Czy moj maz to palant?

[aneta0303]

Nie wiem co o tym sadzic, co powinnam zrobic ale...przedstawie
sprawe po krotce.
Moj maz jest osoba cicha i spokojna i bardzo dbajaca o swoj
wizerunek w oczach obcych ludzi...wiec w ciezkich sytuacjach zawsze
musze liczyc sama na siebie bo on nigdy nikomu sie nie postawi.
Przsdstawie tylko 3 sytuacje w ktorych zachowal sie jak ostatni...
1) Pracowalam we wczesniejszej firmie nielegalnie wiec jak
poprosilam o ostatnia wyplate, szef znalazl 100 powodow zeby nie
zaplacic. Wiec skonczylo sie klotnia podczas ktorej walczylam o
swoja wyplate a moj maz stal obok i tylko sie usmiechal i nic nie
powiedzial mimo ze znal szefa...i cala sytuacje.
2)Potem zaczelam prace w firmie z moim mezem byl ulubiencem szefa,
robil ciekawsze prace itd a mnie podsuwano byle co, ogolnie kobiety
byly gorzej traktowane niz mezczyzni, odeszly moje kolezanki, inna
plakala w biurze nastepna prosi mnie o prace w mojej nowej firmie.
Ja tracilam nerwy, rozmawialam z szefem, plakalam w domu, a moj maz
ani razu nic nie powiedzial szefowi ani razu sie nie postawil. Wiem
ze powiecie ze moze bal sie utraty pracy ale popyt na jego zawod
jest taki ze w 2 dni znalazlby nowa taka sama a nawet lepsza. No coz
ani razu nic nie powiedzial...Patrzyl tylko jak jego zona jest
ponizana... Wiecie co prawdopodobnie odeszlabym jak moje kolezanki
ale chcialam przepracowac 1 rok minimum zeby cos wpisac do CV i
myslalam ze moze on cos powie i sytuacja sie poprawi. Cierpialam ale
on to olewal.
3)Teraz przedstawie bardzo blaha sytuacje jedna z wielu podobnych.
Wynajmujemy z zaprzyjaznionym malzenstwej mieszkanie 3 pokoje. Dwa z
nich to nasze sypialnia i jeden goscinny wspolny. Generalnie zajmuja
duzo wiecej miejsca niz my bo maja wiecej gratow. I w koncu po
zajeciu wspolnych szaf w przedpokoju zaczeli ustawiac pudla w
goscinnym -po prostu chcie zrobic z niego magazyn. Wiec powiedzialam
mezowi ze powinnismy im cos powiedziec ze to przesada, i on sie
zgodzil ze mam racje. Wiec poprosilam zeby to zrobil. Ten wywalil
galy, jak to on ma powiedziec cos niepopularnego, ma zwrocil uwage
komus-nie to nie w jego stylu. Wiec sprawe zalatwilam sama
grzeczenie powiedzialam, oni usuneli magazyn i przeprosili i bylo po
sprawie.
Pewnie przykladow moglabym mnozyc w nieskonczonosc ale ja mam dosyc
nie ma go nigdy kiedy go potrzebuje, w kryzysowych sytuacjach
podkula ogon. Nie mam sily wiem ze cokolwiek sie nie stanie bede
sama. Co powinnam zrobic z tym? Czy to da sie zmienic? Prosze
doradzcie mi to jestem bliska rozstania.

A ty?

[seth.destructor]

Chcesz czegos, a oczekujesz od meza, aby to za ciebie zrobil. Widac,
ze umiesz walczyc o swoje, to po co ci adwokat? Po za tym z postu
zieje niechecia do samej siebie jako kobiety. Mimo wszystko
probujesz zwalic na meza odpowiedzialnosc za swoje pomysly. Dlaczego
sama nie potrafilas od razu powiedziec waszym wspollokatorom, czego
chcesz?

[aneta0303]

Wiesz jak pewnie nie doczytales we wszystkich sytuacjach sama
musialam zalatwic sprawy. Adwokata nie potrzebowalam tylko wsparcia
a nie durnego przygladania sie. Wiesz jezeli zarabiamy to pieniazki
ida na wspolne cele i jezeli ktos mi nie placi to okrada na oboje-
czy nie tak? W drugim przypadku jezeli ja bym wziela go do swojej
firmy i byloby cos nie tak na pewno bym sie przejela. Wiesz
malzenstwo to odpowiedzialnosc takze za druga osobe...tak mi sie
wydaje..

