Przepraszam za to, o co zaraz spytam...

[alimak86]

...bo może jest niegrzeczne, ale czy niepełnosprawne dzieci są rozpuszczone?
Czy rodzice pozwalaja im na wszytsko jakby rekompensując fakt, że są chore?
Czy wszystko im wolno, czy są jakieś zasady - oczywiście biorąc pod uwagę ich
niepełnosprawność? Mam raczej na myśli dzieci opóźnione w rozwoju umysłowym
(nie wiem czy to dobr określenie)

[madzialena121]

mój syn ma 11 lat i posiada umiarkowany stopien upośledzenia,chodzi do
integracyjnej szkoły podstawowej do klasy trzeciej.Mogę z reką na sercu
powiedzieć że syn nie jest rozpuszczony i wie gdzie sa "granice".Oczywiście
czasem jak każdze dziecko chce postawic na swoim i ciężko wtedy mu wytłumaczyc
ze tak nie wolno (a czasem rzeczywiście człowiek chce go rozpiescić-ale zdrowe
dzieci tez są rozpieszczane,trzeba tylko wszystko robić z umiarem)
pozdrawiam

[alimak86]

dzięki za odp..

moja siostrzyczka cioteczna ma 8 lat, ale zatrzymała się w rozwoju na poziomie
4/3 letniego dziecka (tak myślę). Ma wodogłowie, nie potrafi samodzielnie
chodzić -tylko z balkonikiem.
Nie chcę się wtrącać do tego jak wychowuje ją jej mama, ale ostatnio się
zdenerwowałam...dziecko nauczyło się drzeć gazety (po tym jak nauczycielka
robiła z nią "wydzieranki") Moim zdaniem rodzice powinni ją tego oduczyć i nie
dawać gazet. Miarka się przebrała, gdy zobaczyłam moją książkę z dzieciństwa
podartą...Z moich obserwacji wynikło, że dzecko może co tylko chce..przynies
jej tamto, zanies ją tam itp...Do dziś dziecko nie umie korzystac z toalety (w
sensie nie powie np "chcę siusi" (co kiedyś zasugerowała chyba jakaś
rehabilitantka)
nie chcę wyjść na nieczułą czy coś, ale uważam, że tak nie powinno być..nie
mogę przecież nic powiedzieć jej rodzicom...czy rzeczywiscie jestem zbyt ostra?
A dzis na moją uwagę babcia z oburzeniem stwierdziła, że gdyby była zdrowa
to "można by od niej wymagać"...

Czasami żal mi też rodzeństwa. Matka 'krzyczy' na starsze dzieci a w stosunku
do najmłodszej jest supełnie inna - nie słyszałam, żeby
kiedykolwiek 'krzyknęła' - takie oczko w głowie. Szczerze mowiac, gdybym była
na ich miejscu zwątpiłabym chyba w miłość matki do mnie..

To wszytsko to tylko moja subiektywna ocena. Może nie znam dokładnie sytuacji,
bo nie mieszkam z nimi na codzień.

Cieszę się, że nie wszyscy rodzice sa nadopiekuńczy :) Gdybym odważyła się to
powiedzieć mojej cioci pewnie zostałabym...nie wiem...stąd te "przeprosiny" w
temacie.

[marmati]

alimak86 napisała:

