Kilka elementarnych tez

[redykolek]

1. Jednostka ludzka musi żyć w społeczeństwie, ponieważ bez niego poziom jej
rozwoju psychicznego będzie się niewiele różnił od poziomu wyżej
uorganizowanych zwierząt.

2. Każde społeczeństwo, aby istnieć i normalnie funkcjonować, musi opierać
się na wzajemnych świadczeniach swoich członków.

3. W takim razie każda ludzka jednostka musi korzystać ze świadczeń na jej
rzecz dokonywanych przez innych członków społeczeństwa, do którego należy.

4. Oczywiście, aby dane społeczeństwo funkcjonowało prawidłowo, należąca do
niego jednostka musi być użyteczna dla innych członków tego społeczeństwa.

5. Jak jednak z góry określić, który człowiek jest użyteczny? Nie sposób tego
zrobić, chyba, że ktoś wyraźnie powie, że nie chce w jakikolwiek sposób być
użytecznym (np. poprzez podjęcie pracy).

6. W takim razie wszystkich ludzi musimy uznać za użytecznych w tym samym
stopniu (o ile sami nie stwierdzą, że jest inaczej) i w tym samym stopniu
godnych wspomożenia w trudnych dla siebie chwilach.

[szefu13]

1. OK.
2. Nie do końca. Aby społeczeństwo funkcjonowao musi opierać się na regułach
uznanych prez wystarczającą większość, aby wymusić ich stosowanie. Reguły te
niekoniecznie muszą pochodzić z tego społeczeństwa byle by mu się jawiły jako
słuszne i atrakcyjne. Doswiadczenia członków społeczeństwa mogą zmieniac reguły.
3. Nie. Każda jednostka doświadcza obcowania z innymi jednostkami i się z nimi
komunikuje. Nikt na niczyją rzecz nie musi koniecznie nic świadczyć o ile nie
wymuszaja tego reguły wspomniane w p. 2, ale jesli jest gotów świadczyć, to
może to wzbogacać relacje w społeczeństwie, a co za tym idzie jego rozwój.
4. Każda jednostka z definicji JEST użyteczna dla pozostałych choćby z tytułu
dostarcznania innym doswiadczeń i ich werbalnej wymiany. Jednostam może musieć
być jakoś konkretnie użyteczna dla pozostałych jeśli tak stanowią reguły
wspomniane w p. 2 lub jeśli sie takiego zadania podjęła z pewnych powodów
(najczęsciej w zamian za wynagrodzenie).
5. Każdy jest użyteczny - patrz 4. Nawet jak ktoś nie pracuje, to i tak
współtworzy i rozwija w jakiś sposób społeczeństwo wzbogacając je własnym
doswiadczeniem i własnym życiem.
6. Zasadniczo tak, ale z zupełnie różnych przesłanek od Twoich - to można
przyrównać do zasady róności wobec prawa - nie ma bardziej lub mniej
wartościowych (uzytecznych) członków społeczeństwa z punktu widzenia jego
ogólnego rozwoju. Bez biedy nie było by bogactwa, bez lenistwa pracowitości
itp. itd.

[redykolek]

1. W porządku. :)

2. Ale te reguły nie powinny być sztuką dla sztuki, lecz powinny służyć
porządkowaniu czegoś, a najważniejszym spośród tego czegoś jest obieg materii i
energii w społeczeństwie. Wzajemne świadczenia członków społeczeństwa
podtrzymują ten obieg.

3. Jeżeli jakiekolwiek społeczeństwo ma przetrwać, musi dbać o istnienie i
rozwój swoich elementów składowych, czyli ludzkich jednostek. W normalnej
sytuacji dbałość ta może opierać się na normalnej działalności gospodarczej:
wytwarzaniu potrzebnych rzeczy i usług oraz ich dystrybucji i sprzedaży na
rynku. W sytuacji jednak, gdy dany człowiek nie jest w stanie normalnie
funkcjonować na rynku (gdy jest np. bezrobotny) powinny istnieć fundusze
umożliwiające mu przetrwanie tej trudnej sytuacji. W przeciwnym razie
społeczeństwo jako całość będzie wadliwym mechanizmem.

4. Tak, każda ludzka jednostka jest użyteczna, ponieważ poza swoją konkretną
pracą posiada wiele umiejętności potencjalnych, które mogą być wykorzystane w
sprzyjających okolicznościach. Ponadto jest ona źródłem pomysłów oraz
informacji. I dlatego rozwój społeczny wymaga, aby każde ludzkie istnienie było
podtrzymywane, i nawet więcej - aby każdy człowiek mógł zdobywać i poszerzać
swoje wykształcenie.

5. Jednak utrzymywanie potencjału ludzkiej jednostki ma sens tylko wtedy, gdy
ta jednostka pragnie współpracować z resztą społeczeństwa: pomaga rodzinie
(choćby przez wyrzucanie śmieci), ma czas dla przyjaciół (choćby po to, żeby z
nimi pogadać), chce pracować (a więc w sytuacji braku pracy rejestruje się w
urzędzie zatrudnienia) itd., itp. W przeciwnym wypadku – świadomej odmowy
współpracy – można spokojnie odłączyć ją od źródła zasilania w energię i
materię.

6. Dziwne stwierdzenia piszesz na zakończenie: bogactwo wszak bierze się z
pracy, a nie z czyjejś biedy, a lenistwo w żaden sposób nie przekłada się na
pracowitość. Natomiast ogólny mój wniosek jest taki: jeżeli w jakimkolwiek
społeczeństwie istnieją ludzie wykluczeni z normalnego jego funkcjonowania (ze
względu na zbyt małe dochody lub ich brak), to znaczy, że inni członkowie tego
społeczeństwa mają dochody zbyt duże, należy je więc - dla wspólnego dobra -
ograniczyć.

[szefu13]

Takie pojęcia jak bogactwo, wzniesienie, szczęście itp. są względne i biorą się
z faktu, że ktoś zauważył isnienie stanów do nich przeciwnych (bieda, dołek,
nieszczęście). Gdyby wszyscy byli bogaci i do tego równie bogaci, to nie byłoby
pojecia bogactwa. Na szczęście to niemozliwe i mogą co najwyżej być ludzie
bogaci i bardziej bogaci. I tu wystarczy tylko przeskalować te pojecia, żeby
mówic odpowiednio o biedzie i bogactwie. Przykład: u nas człowiek mieszkający
na 20m2 czynszówki z pensją 1000 zł brutto jest ogólnie uznawany za raczej
biednego podczas, gdy takie warunki dla obywatela Korei Pólnocnej, to bonanza!

[yoma]

Ad 1

Małpy też żyją w społeczeństwach - czy to oznacza, że ich poziom rozwoju
psychicznego jest taki jak jednostek ludzkich?

[redykolek]

Małpy żyją w małpich społeczeństwach i ich poziom rozwoju jest małpi.

[yoma]

A masło jest maślane. Ciekawe, co małpy sobie myślą patrząc na ludzkie
społeczeństwa.

[33qq]

Ad.1

Byłeś kiedyś w popegierowskich wioskach albo próbowałeś rozmawiać z menelem? Cóż
jak nie społeczeństwo ich stworzyło takimi jakimi są?

[yoma]

To wina Platformy

[33qq]

Tak podejrzewałem

[szefu13]

Może społeczeństwo miało w tym jakiś udział, ale przede wszystkim
wódka ... "wódka zrobi z ciebie liliputka" ...