[seth.destructor]

Malzenstwo to milosc, a nie dyscyplina. Powtarzam: po co ci maz do
rzeczy, ktore zrobilas sama?

[aneta0303]

seth.destructor napisał:

> Malzenstwo to milosc, a nie dyscyplina. Powtarzam: po co ci maz do
> rzeczy, ktore zrobilas sama?

To co rozumiesz przez milosc -buziaczek na dobranoc? A co ma do tego
dyscyplina? No wlasnie po co mi maz jezeli zawsze ze wszystkim
zostaje sama. Wiesz dzieki za rade...

[sibeliuss]

Współczuję Ci, że spędzasz życie z narcyzem, w którym nie masz wsparcia. Z
czasem zapewne będzie gorzej.

[mjot1]

Czym się kierowałaś wychodząc za mąż?
I po jaką cholerę to zrobiłaś?
Bo jeśli tylko ot tak sobie dla jaj to ciągnij sobie dalej tę
krotochwilę...

Bez ukłonów M.J.

[aneta0303]

wiesz chyba masz racje, tylko moge sie usprawiedliwic tym ze trudno
kogos dobrze przeswietlic przez rok , potem wszystko wychodzi

Hm...

[mjot1]

Jesteś ambitna, inteligentna, przedsiębiorcza, potrafisz pracować w
zespole, masz cechy przywódcze i niezwykły zmysł organizacyjny,
jesteś poliglotką, itd. itd... sądzę, że to wszystko znaleźć można w
Twoim CV.
Przypuszczam, że jesteś jedynaczką...
Wiesz co? Weź Ty dziewczyno rozwód. Toż widać wyraźnie, że związek
ten Cię krępuje.
Uwolnij się czemprędzej i rozwiń skrzydełka. Świetlana przyszłość
przed Tobą a i ojczyzna zyska wiele...
Na nadejdzie taki czas (kiedyś), że i Ty założysz stadło (prawdziwe).
Że też jedynym kryterium stwierdzania pełnoletności jest zapis w
metryce...

Najniższe ukłony!
Raczej jednak życzliwy M.J.

[nangaparbat3]

aneta0303 napisała:

> wiesz chyba masz racje, tylko moge sie usprawiedliwic tym ze trudno
> kogos dobrze przeswietlic przez rok , potem wszystko wychodzi

Jak juz go zostawisz i wyszukasz nowego kandydata, to Boże broń zebys
poprzestała na prześwietleniu - bezwzglednie tomografia komputerowa, rezonans, a
najlepiej rozciać diagnostycznie i zajrzeć do srodka, bezwzglednie.

[bill_d-fens]

Ale ja nie rozumiem czego oczekujesz. Chcesz, żeby ludzie z forum
udzielili błogosławieństwa twojemu postanowieniu rozstania z mężem?

Jest to już któraś z rzędu podobna sytuacja, z którą się stykam.
Bosh naprawdę wszystkie kobiety są takie same. Jak NKWD.
NKWD nie mogło zabić kogoś tak po prostu, zawsze musieli najpierw
to "zalegalizować", upozorować jakieś fałszywe zeznania, zrobić
parodię procesu i dopiero kogoś sprzątnąć. Żeby mieć czysto w
papierach.
Kobiety robia tak samo. Zanim rzucą faceta musi ich wcześniej kilka
przyjaciółek czy obcych ludzi z forum utwierdzić w przekonaniu, że
postępują słusznie. Żeby mieć czyste sumienie.
Trochę to żałosne.

[aneta0303]

Wiesz na forum rozmawia sie na rozne tematy, to czy potrzebuje
blogoslawienstwa czy nie to inna sprawa. Jezeli uwazasz ze to
zalosne to po co traciles czas na po pierwsze przeczytania a po
drugie odpisanie na ten post.
To zalosne...

[bill_d-fens]

poświeciłem swój czas, żeby ci uświadomić, że to co robisz, jest
żałosne
potraktuj to jak gest dobrej woli

[aneta0303]

vice versa

[eurofabrika_com]

I pewnie w weekendy ty sprzatasz w kuchni i pokoju a on w lazienke i
kibel. Co ???? na ilicy ty idziesz pierwsza a on za toba ??
I pewnie sexilas od 12 roku zycia z siasiadami arabami??