> dzięki za odp..
>
> moja siostrzyczka cioteczna ma 8 lat, ale zatrzymała się w rozwoju na
poziomie
> 4/3 letniego dziecka (tak myślę). Ma wodogłowie, nie potrafi samodzielnie
> chodzić -tylko z balkonikiem.
.
> Nie chcę się wtrącać do tego jak wychowuje ją jej mama, ale ostatnio się
> zdenerwowałam...dziecko nauczyło się drzeć gazety (po tym jak nauczycielka
> robiła z nią "wydzieranki") Moim zdaniem rodzice powinni ją tego oduczyć i
nie
> dawać gazet. Miarka się przebrała, gdy zobaczyłam moją książkę z dzieciństwa
> podartą...Z moich obserwacji wynikło, że dzecko może co tylko chce..przynies
> jej tamto, zanies ją tam itp...Do dziś dziecko nie umie korzystac z toalety
(w
> sensie nie powie np "chcę siusi" (co kiedyś zasugerowała chyba jakaś
> rehabilitantka)
> nie chcę wyjść na nieczułą czy coś, ale uważam, że tak nie powinno być..nie
> mogę przecież nic powiedzieć jej rodzicom...czy rzeczywiscie jestem zbyt
ostra?
>
> A dzis na moją uwagę babcia z oburzeniem stwierdziła, że gdyby była zdrowa
> to "można by od niej wymagać"...
>
> Czasami żal mi też rodzeństwa. Matka 'krzyczy' na starsze dzieci a w stosunku
> do najmłodszej jest supełnie inna - nie słyszałam, żeby
> kiedykolwiek 'krzyknęła' - takie oczko w głowie. Szczerze mowiac, gdybym była
> na ich miejscu zwątpiłabym chyba w miłość matki do mnie..
>
> To wszytsko to tylko moja subiektywna ocena. Może nie znam dokładnie
sytuacji,
> bo nie mieszkam z nimi na codzień.
>
> Cieszę się, że nie wszyscy rodzice sa nadopiekuńczy :) Gdybym odważyła się to
> powiedzieć mojej cioci pewnie zostałabym...nie wiem...stąd te "przeprosiny" w
> temacie.
>
> Po co roztrząsać czy rozpieszczają czy nie. Każdy wychowuje dzieci jak uważa
ale rozumiem tych rodziców. Dla nich podarcie książki to może być kolejny etap
rozwoju o który tak walczą. Według mnie dziewczynka ma głębokie upośledzenie i
brak logicznego myślenia co tym bardziej komplikuje całą sytuację.Być może się
mylę to są wnioski z opisu.I cóż tu dużo rotrząsać. Ja znam wiele zdrowych
dzieci rozpieszczonych do granic możliwości. Wszystko zależy od rodziców. Ale
weźmy pod uwagę, że niepełnosprawność ruchowa zawsze pozostawia po sobie ślad w
rozwoju może nie tyle umysłowym co emocjonalnym.A z drugiej strony co to znaczy
zdrowy umysłowo? Tak naprawdę to każdy z nas ma coś. To coś nas wyróżnia.

[marmati]

Ianczej wychowuje się dziecko zdrowe a inaczej niepełnosprawne. Nadopiekuńczość
rodziców może wynikać z wielu pobudek. Dzieci z upośledzeniem umysłowym inaczej
odbierają świat i otoczenie. To co nam może wydawać się dziwne i inne dla tego
dziecka i jego rodziny całkiem naturalne.Aby zrozumieć w pełni ich działane
należy wczuć się w ich role Oni walczą całe życie o akceptacje, zdrowie dl;a
własnego dziecka. Ono nie ma dzieciństwa jak ich rówieśnicy. Nie oceniajmy zbyt
pochopnie rodziców dzieci niepełnosprawnych nie wiedząc jak sami zachowalibyśmy
się w takiej sytaucji. Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.

[malgosia403]

Popieram Cię...nikt nie zrozumie matek dzieci niepełnosprawnych.Mam 15-sto
letniego syna z zespołem autystycznym Aspergera.Oczywiście jego brak komunikacji
z ludzmi i strach przed nimi powoduje,że syn mój zachowuje się właśnie ,,niby
niegrzecznie''-wpada w agresję i brzydko się wyraża..ale to właśnie ten strach
powoduje takie zachowania-dziecko nie potrafi wyrazić swoich uczuć czy
emocji.Ktoś nie znający tematu może powiedzieć-to wina rodziców,bo
rozpuszczają..a nikt nie zdaje sobie sprawy, jak rodzic taki, musi się namęczyć
aby zapobiec takim zachowaniom-takim właśnie ,,niby niegrzecznym i
chuligańskim..''Więc ktoś kto nie zna tematu niech się lepiej nie wypowiada na
takie tematy, bo mnie diabli biorą..już dosyć mam przez tyle lat
wysłuchiwania-jak to zle wychowałam syna-nawet od moich rodziców nie mam za
krzty zrozumienia...

