ból, łza nie zmaże.

A to słusznie. A to nawet lepiej tak.

[bac1]

[scoutek]

lux_veritatis napisał:

nigdy nie popelniles zadnych bledow mlodosci?
to moze wlasnie teraz je popelniasz?

[euforyk]

myślisz, ze wiersz niedorobiony? brak mu dojrzalej artystycznej formy? ale tresc
gorąca, mlodzienczy zapal, to przeważa szale i przymknac oko nakazuje na
niedomogi formalne.

[lux_veritatis]

> lux_veritatis napisał:
>
> nigdy nie popelniles zadnych bledow mlodosci?
> to moze wlasnie teraz je popelniasz?

Hmm, a to p. Wisława ową poezję uważa za błąd młodości? Nie wiedziałem, tym
bardziej, że jej ideologiczna ewolucja od tamtych czasów nie jest aż tak
wielka, ażeby się musiała od rzeczonego wiersza odcinać.

[scoutek]

lux_veritatis napisał:

a co z drugim pytaniem?

Gdzie nienawiść kują

[gorby]

tam demagog przy miechu, a diabeł przy miocie.

znam lepsze tej autorki :

[gauche]

W pieknych latach młodosci redaktorów GW i ich rodziców, laureatka Nobla
napisała m.in. utwór zachęcający młodych, by wstępowali do PZPR, która
"rozgarnia mrok". Szymborska tak przedstawia wstępną rozmowę z kandydatem:
"Pytania brzmią ostro,
ale tak właśnie trzeba
bo wybrałeś życie komunisty
i przyszłość czeka
twoich zwycięstw".

Noblistka zapewnia też, że:
"Partia. Należeć do niej.
Z nią działać. Z nią marzyć. Z nią w planach nieulękłych.
Z nią w trosce bezsennej. Wierz mi to najpiękniejsze
co się może zdarzyć".

Wisława Szymborska gorliwie wielbiła rewolucję bolszewicką, w ramach której
wymordowano miliony niewinnych ludzi. Tak opowiadała o wydarzeniach w Pałacu
Zimowym:
"Gdy się wdarli na te schody marmurowe,
kołowały światła złoceń jak w lichtarzach,
dygotały ściany płowe, stropy płowe
i warczało echo kroków w korytarzach.
Stary świecie oto przyszła noc zapłaty.
Gdzie się kryjesz przed wyklętym, który powstał
(...)
Więc zapadaj się jak w topiel w głąb zwierciadła
jazdo moru, jazdo głodu, pańska jazdo
z każdą chwilą podobniejsza do widziadła
Kawalerio kapitału, na dno, na dno".

Poetka nie zapomniała oczywiście o stojącym na czele rewolucji Leninie,
poświęcając mu specjalny wiersz. Jej zdaniem, Lenin to
"nowego człowieczeństwa Adam".

W innym wierszu poetka wyraża swoje głębokie przekonanie, że wszyscy w Związku
Sowieckim są zachwyceni "dobrodziejstwami" rewolucji:
"Nie znam mowy ludu Turkmenii
myślę tylko, że słowo Październik
znaczy tyle co woda źródlana
pragnącemu z miłością podana".

Znakiem komunistycznej gorliwości poetki były też hołdy składane Związkowi
Sowieckiemu. W zakłamanych wierszach Szymborska wkładała w usta żołnierzy Armii
Czerwonej, którzy czekali aż wypali się Warszawa w 1944 r., tych, którzy
zniewolili i okradli Polskę, którzy dokonali eksterminacji tylu polskich
patriotów, następujące słowa:
"Kruche bywają ściany domów
gdy pocisk wojny godzi w domy
Nie płaczcie polskie dzieci w schronach
Będziemy oszczędzali gromów
Nie chcemy ranić waszych miast
Nie chcemy ranić waszych wsi".

nienawisc i zawzietosc to wg ciebie zalety ?

[gorby]

[ave_duce]

TEN JEST Z OJCZYZNY MOJEJ


Ten, co o własnym kraju zapomina.
Na wieść, jak krwią opływa naród czeski,
Bratem się czuje Jugosłowianina,
Norwegiem, kiedy cierpi lud norweski,

Z matką żydowską nad pobite syny
Schyla się, ręce załamując żalem,
Gdy Moskal pada - czuje się Moskalem,
Z Ukraińcami płacze Ukrainy,

Ten, który wszystkim serce swe otwiera,
Francuzem jest, gdy Francja cierpi, Grekiem -
Gdy naród grecki z głodu obumiera,
ten jest z ojczyzny mojej. Jest człowiekiem


Antoni Słonimski

:)))

pomroczny katonacjonalizm odczlowiecza

[gorby]

wystarczy spojrzec na FK.