Oj chyba tak !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[matylda1001]

Nie każdy jest stworzony na rycerza. Ty chciałabyś żeby Twój mąż
bronił Cię jak lew. Co w takim razie ma zrobić pani Kaczyńska
nazwana przez jakiegoś chama czarownica skoro jej małżonek nie
pojechał do Torunia dać chamowi po pysku? Cała Polska jej
współczuje. Poza tym przedstawiłas sprawę jednostronnie. Gdyby Twój
mąż zechciał przedstawić swój punkt widzenia to może napisałby, że
przypadła mu w udziale kobitka pyskata (z tych co to gdzie djabeł
nie może to babę pośle), ktora zawsze chce inaczej niż inni, drze
się bez powodu i robi mu wstyd wobec jego szefa, u którego on sam
cieszy się poważaniem jako człowiek stateczny i opanowany. Może Ty
masz kompleks niższości objawiający sie w ten sposób, że wydaje Ci
się iż Twoje słowa skierowane do współlokatorów nie spotkają się z
należytym szacunkiem? Nie myśl o rozstaniu z mężem bo pasujecie do
siebie jak dwie połówki jabłka. Ktoś musi gasić to co inny bez
namysłu podpala. Pozdrawiam.

[aneta0303]

Wiele razy rozmawialam i z nim wiele razy a pyskata nie jestem na
pewno, wyrazac swoje opinie i rozmawiac- prawda? Chyba nie
powiedzialam zeby darl z kims koty bo nie o to chodzi. Chodzi
przzynajmniej zeby nie stal z boku i nie usmiwchal sie jak idiota
kiedy walcze o nasze wspolne pieniadze- bo to juz jest przesada, a
pozniej slysze ze to przeciez nie jego interes...a w pracy kiedy
szef mnie poniza to tez nie jego interes..a kiedy za przeproszeniem
ktos zrobi mu kupe na srodku pokoju powie ze to nie problem bo mozna
chodzic dookola zeby sie nie poslizgnac...Chodzi mi tutaj o unikanie
odpowiedzialnosci...

[matylda1001]

To Ty znasz swojego męża, nie ja. Jednak nie koniecznie musi tu
chodzic o unikanie odpowiedzialności. Cóż to za dowód na bycie
odpowiedzialnym, jesli zwróci sie uwagę współlokatorom? ano żaden. W
Waszym życiu będzie sporo chwil które pokażą czy OBOJE jesteście
odpowiedzialni, warto na takie chwile poczekac nie robiąc z igły
wideł. Jeśli chodzi o tę Twoją wypłatę to myślę, że mąż zostawił
sprawę w Twoich rękach bo był całkowicie spokojny o wynik, wiedział
że sobie poradzisz. Jeśli już to Twój mąż jawi się jako człowiek
bezkonfliktowy a to zaleta. Jeśli jest tak w rzeczywistości to może
nie będzie za Tobą stawał "murem" ale też i nie postawi "muru"
między Wami. Widzę, że jesteś na Niego zła więc spróbuj sobie
przypomnieć dlaczego za Niego wyszłaś...może kocha Cię najbardziej
na świecie, może ma ładne oczy a może urzekł Cię Jego spokój i
opanowanie? No, jak to było, pamiętasz jeszcze?

[news21]

Co do pierwszej sytuacji to jeśli Twój szef nie wypłacił Ci kasy,
powinnaś udać się do PIP i wnieść skargę.Nie wiem co mąż może mieć
tu do rzeczy? Mógł się z facetem pokłócić, tylko co by to
dało.Jesteś osobą dorosłą, Twoja praca to Twoja sprawa.
W drugiej pracy mąż nie stawał w Twojej obronie. A nie było Twojej
winy w tym, że sytuacja układała się tak jak układała?
Nie twierdzę, że Twój mąż jest zupełnie w porządku ale Ty również
nie jesteś bez winy.

[aneta0303]

Te sytuacje ktore przedstawilam to jest gradient czyli od blahych z
ktorymi sobie nie radzi widzi problemy ale nie potrafi rozwiazac, po
powazniejsze jak praca, tu tez przyznal ze szef to sk...l ale w
pracy robil mu totalna wazeline.kazdy to widzial, znajomi z pracy
pytali co moj maz na to, a ja mowilam ze nic, troche mi bylo glupio
za siebie i za niego. Rozmawialam z szefem bo myslalam ze sama dam
rade jak to nie pomoglo to z mezem i....nic

[chwila.pl]