[mmagda12]

Autorka watku nie rozumie i nie ma pojecia i nigdy nie byla w takiej
sytuacji.Znan wiele dzieci niepelnosprawnych i doroslych i zozumie ich matki,a
tym bardziej ich samych.,Przede wszystkim ,trzeba miec duzo
cierpliwosci ,poznac ich "chorobe" i wiedziec jak postepowac.Nie zawsze udaje
sie ,bo w duzej mierze przycznia sie do tego otoczenie.Bardzo dobrym
rozwiazaniem sa szkoly integracyjne itd.To co pisze autorka watku ,to ZENADA

[alimak86]

Bardzo przepraszam jeszcze raz, rzeczywiście nie powinnam się wypowiadać, teraz
bardzo mi głupio za to co napisałam i inaczej na to patrzę ("na trzeźwo", bo
wtedy byłam trochę zdnerewowana).
Wstydzę sie i przepraszam. Sksujcie ten wątek.

[bozia2]

mślę,że to jest dobry wątek(może niekoniecznie dobry,jeśli chodzi o to konkretne
dziecko,ale ogólnie) i sama wielokrotnie widziałam rozpuszczone do granic
możliwości dzieci,których wcale do agresji nie pobudzała choroba.Niestety,zdarza
się własnie tak,że rodzice pozwalają swoim niepełnosprawnym dzieciakom na takie
rzeczy,że masakra.Spotkałam np.chłopca 8 letniego z porażeniem stóp,który był
sprawny psychicznie,a matka nie reagowała,kiedy na dorosłych podnosił rękę,bo on
jest chory.Widziałam dziecko niewidome,bez dodatkowego uposledzenia,które mogło
prać mamę po buzi z całej siły,bo nie chciało siedzieć na
stołówce...Niestety,ale demonstracja siły występuje także u dzieci
niepełnosprawnych i każde z dzieci,zdrowe czy chore,bada grunt ile mu jeszcze
rodzice pozwolą,czasem bywa róznie...

Pozdrawiam

[pimpirim]

Zrobiła sie z tego całkiem ciekawa dyskusja. Prawdę mówiąc, myślę, że wszyscy
macie rację. A co do zniszczonej książki to uważam, że autorka postu ma prawo
byc wkurzona, była to jej pamiątka a ktoś z dorosłych zwyczajnie okazał się
mało odpowiedzialny i pozwolił na jej zniszczenie. Mysle, że jest granica
swobody i to zarówno dziecka z deficytem jak i zdrowego.Czym innym jest miłość,
a czym innym "małpia miłość".

[olka-38]

Na to gdzie sa granice dla takiego dziecka moze odpowiedziec jedynie psycholog
lub rodzic i jesli ktos nie posiada dziecka niepelnosprawnego nie powinien
zabierac glosu bo nie wiem ile kosztuje rodzicow trzymanie go we wlasciwych
granicach!
Zadne dziecko niepelnosprawne nie ma tylko uszkodzen fizycznych ale w
wiekszosci przypadkow sa to problemy sprzezone choc czasem moze sie wydawac
inaczej na pierwszy rzut oka.
I tutaj moze jedynie wypowiedziec sie w kazdym poszczegolnym przypadku
psycholog.
pozdrawiam

[pimpirim]

Jak ktoś jest nieświadomy , to informuję, że to jest forum i to otwarte i że
każdy ma tu prawo wypowiadać swoje zdanie !!!!!!!!!!!!!!!!! A to, że komuś się
ono nie podoba no to trudno... może czytać wybiórczo posty :-) My tu
dyskutujemy, spieramy sie, ukazujemy swoje poglady, a nie obrażamy... Chyba
powinni niektórzy pozostać na czatach i na gg :-) Tam można pogrozic paluszkiem
i poumoralniać innych. Pozdrawiam trzeźwo myślących. Odnośnie wątku to mam
jeszcze jedną uwagę, to nie dzieciak jest winny, to chyba oczywiste, tylko
dorosli, którzy źle go pilnowali i tyle. Co sie stało to się nie odstanie, ale
emocje są autorki są uzasadnione, nie może być tak, że człowiekowi w życiu już
wszystko "zwisa" i ze jest mu wszystko jedno...Musi być jakaś równowaga.

