Na Podhalu i Śląsku dzielą ludzi na "pnioki", czyli tych, co od zawsze są zakorzenieni w danym miejscu, na "krzoki", czyli tych, co się przesiedlili z jednego miejsca na drugie i na "ptoki", co to przylecą i odlecą. Zaliczam się wobec tego do krzoków, czyli zapuściłm korzenie na Pomorzu, ale część mnie została na kresach i przez to jest we mnie wieczne rozdwojenie. Ciekawe czy pnioki i krzoki chcieliby być czasami ptokami, tylko odwagi brak? Ciekawy byłby jakiś pomiar szczęśliwości każdej z tych grup

.