Podzielam Twoje rozgoryczenie. Moim zdaniem, Twój mąż nie stanął na wysokości
zadania. Małżeństwo to wspólnota emocjonalna, ekonomiczna oparta na miłości,
szacunku i wzajemnego wspierania się. Miałabym do męża ogromny żal, gdyby
zachował się w sposób podobny do Twojego męża. Jeśli podzielał Twoje zdanie,
jeśli solidaryzował się z Twoim stanowiskiem, dlaczego na Boga Ojca zachował się
tak ostentacyjnie obojętnie w konfrontacji z nierzetelnym szefem, opisanym w
pierwszym przykładzie? Nikt rozsądny nie wymaga od niego wszczynania awantur,
mógł jednak wyrazić swoją opinię, mógł Cię aktywnie wspierać. Wydaje mi się, że
powinnaś z nim szczerze i otwarcie porozmawiać. Powiedzieć mu, że jest Ci bardzo
przykro, że Cię zranił zachowując się jak obserwator, a nie zaangażowana strona
konfliktu. Powiedz mu także, że oczekujesz od niego innej postawy, postawy
właściwej najbliższej Ci osoby, z którą dzielisz życie, czyli mężowi. Tworzycie
małżeństwo, zatem powinna was łaczyć nie tylko miłość, ale także między innymi
wspólnota interesów. Jeśli nie zmieni swojej postawy, jeśli w obliczu problemów,
skazana jesteś tylko na siebie, po co nadal tkwić w tym związku?

[xtrin]

Jeżeli chodzi o sytuację nr. 2 to po części rozumiem postawę Twojego męża. W
pracy jesteście współpracownikami, a nie małżeństwem. Nieco niezręcznym byłoby,
aby wstawiał się akurat za Tobą, a nie innymi osobami w podobnej Twojej sytuacji.
O sytuacji pierwszej napisałaś zbyt mało, by móc ją ocenić. Dlaczego w ogóle mąż
był z Tobą przy tej rozmowie? Jakie są jego stosunki z owym pracodawcą?
Sytuacja ostatnia natomiast jest jasna, tutaj występujecie jako małżeństwo i
sprawa jest wspólna, powinien stanąć po Twojej stronie. Jednakże nieco mnie
zaciekawiło to, że starałaś się jego "wrobić" w załatwienie tej sprawy.
Przypomniało mi to śpiewaczkę z serialu "Alternatywy 4", która notorycznie
warczy na męża "no zrób coś z tym!" :). Chyba bardziej na miejscu tutaj -
szczególnie biorąc pod uwagę charakter Twojego męża - byłoby zaproponowanie,
abyście zrobili to wspólnie, porozmawiali z nimi razem.

A czy macie się na tej podstawie rozstawać czy nie - tego nikt Ci nie powie, to
musisz rozważyć sama.

[aneta0303]

Wiesz na poczatku tez tak myslalam dlatego sama rozmawialam z szefem
raz drugi plakalam w domu tez. I nigdy nie powiedzialam szefowi nic
takiego ze z mezem mamy takie same stanowiska te same pobory a ty
mnie traktujesz tak zle, bo to moj maz i nie chcialam zeby to sie na
nim odbilo. Bo normalnie to jest dyskryminacja. Ale maz potraktowal
mnie jak obca osobe, cieszyl sie ze jest lepiej traktowany. I wiesz
uwazam ze w pewnym momencie reguly biurowe sie koncza, Co bys zrobil
jezeli ktos krzywdzilby twoja powiedzmy matke, stalby obok, czulbys
sie jak czlowiek, ja bym na pewno miala moralniaka po kazdej takiej
sytuacji. Ja nie prosilam go zeby pobil szefa, wszystko mozna
kulturalnie zalatwiac w koncu jestesmy ludzmi a nie zwierzakami i
mamy jakies zasady moralne czy nie?
Pozdrawiam
Aneta

[xtrin]

Prywatnie i w zaciszu domowym mąż jak najbardziej powinien Cię wspierać,
podpowiedzieć jak z szefem rozmawiać, jak walczyć o swoje.
W pracy jednak jeżeli miałby stawać w czyjejś obronie to w obronie wszystkich
źle traktowanych pracowników, jako pracownik. A nie w obronie Twojej jako Twój mąż.

[aneta0303]

A umialbys patrzec jak szef zle traktuje bliska osobe???
Gdzie skonczylaby sie zasada rozdzielania spraw rodzinnych od
biurowych. Bo ja nie mowie o normalnej sytuacji tylko o extremalnej.
W normalnej tych dwoch rzeczy nie miesza sie i zgadzam sie z tym w
100%
Wyobraz sobie swoja mame w takiej sytuacji to na pewno lepiej
uzmyslowi o czym mowie...bo moze nie masz zony partnerki ale mame
masz

[xtrin]

aneta0303 napisała:
> A umialbys patrzec jak szef zle traktuje bliska osobe???