[olka-38]

Mysle ze troszke Cie ponioslo, a skoro jest to forum otwarte to i ja moge
napisac co mysle.
A mysle wlasnie ze bardzo latwo jest mowic innym co powinni robic albo jak
powinno byc natomiast duzo trudniej jest znalezc sie w sytuacji tej osoby.
Dziecko z deficytami powinno byc pilnowane wlasciwie 24 godziny na dobe... czy
jest to mozliwe? czy ktorakowiek matka kobieta moze sobie pozwolic na
przynajmniej kilkugodzinne non-stop pilnowanie dziecka?przeciez musi nastawic
obiad posprzatac itd nie moze przykuc dziecka do siebie...
a czy czlowiek ma prawo do bycia zmeczonym zlego nastroju lub innych kiepskich
stanow emocjonalnych ktore zawaza na jego uwadze?
ja taka doskonala nie jestem, nieraz nie udalo mi sie upilnowac mojego dziecka
bo takie jest zycie a ja jestem tylko czlowiekiem.

Nie bardzo rozumiem uwage odnosnie czatow i gg? ja na to nie mam czasu !

Mysle ze do pewnych spraw nalezy podchodzic bardzo delikatnie i to jest wlasnie
taka sprawa
pozdrawiam
ola

pimpirim napisała:

> Jak ktoś jest nieświadomy , to informuję, że to jest forum i to otwarte i że
> każdy ma tu prawo wypowiadać swoje zdanie !!!!!!!!!!!!!!!!! A to, że komuś
się
> ono nie podoba no to trudno... może czytać wybiórczo posty :-) My tu
> dyskutujemy, spieramy sie, ukazujemy swoje poglady, a nie obrażamy... Chyba
> powinni niektórzy pozostać na czatach i na gg :-) Tam można pogrozic
paluszkiem
>
> i poumoralniać innych. Pozdrawiam trzeźwo myślących. Odnośnie wątku to mam
> jeszcze jedną uwagę, to nie dzieciak jest winny, to chyba oczywiste, tylko
> dorosli, którzy źle go pilnowali i tyle. Co sie stało to się nie odstanie,
ale
> emocje są autorki są uzasadnione, nie może być tak, że człowiekowi w życiu
już
> wszystko "zwisa" i ze jest mu wszystko jedno...Musi być jakaś równowaga.

[anka_po_prostu]

olka-38 napisała:

> Zadne dziecko niepelnosprawne nie ma tylko uszkodzen fizycznych ale w
> wiekszosci przypadkow sa to problemy sprzezone choc czasem moze sie wydawac
> inaczej na pierwszy rzut oka.

-----
nie przekonuje mnie to zdanie. Choćby wady wrodzone (np. brak kończyny) nie
muszą być sprzężone z innymi uszkodzeniami.

A.

[olka-38]

Mysle ze slowo "zadne" to naduzycie bo oczywiscie zdarzaja sie dzieci
niepelnosprawne ktore psychicznie sa ok.
Ja znam bardzo wiele dzieci niepelnosprawnych przez 10 lat zycia mojego syna
sporo sie ich spotkalo i przyznam ze nie znam zbyt wiele o calkowicie normalnej
psychice.Tak jak wspomnialam maja one zwykle problemy sprzezone.
Zreszta konkretny przyklad w klasie mojego syna :tylko on ma porazenie mozgowe
4 pozostalych dzieci to wlasnie problemy natury psychicznej, genetycznej z
uszkodzeniem ukladu nerwowoego i uposledzeniem, na pozor normalne dzieci.Jeden
chlopiec ma tylko teoretycznie uszkodzona reke ale rowniez adhd.
pozdrawiam



anka_po_prostu napisała:

> olka-38 napisała:
>
> > Zadne dziecko niepelnosprawne nie ma tylko uszkodzen fizycznych ale w
> > wiekszosci przypadkow sa to problemy sprzezone choc czasem moze sie wydaw
> ac
> > inaczej na pierwszy rzut oka.
>
> -----
> nie przekonuje mnie to zdanie. Choćby wady wrodzone (np. brak kończyny) nie
> muszą być sprzężone z innymi uszkodzeniami.
>
> A.