[wesoly.5]

a Mickiewicz pisal tak:

Pewien chrześcijanin mieszkał pod lasem, będąc gajowym. Ten ujrzał, iż zbójca
wykrada się z lasu i dąży ku karczmie, w której mieszkali Żydzi, aby ich pobił
i odarł. Rozbójnik rzekł do gajowego: Pójdźmy razem na Żydy, a podzielim się
łupem ich.

Gajowy miał w ręku strzelbę, ale tylko nabitą śrutem na ptaszki, przecież
rzucił się na rozbójnika i ranił go, sam zaś był mocniej zraniony, i porwali
się za barki, i bili się długo, aż rozbójnik obalił gajowego i podeptał, i
myślił, iż go zabił. Ale sam będąc zraniona nie mógł dla ujścia krwi iść na
rozbój i wrócił do lasu. Gajowy zaś zawlókł się do karczmy dla ratunku.

I rzekł Żydom: Oto spotkałem męża rozbójnika i odpędziłem go, i zraniłem, ale
skoro wyleczy się, wróci; a jeśli tu nie wróci, tedy pójdzie łupić inne Żydy po
karczmach. Wstańcie więc; pojmajcie go i zwiążcie; a jeśli boicie się, pomóżcie
mnie; rozbójnik jest mąż dużej ręki, ale iż osłabiony, pożyjem go.

Żydzi zaś widzieli z karczmy, co się stało, i wiedzieli, że ich obronił; ale
obawiali się, aby nie prosił zapłaty.

Więc udali wielkie zadziwienie, pytając, skąd przychodzi i czego żąda; starsi
dali mu wódki i chleba, a bachury płakały, niby z litości.

I rzekli wszyscy: Nie wierzymy, aby rozbójnik chciał nas zabijać; bywał tu u
nas dawniej i pił wódkę, a nic nam złego nie zrobił.

Odpowiedział im gajowy: Jeśli tu był, tym gorzej dla was, bo obejrzał dom wasz
i skrzynie wasze, i obaczył, że w domu mieszkają Żydzi, to jest lękliwego i
słabego serca naród.

Na to rzekli znowu Żydzi: Nie bluźń na naród nasz; alboż nie z niego, nie z
naszego narodu był Dawid, który zabił Goliata, i Samson, najmocniejszy z ludzi?

Odpowiedział im gajowy: Człowiek jestem w księgach nie uczony, słyszałem od
plebana, że ów Dawid i Samson pomarli i nie powstaną; radźcie więc o sobie.

Rzekli wiec Żydzi: Nie nasza rzecz lasy ze zbójców oczyszczać, jest na to urząd
i wojsko; idź, a powiedz im. Odpowiedział gajowy: Broniąc was, nie pytałem
urzędu i nie czekałem na wojsko.

Rzekli mu Żydzi: Broniłeś sam siebie.

Odpowiedział im gajowy: Mogłem wżdy pomagać rozbójnikowi łupu was albo iść z
daleka za nim i milczeć, a podzieliłby się ze mną dobrem waszym. Mogłem też z
domu nie wychodzić.

Rzekli mu Żydzi: Broniłeś nas, bo spodziewałeś się zapłaty. Jakoż daliśmy tobie
wódki i chleba, i opatrzyliśmy ranę, i damy ci jeszcze talar bity.

Odpowiedział im gajowy: Zapłaty waszej nie chcę, a za chleb i wódkę, i leki
odeszlę pieniądze, skoro wrócę do domu mego. Rzekli mu znowu Żydzi: Biłeś się
ze zbójcą, bo wiemy, żeś człowiek kłótliwy i lubisz bój, i szukasz po lesie
zwierza.

Odpowiedział im gajowy: Gdybym szedł na bój, uzbroiłbym się lepiej, wziąłbym
kule i tasak; wyszedłbym albo piewej, albo potem; a widzieliście, żem nie
wyszedł ani pierwej, ani potem, ale w tę samę chwilę, kiedy ujrzałem męża
rozbójnika idącego na was.

Więc Żydzi zadziwili się bardzo i rzekli: Powiedz tedy, . a przyznaj się,
dlaczegoś to zrobił, co zrobiłeś; i jakie były myśli twe, bo człowiek dziwny
jesteś!

Odpowiedział gajowy: Tego jednego wam nie powiem, a choćbym powiedział, nie
zrozumiecie, bo inny jest rozum żydowski, a inny chrześcijański; ale gdybyście
się nawrócili do Chrześcijaństwa, zrozumielibyście sami postępowanie moje, nie
potrzebując pytać się mnie. I to rzekłszy wyszedł od nich.

Idąc zaś jęczał dla ran.

A Żydzi mówili między sobą: Chlubi się, że jest mężny, a jęczy; rany jego nie
są ciężkie, i tylko jęczy, aby nam straszył dzieci.

Wiedzieli Żydowie, iż ciężko raniony był, ale czuli, iż źle zrobili, a chcieli
sami w siebie wmówić, że nic złego nie zrobili. I gadali głośno, aby sumnienie
swe zagłuszyć.