Nie potrafiłabym patrzeć jak kogokolwiek się źle traktuje w pracy.

> Wyobraz sobie swoja mame w takiej sytuacji to na pewno
> lepiej uzmyslowi o czym mowie...bo moze nie masz zony
> partnerki ale mame masz

Po pierwsze chronicznie nie znoszę "argumentacji" w stylu "wyobraź sobie, że
Ty/Twoja/Tobie". To nie jest dyskusja, a próba grania na emocjach.
Po wtóre żony w tym kraju bym mieć nie mogła, nawet jakbym chciała. Partnerki
też mieć nie chcę, bo choć kobiety lubię, to do poważnych związków preferuję
mężczyzn.
Po trzecie wreszcie - gdyby mojego faceta źle w pracy traktowano to namawiałabym
go, by sam w swojej obronie stanął, nie robiłabym tego jednak za niego. Podobnie
nie oczekiwałabym od niego, że to zrobi, nawet jakby chciał to prosiłabym, aby
się powstrzymał, chyba, że miałby zamiar stanąć w obronie wszystkich pracowników
w tej sytuacji, a nie tylko za mną. Byłoby mi zwyczajnie głupio, gdyby miał mnie
w taki sposób wyróżniać.

[aneta0303]

> Po pierwsze chronicznie nie znoszę "argumentacji" w stylu "wyobraź
sobie, że
> Ty/Twoja/Tobie". To nie jest dyskusja, a próba grania na emocjach.

To woj problem co lubisz lub nie lubisz, kazdy ma inne preferencje.
Piszac tylko ciezko jest przekazac obraz sytuacji...

> Po trzecie wreszcie - gdyby mojego faceta źle w pracy traktowano
to namawiałaby
> m
> go, by sam w swojej obronie stanął, nie robiłabym tego jednak za
niego. Podobni
> e

Chyba nie doczytalas...przeciez sama rozmawialam nie raz z szefem...
Wiesz mylisz mnie z typem dziewczynki ktora potrzebuje opieki do
wszystkiego i oczekuje ze ktos bedzie robil cos za nia...Bo chyba
granica rodzialu interesow malzenskich i biurowych dawno zostala
przekroczona... A poza tym spojrz na przypadek 1- moim oczekiwaniem
nie jest to by za mnie rozmawial ale przynajmniej nie stal i nie
usmiechal sie glupio bo tak to dokladnie wygladalo, bo kasa na ktora
pracowalam byla dla nas obojga. Co do mojej pracy to on mi
zarekomendowal jako bardzo dobra a jak myslisz wszystko sie zmienilo
jak ja przyszlam, musialobyc widac ze kobiety sa inaczej traktowane.
Ja mialam wczesniej prace a przeszlam jedynie dla kasy

sytuacji, a nie tylko za mną. Byłoby mi zwyczajnie głupio, gdyby
miał mni
> e
> w taki sposób wyróżniać

Pewnie niech traktuje cie jak sasiadke z trzeciego pietra, i nigdy
nie mow mu zeby wyroznial cie w jakikolwiek sposob...

[xtrin]

aneta0303 napisała:
> To woj problem co lubisz lub nie lubisz, kazdy ma inne preferencje.
> Piszac tylko ciezko jest przekazac obraz sytuacji...

Napisałam co myślę o takiej "argumentacji". Takową niewątpliwie do niczego mnie
nie przekonasz.

> Chyba nie doczytalas...przeciez sama rozmawialam nie raz z szefem...
> Wiesz mylisz mnie z typem dziewczynki ktora potrzebuje opieki do
> wszystkiego i oczekuje ze ktos bedzie robil cos za nia...

Doczytałam, nie mam w zwyczaju wypowiadać się tam, gdzie nie posiadam
odpowiednich informacji.
Za kogo Cię mam już napisałam - za śpiewaczkę z "Alternatyw 4", która też była
pyskata i wszystko załatwić sama świetnie potrafiła, ale najchętniej to się
mężem wysługiwała. I też miała go za palanta.

> Bo chyba granica rodzialu interesow malzenskich
> i biurowych dawno zostala przekroczona...

Z tego co pisałaś - nie.
Można by o tym mówić, gdyby chodziło o molestowanie seksualne czy przemoc fizyczną.