[anka_po_prostu]

link do artykułu, może Was zainteresuje:

www.niepelnosprawni.info/ledge/x/15571;jsessionid=9B20826C1BE0C744F10B21A362C354AD

A.

[pimpirim]

Fajny link dzięki. Pozdrawiam wszystkich "fachowców" od dzieci uposledzonych ;-)

[ewamonika1]

witam,
i ja dołączę kilka linków dotyczących poruszanego tematu:

www.dlaczego.org.pl/forum/view.php?bn=nowe_organizacyjne&key=1135272457&st=40

www.republika.pl/biblioteka_piotrkow/zest78.htm
www.niepelnosprawni.info/ledge/x/2984
pozdr.
e.

[water7]

niestety gro dzieci niepełnosprawnych jest rozpuszczonych i niestety to wina
rodziców nie mogących zrozumieć że pobłażając choremu dziecku robią mu krzywde
bo kiedyś niestety ich zabraknie. Nadmienie iż mam niepełnosprawnego syna
chorego na serce i dodatkowo nadpobudliwego i jego starszego brata który jest
zdrowy i czasem łapię się na tym że to własnie chory syn ma wyżej ustawioną
poprzeczkę chociażby z tego względu że to jemu a nie zdrowemu będzie trudniej.
Oczywiście wiele chorób tłumaczy zachowanie dzieci ale dziecko czy zdrowe czy
chore musi być wychowywane tak samo bez zezwalania na jakieś odskoki bo to do
niczego nie prowadzi .

[k0bieta]

Ile Twoj syn ma lat? i na co ma niepelnosprawnosc?

water7 napisała:

> niestety gro dzieci niepełnosprawnych jest rozpuszczonych i niestety to wina
> rodziców nie mogących zrozumieć że pobłażając choremu dziecku robią mu krzywde
> bo kiedyś niestety ich zabraknie. Nadmienie iż mam niepełnosprawnego syna
> chorego na serce i dodatkowo nadpobudliwego i jego starszego brata który jest
> zdrowy i czasem łapię się na tym że to własnie chory syn ma wyżej ustawioną
> poprzeczkę chociażby z tego względu że to jemu a nie zdrowemu będzie trudniej.
> Oczywiście wiele chorób tłumaczy zachowanie dzieci ale dziecko czy zdrowe czy
> chore musi być wychowywane tak samo bez zezwalania na jakieś odskoki bo to do
> niczego nie prowadzi .

[water7]

ma trzy lata chore serce a ponadtto jest dzieckiem nadpobudliwym

[k0bieta]

a masz orzeczenie o niepelnosprawnosci?
pytam poniewaz obenie sa bardzo rygorystyczne przepisy i o ile wiem ani adhd
ani nawet wada serca nie kwalifikuje do orzeczenia
pytam z ciekawosci

[water7]

Mam i według przepisów wrodzona wada kawalifikuje do orzeczenia o
niepełnosprawności sprawdz swoje informacje ponieważ kazde dziecko z wadą serca
uzyskuje automatycznie niepełnosprawność.Pozdrawiam

[aldona55]

A może ten adres Was zainteresuje: www.plock.edu.pl/prv/logopeda/ Jest
tu dużo informacji na temat wychowania i rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych.

[zzz12]

Mysle, ze jest roznie, tak samo, jak w przypadku dzieci zdrowych. Problemem
jest natomiast to, czy dziecko jest w stanie "poddac sie" procesowi
wychowawczemu, tj. zrozumiec ograniczenia, jakie obowiazuja w spoleczenstwie,
zwlaszcza w przypadku dzieci niepelnosprawnych intelektualnie, o malych lub
zadnych umiejetnosciach myslenia abstrakcyjnego.
Fakt, dziecko nie powinno drzec cudzej ksiazki, tu wine ponosza rodzice, ktorzy
powinni kontrolowac, co dziecko bierze w rece. Dziecko ma prawo nie rozumiec,
ze pewnych rzeczy targac nie wolno, skoro np. stare gazety wolno.
Czepianie sie , ze niepelnosprawna 8-latka korzysta z pieluch uwazam za mocno
niesmaczne i nie na miejscu.