> A poza tym spojrz na przypadek 1- moim oczekiwaniem
> nie jest to by za mnie rozmawial ale przynajmniej nie stal i nie
> usmiechal sie glupio bo tak to dokladnie wygladalo

Pisałam wyżej - zbyt mało informacji. Dlaczego w ogóle był przy tym? Ja sobie
nie wyobrażam ciągnięcia męża na rozmowę z szefem.

> musialobyc widac ze kobiety sa inaczej traktowane.

Mógł stanąć w obronie ogółu kobiet. A nie Twojej personalnie.

> Pewnie niech traktuje cie jak sasiadke z trzeciego pietra,
> i nigdy nie mow mu zeby wyroznial cie w jakikolwiek sposob...

Chyba nie doczytałaś :).
Jeżeli decydujesz się na pracę z mężem to pociąga to za sobą pewne konsekwencje.
Jedną z nich jest to, że w pracy jesteście współpracownikami, a nie małżeństwem.
Może po prostu nigdy więcej nie ładuj się w taki układ, bo najwyraźniej nie
potrafisz w nim egzystować.

[aneta0303]

>Napisałam co myślę o takiej "argumentacji". Takową niewątpliwie do
niczego mnie
nie przekonasz

>mysle ze nie rozmawiamy o przepisach kulinarnych lecz o eocjach
wiec staram ci sie zobrazowac sytuacje

> Chyba nie doczytalas...przeciez sama rozmawialam nie raz z
szefem...


>Za kogo Cię mam już napisałam - za śpiewaczkę z "Alternatyw 4",
która też była
pyskata i wszystko załatwić sama świetnie potrafiła, ale najchętniej
to się
mężem wysługiwała. I też miała go za palanta.

>trafione polowicznie, wiesz dlaczego, bo zawsze wszystko sama
musialam zalatwiac to prawda, bardzo daleko mi do osoby pyskatej,
tylko w takim razie po co mi on... (wlasnie szukam odpowiedzi)


>Z tego co pisałaś - nie.
Można by o tym mówić, gdyby chodziło o molestowanie seksualne czy
przemoc fizyczną.

A wiesz co to mobbing??????????

>Pisałam wyżej - zbyt mało informacji. Dlaczego w ogóle był przy
tym? Ja sobie
nie wyobrażam ciągnięcia męża na rozmowę z szefem.

>tu masz zdecydowanie za malo informacji wiec jak zauwazylas sama
nie powinnas wypowiadac, przyszedl po mnie pod koniec pracy i byl
przy rozmowie...

>Mógł stanąć w obronie ogółu kobiet. A nie Twojej personalnie.
> i zalozyc zwiazki zawodowe........wiesz dobrze zaczac od malych
rzeczy a pozniej mozna przajsc do spraw ogolu...



>Chyba nie doczytałaś :).
Jeżeli decydujesz się na pracę z mężem to pociąga to za sobą pewne
konsekwencje.
Jedną z nich jest to, że w pracy jesteście współpracownikami, a nie
małżeństwem.
Może po prostu nigdy więcej nie ładuj się w taki układ, bo
najwyraźniej nie
potrafisz w nim egzystować.

ALez ja sie z toba zgadzam w 100% bo przeciez on nic nie zrobil ja
odeszlam. Jest tylko maly szczegol podwazajacy cala twaoja
wypowiedz.. Zgodzilam sie na prace a nie na mobbing...

[xtrin]

aneta0303 napisała:
> mysle ze nie rozmawiamy o przepisach kulinarnych lecz
> o eocjach wiec staram ci sie zobrazowac sytuacje

Jeżeli masz rozmówcę za idiotę to nie za bardzo rozumiem po co z nim
kontynuujesz rozmowę. Jeżeli natomiast zakładasz, że prezentuje on pewien poziom
to wypadałoby także założyć, że potrafi on sobie sam wyrobić pewien obraz i
podawać jedynie potrzebne do niego informacje, a nie starać się grać jego emocjami.

Przy okazji wypadałoby także nauczyć się odpowiednio formatować posty.

> bardzo daleko mi do osoby pyskatej

Ciężko w to uwierzyć czytając Twoje posty :).

> A wiesz co to mobbing??????????

W przypadku rzeczywistego mobbingu powinnaś się zwrócić po pomoc do organów
ścigania.

> przyszedl po mnie pod koniec pracy i byl przy rozmowie...

No i spokojnie czekał aż się skończy.

> Zgodzilam sie na prace a nie na mobbing...

Nic co zawarłaś w swoich poprzednich postach nie sugeruje, aby chodziło o mobbing.

[aneta0303]

>Jeżeli masz rozmówcę za idiotę to nie za bardzo rozumiem po co z nim
>kontynuujesz rozmowę. Jeżeli natomiast zakładasz, że prezentuje on
>pewien poziom

to ty wyciagnelas ten dalekoidacy wniosek

>Przy okazji wypadałoby także nauczyć się odpowiednio formatować
>posty.

w tej dziedzinie uznaj mnie za ignorantke, nie obraze sie



> bardzo daleko mi do osoby pyskatej

>Ciężko w to uwierzyć czytając Twoje posty :).

Wiem wiem sama siebie zaskakuje, ale to jest internet, zazwyczaj
jezeli cokolwiek robisz w realu stajesz z ludzmi twarza w twarz i
nieco bardziej musisz dbac o przebieg rozmowy i skutki. Kiedys byl
watek o agresji na forach o tym zeludzie sa wyjatkowo zajadli, chyba
cos w tym jest.



>W przypadku rzeczywistego mobbingu powinnaś się zwrócić po pomoc do
>organów ścigania.

MIALAM ZAMIAR TYLKO WTEDY NA PEWNO SZEF NIE POTRAKTOWALBY NAS JAKO
NEUTRALNYCH SOBIE LUDZI, ZWOLNILBY NAS OBOJE..A MEZOWI W TEJ
SYTUACJI BYLOLY NAPRAWDE BARDZO GLUPIO....

> przyszedl po mnie pod koniec pracy i byl przy rozmowie...

>No i spokojnie czekał aż się skończy.

DZIELNY CHLOPAK!!!

> Zgodzilam sie na prace a nie na mobbing...

>Nic co zawarłaś w swoich poprzednich postach nie sugeruje, aby
>chodziło o mobbing.

Nie bylo to sednem dyskusji, ale moze zaloze oddzielny watek na ten
temat

Kobito, latasz z tym wątkiem po wszystkich forach

[yagiennka]

:D Może zrób referendum społeczne haha. :)))))))))))))

[aneta0303]

ty chyba tez latasz po wszystkich forach. Szukasz jakiegos
referendum. To chyba za 3 tygodnie bedziesz miala szanse, nie
przezywaj tego tak mocno, mozesz czytac watki powyzej i ponizej po
co klikasz na ten sam po raz 10!!!

[yagiennka]

Ja???????????? Ja prawie wcale nie zakłądam wątków, coś ci się mocno pomyliło
:)))) A ona założyła ten sam wątek na 3 róznych forach, po co? Dla mnie to
jakieś referendum :D

Nie stawiałabym tak pytania,

[elam1]

To ujmuje mężowi.
Może porozmawiaj z mężem i powiedz mu czego oczekujesz od niego jako
męża. Tylko czy będziesz umiała przyjmować decyzje męża. Czy czasem
jest tak, że zgadzasz sie z jego zdaniem, czy zawsze ma być tak jak
Ty chcesz.

Publicznym nazywaniem partnera palantem...

[calber]

stawiasz się w zdecydowanie złym świetle. Chyba jesteś zwykłą
jędzą...

Do dwoch powyzszych

[aneta0303]

elam1 Przeczytaj moje odpwiedzi...nie chce powtarzac sie...
A co do jedzy to chyba jest to malo konstruktywne nieuzasadnione
zeby komentowac, musialabym chyba powiedziec: 'Musisz byc baranem'

nie szanujesz męża

[nangaparbat3]

więc lepiej uwolnij go od siebie - prędzej czy później wasz związek się rozwali,
lepiej prędzej, póki nie macie dzieci i wspolnego majatku, bo juz sobie
wyobrażam, co by sie działo, gdybys zaczęła walczyc o podział.

juz nie

[aneta0303]

te 3 sytuacje to tylko probka, w wielu innych dal ciala tak samo

[nangaparbat3]

Wiec daj mu spokoj, niech sobie zyje swoim zyciem, a Ty swoim.

[aneta0303]

Niestety to on mi nie da spokoju ...juz sie o tym przekonalam

Owszem.

[hypatia69]

Palant. Inaczej nie określę mężczyzny, który znosi cierpliwie babusa
z postawą roszczeniową, pozwala nazywać sie palantem i dotąd nie
kopnął Cię w tyłek.
Najpierw sobie sama ułóż hierarchię wartości, a potem sarkaj na
faceta, który Ci się nie wtrąca tam, gdzie świetnie radzisz sobie
sama.

[aneta0303]

hypatia69 napisała:

> Palant. Inaczej nie określę mężczyzny, który znosi cierpliwie
babusa
> z postawą roszczeniową, pozwala nazywać sie palantem i dotąd nie
> kopnął Cię w tyłek.
> Najpierw sobie sama ułóż hierarchię wartości, a potem sarkaj na
> faceta, który Ci się nie wtrąca tam, gdzie świetnie radzisz sobie
> sama.

Zdecydowanie biedny mezus...dokladnie tak samo mysle

[hypatia69]

Nawet nie to, że biedny mężuś... Ty jesteś harpia i jeszcze się
skarżysz na spokojnego chłopa. Głupie to. Pogłaskać Cię powinnam?

Dziewczyno - gdzieś ty takiego palanta znalazła !?

[straszny_nudziarz]

Tak , Twój mąż to palant!

[crazyrabbit]

Ulżyło , jak przeczytałaś?

Widzę dwa wyjścia:

Albo zostawisz go , jak radziła Ci Nangaparbat i zaczniecie żyć
każde swoim życiem.....

Albo przekoduj sobie Wasze role w związku. Z tego , co napisałaś
wychodzi na to , że to Ty masz "cohones" i nosisz spodnie a on to
ciapa kompletna. Nie możesz oczekiwać od niego wsparcia na silnym
męskim ramieniu , więc to Ty jestes facetem. On niech sprząta ,
gotuje , wypłacze się na Twoim babskim ramieniu , a Ty przejmij rolę
faceta. Czasem to wychodzi :)))

Jak czytałam co o nim piszesz , przypomniał mi sie mój kolega. On
tez nie umiał nikomu powiedzieć niczego nieco ostrzej , bo... on
chciał , zeby wszyscy go lubili!!! Strasznie mdły typek.

[Gość: Gość]

Droga Aneto.Twój mąż to po prostu normalny,dobry facet,tyle,że małomówny.Może ma
taki spokojny flegmatyczny charakter,nie lubi sprawy od razu stawiać na ostrzu
noża,chce wszystko przemyśleć.Widać w tym związku to ty jesteś ogniem a on
lodem.Przeciwieństwa się przyciągają.Palantem na pewno nie jest.Palant to mój
sąsiad,który na każdym kroku,pyskuje do każdego, kłóci się ze wszystkimi jak
przekupka na jarmarku z drugą handlarą o "Złote gacie"(potrafi wypominać rzeczy
sprzed "stu lat" wstecz,a z reguły są to same bajki a nie konkrety),a nie widzi
jakie rogi przyprawia mu jego żona.

[Gość: ania]

znam podobnego człowieka, nie potrafi powiedzieć nikomu nie bo chce być taki
fajny, tymczasem wszyscy go wykorzystują a potem nawet śmieją się z niego za
plecami że taki frajer i dupek, bardzo mu współczuje i Tobie też jeśli masz
podobnego faceta- ofermę. Dlaczego wyszłaś za niego za mąż?

[psychcio]

TAK!!!!
Zmień go na nowszy model lub przynajmniej daj po pysku!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: jeszcze jedna żona]

Żartujecie sobie ale naprawdę sytuacja nie jest wesoła. Ja mam
podobną sytuacje. U nas wszystko było cacy dopóki nie musieliśmy się
przeprowadzić. I tutaj wypłynął problem. Okazało się, że mąż, który
zawsze robił wrażenie twardego faceta ( nie było sytuacji trudnych),
zupełnie nie potrafi stawić się za rodziną przed agresywnymi
sąsiadami. Zamieszkaliśmy w kamienicy gdzie ludzie się nie lubią
nawzajem tylko za to że mieszkają obok. A my mamy dziecko. jedynym
argumentem dla nich jest pokazanie twardości. Dla tych ludzi nie ma
kultury. A mój mąż również jak mąż anety nie chce się kłócić. Mówi
że cierpliwością ich zdobędziemy. A oni plują na nasze drzwi (i na
swoje nawzajem też). A przed nami w naszym mieszkaniu mieszkała
siostrzenica męża. Jej chłopak zaprowadził do kąta głównego bandytę,
i w ciemnościach wytłumaczył mu żeby się nie zbliżał do jego
rodziny. I mieli spokój. A my nie mamy. Ja myślę że mąż tchórzy po
prostu.

[Gość: jaco]

z tymi pudlami to juz przsadzl